{ "letter_id": "1029", "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/1029", "dominant_topic": 4, "topic_dist": [ 0.047904, 0.045985, 0.05455, 0.052519, 0.061863, 0.045445, 0.05317, 0.043359, 0.048733, 0.048192, 0.052282, 0.053078, 0.04224, 0.045995, 0.043339, 0.043395, 0.060124, 0.052649, 0.052981, 0.052194 ], "citations": [ { "rank": 1, "cf_id": "cf033", "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", "max_score": 0.706966, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33_35", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est . Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_439", "psc_text": "de Doct. Chr., cap. 29, « Deus vult se diligi, non ut sibi aliquid, sed ut eis qui diligunt aeternum pretium conferatur, hoc est ipse quem diligunt. » Unde et S. Ambrosius Lib. I in Hexam., c. 12 : « Charitas est, inquit, quae nos superioribus nectit coeloque inserit. » Tandem necessitate, et quidem aeternae salutis, quae sine Dei dilectione haudquaquam obtineri potest, Apostolo ad Corinthios scribente: Etsi habuero prophetiam, et noverim omnia mysteria, et omnem scientiam; etsi habuero omnem fidem, ita ut montes transferam: charitatem autem non habuero, nihil sum: etsi distribuero in cibos pauperum omnes facultates meas; etsi tradidero corpus meum, ita ut ardeam: charitatem autem non habuero, nihil mihi prodest I Cor. XIII . Ab hac vero dilectionis lege nullus eximitur, nullus aliquo potest excusari praetextu: « Potest mihi aliquis dicere: Non possum jejunare, inquit S. Caesarius Serm. 225 in Append. Serm. S. Aug., non possum vigilare;", "candidate_score": 0.706966, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33_35", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est . Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_440", "psc_text": "tradidero corpus meum, ita ut ardeam: charitatem autem non habuero, nihil mihi prodest I Cor. XIII . Ab hac vero dilectionis lege nullus eximitur, nullus aliquo potest excusari praetextu: « Potest mihi aliquis dicere: Non possum jejunare, inquit S. Caesarius Serm. 225 in Append. Serm. S. Aug., non possum vigilare; nunquid potest dicere: Non possum amare? Potest dicere: Non possum res meas totas pauperibus dare, et in monasterio Deo servire; nunquid potest dicere: Non possum diligere? » Et certe, ut optime observat S. Thomas 1-2, q. 109, a. 3 , « diligere Deum super omnia est quiddam connaturale homini, et cuilibet creaturae, non solum rationali, sed etiam irrationali, et etiam inanimatae secundum modum amoris, qui unicuique creaturae competere potest. » Unde etiam apposite S. Basilius Regul. fus. cap. 2: « Dilectio Dei, inquit, doceri non potest; neque enim luce gaudere, et vitam affectare ab alio quopiam didicimus; neque diligere parentes", "candidate_score": 0.692781, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_42", "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366", "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,", "candidate_score": 0.676464, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_40_42", "bdc_text": "septembris anno 1550 . T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", "candidate_score": 0.673742, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_42", "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_94", "psc_text": "1º de bona observantia elationem fugere; 2º Deum, non se boni operis auctorem agnoscere; 3º consequenter Deum in se operantem magnificare. Qui timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos ], seipsos magni aliquid esse existimantes, cum tamen nihil sunt; sed potius infra omnes sese deprimentes, ut 24 faciebat S. Bernardus, cujus cum tanta esset vitae sanctimonia, quantam in eo etiam nunc catholicus orbis miratur, ita nihilominus de se scribebat Epist. 250 ad alterum Bernardum priorem Portarum: « Clamat ad vos monstruosa vita mea, mea aerumnosa conscientia; ego enim quaedam chimaera mei saeculi, nec clericum gero nec laicum; nam monachi jamdudum exui conversationem, non habitum. » Et S. Gregorius papa de se item ad Anastasium episcopum Antiochenum sic scribens Lib. I, epist. 7: « Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accedit, ut cum vindicari in", "candidate_score": 0.672667, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_42", "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1700", "psc_text": "Sed et juxta Regulam Magistri (Cap. 19), « Cellerarius eleemosynam faciat cum jussu abbatis in praesentia ejus. In absentia vero liceat ei petenti pauperi eleemosynam exhibere, propter praeceptum Domini, quod dicit: Omni petenti te tribue; et item: Da, ne cui non dederis, ipse sit Christus. » Utrorumque autem et hospitum et pauperum omni prorsus admiratione dignam sollicitudinem gerebat B. Raingardis (Petr. Vener. lib. II, ep. 17), « Hos honorifice 408 suscipiens, istis sollicite providens; ut nec illis congrua, nec istis deessent necessaria. Cura tamen propensior circa pauperes erat, quorum egestas in corde mulieris sanctae praeponderabat, ut quos major premebat indigentia, major illis adhiberetur prae aliis diligentia. Ea de causa si quid de commissa obedientia superesse poterat, in usus eorum devote expendebat. Erogabantur frequentes eleemosynae, vestes pro posse parabantur, aut emebantur novae, aut veteres sororibus subreptae dabantur, omnibus secundum Evangelium petentibus absque quaestione quidquid cibi vel indumenti undequaque corrodere poterat, tribuebat:", "candidate_score": 0.672632, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_31_33", "bdc_text": "Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant . Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas . Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_844", "psc_text": "in ipsa obedientia duris 198 et contrariis rebus, vel etiam quibuslibet irrogatis injuriis, tacita conscientia patientiam amplectatur: et sustinens, non lassescat vel discedat, dicente Scriptura: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV) . Item, Confortetur cor tuum, et sustine Dominum (Psal. XXVI) . Et ostendens fidelem pro Domino universa etiam contraria sustinere debere, dicit ex persona etiam sufferentium: Propter te morte tota die afficimur: aestimati sumus ut oves occisionis (Psal. XLIII) . Et securi de spe retributionis divinae, subsequuntur gaudentes, et dicentes: Sed in his omnibus superamus, propter eum qui dilexit nos (Rom. VIII) . Et item alio loco Scriptura: Probasti nos, inquit, Deus; igne nos examinasti, sicut igne examinatur argentum; induxisti nos in laqueum; posuisti tribulationes in dorso nostro (Psal. LXV) . Et ut ostendat sub priore debere nos esse, subsequitur, dicens: Imposuisti homines super capita nostra. Sed et praeceptum Domini in adversis et in injuriis,", "candidate_score": 0.669659, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_10_12", "bdc_text": "Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem . Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc. Verum hęc divinę providentię permittamus .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_7", "psc_text": "gehennae poenas ad vitam perpetuam volumus pervenire, dum adhuc vacat, et in hoc corpore sumus, et haec omnia per hanc lucis vitam vacat implere, currendum et agendum est modo quod in perpetuum nobis expediat. Constituenda est ergo a nobis dominici schola servitii, in qua institutione nihil asperum, nihilque grave nos constituros speramus. Sed et si quid paululum restrictius, dictante aequitatis ratione, propter emendationem vitiorum, vel conservationem charitatis processerit; non illico pavore perterritus refugias viam salutis, quae non est nisi angusto initio Matth. VII incipienda. Processu vero conversationis et fidei, 4 dilatato corde, inenarrabili dilectionis dulcedine, curritur via mandatorum Dei: ut ab ipsius nunquam magisterio discedentes, in ejus doctrina usque ad mortem in monasterio perseverantes, passionibus Christi per patientiam participemur, ut et regni ejus mereamur esse consortes. COMMENTARIUS. Ausculta, o fili. ] Omnes hic S. P. Benedictus alloquitur suae sanctae Regulae cultores, quos quatuor potissimum de causis suavi filii nomine compellat", "candidate_score": 0.668454, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_41_43", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando . Tiguri .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_300", "psc_text": "Boherius, cui concinit Hildemarus: « Disciplina est omnium mandatorum Dei custodia. » Vel disciplinam, id est correctionem, quae a Deo infligitur, juxta Trithemium hunc Regulae locum ita exponentem: « Que suos subditos propter eorum excessus corrigit, et tamen vult ut patientes sint; sed quam cito ipsum a Deo propter sua peccata corripi contigerit, non solum non patiens non est, sed etiam contra Deum murmurat; hic talis absque dubio disciplinam odit, et sermones Christi projicit post se, quia non vult videre vitam suam quasi malam, sed se reputat justum. » Addit Trithemius: « Secundo disciplinam odit praelatus, quando a subditis dedignatur avisari. » Et projecisti sermones meos post te. ] « Post se sermones Domini projicit praelatus quando quae de divinis Scripturis subditis praedicat, implere ipse dissimulat, » infit Smaragdus. Vel etiam: Projecisti sermones meos post te, idem est ac odisti disciplinam, ut modo exponebat Trithemius: « quod enim diligimus, inquit", "candidate_score": 0.663975, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_40_42", "bdc_text": "septembris anno 1550 . T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_773", "psc_text": "« Dicebant etiam Tom. I Mon. Eccl. Graec, pag. 377 de abbate Agathone per tres annos illum lapidem ore gestasse donec silere didicisset. » Sed hos omnes superavit Joannes cognomento Silentiarius, qui ex episcopo factus monachus, totos quadraginta septem annos in silentio exegit. Quid de Virgine Deipara loquar, quae, ut notat doctor mellifluus ( Serm. in Dominic. infra oct. Assumpt. ), non nisi quater in toto Evangeliorum decursu locuta legitur? Hujusmodi exempla ad imitationem proposita discipulis haud dubium voluit esse sanctus Pater, cum nullum in Regula tempus loquendi proposuit: cujus votis ut obsecundarent dilectissimi filii continuum pene in coenobiis silentium observare studuerunt. Hos inter enituere prae omnibus Cluniacenses monachi, qui sibi quasi in perpetuum ore praecluso, manus in linguas commutasse videbantur, adinventis signis quibus, dum lingua taceret, quae necessario requirenda erant invicem exprimebant. At non sine admiratione legere possumus quod de Cisterciensium silentio scribit Guillelmus abbas S. Theoderici in libro", "candidate_score": 0.66384, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_40_42", "bdc_text": "septembris anno 1550 . T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3515", "psc_text": "Summus itaque locus bene regitur, cum is qui praeest, vitiis potius quam fratribus dominatur: bene acceptam potestatem regit, qui et tenere illam novit et impugnare; bene hanc regit, qui scit per illum super culpas erigi, scit cum illa caeteris in aequalitate componi. » Eamdem ipse S. pontifex servabat regulam: unde et ad Venantium Italiae cancellarium scribens (Lib. I, epist. 33), « sic, inquit, culpam tuam insequor, ut te diligam: sic personam diligo, ut culpae vitium non amplectar. » Eamdem et S. Fulgentius (Bolland., 1 Januar.), qui « odiens vitia, diligens homines, tandiu severus apparebat quandiu disciplinae spiritualis utilitas exigebat: alias autem circa singulos ita mansuetus fuit, et communis, et facilis, ut neminem fratrum puro nomine clamitaret, neque cum typho saecularis dominationis aliquibus quamvis parvulis imperaret. » In ipsa autem correptione prudenter agat. ] Qualiter fieri debeat correptio, alio juvat ex ore audire: « In his, qui plerumque contingere solent, lapsibus", "candidate_score": 0.663711, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_40_42", "bdc_text": "septembris anno 1550 . T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2722", "psc_text": "Anianensis (Tom. IV Analect.): quibus concinit Concordia Dunstani his verbis (Cap. 7): « Quod si invenerit, nullatenus illud debet reticere in capitulo venturi diei. » Et Statuta Lanfranci (Cap. 4): « Dum circumeunt, nullum signum faciant, nulli quacunque occasione loquantur, studiose 650 tantum negligentias et offensiones inspiciant, et tacite praetereuntes, de eis postea in capitulo etiam clamores faciant. » Idem habent Divionenses S. Benigni Consuetudines cap. 4. Ex Hildemaro tamen circatores aliquam videntur habuisse facultatem corrigendi delinquentes: « Isti seniores, inquit, debent potestatem habere corrigendi decanos, et praepositos, etiam ipsum abbatem, quanquam non omnes uno modo: subjectos admonendo, rogando, atque increpando; priores rogando. » De prioribus tamen ita scribit Udalricus (Lib. III, cap. 7): « Domno abbati et priori ita deferunt circatores, ut nequaquam veniant ubi eos noverint esse, quia scriptum est: Non est discipulus super magistrum. » Accedentibus autem circatoribus, qui ex licentia de rebus necessariis colloquebantur, hoc eis", "candidate_score": 0.66369, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_41_43", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando . Tiguri .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3515", "psc_text": "Summus itaque locus bene regitur, cum is qui praeest, vitiis potius quam fratribus dominatur: bene acceptam potestatem regit, qui et tenere illam novit et impugnare; bene hanc regit, qui scit per illum super culpas erigi, scit cum illa caeteris in aequalitate componi. » Eamdem ipse S. pontifex servabat regulam: unde et ad Venantium Italiae cancellarium scribens (Lib. I, epist. 33), « sic, inquit, culpam tuam insequor, ut te diligam: sic personam diligo, ut culpae vitium non amplectar. » Eamdem et S. Fulgentius (Bolland., 1 Januar.), qui « odiens vitia, diligens homines, tandiu severus apparebat quandiu disciplinae spiritualis utilitas exigebat: alias autem circa singulos ita mansuetus fuit, et communis, et facilis, ut neminem fratrum puro nomine clamitaret, neque cum typho saecularis dominationis aliquibus quamvis parvulis imperaret. » In ipsa autem correptione prudenter agat. ] Qualiter fieri debeat correptio, alio juvat ex ore audire: « In his, qui plerumque contingere solent, lapsibus", "candidate_score": 0.662751, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_40_42", "bdc_text": "septembris anno 1550 . T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2658", "psc_text": "cum Polichronio doctrinae scientiis imbuti fuerunt Severus Trevirensis, Albinus Catalaunensis, Aventinus Trecensis episcopi, et S. Aemilianus: omnes vitae merito et sanctitate insignes. Idem de Britanniae monachis asserendum esse constat, tum ex vita S. Gildae abbatis Ruyensis (Saec. I Bened.), qui sub finem saeculi V abbati « Hilduto traditur imbuendus, qui suscipiens sanctum puerulum, sacris litteris coepit instruere illum; et videns eum formae specie fulgentem, ac liberalibus studiis instantissime intentum, benigno amore dilexit, etc. » Sub eodem magistro profecere etiam Samson et Paulus, quorum primus Dolensis, alter Oximensis fuit episcopus ex ejusdem Vitae n. 3. Et quidem de S. Samsone constat ex ejus Vita n. 7, ab auctore subaequali scripta, ubi de Hilduto sive Eltuto magistro sic disserit: « Ille vero Eltutus de totis Scripturis Veteris ac Novi Testamenti, et omnis philosophiae generis, geometriae scilicet ac rhetoricae grammaticae, et arithmeticae, et omnium artium philosophiae omnium Britannorum peritissimus erat. » Additque: «", "candidate_score": 0.661939, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_41_43", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando . Tiguri .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_256", "psc_text": "IV) , id est, miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta: dirum magistri, pium patris ostendat affectum: id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere; obedientes autem, et mites, et patientes, ut in melius proficiant, obsecrare; negligentes autem et contemnentes, ut increpet et corripiat, admonemus. Neque dissimulet peccata delinquentium: sed mox ut coeperint oriri, radicitus ea, ut praevalet, amputet, memor periculi Heli sacerdotis de Silo I Reg. II. Et honestiores quidem atque intelligibiles animos, prima vel secunda admonitione verbis corripiat; improbos autem et duros corde, ac superbos, vel in obedientes, verberum vel corporis castigatione in ipso initio peccati coerceat, sciens scriptum: Stultus verbis non corrigitur. Et iterum: Percute filium tuum virga, et liberabis animam ejus a morte Prov. XXIII . Meminere debet semper abbas quod est, meminere quod dicitur, et scire quia cui plus committitur, plus ab eo exigitur. Sciatque quam difficilem et arduam rem suscepit regere animas et multorum servire moribus.", "candidate_score": 0.661075, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_31", "bdc_text": "Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_844", "psc_text": "in ipsa obedientia duris 198 et contrariis rebus, vel etiam quibuslibet irrogatis injuriis, tacita conscientia patientiam amplectatur: et sustinens, non lassescat vel discedat, dicente Scriptura: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV) . Item, Confortetur cor tuum, et sustine Dominum (Psal. XXVI) . Et ostendens fidelem pro Domino universa etiam contraria sustinere debere, dicit ex persona etiam sufferentium: Propter te morte tota die afficimur: aestimati sumus ut oves occisionis (Psal. XLIII) . Et securi de spe retributionis divinae, subsequuntur gaudentes, et dicentes: Sed in his omnibus superamus, propter eum qui dilexit nos (Rom. VIII) . Et item alio loco Scriptura: Probasti nos, inquit, Deus; igne nos examinasti, sicut igne examinatur argentum; induxisti nos in laqueum; posuisti tribulationes in dorso nostro (Psal. LXV) . Et ut ostendat sub priore debere nos esse, subsequitur, dicens: Imposuisti homines super capita nostra. Sed et praeceptum Domini in adversis et in injuriis,", "candidate_score": 0.660882, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_42", "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_300", "psc_text": "Boherius, cui concinit Hildemarus: « Disciplina est omnium mandatorum Dei custodia. » Vel disciplinam, id est correctionem, quae a Deo infligitur, juxta Trithemium hunc Regulae locum ita exponentem: « Que suos subditos propter eorum excessus corrigit, et tamen vult ut patientes sint; sed quam cito ipsum a Deo propter sua peccata corripi contigerit, non solum non patiens non est, sed etiam contra Deum murmurat; hic talis absque dubio disciplinam odit, et sermones Christi projicit post se, quia non vult videre vitam suam quasi malam, sed se reputat justum. » Addit Trithemius: « Secundo disciplinam odit praelatus, quando a subditis dedignatur avisari. » Et projecisti sermones meos post te. ] « Post se sermones Domini projicit praelatus quando quae de divinis Scripturis subditis praedicat, implere ipse dissimulat, » infit Smaragdus. Vel etiam: Projecisti sermones meos post te, idem est ac odisti disciplinam, ut modo exponebat Trithemius: « quod enim diligimus, inquit", "candidate_score": 0.660132, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_42", "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_256", "psc_text": "IV) , id est, miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta: dirum magistri, pium patris ostendat affectum: id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere; obedientes autem, et mites, et patientes, ut in melius proficiant, obsecrare; negligentes autem et contemnentes, ut increpet et corripiat, admonemus. Neque dissimulet peccata delinquentium: sed mox ut coeperint oriri, radicitus ea, ut praevalet, amputet, memor periculi Heli sacerdotis de Silo I Reg. II. Et honestiores quidem atque intelligibiles animos, prima vel secunda admonitione verbis corripiat; improbos autem et duros corde, ac superbos, vel in obedientes, verberum vel corporis castigatione in ipso initio peccati coerceat, sciens scriptum: Stultus verbis non corrigitur. Et iterum: Percute filium tuum virga, et liberabis animam ejus a morte Prov. XXIII . Meminere debet semper abbas quod est, meminere quod dicitur, et scire quia cui plus committitur, plus ab eo exigitur. Sciatque quam difficilem et arduam rem suscepit regere animas et multorum servire moribus.", "candidate_score": 0.659976, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_41_43", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando . Tiguri .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3342", "psc_text": "litteris G. Mosomensis et A. Marchianensis abbatum ad abbates S. Theoderici (Ms. Histor. S. Theod.) et S. Crispini Suessionensis, quibus eos suae provinciae visitatores constituunt, inter alia generalis capituli statuta, quorum eis maxime commendant observationem, istud est: « Ut nullus hospes detineatur ultra annum, nisi de abbatis et conventus ad quos missus fuerit, processerit voluntate, vel visitatoribus visum fuerit ex edire. » Si qua sane rationabiliter, et cum humilitate charitatis reprehendit aut ostendit. ] Idque verbo aut exemplo, sive de servitio Dei, sive de Regulae observationibus, sive de praeceptis Domini custodiendis. Ubi notat Boherius triplicem esse reprehensionem: imperiosam, quae fit imperio potestatis, quae solum majoribus conceditur; temerariam, quae malo fit animo, et socialem, quae minoribus conceditur, quae sine acerbitate, devoto et reverenti animo fieri debet, de qua hic S. Benedictus. Tractet prudenter abbas. ] « Apud se, et cum aliis qui hospitis conversationem noverunt et verba, » inquit Bernardus Cassinensis.", "candidate_score": 0.659917, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_40_42", "bdc_text": "septembris anno 1550 . T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_256", "psc_text": "IV) , id est, miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta: dirum magistri, pium patris ostendat affectum: id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere; obedientes autem, et mites, et patientes, ut in melius proficiant, obsecrare; negligentes autem et contemnentes, ut increpet et corripiat, admonemus. Neque dissimulet peccata delinquentium: sed mox ut coeperint oriri, radicitus ea, ut praevalet, amputet, memor periculi Heli sacerdotis de Silo I Reg. II. Et honestiores quidem atque intelligibiles animos, prima vel secunda admonitione verbis corripiat; improbos autem et duros corde, ac superbos, vel in obedientes, verberum vel corporis castigatione in ipso initio peccati coerceat, sciens scriptum: Stultus verbis non corrigitur. Et iterum: Percute filium tuum virga, et liberabis animam ejus a morte Prov. XXIII . Meminere debet semper abbas quod est, meminere quod dicitur, et scire quia cui plus committitur, plus ab eo exigitur. Sciatque quam difficilem et arduam rem suscepit regere animas et multorum servire moribus.", "candidate_score": 0.659329, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_37_39", "bdc_text": "Quęso , uxori , matronę honestissimę , cum fratribus d. Pellicano , Theodoro et Waltero , universae familiae piissimę salutem ex me dicito . Ubi quid literarum ad me dare volueris , Gesnero nostro id negotii dabis ; illi enim de loco et hospitio nostro constat etc. Vale in Christo , Bullingere doctissime ac totius Europae decus etc. Raptim , ut vides , ex Lutetia Parisiorum 28 .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", "candidate_score": 0.659278, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_41_43", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando . Tiguri .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2671", "psc_text": ". . suis semper aspectibus astare praecepit, » ex Vita S. Tillonis, n. 4 (Ibid.). In Stabulensi « liberos suos liberalibus, imo monasticis instruendos disciplinis, » tradebant saeculares viri, ex Vita S. Hadelini n. 5 (Ibid.). In Gemmeticensi « erat consuetudo (S. Filiberti) de monasterio circumquaque ad exhortandas animas fratres transmittere, » ex Vita S. Filiberti n. 20 (Ibid.). Denique SS. Botulfus et Adulfus in Gallia monachi « non solum doceri, sed ex gratia Dei inter perfectiores potestatem adepti sunt docendi, » ex Vita S. Botulli n. 2 (Saec. III Ben.). Quod hic de Galliae monasteriis asserimus, idem de Anglicanis multis potest exemplis confirmari, nimirum saeculo VII Theodorus ex monacho Cantuariensis episcopus, et Adrianus abbas (Saec. II Ben.) « quia litteris sacris simul et saecularibus abundanter ambo erant instructi, congregata discipulorum caterva, scientiae salutaris quotidie flumina irrigandis eorum cordibus emanabant, ita ut metricae artis, astronomicae, et arithmeticae, ecclesiasticae disciplinam inter", "candidate_score": 0.658665, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_37_39", "bdc_text": "Quęso , uxori , matronę honestissimę , cum fratribus d. Pellicano , Theodoro et Waltero , universae familiae piissimę salutem ex me dicito . Ubi quid literarum ad me dare volueris , Gesnero nostro id negotii dabis ; illi enim de loco et hospitio nostro constat etc. Vale in Christo , Bullingere doctissime ac totius Europae decus etc. Raptim , ut vides , ex Lutetia Parisiorum 28 .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2844", "psc_text": "Tertio, haec olim lectio fiebat in auditorio, ut patet ex Vita sancti Guillelmi ducis et monachi Gellonensis (Saec. IV Ben.), ubi narratur quomodo suo susceptus fuerit in monasterio. Ac primo quidem num. 21, longe occurritur ei a fratribus, ducitur ad orationem, ecclesiaeque dona confert. Et postea, num. 22: « Completa oratione, factaque cunctis altaribus 680 sua cuique digna veneratione . . . . itur in auditorium, et osculatis fratribus, lectaque ex more lectione, factoque pro tempore brevi sermone de animae aedificatione, mox vir Dei subinfert, et indicat manifeste cur ipse venerit. » Idem videre est apud Ekkehardum in lib. de Casibus S. Galli cap. 11, ubi referens qua ratione episcopi et abbates ad visitandum S. Galli asceterium missi ab Ottone imperatore recepti fuerint: « Adveniunt omnes, inquit, festive receptis Cives apostolorum responsorium canitur. Abbas in auditorio debilis residens, introductis quidem eis assurgit. Legitur considentibus lectio de charitate et de pedisequa", "candidate_score": 0.6582, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_40_42", "bdc_text": "septembris anno 1550 . T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_335", "psc_text": "ipse, cujus vices agunt, se gerit erga homines. Porro ipse Deus, ut loquitur S. Odo Cluniacensis abbas Lib. I Collat., n. 3, « modo nos asperis incitationibus terret, modo blandis consolationibus refovet; terrorem fomentis miscet, fomenta terrori, ut et corda peccatorum indicatis terroribus ad humilitatem inclinet, et humilem moerorem enarratis consolationum fomentis attollat, quatenus dum utraque circa nos mira arte magisterii temperuntur, nec desperate inveniantur territi, nec incaute securi. » Vide S. Gregorii papae lib. II Pastor., cap. 6. Dirum magistri, pium patris ostendat affectum. ] Juxta illud S. Gregorii Lib. IX, ep. 8: Boni te dulcem, pravi sentiant correctorem. Id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere, etc.] Clara prorsus et perspicua apostolicae sententiae expositio, cui proinde nihil superaddendum videtur: obiter tantum hic notabo Hildemarum, quem sub Petri diaconi Bernardus Cassinensis, sub nomine Pauli diaconi Boherius hunc ad locum citant, observare, indisciplinatos esse tribus modis: 1º Alii nec intelligunt", "candidate_score": 0.658132, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_41_43", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando . Tiguri .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_335", "psc_text": "ipse, cujus vices agunt, se gerit erga homines. Porro ipse Deus, ut loquitur S. Odo Cluniacensis abbas Lib. I Collat., n. 3, « modo nos asperis incitationibus terret, modo blandis consolationibus refovet; terrorem fomentis miscet, fomenta terrori, ut et corda peccatorum indicatis terroribus ad humilitatem inclinet, et humilem moerorem enarratis consolationum fomentis attollat, quatenus dum utraque circa nos mira arte magisterii temperuntur, nec desperate inveniantur territi, nec incaute securi. » Vide S. Gregorii papae lib. II Pastor., cap. 6. Dirum magistri, pium patris ostendat affectum. ] Juxta illud S. Gregorii Lib. IX, ep. 8: Boni te dulcem, pravi sentiant correctorem. Id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere, etc.] Clara prorsus et perspicua apostolicae sententiae expositio, cui proinde nihil superaddendum videtur: obiter tantum hic notabo Hildemarum, quem sub Petri diaconi Bernardus Cassinensis, sub nomine Pauli diaconi Boherius hunc ad locum citant, observare, indisciplinatos esse tribus modis: 1º Alii nec intelligunt", "candidate_score": 0.65808, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_40_42", "bdc_text": "septembris anno 1550 . T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1078", "psc_text": "in claustro sese recipiebant, ex cap. 84; unde S. Bernardus singularem monachum describens (De Grad. humil.), aliis in claustro quiescentibus, inquit, solus remanet in oratorio: ubi quod dicit quiescentibus non de corporea, sed de spiritali quiete intelligendum est, ut patet ex Aelredo abbate hom. de duobus discipulis euntibus in Emmaus, et ex Gilberto de Hoillandia Serm. 23, in Cant. Denique apud primos B. Stephani abbatis Obazinensis discipulos (Tom. IV Misc. Baluz.), « illud quod post vigilias intervallum restabat, non quieti aut somno deputabatur sed peculiaribus orationibus aut operibus manuum inserviebat, » ut legitur in ejus Vita, n. 7. Istud autem institutum antiquis monachis, ut vidimus hactenus, inviolabile 254 duplici ex causa commendat Joannes Cassianus: 1º ne purificationem nostram nocturnis orationibus acquisitam invidus hostis illusione somni contaminet; 2º ne somnus ille inertiam in monacho parturiat, ac per totum diem vigorem ejus obtundat, cordis pinguedinem exhauriat, et debilem reddat eum adversus insidias", "candidate_score": 0.657914, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_41_43", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando . Tiguri .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366", "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,", "candidate_score": 0.657364, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_42", "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_417", "psc_text": "Boll. 4 Mart.: « Ante altare eum ducens, regulari disciplinae subdidit, atque tam acriter verberare coepit, ut inter dolores exclamaret. » Certe disciplinam in Regula S. Benedicti pro corporali aliqua vindicta sumi patet ex ejusdem Regulae cap. 65, ubi vitiosum praepositum verbis admoneri praecipit usque quater, et si non emendaverit, addit, adhibeatur ei correptio disciplinae regularis. Ipse tamen abbas cum timore Dei et observatione regulae omnia faciat. ] Primo cum timore Dei, quia, ut dicit citatus a Boherio Cassiodorus, « semper bene geritur, si coelestis metus humanis moribus apponatur. » Deinde cum observatione regulae, ut ostenderet non minus abbatem quam monachos regulae subdi. Sciens se procul dubio de omnibus judiciis suis aequissimo judici Deo rationem redditurum. ] Quod frequenter abbati S. Pater ingerit, praesertim cum aliquid ei potestatis concedit, ut de accepto et concesso honore haud extollatur, ac semper cogitans quale suscepit onus, in Dei timore permaneat. Si qua vero", "candidate_score": 0.656742, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_41_43", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando . Tiguri .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3505", "psc_text": "alia erat mens S. Gregorii papae, qui necessarias hujusmodi exemptiones propria didicerat experientia, uti ipse testatur his verbis: « Quam sit necessarium monasteriorum quieti prospicere, et de eorum perpetua securitate tractare, anteactum nos officium, quod in coenobii regimine exhibuimus, informat. Et quia in plurimis monasteriis multa a praesulibus praejudicia atque gravamina monachos pertulisse cognoscimus, oportet ut nostrae fraternitatis provisio de futura quiete eorum salubri disponat ordinatione, quatenus conversantes in illis, in Dei servitio, gratia illius suffragante, mente libera perseverent. » Eamdem necessitatem agnoverat S. Theodorus Siceota, coenobiorum in Galatia archimandrita, qui a Mauritio imperatore et Cyriaco patriarcha C. P. privilegium obtinuit, ut sua monasteria « nulli alii episcopatui subjecta essent, sed sanctissimae tantum et magnae Ecclesiae apostolicae regiae ipsius civitatis, » quemadmodum scribit Georgius illius discipulus in ejus Vita, num. 72. Et Gregorius VII (Lib. II, epist. 69): « An ignoras quod SS. Patres plerumque et religiosa monasteria de subjectione", "candidate_score": 0.656043, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_41_43", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando . Tiguri .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2722", "psc_text": "Anianensis (Tom. IV Analect.): quibus concinit Concordia Dunstani his verbis (Cap. 7): « Quod si invenerit, nullatenus illud debet reticere in capitulo venturi diei. » Et Statuta Lanfranci (Cap. 4): « Dum circumeunt, nullum signum faciant, nulli quacunque occasione loquantur, studiose 650 tantum negligentias et offensiones inspiciant, et tacite praetereuntes, de eis postea in capitulo etiam clamores faciant. » Idem habent Divionenses S. Benigni Consuetudines cap. 4. Ex Hildemaro tamen circatores aliquam videntur habuisse facultatem corrigendi delinquentes: « Isti seniores, inquit, debent potestatem habere corrigendi decanos, et praepositos, etiam ipsum abbatem, quanquam non omnes uno modo: subjectos admonendo, rogando, atque increpando; priores rogando. » De prioribus tamen ita scribit Udalricus (Lib. III, cap. 7): « Domno abbati et priori ita deferunt circatores, ut nequaquam veniant ubi eos noverint esse, quia scriptum est: Non est discipulus super magistrum. » Accedentibus autem circatoribus, qui ex licentia de rebus necessariis colloquebantur, hoc eis", "candidate_score": 0.65491, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_42", "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_506", "psc_text": "» An vero ad hos, aut universum ad omnes monachos respexerit S. Isidorus, cum agens de monachis dixit Lib. II de Divin. Officiis, c. 15: « Quidquid necessario victui superest ex operibus manuum et epularum restrictione, tanta cura egentibus distribuitur, ut nihil remaneat quod abundaverit. » Quanta autem sollicitudine pauperum curam haberi voluerit S. Benedictus, patet non solum ex hoc capite et multis aliis sanctae Regulae locis, ut cum cap. 31 Cellerarium jubet omni sollicitudine pauperum curam gerere; cap. 53, pauperum et peregrinorum susceptioni sollicitam curam adhiberi; cap. 55, vetera vestimenta reponi in vestiario propter pauperes; cap. 58, professionem emissurum res quas habet 121 distribuere pauperibus vel monachis; sed etiam ex ejus Vita c. 28. S. Patris in pauperes misericordiam pie aemulati sunt posteri ejus filii, ut passim testantur eorum hac de re statuta, ex quibus celebre est inter alia istud concilii Aquisgranensis Can. 49: « Ut de omnibus in", "candidate_score": 0.654613, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_41_43", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando . Tiguri .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2658", "psc_text": "cum Polichronio doctrinae scientiis imbuti fuerunt Severus Trevirensis, Albinus Catalaunensis, Aventinus Trecensis episcopi, et S. Aemilianus: omnes vitae merito et sanctitate insignes. Idem de Britanniae monachis asserendum esse constat, tum ex vita S. Gildae abbatis Ruyensis (Saec. I Bened.), qui sub finem saeculi V abbati « Hilduto traditur imbuendus, qui suscipiens sanctum puerulum, sacris litteris coepit instruere illum; et videns eum formae specie fulgentem, ac liberalibus studiis instantissime intentum, benigno amore dilexit, etc. » Sub eodem magistro profecere etiam Samson et Paulus, quorum primus Dolensis, alter Oximensis fuit episcopus ex ejusdem Vitae n. 3. Et quidem de S. Samsone constat ex ejus Vita n. 7, ab auctore subaequali scripta, ubi de Hilduto sive Eltuto magistro sic disserit: « Ille vero Eltutus de totis Scripturis Veteris ac Novi Testamenti, et omnis philosophiae generis, geometriae scilicet ac rhetoricae grammaticae, et arithmeticae, et omnium artium philosophiae omnium Britannorum peritissimus erat. » Additque: «", "candidate_score": 0.653027, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_39", "bdc_text": "illi enim de loco et hospitio nostro constat etc. Vale in Christo , Bullingere doctissime ac totius Europae decus etc. Raptim , ut vides , ex Lutetia Parisiorum 28 .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2803", "psc_text": "ad altare, in hospitio autem in hospite et peregrino. Neque vero necesse arbitror pluribus hic hospitalitatis virtutem commendare, quam tot ac tantis SS. Patres celebrarunt encomiis. Hanc abunde laudat Petrus Blesensis in epist. 29, quem si lubet consule: nobis interim sufficiat exemplum patriarcharum, praeceptum apostolorum, Christi Domini promissum, quo coeleste se suscipientibus in hospite regnum spopondit, ut merito Gregorius IX in constitutione pro Benedictinis monachis decreverit, « ut in quolibet monasterio vel prioratu, abbas vel prior, aut ipsis cessantibus visitatores qui pro tempore fuerint, secundum possibilitatem locorum, hospitalitatem ordinent ad eleemosynas faciendas, certo hospitio ad recipiendos pauperes, et alios hospites, et ministro idoneo qui eis deserviat deputato. Et si alicui personae religiosae hospitium denegatum fuerit, qui hospitio deputatus fuerit, tribus diebus jejunet in pane et aqua. » 671 Omnes supervenientes hospites tanquam Christus suscipiantur.] Omnes supervenientes hospites; « quia, infit Bernardus Cassinensis, ignoratur in quo magis Christus suscipiatur; nonnunquam enim", "candidate_score": 0.641646, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_27", "bdc_text": "Adferuntur iam quotidie a Germanis nostris tristes et querelarum plenę literę ex Brabantia , de inquisitione , quam vocant Hispanicam , quę in Hollandia et Flandria iam promulgata esse dicitur .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_804", "psc_text": "Dist. 7, c. 5: « Qui scienter de silentio infra abbatiam intus vel foris rupto se recognoverit, et culpabilis inventus fuerit, uno die sit in pane et aqua, et in capitulo verberetur; qui vero passim et ex consuetudine illud fregerint, si saepius correpti non emendaverint, omni sexta feria sint in pane et aqua usque ad congruam emendationem, et ad nutum proprii abbatis ultimi omnium habeantur. » Similiter Constitutiones sanctimonialium Strictioris Observantiae ejusdem ordinis in Hispania Cap. 12: « Poenitentia injungenda illi quae silentium solverit, est disciplina, et aqua et panis humi, in quo abbatissa raro dispenset. » Statuta vetustissima Gallica pro monialibus B. Mariae Sopwell in Anglia, a Michaele S. Albani abbate ante annos trecentos renovata: Pur ceo que vous estes tenus par la reule de Seint Beneyt à la silence tenir en l' Eglise, en l' encloistre, en le refeytour, et en le dortour: vous commendoms que la silence", "candidate_score": 0.634906, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_19_21", "bdc_text": "ego non interfui ; sed ex Germanis nostris intelligo tantos hic sumptus profusos , quantos vix commemorare phas est . Legatis gratię actę et honestissime nobilibus aliquot comitati non sine regiis muneribus dimissi sunt .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_965", "psc_text": "furca redimitur (exemplum est Hildemari), si ab eo a quo redemptus est domino vilis ei aliqua opera injungatur, non audet respondere se nolle adeo vili se non occupandum labore, majoribus dignum, sed cum omni animi demissione mandatum suscipit: ita et monachus a saeculi vinculis divina benignitate ereptus, quodcunque jusserit abbas in nomine Domini, cujus vices gerit, quodcunque opus humile injunxerit, non secus ac magnum favorem suspiciat. Dicens sibi cum propheta: Ad nihilum redactus sum et nescivi. ] « Id est nescientem me esse cognovi, stultum et parvulum deputavi, et velut insipientem despexi, » inquit Smaragdus. Vel ut loquitur Turrecremata, Nescivi, « id est abscondi, quia vera humilitas bona sua sibi abscondit. » Ut jumentum factus sum apud te. ] Quaecunque vel vilissima suscipiens et deferens onera. Pulchra equidem comparatio jumenti et monachi: « Es quidem et tu jumentum Domini, inquiebat olim Petrus Venerabilis ad Gislebertum Inclusum scribens (Lib. I, ep.", "candidate_score": 0.634785, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3600", "psc_text": "S. Benedictus non declarat, quapropter ea aliunde repetere oportet. Primum erat hospitum cura, eisque praeparandi cibos, ut docet Hildemarus ad hunc locum his verbis: « Antiquitus qui coquinam abbatis faciebant, ipsi etiam erant portarii; quia tunc non erat multitudo hospitum venientium ad monasterium; et ideo illi poterant hoc facere. » Coquina vero abbatis et hospitum ex Regula eadem erat. Sed clarius S. Isidorus (Cap. 19): « Ad janitorem pertinebat cura hospitum, custodia exterorum claustrorum. » Alterum erat eleemosynarum distributio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 120): « Portarius vero debet habere panes in cella sua ad distribuendum transeuntibus. » Et infra: Portarius « cum servitoribus solet comedere, et solatium ejus interim portam servare, et eleemosynam transeuntibus dare: qui solet etiam vasa sua ad colligendas reliquias ciborum in coquinam deterre, et pulmenta defunctorum, et caetera quae cellerarius dederit in ipsis recipere: qui postquam a refectione surrexit, debet ad portam", "candidate_score": 0.628109, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_17", "bdc_text": "Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_8", "psc_text": "ab ipsius nunquam magisterio discedentes, in ejus doctrina usque ad mortem in monasterio perseverantes, passionibus Christi per patientiam participemur, ut et regni ejus mereamur esse consortes. COMMENTARIUS. Ausculta, o fili. ] Omnes hic S. P. Benedictus alloquitur suae sanctae Regulae cultores, quos quatuor potissimum de causis suavi filii nomine compellat dicens: Ausculta, o fili. Primo quia tot filiorum spiritalis pater exstitit, quot per suum sanctum institutum Deo peperit monachos; nam, ut dicit S. Dorotheus Doctrina 4, n. 6, « Filios vocant sancti viri eos quos a pravitate et malitia ad virtutem et bonam frugem sermone et praedicatione converterunt, ut Apostolus ait: Filioli, quos iterum parturio, donec formetur Christus in vobis. » Unde et S. Basilius eos tanquam veros parentes vult agnosci, qui nos hoc pacto Deo genuerunt: Parentes, inquit, eos qui talis est (id est monachus) veros agnoscet, a quibus per Evangelium in Christo Jesu natus est Regul. fus. cap.", "candidate_score": 0.625653, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2886", "psc_text": "mattam vel nattam dicimus: in his autem solis antiqui monachi dormire solebant, et his solis lectulos suos sternebant. » Eodem modo loquitur Petrus Diaconus, sed Bernardus Cassinensis et Boherius lectos stratos intelligunt lectos « ordinatos cum suis stramentis, id est omnibus ad quiescendum necessariis praeparatos. » Similiter Richardus de S. Angelo lectos ordinatos quos etiam molles vult esse S. Fructuosus, c. 10. Vide Regulam Magistri, cap. 79. Et domus Dei a sapientibus sapienter administretur. ] S. Pachomius « sollicitudinem totius dispensationis erga fratres et peregrinos eisdem commisit, qui se in ordine sequebantur, » ut legimus in ejus Vita, cap. 25 (Apud Rosweid, lib. I de Vit. Patr.). Hospitibus autem, cui non praecipitur, nullatenus societur neque colloquatur. ] Haec fuit communis veterum monachorum praxis, quam videre est in omnibus pene antiquis Regulis, Regula SS. Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius Macarii (Cap. 8): « Nec licebit aliqua fratri eum superveniente sermocinari, non", "candidate_score": 0.624831, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2820", "psc_text": "21): « Licet omnibus hospitalitatis bonum cum gratia oporteat referri, uberior tamen clericis et monachis deferenda est honorificentia hospitalitatis. » Denique Regula S. Stephani ordinis Grandimontensis institutoris (Cap. 36): « Religiosis plus honoris et reverentiae quam caeteris exhibere studeatis. » Ut ergo nuntiatus fuerit hospes, occurratur ei a priore, vel a fratribus cum omni officio charitatis. ] Incipit hic S. Benedictus hospitis suscipiendi ritum describere. Et primo quidem ante omnia vult ut advenienti occurratur, juxta priscorum monachorum morem, quem videre est apud Rufinum, lib. II de Vitis Patrum, cap. 1 et 7, et insuper cap. 21, ubi de Nitriensihus loquens, haec habet: « Huic cum appropinquaremus loco, ubi peregrinos fratres advenire senserunt, continuo velut examen apum, singuli quique ex suis cellulis proruunt, atque in obviam nobis laeto cursu et festina alacritate contendunt, portantes secum quamplurimi ipsorum urceos aquae et panes, secundum quod propheta corripiens quosdam dicit, quia non existis filiis", "candidate_score": 0.623227, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2887", "psc_text": "(Apud Rosweid, lib. I de Vit. Patr.). Hospitibus autem, cui non praecipitur, nullatenus societur neque colloquatur. ] Haec fuit communis veterum monachorum praxis, quam videre est in omnibus pene antiquis Regulis, Regula SS. Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius Macarii (Cap. 8): « Nec licebit aliqua fratri eum superveniente sermocinari, non sit illi cura interrogandi unde venerit, ad quid venerit, vel quando ambulaturus sit, nisi soli qui praeest Patri, aut quibus jusserit ipse. » Regula secunda SS. Patrum (Cap. 3): « Advenienti peregrino nihil plus exhibeat quam pacem; reliquum non sit illi cura unde venerit, pro quo venerit, nec quando ambulaturus sit, nec se jungat ad fabulas cum illo. » Poenae incerti auctoris apud S. Basilium (Num. 39): « Si quis cum accedentibus peregrinis congressus colloquatur, praeterquam quo det pacem, exceptis ad hoc designatis, careat benedictione. » Regula Tarnatensis (Cap. 7): « Advenientibus quoque nihil praeter humilitatis affectum et debitum famulatum", "candidate_score": 0.621452, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1455", "psc_text": "domum in qua multi sternuntur lecti singulis monachis concedit; nec singulis singulas domos, in qua unus lectus sternant indulget; sed omnes uno vult dormire in dormitorio. Pro modo conversationis. ] Obscura locutio, quam diversimode reddunt commentatores. Hildemarus pro modo conversationis intelligit: Secundum qualitatem vitae uniuscujusque; quod clarius exponit Bernardus Cassinensis: Secundum illum modum in quo ipsi conversantur in monasterio bene vel male, tepide vel ferventer. Et in hoc secundam adversus insidias inimici cautelam constituit, ut nimirum malis boni, tepidis ferventiores vicini dormiant, ut horum exemplo illi eruditi ad 347 meliorem frugem se transferant. In eamdem sententiam abit Nicolaus de Fractura: cui Boherius in primo comm. aliam adjicit, ut pro modo conversationis idem sit ac secundum qualitatem loci in quo conversantur; quia revera in frigidis regionibus pluribus, in calidis paucioribus indigetur stramentis. Turrecremata pro modo conversationis explicat pro modo vitae, antiquitatis, debilitatis, aut necessitatis, seu alterius causae: quae omnes expositiones bonae", "candidate_score": 0.618876, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", "candidate_score": 0.618567, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1699", "psc_text": "uti loquitur Smaragdus. Tertio, hospites, quibus advenientibus escas parabit ex Regula Orientali cap. 25. Sive, ut praescribit S. Isidorus (Cap. 19), « ipse praebebit hebdomadariis quidquid necessarium est victui monachorum hospitum et infirmorum. » Observat etiam hic Hildemarus moris fuisse apud veteres monachos ut cellerarius hospitum curam gereret; successu vero temporis propter nimiam eorum multitudinem, alios ad id muneris constitutos fuisse, illudque, quod Regula S. Benedicti cellerario injungit de cura hospitum, intelligendum esse quando dicuntur in refectorio manducaturi. Cujus sententiam confirmare videntur Statuta S. Adelardi lib. II, cap. 3. Quarto, pauperes, quibus ex Regula S. Isidori quidquid residuum fuerit reservabit. Sed et juxta Regulam Magistri (Cap. 19), « Cellerarius eleemosynam faciat cum jussu abbatis in praesentia ejus. In absentia vero liceat ei petenti pauperi eleemosynam exhibere, propter praeceptum Domini, quod dicit: Omni petenti te tribue; et item: Da, ne cui non dederis, ipse sit Christus. » Utrorumque autem et hospitum", "candidate_score": 0.618431, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_29", "bdc_text": "Motus vero tantos excitatos , quantos vix uspiam alibi idque propter Anglorum mercatorum et Germanorum frequentiam , qui edicto isti repugnant .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_598", "psc_text": "] Quia os justi meditari debet justitiam. Porro « malum eloquium est, quod non est bonum; pravum, quod plus est nocivum quam malum, » inquit Hildemarus. Multum loqui non amare. ] Nam in multiloquio non effugies peccatum. Non tamen hic omnino prohibet multum loqui; nonnulli enim aut charitatis lege, aut ratione officii, ut abbates et cellerarii, ad hoc vel inviti coguntur; sed multum loqui non amare, pestiferam illam damnans loquendi aviditatem, quam abbas Agatho Apud S. Doroth. doctr. 4, n. 9 magno comparabat incendio, quod cum excandescit, omnes ab aspectu suo procul abire compellit. Verba vana aut risui apta non loqui. ] Ut enim pie ac devote, et quidem veraciter dixit Gerardus Belga monachus, « nunquam insulsiores joci etiam lepidissimi, quam in ore monachi, quando neque sic quidquam indignius aut abominabilius, quam in vestitu tam lugubri gestus mimici, et mores simii. » Hinc Regula Tarnatensis cap. 18: « Qui joculare", "candidate_score": 0.618258, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_29", "bdc_text": "Motus vero tantos excitatos , quantos vix uspiam alibi idque propter Anglorum mercatorum et Germanorum frequentiam , qui edicto isti repugnant .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_808", "psc_text": "his verbis (Lib. III contra Cresc. cap. 1): « Multiloquium 189 est superflua locutio, vitium scilicet loquendi amore contractum. Plerumque autem loqui amant etiam qui nesciunt quid loquantur, vel quomodo loquantur. » Et alibi (Lib. I Retract., in prol.): « Absit ut multiloquium deputem, quando necessaria dicuntur, quantalibet sermonum prolixitate dicantur. » Ostendens cum solum multiloquii vitio laborare, qui multa sine necessitate; non eum qui justa ex causa, ratione sui officii, aut alterius necessitatis loquitur multa. Et alibi: Mors et vita in manibus linguae. ] Potest enim occidere, aut vivificare, et eum qui loquitur, et eum cui loquitur, et eum de quo loquitur. Nam loqui et docere magistrum condecet. ] Illi enim per Prophetam dicitur: Clama, ne cesses, quasi tuba exalta vocem tuam, et annuntia populo meo scelera eorum, et domui Jacob peccata eorum (Isai. LVIII) . Apposite autem S. Benedictus ait loqui et docere: « Id est ad hoc", "candidate_score": 0.616281, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1685", "psc_text": "Haec erit cura custodis cellarii, recurrens semper ad seniorum consilium, et requirens de omnibus, et praecipue de his quae proprio intellectu non potuit adimplere. » Quae postrema verba hunc sanctae Regulae locum illustrant, ut scilicet in his quae dubia sunt, nec proprio potest adimplere intellectu, sive, ut loquitur Lanfrancus (Stat, c. 9), in majoribus causis, sine abbatis jussione nihil faciat. Optimum quoque erit quod ait Bernardus Cassinensis, si scripturam ei tradat, in qua distincte contineantur ea quorum ei curam committit, sive, ut loquitur Hildemarus, quae curare habet, « debet illi abbas constituere isto modo, v. g.: Sub cura tua sint infantes, hospites, infirmi, pauperes; servi etiam, qui ad usum horti, vel coquinae sunt deputati, fleostomati, et illa generalitas monachorum. Deinde debet illi constituere hospitum curam isto modo, v. g.: Si venerint episcopi, aut abbates, aut comites, tali modo illis servire stude: si autem venerint clerici, canonici, tali modo servitium eis", "candidate_score": 0.615034, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1454", "psc_text": "disposui; quia in lectis suis gravi nuditate in hujus hiemis vehementissimo frigore laborant. » Et alibi ad Joannem abbatem de monte Sina scribens (Lib. XII, ep. 16): « Cognovimus lectos vel lectisternia in Gerontocomio, quod illic ab Isauro constructum est, deesse; propterea misimus laenas 15, rachanas 30, lectos 15. » Atque ita Joannes de Precis, abbas S. Germani a Pratis, hunc Regulae locum Gallice reddidit: Et doivent prendre tels draps, et telles couvertures comme l' abbé établira. Utraque expositio proba est et probanda; sed rejicienda videtur utraque Hildemari interpretatio, Smaragdi, Bernardi Cassinensis, Nicolai, et cardinalis Turrecrematae: nam S. Benedictus nec domum in qua multi sternuntur lecti singulis monachis concedit; nec singulis singulas domos, in qua unus lectus sternant indulget; sed omnes uno vult dormire in dormitorio. Pro modo conversationis. ] Obscura locutio, quam diversimode reddunt commentatores. Hildemarus pro modo conversationis intelligit: Secundum qualitatem vitae uniuscujusque; quod clarius exponit Bernardus Cassinensis:", "candidate_score": 0.614559, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2842", "psc_text": "et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et apud Richardum de S. Angelo ad haec verba: Post haec omnis ei exhibeatur humanitas: « Post haec, id est ducto ad orationem et lecta coram eo lege divina. » Sed Bursfeldenses ducto ad hospitium hospite, coram eo aliquid de divinis Scripturis recitant, Cassinenses vero hunc ad locum ista declarant (Decl. Cassin., cap. 53): « Maxime laudamus hoc fieri si commode possit, et tempus hoc permiserit, ut dum refectio paratur, aliquid hospiti legatur, vel spiritualia dicantur, unde aedificetur, habito respectu ad personae qualitatem, et necessitatem. Saltem non omittatur quin ad mensam hospiti aliquid legatur juxta conditionem personae, ut aedificetur. » Similiter", "candidate_score": 0.614529, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3342", "psc_text": "litteris G. Mosomensis et A. Marchianensis abbatum ad abbates S. Theoderici (Ms. Histor. S. Theod.) et S. Crispini Suessionensis, quibus eos suae provinciae visitatores constituunt, inter alia generalis capituli statuta, quorum eis maxime commendant observationem, istud est: « Ut nullus hospes detineatur ultra annum, nisi de abbatis et conventus ad quos missus fuerit, processerit voluntate, vel visitatoribus visum fuerit ex edire. » Si qua sane rationabiliter, et cum humilitate charitatis reprehendit aut ostendit. ] Idque verbo aut exemplo, sive de servitio Dei, sive de Regulae observationibus, sive de praeceptis Domini custodiendis. Ubi notat Boherius triplicem esse reprehensionem: imperiosam, quae fit imperio potestatis, quae solum majoribus conceditur; temerariam, quae malo fit animo, et socialem, quae minoribus conceditur, quae sine acerbitate, devoto et reverenti animo fieri debet, de qua hic S. Benedictus. Tractet prudenter abbas. ] « Apud se, et cum aliis qui hospitis conversationem noverunt et verba, » inquit Bernardus Cassinensis.", "candidate_score": 0.614201, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1456", "psc_text": "cui Boherius in primo comm. aliam adjicit, ut pro modo conversationis idem sit ac secundum qualitatem loci in quo conversantur; quia revera in frigidis regionibus pluribus, in calidis paucioribus indigetur stramentis. Turrecremata pro modo conversationis explicat pro modo vitae, antiquitatis, debilitatis, aut necessitatis, seu alterius causae: quae omnes expositiones bonae videntur et legitimae; sed his non cedit ea quam profert Joannes Craesbeeck, qua lectisternia pro modo conversationis intelligit, quae conversationi et instituto monachorum conveniunt: id quod quaedam versio Gallica reddit, à la monastique; et altera, conformément à leur profession; ac proinde cum monasticum institutum omnes carnis illecebras abdicet, vitae austeritatem praedicet: « Lectisternia monachorum, inquit, esse debent non mollia, non pretiosa, quae sensibus blandiuntur, carnem delectant, alliciunt, et ad longos iteratosque somnos invitant; sed dura et vilia, quae naturae quidem et necessitati sufficiunt, carnem domant, lascivire prohibent. » Et certe tales fuisse veterum monachorum lectos exploratum habent qui vel minimam", "candidate_score": 0.613667, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2848", "psc_text": "humanitas illi exhibenda est, cur non et lectio ei legenda est, quod melius est? Unde ista potest esse discretio? si enim frequenter venerit ipse hospes ad monasterium, ita ut post quindecim aut viginti dies venerit, quoties venerit, toties ei lectio legenda sit, et omnis humanitas praebenda. » Denique singulare haudquaquam exstitit S. Benedicto lectionem adhibere hospitibus; nam in Regula abbatis Isaiae haec lego (Cap. 33): « Hilariter occurre extero, et saluta illum, ne discessus vester ab invicem sit cum detrimento; et cave ne cum advenerit ad te interroges illum inutilia 681 tibi; sed postula ab illo ut oret, et cum sederit, dic illi: Quomodo vales, frater mi? et exhibe illi librum aliquem ad legendum. » Et post haec omnis ei exhibeatur humanitas. ] Omnis humanitas Smaragdo « dicitur omnis miserantis affectus, et obsequium plenum et perfectum amoris, quod hospitibus exhiberi oportet in cibi, et potus, et omnium illis competentium administrationem.", "candidate_score": 0.613243, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_27", "bdc_text": "Adferuntur iam quotidie a Germanis nostris tristes et querelarum plenę literę ex Brabantia , de inquisitione , quam vocant Hispanicam , quę in Hollandia et Flandria iam promulgata esse dicitur .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1244", "psc_text": "dominicam recitabant; sed hanc petitionem, Dimitte nobis debita nostra non pro se, sed pro aliis dicebant; aut, si dicebant, tantum humilitatis causa; quos ideo damnavit concilium Milevitanum seu potius Carthagin. can. 7 et 8, et merito quidem: quis enim justificabitur in conspectu Domini vivens? « Quotidie vel cogitatione, vel verbo delinquimus, inquiunt Patres concil. Toletani IV, can. 9; quotidie hanc orationem effundere in conspectu Dei debemus. Quisquis ergo sacerdotum vel subadjacentium clericorum hanc orationem dominicam quotidie aut in publico, aut in privato officio praeterierit, propter superbiam judicatus honoris sui ordine privetur. » Vide S. Aug. epist. 157, 176, 178, novae editionis. Purgent se ab hujusmodi vitio. ] Scilicet rancoris, iracundiae, dissidii, contentionis, sicuti locum istum explicat Hincmarus Rhemensis episcopus ad Rotrudem sic scribens (Apud Flodoard. l. III Hist. Rhem., cap. 27): « Scitis quia Regula quam professae estis, propter scandalorum spinas, quae oriri in monasterio solent, orationem dominicam in matutinis", "candidate_score": 0.613181, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3337", "psc_text": "Si quis monachus peregrinus de longinquis provinciis supervenerit, si pro hospite voluerit in monasterio habitare, et contentus fuerit consuetudine loci quam invenerit. ] Solebant enim veteres monachi hospitem monachum post duos tresve dies ad communem congregationis vivendi rationem redigere. Nitrienses permittebant (Pall., Laus. cap. 7), « una hebdomada manere in otio; aliis autem diebus deinceps occupabant eum in operibus, aut in pistrino, aut in coquina. Quod si quispiam fuisset cujus habenda esset ratio, dabant ei librum legendum, non permittentes ei ut cum ullo colloqueretur usque ad horam sextam. » In Regula tamen S. Pachomio ab angelo tradita praescriptum lego (In ejus Vita, apud Boll., 14 Maii), ut « peregrinus alterius monasterii, si veniret habens habitum diversum, nullus cum eo comederet, excepto eo qui iter agens id observare non posset. » Et non forte superfluitate sua perturbat monasterium. ] Hildemarus superfluitatem intelligit in cibo, aut potu, vel in aliquo opere; Bernardus", "candidate_score": 0.613031, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_27", "bdc_text": "Adferuntur iam quotidie a Germanis nostris tristes et querelarum plenę literę ex Brabantia , de inquisitione , quam vocant Hispanicam , quę in Hollandia et Flandria iam promulgata esse dicitur .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1245", "psc_text": "editionis. Purgent se ab hujusmodi vitio. ] Scilicet rancoris, iracundiae, dissidii, contentionis, sicuti locum istum explicat Hincmarus Rhemensis episcopus ad Rotrudem sic scribens (Apud Flodoard. l. III Hist. Rhem., cap. 27): « Scitis quia Regula quam professae estis, propter scandalorum spinas, quae oriri in monasterio solent, orationem dominicam in matutinis et vespertinis officiis, ita ut omnes illam audiant, a priore orari praecipit, ut timentes convenientiam qua dicimus: Dimitte nobis debita nostra sicut et nos dimittimus debitoribus nostris, omnem rancorem de corde nostro pellamus. » Duabus porro de causis orationem dominicam alta voce decantari voluisse S. Benedictum post Hildemarum docet Durandus (Lib. III Ration., cap. 3), scilicet propter simplices, et astutos. Propter simplices, ut audientes orationem dominicam, illam memoria retineant: sed hanc rationem merito refellit Haeftenus l. VII, tract. 8, disq. 3. Propter astutos, qui si taciti orationem dominicam recitarent, petitionem de dimittendis peccatis praetermitterent, ne forte duplici se vinculo ligarent.", "candidate_score": 0.606828, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_27", "bdc_text": "Adferuntur iam quotidie a Germanis nostris tristes et querelarum plenę literę ex Brabantia , de inquisitione , quam vocant Hispanicam , quę in Hollandia et Flandria iam promulgata esse dicitur .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3658", "psc_text": "occurrunt in antiquis libris. Porro hanc petendae benedictionis legem tanti faciebant Cistercienses, ut qui eadem die reversuri illam non flagitarent, hos panis et aquae poenitentia mulctarent, nisi evidenti necessitate aut utilitate ordinis excusarentur, quemadmodum continet libellus antiquarum definitionum, dist. 10, c. 2. Duo hic restant circa Regulae textum adnotanda. Omnium fratrum vel abbatis orationi se commendent, inquit S. Benedictus. 1º Terminus universalis omnium S. Stephanum abbatem Obazinensem movere potuit, ut « in itinere processurus, post generalem fratrum benedictionem, etiam infimorum se orationibus commendaret. » 2º Particula vel, quam Menardus asserit hic esse conjunctivam, secundum Bernardum Cassinensem et Boherium disjunctive accipi debet, propter improvisos et inopinatos casus urgentesque necessitates, quae conventum congregari non sinunt, verbi gratia, cum nocte recumbentibus adhuc in lecto fratribus, aut per diem extra monasterium laborantibus, proficiscendum est: quo casu solam abbatis benedictionem percipi voluerit S. Benedictus: cujus rei praxim videre est in lib. I Dialogorum S. Gregorii", "candidate_score": 0.602122, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_27", "bdc_text": "Adferuntur iam quotidie a Germanis nostris tristes et querelarum plenę literę ex Brabantia , de inquisitione , quam vocant Hispanicam , quę in Hollandia et Flandria iam promulgata esse dicitur .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_775", "psc_text": "fama tantam etiam apud saeculares homines supervenientes sui faciebat reverentiam, ut et ipsi non dicam prava, vel otiosa, sed aliquid etiam quod ad rem non attineret, ibi loqui vererentur. » Haec confirmat ipse S. Bernardus cum suos hortatur, ut bonum sibi invicem darent consilium; et hac sibi proposita objectione: « Quod ego consilium dabo fratri, cui nec unum quidem verbum dicere fas est absque licentia? » respondet, ut consulant fratri « non verbo, neque lingua, sed opere et veritate, » bono scilicet exemplo. Simili fere silentii severitate hujusce saeculi principio se devinxerunt strictioris observantiae in Hispania sanctimoniales ordinis Cisterciensis. Sed omnem prorsus hominum cogitationem superare videtur quod de Fontis-Ebraldi sanctimonialibus scribit Willelmus Malmesburiensis Lib. V de Regibus Angl.: « Praeter caeterarum illecebrarum abdicationem, quantulum illud est, quod in nullo 182 loco loquantur praeter in capitulo, proposita a magistro perennis taciturnitatis regula, quia semel laxato silentio feminae pronae sunt ad mussitandum", "candidate_score": 0.600307, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_27", "bdc_text": "Adferuntur iam quotidie a Germanis nostris tristes et querelarum plenę literę ex Brabantia , de inquisitione , quam vocant Hispanicam , quę in Hollandia et Flandria iam promulgata esse dicitur .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1236", "psc_text": "quotidie psallit, ita et nos, sive eadem, sive alia. Lectio Apostoli memoriter recitanda. ] Quanti sit meriti huic Regulae statuto obtemperare, disces ex lib. III Revelat. S. Gertrudis, c. 82. Plane agenda matutina vel vespertina, etc.] Quid sit agenda docet Boherius his verbis: « Agenda nomen est substantivum; sic enim appellantur horae canonicae in quibusdam regionibus. » Et Menardus: « Agenda est officium alicujus horae, officium divinum, cursus divini officii, anniversaria celebritas, opus Dei, ut infra hoc capite: caeteris agendis; S. Gregorii Antiphonarius: In agenda mortuorum antiphona: Requiem aeternam; Anastasius Bibliothecarius in Leone secundo: Sed et ne Mauri episcopi anniversitas seu agenda celebraretur. » Non transeat aliquando, nisi in ultimo per ordinem oratio dominica omnibus audientibus dicatur, etc.] Plurima hic et notatu dignissima praescribit S. P. Benedictus. Primo, ut ad omnes canonicas horas sub finem officii dicatur oratio dominica, idque propter excellentiam haud dubium hujus orationis, quam tribus potissimum momentis", "candidate_score": 0.600219, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_27", "bdc_text": "Adferuntur iam quotidie a Germanis nostris tristes et querelarum plenę literę ex Brabantia , de inquisitione , quam vocant Hispanicam , quę in Hollandia et Flandria iam promulgata esse dicitur .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2848", "psc_text": "humanitas illi exhibenda est, cur non et lectio ei legenda est, quod melius est? Unde ista potest esse discretio? si enim frequenter venerit ipse hospes ad monasterium, ita ut post quindecim aut viginti dies venerit, quoties venerit, toties ei lectio legenda sit, et omnis humanitas praebenda. » Denique singulare haudquaquam exstitit S. Benedicto lectionem adhibere hospitibus; nam in Regula abbatis Isaiae haec lego (Cap. 33): « Hilariter occurre extero, et saluta illum, ne discessus vester ab invicem sit cum detrimento; et cave ne cum advenerit ad te interroges illum inutilia 681 tibi; sed postula ab illo ut oret, et cum sederit, dic illi: Quomodo vales, frater mi? et exhibe illi librum aliquem ad legendum. » Et post haec omnis ei exhibeatur humanitas. ] Omnis humanitas Smaragdo « dicitur omnis miserantis affectus, et obsequium plenum et perfectum amoris, quod hospitibus exhiberi oportet in cibi, et potus, et omnium illis competentium administrationem.", "candidate_score": 0.599515, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_27", "bdc_text": "Adferuntur iam quotidie a Germanis nostris tristes et querelarum plenę literę ex Brabantia , de inquisitione , quam vocant Hispanicam , quę in Hollandia et Flandria iam promulgata esse dicitur .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_666", "psc_text": "quandiu ibidem fuerint 156 mulieres: faciens autem, vel consentiens, et procurans per litteras apostolicas, vel quoquo modo, si abbas fuerit, omni feria sexta sit in pane et aqua usque ad sequens capitulum generale, ibidem veniam petiturus, et graviter puniendus; si vero prior. vel subprior, vel cellerarius fuerit, ab officio deponatur, et tribus diebus uno eorum in pane et aqua peragat levem culpam; alii vero monachii et conversi poenam similem sortiantur, et ultimi omnium sint per annum. » Hujus decreti praxim Exstat in Nomastico Cister., p. 500 saltem aliqua ex parte videre est in capitulo generali Cisterciensis ordinis anni 1205, in quo haec recitantur: « Abbas de Pontiniaco, qui contra formam ordinis reginam Franciae cum aliis ejusdem sexus non paucis in suum monasterium introduxit ad audiendum sermonem in capitulo, ad processionem in claustro, ad reficiendum, et pernoctandum duabus noctibus in infirmitorio, sumpta occasione quod ex rescripto domini papae, et ex permissione", "candidate_score": 0.598225, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_21", "bdc_text": "Legatis gratię actę et honestissime nobilibus aliquot comitati non sine regiis muneribus dimissi sunt .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3231", "psc_text": "p. 343): « Qui pro vestra pietate precantur, hujusmodi reditu non egent; pars enim eorum ac reditus Dominus est; » ut S. Paemen (Ibid., tom. I, pag. 593), qui « nolebat quidquam a quoquam accipere, ad vitandam nimirum turbae vexationem; » ut S. Lupicinius abbas (Lib. de Vitis Patr., cap. 1), qui, teste Gregorio Turonensi, ad Chilpericum Burgundiae regem profectus, aliquod ab eo pro victu vestituque fratrum, quibus prae multitudine non pauca deerant, petiturus subsidium; agros et vineas quibus necessitates suas explerent offerenti regi respondit: « Agros et vineas non accipiemus, sed si placet potestati vestrae, aliquid de fructibus delegate; quia non decet monachos facultatibus mundanis extolli, sed in humilitate cordis Dei regnum justitiamque ejus exquirere. » His accedit S. Isaac, qui, ut scribit alter Gregorius papa (Lib. III Dial., cap. 14), « cum ei crebro discipuli humiliter imminerent, ut pro usu monasterii possessiones quae offerebantur acciperet, ille sollicitus suae", "candidate_score": 0.597885, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_27", "bdc_text": "Adferuntur iam quotidie a Germanis nostris tristes et querelarum plenę literę ex Brabantia , de inquisitione , quam vocant Hispanicam , quę in Hollandia et Flandria iam promulgata esse dicitur .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2902", "psc_text": "nostros dictae sunt hostiae benedictae, quae singulis diebus ante communes cibos monachis non communicatis in refectorio praebebantur, de quibus vide lib. I de Antiquis monach. Ritibus, cap. 9. Eulogias etiam vocabant panes qui in ecclesia benedicuntur, olimque distribuebantur iis qui ob quoddam impedimentum diebus festis et dominicis non sumebant eucharistiam; idque, ut nonnulli arbitrati sunt, ex decreto Pii papae, quamvis epistola illa unde id deducunt sit supposititia; de quibus in concilio Nannetensi, can. 9, et in capitulis Hincmari Rhemensis episcopi, cap. 7, qui panes etiam fidelibus in signum communicationis in eadem fide mittebantur, unde in Laodiceno concilio, can. 32, statuitur « quod non oportet haereticorum eulogias accipere. » Sexto, eulogiae dictae sunt quaecunque res benedictae, quo sensu Fortunatus in Vita S. Germani Parisiensis episcopi, num. 11, liquorem benedictum eulogiam vocat, et in Vita S. Mederici panis benedictus eulogia appellatur. Septimo, eulogias etiam vocabant communem panem, quem in amoris et benevolentiae", "candidate_score": 0.597046, "ce_score": null } ] }, { "rank": 2, "cf_id": "cf040", "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Commentarius-in-Symbolum-apostolorum", "max_score": 0.701056, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1029_sent_10_12", "bdc_text": "Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem . Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc. Verum hęc divinę providentię permittamus .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Commentarius-in-Symbolum-apostolorum_window_9", "psc_text": "Nihil denique est, quod in vita geri possit, si non credulitas ante praecesserit. Quid igitur mirum, si accedentes ad Deum, credere nos primo omnium profitemur, cum sine hoc nec [ Al. ne] ipsa exigi possit vita communis. Haec [Al. Hoc] autem idcirco in principiis praemisimus, quia Pagani nobis objicere solent, quod religio nostra, quia rationibus deficit, in sola credendi persuasione consistat: et ideo ostendimus, nec agi, nec stare aliquid posse, nisi praecesserit vis credendi. Denique et matrimonia contrahuntur, quia creditur successura posteritas: et pueri discendis artibus traduntur, quia magistrorum in discipulos transfundenda creditur disciplina: et imperii insignia unus suscipit, dum credit sibi populos et urbes, et armatum etiam exercitum pariturum. Quod si haec singula, nisi prius crediderit futura, nullus aggreditur: quomodo non multo magis ad agnitionem Dei credendo veniatur? Sed videamus quid jam brevialis hic sermo Symboli proponat. 57 4. CREDO, inquit, IN DEO PATRE OMNIPOTENTE. Orientales Ecclesiae omnes pene", "candidate_score": 0.701056, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_10", "bdc_text": "Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Commentarius-in-Symbolum-apostolorum_window_9", "psc_text": "Nihil denique est, quod in vita geri possit, si non credulitas ante praecesserit. Quid igitur mirum, si accedentes ad Deum, credere nos primo omnium profitemur, cum sine hoc nec [ Al. ne] ipsa exigi possit vita communis. Haec [Al. Hoc] autem idcirco in principiis praemisimus, quia Pagani nobis objicere solent, quod religio nostra, quia rationibus deficit, in sola credendi persuasione consistat: et ideo ostendimus, nec agi, nec stare aliquid posse, nisi praecesserit vis credendi. Denique et matrimonia contrahuntur, quia creditur successura posteritas: et pueri discendis artibus traduntur, quia magistrorum in discipulos transfundenda creditur disciplina: et imperii insignia unus suscipit, dum credit sibi populos et urbes, et armatum etiam exercitum pariturum. Quod si haec singula, nisi prius crediderit futura, nullus aggreditur: quomodo non multo magis ad agnitionem Dei credendo veniatur? Sed videamus quid jam brevialis hic sermo Symboli proponat. 57 4. CREDO, inquit, IN DEO PATRE OMNIPOTENTE. Orientales Ecclesiae omnes pene", "candidate_score": 0.655846, "ce_score": null } ] }, { "rank": 3, "cf_id": "cf016", "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII", "max_score": 0.695318, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1029_sent_35", "bdc_text": "Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_802", "psc_text": "Audiamus igitur commoda haereditaria. Remissio peccatorum haereditas Christi est. Certe solida per singulos, et in commune est lucrativa; quibuscumque enim collata fuerit, nulli decedit, accedit omnibus. Corpori acquiritur, quidquid unicuique relaxatur. Nam si angeli super uno peccatore poenitentiam agente laetantur; quia lucrum suum putant hominis redemptionem: quanto magis lucrum est generis, quod est lucrum naturae? Haereditas Christi est resurrectio. Hanc quisquam damnum suum dixerit, quae in uno communis gratiae nomen invenit? Christus enim surgens, omnibus resurrexit; quoniam per hominem resurrectio mortuorum. Quomodo igitur potest singulorum esse dispendium, quae est totius corporis et humani generis reformatio? Recitetur itaque Testamentum, et institutiones ejus consideremus. Testis autem nobis et Spiritus sanctus. Cum enim dixerit: Hoc autem testamentum quod testabor ad illos, dicit Dominus. Dabo leges meas in cordibus eorum, et in sensibus eorum scribam eas, et peccati et injustitiae eorum non memorabor (Hebr. X, 15 et seq.) . O vere testator aeternus, qui", "candidate_score": 0.695318, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_35_37", "bdc_text": "Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus . Claudii mei vos omnes salutant . Quęso , uxori , matronę honestissimę , cum fratribus d. Pellicano , Theodoro et Waltero , universae familiae piissimę salutem ex me dicito .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_802", "psc_text": "Audiamus igitur commoda haereditaria. Remissio peccatorum haereditas Christi est. Certe solida per singulos, et in commune est lucrativa; quibuscumque enim collata fuerit, nulli decedit, accedit omnibus. Corpori acquiritur, quidquid unicuique relaxatur. Nam si angeli super uno peccatore poenitentiam agente laetantur; quia lucrum suum putant hominis redemptionem: quanto magis lucrum est generis, quod est lucrum naturae? Haereditas Christi est resurrectio. Hanc quisquam damnum suum dixerit, quae in uno communis gratiae nomen invenit? Christus enim surgens, omnibus resurrexit; quoniam per hominem resurrectio mortuorum. Quomodo igitur potest singulorum esse dispendium, quae est totius corporis et humani generis reformatio? Recitetur itaque Testamentum, et institutiones ejus consideremus. Testis autem nobis et Spiritus sanctus. Cum enim dixerit: Hoc autem testamentum quod testabor ad illos, dicit Dominus. Dabo leges meas in cordibus eorum, et in sensibus eorum scribam eas, et peccati et injustitiae eorum non memorabor (Hebr. X, 15 et seq.) . O vere testator aeternus, qui", "candidate_score": 0.682261, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_31_33", "bdc_text": "Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant . Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas . Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_551", "psc_text": "tentationes videris, tanto magis roga Verbum Dei, ut adhortationem tibi afferat: sicut rogavit, et Paulus qui ait: Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, Pater misericordiarum, et Deus omnis consolationis, qui nos exhortatur in omni angustia; ut possimus et ipsi consolari eos, qui sunt in omni tribulatione, per exhortationem qua et ipsi advocamur a Deo; quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis, ita per Christum abundat etiam consolatio (II Cor. I, 3-5) . Tanta vi Apostolicae petitionis rogat, ut consolationem accipiat a Domino in omni tribulatione, quo non solum ipse induat tolerantiam; verum etiam alios consoletur, ut et ipsi possint propriae mentis angustias sustinere. Si igitur ipse in omni tribulatione idoneus fueris approbatus, tunc demum dignus eris, qui consolationem accipias in omni tribulatione. Et tamen non omnis passio digna consolatione est: sed quae passio per Christum est, haec consolationem Christi meretur. 37. Pulchre autem addidit: Secundum verbum tuum servo", "candidate_score": 0.673266, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_35_37", "bdc_text": "Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus . Claudii mei vos omnes salutant . Quęso , uxori , matronę honestissimę , cum fratribus d. Pellicano , Theodoro et Waltero , universae familiae piissimę salutem ex me dicito .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_801", "psc_text": "pro universitate. Testamentum commune est, et jus omnium, haereditas universorum, et soliditas singulorum. Novum Testamentum singuli adeunt, et omnes possident: nec minuitur haeredi, quidquid a cohaeredibus vindicatur. Manet emolumentum integrum, et eo magis singulis crescit, quo pluribus fuerit acquisitum. Alia conditio est haereditatis humanae. Si divisa fuerint emolumenta, minuuntur: et haeredis est damnum descriptio cohaeredis. Indivisum regnum Christi est, indivisa haereditas. Quomodo fieri poterat, ut divisa esset haereditas; cum haereditatis fructus sit indivisus, quod est regnum coelorum? Aurum, argentum, praedium ab homine pluribus derelictum distribuitur ac secatur: solida ad singulos Christi dona 1156 perveniunt: omnes habent, et nemo fraudatur. 42. Audiamus igitur commoda haereditaria. Remissio peccatorum haereditas Christi est. Certe solida per singulos, et in commune est lucrativa; quibuscumque enim collata fuerit, nulli decedit, accedit omnibus. Corpori acquiritur, quidquid unicuique relaxatur. Nam si angeli super uno peccatore poenitentiam agente laetantur; quia lucrum suum putant hominis redemptionem: quanto magis lucrum est", "candidate_score": 0.671717, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_35_37", "bdc_text": "Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus . Claudii mei vos omnes salutant . Quęso , uxori , matronę honestissimę , cum fratribus d. Pellicano , Theodoro et Waltero , universae familiae piissimę salutem ex me dicito .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_457", "psc_text": "in omnes gentes diffusa est misericordia Domini, in omnes gentes diffusa est fides. 58. Fortasse dicas: Qua ratione non dictum est, misericordiae Domini plenum est coelum? Quia sunt etiam spiritales nequitiae in coelestibus: sed non illae ad commune jus indulgentiae Dei, remissionemque pertinent peccatorum, quibus ignis servatur aeternus: et illa quae coelestium vel potestatum vel ministeriorum sunt, licet auxilio Domini fulciantur; tamen non tanta ejus indigent misericordia, quanta ea quae sunt inferiora atque terrena; non enim illa carnis involucro vestiuntur, in qua est frequentis erroris illecebra. Ideoque in superioribus ait idem Propheta, quia Coelum coeli Domino, terram autem dedit filiis hominum (Psal. CXIII, 16) . Unde et coelum purius et defaecatius ab omni labe peccati est, longeque semotius ab illo de quo scriptum est: Sicut volatilia coeli (Matth. VI, 26) . Hoc enim coelum velut medius quidam inter coelum et terram aerius locus dicitur, in quo sunt etiam spiritales nequitiae", "candidate_score": 0.670391, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_35", "bdc_text": "Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_801", "psc_text": "pro universitate. Testamentum commune est, et jus omnium, haereditas universorum, et soliditas singulorum. Novum Testamentum singuli adeunt, et omnes possident: nec minuitur haeredi, quidquid a cohaeredibus vindicatur. Manet emolumentum integrum, et eo magis singulis crescit, quo pluribus fuerit acquisitum. Alia conditio est haereditatis humanae. Si divisa fuerint emolumenta, minuuntur: et haeredis est damnum descriptio cohaeredis. Indivisum regnum Christi est, indivisa haereditas. Quomodo fieri poterat, ut divisa esset haereditas; cum haereditatis fructus sit indivisus, quod est regnum coelorum? Aurum, argentum, praedium ab homine pluribus derelictum distribuitur ac secatur: solida ad singulos Christi dona 1156 perveniunt: omnes habent, et nemo fraudatur. 42. Audiamus igitur commoda haereditaria. Remissio peccatorum haereditas Christi est. Certe solida per singulos, et in commune est lucrativa; quibuscumque enim collata fuerit, nulli decedit, accedit omnibus. Corpori acquiritur, quidquid unicuique relaxatur. Nam si angeli super uno peccatore poenitentiam agente laetantur; quia lucrum suum putant hominis redemptionem: quanto magis lucrum est", "candidate_score": 0.665355, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_30_32", "bdc_text": "Supremus consul metu perculsus perpetuo se domi tenet , nec desunt , qui plebem ad seditionem concitant , sive illos amor Christi sive predae spes ampla commoveat . Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant . Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_225", "psc_text": "Si suscitaveritis, aut resuscitaveritis charitatem usquequo voluerit (Cant. II, 7) , de iis dicit qui resurrectionem ejus possunt congrue praedicare; ut audientibus ardorem fidei et devotionis accendant. Vel suscitatur Christus in iis, qui primum accedunt: resuscitatur in iis qui postquam accesserint, dormierunt. Dormit ergo Christus in negligentibus, suscitatur in sanctis. 21. (Vers. 33.) Habet ergo Ecclesia per quae gradiatur: habet habitacula mansionum, in quibus requiescunt sancti, de quibus iste est qui dicit: Legem mihi constitue, Domine, viam justitiarum tuarum. Bene ait, statue; ut in pectore ejus immobilis et fixa permaneat, nec aliquo saeculi turbine, ab ejus convellatur affectu; ut ipse lex sit sibi, opus habens legis scriptum in corde suo. 21. Et quaeram, inquit, illam semper. Non est enim mediocre quod requiritur paradisi gratia, Dei regnum, angelorum consortium, immortalitatisque domicilium. Non ergo uno die quaeritur, nec duobus, aut paucis mensibus: sed quaeritur semper, et quaeritur per omnia; ut meritorum multa", "candidate_score": 0.661265, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_39", "bdc_text": "illi enim de loco et hospitio nostro constat etc. Vale in Christo , Bullingere doctissime ac totius Europae decus etc. Raptim , ut vides , ex Lutetia Parisiorum 28 .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_534", "psc_text": "25. Sed qui videt justum, debet scire quid videat: non illum videt in corpore, non in vestimento, non in patrimonio, non in vultu; sed intus videt; non, inquam, illum videt, nisi ejus viderit mentem, nisi ejus sermonem intenderit, nisi sensus illius potuerit comprehendere, sapientiam de tractatu ejus assumere. Tunc igitur laetabitur, cum ista perspexerit, cum ista cognoverit. Ita ergo et nos sicubi audivimus justum, festinemus videre, sicut illa mulier quae audivit in domo pharisaei discumbere Dominum Jesum, et ingressa est, et ejus pedes perfudit unguento (Luc. VII, 37 et 38). Illius imitatores simus; namque Ecclesiam in illa muliere figuratam esse quis dubitet? Sicubi ergo justus sedeat, sicubi accumbat, festinemus videre eum. Pretiosum est videre virum justum; ut videas eum secundum imaginem Dei. Quod foris est, nihil prodest: quod intus est, sanat. Sane et in eo qui foris est illum qui intus est, frequenter aspicimus; ut si viderimus pauperem, illum ad", "candidate_score": 0.642895, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_32", "bdc_text": "Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_554", "psc_text": "qui in Domini lege die ac nocte meditatur (Psal. I, 1 et 2) . Sed qui meditatur in Lege, eruditur in Lege: et quem Lex 1100 erudierit, Dominus erudivit, qui locutus est Legem. Ideoque scriptum est: Beatus quem tu erudieris, Domine, et de lege tua docueris eum (Psal. XCIII, 12) . Discamus ergo, et nos in Lege meditari, non avocemur saecularibus illecebris, non occupemur impedimentis: sed semper ad legem Dei simus attenti. Scriptum est enim: Os justi meditabitur sapientiam, et lingua ejus loquetur judicium (Psal. XXXVI, 30) . Hoc in veteri Testamento: audi dicentem et in novo: Prope est verbum in ore tuo, et in corde tuo (Rom. X, 8) . Et maxime hanc meditationem sacerdotibus necessariam ostendit ad Titum scribens, quia debet episcopus amplecti eum, Qui secundum doctrinam est fidelem sermonem; ut potens sit exhortari in doctrina sana, et eos qui contradicunt, arguere (Tit. I, 9) . Quod utique", "candidate_score": 0.625839, "ce_score": null } ] }, { "rank": 4, "cf_id": "cf021", "work_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica", "max_score": 0.693842, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1029_sent_4_6", "bdc_text": "Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse . Relicto igitur anno superiore Lovanio propterea , quod Fuggeri et Mecęnatis natu maior filius ex Italia ibi expectabantur , recte Lutetiam Parisiorum cum duobus Claudiis et Schleichero eorum nepote , concessi . Ubi nunc menses plus minus undecim transegimus .", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_0", "psc_text": "ADMONITIO DE SEQUENTIBUS SEX LIBRIS DE MUSICA Ex disciplinarum libris quos Augustinus Mediolani, cum esset Baptismum percepturus anno Christi trecentesimo octogesimo septimo delibavit (Vide Retract. lib. 1, cap. 6), quanquam caeteri perierint (nam de Grammatica, Principia Dialecticae, Categoriae, et Principia Rhetoricae, qui libri inter ejus opera sunt hactenus vulgati, supposititios esse in appendice ostendemus), sex isti de Musica, iique integerrimi ad nos usque pervenerunt; studiosius nimirum a librariis descripti, cum suis omnibus numeris absoluti prodiissent circiter annum Christi, ut videtur, trecentesimum octogesimum nonum, quo tempore post editos libros de Genesi contra Manichaeos iis perficiendis in Africa se vacavisse innuit Augustinus libro primo Retractationum, capite undecimo. Eum porro dialogos hosce cum Licentio habuisse ferunt manuscripti plerique etiam vetustiores; quod nescimus an intelligi possit ex illis Licentii ad Augustinum versibus in epistola vigesima sexta: Praesentem ipsa mihi te reddent, si mihi morem Gesseris, et libros, quibus in te lenta recumbit Musica, tradideris;", "candidate_score": 0.693842, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_3_5", "bdc_text": "Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem . Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse . Relicto igitur anno superiore Lovanio propterea , quod Fuggeri et Mecęnatis natu maior filius ex Italia ibi expectabantur , recte Lutetiam Parisiorum cum duobus Claudiis et Schleichero eorum nepote , concessi .", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_0", "psc_text": "ADMONITIO DE SEQUENTIBUS SEX LIBRIS DE MUSICA Ex disciplinarum libris quos Augustinus Mediolani, cum esset Baptismum percepturus anno Christi trecentesimo octogesimo septimo delibavit (Vide Retract. lib. 1, cap. 6), quanquam caeteri perierint (nam de Grammatica, Principia Dialecticae, Categoriae, et Principia Rhetoricae, qui libri inter ejus opera sunt hactenus vulgati, supposititios esse in appendice ostendemus), sex isti de Musica, iique integerrimi ad nos usque pervenerunt; studiosius nimirum a librariis descripti, cum suis omnibus numeris absoluti prodiissent circiter annum Christi, ut videtur, trecentesimum octogesimum nonum, quo tempore post editos libros de Genesi contra Manichaeos iis perficiendis in Africa se vacavisse innuit Augustinus libro primo Retractationum, capite undecimo. Eum porro dialogos hosce cum Licentio habuisse ferunt manuscripti plerique etiam vetustiores; quod nescimus an intelligi possit ex illis Licentii ad Augustinum versibus in epistola vigesima sexta: Praesentem ipsa mihi te reddent, si mihi morem Gesseris, et libros, quibus in te lenta recumbit Musica, tradideris;", "candidate_score": 0.683788, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_4_6", "bdc_text": "Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse . Relicto igitur anno superiore Lovanio propterea , quod Fuggeri et Mecęnatis natu maior filius ex Italia ibi expectabantur , recte Lutetiam Parisiorum cum duobus Claudiis et Schleichero eorum nepote , concessi . Ubi nunc menses plus minus undecim transegimus .", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_1", "psc_text": "libro primo Retractationum, capite undecimo. Eum porro dialogos hosce cum Licentio habuisse ferunt manuscripti plerique etiam vetustiores; quod nescimus an intelligi possit ex illis Licentii ad Augustinum versibus in epistola vigesima sexta: Praesentem ipsa mihi te reddent, si mihi morem Gesseris, et libros, quibus in te lenta recumbit Musica, tradideris; nam ferveo totus in illos. In primo libro definitio Musicae, et qui ad hujusce disciplinae considerationem pertinent, numerosorum motuum species explicantur. In secundo disputatur de syllabis pedibusque metricis. In tertio proponitur tractandum singillatim de rhythmo, de metro et de versu; atque hic primum rhythmi ratio et proprietates traduntur: tumque incipit tractatio de metro; quae in quarto libro continuatur. In quinto disseritur de versu. Quae porro hactenus multa cum eruditione tractavit Augustinus, vocat ipse nugacitatem, quam apud benevolos officiosi laboris nomine deprecatur initio libri sexti, ubi deinceps studiosorum mentes ex numerorum consideratione ad Deum provehit. S. AUGUSTINUS, EPIST. 101, MEMORIO EPISCOPO.", "candidate_score": 0.659887, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_4", "bdc_text": "Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse .", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_0", "psc_text": "ADMONITIO DE SEQUENTIBUS SEX LIBRIS DE MUSICA Ex disciplinarum libris quos Augustinus Mediolani, cum esset Baptismum percepturus anno Christi trecentesimo octogesimo septimo delibavit (Vide Retract. lib. 1, cap. 6), quanquam caeteri perierint (nam de Grammatica, Principia Dialecticae, Categoriae, et Principia Rhetoricae, qui libri inter ejus opera sunt hactenus vulgati, supposititios esse in appendice ostendemus), sex isti de Musica, iique integerrimi ad nos usque pervenerunt; studiosius nimirum a librariis descripti, cum suis omnibus numeris absoluti prodiissent circiter annum Christi, ut videtur, trecentesimum octogesimum nonum, quo tempore post editos libros de Genesi contra Manichaeos iis perficiendis in Africa se vacavisse innuit Augustinus libro primo Retractationum, capite undecimo. Eum porro dialogos hosce cum Licentio habuisse ferunt manuscripti plerique etiam vetustiores; quod nescimus an intelligi possit ex illis Licentii ad Augustinum versibus in epistola vigesima sexta: Praesentem ipsa mihi te reddent, si mihi morem Gesseris, et libros, quibus in te lenta recumbit Musica, tradideris;", "candidate_score": 0.655919, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_29", "bdc_text": "Motus vero tantos excitatos , quantos vix uspiam alibi idque propter Anglorum mercatorum et Germanorum frequentiam , qui edicto isti repugnant .", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_83", "psc_text": "correptiores, alias productiores. Quare illud nunc quaero, utrum sonus versuum aliquando te aliqua per aures voluptate commoverit. D. Prorsus saepissime, ita ut nunquam fere sine delectatione versum audierim. M. Si quis ergo in versu, quo audito delectaris, eo loco quo ratio ejusdem versus non postulat, vel producat syllabas, vel corripiat, num eodem modo delectari potes? D. Imo audire hoc sine offensione non possum. M. Nullo modo igitur dubium est, quin te in sono quo te delectari dicis, dimensio quaedam numerorum delectet, qua perturbata delectatio illa exhiberi auribus non potest. D. Manifestum est. M. Dic mihi deinceps quod ad sonum versus attinet, quid intersit, utrum dicam, Arma virumque cano, Trojae qui primus ab oris: an qui primis ab oris. D. Mihi vero utrumque, quantum ad illam dimensionem pertinet, idem sonat. M. At hoc mea pronuntiatione factum est, cum eo scilicet vitio quod barbarismum grammatici vocant: nam primus, longa est et brevis", "candidate_score": 0.609009, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_29", "bdc_text": "Motus vero tantos excitatos , quantos vix uspiam alibi idque propter Anglorum mercatorum et Germanorum frequentiam , qui edicto isti repugnant .", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_14", "psc_text": "seipsam, an cum propter aliud appetitur? D. Quis negat cum propter seipsam? M. Repete nunc illud superius quod de modulatione diximus: nam ita eam posueramus, quasi quamdam movendi esse peritiam, et vide ubi magis habere sedem debeat hoc nomen: in eo motu qui velut liber est, id est propter se ipse appetitur, et per se ipse delectat; an in eo qui servit quodammodo: nam quasi serviunt omnia quae non sibi sunt, sed ad aliquid aliud referuntur. D. In eo scilicet qui propter se appetitur. M. Ergo scientiam modulandi jam probabile est esse scientiam bene movendi; ita ut motus per se ipse appetatur, atque ob hoc per se ipse delectet. D. Probabile sane. CAPUT III.-- Bene modulari quid sit, et cur in musicae definitione positum. 4. M. Cur ergo additum est, bene; cum jam ipsa modulatio nisi bene moveatur, esse non possit? D. Nescio, et quemadmodum mihi ereptum sit ignoro: nam", "candidate_score": 0.608032, "ce_score": null } ] }, { "rank": 5, "cf_id": "cf021", "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-Genesi-contra-Manichaeos", "max_score": 0.692871, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33_35", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est . Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus .", "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-Genesi-contra-Manichaeos_window_180", "psc_text": "vita subeunda est, tendentibus ad arborem vitae: plenitudo autem scientiae videtur paucioribus provenire; ut quasi non omnes qui perveniunt ad arborem vitae, per scientiae plenitudinem veniant, quamvis omnes tolerantiam molestiarum, id est flammeam frameam versatilem, sentiant. Sed si attendatur quod Apostolus dicit, Plenitudo autem Legis, charitas (Rom. XIII, 10) ; et videamus eamdem charitatem praecepto illo gemino contineri, Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tanquam teipsum; in quibus duobus praeceptis tota Lex pendet, et Prophetae (Matth. XXII, 37-40) : sine dubitatione intelligimus ad arborem vitae non solum per flammeam frameam versatilem, id est per tolerantiam temporalium molestiarum, sed etiam per plenitudinem scientiae, id est per charitatem veniri; quia si charitatem, inquit, non habeam, nihil sum (I Cor. XIII, 2) . CAPUT XXIV.-- Adam Christus, Eva Ecclesia. 37. Sed in hoc sermone pollicitus sum considerationem rerum", "candidate_score": 0.692871, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_35", "bdc_text": "Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus .", "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-Genesi-contra-Manichaeos_window_180", "psc_text": "vita subeunda est, tendentibus ad arborem vitae: plenitudo autem scientiae videtur paucioribus provenire; ut quasi non omnes qui perveniunt ad arborem vitae, per scientiae plenitudinem veniant, quamvis omnes tolerantiam molestiarum, id est flammeam frameam versatilem, sentiant. Sed si attendatur quod Apostolus dicit, Plenitudo autem Legis, charitas (Rom. XIII, 10) ; et videamus eamdem charitatem praecepto illo gemino contineri, Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tanquam teipsum; in quibus duobus praeceptis tota Lex pendet, et Prophetae (Matth. XXII, 37-40) : sine dubitatione intelligimus ad arborem vitae non solum per flammeam frameam versatilem, id est per tolerantiam temporalium molestiarum, sed etiam per plenitudinem scientiae, id est per charitatem veniri; quia si charitatem, inquit, non habeam, nihil sum (I Cor. XIII, 2) . CAPUT XXIV.-- Adam Christus, Eva Ecclesia. 37. Sed in hoc sermone pollicitus sum considerationem rerum", "candidate_score": 0.659927, "ce_score": null } ] }, { "rank": 6, "cf_id": "cf010", "work_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1", "max_score": 0.69079, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1029_sent_11_13", "bdc_text": "Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc. Verum hęc divinę providentię permittamus . Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_31", "psc_text": "cruces G deneque S instruente et dicente: haec locutus sum uobis, ut in me pacem habeatis, in saeculo autem pressuram: sed fidite, quoniam ego uici mundum. si autem qui diabolo et mundo renuntiauimus pressuras et infestationes diaboli et mundi crebrius ac uiolentius patimur, quanto magis patientiam tenere debemus qua adiutrice et comite omnia infesta toleremus. § 13 Domini et magistri nostri salutare praeceptum est: qui tolerauerit usque ad finem hic saluus erit. et iterum: si permanseritis in uerbo meo, uere discipuli mei estis: et cognoscetis ueritatem, et ueritas liberabit uos. tolerandum est et perseuerandum, fratres dilectissimi, ut ad spem ueritatis et libertatis admissi ad ueritatem et libertatem ipsam peruenire possimus, quia hoc ipsum quod christiani sumus fidei et spei res est. ut autem peruenire spes et fides ad fructum possint sui patientia opus est. non enim praesentem gloriam sequimur sed futuram secundum quod et Paulus apostolus monet dicens: spe saluati", "candidate_score": 0.69079, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_11_13", "bdc_text": "Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc. Verum hęc divinę providentię permittamus . Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_32", "psc_text": "et libertatis admissi ad ueritatem et libertatem ipsam peruenire possimus, quia hoc ipsum quod christiani sumus fidei et spei res est. ut autem peruenire spes et fides ad fructum possint sui patientia opus est. non enim praesentem gloriam sequimur sed futuram secundum quod et Paulus apostolus monet dicens: spe saluati sumus. spes autem quae uidetur non est spes. quod enim uidet quis, quid sperat? si autem quod non uidemus speramus per expectationem sustinemus. expectatio et patientia necessaria est, ut id quod esse coepimus impleamus et quod speramuasperamus et credimus Deo repraesentante capiamus. 1 Io. 16, 33. 8 Matth. 10, 22. 9 Io. 8, 31 sq. 18 Rom. 8, 24 sq. 1 hoc Wl 2 saeculo S, mundo WGv pressuram SWV, pressuram habebitis Gv; cf. test. III6 p. 119., adFortun. c. 11 p. 335 5 patimnr] quatimur S; malim, igitur per pressuras-quatimur patiam Wl 6 ct comite W s. I. m.", "candidate_score": 0.688924, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_11", "bdc_text": "Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc.", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_31", "psc_text": "cruces G deneque S instruente et dicente: haec locutus sum uobis, ut in me pacem habeatis, in saeculo autem pressuram: sed fidite, quoniam ego uici mundum. si autem qui diabolo et mundo renuntiauimus pressuras et infestationes diaboli et mundi crebrius ac uiolentius patimur, quanto magis patientiam tenere debemus qua adiutrice et comite omnia infesta toleremus. § 13 Domini et magistri nostri salutare praeceptum est: qui tolerauerit usque ad finem hic saluus erit. et iterum: si permanseritis in uerbo meo, uere discipuli mei estis: et cognoscetis ueritatem, et ueritas liberabit uos. tolerandum est et perseuerandum, fratres dilectissimi, ut ad spem ueritatis et libertatis admissi ad ueritatem et libertatem ipsam peruenire possimus, quia hoc ipsum quod christiani sumus fidei et spei res est. ut autem peruenire spes et fides ad fructum possint sui patientia opus est. non enim praesentem gloriam sequimur sed futuram secundum quod et Paulus apostolus monet dicens: spe saluati", "candidate_score": 0.649654, "ce_score": null } ] }, { "rank": 7, "cf_id": "cf021", "work_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Soliloquia", "max_score": 0.68971, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33_35", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est . Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus .", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Soliloquia_window_63", "psc_text": "Semel de illo credidi quod sic erga se affectos sublevare non cesset. Ego nihil de mea sanitate, nisi cum illam pulchritudinem videro, pronuntiabo. R. Prorsus nihil aliud facias. Sed jam cohibe te a lacrymis, et stringe animum. Multum omnino flevisti, et hoc omnino morbus iste pectoris tui graviter accipit. A. Modum vis habere lacrymas meas, cum miseriae meae modum non videam? aut valetudinem corporis considerare me jubes, cum ego ipse tabe confectus sim? Sed, quaeso te, si quid in me vales, ut me tentes per aliqua compendia ducere, ut vel vicinitate nonnulla lucis illius, quam, si quid profeci, tolerare jam possum, pigeat oculos referre ad illas tenebras, quas reliqui; si tamen relictae dicendae sunt, quae caecitati meae adhuc blandiri audent. CAPUT XV.-- Anima quomodo cognoscitur. Fiducia erga Deum. 27. R. Concludamus, si placet, hoc primum volumen, ut jam in secundo aliquam, quae commoda occurrerit, aggrediamur viam. Non enim huic affectioni", "candidate_score": 0.68971, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas .", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Soliloquia_window_35", "psc_text": "plus amabit; et nisi ingenti amore oculum infixerit, nec ab aspiciendo uspiam declinaverit, manere in illa beatissima visione non poterit. Sed dum in hoc corpore est anima, etiamsi plenissime videat, hoc est intelligat Deum; tamen quia etiam corporis sensus utuntur opere proprio, si nihil quidem valent ad fallendum, non tamen nihil ad non ambigendum, potest adhuc dici fides ea qua his resistitur, et illud potius verum esse creditur. Item quia in ista vita, quanquam Deo intellecto anima jam beata sit; tamen, quia multas molestias corporis sustinet, sperandum est ei post mortem omnia ista incommoda non futura. Ergo nec spes, dum in hac est vita, animam deserit. Sed cum post hanc vitam tota se in Deum collegerit, charitas restat qua ibi teneatur. Nam neque dicenda est fidem habere quod illa sint vera, quando nulla falsorum interpellatione sollicitatur; neque quidquam sperandum ei restat, cum totum secura possideat. Tria igitur ad animam pertinent,", "candidate_score": 0.646666, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_6_8", "bdc_text": "Ubi nunc menses plus minus undecim transegimus . Quę vero huius urbis celebritas ac potentia sit , non huius instituti esse existimo tibi commemorare , cum ex domesticis et familiaribus ista melius cognoscere possis . De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Soliloquia_window_129", "psc_text": "sit ille, in quo ipsam eloquentiam quam mortuam dolebamus, perfectam revixisse cognovimus. Illene nos sinet, cum scriptis suis vivendi modum docuerit, vivendi ignorare naturam? A. Non arbitror equidem et multum inde spero, sed unum doleo quod vel erga se, vel erga sapientiam studium nostrum non ei ut volumus, valemus aperire. Nam profecto ille misereretur sitim nostram, et exundaret multo citius quam nunc Securus enim est, quod sibi jam totum de animae immortalitate persuasit, nec scit aliquos esse fortasse, qui hujus ignorationis miseriam satis cognoverunt, et quibus praesertim rogantibus non subvenire crudele sit. Ille autem alius novit quidem pro familiaritate ardorem nostrum; sed ita longe abest, et ita nunc constituti sumus, ut vix ad eum vel epistolae mittendae facultas sit. Quem credo jam otio Transalpino perfecisse carmen quo mortis metus excantatus effugiat, et antiqua glacie duratus animae stupor frigusque pellatur. Sed interim dum ista proveniunt, quae in nostra potestate non sunt,", "candidate_score": 0.626832, "ce_score": null } ] }, { "rank": 8, "cf_id": "cf021", "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", "max_score": 0.688954, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33_35", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est . Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", "candidate_score": 0.688954, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33_35", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est . Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_382", "psc_text": "nosti, quando ne ipsos quidem praetermittere volueris, subjungeres etiam in quibus cavendi essent: quanquam nonnullos etiam praeterieris; quod scire cuperem quo consilio factum sit. Aut si illud volumen forte onerare noluisti, ut commemoratis haereticis, non adderes in quibus eos catholica damnarit auctoritas; peto ne grave sit litterario labori tuo, quo non mediocriter per Domini Dei nostri gratiam, in latina lingua sanctorum studia et accendisti et adjuvisti, id quod tibi per humilitatem meam fraterna charitas indicit, ut si occupationes tuae sinunt, omnium haereticorum perversa dogmata, qui rectitudinem fidei christianae usque ad hoc tempus vel impudentia vel imperitia vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus praesumentis de charitate. Hunc interea fratrem nostrum Paulum in Christo multum commendo benignitati tuae,", "candidate_score": 0.684076, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33_35", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est . Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407", "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,", "candidate_score": 0.680589, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33_35", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est . Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_110", "psc_text": "quem jam sponte surgentem lectio epistolae tuae multo ardentius excitavit), commisi me tamen Deo, qui pro viribus meis operaretur in me, ut ea rescriberem quae utrique nostrum studio in Domino et cura ecclesiastica pro tua praestantia et mea obsecundatione congruerent. Atque illud primum, quod orationibus meis te adjuvari credis, non solum non defugio, verum etiam libenter amplector. Ita enim, etsi non meis, certe tuis, me Dominus noster exaudiet. Quod fratrem Alypium in nostra conjunctione mansisse, ut exemplo sit fratribus curas mundi hujus vitare cupientibus, benevolentissime accepisti, ago gratias, quas nullis verbis explicare possim: Dominus hoc rependat in animam tuam. Omnis itaque fratrum coetus, qui apud nos coepit coalescere, tanta tibi praerogativa obstrictus est, ut locis terrarum tantum longe disjunctis ita nobis consulueris tanquam praesentissimus spiritu. Quapropter precibus quantum valemus incumbimus, ut gregem tibi commissum tecum Dominus sustinere dignetur, nec te uspiam deserere, sed adesse adjutor in opportunitatibus, faciens cum Ecclesia", "candidate_score": 0.680319, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_2_4", "bdc_text": "Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem . Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem . Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.680192, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_1_3", "bdc_text": "P . Salutem in Christo Iesu servatore nostro . Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem . Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.676906, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_32_34", "bdc_text": "Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas . Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", "candidate_score": 0.674576, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_1_3", "bdc_text": "P . Salutem in Christo Iesu servatore nostro . Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem . Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", "candidate_score": 0.674329, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_1_3", "bdc_text": "P . Salutem in Christo Iesu servatore nostro . Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem . Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", "candidate_score": 0.673459, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_35_37", "bdc_text": "Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus . Claudii mei vos omnes salutant . Quęso , uxori , matronę honestissimę , cum fratribus d. Pellicano , Theodoro et Waltero , universae familiae piissimę salutem ex me dicito .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4114", "psc_text": "Quod autem soror in Christo est, et tibi est et mihi, et omnibus quibus una coelestis haereditas, et pater Deus, et frater Christus, in eadem charitatis societate promittitur. Haec aeterna sunt; haec nulla temporis labe deteruntur; haec tanto firmius tenenda sperantur, quanto minus privato, sed communi potius jure obtinenda praedicantur. 4. Potes hoc facillime in ipsa tua matre cognoscere. Nam unde te nunc irretitum involvit, et ab instituto cursu retardatum reflectit et curvat, nisi ex quo tua propria mater est? Nam ex quo soror est omnium, quibus est pater Deus et mater Ecclesia, jam te non impedit, quam neque me, neque omnes fratres nostros, qui eam non privata, sicut tu in domo vestra, sed publica in domo Dei charitate diligimus. Quod ergo tu illi etiam carnali necessitudine annecteris, ad sortem valere debet familiarius colloquendi, et apertiore janua consulendi ut hoc ipsum, quo te privatim diligit, interficiatur in ea, ne quod", "candidate_score": 0.673186, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_1_3", "bdc_text": "P . Salutem in Christo Iesu servatore nostro . Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem . Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", "candidate_score": 0.672961, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_10_12", "bdc_text": "Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem . Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc. Verum hęc divinę providentię permittamus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_873", "psc_text": "malum dicere non audeo, quod Deum praecepisse ipsa christiana fide negare non possum, qua didici non eo me justificari, sed gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum? 15. Dico ergo circumcisionem praeputii et caetera hujusmodi, priori populo per Testamentum quod Vetus dicitur, divinitus data ad significationem futurorum quae per Christum oportebat impleri: quibus advenientibus, remansisse illa Christianis legenda tantum, ad intelligentiam praemissae prophetiae; non autem necessario facienda, quasi adhuc exspectandum esset, ut veniret fidei revelatio quae his significabatur esse ventura. Sed quamvis Gentibus imponenda non essent, non tamen sic debuisse auferri a consuetudine Judaeorum, tanquam detestanda atque damnanda. Sensim proinde atque paulatim fervente sana praedicatione gratiae Christi, qua sola nossent credentes se justificari, salvosque fieri, non illis umbris rerum antea futurarum, tunc jam venientium atque praesentium, ut in illorum Judaeorum vocatione, quos praesentia carnis Domini, et apostolica tempora sic invenerant, omnis illa actio consumeretur umbrarum: hoc eis suffecisse ad commendationem,", "candidate_score": 0.671737, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_1_3", "bdc_text": "P . Salutem in Christo Iesu servatore nostro . Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem . Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", "candidate_score": 0.67124, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_3_5", "bdc_text": "Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem . Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse . Relicto igitur anno superiore Lovanio propterea , quod Fuggeri et Mecęnatis natu maior filius ex Italia ibi expectabantur , recte Lutetiam Parisiorum cum duobus Claudiis et Schleichero eorum nepote , concessi .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.670388, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_9_11", "bdc_text": "scripsi etenim , quem rerum mearum eventum et exitium mihi praesagirem . Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem . Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc.", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_790", "psc_text": "non fuit vere gentilis, sic nec vere Judaeus erat. In eo autem imitator Gentilium est, quia praeputium recipit in fide Christi, et indifferenter permittit vesci cibis quos damnant Judaei; non cultu, ut tu putas, idolorum. In Christo enim Jesu nec circumcisio est aliquid, nec praeputium, sed observatio mandatorum Dei (Gal. V, 6, et VI, 15). 18. Quaeso igitur te, et iterum atque iterum deprecor, ut ignoscas disputatiunculae meae; et quod modum meum egressus sum, tibi imputes qui coegisti ut rescriberem, et mihi cum Stesichoro oculos abstulisti. Nec me putes magistrum esse mendacii, qui sequor Christum dicentem: « Ego sum via, veritas et vita » (Joan. XIV, 6). Nec potest fieri ut veritatis cultor, mendacio colla submittam. Neque mihi imperitorum plebeculam concites, qui te venerantur ut episcopum, et in ecclesia declamantem, sacerdotii honore suspiciunt; me autem, aetatis ultimae, et pene decrepitum, ac monasterii et ruris secreta sectantem, parvipendunt; et quaeras tibi,", "candidate_score": 0.670199, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_1_3", "bdc_text": "P . Salutem in Christo Iesu servatore nostro . Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem . Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", "candidate_score": 0.669864, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_1_3", "bdc_text": "P . Salutem in Christo Iesu servatore nostro . Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem . Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565", "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque", "candidate_score": 0.669832, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_1_3", "bdc_text": "P . Salutem in Christo Iesu servatore nostro . Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem . Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", "candidate_score": 0.667894, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_12_14", "bdc_text": "Verum hęc divinę providentię permittamus . Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror . Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_873", "psc_text": "malum dicere non audeo, quod Deum praecepisse ipsa christiana fide negare non possum, qua didici non eo me justificari, sed gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum? 15. Dico ergo circumcisionem praeputii et caetera hujusmodi, priori populo per Testamentum quod Vetus dicitur, divinitus data ad significationem futurorum quae per Christum oportebat impleri: quibus advenientibus, remansisse illa Christianis legenda tantum, ad intelligentiam praemissae prophetiae; non autem necessario facienda, quasi adhuc exspectandum esset, ut veniret fidei revelatio quae his significabatur esse ventura. Sed quamvis Gentibus imponenda non essent, non tamen sic debuisse auferri a consuetudine Judaeorum, tanquam detestanda atque damnanda. Sensim proinde atque paulatim fervente sana praedicatione gratiae Christi, qua sola nossent credentes se justificari, salvosque fieri, non illis umbris rerum antea futurarum, tunc jam venientium atque praesentium, ut in illorum Judaeorum vocatione, quos praesentia carnis Domini, et apostolica tempora sic invenerant, omnis illa actio consumeretur umbrarum: hoc eis suffecisse ad commendationem,", "candidate_score": 0.667864, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_32_34", "bdc_text": "Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas . Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", "candidate_score": 0.666256, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8_10", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ; scripsi etenim , quem rerum mearum eventum et exitium mihi praesagirem . Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2611", "psc_text": "de Genesi scripsi, versatur haec quaestio vehementer, et ex multis rerum expertarum atque credibiliter auditarum exemplis disputatio illa silvescit. Quid in ea potuerimus vel effecerimus, cum legeris, judicabis; si tamen Dominus dignabitur donare ut eos mihi libros, quantum possum congruenter emendatos, jam liceat edere, et multorum fratrum exspectationem non jam longa disputatione suspendere. 3. Narrabo autem unum aliquid breviter unde cogites. Frater noster Gennadius, notissimus fere omnibus, nobisque charissimus medicus, qui nunc apud Carthaginem degit, et Romae suae artis exercitatione praepolluit, ut hominem religiosum nosti, atque erga pauperum curam impigra misericordia facillimoque animo benignissimum, dubitabat tamen aliquando, ut modo nobis retulit, cum adhuc esset adolescens, et in his eleemosynis ferventissimus, utrum esset ulla vita post mortem. Hujus igitur mentem et opera misericordiae quoniam Deus nullo modo desereret, apparuit illi in somnis conspicuus juvenis et dignus intendi, eique dixit: Sequere me. Quem dum sequeretur, venit ad quamdam civitatem, ubi audire coepit", "candidate_score": 0.666209, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_35", "bdc_text": "Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3453", "psc_text": "in hoc sermone recapitulatur, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Rom. XIII, 9); non viribus humanis, quasi nostram constituentes justitiam, sed gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum, in ea justitia, quae nobis ab illo est, observanda esse didicimus et docemus Nec tamen ideo nos negamus semen Abrahae, quibus dicit Apostolus, Vos ergo Abrahae semen estis (Galat. III, 29); aut Judaeos in abscondito, de qualibus idem dicit, Non enim qui in manifesto Judaeus est, neque quae in manifesto in carne est circumcisio; sed qui in abscondito Judaeus est, et circumcisio cordis, quae est spiritu, non littera, cujus laus non ex hominibus, sed ex Deo est (Rom. II, 28, 29); aut Israelitas spirituales, ad eum scilicet pertinentes cui minori praedictum est serviturum esse majorem: sed haec vocabula nobis non indecenter imponimus; eaque mysteriorum intelligentia continemus, non verborum insolentia ventilamus. EPISTOLA CXCVII. Augustinus Hesychio Salonitano episcopo, de die supremo mundi non inquirendo, deque", "candidate_score": 0.66604, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_1_3", "bdc_text": "P . Salutem in Christo Iesu servatore nostro . Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem . Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3095", "psc_text": "per viventem atque intelligentem epistolam noscere. Pelagium, quem credimus, ut ab illo distingueretur qui Pelagius Tarenti dicitur, Britonem fuisse cognominatum, quod ut servum Dei dilexeris, novimus: nunc autem quemadmodum diligas, ignoramus. Nam et nos non solum dileximus, verum etiam diligimus eum; sed aliter nunc diligimus, aliter aliquando dileximus: tunc enim, quia nobis rectae fidei videbatur; nunc autem, ut ab iis quae inimica et adversa gratiae Dei sentire dicitur, illius misericordia liberetur. Nam cum hoc de illo aliquandiu fama jactaret, non utique facile credendum fuit; solet quippe fama mentiri: sed propius ut crederemus, accessit quod librum quemdam ejus, ea prorsus persuadere molientem quae gratiam Dei per unum mediatorem Dei et hominum hominem Jesum Christum generi humano impertitam, de fidelium cordibus creditam deleant, legimus, traditum nobis a famulis Christi, qui eum talia docentem studosissime audierant, fuerantque sectati. Cui quidem libro, eisdem rogantibus, quia id fieri oportere videbamus, tacito nomine auctoris, ne offensus", "candidate_score": 0.665692, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_2_4", "bdc_text": "Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem . Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem . Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", "candidate_score": 0.665346, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_12_14", "bdc_text": "Verum hęc divinę providentię permittamus . Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror . Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", "candidate_score": 0.665062, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_11_13", "bdc_text": "Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc. Verum hęc divinę providentię permittamus . Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3156", "psc_text": "Non ego autem, sed gratia Dei mecum: non quia ipse nihil boni agebat, sed quia nihil ageret, si illa non adjuvaret? Quanquam illa possibilitas liberi arbitrii tam in bonum quam in malum ex aequa lancis perpensione nec huic facilitati locum relinquit, quam saltem videtur esse confessus dicendo, Facilius possunt implere per gratiam, facilius impletur per gratiam bonum, facillime autem sine gratia fit malum: profecto ista possibilitas non aequa lance perpenditur. CAPUT XI. 37. Sed quid plura? Non solum ad istos vitandos cauti esse debemus, verum etiam ad docendos vel monendos, si patiantur, pigrescere non debemus. Plus eis tamen sine dubitatione praestamus, si ut corrigantur oremus, ne cum tantis ingeniis vel pereant, vel alios perdant praesumptione damnabili: quia zelum Dei habent, sed non secundum scientiam; id est, justitiam quae a Deo est ignorantes, et suam volentes constituere, justitiae Dei non sunt subjecti (Rom. X, 2, 3). Quibus utique, quoniam christiani appellantur,", "candidate_score": 0.664852, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_15_17", "bdc_text": "Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", "candidate_score": 0.664791, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_4_6", "bdc_text": "Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse . Relicto igitur anno superiore Lovanio propterea , quod Fuggeri et Mecęnatis natu maior filius ex Italia ibi expectabantur , recte Lutetiam Parisiorum cum duobus Claudiis et Schleichero eorum nepote , concessi . Ubi nunc menses plus minus undecim transegimus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", "candidate_score": 0.664543, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_2_4", "bdc_text": "Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem . Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem . Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565", "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque", "candidate_score": 0.664033, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_0_2", "bdc_text": "S. P . Salutem in Christo Iesu servatore nostro . Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", "candidate_score": 0.662938, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_32_34", "bdc_text": "Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas . Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", "candidate_score": 0.662794, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_3_5", "bdc_text": "Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem . Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse . Relicto igitur anno superiore Lovanio propterea , quod Fuggeri et Mecęnatis natu maior filius ex Italia ibi expectabantur , recte Lutetiam Parisiorum cum duobus Claudiis et Schleichero eorum nepote , concessi .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", "candidate_score": 0.662566, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_3_5", "bdc_text": "Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem . Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse . Relicto igitur anno superiore Lovanio propterea , quod Fuggeri et Mecęnatis natu maior filius ex Italia ibi expectabantur , recte Lutetiam Parisiorum cum duobus Claudiis et Schleichero eorum nepote , concessi .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795", "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:", "candidate_score": 0.661785, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_2_4", "bdc_text": "Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem . Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem . Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", "candidate_score": 0.6617, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_3_5", "bdc_text": "Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem . Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse . Relicto igitur anno superiore Lovanio propterea , quod Fuggeri et Mecęnatis natu maior filius ex Italia ibi expectabantur , recte Lutetiam Parisiorum cum duobus Claudiis et Schleichero eorum nepote , concessi .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2611", "psc_text": "de Genesi scripsi, versatur haec quaestio vehementer, et ex multis rerum expertarum atque credibiliter auditarum exemplis disputatio illa silvescit. Quid in ea potuerimus vel effecerimus, cum legeris, judicabis; si tamen Dominus dignabitur donare ut eos mihi libros, quantum possum congruenter emendatos, jam liceat edere, et multorum fratrum exspectationem non jam longa disputatione suspendere. 3. Narrabo autem unum aliquid breviter unde cogites. Frater noster Gennadius, notissimus fere omnibus, nobisque charissimus medicus, qui nunc apud Carthaginem degit, et Romae suae artis exercitatione praepolluit, ut hominem religiosum nosti, atque erga pauperum curam impigra misericordia facillimoque animo benignissimum, dubitabat tamen aliquando, ut modo nobis retulit, cum adhuc esset adolescens, et in his eleemosynis ferventissimus, utrum esset ulla vita post mortem. Hujus igitur mentem et opera misericordiae quoniam Deus nullo modo desereret, apparuit illi in somnis conspicuus juvenis et dignus intendi, eique dixit: Sequere me. Quem dum sequeretur, venit ad quamdam civitatem, ubi audire coepit", "candidate_score": 0.661588, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_30_32", "bdc_text": "Supremus consul metu perculsus perpetuo se domi tenet , nec desunt , qui plebem ad seditionem concitant , sive illos amor Christi sive predae spes ampla commoveat . Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant . Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", "candidate_score": 0.661548, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_0_2", "bdc_text": "S. P . Salutem in Christo Iesu servatore nostro . Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.661374, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_32_34", "bdc_text": "Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas . Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1793", "psc_text": "Quapropter si se omnis anima intelligat in hoc saeculo destitutam atque desolatam, quamdiu peregrinatur a Domino, profecto quamdam viduitatem suam Deo defensori assidua et impensissima precatione commendat. Ora ergo ut vidua Christi, nondum habens ejus conspectum, cujus precaris auxilium. Et licet sis ditissima, sicut pauper ora: nondum enim veras futuri saeculi divitias habes, ubi nulla damna formides. Licet habeas filios et nepotes, numerosamque familiam, quod et supra dictum est, sicut desolata ora: incerta sunt enim omnia temporalia, etiam usque in finem vitae hujus in nostram consolationem mansura. Tu autem si ea quae sursum sunt quaeris et sapis, aeterna et certa desideras, quae quamdiu nondum habes, etiam salvis omnibus atque obsequentibus tuis, tanquam desolatam deputare te debes. Et si tu, profecto etiam tuo exemplo religiosissima nurus tua, et aliae sanctae viduae virginesque sub vestra cura securius constitutae: quanto enim magis domum vestram pie tractatis, tanto impensius orationibus instare debetis, rerum praesentium", "candidate_score": 0.659923, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_32_34", "bdc_text": "Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas . Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3903", "psc_text": "studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jampridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio, providente hoc praesenti saeculo Dei gratia, in tuae charitatis et scientiae vigore respirat; adde eruditionem humilibus, adde increpationem superbis. Necessarium et utile est etiam quae scripta sunt scribere, ne leve existimetur quod non frequenter arguitur. Sanum enim putant esse quod non dolet, nec vulnus superducta cute sentiunt: sed intelligant perventurum ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando,", "candidate_score": 0.659669, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_0_2", "bdc_text": "S. P . Salutem in Christo Iesu servatore nostro . Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", "candidate_score": 0.659131, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_2_4", "bdc_text": "Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem . Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem . Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", "candidate_score": 0.659064, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_2_4", "bdc_text": "Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem . Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem . Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", "candidate_score": 0.658981, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_2_4", "bdc_text": "Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem . Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem . Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", "candidate_score": 0.658833, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_4_6", "bdc_text": "Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse . Relicto igitur anno superiore Lovanio propterea , quod Fuggeri et Mecęnatis natu maior filius ex Italia ibi expectabantur , recte Lutetiam Parisiorum cum duobus Claudiis et Schleichero eorum nepote , concessi . Ubi nunc menses plus minus undecim transegimus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3326", "psc_text": "EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi adventum raptu, frustra contendere mortem non esse poenam peccati. Domino dilectissimo, et in Christi membris sincerissima charitate praedicando filio MERCATORI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Litterae Dilectionis tuae, quas prius abs te missas apud Carthaginem accepi, tanto me affecerunt gaudio, ut etiam in posterioribus te succensentem quod tibi non rescripserim, gratissime acceperim. Ipsa quippe indignatio tua non erat simultatis initium, sed indicium charitatis. Ut autem a Carthagine non rescriberem, non occasio defuit perlatorum, sed alia magis urgentia, donec inde proficisceremur, nos occupatissimos et intentissimos continebant. Cum vero inde digressi sumus, perreximus usque ad Mauritaniam Caesariensem, quo nos ecclesiastica", "candidate_score": 0.658048, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_0_2", "bdc_text": "S. P . Salutem in Christo Iesu servatore nostro . Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4001", "psc_text": "Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias. Quod enim eum non parvipendas, adverti: sed utrum ea et sola via quae ab illo demonstrata est, ad vitam beatam perveniri posse existimes, et aliqua ex causa non eam negligas ire, sed differas; an et aliam vel alias ad tam opimam et prae omnibus appetendam possessionem vias esse arbitreris, et aliquam earum jam te ingredi credas, nosse cupio, ut opinor, non impudenter. Diligo enim te propter id quod supra dixi, meque abs te diligi non temere existimo; nec ulla de re alia inter eos qui se benevole noverunt, sermo fructuosior, vel impenditur, vel reposcitur, vel accipitur, vel recipitur, quam unde", "candidate_score": 0.656853, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_10", "bdc_text": "Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3224", "psc_text": "creditur, quid respondebitur de his qui antequam hoc praeceptum esset, Deo placuerunt, non tamen sine fide? Quia sine fide, ut scriptum est ad Hebraeos, impossibile est Deo placere (Hebr. XI, 6). Habentes autem, inquit Apostolus, eumdem Spiritum fidei, propter quod scriptum est, Credidi, propter quod et locutus sum; et nos credimus, propter quod et loquimur (II Cor. IV, 13). Non diceret, eumdem, nisi et illorum idem ipse esset Spiritus fidei. Sicut autem illi, quando idem Sacramentum occultum erat, credebant Christi incarnationem futuram, sic et nos credimus factam: et a nobis autem et ab illis futurus exspectatur ad judicium ejus adventus. Non est enim aliud Dei mysterium, nisi Christus, in quo oporteat vivificari mortuos in Adam; quia sicut in Adam omnes moriuntur, sic et in Christo omnes vivificabuntur (I Cor. XV, 22), quemadmodum superius disseruimus. CAPUT XII. 35. Quamobrem Deus, qui ubique praesens est, et ubique totus, non in omnibus habitat,", "candidate_score": 0.656194, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_31", "bdc_text": "Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2113", "psc_text": "vos absentia nostra contristet. In illa enim Ecclesia sumus, quae propitio Deo, licet usquequaque porrecta et toto orbe diffusa sit, unum tamen corpus est magnum unius capitis magni, quod caput ejus est ipse Salvator, sicut Apostolus dicit (Eph. V, 23, et Coloss. I, 18). De hujus autem capitis glorificatione, quae post ejus resurrectionem futura fuerat, tanto ante propheta praedixit, Exaltare super coelos, Deus; et quia illo super coelos exaltato, Ecclesia ejus omnem terram copiosa fecunditate fuerat impletura, consequenter idem psalmus adjunxit: Et super omnem terram gloria tua (Psal. LVI, 12). Proinde, dilectissimi, stabili mente et firmissimo corde, sub tam excelso capite, in tam glorioso corpore persistamus, in quo invicem membra sumus. Unde etsi remotissimis terris mea longinqua esset absentia, in illo simul essemus, a cujus corporis unitate recedere non debemus. Si enim nos una domus haberet, utique simul esse diceremur: quanto magis simul sumus, cum in uno corpore simul sumus!", "candidate_score": 0.655422, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_0_2", "bdc_text": "S. P . Salutem in Christo Iesu servatore nostro . Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_199", "psc_text": "Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam per tuam charitatem non mediocriter ministrare dignatur. CAPUT II. 2. Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut interpretandis eorum libris, qui graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere ut nos quoque habeamus tales illos viros, et unum potissimum, quem tu libentius in tuis litteris sonas. De vertendis autem in latinam linguam sanctis Litteris canonicis laborare te nollem, nisi eo modo quo Job interpretatus es; ut signis adhibitis quid inter hanc tuam et Septuaginta, quorum est gravissima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in hebraeis exemplaribus invenitur, quod tot interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii vel spiritus majore concordia, quam si unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam, nisi", "candidate_score": 0.654983, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_4_6", "bdc_text": "Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse . Relicto igitur anno superiore Lovanio propterea , quod Fuggeri et Mecęnatis natu maior filius ex Italia ibi expectabantur , recte Lutetiam Parisiorum cum duobus Claudiis et Schleichero eorum nepote , concessi . Ubi nunc menses plus minus undecim transegimus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1301", "psc_text": "honorabili ac suscipiendo fratri NECTARIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Legi litteras Benignitatis tuae quibus mihi longe postea respondistis, quam meas ad te perferendas dedi. Nam ego rescripseram, cum adhuc nobiscum esset, neque navigasset sanctus frater, et coepiscopus meus Possidius. His autem quas mei causa illi dignatus es reddere, accepi VI cal. april., post menses ferme octo, quam scripseram. Cur ergo ad te tam sero mea scripta pervenerint, aut ad me tua, prorsus ignoro. Nisi forte modo rescribere prudentiae tuae placuerit, quod facere ante contempseras. Hoc sita est, miror unde sit. An aliquid audisti, quod nos adhuc latet, fratrem meum Possidium adversus cives tuos (quos, pace tua dixerim, multo salubrius diligit ipse quam tu) quo plectantur severius impetrasse. Nam hoc et epistola tua te metuere indicat, cum admones ut mihi ante oculos constituam, qualis illa sit species civitatis, ex qua ad supplicium ducendi extrahuntur; quae sit matrum, quae", "candidate_score": 0.653911, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_37_39", "bdc_text": "Quęso , uxori , matronę honestissimę , cum fratribus d. Pellicano , Theodoro et Waltero , universae familiae piissimę salutem ex me dicito . Ubi quid literarum ad me dare volueris , Gesnero nostro id negotii dabis ; illi enim de loco et hospitio nostro constat etc. Vale in Christo , Bullingere doctissime ac totius Europae decus etc. Raptim , ut vides , ex Lutetia Parisiorum 28 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", "candidate_score": 0.653525, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16_18", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", "candidate_score": 0.653517, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_10", "bdc_text": "Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_873", "psc_text": "malum dicere non audeo, quod Deum praecepisse ipsa christiana fide negare non possum, qua didici non eo me justificari, sed gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum? 15. Dico ergo circumcisionem praeputii et caetera hujusmodi, priori populo per Testamentum quod Vetus dicitur, divinitus data ad significationem futurorum quae per Christum oportebat impleri: quibus advenientibus, remansisse illa Christianis legenda tantum, ad intelligentiam praemissae prophetiae; non autem necessario facienda, quasi adhuc exspectandum esset, ut veniret fidei revelatio quae his significabatur esse ventura. Sed quamvis Gentibus imponenda non essent, non tamen sic debuisse auferri a consuetudine Judaeorum, tanquam detestanda atque damnanda. Sensim proinde atque paulatim fervente sana praedicatione gratiae Christi, qua sola nossent credentes se justificari, salvosque fieri, non illis umbris rerum antea futurarum, tunc jam venientium atque praesentium, ut in illorum Judaeorum vocatione, quos praesentia carnis Domini, et apostolica tempora sic invenerant, omnis illa actio consumeretur umbrarum: hoc eis suffecisse ad commendationem,", "candidate_score": 0.652534, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_39", "bdc_text": "illi enim de loco et hospitio nostro constat etc. Vale in Christo , Bullingere doctissime ac totius Europae decus etc. Raptim , ut vides , ex Lutetia Parisiorum 28 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1363", "psc_text": "eo quod illic sequitur, Et adorabunt in conspectu ejus unusquisque de loco suo omnes insulae gentium (Sophon. II, 11). Ubi agnovimus Christum in eo quod scriptum est, Deus ab Africo veniet, et sanctus de monte umbroso; operiet coelos virtus ejus; ibi agnovimus Ecclesiam in eo quod sequitur, Et laudis ejus plena est terra (Habac. III, 3). Ab Africo enim posita est Jerusalem, sicut legitur in libro Jesu Nave (Josuae XV, 8), unde nomen Christi diffusum est; et ibi est mons umbrosus, mons Oliveti, unde ascendit in coelum ut cooperiret coelos virtus ejus, et impleretur Ecclesia per omnem terram laudis ejus. Ubi agnovimus Christum in eo quod scriptum est, Sicut ovis ad immolandum ductus est, et sicut agnus coram tondente se fuit sine voce, sic non aperuit os suum, et caetera quae illic de ejus passione dicuntur; ibi agnovimus et Ecclesiam in eo quod illic dicitur, Laetare sterilis, quae non paris;", "candidate_score": 0.652285, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_0_2", "bdc_text": "S. P . Salutem in Christo Iesu servatore nostro . Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", "candidate_score": 0.651388, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_0_2", "bdc_text": "S. P . Salutem in Christo Iesu servatore nostro . Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_103", "psc_text": "et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut idonea valetudo animae meae, ad tam periculosa negotia tribuatur; quod ante non feci, quia et tempus non habui. Tunc enim ordinatus sum, cum de ipso vacationis tempore ad cognoscendas divinas Scripturas cogitaremus, et sic nos disponere vellemus, ut nobis otium ad hoc negotium posset esse. Et quod verum est, nondum sciebam quid mihi deesset ad tale opus, quale me nunc torquet et conterit. Quod si propterea in re ipsa didici quid sit homini necessarium, qui populo ministrat sacramentum et verbum Dei, ut jam non mihi liceat assequi quod me non habere cognovi: jubes ergo ut peream, pater Valeri! Ubi est", "candidate_score": 0.649577, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_0_2", "bdc_text": "S. P . Salutem in Christo Iesu servatore nostro . Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", "candidate_score": 0.649411, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8_10", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ; scripsi etenim , quem rerum mearum eventum et exitium mihi praesagirem . Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_873", "psc_text": "malum dicere non audeo, quod Deum praecepisse ipsa christiana fide negare non possum, qua didici non eo me justificari, sed gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum? 15. Dico ergo circumcisionem praeputii et caetera hujusmodi, priori populo per Testamentum quod Vetus dicitur, divinitus data ad significationem futurorum quae per Christum oportebat impleri: quibus advenientibus, remansisse illa Christianis legenda tantum, ad intelligentiam praemissae prophetiae; non autem necessario facienda, quasi adhuc exspectandum esset, ut veniret fidei revelatio quae his significabatur esse ventura. Sed quamvis Gentibus imponenda non essent, non tamen sic debuisse auferri a consuetudine Judaeorum, tanquam detestanda atque damnanda. Sensim proinde atque paulatim fervente sana praedicatione gratiae Christi, qua sola nossent credentes se justificari, salvosque fieri, non illis umbris rerum antea futurarum, tunc jam venientium atque praesentium, ut in illorum Judaeorum vocatione, quos praesentia carnis Domini, et apostolica tempora sic invenerant, omnis illa actio consumeretur umbrarum: hoc eis suffecisse ad commendationem,", "candidate_score": 0.649177, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_15_17", "bdc_text": "Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", "candidate_score": 0.648861, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_13_15", "bdc_text": "Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror . Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit . Novi quid ad te scribam , vix habeo ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67", "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud", "candidate_score": 0.648855, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_25_27", "bdc_text": "Illi ego triumpho propter conditionis meę rationem et oneris difficultatem , quam sustineo , interesse non potui ; alioquin de singulis ad vos scripturus . Adferuntur iam quotidie a Germanis nostris tristes et querelarum plenę literę ex Brabantia , de inquisitione , quam vocant Hispanicam , quę in Hollandia et Flandria iam promulgata esse dicitur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3876", "psc_text": "quam tibi Dominus tribuit, veraci corde praesumpsi. 2. Nam etsi Philastrius et Epiphanius venerandi episcopi tale aliquid scripsisse memorantur, quod procul dubio me inter caetera, imo sicut omnia, latet; non tamen arbitror eos hanc curam diligentiamque adhibuisse, ut singulis quibusque opinionibus contrarias etiam opiniones adjungerent, ritusque subjicerent; tum denique opus illud utriusque qualecumque sit, non habet fortassis eam quam desidero brevitatem. Frustra etiam homini qui latina non didicit, graeca facundia delegatur; quia non ego tantummodo consilium, sed et auxilium postulavi. Quid autem Venerationem tuam de interpretum non solum difficultate, sed etiam obscuritate admoneam, cum ipse hoc magis, ac plene dijudices? Accedit ad causam, quod nonnullae etiam post illorum obitum haereses emersisse doceantur, quarum nullam illi fecerint mentionem. 3. Quamobrem ad peculiare patrocinium pietatis tuae confugio, et voce mea, sed universali desiderio, paratum ad misericordiam sacrosanctum pietatis pectus appello; sequestratis saporibus peregrinis, considerato textu prioris epistolae, panem Afrum, quem nostra provincia", "candidate_score": 0.648015, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_4", "bdc_text": "Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", "candidate_score": 0.647232, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_14_16", "bdc_text": "Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit . Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", "candidate_score": 0.646908, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_15_17", "bdc_text": "Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1910", "psc_text": "Scio enim in causa clericorum Anaunensium, qui occisi a Gentilibus, nunc martyres honorantur, Imperatorem rogatum facile concessisse ne illi qui eos occiderant et capti jam tenebantur, poena simili punirentur. 3. Libros de Baptismo parvulorum, cum jam codicem ipsum Praestantiae tuae misissem, cur abs te rursus acceperim, oblitus sum: nisi forte cum inspicerem, mendosos eos reperi, et emendare volui, quod mirabiliter impeditus, adhuc usque non feci. Epistolam quoque ad te scribendam et his adjungendam, quam cum ibi essem jam dictare coeperam, paulo addito sic esse imperfectam scias. Si autem rationem omnium dierum et lucubrationum aliis necessitatibus impensarum tibi possem reddere, graviter contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non", "candidate_score": 0.64652, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8_10", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ; scripsi etenim , quem rerum mearum eventum et exitium mihi praesagirem . Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1632", "psc_text": "per libros quaerere, aut in reminiscendis memoriam ventilare), sed vel pauca, quae ad horam dictationis hujus in mentem veniunt, sciscitabor. De resurrectionis forma non grandem, sed plenam fidei instructione epistolam, qua secundae consultationi meae, dum Carthagini hiemares rescripseras, si habes relatam in schedis, rogo ut mittas, aut certe retexas eam mihi; quod tibi facile est. Nam etsi scripta non exstat, quia forte brevis epistola, ut tumultuaria tibi inter libros tuos haberi spreta sit, renova eam mihi eodem sensu promptam de thesauro cordis tui, et mitte ad me inter alia responsa quae reddes mihi, ut spero, praestante mihi ac tibi commeatum dierum Christo, ut ea, quo labor tuus in me fructificet, accipiam, secundum haec capitula Scripturarum, de quibus te, qui vides quasi per Deum, interrogavi, ut audiam quid in te vel ex te mihi loquatur Deus. 15. Hoc autem rogo lucere mihi facias, quo modo vel qua ratione Dominus post resurrectionem", "candidate_score": 0.645922, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_37_39", "bdc_text": "Quęso , uxori , matronę honestissimę , cum fratribus d. Pellicano , Theodoro et Waltero , universae familiae piissimę salutem ex me dicito . Ubi quid literarum ad me dare volueris , Gesnero nostro id negotii dabis ; illi enim de loco et hospitio nostro constat etc. Vale in Christo , Bullingere doctissime ac totius Europae decus etc. Raptim , ut vides , ex Lutetia Parisiorum 28 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_368", "psc_text": "« Confidite; ego vici mundum » (Joan. XVI, 33), quod ipso tribuente et praesule, contra hostem diabolum victoriam consequamur. Sanctum et venerabilem fratrem nostrum papam Alypium, ut meo obsequio salutes, obsecro. Sancti fratres, qui nobiscum in monasterio Domino servire festinant, oppido te salutant. Incolumem te et memorem mei, Christus Deus noster tueatur omnipotens, domine vere sancte et suscipiende papa. EPISTOLA XL. Augustinus Hieronymo de titulo vulgati ab ipso libri de Scriptoribus ecclesiasticis: tum de Petro reprehenso non mendaciter a Paulo, de quo jam eidem scripsit Epistolam 28. Hortatur postremo ut prodat Origenis et singulorum haereticorum errata. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis observando atque amplectendo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAP. PRIMUM. 1. Habeo gratiam quod pro subscripta salutatione, plenam mihi epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem sumere, tali viro, a quo tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque secularium, curis", "candidate_score": 0.645673, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8_10", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ; scripsi etenim , quem rerum mearum eventum et exitium mihi praesagirem . Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2949", "psc_text": "ad veritatem Evangelii, dixi Petro coram omnibus, Si tu, cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum Gentes cogis judaizare (Galat. II, 14)? Nulla est hic tropica obscuritas, verba sunt propria apertae locutionis. Hoc profecto Doctor Gentium, his quos parturiebat donec Christus formaretur in eis (Id. IV, 19), et quibus sub divina attestatione praedixerat, Quae autem scribo vobis, ecce coram Deo, quia non mentior (Id. I, 20), aut verum dixit, aut falsum: si falsum, quod absit, quae sequantur advertis; et ambo ista exhorrescas admonet veritatis indicium, et in apostolo Petro mirabilis humilitatis exemplum. 5. Sed quid hinc diutius? cum de hac quaestione inter nos, ego et praedictus venerabilis frater Hieronymus satis litteris egerimus; et in hoc opere recentissimo, quod sub nomine Critobuli adversus Pelagium modo edidit (Lib. 1 adversus Pelag.), eamdem de ista re gesta dictisque apostolicis sententiam tenuit, quam beatissimi Cypriani etiam nos secuti sumus (Epist. 71 ad", "candidate_score": 0.645609, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8_10", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ; scripsi etenim , quem rerum mearum eventum et exitium mihi praesagirem . Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", "candidate_score": 0.644987, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_14_16", "bdc_text": "Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit . Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", "candidate_score": 0.644453, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_23_25", "bdc_text": "Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est . Sunt , qui dicant tantam eo Anglorum copiam confluxisse , quanta alias in Galliis vix visa est , tum quod regno Gallię diu prohibiti fuerunt , tum etiam quod ea civitas a mare non ita multum abest . Illi ego triumpho propter conditionis meę rationem et oneris difficultatem , quam sustineo , interesse non potui ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3537", "psc_text": "meminit apparuisse de coelo, ex quo Dominus illa praedixit, quale apparuit quando passus est? Quare si apparebunt etiam talia, si non spiritualiter potius intelligenda sunt, tunc apparebunt, quando finis sic appropinquabit ut debeant apparere. 35. Bellis autem per diversa intervalla temporum et locorum quando non terra contrita est? Nam, ut nimis antiqua praeteream, sub imperatore Gallieno, cum Romanas provincias barbaries usquequaque pervaderet, quam multos fratres nostros qui tunc erant in carne, putamus propinquum finem credere potuisse, quoniam longe post ascensionem Domini factum est! ac per hoc etiam ista qualia futura sint, cum fuerit omnino finis proximus, ignoramus; si tamen haec non ita praedicta sunt, ut in Ecclesia potius intelligi debeant. Duae quippe gentes sunt, et duo regna; unum scilicet Christi, alterum diaboli, de quibus dici potuit, Exsurget gens super gentem, et regnum super regnum: quod non desinit fieri, ex quo dictum est, Agite poenitentiam; appropinquavit enim regnum coelorum (Matth. III,", "candidate_score": 0.64415, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_3", "bdc_text": "Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", "candidate_score": 0.6439, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_14", "bdc_text": "Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", "candidate_score": 0.643582, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_11", "bdc_text": "Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc.", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1702", "psc_text": "istam temporalem velut famulam expeditiorem servire facimus, si eam nec ornamentorum vanorum vinculis alligemus, nec curarum noxiarum sarcinis oneremus, audiamusque Dominum, qui nobis illam vitam summo ardore desiderandam fidelissime pollicetur, velut in totius mundi concione clamantem: Venite ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego vos reficiam. Tollite jugum meum super vos, et discite a me quia mitis sum et humilis corde; et invenietis requiem animabus vestris. Jugum enim meum lene, et onus meum leve est (Matth. XI, 28-30). Haec disciplina piae humilitatis, ventosam et turbidam cupiditatem, avidam rerum extra nostram potestatem constitutarum, pellit ex animo, et quodammodo exspirat. Ibi enim labor, ubi multa quaeruntur et diliguntur, quibus adipiscendis atque retinendis voluntas non satis est, quia consequentem non habet facultatem. Justa vero vita, cum volumus, adest, quia eam ipsam plene velle, justitia est; nec plus aliquid perficienda justitia, quam perfectam voluntatem requirit. Vide si labor est, ubi velle", "candidate_score": 0.642621, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_4", "bdc_text": "Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.640674, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_11", "bdc_text": "Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc.", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1216", "psc_text": "ne vel sic nobis parcere aliquatenus possint. Plurimum autem labores et pericula nostra, quo fructuosa sint, adjuvabis, si eorum vanissimam et impiae superbiae plenissimam sectam non ita cures imperialibus legibus comprimi, ut sibi vel suis videantur qualescumque molestias pro veritate atque justitia sustinere: sed eos, cum hoc abs te petitur, rerum certarum manifestissimis documentis apud Acta vel Praestantiae tuae vel minorum judicum convinci atque instrui patiaris, ut et ipsi qui te jubente attinentur, duram, si fieri potest, flectant in melius voluntatem, et ea caeteris salubriter legant. Onerosior est quippe quam utilior diligentia, quamvis ut magnum deseratur malum, et magnum teneatur bonum, cogi tantum homines, non doceri. EPISTOLA CI. Augustinus Memorio episcopo libros ipsius de Musica flagitanti, sextum librum mittit, et caeteros si repererit, mittendos pollicetur; eaque occasione agit de disciplinis, quas falso liberales dici ostendit, nisi adsit studium christianae pietatis. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo, et sinceriter desiderantissimo fratri et", "candidate_score": 0.640661, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_2", "bdc_text": "Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.640397, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_7_9", "bdc_text": "Quę vero huius urbis celebritas ac potentia sit , non huius instituti esse existimo tibi commemorare , cum ex domesticis et familiaribus ista melius cognoscere possis . De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ; scripsi etenim , quem rerum mearum eventum et exitium mihi praesagirem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_25", "psc_text": "Nam cum recordor patrem meum, id utique recordor quod me deseruit, et nunc non est: cum autem Carthaginem, id quod est, et quod ipse deserui. In utroque tamen generum horum, praeteritum tempus memoria tenet. Nam et illum hominem, et istam urbem, ex eo quod vidi, non ex eo quod video, memini. 2. Hic tu fortasse quaeris: Quorsum ista? praesertim cum animadvertas utrumlibet horum non posse in memoriam venire, nisi viso illo imaginario. At mihi satis est sic interim ostendisse, posse dici earum etiam rerum, quae nondum interierunt, memoriam. Verum quid me adjuvet, facito intentus accipias. Nonnulli calumniantur adversus Socraticum illud nobilissimum inventum, quo asseritur, non nobis ea quae discimus, veluti nova inseri, sed in memoriam recordatione revocari; dicentes memoriam praeteritarum rerum esse, haec autem quae intelligendo discimus, Platone ipso auctore, manere semper, nec posse interire, ac per hoc non esse praeterita: qui non attendunt illam visionem esse praeteritam, qua haec", "candidate_score": 0.64027, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_11", "bdc_text": "Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc.", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2399", "psc_text": "doctrina studium, in religione sinceritas, in conjugio pudicitia, in judicio continentia; erga inimicos patientia, erga amicos affabilitas, erga sanctos humilitas, erga omnes charitas; in beneficiis praestandis facilitas, in petendis pudor, in recte factis amor, in peccatis dolor! Quantum decus honestatis, qui splendor gratiae, quae cura pietatis; quae in subveniendo misericordia, in ignoscendo benevolentia, in orando fiducia! Quod salubriter sciebat, qua modestia loquebatur! quod inutiliter nesciebat, qua diligentia scrutabatur! Quantus in eo contemptus rerum praesentium! quanta spes et desiderium bonorum aeternorum! Ne relictis omnibus saecularibus actionibus susciperet cingulum militiae christianae, vinculum praepediebat uxorium, quo jam innodatus coeperat concupiscere meliora, quando jam non licebat illa, quamvis inferiora, disrumpere. 9. Quodam die frater ejus, cum jam pariter in custodia tenerentur, ait illi: Si ego haec pro meritis patior peccatorum meorum; tu, cujus vitam novimus, tam attente ferventerque christianam, quibus malis meritis ad ista perductus es? At ille: Parvumne, inquit, mihi existimas conferri divinitus", "candidate_score": 0.639824, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_25_27", "bdc_text": "Illi ego triumpho propter conditionis meę rationem et oneris difficultatem , quam sustineo , interesse non potui ; alioquin de singulis ad vos scripturus . Adferuntur iam quotidie a Germanis nostris tristes et querelarum plenę literę ex Brabantia , de inquisitione , quam vocant Hispanicam , quę in Hollandia et Flandria iam promulgata esse dicitur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_542", "psc_text": "Sacramentis continent disputata, sive quae universaliter, sive quae partiliter, id est non peraeque in omnibus locis observat Ecclesia, nec tamen commemorari omnia potuerunt, sed satis ad inquisita responsum est: quorum librorum prior, epistola est, habet quippe in capite quis ad quem scribat; sed ideo inter libros annumeratur hoc opus, quoniam sequens qui nomina nostra non habet, multo est prolixior, et in eo multo plura tractantur. In primo igitur quod de manna dixi, « quia unicuique secundum propriam voluntatem in ore sapiebat, » non mihi occurrit unde possit probari, nisi ex libro Sapientiae (Sap. XVI, 21), quem Judaei non recipiunt in auctoritatem canonicam; quod tamen fidelibus potuit provenire, non illis adversus Deum murmuratoribus, qui profecto alias escas non desiderarent, si hoc eis saperet manna quod vellen Hoc opus sic incipit: « Ad ea quae me interrogasti. » AD INQUISITIONES JANUARII LIBER PRIMUS, SEU EPISTOLA LIV. Augustinus Januario respondet, docens quid agendum", "candidate_score": 0.639531, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16_18", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", "candidate_score": 0.638839, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_3", "bdc_text": "Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", "candidate_score": 0.638241, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16_18", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1910", "psc_text": "Scio enim in causa clericorum Anaunensium, qui occisi a Gentilibus, nunc martyres honorantur, Imperatorem rogatum facile concessisse ne illi qui eos occiderant et capti jam tenebantur, poena simili punirentur. 3. Libros de Baptismo parvulorum, cum jam codicem ipsum Praestantiae tuae misissem, cur abs te rursus acceperim, oblitus sum: nisi forte cum inspicerem, mendosos eos reperi, et emendare volui, quod mirabiliter impeditus, adhuc usque non feci. Epistolam quoque ad te scribendam et his adjungendam, quam cum ibi essem jam dictare coeperam, paulo addito sic esse imperfectam scias. Si autem rationem omnium dierum et lucubrationum aliis necessitatibus impensarum tibi possem reddere, graviter contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non", "candidate_score": 0.637778, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_13_15", "bdc_text": "Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror . Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit . Novi quid ad te scribam , vix habeo ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", "candidate_score": 0.637448, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_26_28", "bdc_text": "alioquin de singulis ad vos scripturus . Adferuntur iam quotidie a Germanis nostris tristes et querelarum plenę literę ex Brabantia , de inquisitione , quam vocant Hispanicam , quę in Hollandia et Flandria iam promulgata esse dicitur . Nobiles ac praecipę dignitatis viros illarum partium iam supplicio affectos constat ac omnia in universa Brabantia maximę aulę Antverpię ad seditionem spectare , ubi nunc aliquot militum cohortes publico senatus stipendio ali audimus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_542", "psc_text": "Sacramentis continent disputata, sive quae universaliter, sive quae partiliter, id est non peraeque in omnibus locis observat Ecclesia, nec tamen commemorari omnia potuerunt, sed satis ad inquisita responsum est: quorum librorum prior, epistola est, habet quippe in capite quis ad quem scribat; sed ideo inter libros annumeratur hoc opus, quoniam sequens qui nomina nostra non habet, multo est prolixior, et in eo multo plura tractantur. In primo igitur quod de manna dixi, « quia unicuique secundum propriam voluntatem in ore sapiebat, » non mihi occurrit unde possit probari, nisi ex libro Sapientiae (Sap. XVI, 21), quem Judaei non recipiunt in auctoritatem canonicam; quod tamen fidelibus potuit provenire, non illis adversus Deum murmuratoribus, qui profecto alias escas non desiderarent, si hoc eis saperet manna quod vellen Hoc opus sic incipit: « Ad ea quae me interrogasti. » AD INQUISITIONES JANUARII LIBER PRIMUS, SEU EPISTOLA LIV. Augustinus Januario respondet, docens quid agendum", "candidate_score": 0.637425, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_13", "bdc_text": "Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", "candidate_score": 0.637243, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_13_15", "bdc_text": "Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror . Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit . Novi quid ad te scribam , vix habeo ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", "candidate_score": 0.637121, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_22_24", "bdc_text": "Eam ego amicitiam Gallię regis foelicem precor et opto . Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est . Sunt , qui dicant tantam eo Anglorum copiam confluxisse , quanta alias in Galliis vix visa est , tum quod regno Gallię diu prohibiti fuerunt , tum etiam quod ea civitas a mare non ita multum abest .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4033", "psc_text": "portae aeternales, et introibit rex gloriae (Psal. XXIII, 7): si quod ait in isto hymno, Qui vides quod ago, tace opera mea, hoc significat quod scriptum est in libro Tobiae, Sacramentum regis bonum est abscondere (Tob. XII, 7): cur iste hymnus non esse in canone propterea dicitur, ut sacramentum regis abscondatur carnalibus; cum ea quae in isto hymno exponuntur, etiam in canone legantur, et sic ibi reperiantur manifesta, ut per haec illa exponantur obscura: nisi quia istas expositiones habent in quibus lateant; in verbis vero illius hymni, quem exponere se simulant, hoc sapiunt quod alienis exponere timeant? 9. Longum est cuncta disputando monstrare. Verum ex his quae diximus, caetera considerare facillimum est, et videre ea quae in expositione hujus hymni bona et honesta dicunt, etiam in canone reperiri. Unde illa eorum non ratio, sed tergiversatio est, ideo illum esse a canone separatum, quia carnalibus hominibus abscondendum regis fuerat sacramentum. Unde", "candidate_score": 0.636473, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_13_15", "bdc_text": "Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror . Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit . Novi quid ad te scribam , vix habeo ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_640", "psc_text": "suadebit. Quantum autem te diligam, salubribusque studiis in rerum divinarum atque humanarum cognitione oblectari atque exerceri velim, credo quod optime intelligas. 2. Charitatem officii mei si non aspernaris, spero in ipsa fide christiana, et in moribus jam ita constitutae personae tuae congruis, tales te provectus habiturum, ut hujus fumi vel vaporis temporalis, quae vita humana dicitur, ultimum diem, quem nulli mortalium evitare conceditur, vel avidus vel securus vel certe non desperate sollicitus, non in vanitate erroris, sed in soliditate veritatis exspectes. Quam certum est enim tibi vivere te, tam sit certum doctrina salutari istam vitam quae in deliciis temporalibus agitur, in comparatione vitae aeternae quae nobis per Christum atque in Christo promittitur, non vitam sed mortem esse deputandam. Nullo modo autem dubitaverim de indole tua, quod ista consuetudine Donatistarum facillime te extrahes, si religiosissime ipsam christianam puritatem non parvipenderis. Quam inconcussis enim documentorum firmamentis error ille convincatur, non magnum est", "candidate_score": 0.636006, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16_18", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3966", "psc_text": "(quanquam enim a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percepimus, tamen aliquoties sensibus nostris superfluae superstitionis superba vanitas inerrabat); peto ut etiam Confessionum libros a te perscriptos, nobis mittere ac donare digneris. Si enim alii quoque, prono animo ac benigna mente, tua nobis scripta largiti sunt, quanto magis de tuis ipse excusare non debes? 5. Fertur satrapae, seu regis potius cujusdam epistola, Deum Dominum Christum deprecantis, cum intra Judaeae regiones adhuc versaretur, et necdum in coelum suum remeaverat, quoniam is ad eum ire ac pergere per aegritudinem praepediretur, et sanari aliter se posse non crederet, ad se, si dignaretur, mundi salus ac medicina decurreret; et ne tantae majestati, quam ignarus rex provida, sed non perfecta mente, conceperat, injuria fieri videretur, laudasse insuper suam dicitur civitatem, ut pulchritudine urbis et regis hospitio Deus illectus, preces supplicis non dedignaretur. Adfuit Deus regi; sanatus est: et amplificato petitionis munere,", "candidate_score": 0.635919, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_14", "bdc_text": "Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", "candidate_score": 0.635649, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_2", "bdc_text": "Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1483", "psc_text": "navigaturo. Sed quid est, quaeso te, quod addidisti, navigaturo? An ego, nisi navigaturus esses, praestare tibi aliquid dedecoris non deberem? Nimirum putas quod aqua marina dedecus abluatur. Quod si ita esset, meum certe qui navigaturus non sum, inexpiatum remaneret. 3. Scribis etiam nosse me quam tibi molestissimum sit oneri esse cuipiam, et attestaris solum Deum nosse quod nimia necessitate impulsus hoc feceris. Hic sane cum epistolam tuam legerem, satis adverti animum cognoscere necessitatem tuam, cum ecce mihi affers et dicis: Mores hominum non ignoratis, qui proclives sunt ad vituperandum, et quam, si interrogatus quis non responderit, indoctus et hebes putabitur. Hoc loco vero exarsi ad rescribendum tibi: hoc enim languore animi tui penetrasti mihi pectus, et irrupisti in curas meas, ut dissimulare non possem, quantum me Deus adjuvaret, mederi tibi; non ut de tuis quaestionibus enodandis explicandisque cogitarem, sed ut felicitatem tuam pendentem ex linguis hominum atque nutantem a tam", "candidate_score": 0.634839, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_4", "bdc_text": "Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", "candidate_score": 0.634784, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_3", "bdc_text": "Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565", "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque", "candidate_score": 0.63438, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_34", "bdc_text": "Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", "candidate_score": 0.634309, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_14", "bdc_text": "Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3983", "psc_text": "petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam rationem de vobis reddamus pastorum principi et omnium nostrum capiti, pariterque evadamus hujus mundi periculosiores blanditias quam molestias, nisi cum pax ejus ad hoc proficit, quod Apostolus orare nos monuit, ut quietam vitam et tranquillam agamus in omni pietate et charitate (I Tim. II, 2). Si enim desit pietas et charitas, quid est ab illis et a caeteris mundi malis tranquillitas et quies, nisi luxuriae perditionisque materies, sive invitamentum, sive adjumentum? Ut ergo habeamus quietam et tranquillam vitam in omni pietate et charitate, quod nos pro vobis, orate pro nobis, ubicumque estis, ubicumque sumus nusquam enim non est, cujus sumus.", "candidate_score": 0.633956, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_32", "bdc_text": "Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", "candidate_score": 0.633525, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_2", "bdc_text": "Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", "candidate_score": 0.63304, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_3", "bdc_text": "Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.63243, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_24_26", "bdc_text": "Sunt , qui dicant tantam eo Anglorum copiam confluxisse , quanta alias in Galliis vix visa est , tum quod regno Gallię diu prohibiti fuerunt , tum etiam quod ea civitas a mare non ita multum abest . Illi ego triumpho propter conditionis meę rationem et oneris difficultatem , quam sustineo , interesse non potui ; alioquin de singulis ad vos scripturus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2794", "psc_text": "quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc charitatis debitum flagito, cujus doctrina, in nomine et adjutorio Domini, tantum in latina lingua ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam antea potuerunt! Maxime tamen istam sententiam, Quicumque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus, si quo alio modo exponi melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS,", "candidate_score": 0.632148, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_6_8", "bdc_text": "Ubi nunc menses plus minus undecim transegimus . Quę vero huius urbis celebritas ac potentia sit , non huius instituti esse existimo tibi commemorare , cum ex domesticis et familiaribus ista melius cognoscere possis . De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_25", "psc_text": "Nam cum recordor patrem meum, id utique recordor quod me deseruit, et nunc non est: cum autem Carthaginem, id quod est, et quod ipse deserui. In utroque tamen generum horum, praeteritum tempus memoria tenet. Nam et illum hominem, et istam urbem, ex eo quod vidi, non ex eo quod video, memini. 2. Hic tu fortasse quaeris: Quorsum ista? praesertim cum animadvertas utrumlibet horum non posse in memoriam venire, nisi viso illo imaginario. At mihi satis est sic interim ostendisse, posse dici earum etiam rerum, quae nondum interierunt, memoriam. Verum quid me adjuvet, facito intentus accipias. Nonnulli calumniantur adversus Socraticum illud nobilissimum inventum, quo asseritur, non nobis ea quae discimus, veluti nova inseri, sed in memoriam recordatione revocari; dicentes memoriam praeteritarum rerum esse, haec autem quae intelligendo discimus, Platone ipso auctore, manere semper, nec posse interire, ac per hoc non esse praeterita: qui non attendunt illam visionem esse praeteritam, qua haec", "candidate_score": 0.6318, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_14_16", "bdc_text": "Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit . Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", "candidate_score": 0.631585, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_24_26", "bdc_text": "Sunt , qui dicant tantam eo Anglorum copiam confluxisse , quanta alias in Galliis vix visa est , tum quod regno Gallię diu prohibiti fuerunt , tum etiam quod ea civitas a mare non ita multum abest . Illi ego triumpho propter conditionis meę rationem et oneris difficultatem , quam sustineo , interesse non potui ; alioquin de singulis ad vos scripturus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", "candidate_score": 0.631474, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_19_21", "bdc_text": "ego non interfui ; sed ex Germanis nostris intelligo tantos hic sumptus profusos , quantos vix commemorare phas est . Legatis gratię actę et honestissime nobilibus aliquot comitati non sine regiis muneribus dimissi sunt .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_786", "psc_text": "luxuria; inter utrumque indifferens, ambulare, digerere alvi stercora, capitis naribus purgamenta projicere, sputis rheumata jacere: hoc nec bonum, nec malum est; sive enim feceris, sive non feceris, nec justitiam habebis, nec injustitiam. Observare autem Legis cerimonias, non potest esse indifferens; sed aut malum est, aut bonum est. Tu dicis bonum; ego assero malum; et malum non solum his qui ex Gentibus, sed et his qui ex Judaico populo crediderunt. In hoc, nisi fallor, loco, dum aliud vitas, in aliud devolveris. Dum enim metuis Porphyrium blasphemantem, in Hebionis incurris laqueos: his qui credunt ex Judaeis, observandam Legem esse decernens. Et qui periculosum intelligis esse quod dicis, rursum illud superfluis verbis temperare conaris: « Sine ulla salutis necessitate, sicut Judaei celebranda putabant, aut fallaci simulatione, quod in Petro reprehenderat Paulus. » 17. Petrus igitur simulavit Legis custodiam; iste autem reprehensor Petri, audacter observavit legitima. Sequitur enim in epistola tua: « Nam si", "candidate_score": 0.631456, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_4", "bdc_text": "Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", "candidate_score": 0.629888, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_4", "bdc_text": "Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795", "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:", "candidate_score": 0.62974, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_2", "bdc_text": "Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", "candidate_score": 0.629423, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_2", "bdc_text": "Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", "candidate_score": 0.629095, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_14", "bdc_text": "Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", "candidate_score": 0.628741, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_7_9", "bdc_text": "Quę vero huius urbis celebritas ac potentia sit , non huius instituti esse existimo tibi commemorare , cum ex domesticis et familiaribus ista melius cognoscere possis . De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ; scripsi etenim , quem rerum mearum eventum et exitium mihi praesagirem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2611", "psc_text": "de Genesi scripsi, versatur haec quaestio vehementer, et ex multis rerum expertarum atque credibiliter auditarum exemplis disputatio illa silvescit. Quid in ea potuerimus vel effecerimus, cum legeris, judicabis; si tamen Dominus dignabitur donare ut eos mihi libros, quantum possum congruenter emendatos, jam liceat edere, et multorum fratrum exspectationem non jam longa disputatione suspendere. 3. Narrabo autem unum aliquid breviter unde cogites. Frater noster Gennadius, notissimus fere omnibus, nobisque charissimus medicus, qui nunc apud Carthaginem degit, et Romae suae artis exercitatione praepolluit, ut hominem religiosum nosti, atque erga pauperum curam impigra misericordia facillimoque animo benignissimum, dubitabat tamen aliquando, ut modo nobis retulit, cum adhuc esset adolescens, et in his eleemosynis ferventissimus, utrum esset ulla vita post mortem. Hujus igitur mentem et opera misericordiae quoniam Deus nullo modo desereret, apparuit illi in somnis conspicuus juvenis et dignus intendi, eique dixit: Sequere me. Quem dum sequeretur, venit ad quamdam civitatem, ubi audire coepit", "candidate_score": 0.627546, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_32", "bdc_text": "Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", "candidate_score": 0.625654, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_32", "bdc_text": "Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", "candidate_score": 0.625397, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_14", "bdc_text": "Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", "candidate_score": 0.625204, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_7_9", "bdc_text": "Quę vero huius urbis celebritas ac potentia sit , non huius instituti esse existimo tibi commemorare , cum ex domesticis et familiaribus ista melius cognoscere possis . De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ; scripsi etenim , quem rerum mearum eventum et exitium mihi praesagirem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2703", "psc_text": "infelicius, quam corpora barbaricus gladius, trucidarunt. Nam inde ad nos usque ab oceani littore properavit, fama excitus quod a me posset de his quae scire vellet, quidquid vellet audire. Neque nullum cepit adventus sui fructum. Primo, ne de me multum famae crederet: deinde docui hominem quod potui; quod autem non potui, unde discere posset, admonui, atque ut ad te iret hortatus sum. Qua in re consilium vel praeceptum meum cum libenter et obedienter acciperet, rogavi eum ut abs te veniens, per nos ad propria remearet. Quam ejus pollicitationem tenens, occasionem mihi credidi a Domino esse concessam, qua tibi scriberem de his quae per te scire cupio. Quaerebam enim quem ad te mitterem, nec mihi facile occurrebat idonens, et fide agendi, et alacritate obediendi, et exercitatione peregrinandi. Ubi ergo istum juvenem expertus sum, eum ipsum esse qualem a Domino petebam, dubitare non potui. CAPUT II. 3. Accipe igitur quae mihi, peto,", "candidate_score": 0.624483, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_7_9", "bdc_text": "Quę vero huius urbis celebritas ac potentia sit , non huius instituti esse existimo tibi commemorare , cum ex domesticis et familiaribus ista melius cognoscere possis . De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ; scripsi etenim , quem rerum mearum eventum et exitium mihi praesagirem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", "candidate_score": 0.623304, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_24_26", "bdc_text": "Sunt , qui dicant tantam eo Anglorum copiam confluxisse , quanta alias in Galliis vix visa est , tum quod regno Gallię diu prohibiti fuerunt , tum etiam quod ea civitas a mare non ita multum abest . Illi ego triumpho propter conditionis meę rationem et oneris difficultatem , quam sustineo , interesse non potui ; alioquin de singulis ad vos scripturus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2927", "psc_text": "omnia vel plurima tantae impietatis argumenta colligere, praesertim quia cum ista conscriberem, perlatores navigaturi me immorari diutius non sinebant. Puto autem onerosum me non fuisse sanctis sensibus tuis, quod de tanto malo, omnique vigilantia, Domino adjuvante, vitando, tacere non potui. EPISTOLA CLXXIX. Augustinus Joanni episcopo Jerosolymitano, retegens Pelagii haeresim contentam in ejus libro, quem ipsi transmittit una cum libro de Natura et Gratia a se contra istum elaborato; petens vicissim ut mittat Gesta ecclesiastica Diospolitanae synodi, quibus Pelagius purgatus esse perhibetur. Domino beatissimo, ac merito venerabili fratri et coepiscopo JOANNI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quod tuae Sanctitatis scripta non merui, nihil audeo succensere: melius enim perlatorem credo defuisse, quam me suspicor a tua Veneratione contemptum, domine beatissime, et merito venerabilis frater. Nunc vero quoniam servum Dei Lucam, per quem ista direxi, cito comperi esse rediturum, agam Domino, et tuae benignitati uberes gratias, si me litteris fueris visitare dignatus. Pelagium", "candidate_score": 0.623146, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_7", "bdc_text": "Quę vero huius urbis celebritas ac potentia sit , non huius instituti esse existimo tibi commemorare , cum ex domesticis et familiaribus ista melius cognoscere possis .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_25", "psc_text": "Nam cum recordor patrem meum, id utique recordor quod me deseruit, et nunc non est: cum autem Carthaginem, id quod est, et quod ipse deserui. In utroque tamen generum horum, praeteritum tempus memoria tenet. Nam et illum hominem, et istam urbem, ex eo quod vidi, non ex eo quod video, memini. 2. Hic tu fortasse quaeris: Quorsum ista? praesertim cum animadvertas utrumlibet horum non posse in memoriam venire, nisi viso illo imaginario. At mihi satis est sic interim ostendisse, posse dici earum etiam rerum, quae nondum interierunt, memoriam. Verum quid me adjuvet, facito intentus accipias. Nonnulli calumniantur adversus Socraticum illud nobilissimum inventum, quo asseritur, non nobis ea quae discimus, veluti nova inseri, sed in memoriam recordatione revocari; dicentes memoriam praeteritarum rerum esse, haec autem quae intelligendo discimus, Platone ipso auctore, manere semper, nec posse interire, ac per hoc non esse praeterita: qui non attendunt illam visionem esse praeteritam, qua haec", "candidate_score": 0.622531, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_23", "bdc_text": "Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4033", "psc_text": "portae aeternales, et introibit rex gloriae (Psal. XXIII, 7): si quod ait in isto hymno, Qui vides quod ago, tace opera mea, hoc significat quod scriptum est in libro Tobiae, Sacramentum regis bonum est abscondere (Tob. XII, 7): cur iste hymnus non esse in canone propterea dicitur, ut sacramentum regis abscondatur carnalibus; cum ea quae in isto hymno exponuntur, etiam in canone legantur, et sic ibi reperiantur manifesta, ut per haec illa exponantur obscura: nisi quia istas expositiones habent in quibus lateant; in verbis vero illius hymni, quem exponere se simulant, hoc sapiunt quod alienis exponere timeant? 9. Longum est cuncta disputando monstrare. Verum ex his quae diximus, caetera considerare facillimum est, et videre ea quae in expositione hujus hymni bona et honesta dicunt, etiam in canone reperiri. Unde illa eorum non ratio, sed tergiversatio est, ideo illum esse a canone separatum, quia carnalibus hominibus abscondendum regis fuerat sacramentum. Unde", "candidate_score": 0.621865, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_6_8", "bdc_text": "Ubi nunc menses plus minus undecim transegimus . Quę vero huius urbis celebritas ac potentia sit , non huius instituti esse existimo tibi commemorare , cum ex domesticis et familiaribus ista melius cognoscere possis . De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3502", "psc_text": "graveris exponere quomodo dixeris neminem posse temporum mensuras colligere; ne forte et hoc mihi videatur quod etiam Charitati tuae, et frustra quilibet nostrum instrui exspectet ab altero. Cum hoc enim dixisses, deinde subdidisti et aisti: Evangelium quidem dicit, « De die et hora nemo scit » (Matth. XXIV, 36): ego autem, inquis, pro possibilitate intellectus mei dico, neque mensem neque annum adventus ipsius sciri posse. Ita enim hoc videtur sonare, tanquam non possit sciri quo anno venturus sit, sed possit sciri qua hebdomade annorum, vel qua decade; tanquam dici possit atque definiri intra illos vel illos septem annos, aut intra illos vel illos decem annos. Quod si ne hoc quidem comprehendi potest, quaero utrum sic saltem possit definiri tempus adventus ejus, ut cum venturum esse dicamus intra istos, verbi gratia, quinquaginta vel centum annos, vel quotlibet seu majoris numeri seu minoris annorum, sed in quo eorum, nos ignorare. Hoc si", "candidate_score": 0.619944, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_23", "bdc_text": "Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3537", "psc_text": "meminit apparuisse de coelo, ex quo Dominus illa praedixit, quale apparuit quando passus est? Quare si apparebunt etiam talia, si non spiritualiter potius intelligenda sunt, tunc apparebunt, quando finis sic appropinquabit ut debeant apparere. 35. Bellis autem per diversa intervalla temporum et locorum quando non terra contrita est? Nam, ut nimis antiqua praeteream, sub imperatore Gallieno, cum Romanas provincias barbaries usquequaque pervaderet, quam multos fratres nostros qui tunc erant in carne, putamus propinquum finem credere potuisse, quoniam longe post ascensionem Domini factum est! ac per hoc etiam ista qualia futura sint, cum fuerit omnino finis proximus, ignoramus; si tamen haec non ita praedicta sunt, ut in Ecclesia potius intelligi debeant. Duae quippe gentes sunt, et duo regna; unum scilicet Christi, alterum diaboli, de quibus dici potuit, Exsurget gens super gentem, et regnum super regnum: quod non desinit fieri, ex quo dictum est, Agite poenitentiam; appropinquavit enim regnum coelorum (Matth. III,", "candidate_score": 0.619888, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_6_8", "bdc_text": "Ubi nunc menses plus minus undecim transegimus . Quę vero huius urbis celebritas ac potentia sit , non huius instituti esse existimo tibi commemorare , cum ex domesticis et familiaribus ista melius cognoscere possis . De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", "candidate_score": 0.619415, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_34", "bdc_text": "Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3715", "psc_text": "Nec vos judicetis esse malevolas, quando hoc indicatis. Magis quippe innocentes non estis, si sorores vestras, quas indicando corrigere potestis, tacendo perire permittitis. Si enim soror tua vulnus haberet in corpore, quod vellet occultari, dum timeret secari, nonne crudeliter abs te sileretur, et misericorditer indicaretur? Quanto ergo potius eam debes manifestare, ne perniciosius putrescat in corde? Sed antequam aliis demonstretur, per quas convincenda est si negaverit, praepositae debet ostendi, si admonita neglexerit corrigi, ne forte possit secretius correpta non innotescere caeteris. Si autem negaverit, tunc neganti adhibendae sunt aliae, ut jam coram omnibus possit, non ab una teste argui, sed a duabus tribusve convinci. Convicta vero, secundum praepositae vel presbyteri arbitrium debet emendatoriam sustinere vindictam: quam si ferre recusaverit, et si ipsa non abscesserit, de vestra societate projiciatur. Non enim et hoc fit crudeliter, sed misericorditer, ne contagione pestifera plurimas perdat. Et hoc quod dixi de oculo non figendo, etiam", "candidate_score": 0.616103, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_34", "bdc_text": "Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_192", "psc_text": "de azymo sinceritatis et veritatis dono Dei dixi, exsulto cum tremore. Quid enim habemus, quod non accepimus? At enim melior est qui majoribus et pluribus, quam qui minoribus et paucioribus donis Dei dives est. Quis negat? sed rursus melius est, vel de parvo Dei dono gratias ipsi agere, quam sibi agi velle de magno. Haec ut ex animo semper confitear, meumque cor a lingua mea non dissonet, ora pro me, frater. Ora, obsecro, ut non laudari volens, sed laudans invocem Dominum, et ab inimicis meis salvus ero. 5. Est etiam aliud quo istum fratrem amplius diligas: nam est cognatus venerabilis, et vere beati episcopi Alypii, quem toto pectore amplecteris, et merito; nam quisquis de illo viro benigne cogitat, de magna Dei misericordia, et de mirabilibus Dei muneribus cogitat. Itaque cum legisset petitionem tuam, qua desiderare te indicasti ut historiam suam tibi scribat, et volebat facere propter benevolentiam tuam, et nolebat", "candidate_score": 0.615313, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", "candidate_score": 0.613885, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_18_20", "bdc_text": "Ei tam po.. . ego non interfui ; sed ex Germanis nostris intelligo tantos hic sumptus profusos , quantos vix commemorare phas est .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", "candidate_score": 0.612903, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_37", "bdc_text": "Quęso , uxori , matronę honestissimę , cum fratribus d. Pellicano , Theodoro et Waltero , universae familiae piissimę salutem ex me dicito .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2572", "psc_text": "Hi uxores et filios universasque familias ad christianam religionem tenendam sana erudiunt disciplina. Horum domus hospitalitate ferventes, recipiunt justum in nomine justi, ut mercedem justi accipiant (Matth. X, 41). Frangunt esurienti panem suum, nudum vestiunt, captivum redimunt (Isai. LVIII, 7, et Matth. XXV, 35, 36), thesaurizant sibi fundamentum bonum in futurum, ut apprehendant veram vitam. Et si forte pro fide Christi pecuniaria damna perpetienda sunt, oderunt divitias suas: si suorum orbitates vel separationes pro Christo minatur hic mundus, oderunt parentes, fratres, filios, uxores: postremo si de ipsa hujus corporis vita cum adversario paciscendum est, ne desertus deserat Christus, oderunt insuper animam suam. De iis quippe omnibus mandatum acceperunt, quod aliter discipuli Christi esse non possint (Luc. XIV, 26, 27). 36. Nec tamen quia praeceptum est eis ut oderint pro Christo et animas suas, vendendas eas habent, aut illatis sibi manibus effundendas: sed parati sunt eas amittere, pro Christi nomine moriendo,", "candidate_score": 0.605574, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", "candidate_score": 0.602348, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.601833, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", "candidate_score": 0.600621, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_7", "bdc_text": "Quę vero huius urbis celebritas ac potentia sit , non huius instituti esse existimo tibi commemorare , cum ex domesticis et familiaribus ista melius cognoscere possis .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", "candidate_score": 0.600231, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3327", "psc_text": "non rescripserim, gratissime acceperim. Ipsa quippe indignatio tua non erat simultatis initium, sed indicium charitatis. Ut autem a Carthagine non rescriberem, non occasio defuit perlatorum, sed alia magis urgentia, donec inde proficisceremur, nos occupatissimos et intentissimos continebant. Cum vero inde digressi sumus, perreximus usque ad Mauritaniam Caesariensem, quo nos ecclesiastica necessitas traxit; per quas totas terras cum intentionem nostram huc atque illuc, quae ingerebantur sensibus diversa raptarent, nullius ut tibi rescriberem adfuit admonitoris instantia, nulla occurrit opportunitas perlatoris. Deinde remeans, alias apud nostros jam querela exasperatas litteras tuae Sinceritatis inveni, et alium adversus novos haereticos librum refertum sanctarum testimoniis Scripturarum; quibus lectis excursisque, etiam illis quae primum miseras, quia et charissimi fratris nostri Albini Ecclesiae Romanae acolythi opportunissima se offerebat occasio, rescribendum fuit. 2. Ego itaque te, fili dilectissime, scribentem mihi, vel ad me consideranda tua scripta mittentem, absit ut negligenter accipiam, vel superba vanitate contemnam, praesertim cum mihi de", "candidate_score": 0.595928, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", "candidate_score": 0.59588, "ce_score": null } ] }, { "rank": 9, "cf_id": "cf021", "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus", "max_score": 0.688203, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33_35", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est . Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus .", "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus_window_302", "psc_text": "propter bona sua diligimus. Cogitamus enim quia ille quem diligimus, Dominus propter eum mortuus est. Quam charitatem apostolus Paulus nobis ingessit, cum diceret: Et peribit infirmus in tua scientia frater, propter quem Christus mortuus est (I Cor. VIII, 11) ! Ut si illum infirmum propter vitium quo infirmus est, minus diligimus, illum in eo consideremus, qui mortuus est propter illum. Christum autem non diligere, non infirmitas, sed mors est. Quapropter ingenti cura et implorata Dei misericordia cogitandum est, ne Christum negligamus propter infirmum, cum infirmum debeamus diligere propter Christum. LXXII. De temporibus aeternis. Quaeri potest quomodo ab ipso apostolo Paulo dictum sit, Ante tempora aeterna (Tit. I, 2) . Si enim tempora, quomodo aeterna? Nisi forte ante omnia tempora intelligi voluit. Quia si dixisset, ante tempora, neque addidisset, aeterna; posset accipi, ante quaedam tempora, quae ante se haberent alia tempora. Aeterna autem maluit dicere quam omnia, fortassis ideo, quia tempus", "candidate_score": 0.688203, "ce_score": null } ] }, { "rank": 10, "cf_id": "cf025", "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", "max_score": 0.688045, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33_35", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est . Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_703", "psc_text": "ut a tali se praesumptione compesceret, non equidem scripto, sed nudo sermone curavi. Et si emendare nolles, eum missarum solemnia cum fraternitate vestra celebrare prohibui, ut sanctitatem vestram prius sub quadam verecundiae reverentia pulsarem, quatenus si emendari nefandus ac profanus tumor verecunde non posset, tunc ad ea debuisset quae sunt districta atque canonica perveniri. Et quia resecanda vulnera prius leni manu palpanda sunt, rogo, deprecor, et quanta possum dulcedine exposco, ut fraternitas vestra cunctis sibi adulantibus atque erroris nomen deferentibus contradicat, nec stulto ac superbo vocabulo appellari consentiat. Vere enim flens dico, atque ex intimo viscerum dolore peccatis meis deputo, quod ille meus frater nuncusque ad humilitatem reduci non valuit, qui ad hoc in episcopatus gradu constitutus est, ut aliorum animas ad humilitatem reducat: quod ille qui veritatem docet alios, semetipsum docere nec me quoque deprecante, consensit. Perpende, rogo, quia in hac praesumptione temeraria pax totius turbatur Ecclesiae, et gratiae", "candidate_score": 0.688045, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33_35", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est . Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_620", "psc_text": "epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad haec agenda infundat vobis omnipotens Deus consolatorem spiritum. Ipse mentem vestram sua praesentia impleat, et implendo levet. De me autem cognoscite quia multas hic et innumeras amaritudines patior. Sed ago omnipotenti Deo gratias, quia minus affligor valde quam mereor. Charissimum autem filium meum susceptum vestrum domnum Narsetem gloriae vestrae commendo. Quem quidem scio commendatum in omnibus habetis, sed facere vos rogo quod facitis, ut dum peto quod fieri video, mercedi vestrae me petendo subjungam. Praeterea excellentiae vestrae benedictionem ea qua transmissa est charitate suscepi. Unam vero anatem cum duobus parvulis anaticis pro vestri amoris gratia transmittere 713 praesumpsi, ut quoties", "candidate_score": 0.683506, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33_35", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est . Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1914", "psc_text": "pro petendis reliquiis, quae et concessae sunt, veniente, quanto de fraternitatis tuae nutrimento laetatus sum, quod in eo studium tuae fraternitatis apparuit, tanto contristatus sum quod ejus, ut volui, praesentia frui non potui, quod me et aegrotum reperit, et discedens in infirmitate adhuc positum dereliquit. Multum enim jam tempus est quod surgere de lectulo non valeo. Nam modo 1116 me podagrae dolor cruciat, modo nescio quis in toto corpore cum dolore se ignis expandit; et fit plerumque ut uno in me tempore ardor cum dolore confligat, et corpus in me animusque deficiat. Quantis autem aliis necessitatibus extra haec quae retuli infirmitatis afficiar, enumerare non valeo. Sed breviter dico quia sic me infectio noxii humoris imbibit, ut vivere mihi poena sit, et mortem desideranter exspectem, quam gemitibus meis solam esse credo posse remedium. Proinde, frater sanctissime, divinae pro me pietatis misericordiam deprecare, ut percussionis suae erga me flagella propitius mitiget, et", "candidate_score": 0.681637, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_1_3", "bdc_text": "P . Salutem in Christo Iesu servatore nostro . Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem . Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1184", "psc_text": "alloquium persolvens, indico quia magno gaudio exsulto, quod vos contra haereticorum latratus assidue laborare cognovi; atque omnipotentem Dominum deprecor ut beatitudinem vestram sua protectione adjuvet, quatenus per linguam vestram de sinu sanctae Ecclesiae omnem radicem amaritudinis evellat, ne rursum germinans impediat multos, et per illam coinquinentur multi. Accepto etenim talento cogitatis quod praeceptum est: Negotiamini dum venio (Luc. XIX, 13) . Ego itaque etsi negotiari nihil valeo, lucris tamen negotii vestri congaudeo, hoc videlicet sciens, quia etsi me participem operatio non facit, laboris vestri me participem charitas facit. Quia, sicut aestimo, bonum proximi etiam otioso commune fit, qui de alterius actibus gaudere communiter scit. Praeterea ligna transmittere volui; sed beatitudo vestra si essent necessaria non indicavit, et majora multo mittere possumus, sed nequaquam talis navis huc mittitur quae haec capere valeat. Minora autem mittere verecundum puto. Quid tamen facere debeam, beatitudo vestra suis mihi epistolis innotescat. Parvulam vero benedictionem de", "candidate_score": 0.674976, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_32_34", "bdc_text": "Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas . Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1334", "psc_text": "Sed et hoc curae vobis sit, ut quia, sicut nostis, 938 neophytum egregius praedicator ad sacerdotii regimen omnino vetat accedere, nullum ex laico patiamini episcopum consecrari. Nam qualis magister erit, qui discipulus non fuit? Aut quemadmodum ducatum gregi dominico praebeat, qui disciplinae pastoris subditus ante non fuit? Si cujus ergo vita talis constiterit ut ad hunc dignus sit ordinem promoveri, prius ministerio debet Ecclesiae deservire, quatenus longae exercitationis usu videat quod imitetur, et discat quod doceat, ne forte onus regiminis conversionis novitas non ferat, et ruinae occasio de provectus immaturitate consurgat. Qualiter autem se excellentia vestra erga fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum exhibuerit, quantamque illi sibi Deo aspirante charitatem impenderit, diversorum fidelium relatione cognovimus: pro quo gratias referentes, divinae potentiae misericordiam deprecamur ut et hic vos sua protectione custodiat, et sicut inter homines, ita quoque et post multorum annorum tempora in aeterna faciat vita regnare. Praeterea hos quos ab unitate", "candidate_score": 0.674976, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_32_34", "bdc_text": "Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas . Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2005", "psc_text": "Et quam grave nefandumque sit episcopis canere quod nec laico religioso conveniat, ipse considera. Et quamvis dilectissimus filius noster Candidus presbyter postmodum veniens hac de re subtiliter requisitus negaverit, atque conatus vos fuerit excusare, de nostris tamen adhuc animis non recessit quia quanto exsec abile est hoc de sacerdote enarrari, tanto utrum ita necne sit districta et veraci oportet satisfactione cognosci. Unde si post hoc evidenter ea quae ad nos perlata sunt falsa esse claruerint, nec vos nugis et saecularibus litteris studere constiterit, Deo nostro gratias agimus, qui cor vestrum maculari blasphemis nefandorum laudibus non permisit, et de concedendis quae poscitis securi jam et sine aliqua dubitatione tractabimus. Monachos vero quos una cum dilectissimo filio nostro Laurentio presbytero et Mellito abbate ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum transmisimus vobis in omnibus commendamus, ut, fraternitate vestra solatiante, nulla illos ad proficiscendum mora valeat impedire. (Cf. Joan. Diac. l. III, c.", "candidate_score": 0.667896, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_31_33", "bdc_text": "Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant . Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas . Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_620", "psc_text": "epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad haec agenda infundat vobis omnipotens Deus consolatorem spiritum. Ipse mentem vestram sua praesentia impleat, et implendo levet. De me autem cognoscite quia multas hic et innumeras amaritudines patior. Sed ago omnipotenti Deo gratias, quia minus affligor valde quam mereor. Charissimum autem filium meum susceptum vestrum domnum Narsetem gloriae vestrae commendo. Quem quidem scio commendatum in omnibus habetis, sed facere vos rogo quod facitis, ut dum peto quod fieri video, mercedi vestrae me petendo subjungam. Praeterea excellentiae vestrae benedictionem ea qua transmissa est charitate suscepi. Unam vero anatem cum duobus parvulis anaticis pro vestri amoris gratia transmittere 713 praesumpsi, ut quoties", "candidate_score": 0.666183, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_32_34", "bdc_text": "Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas . Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2140", "psc_text": "Aprutium pastorali sollicitudine destitutum. Ubi diu quaesivimus qui ordinati debuisset, et nequaquam potuimus invenire. Sed quia Opportunus mihi in moribus suis, in psalmodiae studio, in amore orationis valde laudatus, religiosam vitam omnimodo agere dicitur, hunc volumus ut fraternitas vestra ad se faciat venire, et de anima sua admoneat, quatenus in bonis studiis crescat. Et si nulla ei crimina quae per legis sacrae regulam morte mulctanda sunt, obviant, tunc hortandus est ut vel monachus, vel a vobis subdiaconus fiat. Et post aliquantulum temporis, si Deo placuerit, ipse ad pastoralem curam debeat promoveri. Si quae vero gravia obviant, multo magis admonendus est, ut saeculum relinquat, et haec perfectius defleat. Peto autem ut pro me orare debeas, quia cum tribulationibus cordis fatigor nimiis doloribus corporis. EPISTOLA XIII. AD FANTINUM DEFENSOREM. Defuncti Primogeniti notarii res absque mora in tuto collocet, ne Romanae Ecclesiae aliisve haeredibus pereant. Gregorius Fantino defensori. Cognoscat experientia tua Primogenitum notatarium", "candidate_score": 0.666057, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_3_5", "bdc_text": "Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem . Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse . Relicto igitur anno superiore Lovanio propterea , quod Fuggeri et Mecęnatis natu maior filius ex Italia ibi expectabantur , recte Lutetiam Parisiorum cum duobus Claudiis et Schleichero eorum nepote , concessi .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2003", "psc_text": "26, q. 5, c. 8) quod quosdam incantatores atque sortilegos fueris insecutus. Et omnino nobis sollicitudinem zelumque tuum gratum fuisse cognoscas; sed moleste tulimus quod te dubitare ne ab eis nobis contra experientiam tuam subripi potuisset didicimus, cum certus esse ac scire debueris hoc tibi apud nos ad commendationem magis proficere, non ad culpam ascribi. Et ideo studii tui sit sollicite quaerere, et quoscunque hujusmodi inimicos Christi inveneris, ita districta ultione corrigere, ut et nos de experientia tua melius debeamus habere judicium, et Deo nostro te, quod maxime studendum est, valeas commendare. EPISTOLA LIV. AD DESIDERIUM GALLIAE EPISCOPUM. Quod episcopus grammaticam artem docere non debeat. Quos cum Laurentio et Mellito mittit in Britanniam monachos commendat. Gregorius Desiderio episcopo Galliae. Cum multa nobis bona de vestris fuissent studiis nuntiata (Grat., dist. 86, c. 5), ita cordi nostro nata est laetitia, 1140 ut negare ea quae sibi fraternitas vestra concedenda poposcerat minime", "candidate_score": 0.664396, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_40_42", "bdc_text": "septembris anno 1550 . T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_237", "psc_text": "mihi Theodorus vir consularis nunc indicavit. Et ideo postquam tibi adhaerere et ecclesiasticis eum utilitatibus tua testificatione studere cognovi, nullius debet adversitatem vel inimicitias formidare; sed quanto sibi alios invidere perpendit, tanto vigilantius, ut ei nihil nocere valeant, in utilitatibus Ecclesiae, et Dei servitio perseveret. Fraternitas autem tua pro ejus persona post hoc non debet esse suspecta, quia apud me nulla subreptio locum inveniet. EPISTOLA XVI AD MAXIMIANUM EPISCOPUM SYRACUSANUM. Paulinum Taurianensem episcopum Ecclesiae Liparitanae praeficit. Gregorius Maximiano episcopo Syracusano. Locis munitis Ecclesia constituta pastoris vacare non debet officio. Quia igitur Ecclesia 580 Liparitana sacerdote privata dignoscitur, ideo Paulinum Taurianensis Ecclesiae episcopum in praedicta Ecclesia Liparitana fraternitas tua sine mora praeesse constituat, ut officii sui administrationem in eadem Ecclesia vigilanter exhibeat, et quaeque ejus utilitatibus convenire didicerit, ordinare non desinat. Cunctumque clerum ut in omnibus canonice ei obedire debeat admoneas, quatenus praefatae Ecclesiae in cunctis utilitas, praedicto fratre et coepiscopo", "candidate_score": 0.663816, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_32_34", "bdc_text": "Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas . Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1350", "psc_text": "praecepti auctoritate suspicionem vestram praevidimus auferendam, constituentes nullam vos exinde haeredesque vestros quolibet tempore repetitionis molestiam sustinere, nec a quoquam vobis aliquam objici quaestionem, quia ratio aequitatis exposcit, 944 ut quod studio pietatis impensum est, ad redemptorum onus vel afflictionem non debeat pertinere. (Vide sup. ep. 16.) EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat Gregorius Romano defensori. Propositi nostri cura nos admonet ecclesiasticas utilitates strenuis agendas mandare personis. Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari.", "candidate_score": 0.663337, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_2_4", "bdc_text": "Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem . Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem . Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2003", "psc_text": "26, q. 5, c. 8) quod quosdam incantatores atque sortilegos fueris insecutus. Et omnino nobis sollicitudinem zelumque tuum gratum fuisse cognoscas; sed moleste tulimus quod te dubitare ne ab eis nobis contra experientiam tuam subripi potuisset didicimus, cum certus esse ac scire debueris hoc tibi apud nos ad commendationem magis proficere, non ad culpam ascribi. Et ideo studii tui sit sollicite quaerere, et quoscunque hujusmodi inimicos Christi inveneris, ita districta ultione corrigere, ut et nos de experientia tua melius debeamus habere judicium, et Deo nostro te, quod maxime studendum est, valeas commendare. EPISTOLA LIV. AD DESIDERIUM GALLIAE EPISCOPUM. Quod episcopus grammaticam artem docere non debeat. Quos cum Laurentio et Mellito mittit in Britanniam monachos commendat. Gregorius Desiderio episcopo Galliae. Cum multa nobis bona de vestris fuissent studiis nuntiata (Grat., dist. 86, c. 5), ita cordi nostro nata est laetitia, 1140 ut negare ea quae sibi fraternitas vestra concedenda poposcerat minime", "candidate_score": 0.662088, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_3_5", "bdc_text": "Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem . Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse . Relicto igitur anno superiore Lovanio propterea , quod Fuggeri et Mecęnatis natu maior filius ex Italia ibi expectabantur , recte Lutetiam Parisiorum cum duobus Claudiis et Schleichero eorum nepote , concessi .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2004", "psc_text": "grammaticam artem docere non debeat. Quos cum Laurentio et Mellito mittit in Britanniam monachos commendat. Gregorius Desiderio episcopo Galliae. Cum multa nobis bona de vestris fuissent studiis nuntiata (Grat., dist. 86, c. 5), ita cordi nostro nata est laetitia, 1140 ut negare ea quae sibi fraternitas vestra concedenda poposcerat minime pateremur. Sed post hoc pervenit ad nos, quod sine verecundia memorare non possumus, fraternitatem tuam grammaticam quibusdam exponere. Quam rem ita moleste suscepimus, ac sumus vehementius aspernati, ut ea quae prius dicta fuerant in gemitum et tristitiam verteremus, quia in uno se ore cum Jovis laudibus Christi laudes non capiunt. Et quam grave nefandumque sit episcopis canere quod nec laico religioso conveniat, ipse considera. Et quamvis dilectissimus filius noster Candidus presbyter postmodum veniens hac de re subtiliter requisitus negaverit, atque conatus vos fuerit excusare, de nostris tamen adhuc animis non recessit quia quanto exsec abile est hoc de sacerdote enarrari,", "candidate_score": 0.661327, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_40_42", "bdc_text": "septembris anno 1550 . T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1074", "psc_text": "quia et ante Deum ille prioris obtinet locum, qui in ejusdem oculis, etiamsi hic abjectus sit, bonae actionis instrumento placuerit. Circa fratres namque sollicita vos, sicut confidimus, decet invigilare custodia, ne a recto conversationis itinere per illicitas evagando cogitationes exorbitent, atque inimico per inertem custodiam irruptionis aditum praestent. Sed eos orationi decet instantius adhaerere, quatenus pia coepta eorum suae propitiationis Dominus dono perficiat, et imperfecta eorum ad cumulum faciat perfectionis accedere. EPISTOLA XI. AD RUFINUM EPHESINUM EPISCOPUM. Commendat clericum quemdam litteras nescientem. Gregorius Rufino episcopo Ephesi. Amicitiarum vestrarum antiqua nos charitas movit fraternitatem vestram scriptis praesentibus visitare. Magno etenim sumus gaudio relevati quod de vestrae salutis indicio prospera cuncta cognovimus; sed in his omnipotentem Dominum deprecamur, ut sicut vos in praesenti vita, quae quodammodo umbra futurae est, de transitoria praestitit corporis incolumitate gaudere, 858 ita in illa coelesti patria, in qua vita vera est, de perfecta animae salute gratulari communique", "candidate_score": 0.658557, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_41_43", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando . Tiguri .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_172", "psc_text": "sacramentorum divinorum dispensator insistere, quatenus et pro filiis Ecclesiae vestrae purae quotidie mentis holocaustum offerat, et viam gregi, quomodo ad supernam patriam gradiatur, ostendat. EPISTOLA LXI. AD GENNADIUM PATRICIUM ET EXARCHUM AFRICAE. Ut Theodorum magistrum militum a pauperum et Ecclesiae vexatione abstinere jubeat. Gregorius Gennadio patricio et exarcho Africae. Dei prae oculis vos indesinenter habere timorem, ac sectari justitiam submissa hostium colla testantur; sed ut gloriam vestram in eadem prosperitate gratia Christi custodiat, quaecunque perperam committi cognoscitis, celeri, sicut consuevistis, prohibitione compescite, ut armis justitiae praemuniti, hostiles impetus fidei virtute, quod est tutius culmen virtutis, superetis. Marinianus siquidem Turritanae civitatis frater et coepiscopus noster nobis lacrymabiliter indicavit civitatis suae pauperes omnino vexari, et 551 commodalibus affligi dispendiis. Insuper et religiosos ecclesiae suae homines gravem ab hominibus Theodori magistri militum sustinere molestiam, ac pati corporales injurias; et quod ad hoc usque prorumpitur, ut in carcerem, quod dici nefas est, retrudantur, se", "candidate_score": 0.657131, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_4_6", "bdc_text": "Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse . Relicto igitur anno superiore Lovanio propterea , quod Fuggeri et Mecęnatis natu maior filius ex Italia ibi expectabantur , recte Lutetiam Parisiorum cum duobus Claudiis et Schleichero eorum nepote , concessi . Ubi nunc menses plus minus undecim transegimus .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1671", "psc_text": "puto commendari tibi meos, quos Salvator, quasi in suo nomine ambulantes, recipiendos esse decernit; et si, ut audivi a sancto Candido tuo, hoc respondere volueris, temporis antiquitate roborata mutari non posse, manifeste antiquus error est; sed semper antiquior est veritas quae illum reprehendit. LIBER DECIMUS. Indictione tertia. 1041 EPISTOLA PRIMA. AD ROMANUM IN SICILIA DEFENSOREM. Ablatas, tum a Lucillo quondam episcopo, tum a Petro illius filio, res Melitensis Ecclesiae jubet restitui. Trajano jam episcopo monachos in solatium ita concedit, ut idipsum reservet dioecesani episcopi arbitrio. Quae idem Trajanus, dum erat abbas, acquisivit, non ejus, sed monasterii esse declarat. Alia quaedam ut tollat permittit. Gregorius Romano defensori Siciliae. Nihil proficit sacerdotum culpas ulcisci, et commissa dejectione crimina vindicare, si eis qui convincente facinore deponuntur, amissio honoris solatium, et casus sui coeperint esse compendium. Questus itaque nobis est frater et coepiscopus noster Trajanus Lucillum, quondam insulae Melitensis episcopum, flagitii sui iniquitate perterritum,", "candidate_score": 0.65669, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_0_2", "bdc_text": "S. P . Salutem in Christo Iesu servatore nostro . Pridem equidem ad te scripsissem , Bullingere vir humanissime idemque doctissime , si aut te digna via mihi oblata fuisset aut te non occupatiorem novissem , quam cui nostris nugis plus etiam negotii facessendum existimarem .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1626", "psc_text": "in illo tremendo examine judici venienti dicturus sum, si tunc illuc vacuus venero ubi tua excellentia greges post se fidelium ducet, quos modo ad verae fidei gratiam per studiosam et continuam praedicationem traxit? Sed est mihi, bone vir, hoc ex Dei munere 1029 in magna consolatione, quia opus sanctum quod in me non habeo diligo in te. Cumque de tuis actibus magna exsultatione gaudeo, ea quae per laborem tua sunt per charitatem mea fiunt. De conversione igitur Gothorum in vestro opere et in nostra exsultatione libet cum angelis exclamare: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . Nos enim, ut existimo, gratiarum amplius omnipotenti Domino debitores existimus, quia etsi vobiscum nihil egimus, vestro tamen operi congaudendo participes sumus. Beatus vero Petrus apostolorum princeps quam libenter munera excellentiae vestrae susceperit, ipsa cunctis liquido vita vestra testatur. Scriptum quippe (Grat. 14, q. 5, c. 11)", "candidate_score": 0.656108, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_37_39", "bdc_text": "Quęso , uxori , matronę honestissimę , cum fratribus d. Pellicano , Theodoro et Waltero , universae familiae piissimę salutem ex me dicito . Ubi quid literarum ad me dare volueris , Gesnero nostro id negotii dabis ; illi enim de loco et hospitio nostro constat etc. Vale in Christo , Bullingere doctissime ac totius Europae decus etc. Raptim , ut vides , ex Lutetia Parisiorum 28 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1654", "psc_text": "morem sequendum, cui Anatolius ab Hieronymo laudatus favit. De episcopis per simoniam ordinatis, aut post lapsum tempore diaconatus; ac de monachis monasteria sua deserentibus consulit sanctum Gregorium, quem videre summopere cupit. Laudat ejus Pastoralem librum, petitque expositiones in Ezechielem et in Cantica. Domino sancto, et in Christo Patri [ Forte mendo librario omissum papae] Romano, pulcherrimo Ecclesiae decori, totius Europae flaccentis augustissimo quasi cuidam flori, egregio speculatori, theoria utpote divina castulitatis [ Ita ms. ] potito, Ego Bargoma [ Sic ms. ] vilis columba in Christo mitto salutem. Gratia [Gratias in Ms. ] tibi et pax a Deo Patre nostro Jesu Christo. [ Magna hic labes, prout in Ms. expressa ] Libet me, o sancte papa, hyperbolicum tecum non sit interrogandum de Pascha, juxta illud Canticum: Interroga patrem tuum, et annuntiabit tibi; majores tuos, et dicent tibi (Deuteron. XXXII, 7) . Licet enim mihi, nimirum micrologo, illud cujusdam egregium Sapientis", "candidate_score": 0.654835, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_41_43", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando . Tiguri .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1490", "psc_text": "ipsius subventione proficiat; quatenus et vos remedium pro vestro labore capere, et illi aliquod valeant sustentationis habere solatium. Mobile vero praedictae Ecclesiae facta subtiliter volumus describi notitia, nobisque transmitti, ut ex hoc quid fieri debeat, auctore Domino, disponamus. Circa actus autem, vel disciplinam cleri vel filiorum Ecclesiae ipsius magnam te habere curam necesse est, atque ita insuper pastorali studio vigilare, ut de animabus eorum non culpabilis sis, sed apud omnipotentem Deum mercedem potius possis acquirere. EPISTOLA LXXIII. AD MAURENTIUM MAGISTRUM MILITUM. Theodosium abbatem commendat, ne gravius in murorum vigiliis affligatur. Gregorius Maurentio magistro militum. Filius noster Theodosius, abbas monasterii quod a Liberio quondam patricio in Campaniae partibus noscitur esse constructum, a nobis precibus impetravit ut eum cum congregatione sua 988 vestrae deberemus gloriae commendare. Asserit enim se in murorum vigiliis ultra vires suas vehementer affligi. Petimus ergo gloriam vestram, ut, siquidem est possibile, de eodem per vos onere relevetur. Si", "candidate_score": 0.654386, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_41_43", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando . Tiguri .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_237", "psc_text": "mihi Theodorus vir consularis nunc indicavit. Et ideo postquam tibi adhaerere et ecclesiasticis eum utilitatibus tua testificatione studere cognovi, nullius debet adversitatem vel inimicitias formidare; sed quanto sibi alios invidere perpendit, tanto vigilantius, ut ei nihil nocere valeant, in utilitatibus Ecclesiae, et Dei servitio perseveret. Fraternitas autem tua pro ejus persona post hoc non debet esse suspecta, quia apud me nulla subreptio locum inveniet. EPISTOLA XVI AD MAXIMIANUM EPISCOPUM SYRACUSANUM. Paulinum Taurianensem episcopum Ecclesiae Liparitanae praeficit. Gregorius Maximiano episcopo Syracusano. Locis munitis Ecclesia constituta pastoris vacare non debet officio. Quia igitur Ecclesia 580 Liparitana sacerdote privata dignoscitur, ideo Paulinum Taurianensis Ecclesiae episcopum in praedicta Ecclesia Liparitana fraternitas tua sine mora praeesse constituat, ut officii sui administrationem in eadem Ecclesia vigilanter exhibeat, et quaeque ejus utilitatibus convenire didicerit, ordinare non desinat. Cunctumque clerum ut in omnibus canonice ei obedire debeat admoneas, quatenus praefatae Ecclesiae in cunctis utilitas, praedicto fratre et coepiscopo", "candidate_score": 0.653915, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_31", "bdc_text": "Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2315", "psc_text": "vestra longius vita extenditur, subjectorum omnium consolatio validius confirmetur. Rogare forsitan debui ut Ecclesiam beati Petri apostoli, quae nunc usque gravibus insidiis laboravit, haberet vestra tranquillitas specialiter commendatam. Sed qui scio quia omnipotentem Deum diligitis, non debeo petere quod sponte ex benignitate vestrae pietatis exhibetis. Quanto enim plus timetis Conditorem omnium, tanto amplius ejus potestis Ecclesiam amare, cui dictum est: Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, et portae inferi non praevalebunt adversus eam. Et cui dicitur: Tibi dabo claves regni coelorum; et quodcunque ligaveris super terram, erit ligatum et in coelo; et quaecunque solveris super terram, soluta erunt et in coelo (Matth. XVI, 18) . Unde nobis 1246 dubium non est quam forti amore ad eum vos stringitis, per quem solvi ab omnibus peccatis enixius desideratis. Ipse ergo sit vestri custos imperii, sit vobis protector in terra, sit pro vobis intercessor in coelo, ut per hoc", "candidate_score": 0.653813, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_15_17", "bdc_text": "Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", "candidate_score": 0.653781, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_15_17", "bdc_text": "Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2324", "psc_text": "cordis, et immensa vastitas mortalitatis inter tot barbarorum gladios me vehementer affligit. Inter quae omnia non temporalem, sed aeternam consolationem requiro, quam per me impetrare non valeo, sed intercessione vestrae beatitudinis hanc me obtinere confido. Secundo vero anno nulla sanctitatis vestrae scripta suscepi, atque omnino contristatus sum. Et quidem vestra benedictio, quam sine epistola transmisistis, data atque suscepta est. Sed quia plus me lingua vestra quam data laetificat, minoris gratiae esse credidi quae dabantur. Communem autem filium Epiphanium diaconum, Alexandro atque Isidoro sanctissimae Ecclesiae vestrae diaconis feci scribere, ut constaret quia ea quae transmissa sunt suscepissem. Scripsi vero quia grandia ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra", "candidate_score": 0.653443, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_21_23", "bdc_text": "Legatis gratię actę et honestissime nobilibus aliquot comitati non sine regiis muneribus dimissi sunt . Eam ego amicitiam Gallię regis foelicem precor et opto . Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_439", "psc_text": "autem cum talibus res agitur, in quos ecclesiasticae vigor non possit jurisdictionis extendi, de singulis quibusque capitulis probationes inter publica gesta depositas ad nos absque ulla dilatione transmittat, ut instructi subtiliter sciamus quid de his debeamus, Christo auxiliante, disponere. (Vide l. I, ep. 19 et 20, l. II, ep. 17 et 52. Cf. Joan. Diac. l. III, c. 9.) EPISTOLA XXXIII. AD DYNAMIUM PATRICIUM. Quadringentos solidos de reditibus Ecclesiae Romanae se accepisse significat. Mittit crucem sacris reliquiis refertam. Gregorius Dynamio patricio Galliarum, etc. Monstrat quam bene dispenset propria, qui fideliter administrat aliena. Quod vestra 648 nobis gloria ostendit, quae perenni muneri intenta, beato Petro apostolorum principi suorum redituum fructus intulit. Cui dum sua fideliter impenditis, haec apud eum vestra munera fecistis. Sic quippe agere hujus terrae gloriosos de aeterna gloria cogitantes decet, ut in eo quod temporaliter praevalent, mercedem sibi non temporalem parent. Proinde debitum salutationis alloquium persolventes, omnipotentem Dominum", "candidate_score": 0.653436, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_15_17", "bdc_text": "Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2393", "psc_text": "respondere deberemus, quis petitionem illius vel vestra desideria quae multis esse profutura cognoscit, si aegritudo non obsisteret, duceret postponenda? Sed tanta nos podagrae infirmitas tenuit, ut non solum non dictare, sed etiam ad loquendum vix possemus assurgere, sicut et praesentium portitores legati vestri cognoverunt, qui nos et venientes infirmos invenerunt, et discedentes in summo vitae periculo atque discrimine reliquerunt. Sed si omnipotente Deo disponente convaluero, ad cuncta quae mihi scripsit subtiliter respondebo. Eam tamen synodum quae piae memoriae Justiniani tempore facta est per latores praesentium transmisi, ut praedictus filius meus dilectissimus ipsam legens agnoscat quia falsa sunt omnia quae contra sedem apostolicam vel catholicam Ecclesiam audierat. Absit enim nos cujuslibet sensum haeretici recipere, vel a tomo sanctae memoriae Leonis praedecessoris nostri, in aliquo deviare; sed quaecunque a sanctis quatuor synodis sunt definita recipimus, et quaecunque reprobata sunt condemnamus. Excellentissimo autem filio nostro Adulouvaldo regi transmittere phylacteria curavimus, id est crucem", "candidate_score": 0.652093, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_22_24", "bdc_text": "Eam ego amicitiam Gallię regis foelicem precor et opto . Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est . Sunt , qui dicant tantam eo Anglorum copiam confluxisse , quanta alias in Galliis vix visa est , tum quod regno Gallię diu prohibiti fuerunt , tum etiam quod ea civitas a mare non ita multum abest .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1904", "psc_text": "Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui post terrenam potestatem regni coelestis gloriam cupit acquirere, ad faciendum lucrum 1113 Creatori suo debet enixius laborare, ut ad ea quae desiderat operationis suae gradibus possit ascendere, sicut vos fecisse gaudemus. Remeantes igitur dilectissimus filius noster Laurentius presbyter et Petrus monachus, qualis erga reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum gloria vestra exstiterit, quantaque illi solatia vel qualem charitatem impenderit, retulerunt. Et omnipotentem Deum benediximus, qui conversionem gentis Anglorum mercedi vestrae dignatus est propitius reservare. Nam sicut per recordandae memoriae Helenam, matrem piissimi Constantini imperatoris, ad Christianam fidem corda Romanorum accendit, ita et per gloriae vestrae studium in Anglorum gente ejus", "candidate_score": 0.651325, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16_18", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2393", "psc_text": "respondere deberemus, quis petitionem illius vel vestra desideria quae multis esse profutura cognoscit, si aegritudo non obsisteret, duceret postponenda? Sed tanta nos podagrae infirmitas tenuit, ut non solum non dictare, sed etiam ad loquendum vix possemus assurgere, sicut et praesentium portitores legati vestri cognoverunt, qui nos et venientes infirmos invenerunt, et discedentes in summo vitae periculo atque discrimine reliquerunt. Sed si omnipotente Deo disponente convaluero, ad cuncta quae mihi scripsit subtiliter respondebo. Eam tamen synodum quae piae memoriae Justiniani tempore facta est per latores praesentium transmisi, ut praedictus filius meus dilectissimus ipsam legens agnoscat quia falsa sunt omnia quae contra sedem apostolicam vel catholicam Ecclesiam audierat. Absit enim nos cujuslibet sensum haeretici recipere, vel a tomo sanctae memoriae Leonis praedecessoris nostri, in aliquo deviare; sed quaecunque a sanctis quatuor synodis sunt definita recipimus, et quaecunque reprobata sunt condemnamus. Excellentissimo autem filio nostro Adulouvaldo regi transmittere phylacteria curavimus, id est crucem", "candidate_score": 0.650012, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_21_23", "bdc_text": "Legatis gratię actę et honestissime nobilibus aliquot comitati non sine regiis muneribus dimissi sunt . Eam ego amicitiam Gallię regis foelicem precor et opto . Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1457", "psc_text": "quas caste debent regere non relinquant. Data mense Martio, indict. 2. EPISTOLA LXI. INCIPIT EPISTOLA RECHAREDI REGIS GOTHORUM AD BEATUM GREGORIUM ROMENSEM EPISCOPUM DIRECTA. Excusat quod ipsum non ante quatuor annos de conversione sua monuerit. Mittit aureum calicem. Venerationem summam ac benevolentiam testatur. Leandrum Hispalensem commendat. Domino sancto ac beatissimo papae Gregorio episcopo Recharedus. Tempore quo nos Dominus sua miseratione nefandae Arianae haeresis fecit esse discordes, melioratos fidei tramite intra sinus suos sancta catholica colligit Ecclesia, voluntatis tunc nostrae fuit animus tam reverentissimum virum, qui prae caeteros polles [ Ita in ms. ] antistites, omni intentione animi delectanter inquirere, et tam dignam acceptam Deo rem pro nobis hominibus modis omnibus laudaret. Unde nos multasque regni curas gerimus, diversis occasionibus occupati, tres praeterierunt anni voluntatem animi nostri 978 minime satisfacere. Et post hoc ad vos ex monasteriis abbates elegimus, qui usque ad tuam praesentiam peraccederent, et munera a nobis directa sancto", "candidate_score": 0.649518, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_25_27", "bdc_text": "Illi ego triumpho propter conditionis meę rationem et oneris difficultatem , quam sustineo , interesse non potui ; alioquin de singulis ad vos scripturus . Adferuntur iam quotidie a Germanis nostris tristes et querelarum plenę literę ex Brabantia , de inquisitione , quam vocant Hispanicam , quę in Hollandia et Flandria iam promulgata esse dicitur .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_782", "psc_text": "graviter sudasse novimus et arietes? Quantas vero in hac terra tribulationes de Langobardorum gladiis, de iniquitatibus judicum, de insolentia atque importunitate causarum, de cura subjectorum, de molestia etiam corporis patior, explere nec calamo nec lingua sufficio. De quibus et si qua breviter possum loqui, dubito, ne vestrae sanctissimae charitati, dum de suis tribulationibus affligitur, etiam meas augeam. Sed omnipotens Deus, et suae largitate pietatis sanctissimae vestrae beatitudinis mentem omni consolatione repleat, et indignum me aliquando ab his quae patior malis quiescere pro vestra intercessione concedat. Amen. Gratia. Quae videlicet verba de scriptis vestris accepta idcirco in meis epistolis pono, ut de sancto Ignatio vestra beatitudo cognoscat, quia non solum vester est, sed etiam noster. Sicut enim magistrum ejus apostolorum principem habemus communem, ita quoque ejusdem principis discipulum nullus nostrum habeat privatum. Benedictionem autem vestram qua debuimus mente suscepimus, bene redolentem, bene sapientem. Et omnipotenti Deo gratias agimus, quia et odora", "candidate_score": 0.648669, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16_18", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", "candidate_score": 0.648557, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_21_23", "bdc_text": "Legatis gratię actę et honestissime nobilibus aliquot comitati non sine regiis muneribus dimissi sunt . Eam ego amicitiam Gallię regis foelicem precor et opto . Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_252", "psc_text": "Diac. l. III, c. 9.) EPISTOLA XXI. AD JOBINUM ILLYRICI PRAEFECTUM. Vastatam a barbaris provinciam ejus regimine recreari gaudet. Patrimonii rectorem commendat. Natali episcopo ne opem contra justitiam ferat hortatur. Gregorius Jobino praefecto Illyrici Licet ad reddenda paternae charitatis officia, hostilitate itineribus occupatis, raritas portitorum impediat, quoties tamen occasio inciderit, excellentiam vestram non desistimus scriptis discurrentibus visitare, quatenus quorum aspectum praesentium videre non possumus, eos aliquatenus scriptis valeamus alternantibus intueri. Gaudemus itaque quod eminentiae vestrae regimine afflictae Dominus voluit provinciae consulere, ut quam ex una parte flagello barbaricae vastationis ulcerat, hanc ex alia per eminentiam vestram, quasi per superductam salutem curet. Largitam ergo vobis dignitatem ex solo munere donantis attendite, et ex ipsa concessi regiminis administratione Conditorem vestrum erga vos placabiliorem facite; 585 quatenus cum ipse quod largitus est meritis bonorum operum, ad suam viderit gloriam revocari, et in hac vos vita clariores efficiat, et praemia vobis regni coelestis concedat.", "candidate_score": 0.646848, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_37_39", "bdc_text": "Quęso , uxori , matronę honestissimę , cum fratribus d. Pellicano , Theodoro et Waltero , universae familiae piissimę salutem ex me dicito . Ubi quid literarum ad me dare volueris , Gesnero nostro id negotii dabis ; illi enim de loco et hospitio nostro constat etc. Vale in Christo , Bullingere doctissime ac totius Europae decus etc. Raptim , ut vides , ex Lutetia Parisiorum 28 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_322", "psc_text": "cum excellentissimo viro Romano Patricio agitis ut pacem facere cum Ariulpho debeamus, ego ad vos personam aliam transmittere paratus sum, cum qua mercedis causae melius fiant. De fratre autem et coepiscopo nostro Natali valde contristabar, quod de illo quaedam superba cognoveram; sed quia mores suos ipse correxit, meam tristitiam simul meipsum vincendo consolatus est. Pro qua te fratrem et coepiscopum nostrum Malchum admone, ut priusquam ad nos veniat, rationes suas ponat, et tunc demum alibi, si necesse est, proficiscatur. Et si ejus actus bonos cognoscimus, ei fortasse necesse est ut hoc ipsum patrimonium quod tenuit restituamus. EPISTOLA XLVII. AD DOMINICUM EPISCOPUM. Gratulatoriae de ordinatione sua epistolae dilationem eximia charitate compensari. Virtutum hanc matrem quam variis effert laudibus inconcussa stabilitate tenendam. Ut Romanae Ecclesiae privilegia defendit, sic singulis quibusque Ecclesiis sua jura servat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi Perlatas ad nos serius per Donatum atque Quodvultdeum reverendissimos fratres et coepiscopos nostros, necnon", "candidate_score": 0.646408, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_11", "bdc_text": "Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc.", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1334", "psc_text": "Sed et hoc curae vobis sit, ut quia, sicut nostis, 938 neophytum egregius praedicator ad sacerdotii regimen omnino vetat accedere, nullum ex laico patiamini episcopum consecrari. Nam qualis magister erit, qui discipulus non fuit? Aut quemadmodum ducatum gregi dominico praebeat, qui disciplinae pastoris subditus ante non fuit? Si cujus ergo vita talis constiterit ut ad hunc dignus sit ordinem promoveri, prius ministerio debet Ecclesiae deservire, quatenus longae exercitationis usu videat quod imitetur, et discat quod doceat, ne forte onus regiminis conversionis novitas non ferat, et ruinae occasio de provectus immaturitate consurgat. Qualiter autem se excellentia vestra erga fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum exhibuerit, quantamque illi sibi Deo aspirante charitatem impenderit, diversorum fidelium relatione cognovimus: pro quo gratias referentes, divinae potentiae misericordiam deprecamur ut et hic vos sua protectione custodiat, et sicut inter homines, ita quoque et post multorum annorum tempora in aeterna faciat vita regnare. Praeterea hos quos ab unitate", "candidate_score": 0.645914, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_15_17", "bdc_text": "Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_478", "psc_text": "tanto culpabilior invenieris, si hujusmodi actus qualibet dissimulatione celaveris. Paulum praeterea quondam episcopum, in monasterio in quo est, in poenitentia volumus permanere. Res autem quae apud eum inventae sunt, in cimiliarchio ecclesiae tuae servare modis omnibus studebis. De quibus etiam secundum rerum inventarum paginam desusceptum te facere volumus, et in scrinium ecclesiae tuae transmittere. Sed et clericis ejus, si tamen illic aliqui praesentes sint, a pari aliud facere desusceptum te convenit, in quo tua fraternitas fateatur quia desusceptum de eisdem rebus in scrinio nostro emiserit, quatenus, dum necesse fuerit, competenti personae res omnes possint sine detrimento restitui. De Bonifacio vero quaedam gravis ad nos accusatio pervenit, cujus scelera volumus utrum vera sint ut fraternitas tua cum loci servatore praetoris examinet. EPISTOLA LI. AD MAXIMIANUM EPISCOPUM De miraculis Patrum in Italia factis scribere cogitans, Maximianum rogat ut ea quorum meminit indicet. Gregorius Maximiano episcopo Syracusano. Fratres mei qui mecum familiariter vivunt", "candidate_score": 0.645116, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_15_17", "bdc_text": "Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1536", "psc_text": "est peragat, quatenus antequam homines ipsi ab Arogis revertantur, rex eis sub festinatione scripta transmittat, quae tamen ad nos deferantur, in quibus eis praecipiat ut nos subscribere non petant. Sed si tantum est, gloriosum fratrem nostrum, vel de episcopis unum, aut certe archidiaconum subscribere faciemus. De persona vero Augusti gratias agimus, atque studemus ut cum adversario suo causam suam secundum aequitatem definiat, qui ita illi ne illuc exhiberetur laborem imponi noluimus, ut tamen adversario ipsius justitiam non negemus. De aliis autem quia digne vobis gratias agere necdum occurrimus, in subsequenti responsalem dirigimus, per quem in charitate qua ad alterutrum nexi sumus amplius miserante Domino constringamur. Praeterea gloriae vestrae moeror nos vehementer afficit; sed quia vir sapiens ea quae per consolationem dicenda sunt cuncta novit, verbis vos consolari cessamus, sed oratione prosequimur, petentes ut omnipotens Deus vitam et salutem vestram vestrorumque omnium pietatis suae protectione custodiat, et cor vestrum in afflictione", "candidate_score": 0.645051, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16_18", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2324", "psc_text": "cordis, et immensa vastitas mortalitatis inter tot barbarorum gladios me vehementer affligit. Inter quae omnia non temporalem, sed aeternam consolationem requiro, quam per me impetrare non valeo, sed intercessione vestrae beatitudinis hanc me obtinere confido. Secundo vero anno nulla sanctitatis vestrae scripta suscepi, atque omnino contristatus sum. Et quidem vestra benedictio, quam sine epistola transmisistis, data atque suscepta est. Sed quia plus me lingua vestra quam data laetificat, minoris gratiae esse credidi quae dabantur. Communem autem filium Epiphanium diaconum, Alexandro atque Isidoro sanctissimae Ecclesiae vestrae diaconis feci scribere, ut constaret quia ea quae transmissa sunt suscepissem. Scripsi vero quia grandia ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra", "candidate_score": 0.644903, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_28_30", "bdc_text": "Nobiles ac praecipę dignitatis viros illarum partium iam supplicio affectos constat ac omnia in universa Brabantia maximę aulę Antverpię ad seditionem spectare , ubi nunc aliquot militum cohortes publico senatus stipendio ali audimus . Motus vero tantos excitatos , quantos vix uspiam alibi idque propter Anglorum mercatorum et Germanorum frequentiam , qui edicto isti repugnant . Supremus consul metu perculsus perpetuo se domi tenet , nec desunt , qui plebem ad seditionem concitant , sive illos amor Christi sive predae spes ampla commoveat .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_939", "psc_text": "Pervenit ad me quosdam vestrum, ignorantia vel necessitate deceptos, his qui ab apostolica sede, culpa, sicut nostis, exigente, communione privati sunt, communicasse; quosdam vero se salubri discretione, protegente Domino, suspendisse; 814 et quantum de constantibus gaudeo, tantum de deviantibus ingemisco, quoniam sacrae communionis mysteria, quae ad absolutionem nobis divina pietate concessa sunt, in detrimentum magis suae animae perceperunt. Et quia, sicut vobis omnipotens Deus innotescat, vehementer charitati vestrae et medullitus ex toto corde compatior, paterno affectu obtestor atque suadeo ut ab illicita communione se quisque suspendat, et quos apostolica sedes in communionis suae consortium non recipit omnino refugiat, ne inde reus ante conspectum aeterni judicis unde poterat salvari consistat. Comperi autem quod quidam perversae mentis homines illic insinuare conati sunt quia ego contra Maximum quodam odio movear, et non ea quae canonica, sed ea potius quae furoris sunt exsequi concupiscam. Sed absit hoc, absit a sacerdotali animo, ut in qualibet", "candidate_score": 0.644199, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_25_27", "bdc_text": "Illi ego triumpho propter conditionis meę rationem et oneris difficultatem , quam sustineo , interesse non potui ; alioquin de singulis ad vos scripturus . Adferuntur iam quotidie a Germanis nostris tristes et querelarum plenę literę ex Brabantia , de inquisitione , quam vocant Hispanicam , quę in Hollandia et Flandria iam promulgata esse dicitur .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_120", "psc_text": "venientibus, sicut supra diximus, peragere non omittas. Ita enim Dei placabis oculos, et impletae mercedis particeps invenieris. EPISTOLA XLIII. AD LEANDRUM EPISCOPUM HISPALENSEM. De onere episcopali gemit. Laetatur de Recharedi regis conversione. Inductum ab Hispanis ex Arianorum occasione unicae in baptismo mersionis ritum probat. Nonnullos mittit Codices. Gregorius Leandro episcopo Hispalensi. Respondere epistolis vestris tota intentione voluissem, nisi pastoralis curae ita me labor attereret, ut mihi magis flere libeat, quam aliquid dicere. Quod vestra quoque reverentia in ipso litterarum mearum textu vigilanter intelligit, quando ei negligenter loquor, quem vehementer diligo. Tantis quippe in hoc loco hujus mundi fluctibus quatior, ut vetustam ac putrescentem navem, quam regendam occulta Dei dispensatione suscepi, ad portum dirigere nullatenus possim. Nunc ex adverso fluctus irruunt, nunc ex latere cumuli spumosi maris intumescunt, nunc a tergo tempestas insequitur. Interque haec omnia turbatus cogor modo in ipsam clavum adversitatem dirigere; modo, curvato navis latere, minas fluctuum ex", "candidate_score": 0.644041, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16_18", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2018", "psc_text": "cum dilectissimis et communibus filiis Laurentio presbytero, et Mellito abbate praevidimus transmittendos. Et ideo fraternitas vestra eis charitatem quam decet exhibeat, atque ita illis ubicunque necesse fuerit auxiliari festinet, quatenus dum vobis opitulantibus nullas illic remorandi causas habuerint, et ipsi vestra se relevatos consolatione congaudeant, et vos solatiorum exhibitione in causa pro qua directi sunt possitis participes inveniri. EPISTOLA LIX. AD THEODERICUM FRANCORUM REGEM. Hortatur ad synodum convocandam, et monachos eosdem commendat. Gregorius Theoderico regi Francorum. Excellentiae vestrae index cordis epistola, quanta in vobis fulgeat cum regia potestate prudentia, ita luculenti copia sermonis edocuit, ut dubium esse non valeat quidquid laudabile de vobis fama narraverit. Et quoniam adhortationem nostram adeo regiis animis per laudis praedicamenta placuisse signastis, ut quidquid ad Dei nostri cultum, quidquid ad Ecclesiarum reverentiam, quidquid ad honorem pertinere cognoscitis sacerdotum, et studiose statui, et velitis in omnibus custodiri, iterata vos pro vestra magis mercede adhortatione pulsamus, ut", "candidate_score": 0.643975, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_13_15", "bdc_text": "Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror . Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit . Novi quid ad te scribam , vix habeo ;", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1075", "psc_text": "gaudio relevati quod de vestrae salutis indicio prospera cuncta cognovimus; sed in his omnipotentem Dominum deprecamur, ut sicut vos in praesenti vita, quae quodammodo umbra futurae est, de transitoria praestitit corporis incolumitate gaudere, 858 ita in illa coelesti patria, in qua vita vera est, de perfecta animae salute gratulari communique faciat exsultatione gaudere. Harum itaque lator nostris se apud vos desiderans epistolis commendari, a nobis inquisitus utrum, sicut decet clericum, litteras didicisset, eas se ignorare respondit. Quid ergo commendationis de eo apud fraternitatem vestram amplius agamus ignoro, nisi ut de ejus anima debeatis esse solliciti, ac circa eum pastorali invigilare studio, ut qui nescit legere, lingua vestra illi sit codex, ut in bono praedicationis vestrae vel operis quod imitetur aspiciat. Solet enim plerumque strictius cor viva vox trahere quam lectio dicta per transitum. Sed dum haec ei interius spiritalis a vobis magisterli doctrina tribuetur, exterior quoque sollicitudo non desit; ut", "candidate_score": 0.643848, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_22_24", "bdc_text": "Eam ego amicitiam Gallię regis foelicem precor et opto . Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est . Sunt , qui dicant tantam eo Anglorum copiam confluxisse , quanta alias in Galliis vix visa est , tum quod regno Gallię diu prohibiti fuerunt , tum etiam quod ea civitas a mare non ita multum abest .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1903", "psc_text": "de quolibet reatu in posterum, qui de multorum conversione gaudium conaris facere in coelo. Idem vero Conditor et Redemptor noster, cum de poenitentia hominis loqueretur, ait: Ita dico vobis, majus gaudium erit in coelo super uno peccatore poenitentiam agente quam super nonaginta novem justis quibus non opus est poenitentia (Luc. XV, 7) . Et si de uno poenitente grande sit gaudium in coelo, quale gaudium factum credimus de tanto populo a suo errore converso, qui, ad fidem veniens, mala quae egit poenitendo damnavit? In hoc itaque coeli et angelorum gaudio repetamus ipsas quas praediximus voces angelorum: Dicamus igitur, dicamus omnes: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui", "candidate_score": 0.643784, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_25_27", "bdc_text": "Illi ego triumpho propter conditionis meę rationem et oneris difficultatem , quam sustineo , interesse non potui ; alioquin de singulis ad vos scripturus . Adferuntur iam quotidie a Germanis nostris tristes et querelarum plenę literę ex Brabantia , de inquisitione , quam vocant Hispanicam , quę in Hollandia et Flandria iam promulgata esse dicitur .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1499", "psc_text": "causa vero de qua mihi omnino scribendum fuerat, nihil vestra sanctitas scripsit, in qua me et tardum esse judicavit; quae ne fortasse in scandalo divisionis erumperet, ejusdem divisionis nolui auctor existere. Elegi enim ut ea quae secutura sunt, per alios exirent. Sed subsequenti tempore Deo auctore probabitis, quia in causa in qua Deo placere cupio homines non formido. De qua vobis jam etiam in Constantinopolitanam urbem venientibus scribere curavi. Ligna vero, sicut beatitudo vestra scripserat, majora paraveram; sed ita parva navis huc transmissa est, ut, nisi rescissa essent, ferre non posset. Quae rescindi nolui, sed vestro judicio quid de his fieri debeat reservavi. Si autem non sunt necessaria vobis, hic ea in aliis usibus aptabimus. Peto autem ut pro me enixius vestra sanctitas orare debeat, quia et podagrae doloribus, et Barbarorum gladiis, et curarum afflictionibus incessanter premor. Sed si mihi orationis vestrae opem impenditis, credo quod me contra adversa omnia", "candidate_score": 0.643149, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_25_27", "bdc_text": "Illi ego triumpho propter conditionis meę rationem et oneris difficultatem , quam sustineo , interesse non potui ; alioquin de singulis ad vos scripturus . Adferuntur iam quotidie a Germanis nostris tristes et querelarum plenę literę ex Brabantia , de inquisitione , quam vocant Hispanicam , quę in Hollandia et Flandria iam promulgata esse dicitur .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2324", "psc_text": "cordis, et immensa vastitas mortalitatis inter tot barbarorum gladios me vehementer affligit. Inter quae omnia non temporalem, sed aeternam consolationem requiro, quam per me impetrare non valeo, sed intercessione vestrae beatitudinis hanc me obtinere confido. Secundo vero anno nulla sanctitatis vestrae scripta suscepi, atque omnino contristatus sum. Et quidem vestra benedictio, quam sine epistola transmisistis, data atque suscepta est. Sed quia plus me lingua vestra quam data laetificat, minoris gratiae esse credidi quae dabantur. Communem autem filium Epiphanium diaconum, Alexandro atque Isidoro sanctissimae Ecclesiae vestrae diaconis feci scribere, ut constaret quia ea quae transmissa sunt suscepissem. Scripsi vero quia grandia ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra", "candidate_score": 0.642716, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_15_17", "bdc_text": "Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_844", "psc_text": "ex ipsa novitate curventur, et confracta citius corruant, quae immature in altum levata videbantur. Cur ergo hoc non subtiliter in hominibus custoditur, quod in lignis quoque ac lapidibus tanta consideratione perpenditur? Qua de re necesse est ut vestra fraternitas praecellentissimum filium nostrum Childebertum regem admonere studeat, ut hujus peccati maculam a regno suo funditus repellat, quatenus omnipotens Deus tanto illi apud se majora retribuat, quanto cum conspicit et amare quod ipse diligit, et vitare quod odit. Itaque fraternitati vestrae vices nostras in Ecclesiis, quae sub regno sunt praecellentissimi filii nostri Childeberti, juxta antiquum morem Deo auctore committimus, singulis siquidem metropolitis secundum priscam consuetudinem proprio honore servato. Pallium quoque transmisimus (Grat. dist. 100, c. 6), quo fraternitas tua intra ecclesiam ad sola missarum solemnia utatur. Sicubi autem longius episcoporum quisquam pergere forte voluerit, sine tuae sanctitatis auctoritate ei ad loca alia transire non liceat. Si qua vero inquisitio de fide, vel", "candidate_score": 0.642173, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_15_17", "bdc_text": "Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1637", "psc_text": "Joannis Baptistae, ex qua semper solatium nostri Salvatoris per intercessionem praecursoris ejus habeatis. Reverendissimo autem fratri et coepiscopo nostro Leandro Pallium a beati Petri apostoli sede transmisimus, quod et antiquae consuetudini, et vestris moribus, et ejus bonitati atque gravitati debeamus. Item in anagnostico. Ante longum tempus dulcissima mihi vestra excellentia, Neapolitano quodam juvene veniente, mandare curaverat ut piissimo imperatori scriberem, quatenus pacta in chartophylacio requireret quae dudum inter piae memoriae Justinianum principem et jura regni vestri fuerant emissa, ut ex his colligeret quid vobis servare debuisset. Sed ad hoc faciendum duae res mihi vehementer obstiterunt. Una, quia chartophylacium, praedicti piae memoriae Justiniani principis tempore, ita subripiente subito flamma incensum est, ut omnino ex ejus temporibus pene nulla charta remaneret. Alia autem, quia, quod nulli dicendum est, ea quae contra te sunt apud temetipsum debes documenta requirere, atque haec pro me in medium proferre. Ex qua re hortor ut vestra excellentia", "candidate_score": 0.641919, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_15_17", "bdc_text": "Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_136", "psc_text": "notario suo reliquerat ex massa Varroniana: quos dare te annis singulis sine aliqua dubitatione praecipimus nepti Eupli conductoris, quamvis omne mobile ejusdem Eupli perceperit, exceptis duntaxat solidis; dare etiam de solidis illius te volumus solidos viginti quinque. Suppostorium aliquod argenteum, pro uno solido dicitur esse appositum, et calix pro sex solidis dicitur esse appositus. Interrogato Dominico secretario, vel aliis qui scire possunt, debitum recipe, et vascula praefata restitue. Agimus autem gratias sollicitudini tuae, quia de causa fratris mei praecepi tibi ut argentum illius retransmittere debuisses, et sic oblivioni mandasti ac si tibi aliquid ab extremo mancipio tuo diceretur; quod jam vel modo non experientia, sed negligentia tua studeat implere, vel quidquid ejus apud Antoninum fuisse cognoveris, sub omni velocitate retransmitte. De causa Salpingi Judaei, epistola aliqua est inventa quam tibi fecimus transmitti, ut eam relegens, et subtiliter causam ejus, vel viduae cujusdam quae in eodem negotio dicitur implicata, cognoscens, de", "candidate_score": 0.641861, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_22_24", "bdc_text": "Eam ego amicitiam Gallię regis foelicem precor et opto . Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est . Sunt , qui dicant tantam eo Anglorum copiam confluxisse , quanta alias in Galliis vix visa est , tum quod regno Gallię diu prohibiti fuerunt , tum etiam quod ea civitas a mare non ita multum abest .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2027", "psc_text": "Augustinum proficiscentem ad Anglorum gentem adjuverit, nec ante silentio fama conticuit, et postea quidam ab eo ad nos monachi redeuntes subtiliter retulerunt. Et quidem haec de Christianitate vestra mirentur alii, quibus adhuc beneficia vestra minus sunt cognita; nam nobis, quibus experimentis jam nota sunt, non mirandum est, sed gaudendum, quia per hoc quod aliis impenditis, vos juvatis. Qualia igitur, quantaque in conversione suprascriptae gentis Redemptor noster fuerit miracula operatus, excellentiae vestrae jam notum est. Ex qua re magnam vos oportet habere laetitiam, quia majorem sibi partem hac in re praestitorum vestrorum solatia vindicant, cujus post Deum auxiliis verbum illic praedicationis innotuit. Nam qui alterius bonum adjuvat, suum facit. Sed ut mercedis vestrae magis magisque sit fructus uberior, petimus ut monachis praesentium portitoribus, quos cum dilectissimis filiis nostris Laurentio presbytero, et Mellito abbate ad praedictum reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum, pro eo quod illos qui secum sunt sufficere sibi dicit non", "candidate_score": 0.641698, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_21_23", "bdc_text": "Legatis gratię actę et honestissime nobilibus aliquot comitati non sine regiis muneribus dimissi sunt . Eam ego amicitiam Gallię regis foelicem precor et opto . Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1624", "psc_text": "protectione custodiat, atque ad coelestis remunerationem patriae cum multiplici animarum fructu perducat. Ego autem quanta occupatione deprimor et debilitate, brevis attestatur epistola, in qua ei quem multum diligo parum loquor. EPISTOLA CXXII. AD RECMAREDUM VISIGOTHORUM REGEM. Regem laudat de conversa ad fidem Gothorum gente, de oblatis beato Petro muneribus, de contempta Judaeorum pecunia, qua legem in ipsos latam rescindi deprecabantur. Haec Dei laudi monet tribuenda, cavendasque cordis humilitate, munditia corporis, atque animi lenitate, antiqui hostis insidias. Reliquias mittit. Gregorius Recharedo regi Visigothorum. Explere verbis, excellentissime fili, non valeo, quantum tuo opere, tua vita delector. Audita quippe diebus nostris virtute novi miraculi, quod per excellentiam tuam cuncta Gothorum gens ab errore Arianae haeresis in fidei rectae soliditatem translata est, exclamare cum propheta libet: Haec est immutatio dexterae Excelsi (Psal. LXXVI, 11) . Cujus enim vel saxeum pectus tanto hoc opere cognito non statim in omnipotentis Dei laudibus atque in tuae excellentiae", "candidate_score": 0.641597, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_15_17", "bdc_text": "Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_623", "psc_text": "Quod autem scripsit mihi charitas vestra, ut filio meo domno Theodoro archiatro et expraefecto pro vobis gratias agerem, feci, et quantum potui commendare minime cessavi. Peto autem mihi ignoscas quod epistolis tuis sub brevitate respondeo, quia tantis tribulationibus premor, ut mihi neque legere, neque per epistolas multa loqui liceat. Hoc solum tibi breviter dico: Quia oblitus sum manducare panem meum a voce 714 gemitus mei (Ps. CI, 5) . Omnes qui vobiscum sunt mea peto vice salutari. Domnae Dominicae salutes meas dicite, cui minime respondi, quia cum sit Latina, Graece mihi scripsit. EPISTOLA XXXIII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Judaeis conversis tribus det solidos singulis annis. Gregorius Anthemio subdiacono. His quos de Judaica perditione Redemptor noster ad se dignatur convertere, rationabili nos oportet moderatione concurrere, ne victus, quod absit, inopiam patiantur. Ideoque tibi hujus praecepti auctoritate mandamus quatenus filiis Justae ex Hebraeis, id est Juliano, Redempto, et Fortunae, a tertia decima succedenti", "candidate_score": 0.641353, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_21_23", "bdc_text": "Legatis gratię actę et honestissime nobilibus aliquot comitati non sine regiis muneribus dimissi sunt . Eam ego amicitiam Gallię regis foelicem precor et opto . Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2029", "psc_text": "exhibetis. 1149 EPISTOLA LXIII. AD BRUNICHILDEM FRANCORUM REGINAM. Ut ad evellendam simoniam synodum congregari praecipiat. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Quanta in vobis bona divino munere sint collata, quantaque vos supernae gratiae pietas impleverit, inter caetera vestrorum testimonia meritorum, illud etiam cunctis patenter insinuat, quia et effera corda gentilium providi gubernatis arte consilii, et regiam, quod majoris adhuc laudis est, ornatis sapientia potestatem. Et quoniam sicut multis in utroque gentibus eminetis, ita quoque eas fidei sinceritate praecellitis, magnam de vobis in emendandis illicitis fiduciam capimus. Nam qualiter adhortationem nostram excellentia vestra amplexa sit, quantaque eamdem devotione gestiat adimplere, scriptorum vestrorum emissa dudum pagina testis est. Sed quia ipse bonarum mentium esse consuevit adjutor, qui etiam earum largitor est, confidimus quod tanto propitius causas vestras sua pietate disponat, quanto ipse de sua vos videt esse causa sollicitas. Facite quod Dei est, et Deus faciet quod vestrum est. Itaque synodum congregari praecipite, et", "candidate_score": 0.640954, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_15_17", "bdc_text": "Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_776", "psc_text": "in filio vestro requiesco. Solidos autem vobis voluistis pro necessitatibus cellae quinquaginta transmitti, quos multum esse aestimantes, ex eis nobis decem donastis, ut quadraginta mitteremus. Sed ne forsitan vel hoc grave esset, adhuc alios nobis ex eis estis dignati largiri. Sed quia vos valde in continentia nostra benignos invenimus, eidem benignitati vice simili respondemus. Quinquaginta transmisimus, et ne forsitan minus essent, alios decem superaddidimus. Ne vero et hac adhuc minus esset, alios duodecim jungi fecimus. In hoc autem cognoscimus charitatem vestram, quia de nobis ita praesumitis, sicut vos praesumere debetis. Sed per omnipotentem Dominum rogo, ut assiduas preces pro me facias, quatenus a peccatis quibus obligatus sum, et tribulationibus quibus premor, citius absolvar, et patriae coelestis gaudiis perfruar. Hoc autem quod pro me qualiter oratis in epistolis vestris 764 indicastis, cognoscite quia valde me relevavit. Sed jam post petitionem meam amplius facite, quam etiam me non petente fecistis. Praefatum vero", "candidate_score": 0.640929, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_15_17", "bdc_text": "Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1638", "psc_text": "memoriae Justiniani principis tempore, ita subripiente subito flamma incensum est, ut omnino ex ejus temporibus pene nulla charta remaneret. Alia autem, quia, quod nulli dicendum est, ea quae contra te sunt apud temetipsum debes documenta requirere, atque haec pro me in medium proferre. Ex qua re hortor ut vestra excellentia suis moribus congrua disponat, et quaeque ad pacem pertinent studiose peragat, ut regni vestri tempora per longa sint annorum curricula in magna laude memoranda. Praeterea transmisimus clavem aliam a sacratissimo beati Petri apostoli corpore, quae, cum digno honore reposita, quaeque apud vos invenerit benedicendo multiplicet. EPISTOLA CXXIII. AD VENANTIUM ET ITALICAM. Morbis afflictum ex suis ipsius molestiis atque ex generali totius orbis percussione, quae mundi finem proximum indicat, consolatur. Gregorius Domno Venantio patricio et Italicae jugalibus. Quosdam de Sicilia venientes, affectu quo debui, de sospitate vestrae excellentiae requirere 1032 curavi. Sed de assiduitate aegritudinum mihi tristia responderunt. Haec autem dicens,", "candidate_score": 0.640552, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_15_17", "bdc_text": "Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_775", "psc_text": "omnino vos videre volui; sed si molestia corporis aut aetatis impedimento fuit, hoc mihi sufficit, ut ubicunque tua sanctitas fuerit, pro me sollicite oret, quia etsi locis corpore dividimur, charitate semper indisjuncti sumus. Evangelia autem sicut mandastis transmisimus. Filium vero vestrum Epiphanium mandastis (Grat. 1, q. 1, c. 122), ut ad sacrum ordinem provehere deberemus, vobisque retransmittere. Sed in uno vos audivimus, in altero autem minime audire potuimus. Diaconus quidem factus est; sed quisquis semel in hac Ecclesia ordinem sacrum acceperit, egrediendi ex ea ulterius licentiam non habet. Si ergo vos videre non potui, hac ex re consolationem habeo, quia in filio vestro requiesco. Solidos autem vobis voluistis pro necessitatibus cellae quinquaginta transmitti, quos multum esse aestimantes, ex eis nobis decem donastis, ut quadraginta mitteremus. Sed ne forsitan vel hoc grave esset, adhuc alios nobis ex eis estis dignati largiri. Sed quia vos valde in continentia nostra benignos invenimus, eidem", "candidate_score": 0.640519, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_14", "bdc_text": "Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1155", "psc_text": "quoque Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Quid per sal nisi sapientia designatur, Paulo attestante qui ait: Sermo vester in gratia semper sale sit conditus (Coloss. IV, 6) . Quia ergo per doctrinam verbi coelestis sal habere vos novimus, restat ut per charitatis gratiam etiam inter vos pacem toto corde teneatis. Haec, charissime frater, dico, quia utrosque vos multum diligo, atque omnino pertimesco ne orationum vestrarum sacrificia ex aliqua inter vos dissensione maculentur. Benedictionem vero quam et prius per Exhilaratum Secundicerium, et postmodum per Sabmianum diaconum transmisistis, cum gratiarum actione suscepi, quia de sancto loco decuit vos sancta transmittere, et cui assidue ministratis, ex vestro ipso munere demonstrare. Omnipotens Deus sua vos dextera protegat, atque a malis omnibus servet illaesos. (Cf. Joan. Diac. l. IV, n. 61.) EPISTOLA XXXIII. AD MAURICIUM AUGUSTUM. Contendit se temere indiscretum nominatum fuisse, quod Cyriacum episcopum", "candidate_score": 0.640477, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_17_19", "bdc_text": "Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. . ego non interfui ;", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_644", "psc_text": "nostro debet judicio ventilari. Ad filium vero nostrum domnum Dynamium, si omnipotenti Deo placuerit, per hominem vestrum scripta transmittemus. EPISTOLA XL. AD MARCELLUM SCHOLASTICUM. Pro Maximo indulgentiam postulanti amice indicat id rectitudinem disciplinae non pati. Gregorius Marcello scholastico. Gloriae vestrae charitas sic in nostro corde semper invigilat, ut nihil sibi corporalis defendat 721 absentia. Nam quamvis a carnalibus oculis longe est, mentis tamen aspectibus nunquam deest. Frequenter enim nos voluntas ad scribendum desideranter impellit, sed occupatio non permittit. Dum ergo nobilitatis vestrae peritia non ignoret quantis sit locus noster occupationibus involutus, quod a scribendi interdum cessamus officio, non voluntatis, sed necessitatis esse consideret. Gloria autem vestra quod tardius in sua nos requirit epistola, qua possit excusatione defendere non videmus. In hoc igitur sola me debui taciturnitate defendere, sed fervor charitatis linguam meam non pertulit habere silentium. Salutantes itaque cum omni affectu atque dulcedine, indicamus nos graviter contristatos quod illa a", "candidate_score": 0.640419, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_15_17", "bdc_text": "Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1805", "psc_text": "quia nisi illas direxerit, usque ad adventus vestros ea quae a gloria vestra transmissa sunt non tangantur, sed vobis remeantibus conserventur. De persona autem gloriosi Libertini quaedam ad nos ante pervenerant; et necesse fuit ut ea vobis sicut revera filiis quos diligimus minime taceremus. Et quantum in gloriae vestrae epistolis invenimus, moleste illa, quod non decuit, suscepistis, quando nihil asperum scripsisse meminimus, sed hortati sumus ut cum eo charitatem et gratiam haberetis. Sed quia, ad haec aspera vobis rescribentibus, ne ipsam ad nos epistolam mitteretis per somnium vos scripsistis esse prohibitos, omnipotenti Deo gratias agimus, qui sic vos vigilantes custodit, ut etiam dormientes admoneat. Sed quia in eodem somnio et a me vos de eadem causa reprehensos scribitis, qualis sim vel ex hoc colligite. Et quando vos paterna adhortatione commoneo, moleste suscipere non debetis, quia qui dormientibus purus sum, vigilantibus duplex esse non patior. 1082 EPISTOLA LIII. AD ROMANUM DEFENSOREM.", "candidate_score": 0.640127, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16_18", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_644", "psc_text": "nostro debet judicio ventilari. Ad filium vero nostrum domnum Dynamium, si omnipotenti Deo placuerit, per hominem vestrum scripta transmittemus. EPISTOLA XL. AD MARCELLUM SCHOLASTICUM. Pro Maximo indulgentiam postulanti amice indicat id rectitudinem disciplinae non pati. Gregorius Marcello scholastico. Gloriae vestrae charitas sic in nostro corde semper invigilat, ut nihil sibi corporalis defendat 721 absentia. Nam quamvis a carnalibus oculis longe est, mentis tamen aspectibus nunquam deest. Frequenter enim nos voluntas ad scribendum desideranter impellit, sed occupatio non permittit. Dum ergo nobilitatis vestrae peritia non ignoret quantis sit locus noster occupationibus involutus, quod a scribendi interdum cessamus officio, non voluntatis, sed necessitatis esse consideret. Gloria autem vestra quod tardius in sua nos requirit epistola, qua possit excusatione defendere non videmus. In hoc igitur sola me debui taciturnitate defendere, sed fervor charitatis linguam meam non pertulit habere silentium. Salutantes itaque cum omni affectu atque dulcedine, indicamus nos graviter contristatos quod illa a", "candidate_score": 0.639493, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_25_27", "bdc_text": "Illi ego triumpho propter conditionis meę rationem et oneris difficultatem , quam sustineo , interesse non potui ; alioquin de singulis ad vos scripturus . Adferuntur iam quotidie a Germanis nostris tristes et querelarum plenę literę ex Brabantia , de inquisitione , quam vocant Hispanicam , quę in Hollandia et Flandria iam promulgata esse dicitur .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1008", "psc_text": "quod doletis. Sed quia diversa se tendit ubique concussio, in communi necessitate minus est de propria dolendum, sed studendum magis est ut patienter tolerando vincamus quod omnino devitare non possumus. Quanta autem nos a Langobardorum gladiis in quotidiana nostrorum civium depraedatione vel detruncatione atque interitu patimur, narrare recusamus, redum dolores nostros loquimur, ex compassione quam nobis impenditis vestros augeamus. 837 Praeterea ante aliquantum temporis communi filio Sabiniano diacono responsa Ecclesiae in urbe regia facienti scripta nostra transmisimus, quae vestrae fraternitati dirigere debuisset. Quae si suscepistis, miramur cur nobis ad ea minime respondistis. Et ideo quia cavendum est ne cujuslibet superbia scandalum Ecclesiis introducat, necesse est ut, eadem scripta subtiliter relegentes, omni studio et tota intentione quae ad honorem vestrum et pacem Ecclesiae pertinent conservetis. Omnipotens autem Deus, qui pietatis suae gratia sacerdotalem vobis animum et charitatem contulit, in suo vos servitio protegat, atque ab omni adversitate interius exteriusque custodiat, et", "candidate_score": 0.638591, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16_18", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_844", "psc_text": "ex ipsa novitate curventur, et confracta citius corruant, quae immature in altum levata videbantur. Cur ergo hoc non subtiliter in hominibus custoditur, quod in lignis quoque ac lapidibus tanta consideratione perpenditur? Qua de re necesse est ut vestra fraternitas praecellentissimum filium nostrum Childebertum regem admonere studeat, ut hujus peccati maculam a regno suo funditus repellat, quatenus omnipotens Deus tanto illi apud se majora retribuat, quanto cum conspicit et amare quod ipse diligit, et vitare quod odit. Itaque fraternitati vestrae vices nostras in Ecclesiis, quae sub regno sunt praecellentissimi filii nostri Childeberti, juxta antiquum morem Deo auctore committimus, singulis siquidem metropolitis secundum priscam consuetudinem proprio honore servato. Pallium quoque transmisimus (Grat. dist. 100, c. 6), quo fraternitas tua intra ecclesiam ad sola missarum solemnia utatur. Sicubi autem longius episcoporum quisquam pergere forte voluerit, sine tuae sanctitatis auctoritate ei ad loca alia transire non liceat. Si qua vero inquisitio de fide, vel", "candidate_score": 0.638307, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16_18", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_478", "psc_text": "tanto culpabilior invenieris, si hujusmodi actus qualibet dissimulatione celaveris. Paulum praeterea quondam episcopum, in monasterio in quo est, in poenitentia volumus permanere. Res autem quae apud eum inventae sunt, in cimiliarchio ecclesiae tuae servare modis omnibus studebis. De quibus etiam secundum rerum inventarum paginam desusceptum te facere volumus, et in scrinium ecclesiae tuae transmittere. Sed et clericis ejus, si tamen illic aliqui praesentes sint, a pari aliud facere desusceptum te convenit, in quo tua fraternitas fateatur quia desusceptum de eisdem rebus in scrinio nostro emiserit, quatenus, dum necesse fuerit, competenti personae res omnes possint sine detrimento restitui. De Bonifacio vero quaedam gravis ad nos accusatio pervenit, cujus scelera volumus utrum vera sint ut fraternitas tua cum loci servatore praetoris examinet. EPISTOLA LI. AD MAXIMIANUM EPISCOPUM De miraculis Patrum in Italia factis scribere cogitans, Maximianum rogat ut ea quorum meminit indicet. Gregorius Maximiano episcopo Syracusano. Fratres mei qui mecum familiariter vivunt", "candidate_score": 0.638227, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16_18", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1638", "psc_text": "memoriae Justiniani principis tempore, ita subripiente subito flamma incensum est, ut omnino ex ejus temporibus pene nulla charta remaneret. Alia autem, quia, quod nulli dicendum est, ea quae contra te sunt apud temetipsum debes documenta requirere, atque haec pro me in medium proferre. Ex qua re hortor ut vestra excellentia suis moribus congrua disponat, et quaeque ad pacem pertinent studiose peragat, ut regni vestri tempora per longa sint annorum curricula in magna laude memoranda. Praeterea transmisimus clavem aliam a sacratissimo beati Petri apostoli corpore, quae, cum digno honore reposita, quaeque apud vos invenerit benedicendo multiplicet. EPISTOLA CXXIII. AD VENANTIUM ET ITALICAM. Morbis afflictum ex suis ipsius molestiis atque ex generali totius orbis percussione, quae mundi finem proximum indicat, consolatur. Gregorius Domno Venantio patricio et Italicae jugalibus. Quosdam de Sicilia venientes, affectu quo debui, de sospitate vestrae excellentiae requirere 1032 curavi. Sed de assiduitate aegritudinum mihi tristia responderunt. Haec autem dicens,", "candidate_score": 0.638038, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_17_19", "bdc_text": "Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. . ego non interfui ;", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1000", "psc_text": "lator praesentium, et servi Dei qui cum eo sunt, vestra in quibus necesse fuerit solatia consequantur, quatenus dum vestrum favorem invenerint, injuncta sibi melius, adjuvante Domino, valeant adimplere. Praeterea filium nostrum Candidum presbyterum, quem ad gubernationem patrimonii Ecclesiae nostrae, quod illic est, transmisimus, vobis per omnia commendamus; confidentes a Deo nostro vos mercedis vicem recipere, si rebus pauperum solatia sua gloria vestra devota mente praestiterit. EPISTOLA LVIII. AD THEODERICUM ET THEODEBERTUM. Augustinum, cui injunxit ut aliquos secum e vicino presbyteros ducat in Angliam, commendat, et Candidum Ecclesiastici rectorem patrimonii. Gregorius Theoderico et Theodeberto fratribus, regibus Francorum a paribus. Postquam Deus omnipotens regnum vestrum fidei rectitudine decoravit, et integritate Christianae religionis inter gentes alias fecit esse conspicuum, magnam de vobis materiam praesumendi concepimus, quod subjectos vestros ad eam converti fidem per omnia cupiatis in qua eorum nempe reges estis et domini. Atque ideo pervenit ad nos Anglorum gentem ad fidem Christianam", "candidate_score": 0.637993, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16_18", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1645", "psc_text": "Romana enim civitas, peccatis nostris facientibus, diversis est attrita languoribus, ut nec qui in murorum custodia sint idonei persistant. EPISTOLA CXXV. AD MAXIMUM SALONITANUM EPISCOPUM. Gratulatur de plena satisfactione. Pallium mittit. Quod eo significatur moribus exprimat. Cum Sabiniano episcopo, Honorato archidiacono, Massiano clerico, jam non ex odio sed ex charitate agat. Gregorius Maximo episcopo Salonitano. Susceptis fratris et coepiscopi nostri Mariniani epistolis, sed et Castorio chartulario nostro remeante, fraternitatem vestram plenissime de his quibus dubietas fuerat satisfecisse cognovimus; magnasque omnipotenti Deo gratias solvimus, quia de meo corde medullitus omnis rancor sinistrae suspicionis evulsus est. Pro qua re Stephanum communem filium diaconum vestrum cum summa volui celeritate laxare. Sed hunc apud me vel paucis diebus immorari dolores crebri mearum aegritudinum compulerunt. At postquam meliorari vel modicum coepi, eum protinus cum gaudio retransmittere curavi. 1034 Itaque pallium ad sacra missarum solemnia utendum ex more transmisimus, cujus vos volumus per omnia genium vendicare.", "candidate_score": 0.637924, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_21_23", "bdc_text": "Legatis gratię actę et honestissime nobilibus aliquot comitati non sine regiis muneribus dimissi sunt . Eam ego amicitiam Gallię regis foelicem precor et opto . Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1904", "psc_text": "Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 40.). EPISTOLA XXIX. AD BERTHAM ANGLORUM REGINAM. De Anglorum conversione gratulatur. Ne regis animum ad perfectam Christianae fidei dilectionem succendere diutius negligat, hortatur impense. Gregorius Berthae reginae Anglorum. Qui post terrenam potestatem regni coelestis gloriam cupit acquirere, ad faciendum lucrum 1113 Creatori suo debet enixius laborare, ut ad ea quae desiderat operationis suae gradibus possit ascendere, sicut vos fecisse gaudemus. Remeantes igitur dilectissimus filius noster Laurentius presbyter et Petrus monachus, qualis erga reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum gloria vestra exstiterit, quantaque illi solatia vel qualem charitatem impenderit, retulerunt. Et omnipotentem Deum benediximus, qui conversionem gentis Anglorum mercedi vestrae dignatus est propitius reservare. Nam sicut per recordandae memoriae Helenam, matrem piissimi Constantini imperatoris, ad Christianam fidem corda Romanorum accendit, ita et per gloriae vestrae studium in Anglorum gente ejus", "candidate_score": 0.637843, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16_18", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1536", "psc_text": "est peragat, quatenus antequam homines ipsi ab Arogis revertantur, rex eis sub festinatione scripta transmittat, quae tamen ad nos deferantur, in quibus eis praecipiat ut nos subscribere non petant. Sed si tantum est, gloriosum fratrem nostrum, vel de episcopis unum, aut certe archidiaconum subscribere faciemus. De persona vero Augusti gratias agimus, atque studemus ut cum adversario suo causam suam secundum aequitatem definiat, qui ita illi ne illuc exhiberetur laborem imponi noluimus, ut tamen adversario ipsius justitiam non negemus. De aliis autem quia digne vobis gratias agere necdum occurrimus, in subsequenti responsalem dirigimus, per quem in charitate qua ad alterutrum nexi sumus amplius miserante Domino constringamur. Praeterea gloriae vestrae moeror nos vehementer afficit; sed quia vir sapiens ea quae per consolationem dicenda sunt cuncta novit, verbis vos consolari cessamus, sed oratione prosequimur, petentes ut omnipotens Deus vitam et salutem vestram vestrorumque omnium pietatis suae protectione custodiat, et cor vestrum in afflictione", "candidate_score": 0.637692, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16_18", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1805", "psc_text": "quia nisi illas direxerit, usque ad adventus vestros ea quae a gloria vestra transmissa sunt non tangantur, sed vobis remeantibus conserventur. De persona autem gloriosi Libertini quaedam ad nos ante pervenerant; et necesse fuit ut ea vobis sicut revera filiis quos diligimus minime taceremus. Et quantum in gloriae vestrae epistolis invenimus, moleste illa, quod non decuit, suscepistis, quando nihil asperum scripsisse meminimus, sed hortati sumus ut cum eo charitatem et gratiam haberetis. Sed quia, ad haec aspera vobis rescribentibus, ne ipsam ad nos epistolam mitteretis per somnium vos scripsistis esse prohibitos, omnipotenti Deo gratias agimus, qui sic vos vigilantes custodit, ut etiam dormientes admoneat. Sed quia in eodem somnio et a me vos de eadem causa reprehensos scribitis, qualis sim vel ex hoc colligite. Et quando vos paterna adhortatione commoneo, moleste suscipere non debetis, quia qui dormientibus purus sum, vigilantibus duplex esse non patior. 1082 EPISTOLA LIII. AD ROMANUM DEFENSOREM.", "candidate_score": 0.637334, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16_18", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1804", "psc_text": "postmodum in aeterna patria pia remuneratione laetificet. (Cf. Joan. Diac. l. III, c. 47.) EPISTOLA LII. AD AMANDINUM DOMESTICUM. Se ad illius votum, et missa suscepisse, et pro Joanne praefecto scripsisse ad exarchum. Quae vero ad ipsum de Libertino scripsit, non moleste debuisse suscipi, sed ut candide ab amico scripta. Gregorius Amandino domestico. Ea quae per Paulum, latorem praesentium, et Timarchum excubitorem gloria vestra transmisit, eo quo voluistis modo suscepta sunt. Sed et excellentissimo Filio nostro exarcho per suprascriptum excubitorem, qui ad eum profectus est, scripsimus ut cautiones agentium vices Joannis praefecti simul et Palatini huc transmittere debeat: indicantes ei quia nisi illas direxerit, usque ad adventus vestros ea quae a gloria vestra transmissa sunt non tangantur, sed vobis remeantibus conserventur. De persona autem gloriosi Libertini quaedam ad nos ante pervenerant; et necesse fuit ut ea vobis sicut revera filiis quos diligimus minime taceremus. Et quantum in gloriae vestrae epistolis", "candidate_score": 0.63702, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_16_18", "bdc_text": "tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent . Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2214", "psc_text": "Et ideo quia latores praesentium vice sua illuc omnes elegerunt transmittere, ut apud filium nostrum gloriosum Leontium agere debeant, qualiter ipsae eis annonae, sicut a serenissimis principibus largitae sunt, deputentur impendi, et in hac re etiam sibi petiverunt experientiam tuam debere concurrere, eapropter, quia hoc et etiam illis non petentibus eorum exigit paupertas ac necessitas impertiri, dum aptum opportunumque esse conspexeris, eis de quibus valueris, studii tui sit ita praebere solatia, quatenus hoc quod illis clementissimi principes pietate sibi ingenita concesserunt, et illi consequi valeant, et tu indisertus non videaris existere. EPISTOLA L. AD EULOGIUM ALEXANDRINUM PATRIARCHAM. A Monophysitarum errore conversos commendat. Gregorius Eulogio patriarchae Alexandrino. Latores praesentium Siciliam venientes a Monophysitarum errore conversi sunt, atque sanctae universali Ecclesiae semetipsos adunaverunt. Qui ad beati Petri apostolorum principis ecclesiam pertendentes, poposcerunt a me ut eos meis epistolis vestrae beatitudini commendare debuissem, quatenus ab haereticis qui juxta ipsos sunt nullam jam violentiam", "candidate_score": 0.636764, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_17_19", "bdc_text": "Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. . ego non interfui ;", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1804", "psc_text": "postmodum in aeterna patria pia remuneratione laetificet. (Cf. Joan. Diac. l. III, c. 47.) EPISTOLA LII. AD AMANDINUM DOMESTICUM. Se ad illius votum, et missa suscepisse, et pro Joanne praefecto scripsisse ad exarchum. Quae vero ad ipsum de Libertino scripsit, non moleste debuisse suscipi, sed ut candide ab amico scripta. Gregorius Amandino domestico. Ea quae per Paulum, latorem praesentium, et Timarchum excubitorem gloria vestra transmisit, eo quo voluistis modo suscepta sunt. Sed et excellentissimo Filio nostro exarcho per suprascriptum excubitorem, qui ad eum profectus est, scripsimus ut cautiones agentium vices Joannis praefecti simul et Palatini huc transmittere debeat: indicantes ei quia nisi illas direxerit, usque ad adventus vestros ea quae a gloria vestra transmissa sunt non tangantur, sed vobis remeantibus conserventur. De persona autem gloriosi Libertini quaedam ad nos ante pervenerant; et necesse fuit ut ea vobis sicut revera filiis quos diligimus minime taceremus. Et quantum in gloriae vestrae epistolis", "candidate_score": 0.635322, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_14_16", "bdc_text": "Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit . Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", "candidate_score": 0.635032, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_3", "bdc_text": "Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2004", "psc_text": "grammaticam artem docere non debeat. Quos cum Laurentio et Mellito mittit in Britanniam monachos commendat. Gregorius Desiderio episcopo Galliae. Cum multa nobis bona de vestris fuissent studiis nuntiata (Grat., dist. 86, c. 5), ita cordi nostro nata est laetitia, 1140 ut negare ea quae sibi fraternitas vestra concedenda poposcerat minime pateremur. Sed post hoc pervenit ad nos, quod sine verecundia memorare non possumus, fraternitatem tuam grammaticam quibusdam exponere. Quam rem ita moleste suscepimus, ac sumus vehementius aspernati, ut ea quae prius dicta fuerant in gemitum et tristitiam verteremus, quia in uno se ore cum Jovis laudibus Christi laudes non capiunt. Et quam grave nefandumque sit episcopis canere quod nec laico religioso conveniat, ipse considera. Et quamvis dilectissimus filius noster Candidus presbyter postmodum veniens hac de re subtiliter requisitus negaverit, atque conatus vos fuerit excusare, de nostris tamen adhuc animis non recessit quia quanto exsec abile est hoc de sacerdote enarrari,", "candidate_score": 0.634761, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_21_23", "bdc_text": "Legatis gratię actę et honestissime nobilibus aliquot comitati non sine regiis muneribus dimissi sunt . Eam ego amicitiam Gallię regis foelicem precor et opto . Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1391", "psc_text": "quia, cognita veritate, a statu canonum et aequitatis rectitudine, nec gratia cujusquam nec culpa deflectimur, sed libenter quae congruunt rationi servamus. Nam si, quod absit, ecclesiasticam sollicitudinem vigoremque negligimus, perdit desidia disciplinam, et animabus profecto fidelium nocebitur, dum talia a suis pastoribus exempla suscipiunt. Illud autem quod scribitis, quia voluntas palatii et amor ab eo populi non discordet, haec res a justitiae nos zelo non revocat, nec intentionem nostram facit in requirenda veritate peccando deficere. Studendum ergo est, fili magnifice, ut amorem sibi Dei quisque conciliet. Nam sine divina gratia humana dilectio quid dicam in posterum, dum modo quoque apud nos amplius nocet? EPISTOLA XLII. AD AGILULPHUM LANGOBARDORUM REGEM. De pace composita gratias agit. Petit ut ducibus suis praecipiat ne pacem turbent. Gregorius Agilulpho regi Langobardorum. Gratias excellentiae vestrae referimus, quia petitionem nostram audientes, pacem quae utrisque esset partibus profutura, sicut de vobis confidentiam habuimus, ordinastis. Ex qua re 958", "candidate_score": 0.634759, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_4", "bdc_text": "Quis status rerum mearum fuerit ab eo tempore , quo a vobis salutis mee authoribus ( sic enim vos iure appellare possum ac debeo ) discesseram , fuerit , puto te partim ex literis Augusta ad te missis et Gesnero , ad quem frequentiores nostrę fuerunt , iam antea cognovisse .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_783", "psc_text": "de sancto Ignatio vestra beatitudo cognoscat, quia non solum vester est, sed etiam noster. Sicut enim magistrum ejus apostolorum principem habemus communem, ita quoque ejusdem principis discipulum nullus nostrum habeat privatum. Benedictionem autem vestram qua debuimus mente suscepimus, bene redolentem, bene sapientem. Et omnipotenti Deo gratias agimus, quia et odora sunt et sapora quae agitis, quae dicitis, quae datis. De vita igitur vestra dicamus pariter, dicamus omnes: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis. EPISTOLA XL. AD MAURICIUM AUGUSTUM. Conqueritur quod fatuus appellatus sit, quod de Ariulphi ad pacem animo plus aliis credatur quam sibi; quod interim captiva ducatur Italia. Imperatorem, ut debitam sacerdotibus reverentiam impendat, multis hortatur. Quas accepit ipse enumerat plagas. Gregorium praefectum et Castorium magistrum militum excusat. Diversum fore ab imperatorio divinum judicium. Gregorius Mauricio Augusto. In serenissimis jussionibus suis dominorum pietas, dum me de quibusdam redarguere studuit, parcendo mihi minime pepercit. Nam", "candidate_score": 0.634468, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_14_16", "bdc_text": "Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit . Novi quid ad te scribam , vix habeo ; tamen , ne pręter rerum nostrarum commemorationem nihil ad te transmitterem , etiam ad te scribenda putavi , quae temporum vetustate obliterata novitatis gratia carent .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_623", "psc_text": "Quod autem scripsit mihi charitas vestra, ut filio meo domno Theodoro archiatro et expraefecto pro vobis gratias agerem, feci, et quantum potui commendare minime cessavi. Peto autem mihi ignoscas quod epistolis tuis sub brevitate respondeo, quia tantis tribulationibus premor, ut mihi neque legere, neque per epistolas multa loqui liceat. Hoc solum tibi breviter dico: Quia oblitus sum manducare panem meum a voce 714 gemitus mei (Ps. CI, 5) . Omnes qui vobiscum sunt mea peto vice salutari. Domnae Dominicae salutes meas dicite, cui minime respondi, quia cum sit Latina, Graece mihi scripsit. EPISTOLA XXXIII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Judaeis conversis tribus det solidos singulis annis. Gregorius Anthemio subdiacono. His quos de Judaica perditione Redemptor noster ad se dignatur convertere, rationabili nos oportet moderatione concurrere, ne victus, quod absit, inopiam patiantur. Ideoque tibi hujus praecepti auctoritate mandamus quatenus filiis Justae ex Hebraeis, id est Juliano, Redempto, et Fortunae, a tertia decima succedenti", "candidate_score": 0.634412, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_17_19", "bdc_text": "Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. . ego non interfui ;", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1507", "psc_text": "dignam est respondere, ut quia debitum reddimus, 993 id quod ultro nos convenit impendere duplicemus. Quia igitur lator praesentium filius noster magnificus Marcellinus sic in causa se fratris et coepiscopi Maximi atque Istricorum exhibuit, et in Ecclesiae nostrae utilitates festinat impendere, ut sinceritatis suae affectum non solum verbis, sed etiam opere magis magisque valeat demonstrare, idcirco dilectionem tuam his hortamur affatibus, ut ei in urbe regia venienti toto studio, totaque intentione concurras, atque eum ita in omnibus tuis studeas solatiis adjuvare, ut, omnipotentis Dei ac tuis fultus auxiliis, minus illic debeat laborare. Quem etiam ita sicut revera nostrum proprium attendere, atque ei effectum tuae charitatis in omnibus studebis impendere; quatenus et de praeteritis sibi vicem redditam recognoscat, et magnam de futuro devotionis suae, quam se ecclesiasticis exhibere utilitatibus pollicetur, spem possit retributionis assumere. Quoniam vero, quantum didicimus, praedictum magnificum filium nostrum serenissimus domnus imperator ad sua sub festinatione jusserat vestigia", "candidate_score": 0.633753, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_3", "bdc_text": "Verum cum tuorum in me Claudicosque meos benefitiorum magnitudo succurreret et quod hoc tempore pro sapientia audatia uti liceret , comittendum haudquaquam putavi , quin tandem ex Galliis etiam tecum per literas colloquerer et grati memorisque animi documenta apud vos praeberem .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1184", "psc_text": "alloquium persolvens, indico quia magno gaudio exsulto, quod vos contra haereticorum latratus assidue laborare cognovi; atque omnipotentem Dominum deprecor ut beatitudinem vestram sua protectione adjuvet, quatenus per linguam vestram de sinu sanctae Ecclesiae omnem radicem amaritudinis evellat, ne rursum germinans impediat multos, et per illam coinquinentur multi. Accepto etenim talento cogitatis quod praeceptum est: Negotiamini dum venio (Luc. XIX, 13) . Ego itaque etsi negotiari nihil valeo, lucris tamen negotii vestri congaudeo, hoc videlicet sciens, quia etsi me participem operatio non facit, laboris vestri me participem charitas facit. Quia, sicut aestimo, bonum proximi etiam otioso commune fit, qui de alterius actibus gaudere communiter scit. Praeterea ligna transmittere volui; sed beatitudo vestra si essent necessaria non indicavit, et majora multo mittere possumus, sed nequaquam talis navis huc mittitur quae haec capere valeat. Minora autem mittere verecundum puto. Quid tamen facere debeam, beatitudo vestra suis mihi epistolis innotescat. Parvulam vero benedictionem de", "candidate_score": 0.633379, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_21_23", "bdc_text": "Legatis gratię actę et honestissime nobilibus aliquot comitati non sine regiis muneribus dimissi sunt . Eam ego amicitiam Gallię regis foelicem precor et opto . Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2027", "psc_text": "Augustinum proficiscentem ad Anglorum gentem adjuverit, nec ante silentio fama conticuit, et postea quidam ab eo ad nos monachi redeuntes subtiliter retulerunt. Et quidem haec de Christianitate vestra mirentur alii, quibus adhuc beneficia vestra minus sunt cognita; nam nobis, quibus experimentis jam nota sunt, non mirandum est, sed gaudendum, quia per hoc quod aliis impenditis, vos juvatis. Qualia igitur, quantaque in conversione suprascriptae gentis Redemptor noster fuerit miracula operatus, excellentiae vestrae jam notum est. Ex qua re magnam vos oportet habere laetitiam, quia majorem sibi partem hac in re praestitorum vestrorum solatia vindicant, cujus post Deum auxiliis verbum illic praedicationis innotuit. Nam qui alterius bonum adjuvat, suum facit. Sed ut mercedis vestrae magis magisque sit fructus uberior, petimus ut monachis praesentium portitoribus, quos cum dilectissimis filiis nostris Laurentio presbytero, et Mellito abbate ad praedictum reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum, pro eo quod illos qui secum sunt sufficere sibi dicit non", "candidate_score": 0.633326, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_21_23", "bdc_text": "Legatis gratię actę et honestissime nobilibus aliquot comitati non sine regiis muneribus dimissi sunt . Eam ego amicitiam Gallię regis foelicem precor et opto . Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2023", "psc_text": "monachis qui ab eo reversi sunt cognovimus. De qua re maximas gratias exsolventes, petimus ut et monachis praesentium portitoribus, quos ad eumdem fratrem nostrum direximus, vestra uberius beneficia ministretis, quatenus dum vobis patrocinantibus nullas illic difficultates invenerint, sed coeptum iter facile, Christo adjuvante, peregerint, uberiorem mercedis vestrae fructum ante Dei nostri oculos faciatis. EPISTOLA LXI. AD CLOTARIUM FRANCORUM REGEM. Monachos ad Augustinum euntes commendat. Hortatur ad cogendam synodum adversus simoniacos. Gregorius Clotario regi Francorum. Inter tot curas et sollicitudines, quas pro subjectarum vobis gentium regimine sustinetis, existere vos in causa Dei laborantibus adjutores, eximiae laudis et magnae mercedis est. Et quia tales vos bonis praecedentibus ostendistis, ut praesumere de vobis meliora possimus, petere quae pro mercede vestra sunt libentissime provocamur. Quidam igitur qui cum reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Augustino ad Anglorum gentem perrexerant, revertentes, quanta eumdem fratrem nostrum excellentia vestra in praesentia positum charitate refecerit, quantisque suffragiis proficiscentem adjuverit,", "candidate_score": 0.633311, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_17_19", "bdc_text": "Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. . ego non interfui ;", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1327", "psc_text": "interim tempore minime compellat. Hujus ergo causae ordinationem in suam curam praedictus filius noster suscipiat, quatenus suis responsis agat ut quidquid ordinaverit dubium non fiat. Quod tamen et nos communi filio Anatolio scripsimus, ut haec piissimis principibus subtiliter innotescat. Excellentissimi filii mei domni Callinici exarchi 936 assidue et importune pro persona Maximi scripta suscepi. Cujus importunitate victus, nihil habui quod amplius facere debuissem, nisi ut ejusdem Maximi causam tuae fraternitati committerem. Si igitur ad fraternitatem vestram venerit idem Maximus, deducatur et Honoratus ejus Ecclesiae archidiaconus, ut cognoscat sanctitas tua si recte ordinatus est, si in simoniacam haeresim lapsus non est, si ei de criminibus corporalibus nihil obviavit, si se non cognovit excommunicatum quando missas facere praesumpsit; et quidquid sub timore Dei tibi visum fuerit, decerne, ut nos dispositioni tuae consensum Deo auctore praebeamus. Si autem tuam fraternitatem suspectam praedictus filius noster habuerit, etiam reverendissimus vir frater noster Constantius Mediolanensis episcopus", "candidate_score": 0.632907, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_17_19", "bdc_text": "Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. . ego non interfui ;", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1811", "psc_text": "exhibeat, eorum vobis causas commendare quos diligitis studemus. Atque ideo salutantes petimus ut gloriosus filius noster Gregorius, quales vos hic habuit, illic tales inveniat; et tam apud gloriosum filium nostrum Leontium, quam alibi quocunque necesse fuerit, gloriae vestrae solatia consequatur, ac magnam in vobis consolationem inveniat; et quantum possibile est, ne cuiquam injustae possit afflictioni vel gravamini subjacere, gloriae vestrae sollicitudo studio vigilanti provideat ut tranquillo maturoque hoc studeat consilio declinare; quatenus dum vos, sicut decet, adjutores habuerit, et ipse et nos amplius cognoscere valeamus, quia sicut de gloria vestra praesumimus, non ad faciem, sed, quod est valde laudabile, puras nostris amicitias exhibere. EPISTOLA LVII. AD SECUNDINUM ET JOANNEM EPISCOPOS. Gregorium expraefectum commendat. Gregorius Secundino et Joanni episcopis Sicinae. Bonorum nos hortatur dilectio filiorum utilitatibus eorum studiose concurrere, et eos in quantum ratio suppetit adjuvare. Et ideo quia 1084 quantum se gloriosus filius noster Gregorius expraefecto benigne cunctis exhibuit, tanto", "candidate_score": 0.632635, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_21_23", "bdc_text": "Legatis gratię actę et honestissime nobilibus aliquot comitati non sine regiis muneribus dimissi sunt . Eam ego amicitiam Gallię regis foelicem precor et opto . Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_881", "psc_text": "VI. AD CHILDEBERTUM REGEM. Laudat in illo studium fidei catholicae, Candidumque commendat patrimonii rectorem, Dynamii patricii loco, designatum. Gregorius Childeberto regi Francorum. Quanto caeteros homines regia dignitas antecedit, tanto caeterarum gentium regna regni vestri profecto culmen excellit. Esse autem regem, quia sunt et alii non mirum est; sed esse catholicum, quod alii non merentur, hoc satis est. Sicut enim magnae lampadis splendor in terrae noctis obscuritate luminis sui claritate fulgescit, ita fidei vestrae claritas inter aliarum gentium obscuram perfidiam rutilat ac coruscat. Quidquid autem reges se caeteri gloriantur habere habetis. Sed ipsi in hac re vehementius superantur, quoniam hoc principale bonum non habent quod habetis. Ut ergo sicut fide ita et actione vincantur, benignam se excellentia vestra suis subjectis semper exhibeat. Et si qua sunt quae ejus animum offendere valeant, ea indiscussa non puniat. Tunc enim vere regi regum, id est omnipotenti Domino amplius placebit, si, potestatem suam restringens, minus", "candidate_score": 0.631922, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_17_19", "bdc_text": "Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. . ego non interfui ;", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_934", "psc_text": "salutis rediens, scriptis praesentibus acceptis, ab utrorumque te suspende molestia, ut eis libera sit licentia vel ad me veniendi si voluerint, vel quomodolibet alibi pro suis utilitatibus proficisci. EPISTOLA XXVI. AD SALONITANOS. Se non privato odio contra Maximum moveri; mirari autem se quod ex illis vix pauci a Maximi communione abstinuerint. Gregorius dilectissimis filiis, clero, et nobilibus Salonae consistentibus. Pervenit ad me quod quidam perversae mentis homines, ut dilectionis vestrae animos vulnerarent, vobis insinuare conati sunt quia ego contra Maximum quodam odio movear, et non magis quae canonica, sed ea quae furoris sunt, exsequi concupiscam. Sed absit hoc, absit a sacerdotali animo, ut in qualibet causa privato zelo moveatur. Ego autem et vestrae dilectioni providens (Grat. 1, q. 6, can. 2), et meae animae omnipotentis Dei judicium pertimescens, ejusdem Maximi causas subtiliter exquiri 813 desidero, si nullis criminibus pressus quae sacro ordini contradicunt, si non per simoniacam haeresim, id est", "candidate_score": 0.631824, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_17_19", "bdc_text": "Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. . ego non interfui ;", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1810", "psc_text": "impenditis. Sed ne postulantium desideria, qui bonorum filiorum studium paterna crescere adhortatione confidunt, postponere videamur; idcirco illa apud gloriam vestram agere quae ultro exhibetis omnibus modis invitamur. Eapropter paterna dilectione vos salutantes, petimus ut glorioso viro filio nostro Gregorio expraefecto charitatis gratiam, qua estis praediti, largius tribuatis; quatenus ille et quidquid aequitatis in vestra benignitate confidit, veris possit effectibus experiri, et nos bona quae de vobis multipliciter praedicantur addiscentes, assidue pro gloriae vestrae incolumitate omnipotentem valeamus Dominum deprecari. EPISTOLA LVI. AD AMANDINUM DOMESTICUM. Gregorium expraefectum commendat. Gregorius Amandino domestico. Confidentes quod gloria vestra se in amicorum suorum solatiis devotam semper exhibeat, eorum vobis causas commendare quos diligitis studemus. Atque ideo salutantes petimus ut gloriosus filius noster Gregorius, quales vos hic habuit, illic tales inveniat; et tam apud gloriosum filium nostrum Leontium, quam alibi quocunque necesse fuerit, gloriae vestrae solatia consequatur, ac magnam in vobis consolationem inveniat; et quantum possibile est,", "candidate_score": 0.631631, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_17_19", "bdc_text": "Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. . ego non interfui ;", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1506", "psc_text": "ad nos transmittat, quae pallium tibi deferendum ex more percipiat. Nam quemadmodum illicita perpetrari non patimur, sic quae sunt consuetudinis non negamus (Grat. dist. 12, c. 9). Licet autem et ad haec concedenda dispensatio nos loci nostri vocaverit, multum tamen a nobis petitio dulcissimi atque excellentissimi filii nostri Domni Callinici exarchi ut temperantius erga te ageremus exigit. Cujus charissimam voluntatem nec pertulimus, nec potuimus contristare. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 15.) EPISTOLA LXXXII. AD ANATOLIUM DIACONUM CONSTANTINOPOLITANUM. Marcellino de Romana Ecclesia bene merito faveat, atque ipsum apud imperatorem excuset. Gregorius Anatolio diacono Constantinopolitano. Bonis devotisque filiis ita nos opere dignam est respondere, ut quia debitum reddimus, 993 id quod ultro nos convenit impendere duplicemus. Quia igitur lator praesentium filius noster magnificus Marcellinus sic in causa se fratris et coepiscopi Maximi atque Istricorum exhibuit, et in Ecclesiae nostrae utilitates festinat impendere, ut sinceritatis suae affectum non solum verbis, sed etiam", "candidate_score": 0.631197, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_17_19", "bdc_text": "Proximis his superioribus diebus missi fuerunt legati a Ferdinando ex Germania et ex Hispaniis eius filii , item ex Scotia , qui regis nostri filium Carolum Maximilianum appellatum ex lavacro , ut aiunt , tollerent . Ei tam po.. . ego non interfui ;", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1093", "psc_text": "non est ambiguum quia dum ad nos quaedam de Maximo pervenissent quae sacerdotii provectum non leviter impedirent, nostrum in ejus persona non fuisse consensum, nec prius eum nos voluisse ad hoc quod nitebatur accedere quam digna de his quae dicta erant satisfactio proveniret. Quod cum servare et tu omnino debuisses, actum magis est ut antedictus Maximus, caecae mentis aviditate episcopatum arripiens, ad suam te incaute voluntatem contra nostrum vetitum inclinaret. Sed ne vel tunc irrequisita quae ad nos perlata fuerant remanerent, nostris ut huc veniret epistolis est accersitus. Quem etiam pravo studio differentem curae nobis fuit sub interdictione communionis iteratis epistolis admonere, ut ad nos pro sui purificatione venire, excusatione postposita, properaret; sed elegit excommunicationi succumbere, quam obedientiam exhibere. Unde contingit ut perversae ipsius mentis pravitas in sua alios secum, quod dici nefas est, perditione convolveret. Nunc autem quia ab ejus te nequitia cognovimus dissentire, denique ut nec ei communices,", "candidate_score": 0.631071, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_21_23", "bdc_text": "Legatis gratię actę et honestissime nobilibus aliquot comitati non sine regiis muneribus dimissi sunt . Eam ego amicitiam Gallię regis foelicem precor et opto . Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1329", "psc_text": "AD BRUNICHILDEM REGINAM. Pallium Syagrio episcopo concedit. De sacris ordinibus praemio vel gratia non conferendis eam admonet, et ne ex laicis repente fiant episcopi. Laudat ejus erga Augustinum charitatem, hortaturque ut schismaticos ad concordiam revocare atque idololatriae reliquias, et alia in regno suo vitia coercere studeat. De codice ad eam transmisso agit. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Quanta in omnipotentis Dei timore excellentiae vestrae mens soliditate firmata sit, inter alia bona quae agitis etiam in sacerdotum ejus laudabiliter dilectione monstratis; et magna nobis fit de Christianitate vestra laetitia, quoniam quos venerantes ut famulos revera Christi diligitis, augere honoribus studetis. Decet enim vos, excellentissima filia, decet tales existere, ut subjectae possitis esse dominatori. In eo enim regnum potestatis vestrae et subjectis gentibus confirmatis, in quo timori omnipotentis Domini mentis colla subjicitis; et unde vosmetipsas servitio Creatoris subditis, unde vobis vestros subditos ad servitium devotius obligatis. Susceptis itaque epistolis vestris, valde nobis excellentiae", "candidate_score": 0.630854, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_21_23", "bdc_text": "Legatis gratię actę et honestissime nobilibus aliquot comitati non sine regiis muneribus dimissi sunt . Eam ego amicitiam Gallię regis foelicem precor et opto . Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2018", "psc_text": "cum dilectissimis et communibus filiis Laurentio presbytero, et Mellito abbate praevidimus transmittendos. Et ideo fraternitas vestra eis charitatem quam decet exhibeat, atque ita illis ubicunque necesse fuerit auxiliari festinet, quatenus dum vobis opitulantibus nullas illic remorandi causas habuerint, et ipsi vestra se relevatos consolatione congaudeant, et vos solatiorum exhibitione in causa pro qua directi sunt possitis participes inveniri. EPISTOLA LIX. AD THEODERICUM FRANCORUM REGEM. Hortatur ad synodum convocandam, et monachos eosdem commendat. Gregorius Theoderico regi Francorum. Excellentiae vestrae index cordis epistola, quanta in vobis fulgeat cum regia potestate prudentia, ita luculenti copia sermonis edocuit, ut dubium esse non valeat quidquid laudabile de vobis fama narraverit. Et quoniam adhortationem nostram adeo regiis animis per laudis praedicamenta placuisse signastis, ut quidquid ad Dei nostri cultum, quidquid ad Ecclesiarum reverentiam, quidquid ad honorem pertinere cognoscitis sacerdotum, et studiose statui, et velitis in omnibus custodiri, iterata vos pro vestra magis mercede adhortatione pulsamus, ut", "candidate_score": 0.630544, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_32", "bdc_text": "Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1350", "psc_text": "praecepti auctoritate suspicionem vestram praevidimus auferendam, constituentes nullam vos exinde haeredesque vestros quolibet tempore repetitionis molestiam sustinere, nec a quoquam vobis aliquam objici quaestionem, quia ratio aequitatis exposcit, 944 ut quod studio pietatis impensum est, ad redemptorum onus vel afflictionem non debeat pertinere. (Vide sup. ep. 16.) EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat Gregorius Romano defensori. Propositi nostri cura nos admonet ecclesiasticas utilitates strenuis agendas mandare personis. Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari.", "candidate_score": 0.629651, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_14", "bdc_text": "Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1917", "psc_text": "et susceptiones possint exhibere, quive monasteriis custodiendis praeesse, tua fraternitas ad me ante aestivum tempus debeat venire, ut aegritudinis tuae ego specialiter, in quantum valeo, curam geram, quietem tuam custodiam, quia huic aegritudini aestivum tempus medici vehementer dicunt periculosum. Et valde pertimesco ne si curas aliquas cum adversitate temporis habueris, amplius ex eadem molestia pericliteris. Ego etiam ipse valde sum debilis, et omnino est utile ut cum Dei gratia sanus ad tuam redeas Ecclesiam; aut certe si vocandus es, inter tuorum manus voceris; et ego qui me proximum morti video, si me omnipotens Deus ante te vocare voluerit, inter tuas manus transire debeam. 1117 Si autem qualitas temporis ad veniendum praepedierit, aliquo parvo exenio dato, apud agonem agi potest ut ipse vobiscum hominem suum usque Romam transmittat. Si igitur eadem aegritudine gravari te sentis, et venire disponis, cum paucis tibi veniendum est, quia mecum in episcopio manens, quotidiana obsequia de", "candidate_score": 0.62694, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_7_9", "bdc_text": "Quę vero huius urbis celebritas ac potentia sit , non huius instituti esse existimo tibi commemorare , cum ex domesticis et familiaribus ista melius cognoscere possis . De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ; scripsi etenim , quem rerum mearum eventum et exitium mihi praesagirem .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1269", "psc_text": "docti viri allocutio, quia aut discit audiens quod nescire se noverat, aut cognoscit, quod est amplius, id quod se et nescisse nesciebat. Qua in re ex audientium numero ego nunc factus sum, cui sanctissima vestra beatitudo scribere studuit, ut cunctorum martyrum gesta quae piae memoriae Constantini temporibus ab Eusebio Caesariensi collecta sunt transmittere debeam. Sed haec neque si collecta sint, neque si non sint, ante vestrae beatitudinis scripta cognovi. Ago ergo gratias, quia sanctissimae vestrae doctrinae scriptis eruditus coepi scire quod nesciebam. Praeter illa enim quae in ejusdem Eusebii libris de gestis sanctorum martyrum continentur, nulla in archivo hujus nostrae Ecclesiae, vel in Romanae urbis bibliothecis esse cognovi, nisi pauca quaedam in unius Codicis volumine collecta. Nos autem pene omnium martyrum distinctis per dies singulos passionibus collecta in uno Codice nomina habemus, atque quotidianis diebus in eorum veneratione missarum solemnia agimus. Non tamen in eodem volumine quis qualiter sit passus", "candidate_score": 0.624831, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_32", "bdc_text": "Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2140", "psc_text": "Aprutium pastorali sollicitudine destitutum. Ubi diu quaesivimus qui ordinati debuisset, et nequaquam potuimus invenire. Sed quia Opportunus mihi in moribus suis, in psalmodiae studio, in amore orationis valde laudatus, religiosam vitam omnimodo agere dicitur, hunc volumus ut fraternitas vestra ad se faciat venire, et de anima sua admoneat, quatenus in bonis studiis crescat. Et si nulla ei crimina quae per legis sacrae regulam morte mulctanda sunt, obviant, tunc hortandus est ut vel monachus, vel a vobis subdiaconus fiat. Et post aliquantulum temporis, si Deo placuerit, ipse ad pastoralem curam debeat promoveri. Si quae vero gravia obviant, multo magis admonendus est, ut saeculum relinquat, et haec perfectius defleat. Peto autem ut pro me orare debeas, quia cum tribulationibus cordis fatigor nimiis doloribus corporis. EPISTOLA XIII. AD FANTINUM DEFENSOREM. Defuncti Primogeniti notarii res absque mora in tuto collocet, ne Romanae Ecclesiae aliisve haeredibus pereant. Gregorius Fantino defensori. Cognoscat experientia tua Primogenitum notatarium", "candidate_score": 0.623377, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_828", "psc_text": "mihi de te dictavit charitas feci; ut librum Regulae Pastoralis, quem in episcopatus mei exordio scripsi, et libros quos in expositionem beati Job jamdudum me fecisse cognovisti, sanctitati tuae communi filio Probino presbytero veniente transmitterem. Et tuae quidem caritati in eo opere tertiae et quartae partis 778 Codices non transmisi, quia eos solummodo ex eisdem partibus Codices jam monasteriis dedi. Hos itaque sanctitas tua studiose percurrat, et peccata mea studiosius defleat, ne mihi culpae gravioris sit quod quasi scire videor quod agere praetermitto. In hac vero Ecclesia quantis causarum tumultibus premor, ipsa charitati tuae epistolae meae brevitas innotescit, quando ei parum loquor, quem magis omnibus diligo. EPISTOLA L. AD JOANNEM ABBATEM. Ad monasterium sancti Andreae proficiscatur, vitiosos coerciturus ac puniturus. Gregorius Joanni abbati de Regio. Ea quae ad correptionem religiosarum pertinent personarum nos praeterire nec decet, nec convenit. Pervenit itaque ad nos in monasterio sancti Andreae, quod juxta Vulcanum est", "candidate_score": 0.619475, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_25", "bdc_text": "Illi ego triumpho propter conditionis meę rationem et oneris difficultatem , quam sustineo , interesse non potui ;", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_327", "psc_text": "meae infirmitatis expavesco, et quod, accepto regno, paterfamilias redeat rationem nobiscum positurus, aspicio. Sed qua eum mente sustineo, cui de suscepto negotio animarum lucrum aut nullum, aut pene nullum reporto? Tua ergo 611 me oratione, frater charissime, adjuva, et quae de me formidare me conspicis, in temetipso quotidie timore providae sollicitudinis pensa. Per charitatis quippe compagem, et tua sunt quae de me loquor, et mea quae te agere concupisco. De ecclesiasticis vero privilegiis (Grat. 25, q. 2, can. 8), quod vestra fraternitas scribit, hoc postposita dubitatione teneat, quia sicut nostra defendimus, ita singulis quibusque Ecclesiis sua jura servamus. Nec cuilibet, favente gratia, ultra quam meretur impertior, nec ulli hoc quod sui juris est, ambitu stimulante, derogo; sed fratres meos per omnia honorare cupio, sicque studeo honore singulos subvehi, dummodo non sit quod alteri jure ab altero possit opponi. Responsalium vero vestrorum moribus valde congaudeo; in quibus mihi ostensum est quantum", "candidate_score": 0.61786, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_34", "bdc_text": "Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1075", "psc_text": "gaudio relevati quod de vestrae salutis indicio prospera cuncta cognovimus; sed in his omnipotentem Dominum deprecamur, ut sicut vos in praesenti vita, quae quodammodo umbra futurae est, de transitoria praestitit corporis incolumitate gaudere, 858 ita in illa coelesti patria, in qua vita vera est, de perfecta animae salute gratulari communique faciat exsultatione gaudere. Harum itaque lator nostris se apud vos desiderans epistolis commendari, a nobis inquisitus utrum, sicut decet clericum, litteras didicisset, eas se ignorare respondit. Quid ergo commendationis de eo apud fraternitatem vestram amplius agamus ignoro, nisi ut de ejus anima debeatis esse solliciti, ac circa eum pastorali invigilare studio, ut qui nescit legere, lingua vestra illi sit codex, ut in bono praedicationis vestrae vel operis quod imitetur aspiciat. Solet enim plerumque strictius cor viva vox trahere quam lectio dicta per transitum. Sed dum haec ei interius spiritalis a vobis magisterli doctrina tribuetur, exterior quoque sollicitudo non desit; ut", "candidate_score": 0.615512, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_28", "bdc_text": "Nobiles ac praecipę dignitatis viros illarum partium iam supplicio affectos constat ac omnia in universa Brabantia maximę aulę Antverpię ad seditionem spectare , ubi nunc aliquot militum cohortes publico senatus stipendio ali audimus .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_656", "psc_text": "omnino diligo, et gravari in nullo volo. Sed tantis angustiis premimur, ut ab augariis atque oneribus hoc jam tempore nec nosmetipsos excusemus. 725 EPISTOLA XLVII. AD SABINIANUM DIACONUM. Maximi, qui Gregorii scripta publice scindi fecerat, superbiam comprimendam. Ejus calumniae de Malcho episcopo occiso quid respondendum. Monendum de duobus Romanum. Gregorius Sabiniano diacono. De causa Maximi praevaricatoris quid actum sit cognovisti. Sed postquam serenissimus domnus imperator jussiones transmisit ut ordinari minime debuisset, tunc ad altiorem superbiam erupit. Nam homines gloriosi viri patricii Romani ab eo praemia acceperunt, eumque ita ordinari fecerunt, ut Antonium subdiaconum et rectorem patrimonii nisi fugisset occiderent. Ego autem epistolas transmisi, postquam eum ordinatum contra rationem cognovi, et contra consuetudinem, ut missarum solemnia celebrare non praesumeret, nisi prius a serenissimis dominis cognoscerem quid de ejus persona jussissent. Quae scripta mea publice relata, vel in civitate posita, publice scindi fecit, atque in contemptum sedis apostolicae apertius exsiliit. Quod ego", "candidate_score": 0.613142, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_34", "bdc_text": "Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1696", "psc_text": "in eorum magis juvamine commodate, quatenus et nos vobis gratias referamus, et ante omnipotentem Dominum mercedem pro impensis servis ejus beneficiis ac solatiis acquiratis. EPISTOLA XII. AD FORTUNATUM NEAPOLITANUM EPISCOPUM. Fuscum abbatem, et monasterium ejus commendat. Gregorius Fortunato episcopo Neapolitano. Quamvis et ratio et loci sui qualitas fraternitatem vestram commoneat tuitionem monasteriis, et maxime sub se constitutis, impendere, verumtamen quia lator praesentium Fuscus abbas suum a nobis voluit ex abundanti monasterium commendari; his vos hortamur affatibus, ut quia frustra monasterium ipsum inquietudine advenientium asserit laborare, sanctitatis vestrae illud defensio tueatur, et ab aliquo illud gravari contra rationis ordinem non permittat, quatenus dum nullum id injustae rei pondus afflixerit, et vos videamini quod sacerdotis est salubriter impendisse, et degens illic congregatio, quae in Dei laudibus 1050 occupatur, nullis irrationabiliter molestiis valeat subjacere. EPISTOLA XIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Fuscum abbatem juvet, ut absque mora quae monasterii sui sunt recipiat. Gregorius Romano defensori.", "candidate_score": 0.612921, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_21", "bdc_text": "Legatis gratię actę et honestissime nobilibus aliquot comitati non sine regiis muneribus dimissi sunt .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1627", "psc_text": "(Luc. II, 14) . Nos enim, ut existimo, gratiarum amplius omnipotenti Domino debitores existimus, quia etsi vobiscum nihil egimus, vestro tamen operi congaudendo participes sumus. Beatus vero Petrus apostolorum princeps quam libenter munera excellentiae vestrae susceperit, ipsa cunctis liquido vita vestra testatur. Scriptum quippe (Grat. 14, q. 5, c. 11) est: Vota justorum placabilia (Prov. XV, 8) . Neque enim in omnipotentis Dei judicio quid datur, sed a quo datur aspicitur. Hinc est enim quod scriptum est: Respexit Dominus ad Abel, et ad munera ejus; ad Cain autem et ad munera ejus non respexit (Genes. IV, 4, 5) . Dicturus quippe quia Dominus respexit ad munera, praemisit sollicite, quia respexit ad Abel. Ex qua re patenter ostenditur quia non offerens a muneribus, sed munera ab offerente placuerunt. Vestra itaque oblatio quam sit grata ostenditis, qui daturi aurum, prius ex conversione gentis subditae animarum munera dedistis. Quod vero transmissos abbates, qui", "candidate_score": 0.612843, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_37", "bdc_text": "Quęso , uxori , matronę honestissimę , cum fratribus d. Pellicano , Theodoro et Waltero , universae familiae piissimę salutem ex me dicito .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1144", "psc_text": "linguam etiam aliarum animae peccatorum suorum nexibus eruperint. Quia autem nemo hominum in hoc mundo sine peccato est, et quid est aliud peccare nisi a Deo fugere? fiducialiter dico etiam eamdem filiam meam peccata aliqua habere. Ut ergo dominae suae, id est aeternae sapientiae perfecte satisfaciat, quae sola fugit, cum multis redeat. Aversionis enim suae culpa nulli imputabitur, quae revertens lucrum reportat. Domnum autem Alexandrum et domnum Theodorum mea per vos peto vice salutari. Quod vero scribitis, ut excellentissimae filiae meae domnae Gurdiae, et sanctissimae filiae ejus domnae Theoctistae, et magnificis earum hominibus domno Marino, et domno Christidoro scribere debeam, eosque aliquid de anima sua admonere, bene scit dulcissima vestra magnitudo quia hodie in Constantinopolitana civitate qui de Latino in Graecum dictata bene transferant non sunt. Dum enim verba custodiunt, et sensus minime attendunt, nec verba intelligi faciunt, et sensus frangunt. Pro qua re praedictae filiae meae domnae Gurdiae breviter", "candidate_score": 0.606469, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_21", "bdc_text": "Legatis gratię actę et honestissime nobilibus aliquot comitati non sine regiis muneribus dimissi sunt .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_439", "psc_text": "autem cum talibus res agitur, in quos ecclesiasticae vigor non possit jurisdictionis extendi, de singulis quibusque capitulis probationes inter publica gesta depositas ad nos absque ulla dilatione transmittat, ut instructi subtiliter sciamus quid de his debeamus, Christo auxiliante, disponere. (Vide l. I, ep. 19 et 20, l. II, ep. 17 et 52. Cf. Joan. Diac. l. III, c. 9.) EPISTOLA XXXIII. AD DYNAMIUM PATRICIUM. Quadringentos solidos de reditibus Ecclesiae Romanae se accepisse significat. Mittit crucem sacris reliquiis refertam. Gregorius Dynamio patricio Galliarum, etc. Monstrat quam bene dispenset propria, qui fideliter administrat aliena. Quod vestra 648 nobis gloria ostendit, quae perenni muneri intenta, beato Petro apostolorum principi suorum redituum fructus intulit. Cui dum sua fideliter impenditis, haec apud eum vestra munera fecistis. Sic quippe agere hujus terrae gloriosos de aeterna gloria cogitantes decet, ut in eo quod temporaliter praevalent, mercedem sibi non temporalem parent. Proinde debitum salutationis alloquium persolventes, omnipotentem Dominum", "candidate_score": 0.605461, "ce_score": null } ] }, { "rank": 11, "cf_id": "cf025", "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", "max_score": 0.687593, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33_35", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est . Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_186", "psc_text": "ut ardeat, charitatem autem non habeam, nihil mihi prodest (I Cor. XII, 3) [Vet. XV.] Alii quippe prava de Deo sentiunt; alii recta de auctore tenent; sed unitatem cum fratribus non tenent. Illi errore fidei, isti vero schismatis perpetratione divisi sunt. Unde et in ipsa prima parte decalogi utrarumque partium culpae reprimuntur, cum divina voce dicitur: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota virtute tua (Deut. VI, 5) . Atque mox subditur: Diliges proximum tuum sicut teipsum. Qui enim de Deo perversa sentit, liquet profecto quia Deum non diligit. Qui vero de Deo recta sentiens a sanctae Ecclesiae unitate divisus est, constat quia proximum non amat, quem habere socium recusat. 43. Quia deest charitas tam schismaticis quam haereticis.---Quisquis ergo ab hac unitate matris Ecclesiae, sive per haeresim de Deo perversa sentiendo, seu errore schismatis proximum non diligendo dividitur, charitatis hujus gratia", "candidate_score": 0.687593, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_29_31", "bdc_text": "Motus vero tantos excitatos , quantos vix uspiam alibi idque propter Anglorum mercatorum et Germanorum frequentiam , qui edicto isti repugnant . Supremus consul metu perculsus perpetuo se domi tenet , nec desunt , qui plebem ad seditionem concitant , sive illos amor Christi sive predae spes ampla commoveat . Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2820", "psc_text": "duritiam amittant. Unde bene per Habacuc dicitur: Pedes ejus steterunt, et mota est terra (Habac. III, 5) . Stante enim Domino terra procul dubio movetur, quia cum 1155 cordi nostro timoris sui vestigia imprimit, cuncta in nobis cogitatio terrena contremiscit. Hoc taque loco caput movere est immobilitatem mentis excutere, et ad cognitionem fidei credulitatis gressibus propinquare. 27. Quanta ex eorum conversione Ecclesiae consolatio. Quae conversi, Christo debeant offerre.---Sed quia sancta Ecclesia nunc Hebraeorum aversione afficitur, et tunc conversione relevatur, recte subjungitur [Vet. XI]: Et consolati sunt eum super omni malo, quod intulerat Dominus super eum. Consolantur videlicet Christum, consolantur Ecclesiam, qui ab infidelitatis pristinae errore resipiscunt, et pravitatem vitae, per quam recta docentibus repugnaverant, deserunt. Annon gravis moeror est duris cordibus infructuose praedicare, laborem in ostendenda veritate sumere, sed nullum de conversione audientium fructum laboris invenire? At contra, magna praedicatorum consolatio est subsequens profectus auditorum. Relevatio quippe docentis est immutatio", "candidate_score": 0.685716, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_29_31", "bdc_text": "Motus vero tantos excitatos , quantos vix uspiam alibi idque propter Anglorum mercatorum et Germanorum frequentiam , qui edicto isti repugnant . Supremus consul metu perculsus perpetuo se domi tenet , nec desunt , qui plebem ad seditionem concitant , sive illos amor Christi sive predae spes ampla commoveat . Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_492", "psc_text": "Dominus illustrat. Itaque et cum vult venit; et cum venerit, primus sedet, quia et adventus ejus in corde nostro gratuitus est, et appetitus ejus desiderii, in cogitatione nostra aequalis caeteris desideriis non est. Sequitur: CAPUT V [Rec. VII]. IBID.---Cumque sederem quasi rex circumstante exercitu, eram tamen moerentium consolator. 12. Christus in nobis sedens quasi rex moerentes consolatur. Idem praestat Ecclesia.---Quasi rex Dominus sedet in corde, quia circumstrepentes regit animorum motus in nostra cogitatione. In mente quippe quam inhabitat, 640 dum torpentia excitat, inquieta frenat, frigida accendit, accensa moderatur, emollit rigida, fluxa restringit; ex ipsa hac diversitate cogitationum quasi quidam illum exercitus circumstat. Sive certe quasi rex sedet circumstante exercitu, quia praesidentem illum mentibus electorum circumstat turba virtutum. Qui etiam moerentium consolator est, ex ea promissione qua dicit, Beati qui lugent, quoniam ipsi consolabuntur (Matth. V, 5) . Et rursus, Iterum videbo vos, et gaudebit cor vestrum; et gaudium vestrum nemo", "candidate_score": 0.676704, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_29_31", "bdc_text": "Motus vero tantos excitatos , quantos vix uspiam alibi idque propter Anglorum mercatorum et Germanorum frequentiam , qui edicto isti repugnant . Supremus consul metu perculsus perpetuo se domi tenet , nec desunt , qui plebem ad seditionem concitant , sive illos amor Christi sive predae spes ampla commoveat . Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1565", "psc_text": "citius cognoscendo restitit, flendo clausit (Matth. XXVI, 70). [Vet. XX.] Quia vero antiquus hostis persecutorum corda non solum intrando tenuit, sed etiam tenendo possedit, dicatur recte: Ingredietur bestia latibulum suum, et in antro suo morabitur. Quantum namque in Judaeorum mentibus demorata sit discimus, cum illorum consilia attestatione evangelicae narrationis audimus. In illa namque describitur, cum Redemptorem nostrum vivificare mortuos cernerent, in mortem ejus quanta anxietate crudelitatis insanirent, quot explere contra illum prava desideria ardenter vellent, sed tamen populum timerent (Joan. XI, 24, 49) ; quot occasiones occidendi quaererent, et invenire non possent (Matth. XXVI, 3, 4) ; quot ad votum suae saevitiae alienigenarum manibus usi sunt, quia eum quem legaliter interimere ipsi non poterant feriendum gentibus tradiderunt, ut ex sola potestate Romanus praeses ageret quod ex sola malitia ut agi debuisset ipsi anhelarent (Joan. XVIII, 28) . Unde et apte subjungitur. CAPUT XXVII [Rec. XVIII]. VERS. 9.---Ab interioribus egredietur tempestas,", "candidate_score": 0.664794, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_138", "psc_text": "audiet Deus, quando venerit super illum angustia? Quia nimirum omnis hypocrita tunc remedium in clamore non invenit, qui nunc tempus congruum clamoris perdit. De cujus adhuc pravitate subjungitur: CAPUT IX [Rec. VIII]. VERS. 10.---Aut poterit in Omnipotente delectari? 16. Utrique amores Dei et mundi, uno in corde se non capiunt.---Qui enim terrenarum rerum amore vincitur, in Deo nullatenus delectatur. Esse quidem sine delectatione anima nunquam potest, nam aut infimis 564 delectatur aut summis, et quanto altiori studio exercetur ad summa, tanto majori fastidio torpescit ad infima; quantoque acriore cura inardescit ad infima, tanto tepore damnabili frigescit a summis. Utraque enim simul et aequaliter amari non possunt. Unde Joannes apostolus sciens inter spinas amorum saecularium supernae charitatis messem germinare non posse, priusquam aeterni amoris semina proferat, de audientium cordibus sancta verbi manu amorum saecularium spinas eradicat, dicens: Nolite diligere mundum, neque ea quae in mundo sunt (I Joan. II, 15) .", "candidate_score": 0.64763, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2145", "psc_text": "hypocritae nullo dolore sauciatur. Ire in iniquitatis voraginem commissos sibi conspicit, et haec quasi inaudita pertransit; at si quod sibi leviter inferri temporale damnum senserit, in ultionis iram repente ab intimis inardescit. Mox patientia rumpitur, mox dolor cordis in vocibus effrenatur, quia dum animarum damna aequanimiter tolerat, jacturam vero rerum temporalium repellere etiam cum spiritus commotione festinat, cunctis veraciter indicat teste mentis perturbatione quid amat. Ibi quippe est grande studium defensionis, ubi et gravior vis amoris. Nam quanto magis terrena diligit, tanto privari eis vehementius pertimescit. Qua enim mente aliquid in hoc mundo possidemus, non docemur, nisi cum amittimus. Sine dolore namque amittitur, quidquid sine amore possidetur. Quae vero ardenter diligimus habita, graviter suspiramus ablata. Quis autem nesciat quia nostris usibus res terrenas Dominus condidit, suis autem animas hominum creavit? Plus ergo Deo se amare convincitur, qui, neglectis his quae ejus sunt, propria tuetur. Perdere namque hypocritae ea quae Dei", "candidate_score": 0.642163, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_11", "bdc_text": "Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc.", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_560", "psc_text": "non libeat, etiam si liceat. Quod videlicet jugum Dominus a discipulorum cervice solvebat, cum dixit: Attendite vobis, ne forte graventur corda vestra in crapula et ebrietate (Luc. XXI, 34) , illico adjunxit: Et in curis hujus vitae; et superveniat in vos repentina dies illa. Et rursus: Venite ad 655 me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego reficiam vos. Tollite jugum meum super vos, et discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Matth. XI, 28) . Quid est enim Domino mitem se in magisterio atque humilem dicere, nisi relictis exercendae elationis difficultatibus plana quaedam bene vivendi itinera demonstrare? Sed quia pravorum mentes plus per aspera elationis quam per blanda humilitatis ac mansuetudinis delectantur, esse sub sentibus delicias deputant. Dura enim prae amore saeculi quasi quaedam mollia ac delectabilia ferre parati sunt, dum in hac vita rerum culmina apprehendere conantur. 40. Asperitate laboris magis, quam quietis dulcedine, delectantur.---Cessationem", "candidate_score": 0.64011, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_30", "bdc_text": "Supremus consul metu perculsus perpetuo se domi tenet , nec desunt , qui plebem ad seditionem concitant , sive illos amor Christi sive predae spes ampla commoveat .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2032", "psc_text": "In hoc itaque silentio cordis, dum per contemplationem interius vigilamus, exterius quasi obdormiscimus. Quia ergo remoti viri, id est a desideriis carnalibus alieni, hoc silentium mentis inhabitant, huic onagro Dominus in solitudine domum dedit, ut turba desideriorum temporalium non prematur. [Vet. XXV.] 55. Sancti quandiu vivunt, desiderio supernae patriae aestuant.---Sequitur: Et tabernacula ejus in terra salsuginis. Salsugo accendere sitim solet. Et quia sancti viri quandiu in hujus vitae tabernaculis degunt, ad supernam patriam desiderii sui quotidianis aestibus accenduntur, in terra salsuginis tabernacula habere perhibentur. Incessanter quippe accenduntur ut sitiant, sitiunt ut satientur; sicut scriptum est: Beati qui esuriunt et sitiunt justitiam, quoniam ipsi saturabuntur (Matth. V, 6) . Sequitur: CAPUT XVII. VERS. 7.---Contemnit multitudinem civitatis. 56. Terrenorum hominum multitudinem sequi dedignantur.---Multitudinem civitatis contemnere est humanae conversationis prava studia devitare, ut jam non libeat terrenorum hominum, qui prae abundantia iniquitatis multi sunt, perditos mores imitari. Cum paucis namque ingredi angustam portam", "candidate_score": 0.636796, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_14", "bdc_text": "Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2510", "psc_text": "si diceret: A bono vestro non dissentio, meum sit quidquid ipsi fecistis. Atque mox subdidit: Et ego si quid donavi, propter vos. Ac si diceret: Vestris actibus bonum addidi, quidquid propter vos misericorditer feci. Vestra ergo est utilitas bonitas mea, mea est utilitas bonitas vestra. Qui ipsam mox compagem cordium, in qua sic tenetur, adjungens subdidit: In persona Christi. Cui velut si dicere praesumamus: Quare te ita caute discipulis copulas? quare vel te illorum, vel illos tuis actionibus tam sollicita mente conformas? illico subjunxit: Ut non circumveniamur a satana (Ibid., 11) . Cujus sagaces insidias quam acuto sensu transfigat insinuat subdens: Non enim ignoramus cogitationes ejus. Ac si verbis aliis dicat: Acutae auctore Domino sudes sumus, et nares Behemoth istius subtiliter circumspiciendo penetramus, ne hoc quod bene mens inchoat, ipse in malitiae finem vertat. [Vet. XII.] 16. Christi divinitatem explorans, ejus verbis in naso confixus est et captus.---Possunt per sudes", "candidate_score": 0.631516, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_19_21", "bdc_text": "ego non interfui ; sed ex Germanis nostris intelligo tantos hic sumptus profusos , quantos vix commemorare phas est . Legatis gratię actę et honestissime nobilibus aliquot comitati non sine regiis muneribus dimissi sunt .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2850", "psc_text": "seminare est cunctis populis fructuosa vitae verba praedicare. Pedem vero bovis et asini immittere est vias Israelitici et gentilis populi per praeceptorum coelestium vincula religare. [Vet. XIX.] 41. Sacrae Scripturae littera praeterita referuntur, et futura praedicuntur.---Litterae igitur veritate servata, sub beati Job nomine cunctis his animalibus non immerito credimus sanctae Ecclesiae populos designari, quatenus ea quae scripta sunt dispensatione sancti Spiritus cuncta mirabiliter ordinante, et transacta nobis referant, et futura praedicant. Agnoscamus ergo in ovibus fideles atque innocentes ex Judaea populos, legis dudum pascuis satiatos. Agnoscamus in camelis ad fidem simplices ex gentilitate venientes, qui prius sub ritu sacrilego, quasi quadam deformitate membrorum, valde turpes ostensi sunt, videlicet foeditate vitiorum. Et quia saepe, ut praediximus, sacra eloquia curant repetere quod affirmant, possunt rursum in bobus Israelitae accipi, quasi jugo legis attriti; asinis vero, ut dictum est, gentiles populi designari, qui dum se colendis lapidibus inclinabant, non reluctante mente, quasi dorso", "candidate_score": 0.627134, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_29", "bdc_text": "Motus vero tantos excitatos , quantos vix uspiam alibi idque propter Anglorum mercatorum et Germanorum frequentiam , qui edicto isti repugnant .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1418", "psc_text": "Codicibus, donorum; in paucis vero, sed antiquioribus, locorum invenimus. Sed quia expositione non indiget si dicatur: Nec multitudo donorum inclinet te, hoc magis exponi placuit quod cum difficultate aliquantula videtur aperiri. Haec autem quantae elationis verba sint, ipse qui ea formavit tumor ostendit. Sed quia Eliu arrogantium et beatum Job tenere typum diximus electorum, si ea subtilius discernimus, etiam nunc intra Ecclesiam quomodo arrogantibus congruant demonstramus. Sancti viri aliena opera etiam parva mirantur, sua vero etiam magna despiciunt. At contra, arrogantes aliena etiam magna despiciunt, sua vel quae parva sunt admirantur; et plerumque de suis malis bona aestimant, de alienis autem bonis mala sentire non cessant. Nam dum propriam gloriam quaerunt, perniciose student ut quidquid virtutis ab aliis agitur iniquitatis nota laceretur, et bonae pondus actionis vertunt in maculam criminis. Saepe enim cum vident ab Ecclesia districte pravos corrigi, quasi queruntur injuste innocentes affligi, et nitorem disciplinae ejus commutant appellatione", "candidate_score": 0.623782, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_23", "bdc_text": "Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2072", "psc_text": "quae facta sunt perpendamus. Gedeon itaque ad praelium veniens, Redemptoris nostri signat adventum, 990 de quo scriptum est: Tollite portas principes vestras, et elevamini portae aeternales, et introibit rex gloriae. Quis est iste rex gloriae? Dominus fortis et potens, Dominus potens in praelio (Psal. XXIII, 7) . Hic Redemptorem nostrum non solum opere, sed etiam nomine prophetavit. Gedeon namque interpretatur, circumiens in utero. Dominus enim noster per majestatis potentiam omnia complectitur, et tamen per dispensationis gratiam intra uterum Virginis humanitatem sumens venit. Quis est ergo circumiens in utero, nisi omnipotens Deus sua dispensatione nos redimens, divinitate cuncta complectens, et humanitatem intra uterum sumens? In quo utero et incarnatus est, et clausus non est, quia et intra uterum fuit per infirmitatis substantiam, et extra mundum per potentiam majestatis. Madian vero interpretatur, de judicio. Ut enim hostes ejus repellendi destruendique essent, non de vitio repellentis, sed de judicio juste judicantis fuit. Et", "candidate_score": 0.622302, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_29", "bdc_text": "Motus vero tantos excitatos , quantos vix uspiam alibi idque propter Anglorum mercatorum et Germanorum frequentiam , qui edicto isti repugnant .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1522", "psc_text": "temporalium delectatio possidet, et mentis nostrae oculos in somno torporis premit, si manu subita superni respectus excitamur, diu clausos mox eosdem ad veritatis lucem oculos mentis aperimus, quae egimus mala meminimus, quam districtus judex contra haec veniat videmus: versatur mente quantus ille sit tanti judicis adventus, quae tunc illa sit hominum angelorumque frequentia, quanta vi contra reprobos et ardentia pugnent elementa, quam terribiliter aeterna prodeat de districti judicis ore sententia, qua reprobis dicitur: Discedite a me, maledicti, in ignem aeternum, qui praeparatus est diabolo et angelis ejus (Matth. XXV, 41) . Eorumdem poena reproborum ante oculos volvitur, et quae sint gehennae tenebrae, cum gravi amaritudinis obscuritate pensatur. Quia ergo superbum cor prius terrore concutitur, ut concussum in amore solidetur, recte nunc dicitur: Audiet auditionem in terrore vocis ejus. Ubi et bene subjungitur: Et sonum de ore illius procedentem 34. Utrumque praestat spiritus sanctus de ore Domini procedens.---Sonus de ore Dei", "candidate_score": 0.617755, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_25", "bdc_text": "Illi ego triumpho propter conditionis meę rationem et oneris difficultatem , quam sustineo , interesse non potui ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1884", "psc_text": "solvimur, ad virtutes vero melius per adversa solidamur, recte subjungitur: [Vet. XXVII.] In similitudinem lapidis aquae durantur. Mentes enim quae per prospera molliter fluxerant constrictae adversitatibus durescunt; et ad similitudinem lapidis aqua perducitur, quando infirmus quisque per acceptam desuper tolerantiam passiones sui Redemptionis imitatur. In similitudinem quippe lapidis aqua duruerat, cum ille prius impatiens persecutor postmodum Paulus dicebat: Impleo ea quae desunt passionum Christi in carne mea (Coloss. I, 24) . 66. Et ad interna dona custodienda magis sollicitos.---Et quia cum deprimuntur adversis, solertius in terna dona custodiunt, recte additur: Et superficies abyssi constringitur. Solet enim laetitia arcana mentis aperire, atque aperiendo amittere; adversa vero cum nos exterius deprimunt, interius cautiores reddunt. Post gelu itaque vel glaciem superficies abyssi constringitur, quia mens nostra, ad conservanda profunda dona quae acceperit, adversitatibus munitur. Abyssi enim suae superficiem Isaias constrinxerat, cum dicebat: Secretum meum mihi, secretum meum mihi (Isai. XXIV, 16) . Abyssi", "candidate_score": 0.61361, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2380", "psc_text": "sed tamen sanctitatis favore vallantur, bene quidam sapiens indicat, dicens: Transi, hospes, et orna mensam (Eccli. XXIX, 33) . Transeundo namque hospes ornare mensam dicitur, quia si ad altare Dei quis positus, per bona opera gloriam propriam quaerit, et de ostentatione sanctitatis ejus laus altaris extenditur, et ipse tamen apud Deum in numero civium non habetur. Aliis ejus opinio proficit, et tamen a Deo extraneus ipse pertransit. Mensam itaque transeundo decoravit, quia stare ad sacra noluit qui per omne quod agere studuit ad humanas laudes mente decurrit. Quia ergo nonnulli mundam quidem vitam per studium ducunt, sed ex illa intus placere non appetunt, recte et esca ejus electa dicitur, et tamen fenum sicut bos comedere Behemoth iste perhibetur. Quasi enim ante os Behemoth istius mundum fenum in terra atque in infimis jacet, cum et vita quasi innocens per mandatorum custodiam agitur, et tamen inter actionem quae bona ostenditur cor ad", "candidate_score": 0.61077, "ce_score": null } ] }, { "rank": 12, "cf_id": "cf020", "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas", "max_score": 0.687298, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1029_sent_10_12", "bdc_text": "Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem . Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc. Verum hęc divinę providentię permittamus .", "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_208", "psc_text": "Si enim data esset Lex quae posset praestare vitam, et id quod repromissio spoponderat exhibere, vere promissio per Legem putaretur exclusa. Nunc autem propter transgressiones, ut supra diximus, posita, magis arguit eos peccatores, quibus post repromissionem in custodiam, et, ut ita dicam, in carcerem data est, ut quia per arbitrii libertatem noluerant innocentes exspectare promissum, legalibus vinculis praepediti, et in servitutem mandatorum redacti, custodirentur in adventum futurae in Christo fidei, quae finem repromissionis afferret. Nec vero aestimandum Scripturam auctorem esse peccati, quia omnia sub peccato conclusisse dicatur, cum mandatum quod ex jure praecipitur, ostendat potius arguatque peccatum, quam sit causa peccati. Quomodo et judex non est auctor sceleris, nequam homines vinciendo: sed concludit eos, et nocentes sententiae suae auctoritate pronuntiat, ut debitos poenae indulgentia postea si voluerit, principalis absolvat. (Vers. 24 seqq.) Itaque Lex paedagogus noster fuit in Christo, ut ex fide justificaremur. At ubi venit fides, jam non sub", "candidate_score": 0.687298, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_9_11", "bdc_text": "scripsi etenim , quem rerum mearum eventum et exitium mihi praesagirem . Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem . Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc.", "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_208", "psc_text": "Si enim data esset Lex quae posset praestare vitam, et id quod repromissio spoponderat exhibere, vere promissio per Legem putaretur exclusa. Nunc autem propter transgressiones, ut supra diximus, posita, magis arguit eos peccatores, quibus post repromissionem in custodiam, et, ut ita dicam, in carcerem data est, ut quia per arbitrii libertatem noluerant innocentes exspectare promissum, legalibus vinculis praepediti, et in servitutem mandatorum redacti, custodirentur in adventum futurae in Christo fidei, quae finem repromissionis afferret. Nec vero aestimandum Scripturam auctorem esse peccati, quia omnia sub peccato conclusisse dicatur, cum mandatum quod ex jure praecipitur, ostendat potius arguatque peccatum, quam sit causa peccati. Quomodo et judex non est auctor sceleris, nequam homines vinciendo: sed concludit eos, et nocentes sententiae suae auctoritate pronuntiat, ut debitos poenae indulgentia postea si voluerit, principalis absolvat. (Vers. 24 seqq.) Itaque Lex paedagogus noster fuit in Christo, ut ex fide justificaremur. At ubi venit fides, jam non sub", "candidate_score": 0.683505, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_6_8", "bdc_text": "Ubi nunc menses plus minus undecim transegimus . Quę vero huius urbis celebritas ac potentia sit , non huius instituti esse existimo tibi commemorare , cum ex domesticis et familiaribus ista melius cognoscere possis . De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ;", "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_69", "psc_text": "Nam et quod visus [ Al. jussus] sit ire Jerosolymam, ad hoc isse ut videret apostolum, non discendi studio, quia et ipse eumdem praedicationis haberet auctorem; sed honoris priori apostolo deferendi. Et mansi apud eum diebus quindecim. Non grandi indiguit magisterio qui tanto se ad videndum Petrum tempore praeparavit. Et licet quibusdam superfluum videatur, numeros quoque qui in Scripturis sunt observare: tamen non abs re arbitror quindecim dies, quibus apud Petrum Paulus habitavit, plenam significare scientiam, consummatamque doctrinam. Siquidem quindecim sunt carmina in Psalterio, et quindecim gradus per quos ad canendum ascendunt Deo, et in atriis ejus consistendum justus ascendit. Ezechias quoque quindecim annorum spatio sibi ad vitam dato, signum accipere meretur in gradibus (Isa. XXXVIII): et solemnitates Dei a quinto decimo die incipiunt (Exod. XII). Necnon (quia duplicem intelligentiam sequamur) propterea quindecim ponit dies, ut ostendat non fuisse grande tempus, quo potuerit aliquid a Petro discere; ut ad illum", "candidate_score": 0.646753, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_11", "bdc_text": "Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc.", "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_208", "psc_text": "Si enim data esset Lex quae posset praestare vitam, et id quod repromissio spoponderat exhibere, vere promissio per Legem putaretur exclusa. Nunc autem propter transgressiones, ut supra diximus, posita, magis arguit eos peccatores, quibus post repromissionem in custodiam, et, ut ita dicam, in carcerem data est, ut quia per arbitrii libertatem noluerant innocentes exspectare promissum, legalibus vinculis praepediti, et in servitutem mandatorum redacti, custodirentur in adventum futurae in Christo fidei, quae finem repromissionis afferret. Nec vero aestimandum Scripturam auctorem esse peccati, quia omnia sub peccato conclusisse dicatur, cum mandatum quod ex jure praecipitur, ostendat potius arguatque peccatum, quam sit causa peccati. Quomodo et judex non est auctor sceleris, nequam homines vinciendo: sed concludit eos, et nocentes sententiae suae auctoritate pronuntiat, ut debitos poenae indulgentia postea si voluerit, principalis absolvat. (Vers. 24 seqq.) Itaque Lex paedagogus noster fuit in Christo, ut ex fide justificaremur. At ubi venit fides, jam non sub", "candidate_score": 0.638412, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_24_26", "bdc_text": "Sunt , qui dicant tantam eo Anglorum copiam confluxisse , quanta alias in Galliis vix visa est , tum quod regno Gallię diu prohibiti fuerunt , tum etiam quod ea civitas a mare non ita multum abest . Illi ego triumpho propter conditionis meę rationem et oneris difficultatem , quam sustineo , interesse non potui ; alioquin de singulis ad vos scripturus .", "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_3", "psc_text": "(Apollinarem) de Ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emesenum, et Theodorum Heracleoten, qui et ipsi nonnullos super hac re Commentariolos [ Al. Commentarios] reliquerunt. E quibus si vel pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memoriam retentans. Jam Domini tantum misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. Argumentum itaque Epistolae hujus breviter comprehendens, hac praefatione commoneo, ut sciatis eamdem esse materiam et Epistolae Pauli ad Galatas, et quae ad Romanos scripta est. Sed hoc differre inter utramque, quod in illa altiori sensu et profundioribus usus est argumentis, hic quasi ad eos scribens, de quibus in consequentibus ait: O insensati Galatae: Et: Sic insipientes estis, tali se", "candidate_score": 0.62937, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_24", "bdc_text": "Sunt , qui dicant tantam eo Anglorum copiam confluxisse , quanta alias in Galliis vix visa est , tum quod regno Gallię diu prohibiti fuerunt , tum etiam quod ea civitas a mare non ita multum abest .", "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_169", "psc_text": "diximus, inde devoluti simus quod Galatae stulti et vecordes pronuntiati sint. Scit mecum qui vidit Ancyram [ Al. Anchiram] metropolim Galatiae civitatem, quot [ Al. quod] nunc usque schismatibus dilacerata sit, quot [ Al. quod] dogmatum varietatibus constuprata. Omitto Cataphrygas, Ophitas, Borboritas, et Manichaeos; nota enim jam haec humanae calamitatis vocabula sunt. Quis umquam Passaloryncitas, et Ascodrobos, et Artotyritas, et caetera magis portenta quam nomina [ Al. numina] in aliqua parte Romani orbis audivit? Antiquae stultitiae usque hodie manent vestigia. Unum est quod inferimus, et promissum in exordio reddimus, Galatas excepto sermone Graeco, quo omnis Oriens loquitur, propriam linguam eamdem pene habere quam Treviros, nec referre, si aliqua exinde corruperint, cum et Aphri Phoenicum linguam nonnulla ex parte mutaverint, et ipsa Latinitas et regionibus quotidie mutetur et tempore. Sed jam ad propositum revertamur. Quicumque enim ex operibus Legis sunt, sub maledicto sunt. Scriptum est enim: Maledictus omnis qui non permanserit", "candidate_score": 0.591204, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_24", "bdc_text": "Sunt , qui dicant tantam eo Anglorum copiam confluxisse , quanta alias in Galliis vix visa est , tum quod regno Gallię diu prohibiti fuerunt , tum etiam quod ea civitas a mare non ita multum abest .", "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_160", "psc_text": "vel quo, et unde transierint. Utrum indigenas eos fuderit, an advenas quam nunc incolunt, terra susceperit: et utrum linguam connubio perdiderint, an et novam didicerint, et non amiserint suam. Marcus Varro, cunctarum antiquitatum diligentissimus perscrutator, et caeteri qui eum imitati sunt, multa super hac gente, et digna memoria tradiderunt. Sed quia nobis propositum est, incircumcisos homines non introducere in templum Dei (et ut simpliciter fatear, multi jam anni sunt quod haec legere desivimus), Lactantii nostri quae in tertio ad Probum volumine de hac gente opinatus sit, verba ponemus: « Galli, inquit, antiquitus a candore corporis Galatae nuncupabantur; et Sibylla sic eos appellat. Quod significare voluit poeta, cum ait: Tum lactea colla--Auro innectuntur (Virg. lib. VIII Aeneid.): Cum posset dicere, candida. Hinc utique Galatia provincia, in quam Galli aliquando venientes, cum Graecis se miscuerunt. Unde primum ea regio Gallograecia, post Galatia nominata est. » Nec mirum si hoc ille de Galatis", "candidate_score": 0.590753, "ce_score": null } ] }, { "rank": 13, "cf_id": "cf012", "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", "max_score": 0.687159, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1029_sent_31_33", "bdc_text": "Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant . Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas . Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1525", "psc_text": "dei in se loquentis habitatio est. causam uero amplitudinis suae docet dicens: quia mandata tua perquisiui. naturae nostrae consuetudinem recordemur, quotiensque lectioni uacantes mandata dei et praecepta scrutamur, in quantam amplitudinem intellegentiseintellegentiae mentium nostrarum dilatantur angustiae, et quam patulus nostrae humilitatis in desideria diuina fit sensus. per peccatorum autem nostrorum conscientiam coartatur nobis omnis animi amplitudo, ac difficilia omnia et angusta sunt, cum diuini uerbi habitatione sumus indigni. § 10 Sed ambulans in latitudine propheta uersari in officio digno adeptae amplitudinis debet: et uersatur plane. sequitur enim: et loquebar in testimoniis tuis in conspectu regum et non confundebar. hoc officium dilatati cordis est, ut ex eo in abundantia diuinsediuinae doctrinae uerba procedant loquitur enim propheta constanter aduersus principes terrae deum praedicans. et quidem duplex significatio sensus huius est, quia secundum dominica praecepta oporteat a nobis OhristumChristum 1 II Cor. 4, 8. 4 II Cor. 6, 12. o Ibid 16; cf.", "candidate_score": 0.687159, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_31_33", "bdc_text": "Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant . Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas . Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1535", "psc_text": "d3 uerbi sui C in quo deus uerbi sui pb in quo uerbi sui t ipsis doceri, ut, si quando incidant infirmitates, persecutiones, damna, orbitates, contumeliae, has praesentis sseculisaeculi minas ac potestates spe aeternorum promissorum consolemur. § 2 Et ad hsechaec quidem omnia nos docemur; sed iam ipsis omoibusomnibus propheta perfunctus est dicens: hsecmeconsolata est in humilitate mea: quoniam eloquium tuum uiuificauit me. h ae c ad spem refertur, quam sperare eum deus fecit. consolata est eum uero in humilitate, id est. cum contemnitur, cum inridetarinridetur, cum iniuriis uexatur, cum contumeliis inhonestatur sciens hanc sibi temptationum prae!sentium esse militiam. sed se inter haec iniirmitatisinfirmitatis suae bella spes a domino prsestitapraestita consolatur: uiuificatur autem per eloquia dei. scit in his excellentem esse in cseliscaelis humilitatis susesuae gloriam ; scit animam eloquiis dei refectam tamquam pabulum aliquod uitseuitae in se aeternae continere. non mouetur in eloquiis dei uiuens inani superbientium gloria. nouit", "candidate_score": 0.673767, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_10_12", "bdc_text": "Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem . Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc. Verum hęc divinę providentię permittamus .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1261", "psc_text": "fides, sub lege conclusi eustodiebamurcustodiebamur in ea fide, quae incipiebat. reuelari. itaque lex psedagoga nostra facta est in Christo, uti ex fide iustificemur. at ubi uenit fides, iam non sumus sub psedagogo; omnes enim filii estis fidei. ergo quotienscumque aliquid ex lege relegitur, in opere praesentium mandatorum speculum futurorum est contuendum. et erat quidem congruum de singulis superius conprehensis adferre rationem, ut secundum apostoli doctrinam uniuersa intellegerentur fide futurorum potius quam uirtute ipsius efficienthe profuisse; tamen in unum congesta omnia audientibus ne non tam cognitionem potius quam onus adferant, unam ex superioribus partem retractemus et eam scilicet, quaquae; tempori lo Gal. ill, 23 sq. 1 de titulo psalmi XCI om. V 3 bonum — reliqua om. V 7 ltm xpo spemciem corr. m. 2 V 8 utilis coni. Bened. et illis Vr 11 obseruantiaum corr. m. 1 V fide ex fidelium m. 2 V 12 holocaustumatum V1 .13 otium ex", "candidate_score": 0.672554, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_12_14", "bdc_text": "Verum hęc divinę providentię permittamus . Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror . Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1449", "psc_text": "toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias prseceptapraecepta domini dei tui et iustificationes eius, quae ego prsecipiopraecipio tibi hodie, ut bene sit tibi! ergo cum lex doceat in uiis dei ambulandum, ut ambulanti in his bene in posterum sit, et nunc propheta oret uias iniustitiae a se amoueri sibique ut deus misereatur ex lege, id orat, quod lege conclusum est, ut in uiis dei ambulans in beatitudine collocetur. § 9 Dehinc sequitur: uiam ueritatis dilexi et iudicia tua non sum oblitus. uiam diligunt multi, sed non omnes diligunt ueritatis. et quicumque aut uoluptatum aut diuitiarum aut honorum uiam ineunt, sed et qui hsereticorumhaereticorum doctrinis uagi et incerti et impii differuntur, in uia quidem sunt, sed non sunt in uia ueritatis. sed propheta ex spiritu eius loquitur, qui adsuraptoadsumpto corpore dicturus postea erat: ego sum uia, ueritas, uita. et quia hoc iudicium est, secundum quod in euangeliis continetur:", "candidate_score": 0.670613, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_31_33", "bdc_text": "Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant . Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas . Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1666", "psc_text": "est. iniquitas enim prsedicatorempraedicatorem necesse est oderit ueritatis; sed auxilium a deo est ueritatis prsedicatori. graues enim meminit has esse persecutorum molestias, sed quia iusto utiles sint, non putat amouendas. periculosa namque otiosseotiosae fidei pax est, et faciles securis excubiis insidiseinsidiae sunt. bellis autem exercitatum uirum non cito doli capient: et glorioso certamine opus est, ut corona uictoriseuictoriae deferatur. ob quod non orat adimi sibi causam certandi, sed tribui auxilium uincendi. § 9 Meminit autem non in leui se temptationum esse pugna. sequitur enim: paulo minus eonsummaueruntconsummauerunt me in terra: ego autem non dereliqui mandata tua. prope usque ad finem fidei iniustae persecutiones prophetam redegerunt, illae scilicet, de quibus superius diximus, spiritales nequitisenequitiae in 2 II Tim. 3, 12. 8 Pa. XXXIII, 20. 12 Mfttth. X, 38. 1 et om. p persecntionem VCp1 2 cudicit R 4 tribnlationis V1 6 simulation V1 6 artae VR1 subrepit V 7 meminit V", "candidate_score": 0.669171, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_31_33", "bdc_text": "Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant . Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas . Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1449", "psc_text": "toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias prseceptapraecepta domini dei tui et iustificationes eius, quae ego prsecipiopraecipio tibi hodie, ut bene sit tibi! ergo cum lex doceat in uiis dei ambulandum, ut ambulanti in his bene in posterum sit, et nunc propheta oret uias iniustitiae a se amoueri sibique ut deus misereatur ex lege, id orat, quod lege conclusum est, ut in uiis dei ambulans in beatitudine collocetur. § 9 Dehinc sequitur: uiam ueritatis dilexi et iudicia tua non sum oblitus. uiam diligunt multi, sed non omnes diligunt ueritatis. et quicumque aut uoluptatum aut diuitiarum aut honorum uiam ineunt, sed et qui hsereticorumhaereticorum doctrinis uagi et incerti et impii differuntur, in uia quidem sunt, sed non sunt in uia ueritatis. sed propheta ex spiritu eius loquitur, qui adsuraptoadsumpto corpore dicturus postea erat: ego sum uia, ueritas, uita. et quia hoc iudicium est, secundum quod in euangeliis continetur:", "candidate_score": 0.669004, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_10_12", "bdc_text": "Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem . Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc. Verum hęc divinę providentię permittamus .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_418", "psc_text": "quis confitebitur tibi? sperans ergo propheta misericordiam in sseculumsaeculum et in sseculumsaeculum saeculi confitetur tantum in saeculo: temporaria confessionis officia saeculi tempore gerens, spem uero aeternam saeculorum seternitateaeternitate protendens. 16 cf. EcclesiaBtes XII, 1. 22 Ps. VI, 6. .1 aup supra scr. m. 1 R uitam ex uita m. 2 V 4 proficit E 5 misericordia dei E meiserans V 6 quoque ex quoquae m. 2 V quemq (q in ras. a m. 2) V quenque T 7 et saeculum sup. lin. a m. 2 V 8 taatum in saeculo PT non etiam — nisi in huius in marg. inf. add. m. 2 V 12 nanque T de uita ex de uitam m. 2 V et de iure VPTE decidimus Ve 14 excidentium P 16 profeta VRP inter ostendit et profeta quaedam eras. P 17 illis sup. lin. a m. 2 V cessant enim uoluntates libertatem (libertatS T7) PT etiam", "candidate_score": 0.668458, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_12_14", "bdc_text": "Verum hęc divinę providentię permittamus . Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror . Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_739", "psc_text": "eontentione uictoriao per dominum nostrum Iesum Christum, qui est benedictus in saecula sseculorom. amen. PSALMUS LX. In finem in hymnis Dauid. Exaudi, domine. deprecationem meam, intende orationi mesemea et reliqua. § 1 Simplex est psalmus aeternae gratulationis continens prophetiam. nam neque res gestas neque significationis alicuius eognomentacognomenta superscriptio conprehendit: tantum hymnus in finem est, ut id, quod a propheta cantatum est, in fine uel psalmi uel temporum explicandum esse noscatur. oratio autem est iusti aeterna sperantis seseque in Christo coexcitatum in caelestibus gratulantis. coepitcapit enim ita: § 2 EuiudiExaudi, deus, orationem meam, intende deprecationi mesemea. a finibus terrae ad te clamaui, dum anxiaretur cor meum. exaudiri precationem suam sanctus hic postulat, cuius et ea fiducia est, ut in orationem suam uelit intendi, utrum sit innocens, casta et fidelis et ex intimo conscientisBconscientia atque cordis metu profecta, quia secundum apostolum et corde credendum et ore confitendum sit ad salutem. intendendsc autem", "candidate_score": 0.668342, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_10_12", "bdc_text": "Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem . Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc. Verum hęc divinę providentię permittamus .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1260", "psc_text": "domino et psallere nomini too, altissime, et reliqua. post legis tempora et cognitionem ueritatis conuenit corpus ipsum potius quam umbram corporis contueri. lex enim eorum, quaquae* in domino nostro Iesu Christo inplenda erant, speciem conplectitur; non ipsa ueritas, sed in ea meditatio ueritatis, utilis fide potius quam effectu, imitatione quam genere. ea enim, quae obserunriobseruari praecepta sunt, non uirtute efttcientifeefficientia ipsius utilia erant, sed obseruantium fide salutaria, ut sacrificionimsacrificiorum diuersitates et holocaustomatum religiones et circumcisionis cura et sabbati otium. hsec enim omnia et praetermissa culpam habebant et gesta sub futurorum fide proderant, sicut ait beatus apostolus: prius autem, quam ueniret fides, sub lege conclusi eustodiebamurcustodiebamur in ea fide, quae incipiebat. reuelari. itaque lex psedagoga nostra facta est in Christo, uti ex fide iustificemur. at ubi uenit fides, iam non sumus sub psedagogo; omnes enim filii estis fidei. ergo quotienscumque aliquid ex lege relegitur, in opere praesentium mandatorum speculum futurorum est", "candidate_score": 0.667746, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_30_32", "bdc_text": "Supremus consul metu perculsus perpetuo se domi tenet , nec desunt , qui plebem ad seditionem concitant , sive illos amor Christi sive predae spes ampla commoveat . Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant . Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1076", "psc_text": "altum, capiens captiuitatem, in hominibus ilonadona percipiens, eos qui scilicet inhabitaturos se esse non crederent. cotidie autem per populi credentis accessionem benedietionisbenedictionis multiplicatur augeturque confessio, cum gentiles superstitiones impiseque de diis fabulae, cuincum arsearae dsemonumdaemonum, cam idolorum inania relincuntur et iter omnibus ac profectus dirigitur in salutem. hic igitur salut-arium nostrorum dominus ac deus est, cuius de die in diem benedictionum significatur ieternitas. In eo enim, quod cotidie est, continuatur et semper, eumcum tanta seui protendatur infinitas, quanta et dierum post dies successio consequatur. § 21 Cautissime autem semper propbeticuspropheticus sermo, ne quis per geotiles fabulas philosophisequephilosophiaeque doctrinam notionem nostram de diuinsBdiuinae ueritatis scientia perturbaret, admonuit; quia uariae eorum impiissimaeque sententiae multa de deo stulte profaneque conplexae sunt. nos uero ad cognitionem dei patris et dei filii instituti sacramequumsacramentum sumus uerseuerae cselestisque prudentiseprudentiae in eo, quod uerbum caro factum est. consecuti. ipsum enim nobis, quod IudseisIudaeis scandalum, gentibus uero stultitia", "candidate_score": 0.667674, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_29_31", "bdc_text": "Motus vero tantos excitatos , quantos vix uspiam alibi idque propter Anglorum mercatorum et Germanorum frequentiam , qui edicto isti repugnant . Supremus consul metu perculsus perpetuo se domi tenet , nec desunt , qui plebem ad seditionem concitant , sive illos amor Christi sive predae spes ampla commoveat . Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2197", "psc_text": "dei rebus exultant? § 6 Ac ne leneleue praesidium in apostolis, uel patriarchis ac prophetis, uel potius in angelis, qui ecclesiam quadam custodia cireumsrepiunt, crederemus, adiectum est: et dominus in circuitu populi sui ex hoc nunc et usque in saeculum. sed forte apostolorum uel angelorum custodia sufficiens existimetur. uerum id quidem est; sed et Moysen audiamus. namt).ue cum ei dominus dixisset: ecce angelus meus antecedet te. etillerespondit: nisi tu mecum ambnlesambules, n e me expellas hinc. bonum quidem praesidium angeli, sed melius domini. multis anima nostra laqueis adpetitur, multis aduersus nos armis dimicatur. non terra, non maria, non aer a fidei nostrsenostrae periculo uacant. rapiunt oculos nostros rarae incogniti maris gemmae, occupat animum terrae aurum, notis nos mortis nostrae inlecebris spiritales nequitisenequitiae et ierisaeris huius uirtutes circumuolant, per uitae praesentis molestias, per alienae uoluntatis mores atque lasciuiam insidiantes, ut irascamur, ut oderimus, ut amemus: undique expectamur et adpetimur. sciens ergo", "candidate_score": 0.66633, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_11_13", "bdc_text": "Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc. Verum hęc divinę providentię permittamus . Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1637", "psc_text": "firmetur. scit et beatasbeatus apostolasapostolus Paulus, omni ipse temptationum genere perfunctus, uti se diuinge misericordiae adhortatione. dicens: benedictus deus pater domini nostri Iesu GhristiChristi, pater miserationum et deus omnis exhortationis, qui exhortatur nos in omni tribulatione. et adhortationem hanc scit sibi propheta promissam ab eo patre et domino miserationum, qui per temptationes eum, qui in se credat, examinet; atque ideo snbiecitsubiecit: secundum uerbum tuum seruo tuo, id est secundum eam promissionem, qua spoponderit se tribulatos in passionibus non relicturum. dixit enim in euangeliis: cum ergo tradent uos, nolite cogitare, quomodo aut quid loquamini: dabitur enim nobisuobis in illa die quid loquamini. non enim uos estis, qui loquimini, sed spiritus patris uestri, qui loquitur in uobis. et hoc quidem, quantum ad praesens pertinet tempus. § 15 Futurae autem spei propheta non inmemor est dicens: ueniant miserationes tutetuae, et uiuam: quia lex tua meditatio mea est. naturae corporalis infirmitas eget miserationibus dei.", "candidate_score": 0.666161, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_12_14", "bdc_text": "Verum hęc divinę providentię permittamus . Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror . Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1434", "psc_text": "et ambules in omnibus uiis eius et diligas eum et seruias domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias praecepta domini dei tui et iustificationes eius, quse ego praecipio tibi hodie, ut bene sit tibi? ergo deo adhaerens in dei uia est. § 4 Et qua ratione prophetam hic locutum existimabimus dicentem: uias meas pronuntiaui, et exaudisti me; doce me iustificationes tuas? si enim uias suas praedicat, necesse est peccati uias praedicet, quia in uia peccati sit, quisque in dei uia non sit. sed huic praesenti dicto consentiens illud uidetur, quod dictum est: pronuntiabo aduersum me iniustitias meas, domine, et rursum: iustus in exordio sermonis sui ipse sui accusator est. ergo hic pronuntiatio, quae dicitur, non laudatio est, sed confessio uiarum suarum, id est peccatorum suorum paenitens professio; 8 Dent. X, 12 sq. 21 Pa. XXXI, 6. 22 Prov. XVIII, 17. 1 se supr.", "candidate_score": 0.665035, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_11_13", "bdc_text": "Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc. Verum hęc divinę providentię permittamus . Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1648", "psc_text": "uero ubi non erit, in iustificationibus dei manebitur. iustificationes autem dei inmaculatum cor esse praestabunt. CAPH. Defecitin salutare tuum animamea, et inuerbum tuum spero et reliqua. § 1 NaturseNaturae humanae est, ut, cum id, quod desiderat, non potest obtinere, per desiderii iugem cupiditatem animi defectione teneatur. et hoc nosse ex ipsis adfectionis nostrae motibus promptum est, in quantam animi defectionem eorum, quos desideramus, expectatione redigamur. propheta itaque, cui omnis ad deum expectatio est, cui omne in mandatis eius desiderium est, loquitur et dicit: defecit in salutare tuum anima mea, et in uerbum tuum spero. non habet alia, quffl desiderium suum occupent, et sancti cupiditas non uacat 1 Matth. XV, 19. 9 fornigationes Cl 8 blasfemiae V blaspemiae C 4 ut de r 6 in iustificationibus pE 7 di maneat iustificationum add. m. 2 V iustificationfl ex iustificatione corr. m. 1 R intellegit ex intellegenti m. 2 r r 8 enim", "candidate_score": 0.664891, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_11_13", "bdc_text": "Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc. Verum hęc divinę providentię permittamus . Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1323", "psc_text": "et quia haec simplicia et splendida sunt nosque in uerum lumen per obseruantiam suorum dirigentia, idcirco ita dictum est: prseceptumpraeceptum domini lucidum, inluminans oculos. de lege autem non conuenerat ista dixisse, quia per umbram futurorum sancta est et animas per futurorum cognitionem conuertens; mandatum autem per obseruantiam sui inluminans. § 7 Ergo quia beati sunt scrutantes testimonia dei, et aliud legem, aliud mandatum, aliud testimonia esse sicut cetera diximus, quae haec dei sint testimonia, noscendum est. legis etenim totius liber sub testimoniis datus est. caelum namque et terram Moyses librum testamenti traditurus in testimonium aduocauit. sunt et plurima in causam testimoniorum constituta, 4 Gal. IV, 24. 7 Rom. VII, 14. 10 Exod. XX, 18. 13 Ps. XVIII, 9. 1 habuit duos filios R (iVou. Testam. Vat. 460 viovs ltJX.) 2 sed qui — ex libera in mQrg. add. m. 1 p 8 rempromiseionem V 4 umbra esset p 5 allegoramina", "candidate_score": 0.664853, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_12_14", "bdc_text": "Verum hęc divinę providentię permittamus . Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror . Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1532", "psc_text": "cat ion i bus tuis. et exercitatio adsiduitatem operationis ostendit. frequenter itaque sibi esse ac semper intentam praeceptorum obseruantiam docet ad illas, de quibus superius memorauimus, caelestium iustificationum effieientias, nunc se in iustificationibus praesentis et ex futuris adumbratae legis exercens. ZAIN. Memento uerbi tui seruo tuo, in quo mihi spem dedisti et reliqua. § 1 Omnis dei sermo, qui scripturis diuinis continetur. m spem bonorum caelestium uocat. atque ob id propheta in omnibus se dei praeceptis mansisse confidens constanter ait: memorare uerbum tuum seruo tuo. numquid promissi sui deus inmemor est? absit istud, ut aliqua subrepere in aeternam atque indefessam uirtutem humanarum infirmitatum genera credantur. sed propheta, qui promissis dei credidit, qui desiderio caelestium detentus est, qui contemptu praesentium futura sperauit, non ad memoriam uerbi sui deum admonet; sed, ut uerbi sui in se seruo suo memor sit, deprecatur, id est, ut ita dignus habeatur, in quo iam deus uerbi", "candidate_score": 0.663797, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_11_13", "bdc_text": "Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc. Verum hęc divinę providentię permittamus . Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_416", "psc_text": "om. R 96 humanorum V 86 melior est miserioordia PE. 8* misericordia tua super uitam: quia, quamuis probabilis per iustitise operationem uita iustorum sit, tamen per misericordiam dei plus meriti consequetur. ex hac enim uita in uitam proficiet aeternam; et operationem iustitiae in tantum dei misericordia muneratur, ut, miserans iustitiaBiustitiae uoluntatem, aeternitatis quoque susesuae iustum quemque tribuat esse participem. idcirco in saeculum et in sseculumsaeculum saeculi misericordia? spes est: sed confessio tantum in gseculsaeculum um, non etiam in saeculum saeculi. non enim confessio peccatorum nisi in huius saeculi tempore est, dum uoluntati susesuae unusquisque permissus est et per uitae licentiam habet confessionis arbitrium. decedentes namque de uita simul et iure decedimus uoluntatis. tunctune enim ex merito praeteritae uoluntatis lex iam constituta . aut quietis aut pcenaepoenae excedentium ex corpore suscipit uoluntatem. cuius temporis non iam liberam, sed necessariam uoluntatem ostendit Iprophetapropheta, cum dicit: non est mihi in diebus illis uoluntas.", "candidate_score": 0.66359, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_41_43", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando . Tiguri .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1719", "psc_text": "esse constituit. super docentes se ergo intellegit. § 6 Et quia interdum ex naturse diuersitate soleat accidere, ut discipulus prudentior sit magistro, tamen hoc ipsum diligentiae susesuae et studii esse demonstrat. ait enim: super seniores intellexi: quia mandata tua exquisiui. etsuperdocentes intellegit et super seniores intellegit, doctrinae atque intellegentiseintellegentiae suae officium cum ipsa temporis antiquitate demonstrans, id est populi ante se anterioris significans aetatomaetatem. in quo utrumque conuenit, ut et antiquior sit et se putet esse doctorem. sed super eum ille intellegit, qui et docetur et iunior est; intellegit uero, quia mandata dei exquisierit, quae doctor, dum se docere credit, ignorat. § 7 Consequens autem est, ut, qui super seniores et doctores intellegit, fructum intellegentiseintellegentiae susesuae reddat, scilicet, ut ea, quae cognita et perfecta habere ccepitcoepit, exerceat. et uideamus, an hoc ipsum in consequentibus sit. ait enim: ab omni uia mala prohibui pedes meos, ut custodiam uerbum tuum. perfecta haec", "candidate_score": 0.65819, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_41_43", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando . Tiguri .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1718", "psc_text": "et ex profeta est m. 2 V 28 docentes te Cpb super uersus r 24 se om. Cp id est om. V 27 seculorum habere C oaelorum habere V caelorum se habere E 99 ihm xpi V.. intellegit, qui unigenitum dei filium in carne uenturum, testimonia. eius meditans, semper expectet. o felix discipuli intellegentia! o doctorum miserabilis inperitia! docentes nesciunt, et intellegunt qui docentur. caret autem propheta uitio iactantire: intellegentiae enim prsestantiampraestantiam unde adeptus esset, ostendit. nam superius ait, quod super inimicos suos prudentior a deo in mandatis eius esset effectus. intellegentia enim omnis ex eo est, qui prudentiorem eum esse constituit. super docentes se ergo intellegit. § 6 Et quia interdum ex naturse diuersitate soleat accidere, ut discipulus prudentior sit magistro, tamen hoc ipsum diligentiae susesuae et studii esse demonstrat. ait enim: super seniores intellexi: quia mandata tua exquisiui. etsuperdocentes intellegit et super seniores intellegit, doctrinae atque intellegentiseintellegentiae suae", "candidate_score": 0.654678, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_41_43", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando . Tiguri .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1323", "psc_text": "et quia haec simplicia et splendida sunt nosque in uerum lumen per obseruantiam suorum dirigentia, idcirco ita dictum est: prseceptumpraeceptum domini lucidum, inluminans oculos. de lege autem non conuenerat ista dixisse, quia per umbram futurorum sancta est et animas per futurorum cognitionem conuertens; mandatum autem per obseruantiam sui inluminans. § 7 Ergo quia beati sunt scrutantes testimonia dei, et aliud legem, aliud mandatum, aliud testimonia esse sicut cetera diximus, quae haec dei sint testimonia, noscendum est. legis etenim totius liber sub testimoniis datus est. caelum namque et terram Moyses librum testamenti traditurus in testimonium aduocauit. sunt et plurima in causam testimoniorum constituta, 4 Gal. IV, 24. 7 Rom. VII, 14. 10 Exod. XX, 18. 13 Ps. XVIII, 9. 1 habuit duos filios R (iVou. Testam. Vat. 460 viovs ltJX.) 2 sed qui — ex libera in mQrg. add. m. 1 p 8 rempromiseionem V 4 umbra esset p 5 allegoramina", "candidate_score": 0.654453, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_8_10", "bdc_text": "De studiorum nostrorum cursu ( quum oeconomiam et privatam vivendi rationem hactenus administravimus ) quid ad te scribam potissimum , non habeo , et si quidem , Gesnerus , antiquus hospes , tibi explanabit ; scripsi etenim , quem rerum mearum eventum et exitium mihi praesagirem . Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_896", "psc_text": "spiritus enim sancti muneribus inundamur, et in nos ex illo uitae fonte fluuius dei aqua repletus infunditur. habemus etiam et cibum paratum. et quis hic cibus est? ille scilicet, in quo ad dei consortium praeparamur per communionem sancti corporis in communione deinceps sancti corporis conlocandi. id enim praesens psalmus significat dicens: parasti cibum illorum, quoniam ita est praeparatio tua: quia cibo illo quamuis in praesens saluamur, tamen in posterum praeparamur. § 15 Seruat autem consuetudinem suam propheta, ut tempora. de quibus loquitur, distinguat. superior namque sermo tamquam de praeterito fuit; qusequae autem adhuc gerenda erant. gerendorum fide et scientia tamquam iam gesta memorauit. at autem ea omnia futuri temporis doceret esse, ait: riuos 8 Ps. XLV, 5. 10 Ioh. IV, 13 sq. 12 Ioh. VII, 88 sq. h I aarimus corr. m. 1 P aurimus R 3 aebrietas P 9 in euuangeliis R (in euangelio V) 10 ex (x in", "candidate_score": 0.653431, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_41_43", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus . Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando . Tiguri .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1260", "psc_text": "domino et psallere nomini too, altissime, et reliqua. post legis tempora et cognitionem ueritatis conuenit corpus ipsum potius quam umbram corporis contueri. lex enim eorum, quaquae* in domino nostro Iesu Christo inplenda erant, speciem conplectitur; non ipsa ueritas, sed in ea meditatio ueritatis, utilis fide potius quam effectu, imitatione quam genere. ea enim, quae obserunriobseruari praecepta sunt, non uirtute efttcientifeefficientia ipsius utilia erant, sed obseruantium fide salutaria, ut sacrificionimsacrificiorum diuersitates et holocaustomatum religiones et circumcisionis cura et sabbati otium. hsec enim omnia et praetermissa culpam habebant et gesta sub futurorum fide proderant, sicut ait beatus apostolus: prius autem, quam ueniret fides, sub lege conclusi eustodiebamurcustodiebamur in ea fide, quae incipiebat. reuelari. itaque lex psedagoga nostra facta est in Christo, uti ex fide iustificemur. at ubi uenit fides, iam non sumus sub psedagogo; omnes enim filii estis fidei. ergo quotienscumque aliquid ex lege relegitur, in opere praesentium mandatorum speculum futurorum est", "candidate_score": 0.652642, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_19_21", "bdc_text": "ego non interfui ; sed ex Germanis nostris intelligo tantos hic sumptus profusos , quantos vix commemorare phas est . Legatis gratię actę et honestissime nobilibus aliquot comitati non sine regiis muneribus dimissi sunt .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2211", "psc_text": "assertiones et ementitas interpretationes inquirere, quibus uideremur altius nescio quid ac profundius ceterorum sensu inteUexisseintellexisse, proinde quasi nos sensui nostro ea, quse scripta sunt, coaptemus et non magis ex his, quai scripta sunt, sensum diligentis et sollicitsesollicitae intellegentiae consequamur. scriptura enim legis manet atque est anterioribus quam adesset dominus, temporibus consummata a prophetis, edita a IudseisIudaeis, pertractata a regibus, suscepta a gentibus, sed intellecta et probata a Christianis. § 2 Hoc forte insolens existimetur. plane insolens est, si nobis hanc gloriam prsesumimuspraesumimus, si tantum intirmitatiinfirmitati nostrsenostrae Iicerelicere uolumus, ut tantis temporibus abstrusa, tantis humani generis obscura aetatibus, in quibus intellegendis frustra reges laborauerint, ipsi doctores et magistri legis errauerint, nos stulti sseculosaeculo et purgamenta mundi et deliramenta sapientibus 25 eorum intellegentia gloriemur. sed tamen intellegimus, quia 2 in saecala amen R in saecula V in saecula saeculorum amen P ExpJie. psalmus CXXIIII incip. psalmus CXXV feliciter V Finit psal. CXXIIII", "candidate_score": 0.649382, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_10", "bdc_text": "Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1260", "psc_text": "domino et psallere nomini too, altissime, et reliqua. post legis tempora et cognitionem ueritatis conuenit corpus ipsum potius quam umbram corporis contueri. lex enim eorum, quaquae* in domino nostro Iesu Christo inplenda erant, speciem conplectitur; non ipsa ueritas, sed in ea meditatio ueritatis, utilis fide potius quam effectu, imitatione quam genere. ea enim, quae obserunriobseruari praecepta sunt, non uirtute efttcientifeefficientia ipsius utilia erant, sed obseruantium fide salutaria, ut sacrificionimsacrificiorum diuersitates et holocaustomatum religiones et circumcisionis cura et sabbati otium. hsec enim omnia et praetermissa culpam habebant et gesta sub futurorum fide proderant, sicut ait beatus apostolus: prius autem, quam ueniret fides, sub lege conclusi eustodiebamurcustodiebamur in ea fide, quae incipiebat. reuelari. itaque lex psedagoga nostra facta est in Christo, uti ex fide iustificemur. at ubi uenit fides, iam non sumus sub psedagogo; omnes enim filii estis fidei. ergo quotienscumque aliquid ex lege relegitur, in opere praesentium mandatorum speculum futurorum est", "candidate_score": 0.647851, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2297", "psc_text": "sed b fort. reete 21 inbicillitatis G 24 causa GR casu PTE cf. Acad. p. 68. omnis mali passione. hic ergo timor non docetur, sed ex natura infirmitatis occurrit. neque quid timendum sit discimus, sed terrorem suum ipsa illa nobis iniciunt, qute timentur. § 2 At uero de timore domini ita scriptum est: uenite, filii, audite me, timorem domini docebo uos. discendusdiscens ergo dei timor est, quia docetur. non enim in terrore, sed in ratione doctrinae est; neque ex trepidatione naturae est. sed praeceptorum obseruantia et operibus uitseuitae innocentis et cognitione ueritatis ineundus est. nam si idcirco deus timendus est, quia plura fulminibus arserint, tonitru prostrata sint, terrae nunc motu conciderint, nunc biatu recepta sint, nullus fidei timor est, qui ex timore accidentium commouetur. nobis autem timor dei omnis in amore est, metumque eius dilectio perfecta consummat. dilectionis autem nostrae in eum hoc proprium officium est, parere monitis, statutis obtemperare,", "candidate_score": 0.647791, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_23_25", "bdc_text": "Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est . Sunt , qui dicant tantam eo Anglorum copiam confluxisse , quanta alias in Galliis vix visa est , tum quod regno Gallię diu prohibiti fuerunt , tum etiam quod ea civitas a mare non ita multum abest . Illi ego triumpho propter conditionis meę rationem et oneris difficultatem , quam sustineo , interesse non potui ;", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_190", "psc_text": "ait: ego hodie genui te, ratio possit intellegi, adhibenda nobis est euangelica atque apostolica auctoritas, ut uel prophetam de apostolo uel apostolum de propheta intellegamus. tenendus autem idem euangelicorum dictorum ordo, qui psalmi est. § 24 Nam id primum est: ego autem constitutus sum rex ab eo super Sion montem sanctum eius. et nescio, cui Christum regem esse ambigere sit tutum, latrone hoehoc ipso in crucis passione confitente: memento mei, domine, cum ueneris in regnum tuum. sed non sufficit eonfessioconfessio latronis, regem esse profitentis. testantur etiam adoraturi magi, cum interrogant: ubi est, qui natus est rex IudaorumIudaeorum? testatur et Pilatus interrogans: tu es rex Iudaeorum? profitetur et dominus respondens: tu dixisti. non negat interrogatus, nec gloriatur humiliandus ad mortem. 20 Luc. XXIII, 42. 23 Matth. II, 2. 24 Matth. XXVII, 11. 2 omnia sup. lin. a m. 2 V (E hoc uerbum ante tempora ponunt) 3 germinat V R 4", "candidate_score": 0.642623, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_13", "bdc_text": "Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2643", "psc_text": "sunt, rerum futurarum effectibus conparantur. apostolus quoque docet ea ipsa, quae gesta sunt, in prsefiguratiooem gesta esse, dicens: quia lex umbram habet futurorum bonorum et: omnia in prseformationem acciderunt his: scripta sunt autem propter nos, in quos fines 4 Pe. LXXVIU, 1. 19 Ps. LXXVII, 1 sq. 95 Hebr. X, 1. 261 Cor. 10,11. 2 populi GRT populo P 3 abaolutae R gentia hoins G gentii istius RPTE adque GR orbiB G 6 uelud R oustodiarium GRT custodiarum P custodiam E cf. Abh. IV, 78 7 et GR om. PT 10 hebreis ba G haebraeis R senioribus om. PT 11 inscribtio*## G 18 in patris T 14 formam — gesta eunt um. GtPT (in T lacuna relicta est) formam futuri R futuri formam E 17 omnia G omnia ea RPT egypto G 18 esse GRT esset P 19 adtende GRPe attendite Tb 90 inclinatae R 21 in parabolam G in", "candidate_score": 0.637261, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_30", "bdc_text": "Supremus consul metu perculsus perpetuo se domi tenet , nec desunt , qui plebem ad seditionem concitant , sive illos amor Christi sive predae spes ampla commoveat .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1076", "psc_text": "altum, capiens captiuitatem, in hominibus ilonadona percipiens, eos qui scilicet inhabitaturos se esse non crederent. cotidie autem per populi credentis accessionem benedietionisbenedictionis multiplicatur augeturque confessio, cum gentiles superstitiones impiseque de diis fabulae, cuincum arsearae dsemonumdaemonum, cam idolorum inania relincuntur et iter omnibus ac profectus dirigitur in salutem. hic igitur salut-arium nostrorum dominus ac deus est, cuius de die in diem benedictionum significatur ieternitas. In eo enim, quod cotidie est, continuatur et semper, eumcum tanta seui protendatur infinitas, quanta et dierum post dies successio consequatur. § 21 Cautissime autem semper propbeticuspropheticus sermo, ne quis per geotiles fabulas philosophisequephilosophiaeque doctrinam notionem nostram de diuinsBdiuinae ueritatis scientia perturbaret, admonuit; quia uariae eorum impiissimaeque sententiae multa de deo stulte profaneque conplexae sunt. nos uero ad cognitionem dei patris et dei filii instituti sacramequumsacramentum sumus uerseuerae cselestisque prudentiseprudentiae in eo, quod uerbum caro factum est. consecuti. ipsum enim nobis, quod IudseisIudaeis scandalum, gentibus uero stultitia", "candidate_score": 0.636979, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_30", "bdc_text": "Supremus consul metu perculsus perpetuo se domi tenet , nec desunt , qui plebem ad seditionem concitant , sive illos amor Christi sive predae spes ampla commoveat .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2526", "psc_text": "dñi PTa serui eius i. ascenderint. benedicendus est, quia nos in excelsum prouexerit. quia fidei gradibus in sublime domus susesuae eleuauerit. benedictione autem dei os peccatoris indignum est; et idcirco ait: omnes serui eius. non omnium est deo accepta benedictio, neque se promiscuus putet placere posse. soli istud conpetit dei seruo, non peccati seruo nec sseculisaeculi seruo. omniaomnis enim. inquit, qui facit peccatum, seruus est peccati. seruo igitur dei conpetit, ut dominum suum religioso ore benedicat. § 2 Ac ne ipsi quidem seruo hoc erit proprium, qui se seruum nomine solo profiteatur, qui etiam nunc cunctabnnduscunctabundus et fluctuans incerto fidei uento circumferatur, cuius cogitatio et uoluotasuoluntas in recordationem peccaminum et in curas uoluptatum euagetur. etidcircocum dixisset: ecce nunc benedicite dominum omnes serniserui eius, adiecit: qui statis in domo domini, in atriis domus domini. qui stat, loco non mouetur. iam cucurrit, iam ascendit, iam immobilis manet, iam auide bibit beatam illam", "candidate_score": 0.636707, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_13", "bdc_text": "Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_897", "psc_text": "iam gesta memorauit. at autem ea omnia futuri temporis doceret esse, ait: riuos 8 Ps. XLV, 5. 10 Ioh. IV, 13 sq. 12 Ioh. VII, 88 sq. h I aarimus corr. m. 1 P aurimus R 3 aebrietas P 9 in euuangeliis R (in euangelio V) 10 ex (x in ras. 1) R & flumina R 13 hoc ergo V cf. Ephem. Amtr. 1889 p. 984 18 hic (V)PE hic ille R 19 a quo e per commnnionem (em ex corr. 1) R 20 post sancti 3-4 lilt. era*. R in communionS P 98 salu = emur (e ex a ut uidetur corr.) R saluemur e 25 pphaau = t (eras. i) tempora R 26 naque fipr. scr. m. I R 27 adhuc supr. scr. m. 3 R erant supr. scr. m. 3 jR. eius inebria, multiplica generationes eius: in stillicidiis eius lsetabiturlaetabitur, cum exorietur. omnis hic orantis est sermo", "candidate_score": 0.635774, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_30", "bdc_text": "Supremus consul metu perculsus perpetuo se domi tenet , nec desunt , qui plebem ad seditionem concitant , sive illos amor Christi sive predae spes ampla commoveat .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1698", "psc_text": "omnia, et unus dominus noster Iesus, per quem omnia. constanter ergo propheta, cui soli seruit, quod suus sit, confitetur: et quia suus sit, ut saluetur, orat. suus autem per id est, quia iustificationes eius exquirat. aliis quaerentibus gloriam mundi, aliis quserentibaa agros, domos, pecuniam, ille iustitias dei exquirit et, quod dei sit, gloriatur.' § 13 Est autem in istiusmodi pios ac religiosos uiros ingens odium inreligiosorum. et scit propheta, uel saeculi hominibus uel diabolo et ministris eius eum, qui se dei profitetur, esse pertsesum. hoc etiam consequenti uersu docet, quo ait: me exspectauerunt peccatores, ut perderent: testimoniatua intellexi. diabolo uel ministris eius pugna est, omnem gloriam uiri fidelis auferre et eum non ex portione dei sinere esse, sed in damnationis suae consortium adsumere. longo itaque ac diutino proelio contra fidem prophetae dimicatur. sed memor ille mandatorum dei et testimonia eius intellegens restitit atque permansit. neque aliter spem eorum, qui perditionem", "candidate_score": 0.633768, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_32", "bdc_text": "Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1724", "psc_text": "nobis in Christo fuit: et idcirco super docentes se et seniores intellegit, quia legem euangelicam, qusequae Moysi lege continetur, intellegit. haec ergo per dominum nostrum lata est, haec omnem hominem in scientiam dei erudiuit. et idcirco ad id, 22 Ps. IX, 21. 1 ferimus in C ferimL in p ferimur in b 2 hac V1 4 prouooauit V et optinendtl C et obtinendO p 6 si quia VC ai que p instinotu eo V instinctu suo Cp trahamuss V 7 nosraa R 9 ut post sit V di nerbum Y neque enim — custodiet in marg. infer. add. m. 2 V 10 prohiberi se V 12 obseruat E 14 autem om. C uerbfl C 15 aequitur sup. lin. a m. 1 V 18 saltem CpE et semper om. V 20 aibi dominus pb 21 idem ex eadem m. 2 V 24 pedagoga VR 25 intellexit quia VCpE 27 nostrum om.", "candidate_score": 0.633398, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_23", "bdc_text": "Hodie , qui huius mensis est 28. , Galliarum regem magno apparatu et regio more Rottomagum ingressurum constans fama est .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2703", "psc_text": "GT uerba RPe 2 *antem G 8 magna est GR magna PT 4 agnoscit G cognoscit RPET cf. p. 742, 8 5 profeta- G profetia R 7 rege.. G regem R reges PT 8 enim GR om. P ex regno R et regno G & regno P 11 regnatis G P regnastis R 14 cantent (t in ras. 3) R 16 et apostoli GT apostoli RP 17 sunt dirigentea G in unam uiam G in unam RPTE 22 ymni* G 23 gloria di est P magnificentia ei' enim P 24 nam om. R 25 ad horum cognitionem RT in horum cognitione P horum cognitione c. § 14 Neque solum magna est dei gloria, sed etiam excelsasexcelsus estethumilia respicit. hinc eminentis celsitudinis suae admiratio maxima est, quod humilia respicit, qui excelsus est. sed quae humilia respicit ? nempe ista: cor contribnlatumcontribulatum et humiliatum deus non spernit; et rursum: et super quem", "candidate_score": 0.630653, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_32", "bdc_text": "Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1390", "psc_text": "Et idcirco sanctus propheta uicturum se dicit esse, cum uiuat, per hanc scilicet umbram nitre ad ueram illam regionem uiuentium transferendum. secundum quod exemplum, ut dixit: uiuam. ita et: custodiam sermones tuos. custodiuntur interim secandumsecundum apostolum Paulum pro parte et per speculum. sunt enim multa saeculi scandala, qusequae prohibent perfectam in nobis mandatorum esse custodiam. taceo de naturis corporum, 8 Matth. m, 11. 12 Luc. XII, 50. 23 I Cor. 13, 9; 12. 1 praeformatum V flposl posse eras. 2 lilt. (nt ?) R 4 per demutationem Cp 5 glorioaore V gnatura V 6 si om. Cp extimet p 7 et om. C caelesti uitam V caelesti uita Cp cf. Draeger Synt. 1,478 9 in s. s. m. 1 R qui m autempostmeuenitE 10 baptizabit E in om. b 11 do corr.m. 2 r h 12 abeo R abeo p 13 aliut baptiama V alio baptismate C alio bapne tismo", "candidate_score": 0.629381, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_32", "bdc_text": "Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1449", "psc_text": "toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias prseceptapraecepta domini dei tui et iustificationes eius, quae ego prsecipiopraecipio tibi hodie, ut bene sit tibi! ergo cum lex doceat in uiis dei ambulandum, ut ambulanti in his bene in posterum sit, et nunc propheta oret uias iniustitiae a se amoueri sibique ut deus misereatur ex lege, id orat, quod lege conclusum est, ut in uiis dei ambulans in beatitudine collocetur. § 9 Dehinc sequitur: uiam ueritatis dilexi et iudicia tua non sum oblitus. uiam diligunt multi, sed non omnes diligunt ueritatis. et quicumque aut uoluptatum aut diuitiarum aut honorum uiam ineunt, sed et qui hsereticorumhaereticorum doctrinis uagi et incerti et impii differuntur, in uia quidem sunt, sed non sunt in uia ueritatis. sed propheta ex spiritu eius loquitur, qui adsuraptoadsumpto corpore dicturus postea erat: ego sum uia, ueritas, uita. et quia hoc iudicium est, secundum quod in euangeliis continetur:", "candidate_score": 0.621074, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_32", "bdc_text": "Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1364", "psc_text": "nersuuersu ordo doctrinae. primus uersus de custodiendis ab adulescente mandatis dei constitit; sequens, quia in toto corde deum exquisierit, ne a mandatis dei apelleretur; dehinc quod sacramenta absconsa sapientiaesapientia et occulta dei mysteria mentis susesua secreto continuerit; quarto nunc id deprecatur, ut iustificationes eidem ostendat: et deprecatur confessionis honore praelato 3 Tob. XH, 7. 6 I Cor. 3, 2. 8 Matth. XIII, 44. 10 Ibid. VII, 6. 1 Becndae ex secude m. 2 V 2 pecarem C peccarem p 6 Chorinthios C Coritios V adhuc ex adhac m. 2 V paruolos V post paruulos add. gcribentem pb quendam V aeloquia R eloquio V occuluisse VCpE 8 adque V (add. m. 2), RC 9 occultari ex occultare m. 1 R 10 margaritas — neque in marg. inf. add. m. 2 V 11 dari a donari V 13 enim m ex lenim m. 1 V enim - C 14 peccare V* peccarem", "candidate_score": 0.62077, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_37", "bdc_text": "Quęso , uxori , matronę honestissimę , cum fratribus d. Pellicano , Theodoro et Waltero , universae familiae piissimę salutem ex me dicito .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_758", "psc_text": "matris et liberselibera per dominum nostrum Iesum OhristumChristum, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS LXI. In finem pro Idithum psalmus Dauid. Nonne deo subdita erit anima mea? ab ipso enim salutare meum et retiquareliqua. § 1 Prophetiae sermo non nisi ad aliquem profectum audientium scriptus est, ut aut ad scientiam doceat, aut ad uoluntatis innooentiaminnocentiam confirmet, ut nunc hic psalmus pro Idithun a Dauid cantatur, in quo ad dei timorem, ad humanarum siue spiritalium nequitiarum constantem tolerantiam eruditur et ad contemptum opum, quia auaritia malorum omnium radix est, firmatur. in his enim beatae aeternaeque uitae status certus est, si et pietas in deum sit et patientia in aduersis et contemptus opulentiooopulentiae. a dei itaque confessione caeptus est psalmus. § 2 Nonne deo subdita erit anima mea? ab ipso enim salutare meum. etenim ipse deus meus, saluator meus, susceptor meus; non mouebor amplius. confessio dei communi hominum affectu a", "candidate_score": 0.602957, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_21", "bdc_text": "Legatis gratię actę et honestissime nobilibus aliquot comitati non sine regiis muneribus dimissi sunt .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3144", "psc_text": "saeculi muneris sumit: fieri regem regum, quorum odia ob Christi nomen excepta sint, uinciri nobiles, quorum nos uincula carceresque concluserint; conscriptum in eos iudicium habetur, quorum et gladii desseuierint et potestas. sic sanctorum gloria omnis a deo est, cum post has uitseuitae et corporum passiones 9 cf. I Cor. 4,13. 12 Apoc. XIX, 15. 13 Matth. X, 84. 15 I Cor. 6,3. 18 Ps. XLIX, 21. 22 Matth. XXII, 13. 1 plurimia R pluribus nb 8 cum scripsi dum En terre R 11 quia Rb qui n 12 apocalipsi R 18 potestatis ex potestates m. 3 R exercens R exerens Bened. in adn. 19 argutionis R arguitionia b 95 fuerat R erat b 28 uinci R 30 deseuierint R 31 passionis R sed cf. Acad. p. 18. egerant potestatem. sic cantici noui hymirashymnus impJeturimpletur, cum post gentium obprobrium regumque cruciatus iudicium aasscriptumconscriptum in gentes regesque decernant, quibus dominus Iesus Christus", "candidate_score": 0.602543, "ce_score": null } ] }, { "rank": 14, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1", "max_score": 0.68645, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1029_sent_11_13", "bdc_text": "Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc. Verum hęc divinę providentię permittamus . Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_1218", "psc_text": "pietatem (m s. l. tI. 1) S 15 cap. XVI E 16 cui iocertum bd secum om. S 17 miseria om. S succedat miseria S 18 conscius (a. 1. m. 2 al pręscius) E praescius PBSbd 20 enim] autem b futuri om. b 25 consorcium R 27 beatam om. b et i mg. add. at hereticam modo JRl non erat praescius futuri sui peccati. neque enim et illi praescii fuerunt, quibus apostolus dicit: uos, qui spiritales estis, instruite huius modi in s'piritu lenitatis, intendens te ipsum, ne et tu temteris; non absurde tamen nec inprobe dicimus beatos iam fuisse hoc ipso, quod spiritales essent non corpore, sed iustitia fidei, spe gaudentes, in tribulatione patientes. quanto magis ergo et ampliore modo beatus erat homo in paradiso ante peccatum, quamuis incertus futuri sui casus, qui spe ita gaudebat propter praemium futurae commutationis, ut nulla esset tribulatio, cui tolerandae patientia militaret! quamuis enim", "candidate_score": 0.68645, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_10", "bdc_text": "Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_1218", "psc_text": "pietatem (m s. l. tI. 1) S 15 cap. XVI E 16 cui iocertum bd secum om. S 17 miseria om. S succedat miseria S 18 conscius (a. 1. m. 2 al pręscius) E praescius PBSbd 20 enim] autem b futuri om. b 25 consorcium R 27 beatam om. b et i mg. add. at hereticam modo JRl non erat praescius futuri sui peccati. neque enim et illi praescii fuerunt, quibus apostolus dicit: uos, qui spiritales estis, instruite huius modi in s'piritu lenitatis, intendens te ipsum, ne et tu temteris; non absurde tamen nec inprobe dicimus beatos iam fuisse hoc ipso, quod spiritales essent non corpore, sed iustitia fidei, spe gaudentes, in tribulatione patientes. quanto magis ergo et ampliore modo beatus erat homo in paradiso ante peccatum, quamuis incertus futuri sui casus, qui spe ita gaudebat propter praemium futurae commutationis, ut nulla esset tribulatio, cui tolerandae patientia militaret! quamuis enim", "candidate_score": 0.649844, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_29", "bdc_text": "Motus vero tantos excitatos , quantos vix uspiam alibi idque propter Anglorum mercatorum et Germanorum frequentiam , qui edicto isti repugnant .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_1272", "psc_text": "quo fit in pecoribus concumbendi adpetitus, ut succedant nascentia morientibusmonentibus, sed tamen etiam in ipsa iam poena suae generositatis index anima rationalis bestialem motum in membris suae carnis erubuit eique incussit pudorem non solum, quia hoc ibi sentiebat, ubi numquam antea tale aliquid senserat, uerum etiam quod ille pudendus motus de praecepti transgressione ueniebat. ibi enim sensit, qua prius gratia uestiretur, quando in sua nuditate nihil indecens patiebatur. ibi conpletum est: domine, in uoluntate tua praestitisti decori meo uirtutem. auertisti autem faciem tuam, et factus sum conturbatus. denique illa conturbatione ad folia ficulnea cucurrerunt, succinctoria consuerunt et quia glorianda deseruerant pudenda texerunt. nec arbitror eos cogitasse aliquid in illis foliis, quod talibus congrueret contegi iam membra prunentia; sed occulto instinctu ad hoc illa conturbatione conpulsi sunt, ut etiam talis poenae suae significatio a nescientibus fieret, quae peccatorem facta conuinceret et doceret scripta lectorem. 17 Ps. 29, 8 2 adhuc (8.", "candidate_score": 0.612155, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_18_20", "bdc_text": "Ei tam po.. . ego non interfui ; sed ex Germanis nostris intelligo tantos hic sumptus profusos , quantos vix commemorare phas est .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_810", "psc_text": "intellegire P 8 blasphemias (i 8. I. m. 1) 8 5 inuidendam P praecipius 8 multumque] multum P22 6 intellectus Bib; in mg. add. b aJ intellector 7 de deo S scribta EP 8 intelleguntur PRl figurat*e P atque] et quae R enigmatis E1S aenigmatibus Rbd 9 ista] ita R apostholicam S 10 quibus tam] quibusdam 8 11 enigmata E intendamus R1 12 querere P 13 ut (ut aup. & pos. m. 1 R 14 istoriam E18 15 siue—prophetiam om. S profetiam E1 17 dominus om. S 19 adque P 20 estimarem S existimarem PRbd 21 altegoricam (ri 8. I. m. 1) P 22 nolumus PRl ualuimiis Sd 23 praescrutemur 8 24 deus om. S diliciis R 26 edem Ex aedem 8 hominem, quem finxerat. sic enim scriptum est, quia sic factum est. deinde recapitulat, ut hoc ipsum, quod breuiter posuit, ostendat quemadmodum factum sit, hoc est quemadmodum paradisum deus", "candidate_score": 0.611611, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_20", "bdc_text": "sed ex Germanis nostris intelligo tantos hic sumptus profusos , quantos vix commemorare phas est .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_92", "psc_text": "quando de his rebus, quas iam experiri uel indubitatis numeris percipere potuerunt, fallaciter putauerint esse conscriptos? quid enim molestiae tristitiaeque ingerant prudentibus fratribus temerarii praesumtores, satis dici non potest, quod, si quando de praua et falsa opinatione sua reprehendi et conuinci coeperint ab eis, qui nostrorum librorum auctoritate non tenentur, ad defendendum id, quod leuissima temeritate et apertissima falsitate dixerunt, eosdem libros sanctos, unde id probent, proferre conantur uel etiam memoriter, quae ad testimonium ualere arbitrantur, multa inde pronuntiant uerba, non intellegentes neque quae loquuntur neque de quibus adfirmant. cap. 20 Ad hoc enim considerandum et obseruandum libri Geneseos multipliciter, quantum potui, enucleaui protulique sententias de uerbis ad exercitationem nostram obscure positis, 19 I Tim. 1, 7 1 molestum (s. I. m. al tus) E 2 derideretur Pb auctoris Rl nostri] nros S 3 exitio (in mg. aJ exercitio) b 4 quorundam S repraehenduntur E 5 atque] et b 6", "candidate_score": 0.610214, "ce_score": null } ] }, { "rank": 15, "cf_id": "cf036", "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum", "max_score": 0.686232, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1029_sent_12_14", "bdc_text": "Verum hęc divinę providentię permittamus . Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror . Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit .", "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_28", "psc_text": "Ac sic in praesenti vita gratiae adjutorio infirmitati non cedat, in futura autem, gratiae beneficio, infirmitatem non habeat. Et nunc recreetur continuo juvamine medicaminis, tunc vero fruatur aeterna plenitudine sanitatis. Haec autem Deus, sicut in praedestinatione semper habuit, sic per gratiam, sicut praedestinaverat, facit. Praedestinationis itaque ipsius insinuatur agnitio, cum dicit Scriptura: Et praeparatur voluntas a Domino (Prov. VIII, 35, juxta LXX) . Non autem ob aliud praeparata dicitur, nisi quia danda praedicitur. A quo enim praeparatur per bonitatem sempiternam, ab ipso datur per indebitam gratiam. Quod ipse Dominus Ezechielis vaticinatione testatur, dicens: Dabo vobis cor novum, et spiritum novum dabo in vobis, et auferetur cor lapideum de carne vestra, et dabo vobis cor carneum, et spiritum meum dabo in vobis. Et faciam, ut in justificationibus meis ambuletis et judicia mea observetis et faciatis (Ezech. XXXVI, 26) . Dat ergo Deus cor novum, ut in justificationibus ejus ambulemus, quod pertinet", "candidate_score": 0.686232, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_12_14", "bdc_text": "Verum hęc divinę providentię permittamus . Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror . Quę hoc potissimum nomine ad te scribenda duxi , quod intelligam , quantopere tibi mea meorumque salus curę semper fuerit .", "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_37", "psc_text": "Deo nobis donari B. Paulus apostolus ostendat, dicens: Vobis enim donatum est pro Christo, non solum ut in eum credatis, sed ut etiam pro illo patiamini (Philip. I, 29) , quod utrumque pertinet ad gratiam praesentis bonae vitae, illam tamen futurae vitae gratiam omnibus praesentis temporis passionibus anteponit, dicens: Non sunt condignae passiones hujus temporis ad futuram gloriam quae revelabitur in nobis (Rom. VIII, 18) . Et alio loco: Id enim quod in praesenti est momentaneum et leve tribulationis nostrae, supra modum in sublimitate aeternum gloriae pondus operatur in nobis (II Cor. IV, 17) . CAPUT XI. Gratia praeveniendo incipit et subsequendo custodit opus bonum. In praedestinatione continetur omnis gratia vocationis, justificationis et glorificationis. Hanc gratiam non solum in praesentis vitae justificatione, sed etiam in futuri saeculi remuneratione, dicit gratiam permanere, et super nos, hoc est super omnia bona cujuslibet hominis merita in Dei bonitate asserit abundare, dicens: Ut ostendat", "candidate_score": 0.682604, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_31_33", "bdc_text": "Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant . Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas . Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas .", "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_37", "psc_text": "Deo nobis donari B. Paulus apostolus ostendat, dicens: Vobis enim donatum est pro Christo, non solum ut in eum credatis, sed ut etiam pro illo patiamini (Philip. I, 29) , quod utrumque pertinet ad gratiam praesentis bonae vitae, illam tamen futurae vitae gratiam omnibus praesentis temporis passionibus anteponit, dicens: Non sunt condignae passiones hujus temporis ad futuram gloriam quae revelabitur in nobis (Rom. VIII, 18) . Et alio loco: Id enim quod in praesenti est momentaneum et leve tribulationis nostrae, supra modum in sublimitate aeternum gloriae pondus operatur in nobis (II Cor. IV, 17) . CAPUT XI. Gratia praeveniendo incipit et subsequendo custodit opus bonum. In praedestinatione continetur omnis gratia vocationis, justificationis et glorificationis. Hanc gratiam non solum in praesentis vitae justificatione, sed etiam in futuri saeculi remuneratione, dicit gratiam permanere, et super nos, hoc est super omnia bona cujuslibet hominis merita in Dei bonitate asserit abundare, dicens: Ut ostendat", "candidate_score": 0.671343, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_11_13", "bdc_text": "Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc. Verum hęc divinę providentię permittamus . Habes explicationem status rerum praeteritarum , et quem vit ę nostrę cursum futurum auguror .", "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_28", "psc_text": "Ac sic in praesenti vita gratiae adjutorio infirmitati non cedat, in futura autem, gratiae beneficio, infirmitatem non habeat. Et nunc recreetur continuo juvamine medicaminis, tunc vero fruatur aeterna plenitudine sanitatis. Haec autem Deus, sicut in praedestinatione semper habuit, sic per gratiam, sicut praedestinaverat, facit. Praedestinationis itaque ipsius insinuatur agnitio, cum dicit Scriptura: Et praeparatur voluntas a Domino (Prov. VIII, 35, juxta LXX) . Non autem ob aliud praeparata dicitur, nisi quia danda praedicitur. A quo enim praeparatur per bonitatem sempiternam, ab ipso datur per indebitam gratiam. Quod ipse Dominus Ezechielis vaticinatione testatur, dicens: Dabo vobis cor novum, et spiritum novum dabo in vobis, et auferetur cor lapideum de carne vestra, et dabo vobis cor carneum, et spiritum meum dabo in vobis. Et faciam, ut in justificationibus meis ambuletis et judicia mea observetis et faciatis (Ezech. XXXVI, 26) . Dat ergo Deus cor novum, ut in justificationibus ejus ambulemus, quod pertinet", "candidate_score": 0.66867, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_34_36", "bdc_text": "Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est . Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus . Claudii mei vos omnes salutant .", "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_55", "psc_text": "Gratias ago Deo meo per Jesum Christum pro omnibus vobis, quia fides vestra annuntiatur in universo mundo (Ephes. I, 4) . Opera quoque nostra Dominus ipse testatur dicens: Sic luceat lux vestra coram hominibus, ut videntes vestra bona opera, glorificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16) . Tamen quia ista cum habemus non habemus ex nobis nata, sed a Deo donata, sicut Apostolus dicit: Nos autem non spiritum mundi accepimus, sed spiritum qui ex Deo est, ut sciamus 13 quae a Deo donata sunt nobis (I Cor. II, 12) ; et quia quaecunque nobis facienda donat, sicut habere non possumus, nisi ipse nobis largiatur, sic facere non possumus, nisi ipse nobis quae largitus est operetur, CAPUT XV. Non debemus nobis aliquid boni operis tanquam nostrum ascribere. In hac vita nemo perfectus nisi spe futurae gloriae. Paulus perfectus et imperfectus. Propterea nullatenus sinimur, imo salubriter prohibemur, tam in", "candidate_score": 0.665945, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_31", "bdc_text": "Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant .", "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_37", "psc_text": "Deo nobis donari B. Paulus apostolus ostendat, dicens: Vobis enim donatum est pro Christo, non solum ut in eum credatis, sed ut etiam pro illo patiamini (Philip. I, 29) , quod utrumque pertinet ad gratiam praesentis bonae vitae, illam tamen futurae vitae gratiam omnibus praesentis temporis passionibus anteponit, dicens: Non sunt condignae passiones hujus temporis ad futuram gloriam quae revelabitur in nobis (Rom. VIII, 18) . Et alio loco: Id enim quod in praesenti est momentaneum et leve tribulationis nostrae, supra modum in sublimitate aeternum gloriae pondus operatur in nobis (II Cor. IV, 17) . CAPUT XI. Gratia praeveniendo incipit et subsequendo custodit opus bonum. In praedestinatione continetur omnis gratia vocationis, justificationis et glorificationis. Hanc gratiam non solum in praesentis vitae justificatione, sed etiam in futuri saeculi remuneratione, dicit gratiam permanere, et super nos, hoc est super omnia bona cujuslibet hominis merita in Dei bonitate asserit abundare, dicens: Ut ostendat", "candidate_score": 0.657561, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_31", "bdc_text": "Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant .", "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_155", "psc_text": "sancti Spiritus nullatenus localis cogitetur aut existimetur adventus. Fidelibus quippe dicit Apostolus: Nescitis quia templum Dei estis, et Spiritus Dei habitat in vobis (I Cor. III, 16) . Et alio loco: Orantes omni tempore in spiritu, et in ipso vigilantes (Ephes. VI, 18) . Et ipse Salvator discipulis suis dicit: Si diligitis me, mandata mea servate, et ego rogabo Patrem, et alium Paracletum dabit vobis, ut maneat vobiscum in aeternum, Spiritum veritatis, quem mundus non potest accipere, quia non videt eum, nec scit eum: vos autem cognoscetis eum, quia apud vos manebit et in vobis erit (Joan. XIV, 15) . Unde et Paulus eumdem nos Spiritum adoptionis accepisse sic praedicat: Non enim accepistis spiritum servitutis iterum in timore, sed accepistis Spiritum adoptionis filiorum, in quo clamamus, Abba Pater (Rom. VIII, 15) . Fidelibus itaque, qui templum Dei sunt, et in quibus Spiritus Dei inhabitat, imo qui templum sunt Spiritus sancti,", "candidate_score": 0.653933, "ce_score": null } ] }, { "rank": 16, "cf_id": "cf016", "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", "max_score": 0.684952, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33_35", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est . Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_736", "psc_text": "dicentes: Nonne cor nostrum ardens erat in via, cum aperiret nobis Scripturas (Luc. XXIV, 32) ? Evidenter itaque docuerunt qualis istius ignis sit operatio, qui secreta cordis illuminat. Ideo fortasse Dominus in igne venturus est; ut resurrectionis tempore vitia universa consumat, suique conspectu desideria compleat singulorum, meritorumque et mysteriorum lumen accendat. 133. Tanta itaque Domini dignatio est, ut infundendae nobis devotionis, et consummandae perfectionis in nobis, et maturandae pro nobis studium passionis sibi inesse testetur: qui cum in se nihil habuerit quod doleret, nostris tamen angebatur aerumnis, et sub tempore mortis moestitiam praetendebat, quam non ex metu mortis suae, sed ex mora nostrae redemptionis assumpserat, juxta quod scriptum est: Et quomodo angor usque dum perficiatur? Utique qui usque ad perfectionem angitur, de perfectione securus est. Et ait alibi: Tristis est, inquit, anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI, 38) . Non propter mortem, sed usque ad mortem tristis est Dominus;", "candidate_score": 0.684952, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_31_33", "bdc_text": "Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant . Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas . Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_736", "psc_text": "dicentes: Nonne cor nostrum ardens erat in via, cum aperiret nobis Scripturas (Luc. XXIV, 32) ? Evidenter itaque docuerunt qualis istius ignis sit operatio, qui secreta cordis illuminat. Ideo fortasse Dominus in igne venturus est; ut resurrectionis tempore vitia universa consumat, suique conspectu desideria compleat singulorum, meritorumque et mysteriorum lumen accendat. 133. Tanta itaque Domini dignatio est, ut infundendae nobis devotionis, et consummandae perfectionis in nobis, et maturandae pro nobis studium passionis sibi inesse testetur: qui cum in se nihil habuerit quod doleret, nostris tamen angebatur aerumnis, et sub tempore mortis moestitiam praetendebat, quam non ex metu mortis suae, sed ex mora nostrae redemptionis assumpserat, juxta quod scriptum est: Et quomodo angor usque dum perficiatur? Utique qui usque ad perfectionem angitur, de perfectione securus est. Et ait alibi: Tristis est, inquit, anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI, 38) . Non propter mortem, sed usque ad mortem tristis est Dominus;", "candidate_score": 0.670883, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_39_41", "bdc_text": "illi enim de loco et hospitio nostro constat etc. Vale in Christo , Bullingere doctissime ac totius Europae decus etc. Raptim , ut vides , ex Lutetia Parisiorum 28 . septembris anno 1550 . T [uae ] d[ominationi ] deditissimus Ioannes Kielmannus , Peutingerorum paedagogus .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_504", "psc_text": "fide; an vero aliquam in dictorum diversitate diversitatem signare voluisse mysterii? Habes enim in Evangelio secundum Matthaeum quia Jesus cum venisset in Bethaniam, in domum Simonis leprosi, accessit ad eum mulier habens alabastrum unguenti pretiosi, et recumbente illo, fudit super caput ejus (Matth. XXVI, 6 et 7) . Deinde istic: Pharisaeus intra se dicit, quod si esset propheta, sciret peccatricem, et unguentum ejus vitare deberet (Ibid., 8) . Illic unguento effuso discipuli conqueruntur. Utrumque igitur explicandum est, sed ante quod scriptorum ordine prius est, priorem quoque ordinem interpretationis accipiat. 13. Venit ergo Dominus Jesus in domum Simonis leprosi. Apparet oeconomia, quod leprosum non refugit, non vitat immundum, ut maculas humani corporis possit abolere. Domus autem 1387 leprosi erat in Bethania, quae per interpretationem domus obeditionis dicitur. Omnis igitur locus Bethania, portio autem totius loci domus Simonis. Nonne tibi videtur Bethania mundus hic esse, in quo servitii obedientis debemus obsequium, domus", "candidate_score": 0.657386, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_42", "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrico Bullingero , Tigurinorum episcopo vigilantissimo , domino atque patrono inprimis observando .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_144", "psc_text": "carnis ignava operis fuit, profecto Deus erat, qui divinitatis operibus exercebat carnis aetatem: qui etiam pastores faciebat in illa regione vigilare, custodientes vigilias noctis supra gregem suum. 50. Videte Ecclesiae surgentis exordium: Christus nascitur, et pastores vigilare coeperunt, qui gentium greges, pecudum modo ante viventes in aulam Domini congregarent; ne quos spiritalium bestiarum per offusas noctium tenebras paterentur incursus. Et bene pastores vigilant, quos bonus pastor informat. Grex igitur populus, nox saeculum, pastores sunt sacerdotes. Aut fortasse etiam: ille sit pastor, cui dicitur: Esto vigilans, et confirma (Apoc. III, 2) ; quia non solum episcopos ad tuendum gregem Dominus ordinavit, sed etiam angelos destinavit. (Vers. 9.) Ecce angelus Domini stetit ante illos. . 51. Videte quemadmodum cura divina fidem astruat: angelus Mariam, angelus Joseph, angelus pastores edocet. Non satis est semel missum; duobus enim vel tribus testibus stat omne verbum. (Vers. 13, 14.) Et facta est cum angelo multitudo exercitus", "candidate_score": 0.654701, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_37_39", "bdc_text": "Quęso , uxori , matronę honestissimę , cum fratribus d. Pellicano , Theodoro et Waltero , universae familiae piissimę salutem ex me dicito . Ubi quid literarum ad me dare volueris , Gesnero nostro id negotii dabis ; illi enim de loco et hospitio nostro constat etc. Vale in Christo , Bullingere doctissime ac totius Europae decus etc. Raptim , ut vides , ex Lutetia Parisiorum 28 .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_30", "psc_text": "ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18) . Et vere laudabilis est, qui meruit a tanto gentium doctore laudari. Assecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia: et assecuto omnia visum est scribere non omnia, sed ex omnibus. Non enim scripsit omnia, sed assecutus est omnia; quia quae fecit, inquit, Jesus, si scribantur omnia, nec ipsum capere mundum arbitror (Joan. XXI, 25). Advertis enim quod consulto etiam ea quae ab aliis sunt scripta praeteriit, ut diversa in Evangelio gratia refulgeret, et propriis quibusdam singuli 1270 libri mysteriorum gestorumque miraculis eminerent. Diviserunt enim sibi vestimenta Domini milites Christi, quod suo loco plenius explanabitur (Infra lib. X, in cap.", "candidate_score": 0.654688, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_736", "psc_text": "dicentes: Nonne cor nostrum ardens erat in via, cum aperiret nobis Scripturas (Luc. XXIV, 32) ? Evidenter itaque docuerunt qualis istius ignis sit operatio, qui secreta cordis illuminat. Ideo fortasse Dominus in igne venturus est; ut resurrectionis tempore vitia universa consumat, suique conspectu desideria compleat singulorum, meritorumque et mysteriorum lumen accendat. 133. Tanta itaque Domini dignatio est, ut infundendae nobis devotionis, et consummandae perfectionis in nobis, et maturandae pro nobis studium passionis sibi inesse testetur: qui cum in se nihil habuerit quod doleret, nostris tamen angebatur aerumnis, et sub tempore mortis moestitiam praetendebat, quam non ex metu mortis suae, sed ex mora nostrae redemptionis assumpserat, juxta quod scriptum est: Et quomodo angor usque dum perficiatur? Utique qui usque ad perfectionem angitur, de perfectione securus est. Et ait alibi: Tristis est, inquit, anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI, 38) . Non propter mortem, sed usque ad mortem tristis est Dominus;", "candidate_score": 0.654344, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_39", "bdc_text": "illi enim de loco et hospitio nostro constat etc. Vale in Christo , Bullingere doctissime ac totius Europae decus etc. Raptim , ut vides , ex Lutetia Parisiorum 28 .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_471", "psc_text": "Cum autem venerint ad Evangelium, et cognoverint illuminari caecos, ambulare claudos, audisse surdos, mundatos esse leprosos, mortuos resurrexisse, tunc dicunt: Vidimus eum, et oculis nostris perspeximus, et in vestigia clavorum ejus digitos nostros inseruimus. Videmur enim nobis vidisse quem legimus, spectasse pendentem, et vulnera ejus, spiritu Ecclesiae scrutante, tentasse; si enim digito Dei ejiciuntur daemonia, fides quoque digito Ecclesiae reperitur. Aut fortasse in parte quadam operatrice corporis nostri omnes videmur investigasse Dominicae seriem passionis; fides enim per paucos ad plures pervenit. Lex ergo Christum venturum annuntiat: Evangelii scriptura venisse confirmat. 98. Nonnulli etiam de ipso Joanne sic intelligunt, magnum quidem ita prophetam, ut Christum agnosceret, annuntiaret remissionem peccatorum futuram: sed tamen non tamquam dubium, sed tamquam pium vatem, quem venturum crediderat, non credidisse moriturum. Non 1379 igitur fide, sed pietate dubitavit. Dubitavit et Petrus dicens: Propitius esto, Domine, non fiet hoc (Matth. XVI, 22) . Ille fidei princeps (cui se", "candidate_score": 0.640661, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_5", "bdc_text": "Relicto igitur anno superiore Lovanio propterea , quod Fuggeri et Mecęnatis natu maior filius ex Italia ibi expectabantur , recte Lutetiam Parisiorum cum duobus Claudiis et Schleichero eorum nepote , concessi .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_229", "psc_text": "duo paterni avi, Mathan et Melchi? Sed si vere quaeris, invenies (Deut. XXV, 5) quod juxta prescriptum legis veteris duo fratres diversos filios uterinos ex una uxore generaverint (Euseb. Caes. Eccl. hist. lib. I, c. 7). Traditur enim Mathan, qui a Salomone genus duxit, Jacob generasse filium, et uxore superstite, decessisse, quam postea Melchi accepit uxorem, ex qua generatus est Heli: rursus Heli fratre sine liberis decedente, copulatus est fratris uxori, et generavit filium Joseph, qui juxta Legem Jacob filius dicitur; quoniam semen fratris defuncti frater juxta legis veteris seriem suscitabat. Ita duorum filius dictus est, non ab utroque generatus: sed quia alterius secundum generationem, alterius secundum Legem factus est filius. In quo praescripto Legi futuram perpetuitatem defunctorum seminis nobis esse promissam non intellexit populus Judaeorum: sed secundum litteram accipiens, gratiam corrupit oraculi. Alius enim erat frater, qui defunctorum fratrum semen resuscitaret, non frater secundum carnis germanitatem, sed secundum gratiae", "candidate_score": 0.626445, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_5_7", "bdc_text": "Relicto igitur anno superiore Lovanio propterea , quod Fuggeri et Mecęnatis natu maior filius ex Italia ibi expectabantur , recte Lutetiam Parisiorum cum duobus Claudiis et Schleichero eorum nepote , concessi . Ubi nunc menses plus minus undecim transegimus . Quę vero huius urbis celebritas ac potentia sit , non huius instituti esse existimo tibi commemorare , cum ex domesticis et familiaribus ista melius cognoscere possis .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_284", "psc_text": "nepos iste qui patris vocatus est nomine. Et bene sanctus Matthaeus a Propheta noluit discrepare, ut non Joachim, sed Jechoniam nominaret. Simul, ut supra diximus, majorem fructum Dominicae pietatis astruxit, si generis nobilitatem non in omnibus Dominus requisivit: sed de captivis et peccatoribus congrue nasci voluit, qui remissionem veniebat praedicare captivis. Non igitur suppressit alterum Evangelista, sed utrumque signavit; quod uterque Jechonias dictus sit. Ita addito juniore Jechonia, generationes quatuordecim computantur. Ergo illa Matthaeus. 47. Pulchre autem Lucas quoniam filios Jacob plures non poterat comprehendere, ne extra generationes evagari superflua serie videretur; licet in aliis, id est longe posterioribus, patriarcharum tamen nequaquam nomina praetermittenda arbitratus sit, sed prae caeteris eligenda, Joseph, Judae, Simeonis, et Levi (Luc. III, 30). Quatuor enim genera in his quorum isti posteri sunt, cognoscimus fuisse virtutum. In Juda, id est, illo superiore, Dominicae per figuram passionis mysterium fuisse prophetatum (Gen. XLIX, 11): in Joseph praecessisse castitatis", "candidate_score": 0.623204, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_5", "bdc_text": "Relicto igitur anno superiore Lovanio propterea , quod Fuggeri et Mecęnatis natu maior filius ex Italia ibi expectabantur , recte Lutetiam Parisiorum cum duobus Claudiis et Schleichero eorum nepote , concessi .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_228", "psc_text": "ab Abraham plures secundum Lucam successiones usque ad Christum sunt, pauciores secundum Matthaeum; cum per alias personas generationem fatearis esse decursam: potest enim fieri ut alii longaevam transegerint vitam, alterius vero generationis viri immatura aetate decesserint; cum videamus complures senes cum suis nepotibus vivere, alios vero viros statim filiis obire susceptis. 15. Illud quoque advertimus quod sanctus Matthaeus, Jacob qui fuit pater Joseph, filium Mathan esse memoraverit (Matth. I, 15): Lucas vero Joseph cui desponsata erat Maria, filium Heli: Heli autem filium Melchi esse descripserit (Luc. III, 24). Quomodo 1319 unius duo partes, id est, Heli et Jacob? Quomodo etiam duo paterni avi, Mathan et Melchi? Sed si vere quaeris, invenies (Deut. XXV, 5) quod juxta prescriptum legis veteris duo fratres diversos filios uterinos ex una uxore generaverint (Euseb. Caes. Eccl. hist. lib. I, c. 7). Traditur enim Mathan, qui a Salomone genus duxit, Jacob generasse filium, et uxore superstite,", "candidate_score": 0.622526, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_5", "bdc_text": "Relicto igitur anno superiore Lovanio propterea , quod Fuggeri et Mecęnatis natu maior filius ex Italia ibi expectabantur , recte Lutetiam Parisiorum cum duobus Claudiis et Schleichero eorum nepote , concessi .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_284", "psc_text": "nepos iste qui patris vocatus est nomine. Et bene sanctus Matthaeus a Propheta noluit discrepare, ut non Joachim, sed Jechoniam nominaret. Simul, ut supra diximus, majorem fructum Dominicae pietatis astruxit, si generis nobilitatem non in omnibus Dominus requisivit: sed de captivis et peccatoribus congrue nasci voluit, qui remissionem veniebat praedicare captivis. Non igitur suppressit alterum Evangelista, sed utrumque signavit; quod uterque Jechonias dictus sit. Ita addito juniore Jechonia, generationes quatuordecim computantur. Ergo illa Matthaeus. 47. Pulchre autem Lucas quoniam filios Jacob plures non poterat comprehendere, ne extra generationes evagari superflua serie videretur; licet in aliis, id est longe posterioribus, patriarcharum tamen nequaquam nomina praetermittenda arbitratus sit, sed prae caeteris eligenda, Joseph, Judae, Simeonis, et Levi (Luc. III, 30). Quatuor enim genera in his quorum isti posteri sunt, cognoscimus fuisse virtutum. In Juda, id est, illo superiore, Dominicae per figuram passionis mysterium fuisse prophetatum (Gen. XLIX, 11): in Joseph praecessisse castitatis", "candidate_score": 0.617278, "ce_score": null } ] }, { "rank": 17, "cf_id": "cf031", "work_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Galatas", "max_score": 0.684612, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1029_sent_9_11", "bdc_text": "scripsi etenim , quem rerum mearum eventum et exitium mihi praesagirem . Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem . Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc.", "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Galatas_window_99", "psc_text": "Hoc, inquit, actum est per Moysen, ut ipse quidem de peccato legem constitueret, et omnis scriptura de peccato et quae sunt sub peccato concluderetur; ut quod promissum erat, ex fide fieret, et haereditas ex fide Jesu Christi daretur credentibus. Ergo his omnibus quid agit vel egit? ut fides sola Jesu Christi sufficiat ad justificationem liberationemque nostram. VERS. 23.-- Prius autem quam veniret fides, sub lege custodiebamur conclusi in eam fidem quae futura erat, ut revelaretur ne vacua lex fieret, vel adversa promissis. Quomodo dicit necessariam? quoniam expectatio de fide futura erat, et promissio per fidem. Prius, inquit, ante quam veniret fides, custodiebamur, id est quodammodo duce lege atque custode vitam colebamus integram ex vitato peccato et ex cognito; ut cum Christus veniret, nos veluti conclusi in illam fidem, quae futura erat, expectaremus adventum: in cujus fidem credentes, praeparati per legem, cum peccata vitaremus atque opera legis efficeremus, facile promissum ex", "candidate_score": 0.684612, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_10_12", "bdc_text": "Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem . Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc. Verum hęc divinę providentię permittamus .", "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Galatas_window_99", "psc_text": "Hoc, inquit, actum est per Moysen, ut ipse quidem de peccato legem constitueret, et omnis scriptura de peccato et quae sunt sub peccato concluderetur; ut quod promissum erat, ex fide fieret, et haereditas ex fide Jesu Christi daretur credentibus. Ergo his omnibus quid agit vel egit? ut fides sola Jesu Christi sufficiat ad justificationem liberationemque nostram. VERS. 23.-- Prius autem quam veniret fides, sub lege custodiebamur conclusi in eam fidem quae futura erat, ut revelaretur ne vacua lex fieret, vel adversa promissis. Quomodo dicit necessariam? quoniam expectatio de fide futura erat, et promissio per fidem. Prius, inquit, ante quam veniret fides, custodiebamur, id est quodammodo duce lege atque custode vitam colebamus integram ex vitato peccato et ex cognito; ut cum Christus veniret, nos veluti conclusi in illam fidem, quae futura erat, expectaremus adventum: in cujus fidem credentes, praeparati per legem, cum peccata vitaremus atque opera legis efficeremus, facile promissum ex", "candidate_score": 0.677139, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_10_12", "bdc_text": "Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem . Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc. Verum hęc divinę providentię permittamus .", "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Galatas_window_100", "psc_text": "fides, custodiebamur, id est quodammodo duce lege atque custode vitam colebamus integram ex vitato peccato et ex cognito; ut cum Christus veniret, nos veluti conclusi in illam fidem, quae futura erat, expectaremus adventum: in cujus fidem credentes, praeparati per legem, cum peccata vitaremus atque opera legis efficeremus, facile promissum ex adventu, fidem scilicet in Christum, habere possemus. Non ergo fidem in legem habere debemus sed in adventum: nam conclusi, inquit, eramus per fidem; in eam, inquit, fidem quae futura erat id est Christi; ut revelaretur eadem fides, cum ille venisset. VERS.--24. Itaque lex paedagogus noster fuit in Christo. Quomodo enim qui pueros docent, monent viam, quantum possunt, vivendi et ostendunt, non tamen ipsi magistri sunt plenae vitae: sic et lex quasi paedagogus fuit, sed non sibi profuturus neque plenus paedagogus ad vitam docendam: sed in Christo, inquit, id est usque ad Christum: et sic custodiebat lex nos circa peccata monendo,", "candidate_score": 0.674434, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_9_11", "bdc_text": "scripsi etenim , quem rerum mearum eventum et exitium mihi praesagirem . Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem . Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc.", "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Galatas_window_100", "psc_text": "fides, custodiebamur, id est quodammodo duce lege atque custode vitam colebamus integram ex vitato peccato et ex cognito; ut cum Christus veniret, nos veluti conclusi in illam fidem, quae futura erat, expectaremus adventum: in cujus fidem credentes, praeparati per legem, cum peccata vitaremus atque opera legis efficeremus, facile promissum ex adventu, fidem scilicet in Christum, habere possemus. Non ergo fidem in legem habere debemus sed in adventum: nam conclusi, inquit, eramus per fidem; in eam, inquit, fidem quae futura erat id est Christi; ut revelaretur eadem fides, cum ille venisset. VERS.--24. Itaque lex paedagogus noster fuit in Christo. Quomodo enim qui pueros docent, monent viam, quantum possunt, vivendi et ostendunt, non tamen ipsi magistri sunt plenae vitae: sic et lex quasi paedagogus fuit, sed non sibi profuturus neque plenus paedagogus ad vitam docendam: sed in Christo, inquit, id est usque ad Christum: et sic custodiebat lex nos circa peccata monendo,", "candidate_score": 0.672323, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_10", "bdc_text": "Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem .", "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Galatas_window_197", "psc_text": "carne qui sentiebam, mundo fixus sum, id est cum mundo affectus ad poenam. VERS. 15.-- In Christo enim Jesu neque circumcisio aliquid est neque praeputium, sed nova creatura. Quod supra tetigimus: quamquam ubique iste sensus sit, monet quid egerit mysterium, quod in Christo Jesu nulla persona sit, nulla discretio: omnes aequaliter, qui Christum sequuntur, aeternam vitam merentur: non enim quia circumcisio, idcirco aliquid est in Christo: neque quia praeputium est, ideo aliquid est in Christo: sed in quolibet horum, quicumque sit, si modo renascatur et mysterio novus fiat homo, valebunt omnes in Christo. VERS. 16.-- Et quicumque hanc regulam sectatur, pax super illos, et super Israel Domini. Conclusit ut haec sola sit regula, in Christo sperare, neque discernere Christi virtutem praeputio a circumcisione, sed nova creatura, quaecumque fuerit; per Christum et in Christo plena spes et salutis et aeternitatis et gloriae. Hanc, inquit, regulam (non ut vos Galatae tenere voluistis)", "candidate_score": 0.652885, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_10", "bdc_text": "Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem .", "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Galatas_window_100", "psc_text": "fides, custodiebamur, id est quodammodo duce lege atque custode vitam colebamus integram ex vitato peccato et ex cognito; ut cum Christus veniret, nos veluti conclusi in illam fidem, quae futura erat, expectaremus adventum: in cujus fidem credentes, praeparati per legem, cum peccata vitaremus atque opera legis efficeremus, facile promissum ex adventu, fidem scilicet in Christum, habere possemus. Non ergo fidem in legem habere debemus sed in adventum: nam conclusi, inquit, eramus per fidem; in eam, inquit, fidem quae futura erat id est Christi; ut revelaretur eadem fides, cum ille venisset. VERS.--24. Itaque lex paedagogus noster fuit in Christo. Quomodo enim qui pueros docent, monent viam, quantum possunt, vivendi et ostendunt, non tamen ipsi magistri sunt plenae vitae: sic et lex quasi paedagogus fuit, sed non sibi profuturus neque plenus paedagogus ad vitam docendam: sed in Christo, inquit, id est usque ad Christum: et sic custodiebat lex nos circa peccata monendo,", "candidate_score": 0.652723, "ce_score": null } ] }, { "rank": 18, "cf_id": "cf010", "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistola-de-exhortatione-martyrii", "max_score": 0.684473, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1029_sent_30_32", "bdc_text": "Supremus consul metu perculsus perpetuo se domi tenet , nec desunt , qui plebem ad seditionem concitant , sive illos amor Christi sive predae spes ampla commoveat . Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant . Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas .", "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistola-de-exhortatione-martyrii_window_34", "psc_text": "XXVI ponit et dicit: Si directa fuerint in me castra, non timebit cor meum: et si exsurrexerit super me bellum, in illud ego sperabo. Unam petii a Domino, hanc requiram, ut inhabitem in domo Domini per omnes dies vitae meae. Item in Exodo declarat Scriptura divina pressuris multiplicari nos potius et augeri, dicens: Quantoque eos deprimebant, tanto plures fiebant, et invalescebant magis (Exod. I, 12) . Et in Apocalypsi protectio divina promittitur passionibus nostris: Nihil, inquit, eorum timeas quae passurus es (Apoc. II, 10) . Nec alius securitatem nobis et protectionem pollicetur, quam qui et per Esaiam prophetam loquitur dicens: Noli timere, quia te redemi, et vocavi te nomine tuo; meus es tu. Et si transieris per aquam, tecum sum, et flumina te non inundabunt, et si transieris per ignem, non combureris et flamma te non comburet, quoniam ego Dominus Deus tuus, Sanctus Israël, qui te salvum facio (Is. LXIII,", "candidate_score": 0.684473, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_29_31", "bdc_text": "Motus vero tantos excitatos , quantos vix uspiam alibi idque propter Anglorum mercatorum et Germanorum frequentiam , qui edicto isti repugnant . Supremus consul metu perculsus perpetuo se domi tenet , nec desunt , qui plebem ad seditionem concitant , sive illos amor Christi sive predae spes ampla commoveat . Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant .", "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistola-de-exhortatione-martyrii_window_34", "psc_text": "XXVI ponit et dicit: Si directa fuerint in me castra, non timebit cor meum: et si exsurrexerit super me bellum, in illud ego sperabo. Unam petii a Domino, hanc requiram, ut inhabitem in domo Domini per omnes dies vitae meae. Item in Exodo declarat Scriptura divina pressuris multiplicari nos potius et augeri, dicens: Quantoque eos deprimebant, tanto plures fiebant, et invalescebant magis (Exod. I, 12) . Et in Apocalypsi protectio divina promittitur passionibus nostris: Nihil, inquit, eorum timeas quae passurus es (Apoc. II, 10) . Nec alius securitatem nobis et protectionem pollicetur, quam qui et per Esaiam prophetam loquitur dicens: Noli timere, quia te redemi, et vocavi te nomine tuo; meus es tu. Et si transieris per aquam, tecum sum, et flumina te non inundabunt, et si transieris per ignem, non combureris et flamma te non comburet, quoniam ego Dominus Deus tuus, Sanctus Israël, qui te salvum facio (Is. LXIII,", "candidate_score": 0.667443, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_30_32", "bdc_text": "Supremus consul metu perculsus perpetuo se domi tenet , nec desunt , qui plebem ad seditionem concitant , sive illos amor Christi sive predae spes ampla commoveat . Deus optimus maximus ecclesię periclitanti subvenire ac vobis constantiam et animi magnitudinem augere dignetur , quo Christi fidelibus locus et refugium apud vos perpetuo concedi possit , quo et salvatorem recognoscere tuto et profiteri citra vitę periculum aveant . Scio , mi Bullingere , me haud laeta tibi nuntiaturum , qui tanto studio Christi gregem pascas , protegas ac defendas .", "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistola-de-exhortatione-martyrii_window_32", "psc_text": "Et Petrus in Epistola sua ponit et dicit: Charissimi, nolite mirari ardorem accidentem vobis, qui ad tentationem vestram fit; nec excidatis, tamquam novum aliquid vobis contingat. Sed quotiescumque communicatis Christi passionibus, per omnia gaudete; ut et in revelatione facta claritatis ejus gaudentes exultetis. Si improperatur vobis in nomine Christi, beati estis, quia majestatis et virtutis Domini nomen in vobis requiescit: quod quidem secundum illos blasphematur, secundum nos autem honoratur (I Petr. IV, 12) . CAPUT X.--TIMENDAS NON ESSE INJURIAS ET POENAS PERSECUTIONUM, QUIA MAJOR EST DOMINUS AD PROTEGENDUM, QUAM DIABOLUS AD IMPUGNANDUM. Joannes in Epistola sua probat dicens: Major est qui in vobis est, quam qui in isto mundo (I Jo. IV, 4) . Item in Psalmo CXVII: Non metuam quid mihi faciat homo, Dominus mihi auxiliator est (V\\ 6).Et iterum: Isti in curribus et isti in equis, nos autem in nomine Domini Dei nostri magnificabimus. Ipsi obligati sunt et", "candidate_score": 0.666665, "ce_score": null } ] }, { "rank": 19, "cf_id": "cf021", "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X", "max_score": 0.684273, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33_35", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est . Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_273", "psc_text": "commendaverit maxime nisi fraternam charitatem. Qui diligit fratrem (I Joan. II, 10) , dicit; et, Praeceptum nobis est datum, ut diligamus invicem (Id. III, 23) . Assidue nominavit charitatem fraternam: Dei autem charitatem, id est qua debemus diligere Deum, non tam assidue nominavit; sed tamen non omnino tacuit. De inimici vero dilectione prorsus tacuit prope per totam ipsam Epistolam. Cum vehementer nobis praedicet, commendetque charitatem, non nobis dicit ut diligamus inimicos; sed dicit nobis ut fratres diligamus. Modo vero cum Evangelium legeretur, audivimus, Si enim diligitis eos qui vos diligunt, quam mercedem habebitis? nonne et publicani hoc faciunt (Matth. V, 46) ? Quid est igitur quod pro magno nobis ad perfectionem quamdam fraternam dilectionem commendat Joannes apostolus; Dominus autem dicit non nobis sufficere ut fratres diligamus, sed debere nos extendere ipsam dilectionem, ut perveniamus ad inimicos? Qui usque ad inimicos pervenit, non transilit fratres. Necesse est sicut ignis, prius occupet", "candidate_score": 0.684273, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_298", "psc_text": "angustias tibi facit in terra. Noli pati angustias, migra in coelum sursum: cor ibi habebis ubi latitudo est, ut nullas angustias patiaris in spe vitae aeternae. Attende quae tibi tollit: nec ipsa tibi tolleret, nisi ille permitteret qui flagellat omnem filium quem recipit (Hebr. XII, 6) . Quodammodo ferramentum Dei est quo saneris, ipse inimicus tuus. Si novit Deus utile tibi esse ut exspoliet te, permittit illum; si novit tibi utile esse ut vapules, permittit illum, ut caedaris: de illo te curat, opta ut ille sanetur. 12. Deum nemo vidit unquam. Videte, dilectissimi: Si diligamus invicem, Deus in nobis manebit, et dilectio ejus erit perfecta in nobis. Incipe diligere, perficieris. Coepisti diligere? coepit in te Deus habitare; ama eum qui in te coepit habitare, ut perfectius inhabitando faciat te perfectum. In hoc cognoscimus quia in ipso manemus, et ipse in nobis, quia de Spiritu suo dedit nobis. Bene, Deo gratias.", "candidate_score": 0.640972, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_39", "bdc_text": "illi enim de loco et hospitio nostro constat etc. Vale in Christo , Bullingere doctissime ac totius Europae decus etc. Raptim , ut vides , ex Lutetia Parisiorum 28 .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_29", "psc_text": "possidet totum; continuo secutus est, Non tantum nostrorum, sed et totius mundi. Quid est hoc, fratres? Certe invenimus eam in campis saltuum (Psal. CXXXI, 6) , invenimus Ecclesiam in omnibus gentibus. Ecce Christus propitiatio est peccatorum nostrorum; non tantum nostrorum, sed et totius mundi. Ecce habes Ecclesiam per totum mundum; noli sequi falsos justificatores, et veros praecisores. In illo monte esto qui implevit orbem terrarum (Dan. II, 35): quia Christus propitiatio est peccatorum nostrorum; non tantum nostrorum, sed et totius mundi, quem suo sanguine comparavit. 9. Et in hoc, inquit, cognoscimus eum, si mandata ejus servaverimus. Quae mandata? Qui dicit quia cognovit eum, et mandata ejus non servat; mendax est, et in hoc veritas non est. Sed adhuc quaeris, Quae mandata? Qui autem, inquit, servaverit verbum ejus, vere in hoc perfecta est dilectio Dei. Videamus ne ipsum mandatum dilectio vocetur. Quaerebamus enim, quae mandata, et ait, Qui autem servaverit verbum", "candidate_score": 0.640742, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_322", "psc_text": "Stimulat timor: sed noli timere; intrat charitas quae sanat quod vulnerat timor Timor Dei sic vulnerat, quomodo medici ferramentum; putredinem tollit, et quasi videtur vulnus augere. Ecce putredo quando erat in corpore, minus erat vulnus, sed periculosum: accedit ferramentum medici; minus dolebat illud vulnus, quam dolet modo cum secatur. Plus dolet cum curatur, quam si non curaretur; sed ideo plus dolet accedente medicina, ut nunquam doleat succedente salute. Occupet ergo cor tuum timor, ut inducat charitatem; succedat cicatrix ferramento medici. Talis est medicus, ut nec cicatrices appareant: tu tantum subde te dexterae ipsius. Nam si sine timore es, non poteris justificari. Sententia dicta est de Scripturis: Nam qui sine timore est, non poterit justificari (Eccli. I, 28) . Opus est ergo ut intret timor primo, per quem veniat charitas. Timor medicamentum, charitas sanitas. « Qui autem timet, non est perfectus in dilectione. » Quare? « Quia timor tormentum habet, »", "candidate_score": 0.640409, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_34", "bdc_text": "Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_205", "psc_text": "Aut quid estis vos? Quid, nisi Ecclesia Dei, quae nota est omnibus? Et si illi placet, in illa sumus; et qui dilectione in illa manemus, ibi perseveremus, si volumus ostendere dilectionem quam habemus. Verumtamen de apostolo Paulo quid mali sensuri sumus? Ipse non diligebat fratres? Apud ipsum non erat testimonium conscientiae ejus in conspectu Dei? Non erat in Paulo radix illa charitatis, unde omnes boni fructus procedebant? Quis hoc demens dixerit? Ubi ergo invenimus petisse Apostolum et non accepisse? Ait ipse: In magnitudine revelationum ne extollar, datus est mihi stimulus carnis meae, angelus satanae, qui me colaphizet: propter quod ter Dominum rogavi ut auferret eum a me; et dixit mihi, Sufficit tibi gratia mea; nam virtus in infirmitate perficitur (II Cor. XII, 7-9) . Ecce non est exauditus, ut auferretur ab illo angelus satanae. Sed quare? Quia non ei proderat. Ergo e auditus est ad salutem, qui non est exauditus", "candidate_score": 0.615513, "ce_score": null } ] }, { "rank": 20, "cf_id": "cf021", "work_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae", "max_score": 0.683714, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1029_sent_33_35", "bdc_text": "Tamen , quo me non impellit doloris magnitudo et periclitantis ecclesię studium , quam tibi adeo curę esse scio ut nihil in hac vita existat , quod illius amore non posthabeas . Quare , ut eam tibi vel fratribus commendem , necesse non est . Hoc solum rogo , ut me , quem semel amare coepisti , tuo perpetuo amore ac benevolentia non indignum iudices , non quod ulla nostra virtus tanti viri favores mereat , sed quod id tę humanitatis proprium et quasi haereditarium esse novimus .", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae_window_26", "psc_text": "Evangelio nobis praeceperit esse vivendum; quomodo etiam Paulus apostolus: has enim Scripturas illi condemnare non audent. Audiamus ergo quem finem bonorum nobis, Christe, praescribas; nec dubium est quin is erit finis, quo nos summo amore tendere jubes: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum. Dic mihi etiam, quaeso te, qui sit diligendi modus: vereor enim ne plus minusve quam oportet, inflammer desiderio et amore Domini mei. Ex toto, inquit, corde tuo. Non est satis. Ex tota anima tua. Ne id quidem satis est. Ex tota mente tua (Matth. XXII, 37) . Quid vis amplius? Vellem fortasse, si viderem quid posset esse amplius. Quid ad haec Paulus? Scimus, inquit, quoniam diligentibus Deum omnia procedunt in bonum. Dicat etiam ipse dilectionis modum. Quis ergo, inquit, nos separabit a charitate Christi? Tribulatio? an angustia? an persecutio? an fames? an nuditas? an periculum? an gladius? (Rom. VIII, 28) . Audivimus quid diligere, et quantum diligere debeamus:", "candidate_score": 0.683714, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_10_12", "bdc_text": "Is certe , qualiscunque futurus sit , certe deterior esse non poterit , quam si in collegio aliquo constituti aut religionem simulare necesse haberem aut Christum confiteri non possem . Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc. Verum hęc divinę providentię permittamus .", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae_window_110", "psc_text": "forma vivendi, ut diligamus Dominum Deum nostrum ex toto corde, et ex tota anima, et ex tota mente, deinde proximum nostrum tanquam nosmetipsos: in his enim duobus praeceptis tota Lex pendet, et omnes Prophetae (Deut. VI, 5; Matth. XXII, 37) . Merito, Ecclesia catholica mater Christianorum verissima, non solum ipsum Deum, cujus adeptio vita est beatissima, purissime atque castissime co endum praedicas; nullam nobis aderandam creaturam inducens, cui servire jubeamur; et ab illa incorrupta et inviolabili aeternitate, cui soli homo subjiciendus est, cui soli rationalis anima cohaerendo non misera est, excludens omne quod factum est, quod obnoxium commutationi, quod subditum tempori; neque confundens quod aeternitas, quod veritas, quod denique pax ipsa distinguit, nec rursum separans quod majestas una conjungit: sed etiam proximi dilectionem atque charitatem ita complecteris, ut variorum morborum, quibus pro peccatis suis animae aegrotant, omnis apud te medicina praepolleat. 63. Tu pueriliter pueros, fortiter juvenes, quiete senes, prout", "candidate_score": 0.669555, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1029_sent_11", "bdc_text": "Quare re ita postulante inopem potius , sed cum pietate et honestate coniunctam vitam deligam , quam ut in gymnasium aliquod detrusus iugum istud imponi mihi patiar , et tamen omnia a Mecaenatis liberalitate sint expectanda etc.", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae_window_118", "psc_text": "isti admonendi sunt, qui sese inaniter jactant, in tantum processisse temperantiam et continentiam sanctissimorum catholicae fidei christianorum, ut restringenda nonnullis, et quasi ad humanos fines revocanda videatur: usque adeo supra homines illorum animos evasisse, ab iis etiam quibus id displicet, judicatur. 67. Sed si hoc excedit nostram tolerantiam, quis non illos miretur et praedicet, qui contemptis atque desertis mundi hujus illecebris, in communem vitam castissimam sanctissimamque congregati, simul aetatem agunt, viventes in orationibus, in lectionibus, in disputationibus; nulla superbia tumidi, nulla pervicacia turbulenti, nulla invidentia lividi: sed modesti, verecundi, pacati, concordissimam vitam et intentissimam in Deum, gratissimum munus ipsi offerunt, a quo ista posse meruerunt? Nemo quidquam possidet proprium, nemo cuiquam onerosus est. Operantur manibus ea quibus et corpus pasci possit, et a Deo mens impediri non possit. Opus autem suum tradunt eis quos decanos vocant, eo quod sint denis praepositi, ut neminem illorum cura sui corporis tangat, neque in", "candidate_score": 0.638858, "ce_score": null } ] } ], "biblical_hits": [] }