{ "letter_id": "1050", "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/1050", "dominant_topic": 16, "topic_dist": [ 0.051211, 0.047959, 0.056794, 0.056684, 0.05821, 0.044279, 0.051121, 0.040843, 0.049908, 0.052848, 0.05014, 0.051905, 0.037989, 0.040697, 0.041533, 0.045432, 0.062645, 0.051056, 0.061219, 0.047526 ], "citations": [ { "rank": 1, "cf_id": "cf051", "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum", "max_score": 0.714479, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9_11", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_229", "psc_text": "De his autem sic scripsit: Apocryphae scripturae, quae sub nominibus apostolorum multarum habent seminarium falsitatum, non solum interdicendae, sed penitus auferendae sunt, atque ignibus concremandae. Nullo ergo praesidio haeretici aut novatores septi sunt, cum multis injuriis recentiores Romanos pontifices afficiunt, quod sua Opera proscribant, et ignibus concremari jubeant. Nimis vetusta est ejusmodi in catholica Ecclesia disciplina, nec solum a Gelasio papa, vel a concilio septuaginta episcoporum tum habito repetenda, sed a Leone Magno, qui eam omnibus catholicis episcopis observandam inculcat. Quare splendide inter caeteros acatholicos Van Espen et Beausobre allucinatos esse, Leonis haec agendi ratio suadet patefacitque. Nam Van Espen, cum in priori suorum Operum parte, quae Juris Ecclesiastici universi inscribitur, haudquaquam ad hocce Leonis decretum animadverteret, cumque agere institueret de Ecclesiae disciplina in haereticorum libris prohibendis, Gelasiano decreto dumtaxat insistit, cujus verbis vim omnem roburque prorsus adimere conatur, quasi ex suggestu affirmans Ecclesiam tantummodo publicam, non privatam, proscriptorum librorum", "candidate_score": 0.714479, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8_10", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_229", "psc_text": "De his autem sic scripsit: Apocryphae scripturae, quae sub nominibus apostolorum multarum habent seminarium falsitatum, non solum interdicendae, sed penitus auferendae sunt, atque ignibus concremandae. Nullo ergo praesidio haeretici aut novatores septi sunt, cum multis injuriis recentiores Romanos pontifices afficiunt, quod sua Opera proscribant, et ignibus concremari jubeant. Nimis vetusta est ejusmodi in catholica Ecclesia disciplina, nec solum a Gelasio papa, vel a concilio septuaginta episcoporum tum habito repetenda, sed a Leone Magno, qui eam omnibus catholicis episcopis observandam inculcat. Quare splendide inter caeteros acatholicos Van Espen et Beausobre allucinatos esse, Leonis haec agendi ratio suadet patefacitque. Nam Van Espen, cum in priori suorum Operum parte, quae Juris Ecclesiastici universi inscribitur, haudquaquam ad hocce Leonis decretum animadverteret, cumque agere institueret de Ecclesiae disciplina in haereticorum libris prohibendis, Gelasiano decreto dumtaxat insistit, cujus verbis vim omnem roburque prorsus adimere conatur, quasi ex suggestu affirmans Ecclesiam tantummodo publicam, non privatam, proscriptorum librorum", "candidate_score": 0.706675, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_231", "psc_text": "Espen igitur lapsum praecavendum, ea quae S. Leo subjecit advertere sufficiet. Is itaque non publicum tantum corruptorum, apocryphorum falsorumque codicum usum catholicis, sed et privatis horum lectionibus vacare, vel etiam hujusmodi exemplaria in domibus retinere, sub haereseos nota episcopis qui id permitterent interdixit. Quare subjecit: Unde si quis episcoporum vel apocrypha haberi per domos non prohibuerit, vel sub canonicorum nomine eos codices in Ecclesia permiserit legi, qui Priscilliani sunt emendatione corrupti, haereticum se noverit judicandum, quoniam qui alios ab errore non revocat, seipsum errare demonstrat. Perantiquum Palatin. Vatic. ms. exemplar, post haec verba, celebre hujus epistolae fragmentum nobis exhibet, hactenus a praecedentibus Operum S. Leonis editoribus nec annotatum, nec publici juris factum. Hoc autem quamvis Leoninam orationem omnino redolere non videatur, tamen laudati codicis vetustas et auctoritas, tum argumenti ratio, praecedentibus S. pontificis dictis apprime concinens, nos in illud consilium adducunt, ut in altero tomo lineolis interclusum typis committamus. Et", "candidate_score": 0.702458, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9_11", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_231", "psc_text": "Espen igitur lapsum praecavendum, ea quae S. Leo subjecit advertere sufficiet. Is itaque non publicum tantum corruptorum, apocryphorum falsorumque codicum usum catholicis, sed et privatis horum lectionibus vacare, vel etiam hujusmodi exemplaria in domibus retinere, sub haereseos nota episcopis qui id permitterent interdixit. Quare subjecit: Unde si quis episcoporum vel apocrypha haberi per domos non prohibuerit, vel sub canonicorum nomine eos codices in Ecclesia permiserit legi, qui Priscilliani sunt emendatione corrupti, haereticum se noverit judicandum, quoniam qui alios ab errore non revocat, seipsum errare demonstrat. Perantiquum Palatin. Vatic. ms. exemplar, post haec verba, celebre hujus epistolae fragmentum nobis exhibet, hactenus a praecedentibus Operum S. Leonis editoribus nec annotatum, nec publici juris factum. Hoc autem quamvis Leoninam orationem omnino redolere non videatur, tamen laudati codicis vetustas et auctoritas, tum argumenti ratio, praecedentibus S. pontificis dictis apprime concinens, nos in illud consilium adducunt, ut in altero tomo lineolis interclusum typis committamus. Et", "candidate_score": 0.700853, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8_10", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_104", "psc_text": "Ab illo enim catholicorum schismate Priscillianistae occasionem arripuere magis atque magis suam sectam propagandi, cum caesorum cadaveribus sacros martyrum honores vindicarent, impiamque eam consuetudinem inter se ipsos et in Ecclesias inducentes, ut horum nomina inter aliorum martyrum memorias divinis in persolvendis officiis recitarent. In ejusmodi quippe amentiam cecidit Symphosius, a multis deceptus et circumventus, quemadmodum illius definitivae sententiae exemplaria patefaciunt. Ex Priscilliani autem dogmatibus duo dumtaxat profitebatur Symphosius: alterum innascibilem esse Deum, alterum vero duo rerum aspectabilium principia reperiri. Nullis tamen libris apocryphis, aut novis scientiis, quas Priscillianus composuerat Symphosius umquam usus est, quamvis Dictinius epistolis aliquantis pene lapsus, quas omnes suas professione 233 condemnans, correctionem petens, in Toletano illo concilio veniam postulavit. Haec itaque omnia tantam apud nos vim habent, ut nulla prorsus ratione in Quesnelli sententiam adducamur, ut videlicet arbitremur Symphosium anno 381 in Caesaraugustana illa synodo diffamatum, et veluti Priscillianistam se ab illorum Patrum judicio subduxisse. Vix", "candidate_score": 0.692906, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_229", "psc_text": "De his autem sic scripsit: Apocryphae scripturae, quae sub nominibus apostolorum multarum habent seminarium falsitatum, non solum interdicendae, sed penitus auferendae sunt, atque ignibus concremandae. Nullo ergo praesidio haeretici aut novatores septi sunt, cum multis injuriis recentiores Romanos pontifices afficiunt, quod sua Opera proscribant, et ignibus concremari jubeant. Nimis vetusta est ejusmodi in catholica Ecclesia disciplina, nec solum a Gelasio papa, vel a concilio septuaginta episcoporum tum habito repetenda, sed a Leone Magno, qui eam omnibus catholicis episcopis observandam inculcat. Quare splendide inter caeteros acatholicos Van Espen et Beausobre allucinatos esse, Leonis haec agendi ratio suadet patefacitque. Nam Van Espen, cum in priori suorum Operum parte, quae Juris Ecclesiastici universi inscribitur, haudquaquam ad hocce Leonis decretum animadverteret, cumque agere institueret de Ecclesiae disciplina in haereticorum libris prohibendis, Gelasiano decreto dumtaxat insistit, cujus verbis vim omnem roburque prorsus adimere conatur, quasi ex suggestu affirmans Ecclesiam tantummodo publicam, non privatam, proscriptorum librorum", "candidate_score": 0.689898, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8_10", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_244", "psc_text": "throno, non theologicis rationibus tantum singulos Priscillianistarum errores rejecit, sed et sub anathemate damnavit; apocrypharum scripturarum exemplaria et haereticorum librorum privatam publicamque lectionem proscripsit, eosdemque comburendos praecepit; extra catholicam communionem eos episcopos declarans qui ejusmodi statutis non obtemperassent. Quid igitur? Num haec futuro definienda concilio remisit? Num ab hisce regulis atque statutis leviter etiam resilire concilii Patribus licuisset? Nugas agerent id confingentes, cum veritatis studiosi intelligant concilii Patribus examen dumtaxat fuisse remissum, an essent aliqui inter episcopos qui hujus haereseos contagio polluerentur, qui, secundum has ad Turribiana consulta responsiones, a communione sine dubio erant separandi. Frustra enim (ait S. pontifex) utuntur catholico nomine, qui istis impietatibus non resistunt. Non agendum igitur erat in illo concilio de haeresi damnanda, quam jam RR. PP. et Leo ipse damnaverant; sed de haereticis puniendis, quorum causa nondum satis apostolicae sedi erat explorata. Propterea noster Leo, jam sufficienter discussis quae ad jus pertinebant, ea quae", "candidate_score": 0.688875, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8_10", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_89", "psc_text": "in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum scriptor accuratissimus, sub Anastasii pontificatu quoddam Toletanum concilium habitum fuisse, atque in eo tum Symphosium, tum Dictinium, aliosque Gallaeciae provinciae episcopos Priscillianam haeresim ejurasse, propriaque manu fidei professione subscripta condemnasse asseverat. Romanae Ecclesiae 37 habetur episcopus Anastasius. In provincia Carthaginensi, in civitate Toleto, synodus episcoporum contrahitur, in cujus gestis continetur Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat.", "candidate_score": 0.688404, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8_10", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_94", "psc_text": "qui in adornandis sancti Leonis Magni Operibus, nimis suis partibus indulgens, nullo veritatis studio adductus, solam ratiocinandi libidinem secutus, rerum ecclesiasticarum seriem, susquedeque, vertere nisus, veterum monumenta aut oscitanter lustravit, aut in pravum sensum detorsit; et denique veteri Ecclesiae disciplina abolita, novam regiminis et oeconomiae rationem moliri allaboravit. Is namque in notis et observationibus ad S. Leonis Magni epistolam 15 disertius Priscillianistarum causam et concilia in eosdem Priscillianistas congregata, tempus quo Symphosius et Dictinius vel in haeresim lapsi sunt, vel in Ecclesiae communionem suscepti fuere, diligentius inquirit. In praeceps sane multa ruerent, quae nos tamquam certa probavimus, si Quesnellianae conjecturae robur haberent. Sed tentabundus imprimis is scriptor incedens, utriusque lapsum, Symphosii nimirum et Dictinii, ante Caesaraugustanum 231 statuit concilium. De qua haeresi infamatus uterque fuit in Caesaraugustana synodo anni 381 adversus Priscillianum, cujus judicium declinasse dicitur Symphosius, in sententia Toletanae I synodo se subducens. Nutare arbitror hocce primum Quesnelli assertum.", "candidate_score": 0.68776, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9_11", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_244", "psc_text": "throno, non theologicis rationibus tantum singulos Priscillianistarum errores rejecit, sed et sub anathemate damnavit; apocrypharum scripturarum exemplaria et haereticorum librorum privatam publicamque lectionem proscripsit, eosdemque comburendos praecepit; extra catholicam communionem eos episcopos declarans qui ejusmodi statutis non obtemperassent. Quid igitur? Num haec futuro definienda concilio remisit? Num ab hisce regulis atque statutis leviter etiam resilire concilii Patribus licuisset? Nugas agerent id confingentes, cum veritatis studiosi intelligant concilii Patribus examen dumtaxat fuisse remissum, an essent aliqui inter episcopos qui hujus haereseos contagio polluerentur, qui, secundum has ad Turribiana consulta responsiones, a communione sine dubio erant separandi. Frustra enim (ait S. pontifex) utuntur catholico nomine, qui istis impietatibus non resistunt. Non agendum igitur erat in illo concilio de haeresi damnanda, quam jam RR. PP. et Leo ipse damnaverant; sed de haereticis puniendis, quorum causa nondum satis apostolicae sedi erat explorata. Propterea noster Leo, jam sufficienter discussis quae ad jus pertinebant, ea quae", "candidate_score": 0.687447, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_244", "psc_text": "throno, non theologicis rationibus tantum singulos Priscillianistarum errores rejecit, sed et sub anathemate damnavit; apocrypharum scripturarum exemplaria et haereticorum librorum privatam publicamque lectionem proscripsit, eosdemque comburendos praecepit; extra catholicam communionem eos episcopos declarans qui ejusmodi statutis non obtemperassent. Quid igitur? Num haec futuro definienda concilio remisit? Num ab hisce regulis atque statutis leviter etiam resilire concilii Patribus licuisset? Nugas agerent id confingentes, cum veritatis studiosi intelligant concilii Patribus examen dumtaxat fuisse remissum, an essent aliqui inter episcopos qui hujus haereseos contagio polluerentur, qui, secundum has ad Turribiana consulta responsiones, a communione sine dubio erant separandi. Frustra enim (ait S. pontifex) utuntur catholico nomine, qui istis impietatibus non resistunt. Non agendum igitur erat in illo concilio de haeresi damnanda, quam jam RR. PP. et Leo ipse damnaverant; sed de haereticis puniendis, quorum causa nondum satis apostolicae sedi erat explorata. Propterea noster Leo, jam sufficienter discussis quae ad jus pertinebant, ea quae", "candidate_score": 0.681157, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_7_9", "bdc_text": "Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam : videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_104", "psc_text": "Ab illo enim catholicorum schismate Priscillianistae occasionem arripuere magis atque magis suam sectam propagandi, cum caesorum cadaveribus sacros martyrum honores vindicarent, impiamque eam consuetudinem inter se ipsos et in Ecclesias inducentes, ut horum nomina inter aliorum martyrum memorias divinis in persolvendis officiis recitarent. In ejusmodi quippe amentiam cecidit Symphosius, a multis deceptus et circumventus, quemadmodum illius definitivae sententiae exemplaria patefaciunt. Ex Priscilliani autem dogmatibus duo dumtaxat profitebatur Symphosius: alterum innascibilem esse Deum, alterum vero duo rerum aspectabilium principia reperiri. Nullis tamen libris apocryphis, aut novis scientiis, quas Priscillianus composuerat Symphosius umquam usus est, quamvis Dictinius epistolis aliquantis pene lapsus, quas omnes suas professione 233 condemnans, correctionem petens, in Toletano illo concilio veniam postulavit. Haec itaque omnia tantam apud nos vim habent, ut nulla prorsus ratione in Quesnelli sententiam adducamur, ut videlicet arbitremur Symphosium anno 381 in Caesaraugustana illa synodo diffamatum, et veluti Priscillianistam se ab illorum Patrum judicio subduxisse. Vix", "candidate_score": 0.681157, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_264", "psc_text": "contra omnes haereses, et quam maxime contra Priscillianos, quam episcopi Tarraconenses, etc.. Si ergo isthaec fidei professio omnes haereses taxat et rejicit, non tunc primum prodiit quando illi Hispaniarum episcopi in unum convenere. Licebit ergo potius inferre hos Hispaniae Patres hanc in suum transtulisse usum, quia mirifice in Priscillianistas quadrare noverunt. Ita profecto effutire posset qui isthoc monumentum, aut Augustino adjudicat, vel qui illud ex Romano Canonum codice ante Leonem edito mutuatum confinxit. Sed hunc maxima ecclesiasticae historiae et Leoninorum Operum potissimum inscitia laborare, argumento esset. Quid enim S. hic pontifex de Priscilliana hac haeresi praedicavit ac scripsit? Annon ipse eam haeresim ex praecedentium omnium haereseon fontibus et auctoribus scripsit esse derivatam, ita ut suis ad Turribium responsionibus perspicue ostendat Gnosticorum, Cerdonis, Photini, Apollinaris, Sabellii, Patripassianorum, Arii, Manichaei aliorumque improborum hominum errores Priscillianistas admisisse et propugnasse? Hispaniarum episcopi igitur, si Leoninae doctrinae et epistolae insistere cupiebant, eos iis vocibus uti", "candidate_score": 0.67813, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_7_9", "bdc_text": "Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam : videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_244", "psc_text": "throno, non theologicis rationibus tantum singulos Priscillianistarum errores rejecit, sed et sub anathemate damnavit; apocrypharum scripturarum exemplaria et haereticorum librorum privatam publicamque lectionem proscripsit, eosdemque comburendos praecepit; extra catholicam communionem eos episcopos declarans qui ejusmodi statutis non obtemperassent. Quid igitur? Num haec futuro definienda concilio remisit? Num ab hisce regulis atque statutis leviter etiam resilire concilii Patribus licuisset? Nugas agerent id confingentes, cum veritatis studiosi intelligant concilii Patribus examen dumtaxat fuisse remissum, an essent aliqui inter episcopos qui hujus haereseos contagio polluerentur, qui, secundum has ad Turribiana consulta responsiones, a communione sine dubio erant separandi. Frustra enim (ait S. pontifex) utuntur catholico nomine, qui istis impietatibus non resistunt. Non agendum igitur erat in illo concilio de haeresi damnanda, quam jam RR. PP. et Leo ipse damnaverant; sed de haereticis puniendis, quorum causa nondum satis apostolicae sedi erat explorata. Propterea noster Leo, jam sufficienter discussis quae ad jus pertinebant, ea quae", "candidate_score": 0.669765, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_7_9", "bdc_text": "Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam : videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_264", "psc_text": "contra omnes haereses, et quam maxime contra Priscillianos, quam episcopi Tarraconenses, etc.. Si ergo isthaec fidei professio omnes haereses taxat et rejicit, non tunc primum prodiit quando illi Hispaniarum episcopi in unum convenere. Licebit ergo potius inferre hos Hispaniae Patres hanc in suum transtulisse usum, quia mirifice in Priscillianistas quadrare noverunt. Ita profecto effutire posset qui isthoc monumentum, aut Augustino adjudicat, vel qui illud ex Romano Canonum codice ante Leonem edito mutuatum confinxit. Sed hunc maxima ecclesiasticae historiae et Leoninorum Operum potissimum inscitia laborare, argumento esset. Quid enim S. hic pontifex de Priscilliana hac haeresi praedicavit ac scripsit? Annon ipse eam haeresim ex praecedentium omnium haereseon fontibus et auctoribus scripsit esse derivatam, ita ut suis ad Turribium responsionibus perspicue ostendat Gnosticorum, Cerdonis, Photini, Apollinaris, Sabellii, Patripassianorum, Arii, Manichaei aliorumque improborum hominum errores Priscillianistas admisisse et propugnasse? Hispaniarum episcopi igitur, si Leoninae doctrinae et epistolae insistere cupiebant, eos iis vocibus uti", "candidate_score": 0.669671, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_10_12", "bdc_text": "Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto :", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_129", "psc_text": "credendum est. 3. Sed harum possessionum exemplaria confictionem subolere Quesnellus suspicatus est, nec ab hac suspicione Stephanum Baluzium vacuum arbitramur. Unde vero confictionis conjecturae hauriri possint aut debeant, nullus 238 sufficienter indicavit. Nam Quesnellus, qui in notis ad epistolam 15 S. Leonis aliquos illarum professionum suppositionis characteres in medium produxit, a recto disserendiscopo aberravit, et multa falsa et infirma commentus est. Cujusmodi quidem est illud primum quo SANCTAE MEMORIAE episcopos appellat Symphosium et Dictinium; quod si alias tolerabile esset, in ea tamen professione qua haeresim abdicant absurdum videtur. Adeone scrupolose agis, Quesnelli, ut quondam haeretica labe aspersi, si postmodum evadant poenitentes, singulos ejurent errores, et cum Ecclesia reconciliati tandem in pace obdormiant, nefas reputes eos sanctae memoriae viros appellari? Profecto tota Christianae rei historia, sacra diptycha et vetustae Ecclesiarum tabulae ruerent, pessum irent, et commentis scatere censenda essent. Antiquitus enim, sicut et modo, illa loquendi formula usurpata erat ad innuendam", "candidate_score": 0.66834, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_10_12", "bdc_text": "Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto :", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_89", "psc_text": "in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum scriptor accuratissimus, sub Anastasii pontificatu quoddam Toletanum concilium habitum fuisse, atque in eo tum Symphosium, tum Dictinium, aliosque Gallaeciae provinciae episcopos Priscillianam haeresim ejurasse, propriaque manu fidei professione subscripta condemnasse asseverat. Romanae Ecclesiae 37 habetur episcopus Anastasius. In provincia Carthaginensi, in civitate Toleto, synodus episcoporum contrahitur, in cujus gestis continetur Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat.", "candidate_score": 0.666659, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_10_12", "bdc_text": "Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto :", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_259", "psc_text": "si quandoque in evolvendis veterum scriptis unum idemque monumentum, modo interpolatum et diminutum, modo vero prolixius et auctius nobis occurrat? In hisce quippe rebus quae ab scribentium et utentium voluntate pendent, nisi eorum animus innotescat, non sine negotio judicari potest, praesertim cum autographa exemplaria desiderantur. 5. In hoc negotio tamen non multum operis Quesnello insumendum fuisse arbitror. Iidem namque ejusdem laudati Bracarensis concilii Patres Acta eorum qui Toletanae synodo anno 447 coactae interfuerunt in genuino contenta codice prae manibus habebant. Idcirco, lecto fidei exemplari cum subjectis capitulis, necessarium duxerunt post annos 116 eadem capitula simplicius et evidentius exponere, ut minus e ruditis innotescerent quae sub anathematis sententia olim ex Priscilliani dogmatibus ab apostolica divi Petri sede fuerant damnata, licet (aiunt Bracarenses PP.) horum capitulorum lectio necessaria recensita sit, tamen evidentius et simplicius ea quae sunt exsecrabilia, ita praepositis etiam capitulis, modo declarentur, ut qui minus est eruditus intelligat, et sic", "candidate_score": 0.666362, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_10_12", "bdc_text": "Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto :", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_90", "psc_text": "Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat. Mirari profecto oportet nec veteres nec recentiores scriptores ad tam celebre testimonium animadvertisse, sed horum alios, quoad concilii causas, quoad tempus, quoad gesta, in unam, alios in alteram abiisse opinionem. Immo admirationem auget quod hujus vel alterius opinionis assertores non iisdem insistant 230 principiis, cum eorum quilibet, vel propriis studiis indulgeat, vel, quasi divinationibus usus, longius quam par est in re non mediocris momenti abscedat a veritate. Nec enim cum Baronio aut Conciliorum collectoribus hic contendere audeo, qui, in tanta sacrorum monumentorum copia et Christianae rei suppellectile tempus et operam insumentes, omnia collegerunt, disposuerunt, ornarunt, non ita tamen, ut eadem", "candidate_score": 0.664795, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_20_22", "bdc_text": "sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus . Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe . Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_91", "psc_text": "indulgeat, vel, quasi divinationibus usus, longius quam par est in re non mediocris momenti abscedat a veritate. Nec enim cum Baronio aut Conciliorum collectoribus hic contendere audeo, qui, in tanta sacrorum monumentorum copia et Christianae rei suppellectile tempus et operam insumentes, omnia collegerunt, disposuerunt, ornarunt, non ita tamen, ut eadem semper oculis suis lustrare potuerint, eademque ad optimae critices regulas redigere. Sed nostra oratio potius eos tangit et urget qui commentaria vel in Baronium, vel in concilia ipsa ediderunt. Pagius enim, Severinus Binius, cardinalis Aguirre, Sirmondus, Baluzius, atque alii eruditi et antiquae rei studiosi scriptores legitimum concilii Toletani tempus definierunt, caetera vero ibidem acta silentio praeterierunt. Tillemontius deinde ad concilii cogendi causas examinandas descendit, multa de Symphosio et Dictinio comminiscitur, cum ad divi Ambrosii epistolas 52, 56, provocat, in quibus nec de Priscillianistis, nec de duobus illis episcopis unicum profert verbum. Cajetanus Cenni octo priorum saeculorum ecclesiasticam historiam illustrandam suscepit,", "candidate_score": 0.653524, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_20_22", "bdc_text": "sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus . Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe . Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_156", "psc_text": "clericalem militiam ascripti, poenitentiam agentes coram synodo se stiterunt, talia facinora admisissent quae apostolicae sedis dumtaxat indulgentia plenissime poterant relaxari; idcirco PP. ad eam provocare oportebat, speciali simul facta mentione Siriciani interdicti. Laudatum vero Siricii papae interdictum die III iduum Februariarum prodiisse, eo anno quo Arcadius et Bautonius, seu Baudonius, consulatum agebant, qui est 385, jam ipsi ex Romanorum consulum tabulis in superioribus annotavimus. 7. Miramur tamen tanti momenti res, ad ecclesiasticam illustrandam historiam aptissimas, hactenus a nemine fuisse ad trutinam revocatas, hujus concilii gesta cum praecedentibus Siricii decretis atque canonibus conferendo. Nec enim suppositionis nota isthaec epistola argui potest, vel inter Isidorianas merces rejici. Eam quippe in sua collectione Dionysius Exiguus admisit, atque eamdem laudarunt, cum Carolus Magnus in Capitulari Aquisgranensi anni 789, tum Hincmarus Rhemensis opusc. 10, ne quidquam dicam de libro Pontificali, in quo legitur: Hic fecit constitutum de omni Ecclesia, cujus auctoritas plerisque criticis suspecta est.", "candidate_score": 0.651994, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc.", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_97", "psc_text": "suam sententiam hanc transtulit Quesnellus narrationem, minime tamen perpendens an cum caeteris aliis Priscillianistarum historiae certissimis monumentis cohaereret, necne. Si ad memoriam revocemus ea quae in superioribus ex Severo Sulpicio exscripsimus, dissimilem quamdam in Ambrosio agendi rationem in eadem causa deprehendimus. Is quidem Priscillianum, Instantium aliosque hujus sectae viros, qui Caesaraugustanae illi synodo anno 381 se sistere detractarunt; quamvis Mediolanum profectos; non audivit; non recepit; nec pro iisdem recipiendis ullas ad catholicos Hispaniarum episcopos litteras dedit. Qui ergo fieri potuit ut idem Ambrosius post illud idem Caesaraugustanum concilium audierit, receperit, poenitentiaeque agendae conditiones Symphosio episcopo et hujus filio Dictinio atque aliis praescripserit, qui iisdem moribus et vitiis labefactabantur? 2. Sed aliud quidpiam praeterea laudata in narratione est; quod cum Caesaraugustani concilii tempore minime conciliari potest. Ibidem enim sancti Siricii papae pro haereticis poenitentibus recipiendis statuta laudantur, Nec Ambrosius ipse alias conditiones jure praescribere poterat, nisi eas quas apostolica summi pontificis", "candidate_score": 0.638193, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc.", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_83", "psc_text": "quippe Acta ab eruditis desiderantur, nec cardinalis Aguirre Hispanicarum rerum diligentissimus collector disertius quidquam de iisdem describere potuit. 5. Alteram igitur Toletani illius concilii causam expediamus. De ea quidem celebriores scriptores verba fecerunt, quos inter Tillemontius et Paschasius Quesnellus locum habent; qui potissimum in praesens nobis agere instituentibus de Symphosio episcopo, de Dictinio, aliisque clericalis ordinis hominibus, qui ex Priscilliana redeuntes haeresi, Ambrosio et Romano pontifice agentibus, a Toletanae primae synodi patribus in communionem suscepti sunt, negotium facessunt. Et primo quidem totius controversiae nodum cum in multis situm esse deprehendamus, ut facilius dubia a certis et falsa ab authenticis secernamus, varia opus est praemittamus. Primum videlicet Symphosium cum aliis undecim episcopis anno Domini 381 Caesaraugustano subscripsisse concilio, Priscillianoque et hujus dogmatibus anathema dixisse, ut ex hujus concilii Actis intelligitur. Quamvis revera, si unicum dumtaxat Caesaraugustae fuisse coactum concilium dicamus, a caeterorum PP. illorum communione se subduxisse credendum erit, ut suo", "candidate_score": 0.634492, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc.", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_20", "psc_text": "contra transgressores anathema conclamaretur. Harum autem sententiarum seu legum exempla tomo secundo Conciliorum scripta sunt, easdemque Severinus Binius variis notis adornavit. 2. Interim vero dum haec in Caesaraugustana synodo agebantur, nec Instantius et Salvianus, nec Priscillianus, aut quispiam ex ejus sectariis coetui interfuit; sed omnes coram illis Patribus se sistere detrectarunt, ne se judicio committerent. Rem narrat Severus Sulpicius, addens in absentes sententiam latam fuisse, et in eos qui damnatos in communionem ausi essent recipere. Igitur post multa, ait, inter eos et digna memoratu certamina, apud Caesaraugustam synodus congregatur, cui etiam Aquitani episcopi interfuere. Verum haeretici committere se judicio 215 non ausi, in absentes tum lata sententia, damnatique Instantius et Salvianus episcopi, Helpidius et Priscillianus laici. Additum etiam, ut si quis damnatos in communionem recepisset, sciret in se eamdem sententiam promendam. Haec autem, ubi a sectariis comperta sunt, majoris odii in Ecclesiam et in omnes catholicos causa fuere. Nam ad", "candidate_score": 0.634305, "ce_score": null } ] }, { "rank": 2, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", "max_score": 0.712767, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1050_sent_3_5", "bdc_text": "Utinam occasio nobis esse possit et facultas aliquando vicissim tibi tuisque ex animo gratificandi . Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", "candidate_score": 0.712767, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_5_7", "bdc_text": "Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud . Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas . Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam :", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", "candidate_score": 0.702124, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_4_6", "bdc_text": "Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud . Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", "candidate_score": 0.700156, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_4_6", "bdc_text": "Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud . Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", "candidate_score": 0.694401, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_5_7", "bdc_text": "Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud . Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas . Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam :", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", "candidate_score": 0.693065, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_3_5", "bdc_text": "Utinam occasio nobis esse possit et facultas aliquando vicissim tibi tuisque ex animo gratificandi . Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", "candidate_score": 0.693005, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_5_7", "bdc_text": "Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud . Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas . Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam :", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_176", "psc_text": "pater. sane ea diligentia uentilasse sanctitatem tuam textum eiusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, siue in his quae refutare, detestari ac fugere deceat christianum siue in illis in quibus non satis inuenitur errasse, quamuis nescio qua calliditate in ipsis quoque gratiam dei credidit supprimendam. sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae dei munus effulsit, siquidem contigit absentes fieri quosdam, quorum caecitati ista tam perspicuae ueritatis illustratio deberetur, ad quos etsi tardius non diffidimus propitio deo eandem gratiam peruenire, qui uult omnes homines saluos fieri et ad agnitionem ueritatis uenire. nos uero, etsi olim spiritu caritatis, qui in te est, docti subiectionem eius abiecerimus erroris, in hoc etiam nunc gratias agimus, quod haec quae ante credidimus nunc aliis aperire 4 cf. libr. De nat. et gratia 7 Ep. 168 (cf. XXXIII 741 M.j 10 Ps. 106, 20 22 I", "candidate_score": 0.687114, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_3_5", "bdc_text": "Utinam occasio nobis esse possit et facultas aliquando vicissim tibi tuisque ex animo gratificandi . Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_176", "psc_text": "pater. sane ea diligentia uentilasse sanctitatem tuam textum eiusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, siue in his quae refutare, detestari ac fugere deceat christianum siue in illis in quibus non satis inuenitur errasse, quamuis nescio qua calliditate in ipsis quoque gratiam dei credidit supprimendam. sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae dei munus effulsit, siquidem contigit absentes fieri quosdam, quorum caecitati ista tam perspicuae ueritatis illustratio deberetur, ad quos etsi tardius non diffidimus propitio deo eandem gratiam peruenire, qui uult omnes homines saluos fieri et ad agnitionem ueritatis uenire. nos uero, etsi olim spiritu caritatis, qui in te est, docti subiectionem eius abiecerimus erroris, in hoc etiam nunc gratias agimus, quod haec quae ante credidimus nunc aliis aperire 4 cf. libr. De nat. et gratia 7 Ep. 168 (cf. XXXIII 741 M.j 10 Ps. 106, 20 22 I", "candidate_score": 0.686306, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_5", "bdc_text": "Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", "candidate_score": 0.66368, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_5", "bdc_text": "Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", "candidate_score": 0.66359, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_3", "bdc_text": "Utinam occasio nobis esse possit et facultas aliquando vicissim tibi tuisque ex animo gratificandi .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_172", "psc_text": "uiris Timasio et Iacobo, ubi apertissime Pelagius obiectam sibi a se ipso tamquam ab aduersario, unde iam grandi inuidia laborabat, de dei gratia quaestionem non aliter sibi soluere uisus est, nisi ut naturam cum libero arbitrio conditam dei diceret gratiam, aliquando idque tenuiter nec aperte ei coniungens uel legis adiutorium uel remissionem etiam peccatorum: tum uero sine ulla dubitatione mihi claruit, quam esset christianaeChristianae saluti uenenum illius peruersitatis inimicum. nec sic tamen operi meo, quo eundem librum refelli, Pelagii nomen inserui, facilius me existimans profuturum, si seruata amicitia adhuc eius nerecundiae parcerem, cuius litteris iam parcere non deberem. hinc est, quod nunc moleste fero, in hoc indicio dixisse illamillum quodam loco : (anathematizo illos qui sic tenent aut aliquando tenuerunt'. suffecerat dicere: qui sic tenent. ut eum crederemus esse correctum; cum uero addidit: aut aliquando tenuerunt, primum quam iniuste damnare immeritos ausus est, qui illo. quem siue aliis sine ipso", "candidate_score": 0.622081, "ce_score": null } ] }, { "rank": 3, "cf_id": "cf006", "work_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos", "max_score": 0.705027, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9_11", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime .", "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos_window_64", "psc_text": "Catholicae in medium proferebant; ut alium Deum in ecclesia dicerent, alium in hospitio; aliam Christi substantiam designarent in aperto, aliam in secreto; aliam spem resurrectionis apud omnes annuntiarent, aliam apud paucos: cum ipsi obsecrarent in Epistolis suis, ut idipsum et unum loquerentur omnes, et non essent schismata et dissensiones in Ecclesia (I Cor., I, 10) , quia sive Paulus, sive alii, eadem praedicarent. Alioquin meminerant: Sit sermo vester, est, est; non, non; quod amplius, hoc a malo est (Matth., V, 37) ; ne scilicet Evangelium in diversitate tractarent. CAPUT XXVII. Unam etiam regulam fidei eos instituisse, tam ad ecclesias correptas postea emendatas, quam ad eas quas commendarunt. Si ergo incredibile est, vel ignorasse Apostolos plenitudinem praedicationis, vel non omnem ordinem regulae omnibus edidisse, videamus ne forte Apostoli quidem simpliciter et plene, Ecclesiae autem suo vitio aliter acceperint quam Apostoli proferebant. Omnia ista scrupulositatis incitamenta invenias praetendi ab haereticis. Tenent correptas", "candidate_score": 0.705027, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9_11", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime .", "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos_window_63", "psc_text": "Haec Apostoli, aut neglexerunt, aut minime intellexerunt, si non adimpleverunt abscondentes aliquid de lumine, id est, de Dei verbo et Christi sacramento. Neminem quod scio verebantur, non Judaeorum vim, non ethnicorum; quo magis utique in Ecclesia libere praedicabant, qui in synagogis et in locis publicis non tacebant. Imo neque Judaeos convertere, neque ethnicos inducere potuissent, nisi quod credi ab eis volebant ordine exponerent: multo magis jam credentibus Ecclesiis nihil subtraxissent, quod aliis paucis seorsum demandarent. Quanquam, etsi quaedam inter domesticos, ut ita dixerim, disserebant, non tamen ea fuisse credendum est, quae aliam regulam fidei superducerent, diversam et contrariam illi, quam Catholicae in medium proferebant; ut alium Deum in ecclesia dicerent, alium in hospitio; aliam Christi substantiam designarent in aperto, aliam in secreto; aliam spem resurrectionis apud omnes annuntiarent, aliam apud paucos: cum ipsi obsecrarent in Epistolis suis, ut idipsum et unum loquerentur omnes, et non essent schismata et dissensiones in", "candidate_score": 0.698312, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8_10", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos_window_64", "psc_text": "Catholicae in medium proferebant; ut alium Deum in ecclesia dicerent, alium in hospitio; aliam Christi substantiam designarent in aperto, aliam in secreto; aliam spem resurrectionis apud omnes annuntiarent, aliam apud paucos: cum ipsi obsecrarent in Epistolis suis, ut idipsum et unum loquerentur omnes, et non essent schismata et dissensiones in Ecclesia (I Cor., I, 10) , quia sive Paulus, sive alii, eadem praedicarent. Alioquin meminerant: Sit sermo vester, est, est; non, non; quod amplius, hoc a malo est (Matth., V, 37) ; ne scilicet Evangelium in diversitate tractarent. CAPUT XXVII. Unam etiam regulam fidei eos instituisse, tam ad ecclesias correptas postea emendatas, quam ad eas quas commendarunt. Si ergo incredibile est, vel ignorasse Apostolos plenitudinem praedicationis, vel non omnem ordinem regulae omnibus edidisse, videamus ne forte Apostoli quidem simpliciter et plene, Ecclesiae autem suo vitio aliter acceperint quam Apostoli proferebant. Omnia ista scrupulositatis incitamenta invenias praetendi ab haereticis. Tenent correptas", "candidate_score": 0.686225, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_22_24", "bdc_text": "Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 . Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc. Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt :", "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos_window_69", "psc_text": "nos, anathema sit (Gal., I, 8) . CAPUT XXX. Marcionem enim et Valentinum, in catholicam primo doctrinam apud Ecclesiam romanensem sub episcopatu Eleutheri credidisse; donec ob inquietam curiositatem semel et iterum ejecti, novissime in perpetuum dissidium relegati, venena doctrinarum suarum disseminarunt. Atque idem de aliis judicium, qui virtutibus et miraculis novos se apostolos esse probare nequeunt. Ubi tunc Marcion, ponticus nauclerus, stoicae studiosus? Ubi Valentinus platonicae sectator? Nam constat illos, neque adeo olim fuisse, Antonini fere principatu, et in catholicae primo doctrinam credidisse apud Ecclesiam romanensem, sub episcopatu Eleutherii benedicti, donec ob inquietam semper eorum curiositatem, qua fratres quoque vitabant semel et iterum ejecti, Marcion quidem cum ducentis sestertiis quae Ecclesiae intulerat, novissime in perpetuum discidium relegati , venena doctrinarum suarum disseminaverunt. Postmodum idem Marcion, poenitentiam confessus cum conditioni datae sibi occurrit, ita pacem recepturus, si caeteros quos perditioni erudisset, Ecclesiae restitueret, morte praeventus est. Oportebat enim haereses esse (I", "candidate_score": 0.666708, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_10", "bdc_text": "Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos_window_64", "psc_text": "Catholicae in medium proferebant; ut alium Deum in ecclesia dicerent, alium in hospitio; aliam Christi substantiam designarent in aperto, aliam in secreto; aliam spem resurrectionis apud omnes annuntiarent, aliam apud paucos: cum ipsi obsecrarent in Epistolis suis, ut idipsum et unum loquerentur omnes, et non essent schismata et dissensiones in Ecclesia (I Cor., I, 10) , quia sive Paulus, sive alii, eadem praedicarent. Alioquin meminerant: Sit sermo vester, est, est; non, non; quod amplius, hoc a malo est (Matth., V, 37) ; ne scilicet Evangelium in diversitate tractarent. CAPUT XXVII. Unam etiam regulam fidei eos instituisse, tam ad ecclesias correptas postea emendatas, quam ad eas quas commendarunt. Si ergo incredibile est, vel ignorasse Apostolos plenitudinem praedicationis, vel non omnem ordinem regulae omnibus edidisse, videamus ne forte Apostoli quidem simpliciter et plene, Ecclesiae autem suo vitio aliter acceperint quam Apostoli proferebant. Omnia ista scrupulositatis incitamenta invenias praetendi ab haereticis. Tenent correptas", "candidate_score": 0.664245, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_25", "bdc_text": "nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt .", "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos_window_50", "psc_text": "Christus Apostolos misit ad praedicandum, alios non esse recipiendos praedicatores, quam Christus instituit; quia nec alius Patrem novit nisi Filius, et cui Filius revelavit, nec aliis videtur revelasse Filius, quam Apostolis quos misit ad praedicandum, utique quod illis revelavit. Quid autem praedicaverint, id est, quid illis Christus revelaverit, et hic praescribam non aliter probari debere, nisi per easdem ecclesias, quas ipsi Apostoli condiderunt, ipsi eis praedicando, tam viva, quod aiunt, voce, quam per epistolas postea. Si haec ita sunt, constat proinde omnem doctrinam quae cum illis ecclesiis apostolicis, matricibus et originalibus fidei, conspiret, veritati deputandam, sine dubio tenentem quod Ecclesiae ab Apostolis, Apostoli a Christo, Christus a Deo accepit; reliquam vero omnem doctrinam de mendacio praejudicandam, quae sapiat contra veritatem Ecclesiarum, et Apostolorum, et Christi, et Dei. Superest ergo uti demonstremus, an haec nostra doctrina, cujus regulam supra edidimus, de Apostolorum traditione censeatur, et hoc ipso, an caeterae de mendacio", "candidate_score": 0.662555, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_25_27", "bdc_text": "nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt . Haec via est isthaec e. . . We-derek Adonai :", "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos_window_50", "psc_text": "Christus Apostolos misit ad praedicandum, alios non esse recipiendos praedicatores, quam Christus instituit; quia nec alius Patrem novit nisi Filius, et cui Filius revelavit, nec aliis videtur revelasse Filius, quam Apostolis quos misit ad praedicandum, utique quod illis revelavit. Quid autem praedicaverint, id est, quid illis Christus revelaverit, et hic praescribam non aliter probari debere, nisi per easdem ecclesias, quas ipsi Apostoli condiderunt, ipsi eis praedicando, tam viva, quod aiunt, voce, quam per epistolas postea. Si haec ita sunt, constat proinde omnem doctrinam quae cum illis ecclesiis apostolicis, matricibus et originalibus fidei, conspiret, veritati deputandam, sine dubio tenentem quod Ecclesiae ab Apostolis, Apostoli a Christo, Christus a Deo accepit; reliquam vero omnem doctrinam de mendacio praejudicandam, quae sapiat contra veritatem Ecclesiarum, et Apostolorum, et Christi, et Dei. Superest ergo uti demonstremus, an haec nostra doctrina, cujus regulam supra edidimus, de Apostolorum traditione censeatur, et hoc ipso, an caeterae de mendacio", "candidate_score": 0.656985, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_25", "bdc_text": "nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt .", "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos_window_51", "psc_text": "ab Apostolis, Apostoli a Christo, Christus a Deo accepit; reliquam vero omnem doctrinam de mendacio praejudicandam, quae sapiat contra veritatem Ecclesiarum, et Apostolorum, et Christi, et Dei. Superest ergo uti demonstremus, an haec nostra doctrina, cujus regulam supra edidimus, de Apostolorum traditione censeatur, et hoc ipso, an caeterae de mendacio veniant. Communicamus cum ecclesiis apostolicis, quod nulli doctrina diversa: hoc est testimonium veritatis. CAPUT XXII. Apostolos autem (quidquid in contrarium soleat dicere diversa pars) omnia et scisse et tradidisse; quibus et omnes Scripturas edisserere Christus dignatus est, et Spiritum Sanctum misit, qui eos deduceret in omnem veritatem. Sed quoniam tam expedita probatio est, ut si statim proferatur, nihil jam sit retractandum; ac si prolata non sit a nobis, locum interim demus diversae parti, si quid putant ad infirmandam hanc praescriptionem movere se posse. Solent dicere, non omnia Apostolos scisse, eadem agitati dementia qua susum jusum convertunt, omnia quidem Apostolos scisse,", "candidate_score": 0.656277, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_25_27", "bdc_text": "nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt . Haec via est isthaec e. . . We-derek Adonai :", "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos_window_51", "psc_text": "ab Apostolis, Apostoli a Christo, Christus a Deo accepit; reliquam vero omnem doctrinam de mendacio praejudicandam, quae sapiat contra veritatem Ecclesiarum, et Apostolorum, et Christi, et Dei. Superest ergo uti demonstremus, an haec nostra doctrina, cujus regulam supra edidimus, de Apostolorum traditione censeatur, et hoc ipso, an caeterae de mendacio veniant. Communicamus cum ecclesiis apostolicis, quod nulli doctrina diversa: hoc est testimonium veritatis. CAPUT XXII. Apostolos autem (quidquid in contrarium soleat dicere diversa pars) omnia et scisse et tradidisse; quibus et omnes Scripturas edisserere Christus dignatus est, et Spiritum Sanctum misit, qui eos deduceret in omnem veritatem. Sed quoniam tam expedita probatio est, ut si statim proferatur, nihil jam sit retractandum; ac si prolata non sit a nobis, locum interim demus diversae parti, si quid putant ad infirmandam hanc praescriptionem movere se posse. Solent dicere, non omnia Apostolos scisse, eadem agitati dementia qua susum jusum convertunt, omnia quidem Apostolos scisse,", "candidate_score": 0.654455, "ce_score": null } ] }, { "rank": 4, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa063.opp-lat1", "max_score": 0.702607, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9_11", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa063.opp-lat1_window_54", "psc_text": "per psalmos per apostolos tam multa testimonia perhibet, calumniosis et maledicis criminationibus insectantur, nec eum ipsum errorem suscipimus, quo baptismum Christi etiam apud haereticos regula ecclesiastica custoditum nolunt agnoscere, audent destruere, non dubitant iterare; quin etiam non solum laicos, sed et clericos nec quoslibet clericos, uerum et presbyteros et episcopos, etsi in illis ecclesiis baptizatibaptizari sunt, quas ipsi apostoli labore proprio fundauerunt, si aliquo modo seductos ad se transferre potuerint, catechumenos faciunt. haec eorum detestabilia mala nequaquam suscipimus, quandoquidem nisi eis correctis ad nos transire non possunt. § 20 Nec illud sine distinctione praeterimus, ut humiliorem agant paenitentiam, qui iam fideles ecclesiam catholicam deseruerunt, quam qui in illa nondum fuerunt, nec ad clericatum admittantur, siue ab haereticis rebaptizati sint siue prius suscepti ad illos redierint siue apud illos clerici sine laici fuerint. et qui haec nostrorum neglegenter agunt et eos forte clericos in catholica faciunt uel esse permittunt, quamuis a", "candidate_score": 0.702607, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8_10", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa063.opp-lat1_window_7", "psc_text": "ubi sanus est uulneremus. proinde si de aliqua re ad fidem christianamChristianam et catholicam pertinente, si denique de ipsa etiam trinitatis unitate dissentientem haereticum inuenio et tamen euangelica et ecclesiastica regula baptizatum, intellectum hominis corrigo, non dei uiolo sacramentum. loquor de Iudaeis et schismaticis uel haereticis sub Christi utcumque nomine errantibus. § 5 De ipsis gentilibus idolorumque cultoribus multa utique a nobis diuersitate distantibus nihil aliud nobis demonstrat apostolus, nisi ut in ipsis quoque ita quidquid prauum est corrigamus, ut quod forte rectum est approbemus. nam utique idolatras et quod est grauius non tantum cultores, sed et ipsos etiam institutores simulacrorum redarguebat ubi ait: qui cognoscentes deum non sicut deum glorificauerunt aut gratias egerunt, sedeuanueruntincogitationibus suis, et obscuratum est insipiens cor eorum. dicentes se esse sapientes stulti facti sunt et immutauerunt gloriam incorruptibilis dei in 24 Rom. 1, 21-23 1 gentium et sacrilegia Tr 4 tenebat bis SmlUmlVml 5 scismaticns", "candidate_score": 0.684814, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_18_20", "bdc_text": "Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit . Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ; sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa063.opp-lat1_window_73", "psc_text": "ut fateantur bonos cum malis in sacramentorum christianorum communione sine ulla sua labe mansisse et usque ad tempus Caeciliani perseuerasse ecclesiam Christi non sine ullis hominibus malis tamquam in horreo iam reconditam, sed adhuc commixta palea tamquam in area constitutam. sic ergo et deinceps potuit permanere, sicut et permanet, donec ultimo die iudicii uentilata mundetur. § 25 Quid igitur sibi uult tantus fororfuror separationis istorum ab unitate corporis Christi, quae, sicut prophetatum legitur implerique iam cernitur, toto orbe terrarum atque in omnibus gentibus dilatatur? hic certe, sicut scriptum est, filius malus ipse se iustum dicit, exitum autem suum non abluit, hoc est non excusat, non diluit, non defendit, quod furore schismatico in haereticam pestem de domo dei exire non timuit, quia, si uere iustus esset, sicut apostolus Paulus cum fratribus falsis, de quibus in suis epistulis ingemit, et sicut Cyprianus cum eis, quos sine baptismo suis peccatis praeteritis plenos existimabat", "candidate_score": 0.650103, "ce_score": null } ] }, { "rank": 5, "cf_id": "cf041", "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", "max_score": 0.70212, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8_10", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", "candidate_score": 0.70212, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_21_23", "bdc_text": "Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe . Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 . Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc.", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_407", "psc_text": "Pastor verus, et de propriis ovibus curam gerens, restituit vobis quem noscimini concupisse. Ecce enim et nos omnia pro ecclesiastica pace facientes, vestraeque dilectioni conspirantes, in ejus amplexu praecessimus; et communicantes ei per eum vos alloquimur, scriptaque praesentia destinamus. Itaque secundum gratifica vota vestra, scitote nos quoque cum eo vinculo charitatis obstrictos. Debetis ergo etiam pro pietate Deo amabilium nostrorum imperatorum incessanter orare, quoniam et ipsi cognoscentes vestrum desiderium, eum vobis restituere destinarunt. Omni ergo honore tensis manibus suscipientes illum, gratificas orationes offerte Deo, qui vobis talia condonavit. Festinate siquidem semper in Deo gaudere, et glorificare Dominum, per quem et cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De", "candidate_score": 0.681471, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8_10", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_651", "psc_text": "obstrictus, dum per suum diaconem promisisset ratum se habiturum quod fuisset a concilio definitum. Quapropter ipse quidem Ecclesiae tenens fidem, in Sardiniam ad proprium remeavit thronum. Hi vero qui prius cum eo contristati fuerant, hactenus ab Ecclesia segregantur. Verum Eusebius adinstar optimi medici iter faciens per Orientem, infirmos fide recreabat, imbuens atque docens praedicationibus ecclesiasticis universos. Hinc transiens venit in Illyricum; et inde rursus Italiam peragrans, haec ipsa pronuntiabat. SOCRATES, lib. III, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 9, p. 180. CAPUT XXIV. De Hilario Pictaviensi. Verum Hilarius Pictaviensis secundae Aquitaniae pontifex, rectae fidei dogmata dudum praeseminaverat tam Italis quam Gallicanis episcopis, quippe cum primus ab exsilio remeasset ( An. Dom. 364). Uterque ergo fortiter in fide laboraverunt. Sed Hilarius tanquam disertus suis libris satisfactionem de Trinitatis consubstantialitate conscripsit. Quibus hoc sufficienter exposuit, et vehementer Arianorum dogma destruxit. Haec itaque post breve eorum exsilii tempus celebrata noscuntur. SOCRATES, lib. III,", "candidate_score": 0.681179, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13_15", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent . Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 . Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_415", "psc_text": "CAPUT II. Quid Athanasius in satisfactione suae fugae retulerit. Verumtamen exquirant modum etiam discessionis, et agnoscant a suis. Erant enim Ariani cum militibus concurrentes ut eos accenderent et ignorantibus nos ostenderent; et licet sine ulla compassione sint, vel audientes tamen confusi quiescant. Erat itaque jam nox, et aliqui populorum ad vigilias venerant, exspectabatur futura die collectio. Dux autem repente astitit cum militibus ultra quinque millibus habentibus arma, et gladios enudatos, arcus, sagittas et vectes; et ecclesiam quidem ipse circumdedit, statuens milites sibimet cohaerentes, ut nullus posset egredientium ab ecclesia eorum manus evadere. Ego vero irrationabile judicans in tanta confusione populum derelinquere, et non magis ante illos pericula sustinere, residens in sede praecepi ut diaconus psalmum legeret, populis respondentibus: Quoniam in saeculum misericordia ejus (Psal. CXVII, 1) ; et sic omnes in domos suas abierunt [ ed., abirent]. Sed duce postea ingrediente, et militibus sacrarium circumdantibus ut nos capere potuissent, clerici", "candidate_score": 0.676291, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_11_13", "bdc_text": "De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto : Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_549", "psc_text": "157. CAPUT XL. De crudelitate Georgii apud Alexandriam, et qui post Cyrillum Hierosolymorum tenuerunt episcopatum. Interea dum adhuc Athanasius celaretur, Georgius Alexandriae crudeliter paganos afficiebat, et adversantes sibimet Christianos; utrosque enim cogebat ad suam venire sententiam, et respuentes afficiebat. Erat enim apud sapientes odibilis, quasi despiciens eos, et judicibus imperans, apud populum vero quasi tyrannus, et ultra potentes elatus: praecipue tamen paganos opprimebat, quos sacrificare et paternas festivitates agere prohibebat. Tunc enim milites et Aegypti ducem armatos in civitatem introduxit, imagines et ornamenta templorum abstulit, quod ei postea causam necis adduxit. Cyrillo siquidem deposito, sicut praedictum est, apprehendit Hierosolymorum Ecclesiam Herennius, et post illum Heraclius, post quem Hilarius. Hos enim tunc Ecclesiam illam gubernasse percepimus usque ad imperium Theodosii principis, quando rursus Cyrillus ad proprium remeavit episcopatum. SOZOMEN., lib. IV, cap. 29. Edit. Christ. Vales. cap. 30, p. 589. CAPUT XLI. De Macedonio et Macedonianis. Igitur Macedonius Constantinopolitana pulsus Ecclesia,", "candidate_score": 0.675599, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_7_9", "bdc_text": "Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam : videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", "candidate_score": 0.675171, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_17_19", "bdc_text": "Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit . Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit . Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_408", "psc_text": "cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De Magnentio tyranno, et de Britannioine atque Nepotiano. Sic itaque se rebus habentibus Magnentius tyrannus circa partes emersit Hesperias ( an. Dom. 352); qui Constantem imperatorem Occidentalium partium, facto dolo, circa Gallias interemit. Quo gesto, intestinum inflammatum est bellum. Magnentius etenim tyrannus cunctam tenebat Italiam, Africamque, et Libyam, simul et Gallias. In Illyrico vero et in Sirmio aliud rursus a militibus exortum est bellum per tyrannum nomine Britannionem. Sed etiam Romam tumultus non fortuitus detinebat. Fratruelis namque Constantini Nepotianus nomine imperium assumpserat, monomachorum virtute suffultus, et Nepotianum quidem Magnentii milites deposuerunt; Magnentius autem procedens, universas partes vastabat Hesperiae. Horum igitur omnium", "candidate_score": 0.67242, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_7_9", "bdc_text": "Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam : videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_303", "psc_text": "quos omnes imperator posita lege sancivit auferri eorum oratoria et ecclesiis applicari; et neque in domibus privatorum eos congregationes patiebatur, nec publice celebrare. Melius enim judicabat in ecclesia catholica communicandum, et in eam cunctis convenire suadebat. Propter quam legem arbitror haeresis memoriam fuisse destructam. Nam priorum principum temporibus Christi cultores licet sectarum diversitate differrent, apud paganos tamen Christiani esse putabantur, et similiter passionibus subjacebant, ac semetipsos propter communes persecutiones examinaro non poterant, et propterea facile inter se convenientes missas celebrabant. Et licet essent pauci, non tamen videbantur esse divisi. Post hanc vero legem neque publice in ecclesias poterant convenire, neque latenter, dum episcopi civitatum et clerici observantes talia prohiberent. Hinc ergo plurimi metuentes ad Ecclesiam se catholicam contulerunt. Alii vero manserunt in sua sententia, non tamen successores haeresis reliquerunt. SOZOMEN., lib. II, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 32, p. 492. CAPUT XII. Quomodo et ubi imperator Constantinus imperatores tres", "candidate_score": 0.672063, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_7_9", "bdc_text": "Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam : videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_402", "psc_text": "Ursacius et Valens gestis Athanasii superati, conversi [ Ms. Lyr., reversi] sunt. Athanasius ergo per Pelusium pergebat ad Alexandriam. Transiens autem per civitates, edocebat ut Arianos universi declinarent, et consubstantialitatis dogma complecterentur. In quibusdam vero ecclesiis ordinationes fecit. Et hoc fuit initium alterius querelae adversus eum, quia in aliorum ecclesiis ordinare praesumpsit. Haec itaque de Athanasio provenerunt. SOCRATES, lib. II, cap. 19. Edit. Christ. Vales. cap. 24, p. 114. CAPUT XXXV. Quibus occasionibus tunc respublica turbabatur, et de divisione Antiocheni populi propter fidem. Interea respublica fortuitis casibus urgebatur: unde quae sunt capitularia non est incongruum breviter explanare. Igitur quia, aedificatore Constantinopolitanae civitatis moriente, tres ejus filii imperium susceperunt, in praecedentibus est narratum. Sciendum autem quia cum istis imperavit consobrinus eorum, nomine Dalmatius, vocabulum patris habens; qui dum paululum imperasset, a militibus interemptus est, non jubente Constantio ut occideretur, nec tamen prohibente. Dum vero Constantinus minor fratris partes invaderet, et ipse", "candidate_score": 0.671099, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_7_9", "bdc_text": "Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam : videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_479", "psc_text": "sunt aliquid permutare, id est horum quae Nicaeae communiter cum gloriosissimo Constantino tuo patre et imperatore deliberata atque defixa sunt. Quorum doctrina atque sensus discurrit, et praedicatus est in omnium hominum auditus et mentes. Haec fides sola Arianam haeresim expugnavit et perdidit; per quam non illa sola, sed etiam reliquae haereses sunt damnatae. Cui vere et addere quidquam incautum est, et auferre periculosum. Et siquidem horum alterum fiat, erit inimicis facultas agendi quae volunt. Quapropter Ursacius et Valens, quoniam participes et concordes Ariam dogmatis erant, a nostra sunt communione segregati. Quam ut reciperent, cognoscentes delicta quibus peccaverunt, poenitentiam atque veniam impetrare poscebant; et rescripta eorum haec ita se habere testantur, per quae criminum veniam consecuti sunt. Erat enim tempus quo haec gesta noscuntur, quando Mediolani synodus celebrata est, praesentibus Ecclesiae Romanae presbyteris. Cognoscentes simul etiam post mortem dignissimae memoriae nominandi Constantini, eum omni integritate et examinatione conscriptam exposuisse fidem, qui", "candidate_score": 0.670429, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_15_17", "bdc_text": "Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ; sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus . Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_591", "psc_text": "quia ei signum foret imperii. Aiunt enim quidam Constantium propterea eum contra barbaros direxisse, ut ibi deficeret. Sed nescio utrum vera suspicio sit; nam qui ei germanam dedit uxorem, si hoc cogitasset, contra se potius insidias excitaret. Cum igitur Julianus apud imperatorem de ducum negligentia quereretur, alter mittitur magister armorum, ejus alacritati conveniens, cujus ministerio cum barbaris est fiducialiter congressus; et dum illi per legatos litteras imperatoris eos ad provincias invitantis ostenderent, tunc ille legatos eorum misit in vincula; factaque congressione vicit, ita ut etiam captum regem Constantio dirigeret. Hac felicitate provectus, a militibus appellatur Augustus. Cumque corona deesset imperialis, unus signa portantium torquem quem habebat in collo, sumens, Juliani capiti circumposuit. Hoc ergo modo Julianus imperator est factus. Quae vero postea gesserit ille philosophus judicent audientes. In ipso namque principio non missa legatione apud Constantium, nec animum benefactoris placans, quaecunque ei videbantur agebat: modo judices mutando provinciales, modo derogando", "candidate_score": 0.666415, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_6_8", "bdc_text": "Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas . Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam : videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc.", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_24", "psc_text": "si tamen liceret [ ed., deceret], ea sola conscribere quae ad meam videbantur notitiam pervenisse de Ecclesia in Romano imperio constituta placuit tamen, quantum valuero, ut etiam apud Persas et Barbaros quae sunt gesta de religione conscribam. Non autem absurdum erit ab historia ecclesiastica, si in hoc opere etiam illi referantur qui quondam patres et praeceptores fuerunt monachorum, aut qui post eos per successiones utiles visi sunt, sicut audivimus atque probavimus. Non enim aut nos ingrati esse videbimur, taciturnitati tradentes virtutem eorum; aut illi exsortes erunt hujus historiae qui tantae philosophiae exempla reliquerunt, quibus utentes posteri, beatissimo et felicissimo fine potientur. Sed haec quidem sermo procedens, ut potuerit observabit. Convertar nunc ad narrationem rerum, cooperatorem invocans Deum. Hinc enim habebit praesens scriptura principium. SOZOMEN., lib. I, cap. 1, p. 400. CAPUT IV. A quo tempore historiae fecit initium, et quomodo Constantino signum crucis ostenditur, et qui imperatores et Caesares per", "candidate_score": 0.666245, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_12_14", "bdc_text": "De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto : Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent . Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_415", "psc_text": "CAPUT II. Quid Athanasius in satisfactione suae fugae retulerit. Verumtamen exquirant modum etiam discessionis, et agnoscant a suis. Erant enim Ariani cum militibus concurrentes ut eos accenderent et ignorantibus nos ostenderent; et licet sine ulla compassione sint, vel audientes tamen confusi quiescant. Erat itaque jam nox, et aliqui populorum ad vigilias venerant, exspectabatur futura die collectio. Dux autem repente astitit cum militibus ultra quinque millibus habentibus arma, et gladios enudatos, arcus, sagittas et vectes; et ecclesiam quidem ipse circumdedit, statuens milites sibimet cohaerentes, ut nullus posset egredientium ab ecclesia eorum manus evadere. Ego vero irrationabile judicans in tanta confusione populum derelinquere, et non magis ante illos pericula sustinere, residens in sede praecepi ut diaconus psalmum legeret, populis respondentibus: Quoniam in saeculum misericordia ejus (Psal. CXVII, 1) ; et sic omnes in domos suas abierunt [ ed., abirent]. Sed duce postea ingrediente, et militibus sacrarium circumdantibus ut nos capere potuissent, clerici", "candidate_score": 0.665624, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_17_19", "bdc_text": "Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit . Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit . Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_759", "psc_text": "animas; et meam electionem ostendisti tuae justitiae convenire. Cumque post paucos dies sanctus Ambrosius cum multa fiducia apud imperatorem quereretur quia male a judicibus agebatur, tunc imperator ait: Hanc, inquit, confidentiam tuam dudum novi; et aperte probans, non solum non restiti, sed etiam in electione ordinationis tuae socius fui. Festina itaque sanare, sicut divina lege praecipitur, animarum delicta nostrarum. Haec igitur imperator Mediolani et dixit, et fecit. Cognoscens autem quosdam in Asia et Phrygia de divinis dubitare dogmatibus, in Illyrico quidem praecepit synodum celebrari, et quae de illis decreta atque firmata sunt dubitantibus destinavit. Porro qui illic convenerant decreverunt fidem expositam in Nicaena urbe servandam. Scripsit autem et ipse, socium adhibens in suis litteris fratrem, quatenus in his quae placuerant duraretur. Nunc ergo etiam legem ipsam ponere necessarium est quae aperte et ejus pietatem praedicat, et Valentis tunc sinceritatem sine dubitatione demonstrat. THEODORETUS, lib. IV, cap. 6. Edit. Christ. Vales.", "candidate_score": 0.665231, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_12_14", "bdc_text": "De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto : Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent . Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_549", "psc_text": "157. CAPUT XL. De crudelitate Georgii apud Alexandriam, et qui post Cyrillum Hierosolymorum tenuerunt episcopatum. Interea dum adhuc Athanasius celaretur, Georgius Alexandriae crudeliter paganos afficiebat, et adversantes sibimet Christianos; utrosque enim cogebat ad suam venire sententiam, et respuentes afficiebat. Erat enim apud sapientes odibilis, quasi despiciens eos, et judicibus imperans, apud populum vero quasi tyrannus, et ultra potentes elatus: praecipue tamen paganos opprimebat, quos sacrificare et paternas festivitates agere prohibebat. Tunc enim milites et Aegypti ducem armatos in civitatem introduxit, imagines et ornamenta templorum abstulit, quod ei postea causam necis adduxit. Cyrillo siquidem deposito, sicut praedictum est, apprehendit Hierosolymorum Ecclesiam Herennius, et post illum Heraclius, post quem Hilarius. Hos enim tunc Ecclesiam illam gubernasse percepimus usque ad imperium Theodosii principis, quando rursus Cyrillus ad proprium remeavit episcopatum. SOZOMEN., lib. IV, cap. 29. Edit. Christ. Vales. cap. 30, p. 589. CAPUT XLI. De Macedonio et Macedonianis. Igitur Macedonius Constantinopolitana pulsus Ecclesia,", "candidate_score": 0.665082, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_10_12", "bdc_text": "Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto :", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_21", "psc_text": "causas quibus interfui, et a scientibus aut contemplantibus eas audivi, tam in nostra quam ante nostram generationem gestas. Caeterorum vero explanabo notitiam ex legibus positis causa religionis, et ex conciliis per tempora constitutis, ac novitatibus factis, et imperialibus, atque sacerdotum epistolis, quarum aliae quidem hactenus in palatiis ecclesiisque custodiuntur, aliae vero passim apud diligentes inveniuntur. Quarumdam rationem [ ms., Quorumdam ratione] potius complecti in hoc opere melius approbavi propter magnitudinem lectionis, ut sensus earum breviter indicetur: nisi forte quaedam venire possint in dubium, pro quibus apud multos est diversa sententia. Tunc enim, si quamlibet scripturam invenire potuero, propter probationem veritatis eam ponere non omitto. Ut autem nullus ignoratione rerum accuset mendacem esse conscriptionem, contrarias legendo forsan epistolas, sciendum est quoniam occasione dogmatis Ariani et eorum qui postea sunt oborti, discordantes inter alterutros. Praesules Ecclesiarum, singuli de quibus studebant suis consectatoribus scribebant, et per concilia congregati decernebant quae vellent; et sibi", "candidate_score": 0.66342, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_16_18", "bdc_text": "sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus . Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit . Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_759", "psc_text": "animas; et meam electionem ostendisti tuae justitiae convenire. Cumque post paucos dies sanctus Ambrosius cum multa fiducia apud imperatorem quereretur quia male a judicibus agebatur, tunc imperator ait: Hanc, inquit, confidentiam tuam dudum novi; et aperte probans, non solum non restiti, sed etiam in electione ordinationis tuae socius fui. Festina itaque sanare, sicut divina lege praecipitur, animarum delicta nostrarum. Haec igitur imperator Mediolani et dixit, et fecit. Cognoscens autem quosdam in Asia et Phrygia de divinis dubitare dogmatibus, in Illyrico quidem praecepit synodum celebrari, et quae de illis decreta atque firmata sunt dubitantibus destinavit. Porro qui illic convenerant decreverunt fidem expositam in Nicaena urbe servandam. Scripsit autem et ipse, socium adhibens in suis litteris fratrem, quatenus in his quae placuerant duraretur. Nunc ergo etiam legem ipsam ponere necessarium est quae aperte et ejus pietatem praedicat, et Valentis tunc sinceritatem sine dubitatione demonstrat. THEODORETUS, lib. IV, cap. 6. Edit. Christ. Vales.", "candidate_score": 0.662319, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_11_13", "bdc_text": "De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto : Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_329", "psc_text": "Constantinopolim venit, et Paulum quidem expulit civitate [ ed., urbem damno mulctavit], urbi vero damna concussit, auferens ei frumenti a suo patre collati ultra quadraginta millia modiorum, quae quotidie frangebantur. Nam pene octoginta millia per dies singulos, urbe Alexandria mittente, primo ministrabantur. Hoc itaque facto Macedonium distulit statuere urbis episcopum; irascebatur enim et adversus eum, non solum quia praeter ipsius voluntatem fuerat ordinatus, sed quia propter seditiones inter eum Paulumque factas plurimi perierant, simul et magister militum fuerat interemptus. Dimittens ergo eum missas facere in ecclesia solum in qua fuerat ordinatus, denuo est profectus in Antiochiam. SOCRATES, lib. II, cap. 10; edit. Christ. Vales. cap. 12 et 13, p. 90. CAPUT XIV. Quomodo Gregorius ab Alexandria sit remotus, et Georgius Arianus ibi fuerit evocatus. Ariani praeterea Gregorium removentes ab Alexandria tanquam odibilem, et quia propter eum factum fuisset incendium, nec non et quia minus eorum fovebat errorem, evocaverunt Georgium Cappadocem", "candidate_score": 0.660422, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13_15", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent . Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 . Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_325", "psc_text": "et fugerit Athanasius, et quae mala per Gregorium gesta sint. Interea Gregorium deducebat in Alexandriam Syrianus magister militiae, et cum eo armati milites numero quinque millia, quibus etiam aderant Arii sectatores ibi morantes. Sed quomodo Athanasius ecclesia pulsus, ne caperetur effugit, arbitror esse dicendum. Erat enim vespera, 247 et populus in vigiliis observabat: sperabaturque futura collectio. Inter haec venit magister militum, et circa ecclesiam per cohortes suos milites ordinavit. Athanasius autem videns quae fiebant, cogitavit ne propter se ulla laesio populo proveniret. Et praecipiens diacono ut compleret orationem, rursus psalmum fecit imponi. Dumque consonantia psalmodiae celebraretur, per unam januam ecclesiae egrediebantur omnes. Quo facto, milites quidem sine commotione steterunt. Athanasius autem inter medios psallentium illaesus abscessit. Et hoc modo fugiens, Romam profectus est. Porro Gregorius Alexandrinae tunc praesedit Ecclesiae. Alexandrinorum vero plebs non ferens quod erat gestum, ecclesiam quae Dionysii nuncupatur incendit. SOCRATES, lib. II, cap. 8; edit. Christ. Vales.", "candidate_score": 0.658349, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_415", "psc_text": "CAPUT II. Quid Athanasius in satisfactione suae fugae retulerit. Verumtamen exquirant modum etiam discessionis, et agnoscant a suis. Erant enim Ariani cum militibus concurrentes ut eos accenderent et ignorantibus nos ostenderent; et licet sine ulla compassione sint, vel audientes tamen confusi quiescant. Erat itaque jam nox, et aliqui populorum ad vigilias venerant, exspectabatur futura die collectio. Dux autem repente astitit cum militibus ultra quinque millibus habentibus arma, et gladios enudatos, arcus, sagittas et vectes; et ecclesiam quidem ipse circumdedit, statuens milites sibimet cohaerentes, ut nullus posset egredientium ab ecclesia eorum manus evadere. Ego vero irrationabile judicans in tanta confusione populum derelinquere, et non magis ante illos pericula sustinere, residens in sede praecepi ut diaconus psalmum legeret, populis respondentibus: Quoniam in saeculum misericordia ejus (Psal. CXVII, 1) ; et sic omnes in domos suas abierunt [ ed., abirent]. Sed duce postea ingrediente, et militibus sacrarium circumdantibus ut nos capere potuissent, clerici", "candidate_score": 0.657516, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13_15", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent . Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 . Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_495", "psc_text": "plagas viris et feminis velut tyrannus inferebat; accensus populus pene peremerat eum, nisi vix [ ms. Lyr., vi] ereptus fugisset ad principem. Quo facto, rursus sequaces Athanasii ecclesias multo tempore tenuerunt. Quas iterum veniens dux Aegypti, Georgii noscitur tradidisse fautoribus. Post haec autem exceptore principis veniente, multi Alexandrinorum supplicio traditi sunt. Post quem etiam ipse Georgius terribilior supervenit, et priori tempore magis odibilis, tanquam qui moverit principem ad multorum necem. Cui utique derogabant Aegyptii monachi, quorum gloriam multitudo universa sequebatur, et vera eorum testimonia judicabat: quia in summae philosophiae virtute degebant. SOZOMEN., lib. IV, cap. 9; edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 550. Quia igitur expositam fidem in Nicaea Thraciae omnes accusant milites veritatis, et praecipue habitantes Hesperiam, testantur litterae ab eis ad Illyricum destinatae. Quarum litterarum auctor fuit episcopus Ecclesiae Romanae tunc Damasus, qui post Liberium pontificatus jura susceperat, multis virtutum ornatus insignibus. Habuitque in his litteris nonaginta consortes", "candidate_score": 0.657428, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_12_14", "bdc_text": "De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto : Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent . Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_494", "psc_text": "ut pagani sua ingredi non permitterentur ad templa, neque solemnes superstitiones festivitatesque celebrarent. Tunc ergo festivitas eorum venerabilis generalisque destructa est. SOZOMEN., lib. IV, cap. 9; edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 549. CAPUT XXVIII. Quae mala per Georgium in Alexandria gesta sint. Cum igitur frequenter, sicut dictum est, Athanasius pericula declinasset, clerus et populus ei favens tenebat ecclesias, donec praefectus Aegypti et dux militum ejicientes eos et sustinentes, Georgio eas contraderent. Qui non multo post venit, et ecclesias suo jure possedit. Qui dum praeter schema et mores sacerdotii violentus existeret, et maxime circa Athanasii laudatores, quibus utique vincula et plagas viris et feminis velut tyrannus inferebat; accensus populus pene peremerat eum, nisi vix [ ms. Lyr., vi] ereptus fugisset ad principem. Quo facto, rursus sequaces Athanasii ecclesias multo tempore tenuerunt. Quas iterum veniens dux Aegypti, Georgii noscitur tradidisse fautoribus. Post haec autem exceptore principis veniente, multi Alexandrinorum supplicio traditi", "candidate_score": 0.655701, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13_15", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent . Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 . Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_417", "psc_text": "igitur plurimis, et reliquis subsequentibus, quidam monachi qui ibi nobiscum fuerant, et aliqui clericorum ascendentes traxerunt nos; et ita testis est ipsa veritas. Militibus aliis sacrarium circumdantibus, aliis per ecclesiam discurrentibus, per medium eorum, Domino iter dante atque custodiente, pericula cuncta transivimus, Deum magnifice glorificantes, quoniam neque populum neci tradidimus, sed etiam quatenus salvaretur actum est, et manus quaerentium nos effugere praevaluimus. THEODORETUS, lib. II, cap. 13, p. 87. 260 CAPUT III. Quid Athanasius rursus de gestis Georgii in libro de fuga sua retulerit. Quae etiam Georgius eodem tempore in Alexandria gesserit, ipsius Athanasii, qui haec passus est voce narremus. In libro enim quem de fuga sua scripsit, haec ait: Igitur in Alexandria surrexerunt denuo nos quaerentes occidere. Et facta sunt novissima pejora prioribus (Matth. XII, 45) . Repente namque milites circumdantes ecclesiam, pro orationibus praelia celebrabant. Ingrediente namque Quadragesima Georgius ex Cappadocia ab eis missus, auxit mala quae illorum", "candidate_score": 0.65489, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_12_14", "bdc_text": "De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto : Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent . Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_375", "psc_text": "lib. II, cap. 8, edit. Christ. CAPUT XXV. De legatis Sardicensium ad Constantium destinatis, et de nefanda machinatione contra eos a Stephano Antiocheno praesule concinnata. Haec Constans agnoscens, doluit quidem, levitatem fratris inspiciens, et infremuit adversus instigatores malorum et imperatoris facilitatem ita decipientium. Duos autem episcopos ex Sardicensi concilio electos cum litteris misit ad fratrem, cum quibus et magistrum militum Salianum pietate justitiaque fulgentem. Litterae vero non solum monitionem habuerunt atque consilium, sed etiam interminationem pio principi condecentem. Primum quidem enuntiavit fratri ut episcopis praeberet auditum, et iniquitates a Stephano aliisque praesumptas agnosceret, nec non et Athanasium gregi proprio restitueret; patefacta quidem calumnia, priscorumque judicum iniquitate et crudelitate revelata; adjecitque, quia nisi vellet quod justum est facere, ipse ad Alexandriam pergeret, et Athanasium ovibus desiderantibus restauraret, inimicorumque catervas procul expelleret. Hanc autem epistolam Constantius in Antiochia suscipiens, promisit se facturum quae qualitas temporis annuebat. Sed in his perterriti veritatis impugnatores,", "candidate_score": 0.654798, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_11_13", "bdc_text": "De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto : Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_495", "psc_text": "plagas viris et feminis velut tyrannus inferebat; accensus populus pene peremerat eum, nisi vix [ ms. Lyr., vi] ereptus fugisset ad principem. Quo facto, rursus sequaces Athanasii ecclesias multo tempore tenuerunt. Quas iterum veniens dux Aegypti, Georgii noscitur tradidisse fautoribus. Post haec autem exceptore principis veniente, multi Alexandrinorum supplicio traditi sunt. Post quem etiam ipse Georgius terribilior supervenit, et priori tempore magis odibilis, tanquam qui moverit principem ad multorum necem. Cui utique derogabant Aegyptii monachi, quorum gloriam multitudo universa sequebatur, et vera eorum testimonia judicabat: quia in summae philosophiae virtute degebant. SOZOMEN., lib. IV, cap. 9; edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 550. Quia igitur expositam fidem in Nicaea Thraciae omnes accusant milites veritatis, et praecipue habitantes Hesperiam, testantur litterae ab eis ad Illyricum destinatae. Quarum litterarum auctor fuit episcopus Ecclesiae Romanae tunc Damasus, qui post Liberium pontificatus jura susceperat, multis virtutum ornatus insignibus. Habuitque in his litteris nonaginta consortes", "candidate_score": 0.653951, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_12_14", "bdc_text": "De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto : Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent . Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_329", "psc_text": "Constantinopolim venit, et Paulum quidem expulit civitate [ ed., urbem damno mulctavit], urbi vero damna concussit, auferens ei frumenti a suo patre collati ultra quadraginta millia modiorum, quae quotidie frangebantur. Nam pene octoginta millia per dies singulos, urbe Alexandria mittente, primo ministrabantur. Hoc itaque facto Macedonium distulit statuere urbis episcopum; irascebatur enim et adversus eum, non solum quia praeter ipsius voluntatem fuerat ordinatus, sed quia propter seditiones inter eum Paulumque factas plurimi perierant, simul et magister militum fuerat interemptus. Dimittens ergo eum missas facere in ecclesia solum in qua fuerat ordinatus, denuo est profectus in Antiochiam. SOCRATES, lib. II, cap. 10; edit. Christ. Vales. cap. 12 et 13, p. 90. CAPUT XIV. Quomodo Gregorius ab Alexandria sit remotus, et Georgius Arianus ibi fuerit evocatus. Ariani praeterea Gregorium removentes ab Alexandria tanquam odibilem, et quia propter eum factum fuisset incendium, nec non et quia minus eorum fovebat errorem, evocaverunt Georgium Cappadocem", "candidate_score": 0.653728, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13_15", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent . Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 . Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_494", "psc_text": "ut pagani sua ingredi non permitterentur ad templa, neque solemnes superstitiones festivitatesque celebrarent. Tunc ergo festivitas eorum venerabilis generalisque destructa est. SOZOMEN., lib. IV, cap. 9; edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 549. CAPUT XXVIII. Quae mala per Georgium in Alexandria gesta sint. Cum igitur frequenter, sicut dictum est, Athanasius pericula declinasset, clerus et populus ei favens tenebat ecclesias, donec praefectus Aegypti et dux militum ejicientes eos et sustinentes, Georgio eas contraderent. Qui non multo post venit, et ecclesias suo jure possedit. Qui dum praeter schema et mores sacerdotii violentus existeret, et maxime circa Athanasii laudatores, quibus utique vincula et plagas viris et feminis velut tyrannus inferebat; accensus populus pene peremerat eum, nisi vix [ ms. Lyr., vi] ereptus fugisset ad principem. Quo facto, rursus sequaces Athanasii ecclesias multo tempore tenuerunt. Quas iterum veniens dux Aegypti, Georgii noscitur tradidisse fautoribus. Post haec autem exceptore principis veniente, multi Alexandrinorum supplicio traditi", "candidate_score": 0.653597, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_15_17", "bdc_text": "Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ; sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus . Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_580", "psc_text": "Nam decretum, inquit, non dabo, clarum Arianae pestis indicium. Hanc ejus firmitatem Constantius videns, laudavit egregie. Mirantur enim et impii resistentium sibi laudes, cum gestorum magnitudine superantur. THEODORETUS, lib. II, cap. 32, p. 121. CAPUT L. Quomodo Julianus, negata Christiana religione, bellum contra Constantium parabat, et de morte Constantii. Haec igitur apud Orientales agebantur Ecclesias. Interea Julianus Caesar bello devincens barbaros apud Rhenum fluvium residentes ( An. Dom. 361), alios quidem peremit, alios cepit; claraque victoria decoratus, dum mediocritate vitae atque mansuetudine militibus gratus esset, ab eis appellatur Augustus. Hoc facto, nihil de Constantio cogitans, judices ab illo factos honoribus mulcebat; et ad illius invidiam litteras proferebat, quibus ostenderet eum propter bellum contra Magnentium gestum, in Italiam barbaros induxisse. Repente vero religione mutata, cum prius Christianus esse putaretur, semetipsum pontificem nominavit; et veniens ad templa paganorum, sacrificabat, subjectisque talia colere suadebat. Cumque Constantius propter bellum Persicum Antiochiae moraretur, sperans ille", "candidate_score": 0.653467, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_11_13", "bdc_text": "De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto : Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_415", "psc_text": "CAPUT II. Quid Athanasius in satisfactione suae fugae retulerit. Verumtamen exquirant modum etiam discessionis, et agnoscant a suis. Erant enim Ariani cum militibus concurrentes ut eos accenderent et ignorantibus nos ostenderent; et licet sine ulla compassione sint, vel audientes tamen confusi quiescant. Erat itaque jam nox, et aliqui populorum ad vigilias venerant, exspectabatur futura die collectio. Dux autem repente astitit cum militibus ultra quinque millibus habentibus arma, et gladios enudatos, arcus, sagittas et vectes; et ecclesiam quidem ipse circumdedit, statuens milites sibimet cohaerentes, ut nullus posset egredientium ab ecclesia eorum manus evadere. Ego vero irrationabile judicans in tanta confusione populum derelinquere, et non magis ante illos pericula sustinere, residens in sede praecepi ut diaconus psalmum legeret, populis respondentibus: Quoniam in saeculum misericordia ejus (Psal. CXVII, 1) ; et sic omnes in domos suas abierunt [ ed., abirent]. Sed duce postea ingrediente, et militibus sacrarium circumdantibus ut nos capere potuissent, clerici", "candidate_score": 0.652408, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_15_17", "bdc_text": "Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ; sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus . Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_422", "psc_text": "sit tristis, licet et sepulturam vobis denegent impii et prohibeant vos efferri. Nam usque ad hoc nequitia pervenit Arianorum, ut et portas clauderent, et circa sepulturarum loca, veluti daemones, residerent, ne quis sepeliretur fidelium dilectorum [ ms. Lyr., electorum]. Haec ergo et his similia Georgius in Alexandria faciebat. Sanctus autem Athanasius nullum locum munitum cautelae suae putabat, cum utique aut vivum eum deduci, aut mortuum decollari, et caput ejus imperator sibi jussisset afferri. Pro qua re etiam praemium maximum compromisit hujusmodi aliquid nuntianti. THEODORETUS, lib. II, cap. 14, p. 90. CAPUT IV. Quemadmodum Britannio sit privatus imperio. Imperator interea in Illyricum castrametatus est, cogebat eum publica necessitas, et maxime Britannionis, qui per milites Augustus fuerat appellatus. Cumque venisset in Sirmium, mutuo foederibus habitis Britannionem vidit. Actumque est ut milites qui eum constituerant transirent ad favorem Constantii. Quo facto, solum Constantium imperatorem Augustum voce emissa clamaverunt ( an. Dom. 354). Cumque", "candidate_score": 0.651635, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_11_13", "bdc_text": "De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto : Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_417", "psc_text": "igitur plurimis, et reliquis subsequentibus, quidam monachi qui ibi nobiscum fuerant, et aliqui clericorum ascendentes traxerunt nos; et ita testis est ipsa veritas. Militibus aliis sacrarium circumdantibus, aliis per ecclesiam discurrentibus, per medium eorum, Domino iter dante atque custodiente, pericula cuncta transivimus, Deum magnifice glorificantes, quoniam neque populum neci tradidimus, sed etiam quatenus salvaretur actum est, et manus quaerentium nos effugere praevaluimus. THEODORETUS, lib. II, cap. 13, p. 87. 260 CAPUT III. Quid Athanasius rursus de gestis Georgii in libro de fuga sua retulerit. Quae etiam Georgius eodem tempore in Alexandria gesserit, ipsius Athanasii, qui haec passus est voce narremus. In libro enim quem de fuga sua scripsit, haec ait: Igitur in Alexandria surrexerunt denuo nos quaerentes occidere. Et facta sunt novissima pejora prioribus (Matth. XII, 45) . Repente namque milites circumdantes ecclesiam, pro orationibus praelia celebrabant. Ingrediente namque Quadragesima Georgius ex Cappadocia ab eis missus, auxit mala quae illorum", "candidate_score": 0.65114, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_11_13", "bdc_text": "De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto : Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_494", "psc_text": "ut pagani sua ingredi non permitterentur ad templa, neque solemnes superstitiones festivitatesque celebrarent. Tunc ergo festivitas eorum venerabilis generalisque destructa est. SOZOMEN., lib. IV, cap. 9; edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 549. CAPUT XXVIII. Quae mala per Georgium in Alexandria gesta sint. Cum igitur frequenter, sicut dictum est, Athanasius pericula declinasset, clerus et populus ei favens tenebat ecclesias, donec praefectus Aegypti et dux militum ejicientes eos et sustinentes, Georgio eas contraderent. Qui non multo post venit, et ecclesias suo jure possedit. Qui dum praeter schema et mores sacerdotii violentus existeret, et maxime circa Athanasii laudatores, quibus utique vincula et plagas viris et feminis velut tyrannus inferebat; accensus populus pene peremerat eum, nisi vix [ ms. Lyr., vi] ereptus fugisset ad principem. Quo facto, rursus sequaces Athanasii ecclesias multo tempore tenuerunt. Quas iterum veniens dux Aegypti, Georgii noscitur tradidisse fautoribus. Post haec autem exceptore principis veniente, multi Alexandrinorum supplicio traditi", "candidate_score": 0.650934, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_15_17", "bdc_text": "Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ; sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus . Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1045", "psc_text": "imperator. Haec autem omnia imperator quidem praecipiebat, non tamen fiebant, prohibente id lege quam proferri fecit Ambrosius. Cum igitur venissent qui portabant minas imperatoris Hellebichus magister militum, et Caesarius magister officiorum, erant omnes sub formidine constituti; porro viri eremum habitantes, virtutis propugnatores,, multi tunc et optimi viri, plurima monita, simul et preces eis qui a principe missi fuerant offerebant. Macedonius autem vir sanctus, nihil hujus vitae sciens, sed etiam divinorum librorum penitus inexpertus, in summitatibus habitans montium, diebus ac noctibus Salvatori omnium puras offerebat preces, non imperatoris indignatione permotus, non judicum ab eo missorum, in media civitate utriusque chlamydem comprehendens, ab equis suis ut descenderent imperabat. At illi parvulum senem pannis obsitum vilissimis intuentes, primitus indignati sunt. Cum vero quidam obsequia perhibentium virtutem viri illius indicassent, repente ab equis desilientes, et genua ejus tenentes, veniam suppliciter implorabant. At ille sapientia divina repletus, haec eis verba locutus est: O amici, dicite", "candidate_score": 0.650914, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_15_17", "bdc_text": "Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ; sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus . Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_423", "psc_text": "Illyricum castrametatus est, cogebat eum publica necessitas, et maxime Britannionis, qui per milites Augustus fuerat appellatus. Cumque venisset in Sirmium, mutuo foederibus habitis Britannionem vidit. Actumque est ut milites qui eum constituerant transirent ad favorem Constantii. Quo facto, solum Constantium imperatorem Augustum voce emissa clamaverunt ( an. Dom. 354). Cumque de Britannione nulla memoria fieret, ille repente sentiens se traditum, ad pedes se prostravit imperatoris. Porro Constantius auferens ejus coronam simul et purpuram, clementer ei locutus est, monens ut sub schemate privato quiesceret; quod utique ejus aetati potius conveniret, quam habere nomen sollicitudinibus onustatum; jussitque ei sumptus uberrimos ex publicis functionibus exhiberi. Cumque in Prusa Bithyniae Britannio moraretur, Constantius scripsit ei, dicens quia multorum bonorum ei causa fuisset, quem a tantis cogitationibus et malis ipsi provenientibus liberasset; nec se bene fecisse, quia quae sibi praestare debuerat, illi potius impendisset. SOCRATES, lib. II, cap. 23. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p.", "candidate_score": 0.650808, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_11_13", "bdc_text": "De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto : Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_147", "psc_text": "Eusebio. Et ille frequenter scribebat Alexandro quidem, ut deserens quaestionem quae movebat tumultum, susciperet Arium et sequaces ejus; per civitates autem diversis episcopis, ne consentirent scriptis Alexandri. Unde omnia erant valde turbata. Non enim solummodo Ecclesiae praesules ratiocinationibus inter se certare videbantur, sed etiam populus divisus erat. Alii namque istis, alii vero consentiebant illis. Et ad tantum causa venit incendium, ut in publico et in ipsis theatris Christianitati derogaretur. Hi quidem in ipsa Alexandria positi, tanquam jam victores de superioribus persecutionibus facti, potius armabantur, legationesque mittebant ad provinciales episcopos; hi vero in alteram divisi partem, illorum simili seditioni communicabant. SOCRATES, lib. I, cap. 3; edit. Christoph. et Vales. cap. 6, p. 13. CAPUT XVIII. De Meletianis, et quomodo sint ab Ecclesia segregati, et quia nolente Alexandro Arium suscipere, per diversa loca Ariani concilia celebrabant. Miscebantur igitur Arianis Meletiani ( An Dom. 315), qui dudum fuerant ab Ecclesia segregati. Qui vero", "candidate_score": 0.65031, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_11_13", "bdc_text": "De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto : Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_806", "psc_text": "ergo multi sacerdotum exsilio portarentur, soli divina providentia propter eminentem sui reverentiam exsilium non sunt passi Basilius atque Gregorius. Quorum alter quidem Caesareae Cappadociae fuit episcopus; Gregorius autem Nazianzenae civitatis omnino vilissimae, quae est posita vicina Caesareae. De Basilio atque Gregorio procedenti sermone narrabimus. SOCRATES, lib. IV, cap. 9 et 10. Edit. Christ. Vales. cap. 9, 10, 11, p. 218. CAPUT XXIII. Quomodo Ariani Macedonianos fuerint persecuti, et illi se contulerint ad Liberium. Cumque igitur eo tempore consubstantialitatis dogma profitentes vehementer affligerentur, rursus persecutores contra Macedonianos insurrexerunt ( An. Dom. 367): qui terrore magis violentiaque constricti, per singulas civitates legationibus fungebantur apud alterutros: judicantes ut per necessitatem confugere deberent ad fratrem imperatoris, et ad Liberium Romanae urbis episcopum, cujus fidem amplectebantur potius quam communionem Eudoxii. Miserunt ergo Eustathium Sebastiae, qui saepe fuerat depositus, Sylvanum Tarsi Ciliciae, atque Theophilum: mandantes ne declinarent fidei causa Liberium, sed Romanae communicarent Ecclesiae, et fidem", "candidate_score": 0.650102, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_11_13", "bdc_text": "De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto : Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_334", "psc_text": "quippe cum orientales episcopi non restitissent, dum Novatus a Romana pelleretur Ecclesia. De his autem quae praeter commune placitum de concilio Nicaeno gesserant, nihil ei rescribere maluerunt. SOZOMEN., lib. III, cap. 6; edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 507. CAPUT XVII. Quid Athanasio Alexandriam remeante provenerit. Haec itaque orientales episcopi Julio Romano pontifici rescripserunt. Cum vero Athanasius Alexandriam fuisset ingressus, compressio populi partis Georgii, qui illic fuerat ordinatus episcopus, vehemens facta est. Et ex hoc dicebant turbas et neces hominum provenisse, et hujusmodi crimina in Athanasium velut auctorem sceleris referebant, cum haec in certaminibus frequenter eveniant. Ob quam causam Sabinus Macedonianae praesul haereseos, Athanasium frequenter accusat. Qui si cogitaret quanta mala contra Athanasium et Homousianos Ariani gesserunt, aut quanta concilia propter eum celebrata sunt, aut quanta contra omnes Ecclesias Macedonius haeresiarches gessit, erubescens forte tacuisset. SOCRATES, lib. II, cap. 11; edit. Christ. Vales. cap. 15, p. 91. CAPUT XVIII. Quomodo", "candidate_score": 0.64963, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13_15", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent . Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 . Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1096", "psc_text": "Unde vero barbari auxiliatores imperatoris, pars Eugenii potior esse videbatur. Imperator autem videns barbaros deperire, in maxima veniens aestuatione, prostravit semetipsum in terra, adjutorem invocans Deum, et petitione frustratus non est. Quidam enim Bacurius magister militum ejus repente sic confortatus est, ut cum primis ducibus concurreret ad eam partem qua barbari premebantur. Quo facto disrupit acies, et in fugam mox vertit inimicos. Fitque denuo ea hora miraculum; ventus enim vehementissimus inspirans, emissa jacula ab Eugenii partibus contra eos denuo revocabat, et a partibus imperatoris ad hostes cum magna fortitudine deferebat. Tantum valuit imperatoris oratio. Hoc itaque modo dimicatione consumpta, tyrannus currens ad pedes imperatoris, exorabat promereri salutem. Qui circa pedes ejus a militibus capite sectus est. Haec gesta sunt septima decima die Septembris mensis, consulatu Arcadii tertio, et Honorii secundo ( An. Dom. 394). Arbogastes autem tantorum causa malorum, post duos congressionis dies, fuga lapsus, dum cognovisset quia vivere non", "candidate_score": 0.6488, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_495", "psc_text": "plagas viris et feminis velut tyrannus inferebat; accensus populus pene peremerat eum, nisi vix [ ms. Lyr., vi] ereptus fugisset ad principem. Quo facto, rursus sequaces Athanasii ecclesias multo tempore tenuerunt. Quas iterum veniens dux Aegypti, Georgii noscitur tradidisse fautoribus. Post haec autem exceptore principis veniente, multi Alexandrinorum supplicio traditi sunt. Post quem etiam ipse Georgius terribilior supervenit, et priori tempore magis odibilis, tanquam qui moverit principem ad multorum necem. Cui utique derogabant Aegyptii monachi, quorum gloriam multitudo universa sequebatur, et vera eorum testimonia judicabat: quia in summae philosophiae virtute degebant. SOZOMEN., lib. IV, cap. 9; edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 550. Quia igitur expositam fidem in Nicaea Thraciae omnes accusant milites veritatis, et praecipue habitantes Hesperiam, testantur litterae ab eis ad Illyricum destinatae. Quarum litterarum auctor fuit episcopus Ecclesiae Romanae tunc Damasus, qui post Liberium pontificatus jura susceperat, multis virtutum ornatus insignibus. Habuitque in his litteris nonaginta consortes", "candidate_score": 0.64863, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_11_13", "bdc_text": "De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto : Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_418", "psc_text": "In libro enim quem de fuga sua scripsit, haec ait: Igitur in Alexandria surrexerunt denuo nos quaerentes occidere. Et facta sunt novissima pejora prioribus (Matth. XII, 45) . Repente namque milites circumdantes ecclesiam, pro orationibus praelia celebrabant. Ingrediente namque Quadragesima Georgius ex Cappadocia ab eis missus, auxit mala quae illorum calliditate didicerat. Post septimanam itaque Paschae, virgines mittebantur in carcerem, episcopi vincti a militibus ducebantur, orphanorum et viduarum domus abripiebantur, et invasiones in domibus agebantur, et noctibus Christiani deponebantur, obsignabantur domus, et fratres clericorum pro fratribus pericula sustinebant. Haec quidem pessima, sed graviora postea sunt praesumpta. Septimana enim quae fuit post sanctam Pentecosten, populus jejunans est egressus ad coemeterium orationis causa, eo quod omnes communionem Georgii declinarent. Sed hoc agnoscens ille nequissimus ipse concitavit Sebastianum ducem Manichaeum, qui cum multitudine militum armatorum, gladios evaginatos, arcus, sagittasque ferentium, facto impetu in ipso die dominico, super populum irruit; et paucos orantes inveniens,", "candidate_score": 0.648128, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_11_13", "bdc_text": "De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto : Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_375", "psc_text": "lib. II, cap. 8, edit. Christ. CAPUT XXV. De legatis Sardicensium ad Constantium destinatis, et de nefanda machinatione contra eos a Stephano Antiocheno praesule concinnata. Haec Constans agnoscens, doluit quidem, levitatem fratris inspiciens, et infremuit adversus instigatores malorum et imperatoris facilitatem ita decipientium. Duos autem episcopos ex Sardicensi concilio electos cum litteris misit ad fratrem, cum quibus et magistrum militum Salianum pietate justitiaque fulgentem. Litterae vero non solum monitionem habuerunt atque consilium, sed etiam interminationem pio principi condecentem. Primum quidem enuntiavit fratri ut episcopis praeberet auditum, et iniquitates a Stephano aliisque praesumptas agnosceret, nec non et Athanasium gregi proprio restitueret; patefacta quidem calumnia, priscorumque judicum iniquitate et crudelitate revelata; adjecitque, quia nisi vellet quod justum est facere, ipse ad Alexandriam pergeret, et Athanasium ovibus desiderantibus restauraret, inimicorumque catervas procul expelleret. Hanc autem epistolam Constantius in Antiochia suscipiens, promisit se facturum quae qualitas temporis annuebat. Sed in his perterriti veritatis impugnatores,", "candidate_score": 0.647778, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc.", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_426", "psc_text": "Quamobrem tumultu surgente, jussit imperator concilium in Sirmio congregari. Convenitque illic ex Orientalibus quidem Marcus Arethusae, et Georgius Alexandrinus, quem remoto Gregorio ordinaverant Ariani. Venit etiam Basilius expulso Marcello Ancyrae praesule, Pancratius Pelusii, Hippacianus Heracleae; Occidentalium vero Valens Myrsenus, et tunc famosissimus hominum Osius Cordubae pontifex, pariter invitus. Isti siquidem post consulatum Sergii et Nigriani ( id est an. Dom. 351) (quo anno propter bellorum turbas nullus consulum fuerat solemniter ordinatus) convenerunt in Sirmio, et Photinum (dogma Sabellii Libyensis et Pauli Samosateni saepe cognoscentes) repente damnaverunt. SOCRATES, lib. II, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 29, p. 121. CAPUT VII. Fides exposita in Sirmio cum capitulis subjectis. Post haec de fide propositiones ediderunt, unam Graece, aliam Latine, multum sibimet textu sensuque concordes. SOZOMEN., lib. IV, cap. 5. Edit. Christ. Vales. cap. 6, p. 542. Tunc etenim quasi antiqua fidei dogmata reprehendentes, alias propositiones de fide sanxerunt. Et unam quidem Attico", "candidate_score": 0.647672, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13_15", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent . Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 . Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_549", "psc_text": "157. CAPUT XL. De crudelitate Georgii apud Alexandriam, et qui post Cyrillum Hierosolymorum tenuerunt episcopatum. Interea dum adhuc Athanasius celaretur, Georgius Alexandriae crudeliter paganos afficiebat, et adversantes sibimet Christianos; utrosque enim cogebat ad suam venire sententiam, et respuentes afficiebat. Erat enim apud sapientes odibilis, quasi despiciens eos, et judicibus imperans, apud populum vero quasi tyrannus, et ultra potentes elatus: praecipue tamen paganos opprimebat, quos sacrificare et paternas festivitates agere prohibebat. Tunc enim milites et Aegypti ducem armatos in civitatem introduxit, imagines et ornamenta templorum abstulit, quod ei postea causam necis adduxit. Cyrillo siquidem deposito, sicut praedictum est, apprehendit Hierosolymorum Ecclesiam Herennius, et post illum Heraclius, post quem Hilarius. Hos enim tunc Ecclesiam illam gubernasse percepimus usque ad imperium Theodosii principis, quando rursus Cyrillus ad proprium remeavit episcopatum. SOZOMEN., lib. IV, cap. 29. Edit. Christ. Vales. cap. 30, p. 589. CAPUT XLI. De Macedonio et Macedonianis. Igitur Macedonius Constantinopolitana pulsus Ecclesia,", "candidate_score": 0.646859, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_12_14", "bdc_text": "De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto : Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent . Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_495", "psc_text": "plagas viris et feminis velut tyrannus inferebat; accensus populus pene peremerat eum, nisi vix [ ms. Lyr., vi] ereptus fugisset ad principem. Quo facto, rursus sequaces Athanasii ecclesias multo tempore tenuerunt. Quas iterum veniens dux Aegypti, Georgii noscitur tradidisse fautoribus. Post haec autem exceptore principis veniente, multi Alexandrinorum supplicio traditi sunt. Post quem etiam ipse Georgius terribilior supervenit, et priori tempore magis odibilis, tanquam qui moverit principem ad multorum necem. Cui utique derogabant Aegyptii monachi, quorum gloriam multitudo universa sequebatur, et vera eorum testimonia judicabat: quia in summae philosophiae virtute degebant. SOZOMEN., lib. IV, cap. 9; edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 550. Quia igitur expositam fidem in Nicaea Thraciae omnes accusant milites veritatis, et praecipue habitantes Hesperiam, testantur litterae ab eis ad Illyricum destinatae. Quarum litterarum auctor fuit episcopus Ecclesiae Romanae tunc Damasus, qui post Liberium pontificatus jura susceperat, multis virtutum ornatus insignibus. Habuitque in his litteris nonaginta consortes", "candidate_score": 0.644789, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_15_17", "bdc_text": "Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ; sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus . Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_759", "psc_text": "animas; et meam electionem ostendisti tuae justitiae convenire. Cumque post paucos dies sanctus Ambrosius cum multa fiducia apud imperatorem quereretur quia male a judicibus agebatur, tunc imperator ait: Hanc, inquit, confidentiam tuam dudum novi; et aperte probans, non solum non restiti, sed etiam in electione ordinationis tuae socius fui. Festina itaque sanare, sicut divina lege praecipitur, animarum delicta nostrarum. Haec igitur imperator Mediolani et dixit, et fecit. Cognoscens autem quosdam in Asia et Phrygia de divinis dubitare dogmatibus, in Illyrico quidem praecepit synodum celebrari, et quae de illis decreta atque firmata sunt dubitantibus destinavit. Porro qui illic convenerant decreverunt fidem expositam in Nicaena urbe servandam. Scripsit autem et ipse, socium adhibens in suis litteris fratrem, quatenus in his quae placuerant duraretur. Nunc ergo etiam legem ipsam ponere necessarium est quae aperte et ejus pietatem praedicat, et Valentis tunc sinceritatem sine dubitatione demonstrat. THEODORETUS, lib. IV, cap. 6. Edit. Christ. Vales.", "candidate_score": 0.644497, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_12_14", "bdc_text": "De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto : Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent . Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_325", "psc_text": "et fugerit Athanasius, et quae mala per Gregorium gesta sint. Interea Gregorium deducebat in Alexandriam Syrianus magister militiae, et cum eo armati milites numero quinque millia, quibus etiam aderant Arii sectatores ibi morantes. Sed quomodo Athanasius ecclesia pulsus, ne caperetur effugit, arbitror esse dicendum. Erat enim vespera, 247 et populus in vigiliis observabat: sperabaturque futura collectio. Inter haec venit magister militum, et circa ecclesiam per cohortes suos milites ordinavit. Athanasius autem videns quae fiebant, cogitavit ne propter se ulla laesio populo proveniret. Et praecipiens diacono ut compleret orationem, rursus psalmum fecit imponi. Dumque consonantia psalmodiae celebraretur, per unam januam ecclesiae egrediebantur omnes. Quo facto, milites quidem sine commotione steterunt. Athanasius autem inter medios psallentium illaesus abscessit. Et hoc modo fugiens, Romam profectus est. Porro Gregorius Alexandrinae tunc praesedit Ecclesiae. Alexandrinorum vero plebs non ferens quod erat gestum, ecclesiam quae Dionysii nuncupatur incendit. SOCRATES, lib. II, cap. 8; edit. Christ. Vales.", "candidate_score": 0.644237, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_15_17", "bdc_text": "Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ; sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus . Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1013", "psc_text": "legationem Maximi; non tamen patiebatur sub tyranno positum imperium Romanorum. Sumens ergo cunctum exercitum, Mediolanum tendebat, ubi erat etiam Maximus. Interea Ariani Constantinopoli positi, diversas opiniones in populo seminantes, dicebant et exercitum imperatorem amisisse, et ipsum tyranni ducibus subjugatum, aliaque multa quae solent inimici voto nequitiae jactare, ita ut crebro haec audientes, non opinionem, sed vera jam crederent. His sermonibus Arianorum populus inflammatus, ad irrationabilem quamdam exarsit audaciam, domumque Nectarii episcopi concremavit, consulatu Theodosii secundo et Cynegii ( An. Dom. 388). Verum imperator Theodosius, dum tyrannum aggrederetur, cognoscentes Maximi milites praesentiam instructionis imperialis, et signorum ejus adventum, nec famae quidem ipsius impetum sustinere praevaluerunt; sed apprehendentes tyrannum, vinctum ei protinus obtulerunt. Qui eodem consulatu peremptus est septima et vigesima die Augusti mensis. Andragatius autem, qui peremerat Gratianum, in vicinum fluvium semetipsum projiciens exspiravit. Tunc igitur imperatores Valentinianus et Theodosius, peracta victoria, venere Romam. Erat enim cum eis pariter et Honorius", "candidate_score": 0.644003, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_494", "psc_text": "ut pagani sua ingredi non permitterentur ad templa, neque solemnes superstitiones festivitatesque celebrarent. Tunc ergo festivitas eorum venerabilis generalisque destructa est. SOZOMEN., lib. IV, cap. 9; edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 549. CAPUT XXVIII. Quae mala per Georgium in Alexandria gesta sint. Cum igitur frequenter, sicut dictum est, Athanasius pericula declinasset, clerus et populus ei favens tenebat ecclesias, donec praefectus Aegypti et dux militum ejicientes eos et sustinentes, Georgio eas contraderent. Qui non multo post venit, et ecclesias suo jure possedit. Qui dum praeter schema et mores sacerdotii violentus existeret, et maxime circa Athanasii laudatores, quibus utique vincula et plagas viris et feminis velut tyrannus inferebat; accensus populus pene peremerat eum, nisi vix [ ms. Lyr., vi] ereptus fugisset ad principem. Quo facto, rursus sequaces Athanasii ecclesias multo tempore tenuerunt. Quas iterum veniens dux Aegypti, Georgii noscitur tradidisse fautoribus. Post haec autem exceptore principis veniente, multi Alexandrinorum supplicio traditi", "candidate_score": 0.643169, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13_15", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent . Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 . Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1045", "psc_text": "imperator. Haec autem omnia imperator quidem praecipiebat, non tamen fiebant, prohibente id lege quam proferri fecit Ambrosius. Cum igitur venissent qui portabant minas imperatoris Hellebichus magister militum, et Caesarius magister officiorum, erant omnes sub formidine constituti; porro viri eremum habitantes, virtutis propugnatores,, multi tunc et optimi viri, plurima monita, simul et preces eis qui a principe missi fuerant offerebant. Macedonius autem vir sanctus, nihil hujus vitae sciens, sed etiam divinorum librorum penitus inexpertus, in summitatibus habitans montium, diebus ac noctibus Salvatori omnium puras offerebat preces, non imperatoris indignatione permotus, non judicum ab eo missorum, in media civitate utriusque chlamydem comprehendens, ab equis suis ut descenderent imperabat. At illi parvulum senem pannis obsitum vilissimis intuentes, primitus indignati sunt. Cum vero quidam obsequia perhibentium virtutem viri illius indicassent, repente ab equis desilientes, et genua ejus tenentes, veniam suppliciter implorabant. At ille sapientia divina repletus, haec eis verba locutus est: O amici, dicite", "candidate_score": 0.642086, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_17", "bdc_text": "Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_761", "psc_text": "Patris, et Filii, et Spiritus sancti. Quam nequaquam declinantes, juxta ministeria religionis magni Regis exercent. Hanc ergo praedicari decrevit nostra quoque potentia: ita tamen ut non dicant aliqui: Sequimur religionem imperatoris, hanc patriam gubernantis, et non illi potius obedientes qui nobis salutis mandata contradidit. Evangelium namque Christi nostri sic habet: Reddite quae sunt Caesaris Caesari, et quae sunt Dei Deo (Matth. XXII, 21) . Quid ergo dicitis vos episcopi et praesules salutaris Verbi? Si ita se habet vestra probatio, diligentes alterutros, imperiali abuti dignitate quiescite; et nolite persequi eos qui Deo perfecte ministrant: quorum orationibus et terrena bella sedantur, et recedentium a Deo angelorum repelluntur incursus, quique omnes daemones corruptores precum assiduitate confundunt, tributa secundum leges inferre non respuunt, potestatique regiae non resistunt; sed sincera voluntate et superni Dei mandata custodiunt, et nostris legibus subjugantur. Vos autem inobedientes esse monstramini. Et nos quidem subjicimur ei qui primus est et novissimus;", "candidate_score": 0.641956, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_549", "psc_text": "157. CAPUT XL. De crudelitate Georgii apud Alexandriam, et qui post Cyrillum Hierosolymorum tenuerunt episcopatum. Interea dum adhuc Athanasius celaretur, Georgius Alexandriae crudeliter paganos afficiebat, et adversantes sibimet Christianos; utrosque enim cogebat ad suam venire sententiam, et respuentes afficiebat. Erat enim apud sapientes odibilis, quasi despiciens eos, et judicibus imperans, apud populum vero quasi tyrannus, et ultra potentes elatus: praecipue tamen paganos opprimebat, quos sacrificare et paternas festivitates agere prohibebat. Tunc enim milites et Aegypti ducem armatos in civitatem introduxit, imagines et ornamenta templorum abstulit, quod ei postea causam necis adduxit. Cyrillo siquidem deposito, sicut praedictum est, apprehendit Hierosolymorum Ecclesiam Herennius, et post illum Heraclius, post quem Hilarius. Hos enim tunc Ecclesiam illam gubernasse percepimus usque ad imperium Theodosii principis, quando rursus Cyrillus ad proprium remeavit episcopatum. SOZOMEN., lib. IV, cap. 29. Edit. Christ. Vales. cap. 30, p. 589. CAPUT XLI. De Macedonio et Macedonianis. Igitur Macedonius Constantinopolitana pulsus Ecclesia,", "candidate_score": 0.641701, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_325", "psc_text": "et fugerit Athanasius, et quae mala per Gregorium gesta sint. Interea Gregorium deducebat in Alexandriam Syrianus magister militiae, et cum eo armati milites numero quinque millia, quibus etiam aderant Arii sectatores ibi morantes. Sed quomodo Athanasius ecclesia pulsus, ne caperetur effugit, arbitror esse dicendum. Erat enim vespera, 247 et populus in vigiliis observabat: sperabaturque futura collectio. Inter haec venit magister militum, et circa ecclesiam per cohortes suos milites ordinavit. Athanasius autem videns quae fiebant, cogitavit ne propter se ulla laesio populo proveniret. Et praecipiens diacono ut compleret orationem, rursus psalmum fecit imponi. Dumque consonantia psalmodiae celebraretur, per unam januam ecclesiae egrediebantur omnes. Quo facto, milites quidem sine commotione steterunt. Athanasius autem inter medios psallentium illaesus abscessit. Et hoc modo fugiens, Romam profectus est. Porro Gregorius Alexandrinae tunc praesedit Ecclesiae. Alexandrinorum vero plebs non ferens quod erat gestum, ecclesiam quae Dionysii nuncupatur incendit. SOCRATES, lib. II, cap. 8; edit. Christ. Vales.", "candidate_score": 0.640951, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13_15", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent . Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 . Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_329", "psc_text": "Constantinopolim venit, et Paulum quidem expulit civitate [ ed., urbem damno mulctavit], urbi vero damna concussit, auferens ei frumenti a suo patre collati ultra quadraginta millia modiorum, quae quotidie frangebantur. Nam pene octoginta millia per dies singulos, urbe Alexandria mittente, primo ministrabantur. Hoc itaque facto Macedonium distulit statuere urbis episcopum; irascebatur enim et adversus eum, non solum quia praeter ipsius voluntatem fuerat ordinatus, sed quia propter seditiones inter eum Paulumque factas plurimi perierant, simul et magister militum fuerat interemptus. Dimittens ergo eum missas facere in ecclesia solum in qua fuerat ordinatus, denuo est profectus in Antiochiam. SOCRATES, lib. II, cap. 10; edit. Christ. Vales. cap. 12 et 13, p. 90. CAPUT XIV. Quomodo Gregorius ab Alexandria sit remotus, et Georgius Arianus ibi fuerit evocatus. Ariani praeterea Gregorium removentes ab Alexandria tanquam odibilem, et quia propter eum factum fuisset incendium, nec non et quia minus eorum fovebat errorem, evocaverunt Georgium Cappadocem", "candidate_score": 0.639435, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13_15", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent . Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 . Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_418", "psc_text": "In libro enim quem de fuga sua scripsit, haec ait: Igitur in Alexandria surrexerunt denuo nos quaerentes occidere. Et facta sunt novissima pejora prioribus (Matth. XII, 45) . Repente namque milites circumdantes ecclesiam, pro orationibus praelia celebrabant. Ingrediente namque Quadragesima Georgius ex Cappadocia ab eis missus, auxit mala quae illorum calliditate didicerat. Post septimanam itaque Paschae, virgines mittebantur in carcerem, episcopi vincti a militibus ducebantur, orphanorum et viduarum domus abripiebantur, et invasiones in domibus agebantur, et noctibus Christiani deponebantur, obsignabantur domus, et fratres clericorum pro fratribus pericula sustinebant. Haec quidem pessima, sed graviora postea sunt praesumpta. Septimana enim quae fuit post sanctam Pentecosten, populus jejunans est egressus ad coemeterium orationis causa, eo quod omnes communionem Georgii declinarent. Sed hoc agnoscens ille nequissimus ipse concitavit Sebastianum ducem Manichaeum, qui cum multitudine militum armatorum, gladios evaginatos, arcus, sagittasque ferentium, facto impetu in ipso die dominico, super populum irruit; et paucos orantes inveniens,", "candidate_score": 0.639222, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc.", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_212", "psc_text": "est gloria in saecula. Amen. TRINITAS CONSUBSTANTIALIS AETERNA DEUS EST. THEODORETUS, lib. I, c. 9. Edit. Christ. Vales. c. 6, p. 30.--SOCRATES, lib. I, cap. 6, Edit. Christ. Vales. cap. 9, p. 27. CAPUT XIII. Quod Novatianorum episcopum Acesium evocarit Constantinus ad concilium. Ex hac igitur epistola synodi manifestum est quia non solum Arium et consortes ejus anathematizaverunt, sed etiam verba sectae ipsius; et quia de Pascha concordantes, haeresiarcham Meletium susceperunt. Movet autem me fervor imperatoris, etiam ex alia re ejus voluntatis habere memoriam, et quemadmodum pro concordia cogitabat. Habens enim providentiam pacis Ecclesiarum, vocavit ad synodum et Acesium Novatianorum religionis episcopum. Postquam ergo scripta et subscripta est a concilio fidei definitio, requisivit imperator Acesium, si et ipse consentiret in fide et paschalis definitione festivitatis. At ille: Nihil, inquit, novi, o imperator, synodus definivit. Sic enim olim et a temporibus apostolorum ipse percepi et terminum fidei, et tempus paschalis festivitatis.", "candidate_score": 0.639136, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_329", "psc_text": "Constantinopolim venit, et Paulum quidem expulit civitate [ ed., urbem damno mulctavit], urbi vero damna concussit, auferens ei frumenti a suo patre collati ultra quadraginta millia modiorum, quae quotidie frangebantur. Nam pene octoginta millia per dies singulos, urbe Alexandria mittente, primo ministrabantur. Hoc itaque facto Macedonium distulit statuere urbis episcopum; irascebatur enim et adversus eum, non solum quia praeter ipsius voluntatem fuerat ordinatus, sed quia propter seditiones inter eum Paulumque factas plurimi perierant, simul et magister militum fuerat interemptus. Dimittens ergo eum missas facere in ecclesia solum in qua fuerat ordinatus, denuo est profectus in Antiochiam. SOCRATES, lib. II, cap. 10; edit. Christ. Vales. cap. 12 et 13, p. 90. CAPUT XIV. Quomodo Gregorius ab Alexandria sit remotus, et Georgius Arianus ibi fuerit evocatus. Ariani praeterea Gregorium removentes ab Alexandria tanquam odibilem, et quia propter eum factum fuisset incendium, nec non et quia minus eorum fovebat errorem, evocaverunt Georgium Cappadocem", "candidate_score": 0.638785, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc.", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", "candidate_score": 0.638559, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13_15", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent . Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 . Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_419", "psc_text": "post sanctam Pentecosten, populus jejunans est egressus ad coemeterium orationis causa, eo quod omnes communionem Georgii declinarent. Sed hoc agnoscens ille nequissimus ipse concitavit Sebastianum ducem Manichaeum, qui cum multitudine militum armatorum, gladios evaginatos, arcus, sagittasque ferentium, facto impetu in ipso die dominico, super populum irruit; et paucos orantes inveniens, cum jam plurimi discessissent, talia gessit qualia ab eis decebat impleri. Incendio namque facto, statuens virgines secus ignem, cogebat eas ut se profiterentur Arianas. Cumque eas cerneret esse victrices, et de igne nullo modo cogitare, sic earum vultus laceravit, ut vix agnosci post tempora potuissent. Tenens autem et quadraginta [ ms. Lyr., quadringentos] viros tormento noviore discerpsit. Sectis namque de palma virgis et habentibus suos aculeos, eorum dorsa ita verberibus laceravit, ut quidam eorum saepius a medicis incisi sint propter spinas quae eorum dorsis inhaerebant; alii vero, dum non ferrent tormenta, mortui sint. Eos autem qui vivere potuerunt, et quamdam", "candidate_score": 0.638202, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_417", "psc_text": "igitur plurimis, et reliquis subsequentibus, quidam monachi qui ibi nobiscum fuerant, et aliqui clericorum ascendentes traxerunt nos; et ita testis est ipsa veritas. Militibus aliis sacrarium circumdantibus, aliis per ecclesiam discurrentibus, per medium eorum, Domino iter dante atque custodiente, pericula cuncta transivimus, Deum magnifice glorificantes, quoniam neque populum neci tradidimus, sed etiam quatenus salvaretur actum est, et manus quaerentium nos effugere praevaluimus. THEODORETUS, lib. II, cap. 13, p. 87. 260 CAPUT III. Quid Athanasius rursus de gestis Georgii in libro de fuga sua retulerit. Quae etiam Georgius eodem tempore in Alexandria gesserit, ipsius Athanasii, qui haec passus est voce narremus. In libro enim quem de fuga sua scripsit, haec ait: Igitur in Alexandria surrexerunt denuo nos quaerentes occidere. Et facta sunt novissima pejora prioribus (Matth. XII, 45) . Repente namque milites circumdantes ecclesiam, pro orationibus praelia celebrabant. Ingrediente namque Quadragesima Georgius ex Cappadocia ab eis missus, auxit mala quae illorum", "candidate_score": 0.637495, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_422", "psc_text": "sit tristis, licet et sepulturam vobis denegent impii et prohibeant vos efferri. Nam usque ad hoc nequitia pervenit Arianorum, ut et portas clauderent, et circa sepulturarum loca, veluti daemones, residerent, ne quis sepeliretur fidelium dilectorum [ ms. Lyr., electorum]. Haec ergo et his similia Georgius in Alexandria faciebat. Sanctus autem Athanasius nullum locum munitum cautelae suae putabat, cum utique aut vivum eum deduci, aut mortuum decollari, et caput ejus imperator sibi jussisset afferri. Pro qua re etiam praemium maximum compromisit hujusmodi aliquid nuntianti. THEODORETUS, lib. II, cap. 14, p. 90. CAPUT IV. Quemadmodum Britannio sit privatus imperio. Imperator interea in Illyricum castrametatus est, cogebat eum publica necessitas, et maxime Britannionis, qui per milites Augustus fuerat appellatus. Cumque venisset in Sirmium, mutuo foederibus habitis Britannionem vidit. Actumque est ut milites qui eum constituerant transirent ad favorem Constantii. Quo facto, solum Constantium imperatorem Augustum voce emissa clamaverunt ( an. Dom. 354). Cumque", "candidate_score": 0.630959, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_14_16", "bdc_text": "Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 . Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ; sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_415", "psc_text": "CAPUT II. Quid Athanasius in satisfactione suae fugae retulerit. Verumtamen exquirant modum etiam discessionis, et agnoscant a suis. Erant enim Ariani cum militibus concurrentes ut eos accenderent et ignorantibus nos ostenderent; et licet sine ulla compassione sint, vel audientes tamen confusi quiescant. Erat itaque jam nox, et aliqui populorum ad vigilias venerant, exspectabatur futura die collectio. Dux autem repente astitit cum militibus ultra quinque millibus habentibus arma, et gladios enudatos, arcus, sagittas et vectes; et ecclesiam quidem ipse circumdedit, statuens milites sibimet cohaerentes, ut nullus posset egredientium ab ecclesia eorum manus evadere. Ego vero irrationabile judicans in tanta confusione populum derelinquere, et non magis ante illos pericula sustinere, residens in sede praecepi ut diaconus psalmum legeret, populis respondentibus: Quoniam in saeculum misericordia ejus (Psal. CXVII, 1) ; et sic omnes in domos suas abierunt [ ed., abirent]. Sed duce postea ingrediente, et militibus sacrarium circumdantibus ut nos capere potuissent, clerici", "candidate_score": 0.630596, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_419", "psc_text": "post sanctam Pentecosten, populus jejunans est egressus ad coemeterium orationis causa, eo quod omnes communionem Georgii declinarent. Sed hoc agnoscens ille nequissimus ipse concitavit Sebastianum ducem Manichaeum, qui cum multitudine militum armatorum, gladios evaginatos, arcus, sagittasque ferentium, facto impetu in ipso die dominico, super populum irruit; et paucos orantes inveniens, cum jam plurimi discessissent, talia gessit qualia ab eis decebat impleri. Incendio namque facto, statuens virgines secus ignem, cogebat eas ut se profiterentur Arianas. Cumque eas cerneret esse victrices, et de igne nullo modo cogitare, sic earum vultus laceravit, ut vix agnosci post tempora potuissent. Tenens autem et quadraginta [ ms. Lyr., quadringentos] viros tormento noviore discerpsit. Sectis namque de palma virgis et habentibus suos aculeos, eorum dorsa ita verberibus laceravit, ut quidam eorum saepius a medicis incisi sint propter spinas quae eorum dorsis inhaerebant; alii vero, dum non ferrent tormenta, mortui sint. Eos autem qui vivere potuerunt, et quamdam", "candidate_score": 0.630029, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1096", "psc_text": "Unde vero barbari auxiliatores imperatoris, pars Eugenii potior esse videbatur. Imperator autem videns barbaros deperire, in maxima veniens aestuatione, prostravit semetipsum in terra, adjutorem invocans Deum, et petitione frustratus non est. Quidam enim Bacurius magister militum ejus repente sic confortatus est, ut cum primis ducibus concurreret ad eam partem qua barbari premebantur. Quo facto disrupit acies, et in fugam mox vertit inimicos. Fitque denuo ea hora miraculum; ventus enim vehementissimus inspirans, emissa jacula ab Eugenii partibus contra eos denuo revocabat, et a partibus imperatoris ad hostes cum magna fortitudine deferebat. Tantum valuit imperatoris oratio. Hoc itaque modo dimicatione consumpta, tyrannus currens ad pedes imperatoris, exorabat promereri salutem. Qui circa pedes ejus a militibus capite sectus est. Haec gesta sunt septima decima die Septembris mensis, consulatu Arcadii tertio, et Honorii secundo ( An. Dom. 394). Arbogastes autem tantorum causa malorum, post duos congressionis dies, fuga lapsus, dum cognovisset quia vivere non", "candidate_score": 0.628431, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_806", "psc_text": "ergo multi sacerdotum exsilio portarentur, soli divina providentia propter eminentem sui reverentiam exsilium non sunt passi Basilius atque Gregorius. Quorum alter quidem Caesareae Cappadociae fuit episcopus; Gregorius autem Nazianzenae civitatis omnino vilissimae, quae est posita vicina Caesareae. De Basilio atque Gregorio procedenti sermone narrabimus. SOCRATES, lib. IV, cap. 9 et 10. Edit. Christ. Vales. cap. 9, 10, 11, p. 218. CAPUT XXIII. Quomodo Ariani Macedonianos fuerint persecuti, et illi se contulerint ad Liberium. Cumque igitur eo tempore consubstantialitatis dogma profitentes vehementer affligerentur, rursus persecutores contra Macedonianos insurrexerunt ( An. Dom. 367): qui terrore magis violentiaque constricti, per singulas civitates legationibus fungebantur apud alterutros: judicantes ut per necessitatem confugere deberent ad fratrem imperatoris, et ad Liberium Romanae urbis episcopum, cujus fidem amplectebantur potius quam communionem Eudoxii. Miserunt ergo Eustathium Sebastiae, qui saepe fuerat depositus, Sylvanum Tarsi Ciliciae, atque Theophilum: mandantes ne declinarent fidei causa Liberium, sed Romanae communicarent Ecclesiae, et fidem", "candidate_score": 0.628312, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1262", "psc_text": "cognoscens instantiam Nestorii adversus haereticos, Macedonianos et ipse persequi festinabat, quasi patriarchae imitatus imaginem. Porro Macedoniani aliquantulum sunt perpessi. Cumque Antonius vehementer insisteret, jam molestiam non ferentes, ad scelus se durissimum contulerunt. Mittentes etenim quosdam viros, et quod rectum est secundo loco ponentes, interemerunt eum. Hoc factum Macedonianorum, Nestorio majoris persecutionis dedit occasionem. Persuasit enim imperatoribus ut eorum ecclesiae tollerentur. Quamobrem Constantinopoli eis ecclesia ablata est ante murum veterem posita civitatis, et in Cyzico, et aliae plurimae quas habebant in Hellesponto: quorum aliqui ad ecclesiam confugerunt, in consubstantialitatis fide consentientes. Sed, sicut ait Scriptura, Ebriosis vinum non deest, neque contentiosis lites: sic quoque Nestorio amanti persecutiones evenit ut persequeretur semper Ecclesiam Dei. SOCRATES lib. VII, cap. 31, p. 372. Erat cum eo Anastasius presbyter ab Antiochia pariter destinatus, quem nimis honorabat, et veluti consiliarium habebat in causis. Aliquando igitur coram ecclesia Anastasius docens, ait: Dei genitricem Mariam nullus appellet. Maria", "candidate_score": 0.628114, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_13", "bdc_text": "Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_418", "psc_text": "In libro enim quem de fuga sua scripsit, haec ait: Igitur in Alexandria surrexerunt denuo nos quaerentes occidere. Et facta sunt novissima pejora prioribus (Matth. XII, 45) . Repente namque milites circumdantes ecclesiam, pro orationibus praelia celebrabant. Ingrediente namque Quadragesima Georgius ex Cappadocia ab eis missus, auxit mala quae illorum calliditate didicerat. Post septimanam itaque Paschae, virgines mittebantur in carcerem, episcopi vincti a militibus ducebantur, orphanorum et viduarum domus abripiebantur, et invasiones in domibus agebantur, et noctibus Christiani deponebantur, obsignabantur domus, et fratres clericorum pro fratribus pericula sustinebant. Haec quidem pessima, sed graviora postea sunt praesumpta. Septimana enim quae fuit post sanctam Pentecosten, populus jejunans est egressus ad coemeterium orationis causa, eo quod omnes communionem Georgii declinarent. Sed hoc agnoscens ille nequissimus ipse concitavit Sebastianum ducem Manichaeum, qui cum multitudine militum armatorum, gladios evaginatos, arcus, sagittasque ferentium, facto impetu in ipso die dominico, super populum irruit; et paucos orantes inveniens,", "candidate_score": 0.628058, "ce_score": null } ] }, { "rank": 6, "cf_id": "cf021", "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-agone-Christiano", "max_score": 0.700761, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1050_sent_23_25", "bdc_text": "Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc. Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt : nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt .", "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-agone-Christiano_window_12", "psc_text": "Sicut in isto capitulo faciunt, quod ab Apostolo scriptum est, Rectores harum tenebrarum, et spiritualia nequitiae in coelestibus. Quaerunt enim deceptores illi, et interrogant hominem Scripturas divinas non intelligentem, unde sint in coelo rectores tenebrarum: ut cum respondere non potuerit, traducatur ab eis per curiositatem; quia omnis anima indocta curiosa est. Qui autem fidem catholicam bene didicit, et bonis moribus et vera pietate munitus est, quamvis eorum haeresim nesciat, respondet illis tamen. Nec enim decipi potest, qui jam novit quid pertineat ad christianam fidem, quae catholica dicitur, per orbem terrarum sparsa, et contra omnes impios et peccatores, negligentes autem etiam suos, Domino gubernante secura. CAPUT V. 5. Spiritualia nequitiae in coelestibus, quo sensu dictum. Quoniam ergo dicebamus apostolum Paulum dixisse habere nos colluctationem adversus rectores tenebrarum et spiritualia nequitiae in coelestibus; et probavimus etiam istum aerem terrae proximum coelum vocari: oportet credere adversum diabolum et angelos ejus nos dimicare, qui", "candidate_score": 0.700761, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_22_24", "bdc_text": "Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 . Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc. Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt :", "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-agone-Christiano_window_12", "psc_text": "Sicut in isto capitulo faciunt, quod ab Apostolo scriptum est, Rectores harum tenebrarum, et spiritualia nequitiae in coelestibus. Quaerunt enim deceptores illi, et interrogant hominem Scripturas divinas non intelligentem, unde sint in coelo rectores tenebrarum: ut cum respondere non potuerit, traducatur ab eis per curiositatem; quia omnis anima indocta curiosa est. Qui autem fidem catholicam bene didicit, et bonis moribus et vera pietate munitus est, quamvis eorum haeresim nesciat, respondet illis tamen. Nec enim decipi potest, qui jam novit quid pertineat ad christianam fidem, quae catholica dicitur, per orbem terrarum sparsa, et contra omnes impios et peccatores, negligentes autem etiam suos, Domino gubernante secura. CAPUT V. 5. Spiritualia nequitiae in coelestibus, quo sensu dictum. Quoniam ergo dicebamus apostolum Paulum dixisse habere nos colluctationem adversus rectores tenebrarum et spiritualia nequitiae in coelestibus; et probavimus etiam istum aerem terrae proximum coelum vocari: oportet credere adversum diabolum et angelos ejus nos dimicare, qui", "candidate_score": 0.674663, "ce_score": null } ] }, { "rank": 7, "cf_id": "cf012", "work_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1", "max_score": 0.700307, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1050_sent_4_6", "bdc_text": "Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud . Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_166", "psc_text": "animum tuum in gratiam meam reuocare non possum. § 2 sermo enim pietatis tuae iam dudum ad populum missus me quidem, quem patienter omnia ferre necesse est, plurimum lacerat, sed animum tuum, qui lenitati semper uacat, qui numquam, ut scriptum est, in occasum diei iracundiam seruat, retinere circa me indignationem miraculo mihi est. ego enim, religiosissime imperator, tecum ueram pacem requiro, quae non sit uerbis conposita' interna dispositione fallaciae, sed praeceptis euangeliorum rationabiliter confirmata. § 3 non Athanasi tantum negotium, sed malta alia in medium uenerunt, propter quae concilium fieri 15 cf. Eph. 4, 26 U = cod. Uaticanus Regin. 133 s. IX. G = cod. Parisinus S. (ienonefae 1351 s. XV. Til = ed. I. Tilii, Parisiis 1568. ■. Bar = ed. Baronii ad a. 354 n. II sqq. (secundum Til). Lat = coniecturae Latini Latinii in eius 'Bibliotheca' (Romae 1727) 157 sqq. Har = ed. Hartel 1886 (CSEL", "candidate_score": 0.700307, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8_10", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_81", "psc_text": "quietemFad 26 facimus y 21 iis y 30 accipimus A. C a. c. 31 A in mg.: uos magis danati estis qui iulius uel ceteri catholici LXV. Hilarius pars 4. Feder. ó Romae, Ossium et Protogencm et Gaudentium et Maximinum a Triueris damnauit omne concilium secundum antiquissimam legumlegem ut auctores communionis Marcelli et Athanasi ceteroumqueceterorumque sec- leratomm, quique etiam homicidiis Pauli Constantinopolitani (et) cruentis actibus eius communicauerunt. Protogenem namque esse anathematizandum una cum Marcello subscribendo frequenter sententiae in ipsum uel in eius librum inhltap, quique etiam in Paulum Constantinupolitanum sententiam dederunt et illi postea communicauerunt. Gaudentium autem ut inmemorem decessoris sui Cyriaci suscribentis sententiis in sceleratos digne inlatis commixtumque criminibus Pauli, quem etiam impudenter defendebat. Iulium uero urbis Romae ut principem et ducem malorum. qui primus ianuam communionis sceleratis atque damnatis aperuit ceterisque aditum fecit ad soluenda iura diuina defendebatque Athanasium praesumenter atque audaciter, hominem, cuius nec testes nouerat nec", "candidate_score": 0.684619, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_17_19", "bdc_text": "Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit . Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit . Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ;", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_128", "psc_text": "XIV; Mau ecclesiis catholicis et haeretici noscerentur. dum enim omnes, qui recte sapimus, contractaremus, placuit fidem ab antiquitate pprseuerantem, quam praedicauerunt prophetae, euangelia et apostoli per ipsum deum et dominum nostmmnostrum Iesum Christum, saluatorem imperii tui et largitorem salutis tuae, (ut), quam semper obtinuimus, teneamus. nefas enim duximus sanctorum aliquid mutilare et eorum, qui in Nicheno tractatu consederant una cumeum gloriosae memoriae 1 dum Cy diu A 2 fidem Eng quidem A quidem (ut fidem) y; el. textum grarcum et Cass: statutam fidem antiquitus permanere 3 rraedit-auerunt prophetae Eng perphetas A per prophetas Cy 4 apostoli Eng apostoloa ACy 6 (ut), quam Eng suscepimus quam uel susceptam Cou quam del. Hardouin 7 srorum A (sanctorum = sancitorum) et sc. sancitorum ἡ πίστις τη̄ς ϰαϑολιϰη̃ς ἐϰϰλησίας, γνωρισϑη̃ ϰαὶ oi ravavria ϕρονου̃ντες ἔϰδηλοι γένωνται. ὡς γὰρ ἐπὶ πλεῑστον διασϰοποῡντες εὑρήϰαμεν, ἀρεστὸν ἐϕάνη rijv πίστιν τὴν ex παλαιου̃ διαμένουσαν, η̑ν xai oi προϕη̃ται", "candidate_score": 0.68089, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_19_21", "bdc_text": "Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ; sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus . Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_157", "psc_text": "debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex infra scripto recognosces. EXPLICIT. 1 Restitutus y 2 Athenius Ty Athemius C 4 ltestitutus y charthaginis A 5 quod y quae A Arimino Eng (cf. p. 84, 3) ariminū A Arimini Cm2 apud Ariminum y .6 inmittente diabolo y 7 fuerit y 8 Restitutus y , 9 autores A 15 unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto", "candidate_score": 0.677247, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_7_9", "bdc_text": "Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam : videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_81", "psc_text": "quietemFad 26 facimus y 21 iis y 30 accipimus A. C a. c. 31 A in mg.: uos magis danati estis qui iulius uel ceteri catholici LXV. Hilarius pars 4. Feder. ó Romae, Ossium et Protogencm et Gaudentium et Maximinum a Triueris damnauit omne concilium secundum antiquissimam legumlegem ut auctores communionis Marcelli et Athanasi ceteroumqueceterorumque sec- leratomm, quique etiam homicidiis Pauli Constantinopolitani (et) cruentis actibus eius communicauerunt. Protogenem namque esse anathematizandum una cum Marcello subscribendo frequenter sententiae in ipsum uel in eius librum inhltap, quique etiam in Paulum Constantinupolitanum sententiam dederunt et illi postea communicauerunt. Gaudentium autem ut inmemorem decessoris sui Cyriaci suscribentis sententiis in sceleratos digne inlatis commixtumque criminibus Pauli, quem etiam impudenter defendebat. Iulium uero urbis Romae ut principem et ducem malorum. qui primus ianuam communionis sceleratis atque damnatis aperuit ceterisque aditum fecit ad soluenda iura diuina defendebatque Athanasium praesumenter atque audaciter, hominem, cuius nec testes nouerat nec", "candidate_score": 0.675388, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_7_9", "bdc_text": "Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam : videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_29", "psc_text": "nunc cum ipso sunt Marcello atque illi fauent, id est Protogenes Sardicae ciuitatis episcopus et Cyriacus a Naiso, in ipsum sententiam manu propria conscripserunt. quorum manus ualens testatur fidem sanctissimam nullo genere mutandam nec ecclesiam sanctam praedicatione falsa subuertendam, ne hoc modo pestis ac lues animarum hominibus grauissima importetur Paulo dicente: siue nos sinesiue angelus de caelo aliter annuntiauerit uobis, quam quod accepistis, anathema sit. § 4 UehementerVehementer autem ammirati sumus, quatenus eum, qui aliter. quam in uero est. audet euangelium praedicare, quidam, 23 Gal. 1,9 4 et inde C a. c. 5 horrore A ceperunt A 6 pr. etj a Cmly peccato y peccatis Cm2 peccata AC ml 14 iam Fed nam A; Cou pulal nonnulla esse addenda uel legendum esse: anathematizata sunt cum ipso Marcello elc. ? 15 in constantinopolim ciuitatem A 18 sardice A Serdicae Cou Cyriacus a Naiso Fed (u. Studien II 111 ; cf. p.", "candidate_score": 0.674527, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_7_9", "bdc_text": "Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam : videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", "candidate_score": 0.673169, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_17_19", "bdc_text": "Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit . Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit . Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ;", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_163", "psc_text": "eis, qui per Christum dei filium deum patrem omnipotentem orant; subueni eis, qui iudicio tuo deuotas offerunt aures, qui nesciunt colere nisi deum patrem per dominum nostrum Iesum Christum gloriae eius filium. et praecipe, domine imperator, ad nostras nos plebes remeare datis litteris ad u. c. praefectum praetorii Taurum, quia § 2 et nos in praedicatione nominis dei Orientalibus et tuae dispositioni plenum reddimus obsequium. in hac re, in qua semper tenuimus, iam ad nostras plebes redire debemus. de hac autem re ad coepiscopos nostros Orientales litteras dedimus, ut sciant hoc semper tenuisse et in fide catholica cum ipsis permanere. diuina pietas gloriosissimum te semper et ubique per omnia faciat uindicem, domine piissime imperator. EXPLICIT. 11 cf. Hebr. 1, 3 2 nomine C nomen A et suppl. Cou iubeas A p. c. iube A a. c. 4 admittit CmZy 5 apparente dictionis sacrilegio Eng apparet dicationis sacrilegis A abolitis (uel", "candidate_score": 0.671972, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_17_19", "bdc_text": "Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit . Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit . Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ;", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_136", "psc_text": "tenens baptizatus ad quietem dei commigrauit, nefas putamus inde aliquid mutilare et tot sanctos et confessores et successores martirum ipsius tractatus conscriptores in aliquo remouere, cum et ipsi praeteritorum eatholicorumcatholicorum secundum scripturas cuncta seniarunt. (quorum fides) mansit usque in haec tempora, quibus pietas tua (a) deo patre per deum et dominum nostrum Iesum Christum regendi orbis accepit (facultatem). ∗∗∗∗∗ 1 hoc sc. concilio Nicaeno; cf. p. 79, 8 3 militare Fab 5 conscribtores (alt. o ex e) A conscriptas res Cml praeteritorum catholicae ecclesiae scriptorum susp. Cou 6 scribturas A cunctas CFab seruauerunt CFab seruauerint Cou quorum fides add. Cou mansit usque coni. Cou mansisseque A 7 a add. Cm2 9 facultatem add. Fed potestatem add. Cou 9—82,1 lacunam indicaui, cf. textum graecum; Ualesius ita suppleuit: uerum miseri homines et infelici sensu praediti iterum ausu temerario se praecones impiae doctrinae renuntiarunt et σβυέϱων τη̄ς τω̃ν 'Ρωμαίων ϰϰλησίας - ἐγνωϰότες δὲ", "candidate_score": 0.67098, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_7_9", "bdc_text": "Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam : videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_52", "psc_text": "Cou 9 re∗i A 11 faciaem ad A facie ad Cm2 18 cum adhuc γ 20 depositioni Cm2 Cou; cj. p. 49,17 exponendis 25 maiorum A, Ca. c. 28 qm̅ A quando C p. c., Fab 29 morte A 30 iudicumque Cy iuditiumqueA co A quod y 31 qetustas y obscurarentur Fed obscurarunt A, (-rant m2) C obscuraret y commodantcs non rcete lulius urbis Romae episcopus, MaxiininusMaximinus et Ossius ceterique conplures ipsorum concilium apud Serdicam fieri ex imperaturis benignitate sumserunt —, occurrinius ad Serdicam litteris imperatoris conurnticonuenti. quo cum uenissemus, didicimus in media ecclesia Athanasium, Marcellum, omnes sceleratos concilii sententia pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat.", "candidate_score": 0.670707, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_17_19", "bdc_text": "Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit . Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit . Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ;", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_68", "psc_text": "consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum beneficio communicare. ex scriptis nos imperatorum terreretenere putabant, ut inuitos ad suam communionem traherent. et spectabant diuidi totius mundi profundam ecclesiae aeternamque pacem propter Athanasium et Marcellum, per quos nomen domini blasphematur in gentibus. quos oportebat, si in se aliquid timoris dei habuissent, ne turbor iste. qui per ipsos natus est. permaneret, a sua prauissima praesumtione uel sero discedere. ne ipsorum causa contra sese seindereturscinderetur ecclesia. aut si in his, qui pro ipsis certantur, metus dei esset. etiamsi nihil damnabile apud ipsos inueniretur. tamen uel quod propter ipsos unitas ecclesiae scinditur et propter insanam rabiem cupiditatemque honoris pax profunda subuertitur.", "candidate_score": 0.669482, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_17_19", "bdc_text": "Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit . Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit . Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ;", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", "candidate_score": 0.6657, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_19_21", "bdc_text": "Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ; sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus . Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_435", "psc_text": "iterum his commonefacimus sanctitatem tuam, ut omni occasione ambagum exclusa digneris rursus rescribere nobis. [si] a fide catholica, quae Arimini a sancto concilio oxpositaexposita confinnataquo est, cui etiam uniuersi Orientis episcopi consenserunt, — sicutisicut iam professus es — te non recessurum apertius quaeritur significes. § 3 est autem hoc, sicut in ea cautum est: similem dicimus filium patri secundum scripturas', non 'secundum substantiam' aut 'per omnia',sed absolute. si enim haec expositio inmutata fuerit, manifeste quondam Basilii perfida adsertio, propter 1 ct AS2Cm1 est Cm2 esse y condemnatos esse Cou condemnasse A 3 Ediderunt epistulam secundum Fab uel Cou Baronius ad a. 366 n. XXVI, Binius I 488 sq., Ed. regia III235 sq., Labbe-Cossart II 840 sq., Hardouin 1 747 sq., Coleti II 988 sq., Mansi III 399 sq. 7 Paulus] add. S. Cy 11 conuentione (cf. injra p. 160,12) Cm2γ contentione A aU omnes nostros fratres et coepiscopos nostros TCFab", "candidate_score": 0.665333, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_18_20", "bdc_text": "Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit . Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ; sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", "candidate_score": 0.664404, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_19_21", "bdc_text": "Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ; sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus . Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_193", "psc_text": "e piam ecclesia totiens (se) -9 In A texlus narratiuus jalso scriplura continua cum Definitione contunclus est 15 Ediderunt damnalionem secundum Fab uel Cou liaronius ad a. 359 n. XVII Hardouin I 711-714, Culeti II 898 sqMansi III 299 16 EUSEUIO .1 18 collecta Cy collectus A 20 decuit (nooafjxov) Cou dicunt ATC Fab 21 piaml add. se COli pia-totiens exhibuit (sc. patientiam) Eng ecclesia Cou ecclesiam ACFab se add. Fed ΑΠΟΦΑΣΙΣ THZ ΣΥΝΟΔΟΥ. Εως πϱοση̄ϰον η̌ν xai δυνατόν, ἀδελϕοι τιμιώτατοι, ἡ ϰαϑολιϰὴ σύνοδος xai ἡ ayia ἐϰϰλησία τη̃ ίδίᾳ ύπομονη̄ xai ἀνεξιϰαϰίᾳ η̌νεγϰεν οὺϰ ἀγεννω̄ς 22 Texius graecus Iradilur apud Athanas. de syn. 11 (p = cod. Parisinus graecus 474 s. XI; s = cod. Basileensis graee. A. III. 4 s. XIV ; Jlau = ed. 1777 24 ὰγενω̄ς s exhibuit iuxta Ursacium et Ualentem, Germinium, Gaium, qui totiens mutando, quod crediderant, omnes ecclesias turbauerunt et nunc conantur hereticum", "candidate_score": 0.661185, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_19_21", "bdc_text": "Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ; sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus . Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", "candidate_score": 0.658814, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_16_18", "bdc_text": "sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus . Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit . Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_163", "psc_text": "eis, qui per Christum dei filium deum patrem omnipotentem orant; subueni eis, qui iudicio tuo deuotas offerunt aures, qui nesciunt colere nisi deum patrem per dominum nostrum Iesum Christum gloriae eius filium. et praecipe, domine imperator, ad nostras nos plebes remeare datis litteris ad u. c. praefectum praetorii Taurum, quia § 2 et nos in praedicatione nominis dei Orientalibus et tuae dispositioni plenum reddimus obsequium. in hac re, in qua semper tenuimus, iam ad nostras plebes redire debemus. de hac autem re ad coepiscopos nostros Orientales litteras dedimus, ut sciant hoc semper tenuisse et in fide catholica cum ipsis permanere. diuina pietas gloriosissimum te semper et ubique per omnia faciat uindicem, domine piissime imperator. EXPLICIT. 11 cf. Hebr. 1, 3 2 nomine C nomen A et suppl. Cou iubeas A p. c. iube A a. c. 4 admittit CmZy 5 apparente dictionis sacrilegio Eng apparet dicationis sacrilegis A abolitis (uel", "candidate_score": 0.657688, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_18_20", "bdc_text": "Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit . Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ; sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_193", "psc_text": "e piam ecclesia totiens (se) -9 In A texlus narratiuus jalso scriplura continua cum Definitione contunclus est 15 Ediderunt damnalionem secundum Fab uel Cou liaronius ad a. 359 n. XVII Hardouin I 711-714, Culeti II 898 sqMansi III 299 16 EUSEUIO .1 18 collecta Cy collectus A 20 decuit (nooafjxov) Cou dicunt ATC Fab 21 piaml add. se COli pia-totiens exhibuit (sc. patientiam) Eng ecclesia Cou ecclesiam ACFab se add. Fed ΑΠΟΦΑΣΙΣ THZ ΣΥΝΟΔΟΥ. Εως πϱοση̄ϰον η̌ν xai δυνατόν, ἀδελϕοι τιμιώτατοι, ἡ ϰαϑολιϰὴ σύνοδος xai ἡ ayia ἐϰϰλησία τη̃ ίδίᾳ ύπομονη̄ xai ἀνεξιϰαϰίᾳ η̌νεγϰεν οὺϰ ἀγεννω̄ς 22 Texius graecus Iradilur apud Athanas. de syn. 11 (p = cod. Parisinus graecus 474 s. XI; s = cod. Basileensis graee. A. III. 4 s. XIV ; Jlau = ed. 1777 24 ὰγενω̄ς s exhibuit iuxta Ursacium et Ualentem, Germinium, Gaium, qui totiens mutando, quod crediderant, omnes ecclesias turbauerunt et nunc conantur hereticum", "candidate_score": 0.656009, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_17", "bdc_text": "Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_163", "psc_text": "eis, qui per Christum dei filium deum patrem omnipotentem orant; subueni eis, qui iudicio tuo deuotas offerunt aures, qui nesciunt colere nisi deum patrem per dominum nostrum Iesum Christum gloriae eius filium. et praecipe, domine imperator, ad nostras nos plebes remeare datis litteris ad u. c. praefectum praetorii Taurum, quia § 2 et nos in praedicatione nominis dei Orientalibus et tuae dispositioni plenum reddimus obsequium. in hac re, in qua semper tenuimus, iam ad nostras plebes redire debemus. de hac autem re ad coepiscopos nostros Orientales litteras dedimus, ut sciant hoc semper tenuisse et in fide catholica cum ipsis permanere. diuina pietas gloriosissimum te semper et ubique per omnia faciat uindicem, domine piissime imperator. EXPLICIT. 11 cf. Hebr. 1, 3 2 nomine C nomen A et suppl. Cou iubeas A p. c. iube A a. c. 4 admittit CmZy 5 apparente dictionis sacrilegio Eng apparet dicationis sacrilegis A abolitis (uel", "candidate_score": 0.649564, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_20_22", "bdc_text": "sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus . Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe . Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_157", "psc_text": "debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex infra scripto recognosces. EXPLICIT. 1 Restitutus y 2 Athenius Ty Athemius C 4 ltestitutus y charthaginis A 5 quod y quae A Arimino Eng (cf. p. 84, 3) ariminū A Arimini Cm2 apud Ariminum y .6 inmittente diabolo y 7 fuerit y 8 Restitutus y , 9 autores A 15 unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto", "candidate_score": 0.648748, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_10", "bdc_text": "Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", "candidate_score": 0.648037, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_20_22", "bdc_text": "sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus . Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe . Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", "candidate_score": 0.643293, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_17", "bdc_text": "Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_128", "psc_text": "XIV; Mau ecclesiis catholicis et haeretici noscerentur. dum enim omnes, qui recte sapimus, contractaremus, placuit fidem ab antiquitate pprseuerantem, quam praedicauerunt prophetae, euangelia et apostoli per ipsum deum et dominum nostmmnostrum Iesum Christum, saluatorem imperii tui et largitorem salutis tuae, (ut), quam semper obtinuimus, teneamus. nefas enim duximus sanctorum aliquid mutilare et eorum, qui in Nicheno tractatu consederant una cumeum gloriosae memoriae 1 dum Cy diu A 2 fidem Eng quidem A quidem (ut fidem) y; el. textum grarcum et Cass: statutam fidem antiquitus permanere 3 rraedit-auerunt prophetae Eng perphetas A per prophetas Cy 4 apostoli Eng apostoloa ACy 6 (ut), quam Eng suscepimus quam uel susceptam Cou quam del. Hardouin 7 srorum A (sanctorum = sancitorum) et sc. sancitorum ἡ πίστις τη̄ς ϰαϑολιϰη̃ς ἐϰϰλησίας, γνωρισϑη̃ ϰαὶ oi ravavria ϕρονου̃ντες ἔϰδηλοι γένωνται. ὡς γὰρ ἐπὶ πλεῑστον διασϰοποῡντες εὑρήϰαμεν, ἀρεστὸν ἐϕάνη rijv πίστιν τὴν ex παλαιου̃ διαμένουσαν, η̑ν xai oi προϕη̃ται", "candidate_score": 0.642834, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc.", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_81", "psc_text": "quietemFad 26 facimus y 21 iis y 30 accipimus A. C a. c. 31 A in mg.: uos magis danati estis qui iulius uel ceteri catholici LXV. Hilarius pars 4. Feder. ó Romae, Ossium et Protogencm et Gaudentium et Maximinum a Triueris damnauit omne concilium secundum antiquissimam legumlegem ut auctores communionis Marcelli et Athanasi ceteroumqueceterorumque sec- leratomm, quique etiam homicidiis Pauli Constantinopolitani (et) cruentis actibus eius communicauerunt. Protogenem namque esse anathematizandum una cum Marcello subscribendo frequenter sententiae in ipsum uel in eius librum inhltap, quique etiam in Paulum Constantinupolitanum sententiam dederunt et illi postea communicauerunt. Gaudentium autem ut inmemorem decessoris sui Cyriaci suscribentis sententiis in sceleratos digne inlatis commixtumque criminibus Pauli, quem etiam impudenter defendebat. Iulium uero urbis Romae ut principem et ducem malorum. qui primus ianuam communionis sceleratis atque damnatis aperuit ceterisque aditum fecit ad soluenda iura diuina defendebatque Athanasium praesumenter atque audaciter, hominem, cuius nec testes nouerat nec", "candidate_score": 0.631996, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_20", "bdc_text": "sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_52", "psc_text": "Cou 9 re∗i A 11 faciaem ad A facie ad Cm2 18 cum adhuc γ 20 depositioni Cm2 Cou; cj. p. 49,17 exponendis 25 maiorum A, Ca. c. 28 qm̅ A quando C p. c., Fab 29 morte A 30 iudicumque Cy iuditiumqueA co A quod y 31 qetustas y obscurarentur Fed obscurarunt A, (-rant m2) C obscuraret y commodantcs non rcete lulius urbis Romae episcopus, MaxiininusMaximinus et Ossius ceterique conplures ipsorum concilium apud Serdicam fieri ex imperaturis benignitate sumserunt —, occurrinius ad Serdicam litteris imperatoris conurnticonuenti. quo cum uenissemus, didicimus in media ecclesia Athanasium, Marcellum, omnes sceleratos concilii sententia pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat.", "candidate_score": 0.618013, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_20", "bdc_text": "sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_231", "psc_text": "iudicium. et non semel neque itennn, sed 1 et mendaciiy et mendaciisC emendatiis A plena] plena A, add. affirmantes Cm2 etsi y si A ex del. Eng quod Cm2 quo ACmly 2 noluerunt, claruit Eng noluerunt 〈uenire〉, claruit Fed claruit noluerunt A claruit Cy 3 ue-. nisse Cy littereris A õ licet] tamen Cou his] ipsis y 8 Asrlepam Cγ eius soeiorum nihil aliud nisi mendaciis et calumniis plcna. et licet ex eo, quod t uocati sunt a dilecto nostro et a consacerdote luJio, noluerunt occurrere et ex his, quae scripta sunt ab eodem lulio, manifestata sit ipsorum calumnia — uenissent enim, si confidissent operibus suis et factis aduersus fratres nostros et conministros-, tamen ex his, quae fecerunt in hac sancta et magna synodo, manifestiorem suam factionem demonstrauerunt. occurrentes etenim aput Sardiram 3 ae uidentes fratres nostros Athanasium, Marcellum et Asclepium timuerunt ad iudicium uenire et non solum semel et", "candidate_score": 0.614513, "ce_score": null } ] }, { "rank": 8, "cf_id": "cf020", "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", "max_score": 0.700143, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1050_sent_7_9", "bdc_text": "Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam : videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_150", "psc_text": "de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed nos simplices homines non posse intelligere, quae dicuntur: et quo sensu in bonam partem accipi debeant, persuadere conatur. Hoc dumtaxat de Filio, et Spiritu sancto. Caeterum in aliis dogmatibus et Eusebius, et Didymus apertissime in Origenis scita concedunt, et quod omnes Ecclesiae reprobant, catholice et pie dictum esse defendunt. 17. Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in", "candidate_score": 0.700143, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_150", "psc_text": "de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed nos simplices homines non posse intelligere, quae dicuntur: et quo sensu in bonam partem accipi debeant, persuadere conatur. Hoc dumtaxat de Filio, et Spiritu sancto. Caeterum in aliis dogmatibus et Eusebius, et Didymus apertissime in Origenis scita concedunt, et quod omnes Ecclesiae reprobant, catholice et pie dictum esse defendunt. 17. Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in", "candidate_score": 0.697075, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_200", "psc_text": "ut ea quae in illa, aut obscura sunt, aut omissa, aut certe vitio scriptorum depravata, manifestiora nostra interpretatione fierent, qui et Hebraeum sermonem ex parte didicimus, et in Latino pene ab ipsius incunabulis inter grammaticos et rhetores et philosophos detriti sumus. Quod si apud Graecos post Septuaginta editionem, jam Christi Evangelio coruscante, Judaeus Aquila, et Symmachus ac Theodotion judaizantes haeretici sunt recepti, qui multa mysteria Salvatoris, subdola interpretatione celarunt, et tamen in Hexaplis habentur apud Ecclesias, et explanantur ab ecclesiasticis viris: quanto magis ego Christianus, de parentibus Christianis natus, et vexillum crucis in mea fronte portans, cujus studium fuit omissa repetere, depravata corrigere, et sacramenta Ecclesiae, puro et fideli aperire sermone, vel a fastidiosis, vel a malignis lectoribus non debeo reprobari! » 30. Ex Prologo in Psalterium. --Psalterium quoque quod certe emendatissimum juxta Septuaginta interpretes nostro labore dudum Roma suscepit, rursum juxta Hebraicum vertens, Praefatione munivi, et sic in parte", "candidate_score": 0.683145, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", "candidate_score": 0.678691, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_25", "bdc_text": "nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_150", "psc_text": "de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed nos simplices homines non posse intelligere, quae dicuntur: et quo sensu in bonam partem accipi debeant, persuadere conatur. Hoc dumtaxat de Filio, et Spiritu sancto. Caeterum in aliis dogmatibus et Eusebius, et Didymus apertissime in Origenis scita concedunt, et quod omnes Ecclesiae reprobant, catholice et pie dictum esse defendunt. 17. Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in", "candidate_score": 0.647251, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc.", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_150", "psc_text": "de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed nos simplices homines non posse intelligere, quae dicuntur: et quo sensu in bonam partem accipi debeant, persuadere conatur. Hoc dumtaxat de Filio, et Spiritu sancto. Caeterum in aliis dogmatibus et Eusebius, et Didymus apertissime in Origenis scita concedunt, et quod omnes Ecclesiae reprobant, catholice et pie dictum esse defendunt. 17. Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in", "candidate_score": 0.644529, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_1", "bdc_text": "P . Literas tuas hasce pleniores una cum libro contra Cochlęum a Froschouero missis gratissimo animo accępi perlegique et seorsim et cum aliis certis quibusdam tuique amantissimis saepe saepius .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", "candidate_score": 0.636067, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_11", "bdc_text": "De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_233", "psc_text": "praestigiis loqueris. Imitari te volui [ Al. volui]; sed refestinante eo, qui ad te remeabat, malui paucis ad te, quam ad alios pro tuis maledictis latius scribere. Et interim audac ter frueris imperitia tua. Semel enim confessus es, dicens: « Superflua tibi reprehensio fuit in paucis, quae professa nobis habetur in omnibus. » Nec reprehendam, quod comparatum codicem, pro empto posueris: cum comparatio aequalium sit; emptio pretii annumeratio: et refestinante eo, qui ad te remeabat, sordidissimae elocutionis περισσολογίᾳ. Tantum sensibus respondebo; et te nequaquam soloecistam, ac barbarum, sed 538 mendacem, subdolum, impudentem esse convincam. 7. In Praefatione libri περὶ Ἀρχῶν.--Si ad me tantum epistolam scribis, ut me commoneas, et emendatum velis, ne caeteris scandalum facias, et aliis furentibus, jugulentur alii: cur libros contra me scribis ad alios, et legendos per satellites tuos toto orbe dispergis? Ubi est syllogismus tuus, quo me irretire conaris, et loqueris? « Quem in hoc, magister", "candidate_score": 0.627955, "ce_score": null } ] }, { "rank": 9, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", "max_score": 0.699031, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1050_sent_4_6", "bdc_text": "Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud . Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", "candidate_score": 0.699031, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_3_5", "bdc_text": "Utinam occasio nobis esse possit et facultas aliquando vicissim tibi tuisque ex animo gratificandi . Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", "candidate_score": 0.686232, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_28_30", "bdc_text": "ambulemus in ea etc. Amabo te merito tuo maximo . Ignosce τῷ αὐτοσχεδιάζοντ ι et ut ad amicum . . . humanum doctissimumque ac pientissimum vel quicquid in buccam effutienti garrientique veniat , scribam .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", "candidate_score": 0.674129, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_2_4", "bdc_text": "Quoque magis magisque relego , eo et humanitatem erudtionemque et pietatem exosculor magis atque revereor tuam , cum quidem vix aliquid putarem accedere omnino posse ad meum erga te amorem , observantiam pietatemque . Utinam occasio nobis esse possit et facultas aliquando vicissim tibi tuisque ex animo gratificandi . Nihil libentius , mihi crede , essem facturus .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", "candidate_score": 0.659883, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_1", "bdc_text": "P . Literas tuas hasce pleniores una cum libro contra Cochlęum a Froschouero missis gratissimo animo accępi perlegique et seorsim et cum aliis certis quibusdam tuique amantissimis saepe saepius .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", "candidate_score": 0.617771, "ce_score": null } ] }, { "rank": 10, "cf_id": "cf020", "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job", "max_score": 0.698035, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1050_sent_23_25", "bdc_text": "Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc. Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt : nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt .", "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job_window_483", "psc_text": "quid sit quod de Deo Heliu ait; Subter omnes coelos considerat. Sanctos viros, coelos Scriptura divina appellare consuevit, propter coelestem utique conversationem, quibus ita dicitur: conversatio vestra in coelis est. Dominus ergo subter hos coelos considerat, vel dum ea quae intra eos sunt, arcanorum scrutator introspicit, vel dum imbecillitatem corporum eorum, quae animi imperio crucis virtute subdiderint, gubernat ac sustinet, et contra carnalium passionum bella corroborat. Secundum hunc sensum est, quod timore concussus Propheta, ait: Et subtus me turbata est habitudo mea. Termini quoque, sive fines terrae ipsi sancti sunt, finem terrenis passionibus et cupiditatibus imponentes, eo quod non sint in medio Babylonis, nec saeculi hujus vitiis circumdentur, secundum quod Petrus apostolus ait; Christus igitur in carne passus, reliquit nobis exemplum, quia passus est in carne, desiit esse a peccatis, ut jam non hominum desideriis, sed voluntati Dei, quod reliquum est in carne, vivat temporis: id est, vivens pro tempore,", "candidate_score": 0.698035, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_22_24", "bdc_text": "Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 . Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc. Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt :", "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job_window_483", "psc_text": "quid sit quod de Deo Heliu ait; Subter omnes coelos considerat. Sanctos viros, coelos Scriptura divina appellare consuevit, propter coelestem utique conversationem, quibus ita dicitur: conversatio vestra in coelis est. Dominus ergo subter hos coelos considerat, vel dum ea quae intra eos sunt, arcanorum scrutator introspicit, vel dum imbecillitatem corporum eorum, quae animi imperio crucis virtute subdiderint, gubernat ac sustinet, et contra carnalium passionum bella corroborat. Secundum hunc sensum est, quod timore concussus Propheta, ait: Et subtus me turbata est habitudo mea. Termini quoque, sive fines terrae ipsi sancti sunt, finem terrenis passionibus et cupiditatibus imponentes, eo quod non sint in medio Babylonis, nec saeculi hujus vitiis circumdentur, secundum quod Petrus apostolus ait; Christus igitur in carne passus, reliquit nobis exemplum, quia passus est in carne, desiit esse a peccatis, ut jam non hominum desideriis, sed voluntati Dei, quod reliquum est in carne, vivat temporis: id est, vivens pro tempore,", "candidate_score": 0.676771, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_22_24", "bdc_text": "Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 . Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc. Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt :", "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job_window_586", "psc_text": "pulvis in terra, et glebae compingebantur? Pulvis de quo Dominus ait, gentium infidelitatem signat: pulvis utique aridus, et solutus fundamento in Ecclesia apostolico admiscetur, ut per fidem et colligationes, sive compagines charitatis, conglutinatio in Christo foedere unionis et pacis, in augmentum Dei velut in terram solidam crescendo proficiat. Unde glebae agri Dominici, effectae frugiferae, in unum corpus Ecclesiae charitatis copula compinguntur. Coelorum quoque appellatione Scripturae sanctae recte dicuntur: eo quod desursum sint hominibus attributae, sive quia coelestia in se contineant sacramenta. Horum igitur coelorum, id est Scripturarum rationem, quae de mysteriorum obscuritatibus opacatae sunt, et profundae, quis poterit animo perscrutari, vel eloquio proferre, aut quis eorum vaticinia cessare praecipiet. Antiqui interpretes ita dixerunt: Quis coeli organa in terram declinavit? id est, quis est qui coelorum laudantium Deum cantus, usque ad hominum inclinavit notitiam, ut, imitatione laudis ejus, socii angelorum effici mereantur. Numquid capies leaenae praedam, et animam catulorum ejus implebis?", "candidate_score": 0.675624, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_24_26", "bdc_text": "Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt : nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt . Haec via est isthaec e. . .", "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job_window_483", "psc_text": "quid sit quod de Deo Heliu ait; Subter omnes coelos considerat. Sanctos viros, coelos Scriptura divina appellare consuevit, propter coelestem utique conversationem, quibus ita dicitur: conversatio vestra in coelis est. Dominus ergo subter hos coelos considerat, vel dum ea quae intra eos sunt, arcanorum scrutator introspicit, vel dum imbecillitatem corporum eorum, quae animi imperio crucis virtute subdiderint, gubernat ac sustinet, et contra carnalium passionum bella corroborat. Secundum hunc sensum est, quod timore concussus Propheta, ait: Et subtus me turbata est habitudo mea. Termini quoque, sive fines terrae ipsi sancti sunt, finem terrenis passionibus et cupiditatibus imponentes, eo quod non sint in medio Babylonis, nec saeculi hujus vitiis circumdentur, secundum quod Petrus apostolus ait; Christus igitur in carne passus, reliquit nobis exemplum, quia passus est in carne, desiit esse a peccatis, ut jam non hominum desideriis, sed voluntati Dei, quod reliquum est in carne, vivat temporis: id est, vivens pro tempore,", "candidate_score": 0.666053, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_32_34", "bdc_text": "subest collocutione ipsa suavitatem , ut inquit ille etc. Viro dei citra controversiam modis omnibus summo atque gravissimo domino d. Heinricho Bullingero , amico aeterno ac immortali suo . [ Bemerkung von Bullingers Hand:", "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job_window_291", "psc_text": "Quiesce ab homine, cujus spiritus in naribus ejus, quia excelsus reputatus est ipse. Donec autem adverbium, secundum hunc intellectum quo de Salvatore nostro seriem intelligentiae hujus texuimus, non ita ut sonat dictum existimemus, tamquam dixerit, Quoadusque est balitus vitae hujus in me: id est, antequam moriar; sed donec, pro semper atque perpetuo hoc loco dictum esse noverimus. Sicut ait ipse Dominus ad populum per prophetam: Ego sum, ait Dominus, et donec senescatis ego sum. Non enim post senectutem hominum Deus non erit, cum eisdem potius senescentibus, Deus perpetuo maneat. Ad illud autem quod Psalmista ait: Dixit Dominus Domino meo, sede a dextris meis. Donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum; quid dicimus? quod posteaquam inimici subjecti fuerint, Christus non sessurus sit ad dexteram Dei Patris? et ubi erit illud quod ait angelus: Et regni ejus non erit finis? Propter quod donec, in talibus locis, ut dixi, pro perpetuo est intelligendum.", "candidate_score": 0.619695, "ce_score": null } ] }, { "rank": 11, "cf_id": "cf025", "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", "max_score": 0.697872, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1050_sent_23_25", "bdc_text": "Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc. Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt : nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_76", "psc_text": "Sin vero lucis nomine justos accipimus, tenebrarum vero appellatione peccatores (unde et Paulus dicit: Eratis aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino [Ephes. V, 8]), hoc ipsum quod diximus sentiri nil obstat, quia perfecta aeternitatis scientia nulli tribuitur, quousque cursus justorum injustorumque finiatur. Sed quia mirum non est carnales populos superna nescire, sanctus vir in ejusdem divinae potentiae admiratione se erigit, et quod ipsam quoque angelorum perfectorumque hominum scientiam transeat, intuetur dicens: CAPUT XXIX [Rec. XVII]. VERS. 11.---Columnae coeli contremiscunt, et pavent ad nutum ejus. 42. Columnae coeli sunt vel angeli, vel summi Ecclesiae praedicatores, vel etiam Ecclesiae ipsae.---Quid aliud columnas coeli quam vel sanctos angelos, vel summos Ecclesiae praedicatores appellat? Super quos in coelestibus crescens universa spiritalis fabricae structura surrexit, sicut alias sancta Scriptura testatur, dicens: Qui vicerit, faciam illum columnam in templo Dei mei (Apoc. III, 12) . Nam quisquis in Dei opere recta intentione firmatur, columna in", "candidate_score": 0.697872, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_22_24", "bdc_text": "Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 . Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc. Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt :", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1604", "psc_text": "quasi aura transiens pro vita carnis cura piscationis agitabat (Matth. IV, 18) . Aer etiam apostoli omnes exstiterant, qui jam per legem alta didicerant, sed necdum per fidem firma sapiebant (Ibid.) . Subito autem aer in nubes coactus est, quia per respectum supernae gratiae fluxa corda piscantium in soliditatem versa sunt praedicatorum, ut eorum infirmae cogitationes fortia sentiendo densescerent, ac more nubium aquas scientiae caperent, et subter jacentem terram verbis praedicationis irrigarent, quo peracto ministerio, ad coeli secreta recurrerent, atque ad aeternam requiem finito labore pervenirent. Unde 886 et bene mox subditur: CAPUT XLII. IBID.---Et ventus transiens fugabit eas. 70. Irrigato praedicatione Evangelii mundo, nubes illae a nostris oculis fugatae.---Ventus quippe transiens est vita praesens. Ventus ergo transiens nubes fugat, quia mortalis vita percurrens praedicatores sanctos a nostris oculis corporaliter occultat. Ventus transiens nubes fugat, quia vitae temporalis excursus a carne apostolos subtrahit, et eos a terrae superficie in secreta", "candidate_score": 0.677035, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_24_26", "bdc_text": "Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt : nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt . Haec via est isthaec e. . .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_76", "psc_text": "Sin vero lucis nomine justos accipimus, tenebrarum vero appellatione peccatores (unde et Paulus dicit: Eratis aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino [Ephes. V, 8]), hoc ipsum quod diximus sentiri nil obstat, quia perfecta aeternitatis scientia nulli tribuitur, quousque cursus justorum injustorumque finiatur. Sed quia mirum non est carnales populos superna nescire, sanctus vir in ejusdem divinae potentiae admiratione se erigit, et quod ipsam quoque angelorum perfectorumque hominum scientiam transeat, intuetur dicens: CAPUT XXIX [Rec. XVII]. VERS. 11.---Columnae coeli contremiscunt, et pavent ad nutum ejus. 42. Columnae coeli sunt vel angeli, vel summi Ecclesiae praedicatores, vel etiam Ecclesiae ipsae.---Quid aliud columnas coeli quam vel sanctos angelos, vel summos Ecclesiae praedicatores appellat? Super quos in coelestibus crescens universa spiritalis fabricae structura surrexit, sicut alias sancta Scriptura testatur, dicens: Qui vicerit, faciam illum columnam in templo Dei mei (Apoc. III, 12) . Nam quisquis in Dei opere recta intentione firmatur, columna in", "candidate_score": 0.669933, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_22_24", "bdc_text": "Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 . Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc. Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt :", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1967", "psc_text": "passionum amore regni perpetui exhibita? Et quid per bis tinctum coccum nisi charitas demonstratur, quae pro perfectione bis tingitur, quia Dei et proximi dilectione decoratur? Quid per byssum nisi immaculata carnis incorruptio? Et quid per pilos caprarum, ex quibus ciliciorum asperitas texitur, nisi dura poenitentium afflictio designatur? Dum igitur alii per armillas et annulos forte magisterium exercent, alii per inaures et dextralia devotam obedientiam rectamque operationem exhibent, alii per separatum vas aureum praeclaram subtilioremque Dei intelligentiam tenent; alii per hyacinthum, purpuram et coccum, audita coelestia sperare, credere, amare non desinunt, etiam quae adhuc subtiliori intellectu minime cognoscunt, alii per byssum incorruptionem carnis offerunt; alii per caprarum pilos deplorant aspere quod libenter commiserunt; quasi ex una terra innumerae glebae proferuntur, quia ex uno et pari obsequio facta fidelium disparia procedunt. Quae nimirum glebae nequaquam concretae ex pulvere surgerent, nisi aquam prius pulvis acciperet, et concepto se humore solidaret, quia nisi peccatores", "candidate_score": 0.66987, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_22_24", "bdc_text": "Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 . Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc. Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt :", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1584", "psc_text": "nubium ejus? 60. Deo afflati praedicatores irrigant et lucent.---Si nubes sancti praedicatores sunt, pluviae nubium sunt verba praedicationum. Sed nubes cum per aera transvolant, nisi pluviae deorsum veniant, nescitur quantam aquarum immensitatem portant. Nisi coruscus sol inter pluvias erumpat, intelligi non valet quid in eis etiam claritatis lateat, quia nimirum praedicatores sancti si taceant, et nequaquam loquentes ostendant, quanta sit coelestis spei claritas, quam in cordibus gestant, aut reliquis hominibus similes, aut longe his despectiores videntur. Cum autem aperire per praedicationem coeperint quae sit supernae patriae remuneratio quam intrinsecus tenent; cum persecutione pressi in qua virtutis arce profecerint innotescunt, cum visione despecti loquendo insinuant unde timeantur, ipsae quae de nubibus influunt pluviae lucem nobis earumdem nubium ostendunt. Per verba enim praedicatorum cognoscimus ut in eis claritatem vitae quam appetunt cum magna humilitate veneremur. 882 Hanc nimirum lucem Paulus discipulis ostendebat, cum diceret: Ut sciatis quae sit spes vocationis ejus, quae", "candidate_score": 0.665948, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_22_24", "bdc_text": "Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 . Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc. Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt :", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1479", "psc_text": "corporalium, docere spiritalia conamur. Sed quia transire intellectus noster ad divina non sinitur, nisi prius per sanctorum praecedentium exempla formetur, quasi jam coetum noster oculus suscipit, sed nubes videt, quia comprehendere ea quae Dei sunt appetit, sed vix mirari ea quae hominibus collata sunt potest. Unde et alias dicitur: Illuminans tu mirabiliter a montibus aeternis (Psal. LXXV, 5) . Qui enim orientem solem contemplari non valet, irradiatos montes aspicit, et quia sol ortus sit deprehendit. Ex aeternis ergo montibus nos Deus illuminat, quia per admiratam vitam Patrum praecedentium, radio nos suae claritatis illustrat. Ecce in studio devotionis dominicae et charitatis accendimur, sed in hac devotione atque charitate melius harum nubium contemplatione formamur. Quid enim devotius Petro (Matth. XIV. 29) ? Quid charius Joanne (Joan. XIII, 23) ? Ille per devotionem fluida maris dorsa calcare non timuit, iste per amorem in ipso auctoris nostri pectore requievit; et qui ad corporalis coenae", "candidate_score": 0.665857, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_24_26", "bdc_text": "Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt : nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt . Haec via est isthaec e. . .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1513", "psc_text": "minor angelis exstitit aequales non angelis virtute suae minorationis fecit. Unde et moriendo docuit mortem non metui, resurgendo de vita confidi, ascendendo de coelestis patriae haereditate gloriari, ut quo caput praeisse conspiciunt, illuc se subsequi et membra gratulentur. Unde bene ab eodem nostro capite dicitur: Ubicunque corpus fuerit, illuc congregabuntur et aquilae (Matth. XXIV, 28) . Unde Petrus ait: In haereditatem incorruptibilem, et incontaminatam, et immarcescibilem, conservatam in coelis (I Pet. I, 4) . Unde Paulus dicit: Scimus quoniam si terrestris domus nostra hujus habitationis dissolvatur, quod aedificationem ex Deo habemus domum non manufactam, aeternam in coelis (II Cor. V, 1) . 30. Solus Christus coelum ascendit, quod solis ejus membris patet.---Sed si nos quoque, qui editi in terra sumus, coelum conscendimus, ubi est quod rursum Veritas dicit: Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo (Joan. III, 13) ? Cui nimirum sententiae", "candidate_score": 0.664023, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_24_26", "bdc_text": "Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt : nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt . Haec via est isthaec e. . .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_355", "psc_text": "coelorum (Matth. V, 19) . Regnum coelorum videlicet Ecclesiam praesentem appellat, de qua scriptum est: Et colligent de regno ejus omnia scandala (Matth. XIII, 41) . In superno etenim regno scandala quae ex eo colligi debeant non habentur. Qui ergo solvit opere, et sic docet voce, in isto regno coelorum erit minimus, in illo nec minimus. Viam autem procellis sonantibus posuit, cum praedicatoribus suis ad corda hominum terrore venturi judicii perculsa aditum fecit. Prius itaque lex ponitur, ut post modum via pandatur, quia illa vox cor audientis penetrat, quae hoc quod ore sonuerit, opere conservat. [VET. VII.] Tunc autem cum legem pluviis et viam procellis sonantibus poneret, hanc sapientiam Deus vidit, enarravit, praeparavit, et investigavit. Usitata sacri eloquii locutione videre Deus dicitur, videre nos facere, sicut justo viro Dominus dicit: Nunc cognovi quod timeas Deum (Genes. XXII, 12) . Et Israelitae praemonentur: Tentat vos Dominus Deus vester, ut sciat si", "candidate_score": 0.663037, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_24", "bdc_text": "Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt :", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1528", "psc_text": "ut tamen haec eadem cura regiminis non praepediatur a parvis. Qui enim ubique praesens, et ubique aequalis est, etiam in dissimilibus sibi ipsi dissimilis non est. Aeque ergo omnia respicit, aeque cuncta disponit, qui in omnibus locis praesens, nec localiter tenetur, nec varia curando variatur. Si autem coelos sanctos praedicatores accipimus, Propheta attestante qui ait: Coeli enarrant gloriam Dei (Psal. XVIII, 1) , postquam per sonum oris adventus Spiritus sancti designatur, recte subjungitur: Subter omnes coelos ipse considerat, et lumen illius super terminos terrae. 36. Miracula cur in Ecclesiae exordiis concessa.---Sunt namque nonnulli qui cum mira apostolorum opera audiunt, quod accepto Spiritu sancto mortuos verbo suscitarent, ab obsessis daemonia pellerent, umbra infirmitates amoverent (Act. V, 12, seq.) , ventura quaeque prophetando praedicerent, et unigenitum Verbum Dei, omnium gentium loquentes lingua, praedicarent (Act. II, 4) , quia has virtutes nunc in Ecclesia non vident, subtractam jam ab Ecclesia supernam gratiam suspicantur,", "candidate_score": 0.662578, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_22_24", "bdc_text": "Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 . Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc. Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt :", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1605", "psc_text": "Irrigato praedicatione Evangelii mundo, nubes illae a nostris oculis fugatae.---Ventus quippe transiens est vita praesens. Ventus ergo transiens nubes fugat, quia mortalis vita percurrens praedicatores sanctos a nostris oculis corporaliter occultat. Ventus transiens nubes fugat, quia vitae temporalis excursus a carne apostolos subtrahit, et eos a terrae superficie in secreta requie quasi in coelorum cardine abscondit. Sed quia usque ad mortem praedicare non desinunt, et praesentis vitae spatium more nubium cum verborum pluvia excurrunt, quid eorum laboribus in sancta Ecclesia agatur adjungit, cum protinus subdit: CAPUT XLIII [Rec. XXVI]. VERS. 22.---Ab Aquilone aurum veniet. 71. A gentilibus Christiana religio potissimum propagata.---Quid per Aquilonem, nisi peccati frigore constricta gentilitas designatur? quam ille sub jugo suae tyrannidis tenuit qui superbiens dixit: Sedebo in monte testamenti, in lateribus Aquilonis, ascendam super altitudinem nubium, similis ero Altissimo (Isai. XIV, 13, 14) . Quid vero auri nomine, nisi animae fideles exprimuntur? De quibus per Jeremiam", "candidate_score": 0.662554, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_22_24", "bdc_text": "Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 . Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc. Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt :", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1486", "psc_text": "bene de his nubibus dicitur: Quae praetexunt cuncta desuper. More enim nubium extensa super nos patrum vita tegimur, ut ad fructum fecundi germinis infundamur. Et quasi intuentes coelum prius nubes aspicimus, quia ante bonorum facta admirando cernimus, et post illa quae sunt coelestia experiendo penetramus. Sed quia nequaquam harum nubium, id est antiquorum patrum, vita nobis virtusque patesceret, nisi eam nubes aliae, id est sancti apostoli lumine suae praedicationis aperirent, ad has nubes quae praedicando mundum circumeunt sermo redeat, et quid per illas Dominus in mundo egerit ostendat. Sequitur: CAPUT XI [Rec. VI]. VERS. 29, 30.---Si voluerit extendere nubes quasi tentorium suum, et fulgurare lumine suo desuper, cardines quoque maris operiet. 19. Sancti Dei tentoria sunt, in quibus apud nos habitat et ambulat. Paulo Romam petente, latens in ejus pectore quasi sub tentorio ibat Deus.---Extendit nubes Dominus, dum ministris suis viam praedicationis aperiens, eos in mundi latitudinem circumquaque diffundit. Bene", "candidate_score": 0.661808, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_25_27", "bdc_text": "nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt . Haec via est isthaec e. . . We-derek Adonai :", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_231", "psc_text": "in eis interna spiritalia quaerimus, eorum profunda rimamur. Quod ipse Dominus facere dicitur, quia id nos agere ipso donante praevalemus. Per nos ergo qui non litteram quae occidit, sed spiritum qui vivificat sequimur, profunda fluviorum Dominus scrutatur, et abscondita in lucem producit, quia dicta legis, quae caliginosa nimis historia obscurat, nunc expositio spiritalis illuminat. Unde et loquens in parabolis per Evangelium Veritas discipulis praecepit, dicens: Quod dico vobis in tenebris, dicite in lumine; et quod in aure auditis, praedicate super tecta (Matth. X, 27) . Aperte namque dicta exponentium fecerunt nobis esse jam conspicuas sententias antiquorum Patrum. Unde Isaias propheta plana sanctae Ecclesiae expositionis verba conspiciens, et non allegoriarum tenebris obscura, exclamavit dicens: Locus fluviorum rivi latissimi et patentes. (Isai. XXXIII. 21) . Testamenti enim veteris dicta quasi angusti et clausi rivi fuerant, qui immensas 584 scientiae suae sententias collectione obscurissima constringebant. At contra doctrina sanctae Ecclesiae rivi et lati", "candidate_score": 0.659749, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_24", "bdc_text": "Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt :", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1486", "psc_text": "bene de his nubibus dicitur: Quae praetexunt cuncta desuper. More enim nubium extensa super nos patrum vita tegimur, ut ad fructum fecundi germinis infundamur. Et quasi intuentes coelum prius nubes aspicimus, quia ante bonorum facta admirando cernimus, et post illa quae sunt coelestia experiendo penetramus. Sed quia nequaquam harum nubium, id est antiquorum patrum, vita nobis virtusque patesceret, nisi eam nubes aliae, id est sancti apostoli lumine suae praedicationis aperirent, ad has nubes quae praedicando mundum circumeunt sermo redeat, et quid per illas Dominus in mundo egerit ostendat. Sequitur: CAPUT XI [Rec. VI]. VERS. 29, 30.---Si voluerit extendere nubes quasi tentorium suum, et fulgurare lumine suo desuper, cardines quoque maris operiet. 19. Sancti Dei tentoria sunt, in quibus apud nos habitat et ambulat. Paulo Romam petente, latens in ejus pectore quasi sub tentorio ibat Deus.---Extendit nubes Dominus, dum ministris suis viam praedicationis aperiens, eos in mundi latitudinem circumquaque diffundit. Bene", "candidate_score": 0.656434, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_28_30", "bdc_text": "ambulemus in ea etc. Amabo te merito tuo maximo . Ignosce τῷ αὐτοσχεδιάζοντ ι et ut ad amicum . . . humanum doctissimumque ac pientissimum vel quicquid in buccam effutienti garrientique veniat , scribam .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1590", "psc_text": "2) . In hoc itaque mundo dum vivimus, tum perfecte quae scienda sunt scimus, cum proficientes per intelligentiam, nihil nos 883 perfecte scire cognoscimus. Dicit igitur: Nunquid nosti semitas nubium magnas, et perfectas scientias? Ac si aperte dicat: Nunquid jam summa acta praedicantium conspicis, qui postquam per scientiam ad alta se elevant, deorsum se humiliter per cognitionem suae ignorantiae inclinant? Quod quia solius sancti Spiritus dono agitur, ut humanum cor non solum de scientia, sed etiam de ipsa sua ignorantia perfecte doceatur, et calore amoris ad superna ferveat, dum minora esse quae cognovit in infimis pensat, recte subjungitur: CAPUT XXXVIII [Rec. XXIII]. VERS. 17.---Nonne vestimenta tua calida sunt, cum perflata fuerit terra Austro? 63. Qui Ecclesiae inhaerent, afflatu sancti Spiritus incalescunt.---Saepe beatum Job figuram sanctae Ecclesiae tenere jam diximus. Vestimenta vero Ecclesiae sunt omnes qui ei fidei adunatione junguntur. De quibus eidem Ecclesiae per prophetam Dominus dicit: Vivo ego, quia", "candidate_score": 0.647962, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_30_32", "bdc_text": "humanum doctissimumque ac pientissimum vel quicquid in buccam effutienti garrientique veniat , scribam . Est enim profecto η λέσχη quędam , quae habet , etiamsi parum aut nihil a. . . subest collocutione ipsa suavitatem , ut inquit ille etc.", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_63", "psc_text": "super gentes Dominus fundavit Ecclesiam suam, quae per prophetam nihilum sunt vocatae, apte secutus adjungit: Appendit terram super nihilum. Hoc vero quo ordine factum sit, mirifica subdens ratione contexit. Ait enim: CAPUT XXVI [Rec. XIV] VERS. 8.---Qui ligat agnas in nubibus suis, ut non erumpant pariter deorsum. 36. Nubium nomine designati Apostoli et praedicatores. ---Quid hoc loco aquam nisi scientiam, quid nubes nisi praedicatores appellat? Nam quia in sacro eloquio aliquando aqua scientia dicatur, Salomone attestante didicimus, qui ait: Aqua profunda verba ex ore viri, et torrens redundans fons sapientiae (Prov. XVIII, 4) . Aqua signari scientiam David propheta testatur, dicens: Tenebrosa aqua in nubibus aeris (Psal. XVII, 12) . Id est, occulta scientia in prophetis, qui ante adventum Domini, dum occultis sacramentis gravidi, mysteria immensa gestarent, intuentium oculis eorum intelligentia caligabat. Nubium vero nomine quid hoc in loco aliud quam praedicatores sancti, id est apostoli, designantur, qui per mundi", "candidate_score": 0.635804, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_7", "bdc_text": "Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam :", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_373", "psc_text": "subtilissimae cogitationes nostrae patent oculis Dei. Omnia enim, sicut scriptum est, nuda et aperta sunt oculis ejus (Hebr. IV, 13) . Et saepe in exteriori opere ante oculos hominum inordinati apparere metuimus, et in interiori cogitatione illius respectum non metuimus, quem videntem omnia non videmus. Multo enim magis intrinsecus Deo quam extrinsecus hominibus conspicabiles sumus. Unde et sancti omnes foris 614 se intusque circumspiciunt, et vel reprehendendo se exterius, vel iniquos se interius videri invisibiliter timent. Hinc est quod animalia quae per prophetam videntur, in circuitu et intus plena oculis esse memorantur (Ezech. I, 18; X, 12) . Quisquis enim exteriora sua honeste disponit, sed interiora negligit, in circuitu oculos habet, sed intus non habet. Sancti vero omnes, quia et exteriora sua circumspiciunt, ut bona de se exempla fratribus praebeant, et interiora sua vigilanter attendunt, quia sese irreprobabiles interni judicis obtutibus parant, et oculos in circuitu et intus habere perhibentur;", "candidate_score": 0.635708, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_30_32", "bdc_text": "humanum doctissimumque ac pientissimum vel quicquid in buccam effutienti garrientique veniat , scribam . Est enim profecto η λέσχη quędam , quae habet , etiamsi parum aut nihil a. . . subest collocutione ipsa suavitatem , ut inquit ille etc.", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_67", "psc_text": "sedens praedicabat turbis (Luc. V, 3) . Per navem Petri quid aliud quam commissa Petro Ecclesia designatur? De qua ut Dominus turbis confluentibus praedicet, eam a terra paululum reduci jubet. Quam nec in altum duci, et tamen a terra praecipit removeri, profecto significans praedicatores suos rudibus debere populis, nec alta nimis de coelestibus, nec tamen terrena praedicare. Aqua itaque ligatur in nubibus, quia praedicatorum scientia infirmorum mentibus loquens quantum sentire valet docere prohibetur. [Vet. XIII]. 38. Infirmis mentibus tegenda est altior scientia.---Nam plerumque si auditorum cor verbi immensitate corrumpitur, lingua docentium indiscretionis poena multatur. Unde scriptum est: Si quis aperuerit cisternam et foderit, et non operuerit eam, cecideritque bos vel asinus in eam, dominus cisternae reddet pretium jumentorum (Exod. XXI, 33) . Quid est enim aperire cisternam, nisi intellectu valido Scripturae sacrae arcana penetrare? Quid autem per bovem et asinum, mundum scilicet et immundum animal, nisi fidelis quisque et infidelis", "candidate_score": 0.635534, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_7", "bdc_text": "Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam :", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_982", "psc_text": "contemplatione mentis sub quibusdam imaginibus solet. In diurna autem luce certius cernimus, in nocturna vero visione cunctanter videmus. Et quia sancti omnes quandiu in hac vita sunt divinae naturae secreta quasi sub quadam imaginatione conspiciunt, quia videlicet necdum sicut sunt ea manifestius contemplantur, bene Eliu, postquam dixit Deum nobis per somnium loqui, subdit: In visione nocturna. Nox quippe est vita praesens, in qua quandiu sumus, per hoc quod interna conspicimus, sub incerta imaginatione caligamus. Propheta namque ad videndum Dominum quadam se premi caligine sentiebat, dicens: Anima mea desideravit te in nocte (Isai. XXVI, 9) . Ac si diceret: In hac obscuritate vitae praesentis videre te appeto, sed adhuc infirmitatis nubilo circumscribor. David quoque hujus noctis caliginem vitans, claritatem veri luminis praestolatus ait: Mane astabo tibi, et videbo (Psal. V, 5) . Adhuc ergo in nocte minus se videre conspicit, qui ad videndum Deum futurum mane concupiscit. Quia vero, ut diximus,", "candidate_score": 0.628521, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_7", "bdc_text": "Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam :", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2151", "psc_text": "hominibus etiam de bona actione displicere, dum supernis tantummodo judiciis placeant; illi vero nunquam quid agant, sed quomodo de actione qualibet hominibus possint placere considerant. Isti juxta modum suae intelligentiae etiam in rebus saeculi militant caucausis Dei; illi vero per causas Dei intentioni deserviunt saeculi, quia inter ipsa quoque quae se agere sancta opera ostendunt, non conversionem 1008 quaerunt hominum, sed auras favorum. 25. Igitur dum quosdam non despectae conversationis viros iracunde vel nimie defendere terrena conspicimus, debemus hoc in illis per charitatem reprehendere, nec tamen eos reprehendendo desperare, quia plerumque uni eidemque homini et insunt quaedam judicabilia quae apparent, et magna quae latent. In nobis autem saepe magna in facie prodeunt, et nonnunquam quae reprehendenda sunt occultantur. Hinc ergo humilianda est nostrae mentis elatio, quod et illorum infirma sunt publica, et nostra secreta; et rursum fortia illorum secreta sunt, et in publico nostra vulgantur. Quos ergo de aperta infirmitate", "candidate_score": 0.62784, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_7", "bdc_text": "Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam :", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_317", "psc_text": "corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8) . Hinc Paulus dicit: Nunc videmus per speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem. Nunc cognosco ex parte, tunc autem cognoscam sicut et cognitus sum (I Cor. XIII, 12) . [Vet. XXXIX.] 91. Refelluntur et qui angelos divinae visionis expertes somniant.---Sed quia de Deo per primum Ecclesiae praedicatorem dicitur: In quem desiderant angeli prospicere (I Pet. I, 12) , sunt nonnulli qui nequaquam Deum videre vel angelos suspicantur, et tamen dictum per Veritatis sententiam scimus: Angeli eorum in coelis semper vident faciam Patris mei qui in coelis est (Matth. XVIII, 10) . Nunquid ergo aliud veritas, aliud praedicator insonat veritatis? Sed si sententia utraque confertur, quia sibi nequaquam discordet agnoscitur. Deum 602 quippe angeli et vident, et videre desiderant; et sitiunt intueri et intuentur. Si enim sic videre desiderant ut effectu sui desiderii minime perfruantur, desiderium sine fructu anxietatem habet, et", "candidate_score": 0.627448, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_26_28", "bdc_text": "Haec via est isthaec e. . . We-derek Adonai : ambulemus in ea etc. Amabo te merito tuo maximo .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1232", "psc_text": "Via quippe est incarnatae sapientiae omnis actio quam temporaliter gessit. Viae ejus sunt vivendi ordines, quos ad se venientibus stravit. Tot itaque ad se venientibus vias praebuit, quot bene vivendi exempla monstravit. Humilitatis ejus vias Propheta aspexerat, cum suspirabat, dicens: In mandatis tuis me exercebo, et considerabo vias tuas (Psal. CXVIII, 15) . Hinc rursum de unoquoque justo dicitur qui curat ut per dominica exempla gradiatur: A Domino gressus hominis diriguntur, et viam ejus cupit nimis (Psal. XXXVI, 23) [Vet. XVII]. Quia ergo superbi quique humiliatis dominicae facta contemnunt, recte dicitur: Vias ejus intelligere noluerunt. Viae enim istae visione despectae sunt, sed intellectu reverendae. Aliud quippe est in eis quod cernitur, aliud quod exspectatur. Quid enim in hac vita aliud quam dejectionem, sputa, ludibria, mortemque intuentium oculis ostendit? Sed per haec infima transitur ad summa, per haec dedecora quae praecedunt aeterna nobis et gloriosa pollicentur. Viderunt ergo superbi vias Dei,", "candidate_score": 0.61948, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_28", "bdc_text": "ambulemus in ea etc. Amabo te merito tuo maximo .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2451", "psc_text": "se invicem charitate ligati sunt, atque hoc in munere, isto cadente, meruerunt ut nequaquam jam de ornamento regio cadendo solvantur. Hujus principatus celsitudinem adhuc idem propheta intuens, adjungit: Tu cherub extentus et protegens in monte sancto Dei, in medio lapidum ignitorum perfectus ambulasti (Ezech. XXVIII, 14) . Cherub quippe plenitudo scientiae interpretatur; et idcirco iste Cherub dicitur, quia transcendisse cunctos scientia non dubitatur. Qui in medio ignitorum lapidum perfectus ambulavit, quia inter angelorum corda charitatis igne succensa, clarus gloria conditionis exstitit. Quem bene extentum ac protegentem dicit. Omne enim quod extenti protegimus, obumbramus. Et quia comparatione claritatis suae caeterorum claritatem obumbrasse creditur, ipse extentus et protegens fuisse perhibetur. Reliquos enim quasi obumbrando operuit, qui eorum magnitudinem excellentia majore transcendit. Quod ergo illic speciosus in multis frondibus, quod illic signaculum similitudinis, quod illic cherub, quod illic protegens dicitur, hoc hic voce dominica Behemoth iste viarum Dei principium vocatur. [Vet. XXVI.] 49.", "candidate_score": 0.616897, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_1", "bdc_text": "P . Literas tuas hasce pleniores una cum libro contra Cochlęum a Froschouero missis gratissimo animo accępi perlegique et seorsim et cum aliis certis quibusdam tuique amantissimis saepe saepius .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2089", "psc_text": "doctori. In his ergo quae ubertim praedicat doctor, nulla elatione se efferat, ne fortasse 994 non pro sua, sed pro auditoris gratia ejus repleatur lingua; et in his quae doctor steriliter dicit, auditor non succenseat, ne fortasse doctoris lingua non pro sua, sed pro auditoris reprobatione torpescat. Pro auditoris namque gratia boni, datur etiam malis sermo doctoribus, sicut potuerunt Pharisaeis suppetere verba praedicationis, de quibus scriptum est: Omnia ergo quaecunque dixerint vobis, servate et facite; secundum vero opera eorum nolite facere (Matth. XXIII, 3) . Propter auditorum vero reprobationem bonis etiam doctoribus sermo subtrahitur, sicut ad Ezechielem contra Israel dicitur: Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur.", "candidate_score": 0.613275, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_22", "bdc_text": "Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_476", "psc_text": "terra sine aqua tibi (Psal. CXLII, 6) . His doctrinae fluentis infundi propheta nos admonet, dicens: Sitientes, venite ad aquas (Isai. LV, 1) . Qui dum in extrema parte jam saeculi verba sanctae praedicationis accipimus, quasi ad imbrem serotinum os cordis aperimus. Nam si os in corde non esset, Psalmista non diceret: Labia dolosa in corde, et corde locuti sunt mala (Psal. XI, 3) . Os igitur cordis quia verbis intendimus ultimae praedicationis, hoc velut serotinis aperimus fluentis. Quae nimirum praedicatio ex ejus ad nos sacrificio prodiit, qui per Psalmistam dicit: Elevatio manuum mearum sacrificium vespertinum (Psal. CXL, 2) . Quia enim Redemptor noster juxta mundi finem vim persequentium pertulit, semetipsum pro nobis sacrificium vespertinum dedit. De hoc imbre serotino alias scriptum est: Dabo vobis pluviam temporivam et serotinam (Jerem. V, 24) . Temporivam quippe pluviam dedit, quia electis suis priori tempore legis intellectum contulit. Serotinam quoque pluviam tribuit, quia", "candidate_score": 0.605024, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_22", "bdc_text": "Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1605", "psc_text": "Irrigato praedicatione Evangelii mundo, nubes illae a nostris oculis fugatae.---Ventus quippe transiens est vita praesens. Ventus ergo transiens nubes fugat, quia mortalis vita percurrens praedicatores sanctos a nostris oculis corporaliter occultat. Ventus transiens nubes fugat, quia vitae temporalis excursus a carne apostolos subtrahit, et eos a terrae superficie in secreta requie quasi in coelorum cardine abscondit. Sed quia usque ad mortem praedicare non desinunt, et praesentis vitae spatium more nubium cum verborum pluvia excurrunt, quid eorum laboribus in sancta Ecclesia agatur adjungit, cum protinus subdit: CAPUT XLIII [Rec. XXVI]. VERS. 22.---Ab Aquilone aurum veniet. 71. A gentilibus Christiana religio potissimum propagata.---Quid per Aquilonem, nisi peccati frigore constricta gentilitas designatur? quam ille sub jugo suae tyrannidis tenuit qui superbiens dixit: Sedebo in monte testamenti, in lateribus Aquilonis, ascendam super altitudinem nubium, similis ero Altissimo (Isai. XIV, 13, 14) . Quid vero auri nomine, nisi animae fideles exprimuntur? De quibus per Jeremiam", "candidate_score": 0.603229, "ce_score": null } ] }, { "rank": 12, "cf_id": "cf025", "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", "max_score": 0.69691, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1050_sent_24_26", "bdc_text": "Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt : nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt . Haec via est isthaec e. . .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1126", "psc_text": "Doctores autem sanctae Ecclesiae dum occultos Scripturarum sensus ad communem scientiam trahunt, secreta, quae nesciuntur, aperiunt: et dum aeterna gaudia praedicant, futura revelant. Prophetae ergo nobis obviam veniunt: quia doctores sanctae Ecclesiae, Scripturae sanctae veritatem nobis ostendunt. Dum enim ea, quae de sacro eloquio scire volumus, nobis dicunt, per viam, qua ad collem Domini pergitur, euntibus occurrunt. Ibi ergo per occursum prophetarum securi sumus, ubi Philisthaei sunt: quia per auctoritatem sanctorum praedicatorum Scripturae intellectum agnoscimus, in qua Judaei, et haeretici errorum suorum gladio a daemonibus perimuntur. Ecce enim si ad Legem Moysi recurrimus, collem profecto Domini invenimus. Ibi certe de tabernaculo, ibi de magno pontifice, ibi de hircorum et vitulorum simul, et Agni paschalis sanguine legimus. Judaei hoc suo spiritu juxta litteram intelligunt, in quo quia nullum prophetarum secum habent, moriuntur. Ego si ad hunc montem ascendere volo, ante descendentes prophetas video, et securus ascendo. Et ut novos interim deseram,", "candidate_score": 0.69691, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_21_23", "bdc_text": "Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe . Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 . Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc.", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_546", "psc_text": "Nunc vero cum multi sacram Scripturam legant, et tractantes praedicatores audiant, et post studium lectionis, et praedicationis adhortationem, alii in pristino frigore vitiorum suorum remaneant, alii per gratiam in amorem sanctarum virtutum ferveant; aperte liquet quia 117 ordo Patrum venerabilium dona nobis virtutum per editas Scripturas ostendit, sed amorem virtutum, quas insinuat, solus nobis conditor tribuit. Quare et Jacobus pie admonet, dicens: Omne datum optimum, et omne donum perfectum desursum est, descendens a Patre luminum (Jac. I, 17) . Hinc Paulus ait: Neque qui plantat est aliquid, sed qui incrementum dat, Deus (I Cor. III, 7) . Quid est ergo aliud dicere: Non te vocavi, nisi aperta eruditione ostendere quia hoc quod fidelis anima ad superna desideria erigitur, ex sola divinae gratiae infusione generatur? Quia ergo ter vocatur a Domino, ter ad dormiendum a magistro reverti praecipitur, tres ille gradus dilectionis insinuat qualiter acquirantur. Nam quia cordi consilium aptavimus, consilium", "candidate_score": 0.682142, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_24", "bdc_text": "Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt :", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_669", "psc_text": "deprecatur, dicens: Intende orationi meae, a finibus terrae ad te clamavi (Psal. LX, 2, 3) . Et in coelum ascendisse clamorem a finibus terrae clamantis ostendens, ait: Exaudivit de templo sancto suo vocem meam, et clamor meus in conspectu ejus introivit in aures ejus (Psal. XVII, 7) . Cum ergo unaquaeque civitas in coelum clamasse dicitur, universalis poenitentia conversionis commendatur. Quod si percussio ad conversionem, clamor autem refertur ad divinae laudis devotionem; hoc profecto in mysteriis Scripturarum legimus, quod videmus. In Dei namque omnipotentis laudibus unaquaeque civitas clamat: quia Redemptoris praeconia orbis universus nequaquam tacet; quam non absconse praedicat, sed ineffabilis laetitiae jubilatione collaudat. Quid enim aliud, quam universas civitates ad clamorem cohortabatur, qui dicebat: Omnes Gentes, plaudite manibus, jubilate Deo in voce exsultationis, quoniam Deus summus et terribilis, et rex magnus super omnes deos (Psal. XLVI, 2, 3) . Hinc iterum admonens, ait: Jubilate Deo omnis terra, servite Domino", "candidate_score": 0.661092, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_7", "bdc_text": "Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam :", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1219", "psc_text": "etenim viri, quia praesentia despiciunt, aeterna inquirunt, contemptum mundi quem in mente retinent proferunt etiam in exteriori conversatione; intus venerabiles sunt, foris despicabiles videntur. Superbi ergo, quia illud solum quod in Sanctis foris despici potest aspiciunt; illud vero, quod valde venerandum est, cernere non merentur, dicunt: Nunquid iste salvare nos poterit? Quasi despiciendo interrogent: A tam parvo tam grandia speranda sunt? Iste tam parvus, nos tam magnos, tam debilis, tam fortes salvare posse credendus est? Nam quid est aliud quod dicunt: Iste et nos; nisi quod superbi et arrogantes inspicientes alios, semper parvos 258 et debiles esse credunt; se autem magnos, fortes, atque sapientes? Merito igitur Belial filii dicuntur, quia dum superbiendo se extollunt, illi se conformant, qui eodem modo cecidisse de coelo dicitur. De quibus etiam regem despicientibus dicitur: (Ibidem). Et non attulere ei munera. 42. Si ad litteram ista discutimus, hoc profecto insinuant, quia et terrarum domini, et", "candidate_score": 0.62374, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_32_34", "bdc_text": "subest collocutione ipsa suavitatem , ut inquit ille etc. Viro dei citra controversiam modis omnibus summo atque gravissimo domino d. Heinricho Bullingero , amico aeterno ac immortali suo . [ Bemerkung von Bullingers Hand:", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1295", "psc_text": "bona opera in delectatione suavitatis habenda sunt, non in aestimatione asperitatis. Nam quibus semper dura et aspera videntur quae a Domino praecipiuntur, paulatim decidunt et deficiunt. Hinc enim per semetipsam Veritas dicit: Jugum enim meum suave est, et onus meum leve (Matth. XI, 30) . Hinc Joannes ait: Mandata ejus gravia non sunt (I Joan. V, 3) . Gravia quippe non sunt electis: quia dum aeternae vitae gloriam magno desiderio appetunt, praecepta Evangelica gratanter ferunt. Potest et os Domini praedicatio perfectae charitatis intelligi. Quasi enim oris sui blandimenta volebat ostendere, cum dicebat: Hoc est praeceptum meum, ut diligatis invicem sicut dilexi vos (Joan. XV, 12) . Hoc quippe praeceptum Domini, hoc jugum est divinae suavitatis. Quid enim levius, aut unquam gratius, quam amor fertur? Quid praeterea grave non leviter tolerat, qui amat? Quidquid enim diligitur, cum magna devotione portatur. Quia ergo vinculum perfectionis est charitas Dei et proximi, bene in", "candidate_score": 0.618163, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_33_35", "bdc_text": "Viro dei citra controversiam modis omnibus summo atque gravissimo domino d. Heinricho Bullingero , amico aeterno ac immortali suo . [ Bemerkung von Bullingers Hand: ] Valentinus Paceus Lipsensis .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_734", "psc_text": "lapis magnus. 157 24. Lapis quippe magnus Redemptor intelligitur generis humani. De quo lapide per Psalmistam dicitur: Lapidem hic quem reprobaverunt aedificantes, factus est in caput anguli (Psal. CXVII, 22) . Hinc doctor egregius collaudans, ait: Superaedificati supra fundamentum apostolorum et prophetarum, ipso summo angulari lapide Christo Jesu (Eph. II, 20) , in quo et vos tanquam lapides vivi superaedificamini (I Petr. II, 5) . Et magnus quidem lapis dicitur: quia incomparabili fortitudine praedicatur. Cum ergo venisse et stetisse in agro plaustrum dicitur, additum est: Erat ibi lapis magnus: ut latentibus mysteriis designaret: quia contemplativae vitae dediti, servare dona tam ingentia ideo possunt, quia juxta eum per gratiam sunt, a quo eadem dona perceperunt. Sequitur: (Vers. 14.) Et conciderunt ligna plaustri, vaccasque imposuerunt super ea in holocaustum Domino. 25. Quae sunt ligna plaustri arcae Dei, nisi sanctae Scripturae sententiae, et exempla justorum? Bethsamitae quippe ligna concidunt, cum secretioris vitae praepositi", "candidate_score": 0.612744, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_33_35", "bdc_text": "Viro dei citra controversiam modis omnibus summo atque gravissimo domino d. Heinricho Bullingero , amico aeterno ac immortali suo . [ Bemerkung von Bullingers Hand: ] Valentinus Paceus Lipsensis .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1819", "psc_text": "in perfecta charitate. Haec namque tria eo quo ponuntur ordine, in electi conversatione proficiunt. Nam pulchros contemplationis aspectus habere non praevalet, nisi qui prius se in labore pii operis vehementer exercet. Aeternae quidem lucis gaudia illius summi luminis immensitas, aeternus ille vigor splendoris ineffabilis, quo laboriosius quaeritur, se quaerentibus laxius aperitur. Qui ergo jam talis est, idoneus quidem ad docendum cernitur; sed nisi decora facie fulgeat, nisi mentem charitatis perfectae radiis illustratam gerat, dignus tanta celsitudine non probatur. Sit ergo rufus pastor, et non sit remissus in opere; sit pulcher aspectu, videlicet sublimis in eo contemplatio; sit decora facie, ut totum robur operis, et altitudo contemplationis, supernae majestatis oculis notum, sit per ineffabilem pulchritudinem charitatis. Haec quippe tria immensi decoris insignia, quia sanctae Ecclesiae doctor habere debet, pro omnibus Petrus assumitur, et an amet Redemptorem tertio interrogatur. Primo namque ei dicitur: Petre, amas me (Joan. XXI, 16) ? ut per", "candidate_score": 0.612273, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_33_35", "bdc_text": "Viro dei citra controversiam modis omnibus summo atque gravissimo domino d. Heinricho Bullingero , amico aeterno ac immortali suo . [ Bemerkung von Bullingers Hand: ] Valentinus Paceus Lipsensis .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1517", "psc_text": "sed si vitari nesciantur, ostensae repetuntur. Quid in hac sanguinis comestione, nisi latens elationis virus ostenditur? Latentia autem vitia nisi exposita non curantur. Ut ergo praedicatorum mores 320 insinuet, Saul prius praevaricatum fuisse populum asserit, deinde in lapide occidi quae manducent animalia praecipit. Sed saxum, sive lapidem novimus, quia hunc Paulus ostendit, dicens: Petra autem erat Christus (I Cor. X, 4) . Lapis vero ad praedicatorem volvitur, cum coram eo Redemptoris exempla memorantur. Devolvi etiam dicitur, ut ex omni parte videatur. Grandis vero dictus est, quia per Danielem crescere perhibetur, et omnem orbis faciem implere (Dan. II). Non ergo quomodolibet, sed ab utroque latere revolutus aspicitur, ut ab arrogantibus conspiciatur Deus, et eorum arrogantia deprimatur. Videat ergo arrogans quam potens in virtute, quam sublimis in majestate, quam humilis in virtute, Redemptor noster apparuit. Nam caecos illuminans, aegros sanans (Matth. IX), praecipiebat ut quod potenter egisset nemini diceretur. In monte resplenduit,", "candidate_score": 0.611073, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_33", "bdc_text": "Viro dei citra controversiam modis omnibus summo atque gravissimo domino d. Heinricho Bullingero , amico aeterno ac immortali suo .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1819", "psc_text": "in perfecta charitate. Haec namque tria eo quo ponuntur ordine, in electi conversatione proficiunt. Nam pulchros contemplationis aspectus habere non praevalet, nisi qui prius se in labore pii operis vehementer exercet. Aeternae quidem lucis gaudia illius summi luminis immensitas, aeternus ille vigor splendoris ineffabilis, quo laboriosius quaeritur, se quaerentibus laxius aperitur. Qui ergo jam talis est, idoneus quidem ad docendum cernitur; sed nisi decora facie fulgeat, nisi mentem charitatis perfectae radiis illustratam gerat, dignus tanta celsitudine non probatur. Sit ergo rufus pastor, et non sit remissus in opere; sit pulcher aspectu, videlicet sublimis in eo contemplatio; sit decora facie, ut totum robur operis, et altitudo contemplationis, supernae majestatis oculis notum, sit per ineffabilem pulchritudinem charitatis. Haec quippe tria immensi decoris insignia, quia sanctae Ecclesiae doctor habere debet, pro omnibus Petrus assumitur, et an amet Redemptorem tertio interrogatur. Primo namque ei dicitur: Petre, amas me (Joan. XXI, 16) ? ut per", "candidate_score": 0.60623, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_33", "bdc_text": "Viro dei citra controversiam modis omnibus summo atque gravissimo domino d. Heinricho Bullingero , amico aeterno ac immortali suo .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_734", "psc_text": "lapis magnus. 157 24. Lapis quippe magnus Redemptor intelligitur generis humani. De quo lapide per Psalmistam dicitur: Lapidem hic quem reprobaverunt aedificantes, factus est in caput anguli (Psal. CXVII, 22) . Hinc doctor egregius collaudans, ait: Superaedificati supra fundamentum apostolorum et prophetarum, ipso summo angulari lapide Christo Jesu (Eph. II, 20) , in quo et vos tanquam lapides vivi superaedificamini (I Petr. II, 5) . Et magnus quidem lapis dicitur: quia incomparabili fortitudine praedicatur. Cum ergo venisse et stetisse in agro plaustrum dicitur, additum est: Erat ibi lapis magnus: ut latentibus mysteriis designaret: quia contemplativae vitae dediti, servare dona tam ingentia ideo possunt, quia juxta eum per gratiam sunt, a quo eadem dona perceperunt. Sequitur: (Vers. 14.) Et conciderunt ligna plaustri, vaccasque imposuerunt super ea in holocaustum Domino. 25. Quae sunt ligna plaustri arcae Dei, nisi sanctae Scripturae sententiae, et exempla justorum? Bethsamitae quippe ligna concidunt, cum secretioris vitae praepositi", "candidate_score": 0.602467, "ce_score": null } ] }, { "rank": 13, "cf_id": "cf021", "work_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae", "max_score": 0.695989, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1050_sent_5_7", "bdc_text": "Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud . Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas . Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam :", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae_window_34", "psc_text": "Desinite errare; non colimus poenitentem Deum, non invidum, non indigum, non crudelem, non quaerentem de hominum vel pecorum sanguine voluptatem, non cui flagitia et scelera placeant, non possessionem suam terrae quadam particula terminantem. In has enim atque hujusmodi nugas graviter copioseque invehi soletis. Quare nos invectio vestra non tangit; sed aniles quasdam, vel etiam pueriles opiniones, eo ineptiore, quo vehementiore oratione pervellitis. Qua quisquis movetur et ad vos transit, non Ecclesiae nostrae damnat disciplinam, sed eam se ignorare demonstrat. 17. Quamobrem si quid humani corde geritis, si curae vobis vosmetipsi estis, quaerite potius diligenter et pie quomodo illa dicantur. Quaerite, miseri: nam talem fidem, qua Deo inconveniens aliquid creditur, nos vehementius et uberius accusamus; nam et in illis quae dicta sunt, cum sic intelliguntur ut littera sonat, et simplicitatem corrigimus, et pertinaciam deridemus. Et alia multa, quae vos intelligere non potestis, vetat eos credere catholica disciplina, qui non annis, sed", "candidate_score": 0.695989, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_5", "bdc_text": "Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud .", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae_window_34", "psc_text": "Desinite errare; non colimus poenitentem Deum, non invidum, non indigum, non crudelem, non quaerentem de hominum vel pecorum sanguine voluptatem, non cui flagitia et scelera placeant, non possessionem suam terrae quadam particula terminantem. In has enim atque hujusmodi nugas graviter copioseque invehi soletis. Quare nos invectio vestra non tangit; sed aniles quasdam, vel etiam pueriles opiniones, eo ineptiore, quo vehementiore oratione pervellitis. Qua quisquis movetur et ad vos transit, non Ecclesiae nostrae damnat disciplinam, sed eam se ignorare demonstrat. 17. Quamobrem si quid humani corde geritis, si curae vobis vosmetipsi estis, quaerite potius diligenter et pie quomodo illa dicantur. Quaerite, miseri: nam talem fidem, qua Deo inconveniens aliquid creditur, nos vehementius et uberius accusamus; nam et in illis quae dicta sunt, cum sic intelliguntur ut littera sonat, et simplicitatem corrigimus, et pertinaciam deridemus. Et alia multa, quae vos intelligere non potestis, vetat eos credere catholica disciplina, qui non annis, sed", "candidate_score": 0.665701, "ce_score": null } ] }, { "rank": 14, "cf_id": "cf051", "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", "max_score": 0.695659, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9_11", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", "candidate_score": 0.695659, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9_11", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_835", "psc_text": "de sinceritate ipsius et copiosius et securius gaudeamus. Ne vero aliqua illum de nostro animo mordeat sinistra suspicio, occasionem totius difficultatis amoveo, nec aliquid exigo quod aut arduum videatur aut dubium; sed ad id quod nullus catholicorum refutet invito. Noti enim sunt per universum mundum atque manifesti, qui ante nos, sive Graeca, sive Latina lingua in catholicae veritatis praedicatione fulserunt, ad quorum scientiam atque doctrinam quidam etiam nostrae aetatis accedunt, de quorum scriptis par et multiplex profertur instructio. Quae sicut Nestorianam haeresim destruxit, ita etiam hunc, qui nunc repullulat, abscidit errorem. Relegat itaque sollicite quae a sanctis Patribus incarnationis Dominicae fides fuerit custodita, semperque similiter praedicata, et cum sanctae memoriae Cyrilli Alexandrini episcopi epistolam (qua Nestorium corrigere et sanare voluit, pravas praedicationes ipsius arguens, et evidentius fidem Nicaenae definitionis exponens, quamque ab eo missam apostolicae sedis scrinia susceperunt) praecedentium sensui perspexerit consonantem; Ephesinae etiam synodi gesta recenseat, quibus contra Nestorii", "candidate_score": 0.695601, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9_11", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_472", "psc_text": "acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia autem a Leone collecta primo loco occurrunt tria satis prolixa sumpta ex Hilario; et hunc quidem Latinum scriptorem Graecis antea incognitum, ex notitia testimoniorum Leonis inter Patres catholicae fidei assertores praecipuo honore in Chalcedonensi synodo a Cecropio Sebastopolitano episcopo allegatum credimus (Act. 2, tom. IV Concil. pag. 1207). EPISTOLA XXVIII. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM CONTRA EUTYCHIS PERFIDIAM ET HAERESIM, SYNOPSIS ( Ex collectione Hispanica ). Quod ignorantia sanctarum Scripturarum Eutychen haereticum fecerit. --II. Contra eos qui in duos filios dispensationis Dominicae mysterium scindere moliuntur. --III. Contra eos qui passibilem Divinitatem unigeniti Filii Dei audent asserere. --IV. Contra eos qui in", "candidate_score": 0.693041, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_23_25", "bdc_text": "Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc. Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt : nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_286", "psc_text": "vos decipiat per philosophiam et inanem fallaciam secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi, et non secundum Christum: quia in ipso inhabitat omnis plenitudo Divinitatis corporaliter, et estis in illo repleti, qui est caput omnis principatus et potestatis (Coloss. II, 8) . Et iterum: Nemo vos seducat volens in humilitate et religione angelorum, quae non vidit ambulans, frustra inflatus sensu carnis suae, non tenens caput, ex quo totum corpus per nexus et conjunctiones subministratum et constructum crescit in augmentum Dei (Ibid., 18) . Quid ergo opus est in cor admittere, quod lex non docuit, quod prophetia non cecinit, quod Evangelii veritas non praedicavit, quod apostolica doctrina non tradidit? Sed haec apta sunt eorum mentibus, de quibus apostolus dicit: Erit 705 enim tempus, cum sanam doctrinam non sustinebant, sed ad sua desideria coacervabunt sibi magistros prurientes auribus; et a veritate quidem auditum avertent, ad fabulas autem convertentur (II Tim. IV, 3, 4)", "candidate_score": 0.692707, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9_11", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_459", "psc_text": "Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem eum certum ejusdem epistolae auctorem procul dubio existimavit. Quod si vulgatae ejusdem editiones Miraei, Fabricii atque Vallarsii, c. 84, in Prospero habent: Epistolae quoque papae Leonis adversus Eutychen de vera Christi Incarnatione ad diversos datae, et ab ipso dictatae dicuntur, corruptam lectionem et fucum facere, et legendum ei, id est Prospero, ab ipso scilicet Leone dictatae, Quesnellus contendit; Prosperum enim Leonis notarium fuisse Ado in Chronico scripsit. At emendatiores editiones et mss. nec et, nec ei praeferre, sed tantum ab ipso dictatae creduntur, pronuntiat Antelmius, epist. 2, n. 28 et 30. In ms. quidem antiquissimo capituli Veronensis, signato num. 46,", "candidate_score": 0.690066, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_6_8", "bdc_text": "Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas . Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam : videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc.", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1530", "psc_text": "ἡμᾶς ἡ σὴ εὐλάβεια γνῷ, διενοήθην τῷ παρόντι μου λόγου τινὰς ἀποφάσεις ἐκείνων ὑποτάξαι (Alias, ἐπίστευσα τῷ παρόντι μου λόγῳ τινὰς ἀποφάσεις. ἐκείνων ὑποτάξαι). Ὧν εἰ καταξιώσῃς ἐκείνων ποιήσασθαι τὴν ἀνάγνωσιν, οὐκ ἄλλο κηρὑττειν εὑρήσεις ἡμᾶς, εἰ μὴ ὅπερ καθ' ὅλον τὸν κόσμον οἱ ἡμῶν ἅγιοι πατέρες ἐδίδαξαν, καὶ μηδένα πρὸς τούτοις διαφωνεῖν, εἰ μὴ μόνους τοὺς δυσσεβεστάτους αἱρετικοὺς. Τούτων τοίνυν, ὑπερένδοξε καὶ σεβαστὲ βασιλεῦ, καθ' ὅσον οἷόντε ἦν βραχέως ἐφαψαμένων ἡμῶν, μετὰ τῆς θεόθεν ἐμπνευσθείσης σοι πίστεως, καὶ τὸ παρ' ἡμῶν κηρυττόμενον ὁμογνωμονοῦν ἐπιγνώσει, καἰ κατὰ μηδὲν ἡμῖν ἀπὸ τῆς τῶν εὐαγγελίων καὶ τῆς τῶν ἀποστόλων διδασκαλίας, ἤτοι τοῦ συμβόλου τῆς καθολικῆς διαφωνεῖν ὁμολογίας· ἐπειδήπερ, ὡς διδάσκει ὁ μακάριος ἀπόστολος Παῦλος, Μέγα ἐστὶ τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον, ὅπερ ἐφανερώθη ἐν σαρκὶ, ἐδικαιώθη ἐν πνεύματι, ὤφθν τοῖς ἀγγέλοις, ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήφθη ἐν δόξῃ. Τί τοιγαροῦν ἔσται λυσιτελέστερον τῇ σῇ σωτηρίᾳ, τί τῇ σῇ ἐξουσίᾳ ἁρμοδιώτερον, 1382", "candidate_score": 0.68895, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_472", "psc_text": "acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia autem a Leone collecta primo loco occurrunt tria satis prolixa sumpta ex Hilario; et hunc quidem Latinum scriptorem Graecis antea incognitum, ex notitia testimoniorum Leonis inter Patres catholicae fidei assertores praecipuo honore in Chalcedonensi synodo a Cecropio Sebastopolitano episcopo allegatum credimus (Act. 2, tom. IV Concil. pag. 1207). EPISTOLA XXVIII. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM CONTRA EUTYCHIS PERFIDIAM ET HAERESIM, SYNOPSIS ( Ex collectione Hispanica ). Quod ignorantia sanctarum Scripturarum Eutychen haereticum fecerit. --II. Contra eos qui in duos filios dispensationis Dominicae mysterium scindere moliuntur. --III. Contra eos qui passibilem Divinitatem unigeniti Filii Dei audent asserere. --IV. Contra eos qui in", "candidate_score": 0.686363, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8_10", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_33", "psc_text": "eadem epistola non inficiatur hoc beneficium solis Novatianis decretum, nedum ad alios schismaticos, sed etiam ad haereticos posse extendi, ubi pacis bonum et necessitas hanc indulgentiam requirant: ac propterea approbandum censuit judicium Anisii et sociorum ejus, qui ordinatos a Bonoso haeretico in suos gradus receperant; et similiter epistola 3 ad synodum Toletanam eodem consilio non solum probavit ejusdem synodi moderationem, dum Priscillianistas conversos in suos gradus recipiendos statuerat, verum etiam illos reprehendit, a quibus haec indulgentia canonibus contraria ferebatur. Hoc autem exemplo indulgentia ejusmodi sensim invaluisse videtur, ita ut Leonis tempore Ecclesiae bonum et necessitas idipsum de omnibus schismaticis et haereticis intelligendum postularent, dummodo iterato baptismate non essent polluti (hos enim omnes canones et constans Ecclesiae disciplina ab ordinibus et clero arcebant), nec alia ratione invaluisse, vel ab Innocentio probata fuisse credenda est, nisi in eam disciplinam, quam ante Innocentium obtinuisse ex Ambrosio ostendimus. Hunc itaque canonem in hanc disciplinam", "candidate_score": 0.683942, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1397", "psc_text": "S. Leonis epistolam Graece redditum haberemus. At exstat hujus codicis Latina interpretatio, quam Epiphanius Scholasticus lucubravit. Hic autem cum nactus fuisset Leoninae epistolae Latinum exemplar, hoc suae versioni inseruit; et idcirco ex hoc codice, quem a Surio editum Baluzius cum duobus mss. Bellovacensi et Corbeiensi contulit, aliquot variantes suppetunt, quae nobis utiles fuere. 2. Huic epistolae causam dederunt imperatoris Leonis litterae, quas ob Alexandrinos tumultus ad universos metropolitas tradidit. In laudato codice encyclio, cujus ordo, ut in mss. exstat, ex Baluzio profertur tom. V Concil. Venetae edit. pag. 33 et seqq. cap. 6, describitur imperatoris epistola ad Anatolium Constantinopolitanum; et postea cap. 11 subjiciuntur caeterorum episcoporum nomina, ad quos litterae similes directae fuerunt, ac inter hos primo datae dicuntur Leoni reverentissimo urbis Romae pontifici. Imperialis epistola ad Anatolium cum quaedam ejusdem Constantinopolitani episcopi peculiaria continet, tum vero alia Leonis papae propria, quae eidem inserta erant (vide annot. 1 [Infra, n.", "candidate_score": 0.679967, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_469", "psc_text": "Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in gestis, inquit, inserta sit (Tom. IV Concil. pag. 1982) ; testimonia quoque eidem subjecta praetermisit citius quam epistolae gestis insertae subjiceret. Hinc autem factum est ut haec testimonia in Latinis codicibus collectionis Chalcedonensis, quae a Rustico prodeunt, ante gesta non inveniantur; in gestis vero absint, eo quod in iisdem locum non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71", "candidate_score": 0.678988, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_376", "psc_text": "ex mss. sumptae, sed vere sunt lectiones ex Graeco a Romanis textus Graeci primis editoribus appositae; quod antiqua versio minus congrua videretur. Immo iidem nonnulla ex Graeco etiam mutarunt in ipso versionis textu, quemadmodum in ipsius Chalcedonensis prisca versione identidem fecerant; et nihilominus Quesnellus, licet aliquot haberet ejus interpretationis codices, et anteriores Leonis editiones, qui aliter legebant, ita Romanam lectionem transcripsit, ut nec codicibus nec caeteris editis usus, antiquam versionem restituere neglexerit; cum tamen ii qui antiquas versiones exhibent non illud proferre debeant quod originali est congruentius, sed illud quod a veteri interprete redditum fuit. Versio autem altera accuratior, quam nos cum Graeco textu priori loco dabimus, edita primum fuit a Quesnello ex ms. Thuaneo collect. 17 Chalcedonem., tum vero ex eodem codice ac duobus aliis ejusdem collectionis Corbeiensi ac Divionensi eamdem recusit Baluzius in antiqua versione concilii Chalcedonensis emendata a Rustico, cap. 5. Nos quoque eam recognovimus cum quatuor", "candidate_score": 0.676078, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_835", "psc_text": "de sinceritate ipsius et copiosius et securius gaudeamus. Ne vero aliqua illum de nostro animo mordeat sinistra suspicio, occasionem totius difficultatis amoveo, nec aliquid exigo quod aut arduum videatur aut dubium; sed ad id quod nullus catholicorum refutet invito. Noti enim sunt per universum mundum atque manifesti, qui ante nos, sive Graeca, sive Latina lingua in catholicae veritatis praedicatione fulserunt, ad quorum scientiam atque doctrinam quidam etiam nostrae aetatis accedunt, de quorum scriptis par et multiplex profertur instructio. Quae sicut Nestorianam haeresim destruxit, ita etiam hunc, qui nunc repullulat, abscidit errorem. Relegat itaque sollicite quae a sanctis Patribus incarnationis Dominicae fides fuerit custodita, semperque similiter praedicata, et cum sanctae memoriae Cyrilli Alexandrini episcopi epistolam (qua Nestorium corrigere et sanare voluit, pravas praedicationes ipsius arguens, et evidentius fidem Nicaenae definitionis exponens, quamque ab eo missam apostolicae sedis scrinia susceperunt) praecedentium sensui perspexerit consonantem; Ephesinae etiam synodi gesta recenseat, quibus contra Nestorii", "candidate_score": 0.674074, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_21_23", "bdc_text": "Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe . Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 . Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc.", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1261", "psc_text": "remeare, vestrae fidei opus, vestrae pietatis est fructus. Pro cujus augmento per omnes Christi Ecclesias concors multiplicatur oratio ut si qua adhuc apud Aegyptum caligo residet, quae nondum recepit radios veritatis, totius mundi precibus remedia illuminationis accipiat, et exsecrabilis Dioscori ultra contagiis non gravetur; nec in illo Dominicae oves imprudenti affectu personam diligant pastoralem, quem experti sunt saevissimum 1246 fuisse morum et fidei vastatorem. Et ideo in sancto et mirabili studio suo perseveret vestra clementia, ut si quid usquam aut aegrum invenitur aut turbidum, et sanitati reddatur et paci, quia dignum est ita vos praesidere rebus humanis, ut gaudeatis sacramentis servire divinis. Data quinto idus Januarii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. EPISTOLA CXXVII AD JULIANUM EPISCOPUM COENSEM. SYNOPSIS. I. De restituto Jerosolymitano episcopo, conversis Palaestinis monachis, et receptis Proterii litteris. --II. De Paschate anni 455 diligentius inquiri cupit. --III. De epistola sua ad Chalcedonenses episcopos lecta CP. Aetii discussione,", "candidate_score": 0.673677, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_10_12", "bdc_text": "Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto :", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", "candidate_score": 0.670068, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_21_23", "bdc_text": "Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe . Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 . Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc.", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1322", "psc_text": "Carosus monachus compescatur. LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Litterarum clementiae vestrae multiplex gratia debita a me veneratione suscepta est, et gratulanter agnovi quam piam curam Christianae religionis, ut consuevistis, 1280 habeatis; cum inter Domini sacerdotes eam vultis firmare concordiam, quae et universali Ecclesiae et divino apta sit cultui. Illa enim probabilis pax et charitas vera est, quam plenissime beatus apostolus praedicat dicens: Charitas de corde puro, et conscientia bona, et fide non ficta (I Tim. I, 5) . Obsequens itaque et libenter assentiens sanctis vestrae pietatis hortatibus, fratris et coepiscopi mei Anatolii scriptis reciproco, ut debui, sermone respondi, qui cessationem alloquii mei suo silentio debuit imputare: cum ad litteras meas, quibus eum fraterna charitate monueram ut a reprehensibili ambitione discederet, ulterius respondere neglexit. Ego vero, qui apud illum tacui, clementiae vestrae pro pace universalis Ecclesiae quae essent profutura suggerere pro mea cura non destiti. Nam et vestra mansuetudo insinuationem", "candidate_score": 0.669988, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_21_23", "bdc_text": "Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe . Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 . Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc.", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1172", "psc_text": "I. De pace Ecclesiae reddita, compressis haereticorum reliquiis, et Anatolio increpato gratias agit. --II. De monachis a Marciano cohibitis, et approbatione Chalcedonensis synodi per se ad episcopos missa. LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Multa mihi in omnibus clementiae vestrae litteris causa gaudendi est, dum ex magna divinae providentiae misericordia praestitum humanis rebus experior, quod ecclesiasticam pacem, quae non nisi unitate praedicationis evangelicae custoditur, piissimo studio juvare dignamini: ut fidei vestrae gloria non solum utilitate reipublicae, 1201 sed etiam religionis profectibus augeatur, gloriosissime Auguste. Unde ineffabiliter Deo gratias ago, qui eo tempore quo oboritura haereticorum scandala praesciebat, vos in imperii fastigio collocavit; in quibus ad totius mundi salutem, et regia potentia, et sacerdotalis vigeret industria. Nam cum vestro praecipue opere sit effectum ut per synodale concilium damnatis impii dogmatis defensoribus, omnes vires sacrilegus error amitteret, ad ejusdem devotionis pertinet palmam, si malum quod in suis ducibus est oppressum etiam in", "candidate_score": 0.668151, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_10_12", "bdc_text": "Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto :", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1578", "psc_text": "priorum saeculorum episcopos cum derivatus fuerit ex antiquissimis diptychis quae in quibusque Ecclesiis jamdiu custodita fuere, nisi quid omnino evidens cogat, retinendus est. Tempus autem et gesta singulis episcopis ascripta, cum ex diptychis, in quibus sola episcoporum nomina describebantur, sumi nequiverint, ex auctorum medii aevi arbitrio, vel etiam ex vulgatis quibusdam praejudiciis pendent, quae in rebus antiquis minimi habenda sunt. Hinc plures fabellae ejusmodi catalogis inveniuntur nonnumquam insertae, quae eruditorum calculis reprobantur; et alia incerta vel contradictoria identidem deteguntur, cum certiora antiqua monumenta in lucem prodeunt. Id cum exploratum sit in catalogis aliarum Ecclesiarum, tum praesertim in Ravennatibus evidentissimum probavimus lib. II Observationum in sacra cardinalis Norisii opera cap. 7, num. 3, tom. IV, pag. 915, ubi etiam ostendimus pugnantibus episcoporum ordine, et rebus ac tempore episcopis tributis, satius esse de errore in rebus ac tempore perperam ascriptis, quam in episcoporum ordine suspicari. 4. Ordo episcoporum Ravennatum hujus aevi in", "candidate_score": 0.664422, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_22_24", "bdc_text": "Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 . Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc. Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt :", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_723", "psc_text": "subditis impertiit. Praecipue autem illam fides ornat, cujus testis idoneus est divinus Paulus clamans: Fides vestra annuntiatur in universo mundo (Rom. I, 8) . Quod si statim post suscepta salutaris praedicationis semina mirabiles hos fructus uberrime protulit, praedicandae quae in ea nunc viget pietati quaenam par esse possit oratio? Habet praeterea communium patrum magistrorumque veritatis Petri et Pauli sepulcra, fidelium animas illuminantia. Quorum beatissimum ac divinum par, in Oriente quidem exortum est, et radios quaquaversum diffudit; sed in Occidente vitae occasum ultro subiit, atque inde nunc orbem universum collustrat. Hi sedem vestram nobilissimam reddiderunt; hic bonorum vestrorum est apex. At illorum sedem nunc etiam illorum Deus illustravit, dum in ea sanctitatem vestram rectae fidei radios fundentem constituit. CAP. II. Cujus quidem rei cum alia multa in promptu sint argumenta, sufficit zelus vester adversus infames Manichaeos, quem sanctitas vestra nuper exeruit, et quo rerum divinarum studio vester in Deum sit amor", "candidate_score": 0.661948, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_25", "bdc_text": "nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1277", "psc_text": "nostris insidiantur et syllabis, nullam illis vel tenuem occasionem demus, qua Nestoriano nos sensui congruere mentiantur. Plebem autem et clerum, omnemque fraternitatem ita debet diligentia tua ad profectum fidei cohortari, ut nihil te novum docere demonstres, sed ea omnium insinuare pectoribus quae venerandae memoriae Patres consona praedicatione docuerunt, cum quibus nostra in omnibus concordat epistola. Hoc autem non solum tuis verbis, sed et ipsa praecedentium expositionum recitatione 1255 monstrandum est: ut plebs Dei noverit ea sibi praesenti doctrina insinuari, quae Patres et acceperunt a praecedentibus suis, et posteris tradiderunt. Unde lectis primitus praedictorum sacerdotum assertionibus, tunc demum mea quoque scripta recitentur: ut aures fidelium probent non aliud nos quam quod a majoribus accepimus praedicare. Et quia ad haec discernenda minus exercitatos habent sensus, ex Patrum saltem litteris discant quam antiquum hoc malum sit, quod nunc a nobis tam in Nestorio quam in Eutyche, qui erubuerunt Evangelium Christi secundum ipsius Domini", "candidate_score": 0.656956, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_15_17", "bdc_text": "Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ; sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus . Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_764", "psc_text": "THEODOSIUM AUGUSTUM. 962 Domino meo THEODOSIO, gloriosissimo, victori et triumphatori, perpetuo imperatori et patri, VALENTINIANUS gloriosus, victor ac triumphator semper Augustus et filius. Cum advenissem in urbem Romam ad Divinitatem placandam, sequenti die ad basilicam apostoli Petri processi, et illic post venerabilem noctem diei apostoli, et a Romano episcopo, et ab aliis cum eo ex diversis provinciis congregatis rogatus sum scribere vestrae mansuetudini de fide, quae cum sit conservatrix omnium fidelium animarum, dicitur perturbata: quam nos a nostris majoribus traditam, debemus cum omni competenti devotione defendere, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam et in nostris temporibus conservare: quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat ac facultatem de fide et sacerdotibus judicare, domine sacratissime pater, et venerabilis imperator. Hac enim gratia secundum solemnitatem conciliorum et Constantinopolitanus episcopus eum per libellos appellavit, propter contentionem quae orta est de fide. Huic itaque postulanti et", "candidate_score": 0.654562, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_20_22", "bdc_text": "sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus . Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe . Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1385", "psc_text": "tempore digna reddantur. Sciat autem dilectio tua ad aliquantos fratres et coepiscopos nostros metropolitanos litteras nos dedisse, quae ut confestim ad unumquemque perveniant, tua vel filii nostri Aetii presbyteri debet diligentia providere. Si enim episcopalis constantia a sanctae synodi Chalcedonensis definitionibus non recedit, certus sum quod clementissimus et Christianissimus princeps libenter tuebitur sententiam suam, et quod sponte jam praestitit, multo magis rogatus efficiet, ne bene finita atque composita aliqua possint novitate violari. Miror sane calumniantium vanitati aliquid adhuc in epistola mea, quae universo mundo placuit, obscurum videri, ut de ea putent apertius exponendum: cum illius praedicationis tam plana et solida sit assertio, ut nihil recipiat vel in sensu vel in sermone novitatis: quia quidquid tunc a nobis scriptum est, ex apostolica et evangelica probatur sumptum esse doctrina. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. 1315 EPISTOLA CLIII. AD AETIUM PRESBYTERUM CP. SYNOPSIS. I. ut litteras in Orientem scriptas unicuique dirigat.", "candidate_score": 0.649012, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_15_17", "bdc_text": "Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ; sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus . Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1188", "psc_text": "multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter dignabuntur annuere. CAP. III. Et quia secretius mihi clementissimus imperator per filium nostrum Paulum mandare dignatus est, de admonenda filia nostra clementissima Augusta Eudocia; feci quod voluit, ut litteris meis quam fructuosum ipsi foret, si catholicae fidei faveret, agnosceret, et ut clementissimi principis filii sui litteris super hoc admoneretur, obtinui; non ambigens ipsam quoque pio studio elaboraturam ut auctores seditionum propositum suae professionis agnoscant, et si non intelligunt docentium praedicationem, saltem vindicantium timeant potestatem. Quem itaque profectum haec nostra cura obtineat, protinus litteris dilectionis tuae opto cognoscere, et utrum tandem rebellis imperitia conquiescat; quae si de nostra putat ambigendum esse", "candidate_score": 0.648916, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_15_17", "bdc_text": "Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ; sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus . Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_974", "psc_text": "fidei definitionem suscipiens a nobis, suo sponso per piissimum imperatorem et amicam Christi Augustam obtulit, omnem quidem perturbationem contrariorum sedans, veritatis autem confessionem roborans,ut amicam, et manu ac lingua universorum decretis 1096 pro demonstratione subscriptam. Haec sunt quae tecum, qui spiritu praesens eras, et complacere tamquam fratribus deliberasti, et qui pene per tuorum vicariorum sapientiam videbaris a nobis, effecimus. CAP. IV. Indicamus vero quia etaltera quaedam pro rerum ipsarum ordinata quiete, et propter ecclesiasticorum statutorum definivimus firmitatem, scientes quia et vestra sanctitas addiscens et probatura et confirmatura est eadem. Eam namque consuetudinem, quae ex longo jam temporeperminsit, quam habuit Constantinopolitanorum sancta Dei Ecclesia ad ordinandum metropolitanos provinciarum tam Asianae quam Ponticaevel Thraciae; et nunc synodali decreto firmavimus,non tantum sedi aliquid Constantinoplitanae praestantes, quantum metropolitanis urbibus quietem congruam providentes, eo quod frequenter episcopis vitam finientibus multae turbaenascuntur, absque rectore clericis ac populis remanentibus, qui per easdem sunt civitates, et ecclesiasticum confundentibus", "candidate_score": 0.648368, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_20_22", "bdc_text": "sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus . Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe . Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", "candidate_score": 0.647063, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_15_17", "bdc_text": "Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ; sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus . Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_855", "psc_text": "reverenda et catholica religione fidei Christianorum, cujus auxiliis virtutem nostrae potentiae confidimus gubernari, tuam sanctitatem principatum in Episcopatu, divinae 1019 fidei possidentem, sacris litteris in principio justum credimus alloquendam: invitantes atque rogantes ut pro firmitate et statu nostri imperii aeternam Divinitatem tua sanctitas deprecetur, ut et tale propositum atque desiderium habeamus, quatenus omni impio errore sublato per celebrandam synodum, te auctore, maxima pax circa omnes episcopos fidei catholicae fiat, ab omni scelere pura et intemerata consistens. Actum Constantinopoli, consulatu VII domni Valentiniani Augusti PP., et Avieni. v. c. Νικηταὶ Οὐαλεντινιανὸς καὶ Μαρκιανὸς, ἔνδοξοι, τροπαιοῦχοι, ἀεὶ βασιλεῖς, Λέοντι τῷ εὐλαβεστάτῳ ἐπισκόπῳ τῆς ἐνδόξου πόλεως Ῥώμης. Εἰς τοῦτο τὸ μέγιστον βασίλειον ἠλθομεν Θεοῦ προνοίᾳ καὶ ἐπιλογῇ τῆς ὑπερφυοῦς σνγκλήτου, καὶ παντὸς τοῦ στρατοῦ, ὅθεν ὑπὲρ τῆς εὐλαβοῦς, καὶ καθολικῆς θρησκείας τῆς πίστεως τῶν χριστιανῶν, οὗ τινος τῇ βοηθείᾳ τοῦ ἡμετέρου κράτους πεποίθαμεν ἰθύνεσθαι τὴν δύναμιν, τήν τε σὴν ἁγιωσύνην ἐπισκοπεύουσαν, καὶ ἄρχουσαν", "candidate_score": 0.646113, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_25", "bdc_text": "nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_502", "psc_text": "σοφωτέροις μὲ εἴκειν; εἰς τὴν ἄνοιαν δὲ ταύτην ἐμπίπτουσιν, οἱ κατά τι μὲν ἐμπόδιον ἀσαφείας γνῶναι τὸ ἀληθὲς κωλυόμενοι, οὐκ ἐπὶ τὰς προφητικὰς δὲ φωνὰς, οὐκ ἐπὶ τάς τῶν ἀποστόλων γραφὰς, οὐκ ἐπὶ τὰς εὐαγγελικὰς αὐθεντίας, ἀλλ' ἐφ' ἑαυτοὺς ἀνατρέχοντες· καὶ διὰ τοῦτο διδάσκαλοι πλάνης ἀναδεικνύμενοι· ἐπειδὴ τῆς ἀληθείας μαθηταὶ μὴ γεγόνασι, ποίαν γὰρ ἀπὸ τῶν θείων βίβλων παιδείαν τῆς τε παλαιᾶς καὶ καινῆς διαθήκης προσέλαβεν, ὁς οὐδὲ αὐτοῦ τοῦ συμβόλου τῶν προοιμίων ἐδράξατο; καὶ ὅπερ ἀνὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην τῇ φωνῇ πάντων τῶν ἀναγεννωμένων προφέρεται, τοῦτο κατὰ νοῦν ἔτι τούτου τοῦ γέροντος οὐ λαμβάνεται. Ἀγνοῶν τοίνυν τί δέοι περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ λόγου νοεῖν, καὶ τῶν θείων γραφῶν ἐν τῷ πλάτει πονεῖν οὐ βουλόμενος, ὅπως ἂν τοῦ φωτὸς τῆς ἐντεῦθεν γνώσεως ἄξιος γένηται, ἐκείνην γοῦν ὤφειλε τὴν κοινὴν. καὶ μὴ διαφωνοῦσαν ὁμολογίαν ἐν ἀκροάσει περιμερίμνῳ ποιήσασθαι, ἣν τῶν πιστῶν ἅπαν 806 τό πλῆθος ὁμολογεῖ, πιστεύειν ἑαυτὸ εἰς Θεὸν", "candidate_score": 0.645239, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_17", "bdc_text": "Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_977", "psc_text": "tam piissimus et Christi amicos imperatores, qui super hoc delectantur, quam clarissimum senatum, et totam, sicut dicere convenit, imperii civitatem, opportunum credidimus esse honoris ejus confirmationem ab universali concilio celebrari, et velut haec a tua sanctitate fuerint inchoata, eo quod fovere semper studeas,roboravimus, praesumentes, dum noverimus quia quidquid rectitudinis a filiis fit, ad patres recurrit, facientes hoc proprium sibi. Rogamus igitur, et tuis decretis nostrum honora judicium; et sicut nos capiti in bonis 1100 adjecimus consonantiam, sic et summitas tua filiis quod decet adimpleat. Sic enim et pii principes complacebunt, qui tamquam legem tuae sanctitatis judicium firmaverunt, et Constantinopolitana sedes suscipiet praemium, quae omne semper studium vobis ad causam pietatis explevit, et semetipsam vobis ad concordiam eodem zelo conjunxit. Ut autem cognoscatis quia nihil cuilibet donando per gratiam fecimus, aut per inimicitias adversando, sed ut nutu gubernati divino, omnem vobis gestorum vim insinuavimus, ad comprobationem nostrae sinceritatis, et ad eorum", "candidate_score": 0.638706, "ce_score": null } ] }, { "rank": 15, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa031.opp-lat1", "max_score": 0.695333, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1050_sent_4_6", "bdc_text": "Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud . Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa031.opp-lat1_window_62", "psc_text": "uero meminisse debeo epistulae me tuae quamuis multo longiore, tamen epistula respondere. ideo quippe in aliis non tacui, ne ubique cogar eadem dicere. sed promiseram ex litteris tuis tibi persuadere, quam falsa credideris et quam uera sit fidei catholicae adsertio. certe enim non omnis inter nos discretio est, quod uos substantiam quandam malum esse dicitis. nos uero non substantiam, sed inclinationem ab eo, quod magis est, ad id, quod minus est, malum esse dicimus. audi igitur et ipsum. ponis enim in epistula et dicis de anima, quod carnis permistione ducatur ad peccatum, non propria uoluntate atque ibi statim, credo, cum uideres, si ita est, subuenieadumsubueniendum esse ab omnipotenti deo prorsus omni animae nullamque omnino debere damnari, quoniam non uoiuntateuoluntate peccaret — quo constituto euerteretur sententia, quam Manichaeus de subpliciis animarum etiam de lucis parte uenientium terribiliter personat — uigilantissime subiecisti 1 que queres C 2 est om. C uitinior C", "candidate_score": 0.695333, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_5_7", "bdc_text": "Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud . Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas . Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam :", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa031.opp-lat1_window_62", "psc_text": "uero meminisse debeo epistulae me tuae quamuis multo longiore, tamen epistula respondere. ideo quippe in aliis non tacui, ne ubique cogar eadem dicere. sed promiseram ex litteris tuis tibi persuadere, quam falsa credideris et quam uera sit fidei catholicae adsertio. certe enim non omnis inter nos discretio est, quod uos substantiam quandam malum esse dicitis. nos uero non substantiam, sed inclinationem ab eo, quod magis est, ad id, quod minus est, malum esse dicimus. audi igitur et ipsum. ponis enim in epistula et dicis de anima, quod carnis permistione ducatur ad peccatum, non propria uoluntate atque ibi statim, credo, cum uideres, si ita est, subuenieadumsubueniendum esse ab omnipotenti deo prorsus omni animae nullamque omnino debere damnari, quoniam non uoiuntateuoluntate peccaret — quo constituto euerteretur sententia, quam Manichaeus de subpliciis animarum etiam de lucis parte uenientium terribiliter personat — uigilantissime subiecisti 1 que queres C 2 est om. C uitinior C", "candidate_score": 0.695315, "ce_score": null } ] }, { "rank": 16, "cf_id": "cf036", "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum", "max_score": 0.695319, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1050_sent_23_25", "bdc_text": "Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc. Illud in proximis ad nos tuis tamquam coelo delapsum omneis probant et in coelum laudibus vehunt : nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt .", "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_201", "psc_text": "sanctus Apostolus sollicite fideles praemoneat, dicens: Videte ne quis vos decipiat per philosophiam et inanem fallaciam, secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi, et non secundum Christum: quia in ipso inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 8) , isti e contrario, non solum praeterito tempore philosophiae mundialis sectantes errorem secundum elementa mundi, de Deo existimaverunt disputandum, sed ita sunt totius tunc religionis obliti, ut cum de Deo disputant, nec ipsa elementa mundi istius corporalis attendant: ac sic, dum oculos intelligentiae etiam contra ea quae videntur pertinaciter claudunt, nunquam invisibilia Dei per ea quae facta sunt, intellecta conspiciunt. Quid enim potest absurdius dici quam ut cum de Deo quis disputat, non nisi de crassioribus tantum corporibus documenta disputationis assumat? Magnum enim quiddam sibi ille visus est invenire, cum accepto birro et manibus retento interrogasset utrum, sicut apud illum esset, ita in illo esset. Exinde docere volens quemadmodum birrum apud hominem, sic", "candidate_score": 0.695319, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_23", "bdc_text": "Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc.", "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_201", "psc_text": "sanctus Apostolus sollicite fideles praemoneat, dicens: Videte ne quis vos decipiat per philosophiam et inanem fallaciam, secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi, et non secundum Christum: quia in ipso inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 8) , isti e contrario, non solum praeterito tempore philosophiae mundialis sectantes errorem secundum elementa mundi, de Deo existimaverunt disputandum, sed ita sunt totius tunc religionis obliti, ut cum de Deo disputant, nec ipsa elementa mundi istius corporalis attendant: ac sic, dum oculos intelligentiae etiam contra ea quae videntur pertinaciter claudunt, nunquam invisibilia Dei per ea quae facta sunt, intellecta conspiciunt. Quid enim potest absurdius dici quam ut cum de Deo quis disputat, non nisi de crassioribus tantum corporibus documenta disputationis assumat? Magnum enim quiddam sibi ille visus est invenire, cum accepto birro et manibus retento interrogasset utrum, sicut apud illum esset, ita in illo esset. Exinde docere volens quemadmodum birrum apud hominem, sic", "candidate_score": 0.660239, "ce_score": null } ] }, { "rank": 17, "cf_id": "cf025", "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", "max_score": 0.695114, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1050_sent_4_6", "bdc_text": "Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud . Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1795", "psc_text": "Sed debet gloria vestra meminisse quia nunquam epistolas meas pro commendatione alicujus accepit, nisi ut protectionem vestram, favente justitia, praestaretis. Et quia de eodem Libertino tota simul provincia gratias referebat, indicavi. Nam vel quis esset, vel quales causas habuerit, neque unquam professus sum, nec hactenus subtiliter scio. Nam si in ista causa cautionis culpabilis invenitur, et de aliis causis quid pro se alleget nescio, unum hoc tamen bene atque constanter novi, quia et si quam in rebus publicis fraudem fecit, substantia ejus caedi debuit, non libertas. Nam in hoc quod liberi caeduntur, ut taceam quod omnipotens Deus offenditur, ut taceam quod vestra opinio vehementer gravatur, piissimi tamen imperatoris nostri omnino tempora fuscantur. Hoc enim inter reges gentium et imperatores Romanorum distat, quia reges gentium domini servorum sunt, imperator vero Romanorum dominus liberorum. Unde et vos quidquid agitis, prius quidem servata justitia, deinde custodita per omnia libertate agere debetis. Scriptum est:", "candidate_score": 0.695114, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_4_6", "bdc_text": "Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud . Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_473", "psc_text": "vestram charitas dilectionis astrinxerit, scriptorum vestrorum series evidenter innotuit; magnumque fomitem nobis contulere laetitiae, quod ea et benigna pietate composita et Deo placita dilectione fervere didicimus. Ut igitur breviter diximus, ita mentem vestram epistola quam direxistis exposuit, ut auctor ejus abesse minime crederetur. Nec enim absentes judicandi sunt, quorum animus ab alterutra charitate non discrepat Quamvis autem nec virtus, nec aetas vos, sicut scribitis, ad nos venire permittat, ut de fraternitatis vestrae corporali possimus gratulari praesentia, tamen, quia animus noster vobis, vesterque nobis unitus est, 660 vicissim nobis per omnia praesentes sumus, dum nos unita per amorem mente conspicimus. Salutantes praeterea fraternitatem vestram, congruo charitatis affectu hortamur, ut officium primatus, quod Deo habetis auctore, tota intentione sic studeatis sagaciter exhibere, quatenus ad hunc vos ordinem pervenisse et animae vestrae proficiat, et aliis in futuro exemplum bonae imitationis existat. Estote ergo praecipue in ordinatione solliciti (Grat. 1, q. 1, c. 119);", "candidate_score": 0.69179, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_3_5", "bdc_text": "Utinam occasio nobis esse possit et facultas aliquando vicissim tibi tuisque ex animo gratificandi . Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_473", "psc_text": "vestram charitas dilectionis astrinxerit, scriptorum vestrorum series evidenter innotuit; magnumque fomitem nobis contulere laetitiae, quod ea et benigna pietate composita et Deo placita dilectione fervere didicimus. Ut igitur breviter diximus, ita mentem vestram epistola quam direxistis exposuit, ut auctor ejus abesse minime crederetur. Nec enim absentes judicandi sunt, quorum animus ab alterutra charitate non discrepat Quamvis autem nec virtus, nec aetas vos, sicut scribitis, ad nos venire permittat, ut de fraternitatis vestrae corporali possimus gratulari praesentia, tamen, quia animus noster vobis, vesterque nobis unitus est, 660 vicissim nobis per omnia praesentes sumus, dum nos unita per amorem mente conspicimus. Salutantes praeterea fraternitatem vestram, congruo charitatis affectu hortamur, ut officium primatus, quod Deo habetis auctore, tota intentione sic studeatis sagaciter exhibere, quatenus ad hunc vos ordinem pervenisse et animae vestrae proficiat, et aliis in futuro exemplum bonae imitationis existat. Estote ergo praecipue in ordinatione solliciti (Grat. 1, q. 1, c. 119);", "candidate_score": 0.677571, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_21_23", "bdc_text": "Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe . Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 . Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc.", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_51", "psc_text": "In quo etiam rationali vigilanter adjungitur, ut duodecim patriarcharum nomina describantur. Ascriptos enim Patres in pectore ferre, est antiquorum vitam sine intermissione cogitare. Nam tunc sacerdos irreprehensibiliter graditur, cum exempla Patrum praecedentium indesinenter intuetur, cum sanctorum vestigia sine cessatione considerat, et cogitationes illicitas deprimit, ne extra ordinis sui limitem pedem operis tendat. Rursum cum me ad consideranda debita pastoris opera confero, perpendo quanta intentione curandum est ut sit operatione praecipuus, quatenus vitae viam subditis vivendo denuntiet, et grex, qui pastoris vocem moresque sequitur, per exempla melius quam per verba gradiatur. Qui enim loci sui necessitate cogitur summa dicere, hac eadem necessitate compellitur summa monstrare. Illa namque vox libentius auditorum 509 cor penetrat, quam dicentis vita commendat; quia quod loquendo praecipit, ostendendo adjuvat ut fiat. Hinc enim per prophetam dicitur: Super montem excelsum ascende tu qui evangelizas Sion (Isai. XL, 9) . Ut videlicet qui coelesti praedicatione utitur, ima jam terrenorum", "candidate_score": 0.674388, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_21_23", "bdc_text": "Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe . Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 . Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc.", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_79", "psc_text": "millium angelorum frequentiam, per Ecclesiam primitivorum qui conscripti sunt in coelis, sub hoc pastoralis curae onere lassescentem orationis tuae intercessione adjuva, ne suscepta me pondera ultra vires premant. Memor vero quod scriptum est: Orate pro invicem ut salvemini (Jac. V, 16) , etiam impendo quod peto. Sed recipiam quod impendo. Dum enim nos vobis per orationis opem conjungimur, quasi ambulantes per lubricum vicissim nobis manum tenemus, fitque ex magna provisione charitatis ut eo singulorum robustius charitas perfigatur, quo in alterum alter innititur. Praeterea, quia corde creditur ad justitiam, ore autem confessio fit ad salutem, sicut sancti Evangelii quatuor libros, sic quatuor concilia suscipere et venerari me fateor. Nicaenum scilicet, in quo perversum Arii dogma destruitur; Constantinopolitanum quoque, in quo Eunomii et Macedonii error convincitur; Ephesinum etiam primum, in quo Nestorii impietas judicatur; Chalcedonense vero, in quo Eutychis Dioscorique pravitas reprobatur; tota devotione complector, integerrima approbatione custodio: quia in his velut", "candidate_score": 0.667442, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_10_12", "bdc_text": "Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto :", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1665", "psc_text": "consideret vigilantia ut in fide duorum auctorum supradictorum sibi invicem contrariorum probanda nulla sit inter te et Hieronymum in sententia promenda dissonantia, ne nobis undique sint angustiae, ut aut tibi, aut illi consentiamus. Parce in hoc infirmis, ne scandalum diversitatis ostendas. Simpliciter enim ego tibi confiteor quod contra sancti Hieronymi auctoritatem veniens, apud Occidentis Ecclesias haereticus seu respuendus erit; illi enim per omnia indubitatam in Scripturis divinis accommodant fidem. Sed haec de Pascha sufficiant. Caeterum de episcopis illis quid judicas interrogo, qui contra canones ordinantur, id est quos tu Simoniacos et Giltas auctor pestes scripsistis. Nunquid cum illis communicandum est? Quia, quod gravius est, multi in hac provincia 1039 tales esse noscuntur, aut de aliis qui, in Diaconatu violati, postea ad episcoporum gradum eliguntur [ Ms. gradare leguntur]? Sunt enim quorum in his novimus conscientias; et cum nostra parvitate id conferentes, certum scire volebant si sine periculo post hoc [", "candidate_score": 0.663478, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_16_18", "bdc_text": "sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus . Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit . Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1775", "psc_text": "Si quam magna sit, frater charissime, pacis virtus attendimus, quo a nobis studio sit colenda 1073 agnoscimus. Hanc quippe Dominus et Redemptor noster in magno munere discipulis suis relinquere ac dare dignatus est, ut eos qui firmitate ei fidei cohaerebant, per hanc sibi pia faceret participatione consortes. Scriptum namque est: Beati pacifici, quoniam filii Dei vocabuntur (Matth. V, 9) . Quisquis ergo patris haeres esse desiderat, filius existere hanc custodiendo non renuat. Nam qui locum praebet discordiae, ipse profecto tanti se muneris exsortem esse constituit. Cum igitur fidei tuae sinceritas catholica nobis, ut oportuit, Deo propitio sit rectitudine declarata, magna nimis admiratione suspendimur, ut eos quos bene credere, et recte sentire cognoscis, frustra quorumdam scandalizari vitio patiaris, ut aliorum culpa fraternitatis tuae fuscetur opinio. Nam quomodo sine erroris suspicione sit, qui patientiam praestat erranti? Aut quam de se aestimationem praebeat, si ea quae fervor fidei postulat, aperta purgari satisfactione non", "candidate_score": 0.658809, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_15_17", "bdc_text": "Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ; sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus . Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2313", "psc_text": "IMPERATRICEM. Gratulatur de adepto imperio. Divinam illi precatur gratiam. Romanam Ecclesiam commendat. Gregorius Leontiae Augustae. Quae lingua loqui, quis animus cogitare sufficiat quantas de serenitate vestri imperii omnipotenti Deo gratias debemus, quod tam dura longi temporis pondera cervicibus nostris amota sunt, et imperialis culminis lene jugum rediit quod libeat portare subjectis? Reddatur ergo Creatori omnium ab hymnidicis angelorum choris gloria in coelo, persolvatur ab hominibus gratiarum actio in terra, quia universa respublica, quae multa moeroris pertulit vulnera, jam nunc consolationis vestrae invenit fomenta. Unde nobis necesse est omnipotentis Dei misericordiam enixius exorare, ut cor vestrae pietatis sua semper dextera teneat, ejusque cogitationes coelestis gratiae ope dispenset, quatenus tranquillitas vestra tanto rectius valeat sibi servientes regere, quanto dominatori omnium noverit verius deservire. In amore catholicae fidei faciat defensores suos, quos fecit ex benigno opere imperatores nostros. Infundat in vestris mentibus zelum simul et mansuetudinem, ut semper pio fervore valeatis et quidquid", "candidate_score": 0.64806, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_28_30", "bdc_text": "ambulemus in ea etc. Amabo te merito tuo maximo . Ignosce τῷ αὐτοσχεδιάζοντ ι et ut ad amicum . . . humanum doctissimumque ac pientissimum vel quicquid in buccam effutienti garrientique veniat , scribam .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", "candidate_score": 0.646502, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_15_17", "bdc_text": "Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ; sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus . Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_783", "psc_text": "de sancto Ignatio vestra beatitudo cognoscat, quia non solum vester est, sed etiam noster. Sicut enim magistrum ejus apostolorum principem habemus communem, ita quoque ejusdem principis discipulum nullus nostrum habeat privatum. Benedictionem autem vestram qua debuimus mente suscepimus, bene redolentem, bene sapientem. Et omnipotenti Deo gratias agimus, quia et odora sunt et sapora quae agitis, quae dicitis, quae datis. De vita igitur vestra dicamus pariter, dicamus omnes: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis. EPISTOLA XL. AD MAURICIUM AUGUSTUM. Conqueritur quod fatuus appellatus sit, quod de Ariulphi ad pacem animo plus aliis credatur quam sibi; quod interim captiva ducatur Italia. Imperatorem, ut debitam sacerdotibus reverentiam impendat, multis hortatur. Quas accepit ipse enumerat plagas. Gregorium praefectum et Castorium magistrum militum excusat. Diversum fore ab imperatorio divinum judicium. Gregorius Mauricio Augusto. In serenissimis jussionibus suis dominorum pietas, dum me de quibusdam redarguere studuit, parcendo mihi minime pepercit. Nam", "candidate_score": 0.644725, "ce_score": null } ] }, { "rank": 18, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1", "max_score": 0.694868, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9_11", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_107", "psc_text": "sanari cupimus et optamus, quid ad haec dicitis? uos certe nobis obicere soletis Cypriani litteras, Cypriani sententiam, Cypriani concilium; cur auctoritatem Cypriani pro uestro schismate adsumitis et eius exemplum pro ecclesiae pace respuitis? quis autem nesciat sanctam scripturam canonicam tam ueteris quam noui testamenti certis suis terminis contineri eamque omnibus posterioribus episcoporum litteris ita praeponi, ut de illa omnino dubitari et disceptari non possit, utrum uerum uel utrum rectum sit quidquid in ea scriptum esse constiterit, episcoporum autem litteras, quae post confirmatum canonem uel scriptae sunt uel scribuntur, et per sermonem forte sapientiorem cuiuslibet in ea re peritioris et per aliorum episcoporum grauiorem auctoritatem doctioremque prudentiam et per concilia licere reprehendi, si quid in eis forte a ueritate deuiatum est, et ipsa concilia, quae per singulas regiones uel prouincias fiunt, plenariorum conciliorum auctoritati, quae fiunt ex uniuerso orbe christiano, sine ullis ambagibus cedere ipsaque plenaria saepe priora a posterioribus emendari,", "candidate_score": 0.694868, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_4_6", "bdc_text": "Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud . Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_433", "psc_text": "iam ad illa eloquia pacifica Cypriani, hoc est ad epistulae finem omnibus consideratis pertractatisque peruentum est, quae me legentem et saepe repetentem non satiant. tanta ex eis iucunditas frateruifraterni amoris exhalat, tanta dulcedo caritatis exuberat. haec tibi, inquit, breuiterpro nostra mediocritate rescripsimus, frater carissime, nemini praescribentes aut praeiudicantes quominusunusquisqueepiscoporumquodputatfaciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus (diuinam) concordiam et dominicam pacem tenemus, maxime cum et apostolus dicat: 'si quis autem putauerit contentiosus esse, nos talem consuetudinem non habemus neque ecclesia dei.' seruatur a nobis patienter et leniter caritas animi, collegii honor, uinculum fidei, concordia sacerdotii. propter hoc etiam libellum de bono patien-tiae quantum ualuit nostra mediocritas permittente domino et inspirante conscripsimus, quem ad te pro mutua dilectione transmisimus. § 23 In his uerbis multa consideranda sunt, quibus in hoc uiro, qui dilexit decorem domus domini et", "candidate_score": 0.694679, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9_11", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_211", "psc_text": "opinionum carnalium uanitatem emendauerint, denuo quod acceperant repetendum est? accipit quisque secundum fidem suam, sed quantum capit gubernante illa misericordia dei, de qua praesumens idem apostolus dicit: si quid aliter sapitis, id quoque uobis deus reuelabit. laquei tamen haereticorum et schismaticorum propterea carnalibus nimium perniciosi sunt, quia ipse prouectus eorum intercluditur confirmata sententia uanitatis aduersus catholicam ueritatem et confirmata animositate dissensionis aduersus catholicam pacem. sacramenta tamen, si eadem sunt, ubique sunt integra, etiamsi praue intelleguntur et discordiose tractantur, sicut scriptura ipsius euangelii, si eadem ipsa est, ubique integra est, etiamsi innumerabili falsarum opinionum uarietate adseratur. nam quod ait Hieremias: 1. 6 Matth. 28, 19 9 1 Cor. 3, 1 12 I Cor. 2, 14 16 cf. Matth. 9, 29 18 Phil. 3, 15. 2 fili Kml, item lin. 6 3 eisdem] eiusdem Mmls 4 esse J 5 si sub KL fort. recte, cf. index 'stili errata' hisdem JKLMpq eisdrm Nv", "candidate_score": 0.693895, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_10_12", "bdc_text": "Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto :", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_107", "psc_text": "sanari cupimus et optamus, quid ad haec dicitis? uos certe nobis obicere soletis Cypriani litteras, Cypriani sententiam, Cypriani concilium; cur auctoritatem Cypriani pro uestro schismate adsumitis et eius exemplum pro ecclesiae pace respuitis? quis autem nesciat sanctam scripturam canonicam tam ueteris quam noui testamenti certis suis terminis contineri eamque omnibus posterioribus episcoporum litteris ita praeponi, ut de illa omnino dubitari et disceptari non possit, utrum uerum uel utrum rectum sit quidquid in ea scriptum esse constiterit, episcoporum autem litteras, quae post confirmatum canonem uel scriptae sunt uel scribuntur, et per sermonem forte sapientiorem cuiuslibet in ea re peritioris et per aliorum episcoporum grauiorem auctoritatem doctioremque prudentiam et per concilia licere reprehendi, si quid in eis forte a ueritate deuiatum est, et ipsa concilia, quae per singulas regiones uel prouincias fiunt, plenariorum conciliorum auctoritati, quae fiunt ex uniuerso orbe christiano, sine ullis ambagibus cedere ipsaque plenaria saepe priora a posterioribus emendari,", "candidate_score": 0.693074, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8_10", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_211", "psc_text": "opinionum carnalium uanitatem emendauerint, denuo quod acceperant repetendum est? accipit quisque secundum fidem suam, sed quantum capit gubernante illa misericordia dei, de qua praesumens idem apostolus dicit: si quid aliter sapitis, id quoque uobis deus reuelabit. laquei tamen haereticorum et schismaticorum propterea carnalibus nimium perniciosi sunt, quia ipse prouectus eorum intercluditur confirmata sententia uanitatis aduersus catholicam ueritatem et confirmata animositate dissensionis aduersus catholicam pacem. sacramenta tamen, si eadem sunt, ubique sunt integra, etiamsi praue intelleguntur et discordiose tractantur, sicut scriptura ipsius euangelii, si eadem ipsa est, ubique integra est, etiamsi innumerabili falsarum opinionum uarietate adseratur. nam quod ait Hieremias: 1. 6 Matth. 28, 19 9 1 Cor. 3, 1 12 I Cor. 2, 14 16 cf. Matth. 9, 29 18 Phil. 3, 15. 2 fili Kml, item lin. 6 3 eisdem] eiusdem Mmls 4 esse J 5 si sub KL fort. recte, cf. index 'stili errata' hisdem JKLMpq eisdrm Nv", "candidate_score": 0.692124, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9_11", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_463", "psc_text": "consensisse, uerum etiam contra scripsisse adque praecepisse. qui utique Stephanus non propterea communicauit haereticis, quia baptisma Christi, quod in eorum peruersitate integrum mansisse cognouit, inprobare non ausus est. nam si non habent baptismum qui de deo praua sentiunt, hoc posse et intus accidere iam satis ut arbitror disputatum est. apostoli autem nihil quidem exinde praeceperunt, sed consuetudo illa quae opponebatur Cypriano ab eorum traditione exordium sumpsisse credenda est, sicut sunt multa quae uniuersa tenet ecclesia et ob hoc ab apostolis praecepta bene creduntur, quamquam scripta non repperiantur. § 32 'At enim scriptum est de haereticis quod a semet ipsis damnati sunt.' quid ergo? et illi non a semet ipsis damnati sunt quibus dictum est: in quo enim alterum iudicas temet ipsum condemnas? his autem dicit apostolus: qui praedicas non furandum furaris et cetera. et tales profecto erant illi, qui, cum essent episcopi et cum ipso Cypriano in unitate catholica constituti,", "candidate_score": 0.691184, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_5_7", "bdc_text": "Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud . Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas . Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam :", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_433", "psc_text": "iam ad illa eloquia pacifica Cypriani, hoc est ad epistulae finem omnibus consideratis pertractatisque peruentum est, quae me legentem et saepe repetentem non satiant. tanta ex eis iucunditas frateruifraterni amoris exhalat, tanta dulcedo caritatis exuberat. haec tibi, inquit, breuiterpro nostra mediocritate rescripsimus, frater carissime, nemini praescribentes aut praeiudicantes quominusunusquisqueepiscoporumquodputatfaciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus (diuinam) concordiam et dominicam pacem tenemus, maxime cum et apostolus dicat: 'si quis autem putauerit contentiosus esse, nos talem consuetudinem non habemus neque ecclesia dei.' seruatur a nobis patienter et leniter caritas animi, collegii honor, uinculum fidei, concordia sacerdotii. propter hoc etiam libellum de bono patien-tiae quantum ualuit nostra mediocritas permittente domino et inspirante conscripsimus, quem ad te pro mutua dilectione transmisimus. § 23 In his uerbis multa consideranda sunt, quibus in hoc uiro, qui dilexit decorem domus domini et", "candidate_score": 0.690139, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8_10", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_463", "psc_text": "consensisse, uerum etiam contra scripsisse adque praecepisse. qui utique Stephanus non propterea communicauit haereticis, quia baptisma Christi, quod in eorum peruersitate integrum mansisse cognouit, inprobare non ausus est. nam si non habent baptismum qui de deo praua sentiunt, hoc posse et intus accidere iam satis ut arbitror disputatum est. apostoli autem nihil quidem exinde praeceperunt, sed consuetudo illa quae opponebatur Cypriano ab eorum traditione exordium sumpsisse credenda est, sicut sunt multa quae uniuersa tenet ecclesia et ob hoc ab apostolis praecepta bene creduntur, quamquam scripta non repperiantur. § 32 'At enim scriptum est de haereticis quod a semet ipsis damnati sunt.' quid ergo? et illi non a semet ipsis damnati sunt quibus dictum est: in quo enim alterum iudicas temet ipsum condemnas? his autem dicit apostolus: qui praedicas non furandum furaris et cetera. et tales profecto erant illi, qui, cum essent episcopi et cum ipso Cypriano in unitate catholica constituti,", "candidate_score": 0.689951, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8_10", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_536", "psc_text": "faciunt regnum dei non heredi tabutabn ni. deinde adiecit et dixit: condemnat itaque apostolus cum omnibus malis et qui diu-isionem faciunt, hoc est schismatieos et haeretiooshaereticos. bene quod enumerans opera carnis, inter quae et haereses sunt, inuenit et dixit simul omnia damnantem apostolum. interroget ergo ipse sanctum Cyprianum et audiat ab eo, quam multi etiam intus secundum opera mala carnis uiuunt, quae cum haeresibus damnat apostolus, et tamen baptizant et baptizantur. cur ergo soli haeretici dicuntur baptismum habere non posse, quem habent socii damnationis ipeorumipsorum? § 20 Iaimarius a Lambese dirit: SecunditmSecundum scripturarum sanctarum auctoritatem decerno haereticos mnnesomnes baptixandas et sic in ecclesiam sanctam admittendos. § 21 Huic respondetur: Secundum scripturarum sanctarum auctoritatem decreuit concilium catholicum orbis terrarum 3 Epb. 4, 4-5 6 Cypr. senteot, epiac. b. lob. 3, 6 8 cf. Ioh. 4, 24 10 Gal. 6, 19,....-21 25 Cypr. sentent. episc. 6 5 adaertionie N 9 scibsmatiei N", "candidate_score": 0.686445, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8_10", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_107", "psc_text": "sanari cupimus et optamus, quid ad haec dicitis? uos certe nobis obicere soletis Cypriani litteras, Cypriani sententiam, Cypriani concilium; cur auctoritatem Cypriani pro uestro schismate adsumitis et eius exemplum pro ecclesiae pace respuitis? quis autem nesciat sanctam scripturam canonicam tam ueteris quam noui testamenti certis suis terminis contineri eamque omnibus posterioribus episcoporum litteris ita praeponi, ut de illa omnino dubitari et disceptari non possit, utrum uerum uel utrum rectum sit quidquid in ea scriptum esse constiterit, episcoporum autem litteras, quae post confirmatum canonem uel scriptae sunt uel scribuntur, et per sermonem forte sapientiorem cuiuslibet in ea re peritioris et per aliorum episcoporum grauiorem auctoritatem doctioremque prudentiam et per concilia licere reprehendi, si quid in eis forte a ueritate deuiatum est, et ipsa concilia, quae per singulas regiones uel prouincias fiunt, plenariorum conciliorum auctoritati, quae fiunt ex uniuerso orbe christiano, sine ullis ambagibus cedere ipsaque plenaria saepe priora a posterioribus emendari,", "candidate_score": 0.685396, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_10", "bdc_text": "Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_107", "psc_text": "sanari cupimus et optamus, quid ad haec dicitis? uos certe nobis obicere soletis Cypriani litteras, Cypriani sententiam, Cypriani concilium; cur auctoritatem Cypriani pro uestro schismate adsumitis et eius exemplum pro ecclesiae pace respuitis? quis autem nesciat sanctam scripturam canonicam tam ueteris quam noui testamenti certis suis terminis contineri eamque omnibus posterioribus episcoporum litteris ita praeponi, ut de illa omnino dubitari et disceptari non possit, utrum uerum uel utrum rectum sit quidquid in ea scriptum esse constiterit, episcoporum autem litteras, quae post confirmatum canonem uel scriptae sunt uel scribuntur, et per sermonem forte sapientiorem cuiuslibet in ea re peritioris et per aliorum episcoporum grauiorem auctoritatem doctioremque prudentiam et per concilia licere reprehendi, si quid in eis forte a ueritate deuiatum est, et ipsa concilia, quae per singulas regiones uel prouincias fiunt, plenariorum conciliorum auctoritati, quae fiunt ex uniuerso orbe christiano, sine ullis ambagibus cedere ipsaque plenaria saepe priora a posterioribus emendari,", "candidate_score": 0.682038, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_3_5", "bdc_text": "Utinam occasio nobis esse possit et facultas aliquando vicissim tibi tuisque ex animo gratificandi . Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_433", "psc_text": "iam ad illa eloquia pacifica Cypriani, hoc est ad epistulae finem omnibus consideratis pertractatisque peruentum est, quae me legentem et saepe repetentem non satiant. tanta ex eis iucunditas frateruifraterni amoris exhalat, tanta dulcedo caritatis exuberat. haec tibi, inquit, breuiterpro nostra mediocritate rescripsimus, frater carissime, nemini praescribentes aut praeiudicantes quominusunusquisqueepiscoporumquodputatfaciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus (diuinam) concordiam et dominicam pacem tenemus, maxime cum et apostolus dicat: 'si quis autem putauerit contentiosus esse, nos talem consuetudinem non habemus neque ecclesia dei.' seruatur a nobis patienter et leniter caritas animi, collegii honor, uinculum fidei, concordia sacerdotii. propter hoc etiam libellum de bono patien-tiae quantum ualuit nostra mediocritas permittente domino et inspirante conscripsimus, quem ad te pro mutua dilectione transmisimus. § 23 In his uerbis multa consideranda sunt, quibus in hoc uiro, qui dilexit decorem domus domini et", "candidate_score": 0.68078, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_6_8", "bdc_text": "Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas . Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam : videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc.", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_166", "psc_text": "iure communionis uoluit amouere dicens: neminem iudicantesindicantes aut a iure communionis aliquem si diuersum senserit amouentes. § 2 Uideo tamen quid adhuc a me possit inquiri, uidelicet ut respondeam uerisimilibus illis rationibus, quibus uel ante Agrippinus uel ipse Cyprianus uel illi, qui eis in Africa consenserunt, uel si forte aliqui ex transrnarinis terris longeque discretis nullo quidem siue plenario siue saltem regionali concilio, sed epistulari conloquio commoti sunt, ut hoc esse faciendum putarent, quod et consuetudo ecclesiae pristina non habebat et postea catholicus orbis terrarum robustissima firmitate consensionis exclusit, ut, quod per disputationes eiusmodi in aliquorum mentes inrepere coeperat, de salute ueniens unitatis 'potentior ueritas et uniuersalis medicina sanaret. hunc itaque sermonem uideant quam securus adgrediar. si adsequi et ostendere non potuero, quomodo refellantur ea, quae de concilio Cypriani uel epistulis eius adfirmant, Christi baptismum per haereticos dari non posse, in ea ecclesia manebo securus, 10 Cypr. sentent. episc. praef...", "candidate_score": 0.675043, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_6", "bdc_text": "Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_512", "psc_text": "proferamus neminem iudicaniesindicantes aut a iure communionis aliquem si diiiersumdiuersum senserit amoue-ntes. neque enim quisquam nostrum episcopum se episcoporum constituit aut tyrannico terrore ad obsequendi necessitatem collegciscollegas suos adigit, quando habeat omnis episcopus pro licentia libertatis et potestatis suae arbitrium proprium tamque iudicari ab alio non possit quam nec ipse potest alterum iudicareindicare. sed expectemus uniuersi iudiciumindicium doniinidomini nostri JesuIesu Christi qui unus et solus habet potestatem et praeponendi nos in ecclesiae suae gubcrnationegubernatione et de actu nostro iudicandiindicandi. § 10 Iam satis, quantum arbitror, non solum ad epistulam quam Iubaiano scripsit, sed etiam ad illam quam ad Quintum dedit et ad illam quam cum quibusdam collegis ad quosdam collegas et ad illam quam ad Pompeium, quantum potuimus, pro uniuersitate catholicae consensionis adque concilii, in cuius unitate isti tamquam pia membra manserunt, libris superioribus disputauimus. quapropter iam opportunum uidetur quid etiam ceteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam", "candidate_score": 0.670152, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_6_8", "bdc_text": "Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas . Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam : videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc.", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_279", "psc_text": "disputatio dissuadere non potuit et quod plenarium concilium confirmauit, hoc sequimur'! huc accedit, quia bene perspectis ex utroque latere disputationis rationibus et scripturarum testimoniis potest etiam dici: 'quod ueritas declarauit, hoc sequimur.' § 10 Nam reuera illud, quod quidam Cypriani disputationibus opponebant, quod ait apostolus: uerumtamen omni modo siue per occasionem siue per ueritatem Christus adnuntietur, recte Cyprianus refellit ostendens ad causam haereticorum non pertinere, quoniam de his dicebat apostolus, qui cum maliuola inuidia sua quaerentes interius uersabantur. Christum quidem adnuntiabant, sicut se habet uentasueritas qua Christo credimus, sed non eo animo quo a bonis euangelistis illius columbae filiis adnuntiabatur. neque enim de haereticis, inquit, aut de eorum baptismo 2 cf. Gal. 2, 14 12 Cypr. ep. 73, 13 21 Phil. 1, 18 28 Cypr. ep. 73, 14 2 petrus apostolus L 4 esset et in Nml esse et] esset Kml 9 creditor Nml talia JKVm2v alia cet. 12 nec]", "candidate_score": 0.669007, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_17_19", "bdc_text": "Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit . Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit . Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_508", "psc_text": "M accepit Mp.ç magis] maius v 24 ualeat J exitum Kml 25 coniunctio Lml 26 a om. N catholicam pacem, sub eodem baptismate quod acceperat eius peccata dimittentur propter uinculum caritatis, sub quo baptismate peccata eius tenebantur propter sacrilegium diuisionis, quia illud et in homine iusto et in homine iniusto semper sanctum est, quod neque alicuius aequitate augetur neque alicuius iniquitate minuitur. § 8 Quae cum ita sint, quid huic iam perspicuae ueritati\\\\ officit, quod multi coepiscopi Cypriano in illam sententiam consenserunt suasque in idem conuenientes proprias protulerunt, nisi ut magis magisque illius uiri erga unitatem Christi cantascaritas innotescat? si enim solus ista sentiens nullo consentiente remaneret, uideretur propterea refriguisse ab scelere schismatis, quia socios non inueniebat erroris. tam multis autem sibi consentientibus quod cum ceteris diuersa sentientibus in unitate permansit, catholicae uniuersitatis sanctissimum uinculum non timore solitudinis, sed pacis amore seruauit. quapropter posset quidem iam uideri superfluum ceterorum etiam", "candidate_score": 0.667796, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_17_19", "bdc_text": "Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit . Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit . Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_278", "psc_text": "9 Non ergo inuenimus ab apostolis aliquem, cum aput haereticos baptizatus esset, in eodem baptismo admissum esse et communicasse. sed neque hoc inuenimus, ab haereticis aliquem uenientem, qui aput illos fuerit baptizatus, ab apostolis denuo baptizatum. sed illa consuetudo, quam etiam tunc homines sursum uersus respicientes non uidebant a posterioribus institutam, recte ab apostolis tradita creditur, et talia multa sunt, quae longum est repetere. quapropter si non nihil dicebant, quibus id quod ei uisum est uolens persuadere Cyprianus ait: nec quisquam dicat: 'quod accepimus ab apostolis hoc sequimur', quanto robustius nunc dicimus: 'quod ecclesiae consuetudo semper tenuit et quod haec disputatio dissuadere non potuit et quod plenarium concilium confirmauit, hoc sequimur'! huc accedit, quia bene perspectis ex utroque latere disputationis rationibus et scripturarum testimoniis potest etiam dici: 'quod ueritas declarauit, hoc sequimur.' § 10 Nam reuera illud, quod quidam Cypriani disputationibus opponebant, quod ait apostolus: uerumtamen omni modo siue per", "candidate_score": 0.664854, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_17_19", "bdc_text": "Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit . Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit . Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_92", "psc_text": "miseri et nisi se corrigant a semet ipsis omnino damnati, qui hoc in tanto uiro eligunt imitari quod illi propterea non obfuit, quia in eam pacem, unde isti aberrarunt qui uiam pacis non cognouerunt, perseuerantissimis usque in finem gressibus ambulauit. est quidem quod Christi baptisma ubique sanctum est et quamuis aput haereticos uel schismaticos, ipsius tamen haeresis uel schismatis non est, et ideo nec ad ipsam catholicam inde uenientes oportet denuo baptizari. sed tamen hoc aliud est, aliud a catholica pace deuiantes et in nefariam praecisionis foueam praecipitatos rebaptizandos insuper iudicare. nam illum naeuum in candore sanctae animae caritatis ubera contegebant, hanc autem fuliginem in istorum tartarea foeditate uultus inpacatus ostentat. sed ea quae deinceps, quod ad beati Cypriani auctoritatem adtinet; tractaturi sumus, ab alio sumemus exordio. 14 Ps. 13, 3 3 *M.firmata N 4 conpensandum Lmlp.m1 6 myrtyris J 7 existit N 8 donastictarum Nml 12 damnata $pr. 13", "candidate_score": 0.664837, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_16_18", "bdc_text": "sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus . Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit . Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_92", "psc_text": "miseri et nisi se corrigant a semet ipsis omnino damnati, qui hoc in tanto uiro eligunt imitari quod illi propterea non obfuit, quia in eam pacem, unde isti aberrarunt qui uiam pacis non cognouerunt, perseuerantissimis usque in finem gressibus ambulauit. est quidem quod Christi baptisma ubique sanctum est et quamuis aput haereticos uel schismaticos, ipsius tamen haeresis uel schismatis non est, et ideo nec ad ipsam catholicam inde uenientes oportet denuo baptizari. sed tamen hoc aliud est, aliud a catholica pace deuiantes et in nefariam praecisionis foueam praecipitatos rebaptizandos insuper iudicare. nam illum naeuum in candore sanctae animae caritatis ubera contegebant, hanc autem fuliginem in istorum tartarea foeditate uultus inpacatus ostentat. sed ea quae deinceps, quod ad beati Cypriani auctoritatem adtinet; tractaturi sumus, ab alio sumemus exordio. 14 Ps. 13, 3 3 *M.firmata N 4 conpensandum Lmlp.m1 6 myrtyris J 7 existit N 8 donastictarum Nml 12 damnata $pr. 13", "candidate_score": 0.664049, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_10", "bdc_text": "Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_211", "psc_text": "opinionum carnalium uanitatem emendauerint, denuo quod acceperant repetendum est? accipit quisque secundum fidem suam, sed quantum capit gubernante illa misericordia dei, de qua praesumens idem apostolus dicit: si quid aliter sapitis, id quoque uobis deus reuelabit. laquei tamen haereticorum et schismaticorum propterea carnalibus nimium perniciosi sunt, quia ipse prouectus eorum intercluditur confirmata sententia uanitatis aduersus catholicam ueritatem et confirmata animositate dissensionis aduersus catholicam pacem. sacramenta tamen, si eadem sunt, ubique sunt integra, etiamsi praue intelleguntur et discordiose tractantur, sicut scriptura ipsius euangelii, si eadem ipsa est, ubique integra est, etiamsi innumerabili falsarum opinionum uarietate adseratur. nam quod ait Hieremias: 1. 6 Matth. 28, 19 9 1 Cor. 3, 1 12 I Cor. 2, 14 16 cf. Matth. 9, 29 18 Phil. 3, 15. 2 fili Kml, item lin. 6 3 eisdem] eiusdem Mmls 4 esse J 5 si sub KL fort. recte, cf. index 'stili errata' hisdem JKLMpq eisdrm Nv", "candidate_score": 0.661734, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_16_18", "bdc_text": "sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus . Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit . Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_607", "psc_text": "68 Iste si conuinceret eos qui diuersa sentiebant et hoc tenebant, quod etiam postea totus orbis christiano concilio confirmatus optinuit, ita consuetudinem sequi ut contemnerent ueritatem, haec uerba formidare deberemus; cum uero illa consuetudo et a ueritate propagata et ueritate roborata repperiatur, nihil in hac sententia pertimescimus. et tamen si illi circa fratres inuidi erant et maligni aut circa deum ingrati, ecce qualibus communicabant, ecce quales diuersa sentientes, sicut Cyprianus praedixit, a iure communionis non amouebant, ecce a quibus non polluebantur in conseruatione unitatis, ecce quantum amandum sit uinculum pacis, ecce quid considerent qui nobis de praecessorum episcoporum concilio calumniantur, quorum caritatem non imitantur et quorum exemplo considerato iure damnantur. si consuetudo erat, sicut haec sententia testis est, ut haeretici uenientes ad ecclesiam cum baptismate quod habebant susciperentur, aut hoc recte fiebat aufr mali bonos in unitate non maculant. si recte fiebat, cur orbem terrarum, quia sic recipiuntur, accusant? si", "candidate_score": 0.659258, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_5", "bdc_text": "Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_433", "psc_text": "iam ad illa eloquia pacifica Cypriani, hoc est ad epistulae finem omnibus consideratis pertractatisque peruentum est, quae me legentem et saepe repetentem non satiant. tanta ex eis iucunditas frateruifraterni amoris exhalat, tanta dulcedo caritatis exuberat. haec tibi, inquit, breuiterpro nostra mediocritate rescripsimus, frater carissime, nemini praescribentes aut praeiudicantes quominusunusquisqueepiscoporumquodputatfaciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus (diuinam) concordiam et dominicam pacem tenemus, maxime cum et apostolus dicat: 'si quis autem putauerit contentiosus esse, nos talem consuetudinem non habemus neque ecclesia dei.' seruatur a nobis patienter et leniter caritas animi, collegii honor, uinculum fidei, concordia sacerdotii. propter hoc etiam libellum de bono patien-tiae quantum ualuit nostra mediocritas permittente domino et inspirante conscripsimus, quem ad te pro mutua dilectione transmisimus. § 23 In his uerbis multa consideranda sunt, quibus in hoc uiro, qui dilexit decorem domus domini et", "candidate_score": 0.659086, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_25_27", "bdc_text": "nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt . Haec via est isthaec e. . . We-derek Adonai :", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_463", "psc_text": "consensisse, uerum etiam contra scripsisse adque praecepisse. qui utique Stephanus non propterea communicauit haereticis, quia baptisma Christi, quod in eorum peruersitate integrum mansisse cognouit, inprobare non ausus est. nam si non habent baptismum qui de deo praua sentiunt, hoc posse et intus accidere iam satis ut arbitror disputatum est. apostoli autem nihil quidem exinde praeceperunt, sed consuetudo illa quae opponebatur Cypriano ab eorum traditione exordium sumpsisse credenda est, sicut sunt multa quae uniuersa tenet ecclesia et ob hoc ab apostolis praecepta bene creduntur, quamquam scripta non repperiantur. § 32 'At enim scriptum est de haereticis quod a semet ipsis damnati sunt.' quid ergo? et illi non a semet ipsis damnati sunt quibus dictum est: in quo enim alterum iudicas temet ipsum condemnas? his autem dicit apostolus: qui praedicas non furandum furaris et cetera. et tales profecto erant illi, qui, cum essent episcopi et cum ipso Cypriano in unitate catholica constituti,", "candidate_score": 0.652124, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_18_20", "bdc_text": "Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit . Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ; sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_738", "psc_text": "ipsius autem sacramenti integritatem nihil intersit. si enim nihil interest ad integritatem sacramenti in ipsa catholica, utrum id aliqui fallaciter au ueraciter agant, cum tamen hoc idem utrique agant, cur extra intersit non uideo, quando ille qui accipit non simulatione palliatus, sed religione mutatus est. an plus ualent ad confirmandum sacramentum alii ueraces inter quos agitur, quam ad frustrandum illi fallaces a quibus agitur et in quibus agitur? et tamen, si postea prodatur, nemo repetit, sed aut excommunicando punitur illa simulatio aut paenitendo sanatur. § 102 Sed nobis tutum est in ea non progredi aliqua temeritate sententiae, quae nullo in catholico regionali concilio coepta, nullo plenario terminata sunt, id autem fiducia securae uocis adaerereadserere, quod in gubernatione domini dei nostri et saluatoris Iesu Christi uniuersalis ecclesiae consensione roboratum est. uerumtamen si quis me forte in eo concilio constitutum, ubi talium rerum quaestio uersaretur, non praecedentibus talibus quorum sententias sequi mallem", "candidate_score": 0.650939, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_25", "bdc_text": "nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_278", "psc_text": "9 Non ergo inuenimus ab apostolis aliquem, cum aput haereticos baptizatus esset, in eodem baptismo admissum esse et communicasse. sed neque hoc inuenimus, ab haereticis aliquem uenientem, qui aput illos fuerit baptizatus, ab apostolis denuo baptizatum. sed illa consuetudo, quam etiam tunc homines sursum uersus respicientes non uidebant a posterioribus institutam, recte ab apostolis tradita creditur, et talia multa sunt, quae longum est repetere. quapropter si non nihil dicebant, quibus id quod ei uisum est uolens persuadere Cyprianus ait: nec quisquam dicat: 'quod accepimus ab apostolis hoc sequimur', quanto robustius nunc dicimus: 'quod ecclesiae consuetudo semper tenuit et quod haec disputatio dissuadere non potuit et quod plenarium concilium confirmauit, hoc sequimur'! huc accedit, quia bene perspectis ex utroque latere disputationis rationibus et scripturarum testimoniis potest etiam dici: 'quod ueritas declarauit, hoc sequimur.' § 10 Nam reuera illud, quod quidam Cypriani disputationibus opponebant, quod ait apostolus: uerumtamen omni modo siue per", "candidate_score": 0.648505, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_18_20", "bdc_text": "Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit . Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ; sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_275", "psc_text": "consuetudinem, quae post Cyprianum etiam plenario totius orbis concilio confirmata est, tam robustam et antea idem Cyprianus inuenerit, ut, cum eius mutandae auctoritatem quam sequeretur uir tanta scientia praeditus quaereret, non nisi in sola Africa factum paucis ante se annis Agrippini concilium repperiret. quod cum sibi aduersus totius orbis morem non sufficere cerneret, has rationes arripuit, quas modo nos antiquitate ipsius consuetudinis et plenarii postea concilii auctoritate firmati diligentius considerantes uerisimiles potius quam ueras esse inuenimus, quae illi uerae uisae sunt in obscurissima quaestione laboranti et de peccatorum remissione fluctuanti, utrum possit in baptismo Christi non fieri et utrum possit aput haereticos fieri. ubi ei si minus aliquid reuelatum est, ut magnitudo caritatis eius qua unitatem non deseruit probaretur; non ideo quisquam tantis eius firmamentis meritisque uirtutum et tantae copiae gratiarum debet se audere praeponere, quia uniuersalis concilii ammonitus firmitate uidet aliquid quod ille non uidit, quia plenarium de hac", "candidate_score": 0.647547, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_10", "bdc_text": "Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_463", "psc_text": "consensisse, uerum etiam contra scripsisse adque praecepisse. qui utique Stephanus non propterea communicauit haereticis, quia baptisma Christi, quod in eorum peruersitate integrum mansisse cognouit, inprobare non ausus est. nam si non habent baptismum qui de deo praua sentiunt, hoc posse et intus accidere iam satis ut arbitror disputatum est. apostoli autem nihil quidem exinde praeceperunt, sed consuetudo illa quae opponebatur Cypriano ab eorum traditione exordium sumpsisse credenda est, sicut sunt multa quae uniuersa tenet ecclesia et ob hoc ab apostolis praecepta bene creduntur, quamquam scripta non repperiantur. § 32 'At enim scriptum est de haereticis quod a semet ipsis damnati sunt.' quid ergo? et illi non a semet ipsis damnati sunt quibus dictum est: in quo enim alterum iudicas temet ipsum condemnas? his autem dicit apostolus: qui praedicas non furandum furaris et cetera. et tales profecto erant illi, qui, cum essent episcopi et cum ipso Cypriano in unitate catholica constituti,", "candidate_score": 0.646865, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_10", "bdc_text": "Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_7", "psc_text": "isti in quibusdam rebus nobiscum sunt, in quibusdam uero a nobis exierunt. proinde illa in quibus nobiscum sunt eos agere non uetamus; in quibus autem nobiscum non sunt, ut ueniendo accipiant uel redeundo recipiant adhortamur et quibus modis possumus, ut id eligant emendati adque correcti, cum caritate satagimus. non eis itaque dicimus: 'nolite dare', sed: 'nolite in schismate dare\\\\ nec eis quos uidentur baptizaturi dicimus: 'nolite accipere', sed: 'nolite in schismate accipere'. nam si quem forte coegerit extrema necessitas, ubi catholicum per quem accipiat non inuenerit et in animo pace catholica custodita per aliquem extra unitatem catholicam positum acceperit quod erat in ipsa catholicae unitate accepturus, si statim etiam de hac uita emigrauerit, non eum nisi catholicum deputamus. si autem fuerit a corporali morte liberatus, cum se catholicae congregationi etiam praesentia corporali reddiderit unde numquam corde discesserat, non solum non inprobamus quod fecit, sed etiam securissime uerissimeque laudamus, quia praesentem", "candidate_score": 0.64407, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_32_34", "bdc_text": "subest collocutione ipsa suavitatem , ut inquit ille etc. Viro dei citra controversiam modis omnibus summo atque gravissimo domino d. Heinricho Bullingero , amico aeterno ac immortali suo . [ Bemerkung von Bullingers Hand:", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_139", "psc_text": "est, si qui possent adferre aliquid quo prior consuetudo seruanda potius firmaretur, ut, si tale esset quod refelli non posset, etiam ipse ostenderet quam ueraciter dixerit: debere unumquemque non pro eo quod semel inbiberat et tenebat pertinaciter congredi, sed si quid melius et utilius extiterit libenter amplecti. sed quia tunc non extiterant nisi qui ei consuetudinem opponerent, defensiones autem ipsius consuetudinis non tales adferrent quibus illa talis anima moueretur, noluit uir grauissimus rationes suas etsi non ueras, quod eum latebat, sed tamen non uictas ueraci quidem sed tamen nondum assertae consuetudini cedere. quam tamen consuetudinem nisi prior ante Agrippinus et nonnulli per Africam coepiscopi eius etiam per concilii sententias deserere temptauissent, non auderet iste saltem ratiocinari aduersus eam, sed in tam obscura quaestione turbatus et ubique intuens uniuersalem robustamque 3 Cypr. ep. 71, 3. I Cor. 14, 29—30 1 sententiam Kml sententia. N conscius sibi L occultae J 3 sic]", "candidate_score": 0.618121, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_31", "bdc_text": "Est enim profecto η λέσχη quędam , quae habet , etiamsi parum aut nihil a. . .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_70", "psc_text": "potius quam litigatoribus crediderunt, hoc solum minus habetis, quod minus habet qui caritatem non habet. iam quid opus est ut nos retexamus? uos ipsi in apostolo inspicite, quantum sit quod minus habetis. quid autem interest, qui caritatem non habet utrum foras auolet aliquo uento temptationis ablatus an intus de messe dominica non 23 cf. I Cor. 13, 2 3 quam! chismatici Nml 6 salutem] sanitatem v 7 adortamur N 8 sed-habebant mg. K illud om. J incipiunt quod non habebant Nml 10 ut] quod Eug. codd. VM 13 inuentus et translatus v, cf. index 'baptisma' 16 etera L uera 8. l. L uel sentiatis uel habeatis v 17 pacis fraternae Eug. codd. YM 18 quo Lml orbe terrarum Mv 19 ita] add. et Lm2 20 ac] aut w 22 eccleasticis L 23 qui] quia Lml. 27 uentu L temtationis K ablutus Jml oblatus Kml recedat in ultima uentilatione separandus? et", "candidate_score": 0.60521, "ce_score": null } ] }, { "rank": 19, "cf_id": "cf021", "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", "max_score": 0.693934, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1050_sent_3_5", "bdc_text": "Utinam occasio nobis esse possit et facultas aliquando vicissim tibi tuisque ex animo gratificandi . Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", "candidate_score": 0.693934, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_4_6", "bdc_text": "Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud . Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", "candidate_score": 0.690781, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_3_5", "bdc_text": "Utinam occasio nobis esse possit et facultas aliquando vicissim tibi tuisque ex animo gratificandi . Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", "candidate_score": 0.690497, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_5_7", "bdc_text": "Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud . Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas . Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam :", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", "candidate_score": 0.688049, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_4_6", "bdc_text": "Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud . Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2486", "psc_text": "enim ad verum dicendum illa mea verecundia, quam in tua epistola benigno sermone laudasti, me impedire non debet. Si quaelibet, inquam, administratio tua, illis quas commemoravi instructa virtutibus, hoc intentionis fine determinatur, ut homines secundum carnem nullas iniquas molestias patiantur; nec ad te existimas pertinere, quo istam quietem, quam praestare niteris, referant, id est (ut verbis non ambiam) quomodo Deum verum, ubi est quietae vitae omnis fructus, colant, nihil tibi prodest ad vitam vere beatam tantus labor. 11. Inverecundius hoc dicere videor, et oblitus quodammodo consuetudinem intercessionum mearum. Sed si nihil est verecundia, nisi quidam displicendi metus, ego in hac causa metuendo non vereor. Metuo enim ne primum Deo, deinde ipsi amicitiae quam mecum inire dignatus es, jure displiceam, si minus liber in admonendo fuero, quod me admonere saluberrime existimo. Sim certe verecundior, cum tibi pro aliis intercedo: cum vero pro teipso, tanto liberior quanto amicior; quia tanto amicior quanto", "candidate_score": 0.686781, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_4_6", "bdc_text": "Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud . Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1772", "psc_text": "Multum autem precari, est ad eum quem precamur, diuturna et pia cordis excitatione pulsare. Nam plerumque hoc negotium plus gemitibus quam sermonibus agitur, plus fletu quam affatu. Ponit autem lacrymas nostras in conspectu suo, et gemitus noster non est absconditus ab eo qui omnia per Verbum condidit, et humana verba non quaerit. CAPUT XI. 21. Nobis ergo verba necessaria sunt, quibus commoneamur et inspiciamus quid petamus, non quibus Dominum seu docendum seu flectendum esse credamus. Cum ergo dicimus, Sanctificetur nomen tuum, nos ipsos admonemus desiderare ut nomen ejus quod semper sanctum est, etiam apud homines sanctum habeatur, hoc est non contemnatur; quod non Deo, sed hominibus prodest. Et in eo quod dicimus, Adveniat regnum tuum, quod seu velimus, seu nolimus, utique veniet, desiderium nostrum ad illud regnum excitamus, ut nobis veniat, atque nos in eo regnare mereamur. Cum dicimus, Fiat voluntas tua sicut in coelo et in terra, nobis ab", "candidate_score": 0.685474, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_5_7", "bdc_text": "Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud . Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas . Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam :", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1805", "psc_text": "propter humanam gloriam, sed ut videant, ait Dominus, bona opera vestra, et glorificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16). Et ideo non suffecit Apostolo monere ut mansuetudinem servaremus, sed ut eam etiam notam omnibus faceremus: Mansuetudo, inquit, vestra nota sit omnibus hominibus (Philipp. IV, 5); et alio loco, Mansuetudinem ostentantes ad omnes homines (Tit. III, 2). Unde nec illa sancti David, quando inimico sibi in manus tradito clementer pepercit (I Reg. XXIV, 7), praeclarissima lenitas emineret, nisi potestas pariter appareret. Non te ergo exasperet vindicandi potestas, cui lenitatem non excussit examinandi necessitas. Noli facinore invento quaerere percussorem, in quo inveniendo noluisti adhibere tortorem. 3. Postremo pro Ecclesiae utilitate missus es. Hoc Ecclesiae catholicae, aut, ut modum dispensationis meae non supergredi videar, hoc Ecclesiae ad Hipponensium-Regiorum dioecesim pertinenti prodesse, hoc expedire contestor. Si non audis amicum petentem, audi episcopum consulentem. Quamvis quoniam christiano loquor, maxime in tali causa,", "candidate_score": 0.684753, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_5_7", "bdc_text": "Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud . Et quemadmodum proxime sentenciam tuam περὶ τῶν ἀδιαφόρων nobis explicasti clarissime , nihil circuitione usus , ita per velim de aliis quoque nos calculo tuo et suffragio , quod instar oraculi nobis erit , adiuvare ne desinas . Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam :", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", "candidate_score": 0.684552, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_3_5", "bdc_text": "Utinam occasio nobis esse possit et facultas aliquando vicissim tibi tuisque ex animo gratificandi . Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_736", "psc_text": "facio vicissim mea: Utinam mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! si tamen esse ullo modo posset quod ego te docerem. 8. In his autem verbis non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum desiderio, non parva ex parte consolor: ibi rursus acerrimis dolorum stimulis fodior, dum cogito inter vos, quibus Deus hoc ipsum quod uterque nostrum optavit, largum prolixumque concesserat, ut conjunctissimi et familiarissimi mella Scripturarum sanctarum pariter lamberetis, tantae amaritudinis irrepsisse perniciem, quando non, ubi non, cui non homini formidandam; cum eo tempore, quo abjectis jam sarcinis saecularibus, jam expediti Dominum sequebamini, et in ea terra vivebatis simul, in qua Dominus humanis pedibus ambulans, Pacem meam, inquit, do vobis, pacem meam relinquo vobis (Joan. XIV, 27), viris aetate maturis, et in eloquio Domini habitantibus vobis accidere potuit? Vere tentatio est vita humana", "candidate_score": 0.681361, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_21_23", "bdc_text": "Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe . Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 . Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc.", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.673644, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_21_23", "bdc_text": "Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe . Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 . Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc.", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_249", "psc_text": "nobiscum Domino servientes, tam id faciunt quam vos desiderant; tam vos desiderant, quam vos diligunt, et tam diligunt, quam estis boni. Panis quem misimus, uberior benedictio fiet, dilectione accipientis vestrae benignitatis. Custodiat vos Dominus ab ista generatione in aeternum (Psal. XI, 8), domini dilectissimi et sincerissimi, vere benigni, et abundantissima Domini gratia praestantissimi fratres. EPISTOLA XXXII. Paulinus Romaniano, gratulans Ecclesiae Hipponensi quod Augustinum meruit episcopi collegam. Licentium, pro quo scripserat Augustinus, hortatur et prosa et carmine, ut contempto aulae fastu se dedicet Christo. Domino merito, praedicabili et honorando fratri ROMANIANO, PAULINUS et THERASIA. 1. Pridie quam has daremus, reversis ex Africa fratribus nostris, qaorum exspectatione nos pendere vidisti, optatissime sanctorum et charissimorum virorum, inde epistolas receperamus, id est Aurelii, Alypii, Augustini, Profuturi, Severi, jam omnium pariter episcoporum. Ergo tot sanctorum talium recentissimis sermonibus gratulantes, properavimus ad te nostram referre laetitiam, ut tibi quoque exspectatum in peregrinatione sollicita gaudium festivissimis conferremus", "candidate_score": 0.67305, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_3_5", "bdc_text": "Utinam occasio nobis esse possit et facultas aliquando vicissim tibi tuisque ex animo gratificandi . Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", "candidate_score": 0.672526, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_3_5", "bdc_text": "Utinam occasio nobis esse possit et facultas aliquando vicissim tibi tuisque ex animo gratificandi . Nihil libentius , mihi crede , essem facturus . Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_735", "psc_text": "et quomodo fuerit diabolus beatus aliquando, cum adhuc angelus bonus esset, sciens futuram iniquitatem suam, et sempiternum supplicium, omnino non video. De qua re, si tamen eam nosse opus est, vellem abs te audire quid sentias. Vide quid faciant terrae ac maria quae nos corporaliter dirimunt. Si haec epistola mea quam legis, ego essem, jam mihi diceres quod quaesivi: nunc vero quando rescribes? quando mittes? quando perveniet? quando accipiam? Et tamen utinam quandoque fiat, quod tam cito fieri non posse, quam volumus, quanta possumus tolerantia sustinemus! Unde recurro ad illa verba epistolae tuae dulcissima, sanctique desiderii tui plenissima, et ea facio vicissim mea: Utinam mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! si tamen esse ullo modo posset quod ego te docerem. 8. In his autem verbis non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum", "candidate_score": 0.671491, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_10", "bdc_text": "Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", "candidate_score": 0.662704, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_2_4", "bdc_text": "Quoque magis magisque relego , eo et humanitatem erudtionemque et pietatem exosculor magis atque revereor tuam , cum quidem vix aliquid putarem accedere omnino posse ad meum erga te amorem , observantiam pietatemque . Utinam occasio nobis esse possit et facultas aliquando vicissim tibi tuisque ex animo gratificandi . Nihil libentius , mihi crede , essem facturus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", "candidate_score": 0.662483, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_16_18", "bdc_text": "sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus . Dux elector Mauritius milites illos Caesaris , ut ferunt , et imperii nomine in fidem suam recepit . Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_687", "psc_text": "quo dictum est: Dominabitur a mari usque ad mare, et a flumine usque ad terminos orbis terrae (Psal. LXXI, 8). Sed certe quomodo confidis non te perditurum quod in Africa videris emisse, qui Christum dicis toto orbe perdito ad solam Africam remansisse? 2. Quid multa? Si voluntate sua Mappalienses in tuam communionem transierunt, ambos nos audiant; ita ut scribantur quae dicemus, et a nobis subscripta eis punice interpretentur, et remoto timore dominationis eligant quod voluerint. Ex iis enim quae dicemus apparebit utrum coacti in falsitate remaneant, an volentes teneant veritatem. Si enim haec non intelligunt, qua temeritate traduxisti non intelligentes? Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere?", "candidate_score": 0.661168, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_5", "bdc_text": "Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", "candidate_score": 0.660493, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_5", "bdc_text": "Etsi autem revereor , ne subimpudens sit humanitatem tuam plusculum defatigare petereque , ut eius generis literas plures crebrioresque mittas , tamen quia tanta tua est humanitas pietasque adeo nata ad benemerendum publice privatimque de omnibus , confido equidem vehementer mihique etiam atque etiam persuadeo te posthac etiam non dedignaturum pro singulari illo tuo erga nos animo , quantum poterit per negocia tua plurima et sanctissima citraque molestiam tuam ullam tempere et data occasione respondere literis et in amore toto semper , cum gratius nobis omnibus magisve etiam salutare et consolatorium vix ullum possit obvenire aliud .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_736", "psc_text": "facio vicissim mea: Utinam mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! si tamen esse ullo modo posset quod ego te docerem. 8. In his autem verbis non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum desiderio, non parva ex parte consolor: ibi rursus acerrimis dolorum stimulis fodior, dum cogito inter vos, quibus Deus hoc ipsum quod uterque nostrum optavit, largum prolixumque concesserat, ut conjunctissimi et familiarissimi mella Scripturarum sanctarum pariter lamberetis, tantae amaritudinis irrepsisse perniciem, quando non, ubi non, cui non homini formidandam; cum eo tempore, quo abjectis jam sarcinis saecularibus, jam expediti Dominum sequebamini, et in ea terra vivebatis simul, in qua Dominus humanis pedibus ambulans, Pacem meam, inquit, do vobis, pacem meam relinquo vobis (Joan. XIV, 27), viris aetate maturis, et in eloquio Domini habitantibus vobis accidere potuit? Vere tentatio est vita humana", "candidate_score": 0.660427, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_1_3", "bdc_text": "P . Literas tuas hasce pleniores una cum libro contra Cochlęum a Froschouero missis gratissimo animo accępi perlegique et seorsim et cum aliis certis quibusdam tuique amantissimis saepe saepius . Quoque magis magisque relego , eo et humanitatem erudtionemque et pietatem exosculor magis atque revereor tuam , cum quidem vix aliquid putarem accedere omnino posse ad meum erga te amorem , observantiam pietatemque . Utinam occasio nobis esse possit et facultas aliquando vicissim tibi tuisque ex animo gratificandi .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", "candidate_score": 0.659106, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_1_3", "bdc_text": "P . Literas tuas hasce pleniores una cum libro contra Cochlęum a Froschouero missis gratissimo animo accępi perlegique et seorsim et cum aliis certis quibusdam tuique amantissimis saepe saepius . Quoque magis magisque relego , eo et humanitatem erudtionemque et pietatem exosculor magis atque revereor tuam , cum quidem vix aliquid putarem accedere omnino posse ad meum erga te amorem , observantiam pietatemque . Utinam occasio nobis esse possit et facultas aliquando vicissim tibi tuisque ex animo gratificandi .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1217", "psc_text": "bonum, cogi tantum homines, non doceri. EPISTOLA CI. Augustinus Memorio episcopo libros ipsius de Musica flagitanti, sextum librum mittit, et caeteros si repererit, mittendos pollicetur; eaque occasione agit de disciplinis, quas falso liberales dici ostendit, nisi adsit studium christianae pietatis. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo, et sinceriter desiderantissimo fratri et coepiscopo MEMORIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Nullas jam reddere debui litteras sanctae Charitati tuae sine his libris, quos a me sancti amoris jure violentissimo flagitasti, ut hac saltem obedientia responderem epistolis tuis, quibus me magis onerare quam honorare dignatus es. Quanquam ubi succumbo, quia oneror; ibi etiam, quia diligor, sublevor. Neque enim a quolibet diligor, sublevor, eligor; sed ab eo viro et Domini sacerdote, quem sic acceptum Deo sentio, ut cum animam tuam tam bonam levas ad Dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram: et ideo non", "candidate_score": 0.6575, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_28_30", "bdc_text": "ambulemus in ea etc. Amabo te merito tuo maximo . Ignosce τῷ αὐτοσχεδιάζοντ ι et ut ad amicum . . . humanum doctissimumque ac pientissimum vel quicquid in buccam effutienti garrientique veniat , scribam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3969", "psc_text": "presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus Christi membrorumque Christi, DARIO filio membro Christi, in ipso salutem. 1. Quod acceperim libenter litteras tuas, mea rescripta indicio esse voluisti. Ecce rescribo, et tamen rescriptis hoc indicare non possum, vel istis, vel quibuslibet aliis, sive breviter, sive prolixissime scribam: neque enim aut paucis aut multis verbis indicari potest quod indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod", "candidate_score": 0.654303, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_25_27", "bdc_text": "nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt . Haec via est isthaec e. . . We-derek Adonai :", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", "candidate_score": 0.65395, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_1_3", "bdc_text": "P . Literas tuas hasce pleniores una cum libro contra Cochlęum a Froschouero missis gratissimo animo accępi perlegique et seorsim et cum aliis certis quibusdam tuique amantissimis saepe saepius . Quoque magis magisque relego , eo et humanitatem erudtionemque et pietatem exosculor magis atque revereor tuam , cum quidem vix aliquid putarem accedere omnino posse ad meum erga te amorem , observantiam pietatemque . Utinam occasio nobis esse possit et facultas aliquando vicissim tibi tuisque ex animo gratificandi .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", "candidate_score": 0.653325, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_28_30", "bdc_text": "ambulemus in ea etc. Amabo te merito tuo maximo . Ignosce τῷ αὐτοσχεδιάζοντ ι et ut ad amicum . . . humanum doctissimumque ac pientissimum vel quicquid in buccam effutienti garrientique veniat , scribam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576", "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores", "candidate_score": 0.652741, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_25", "bdc_text": "nihil docemus , quam quod traditum in scripturis accępimus , quod non postremi veteris ecclesię doctores docuerunt .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", "candidate_score": 0.651364, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_1_3", "bdc_text": "P . Literas tuas hasce pleniores una cum libro contra Cochlęum a Froschouero missis gratissimo animo accępi perlegique et seorsim et cum aliis certis quibusdam tuique amantissimis saepe saepius . Quoque magis magisque relego , eo et humanitatem erudtionemque et pietatem exosculor magis atque revereor tuam , cum quidem vix aliquid putarem accedere omnino posse ad meum erga te amorem , observantiam pietatemque . Utinam occasio nobis esse possit et facultas aliquando vicissim tibi tuisque ex animo gratificandi .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", "candidate_score": 0.650694, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_1_3", "bdc_text": "P . Literas tuas hasce pleniores una cum libro contra Cochlęum a Froschouero missis gratissimo animo accępi perlegique et seorsim et cum aliis certis quibusdam tuique amantissimis saepe saepius . Quoque magis magisque relego , eo et humanitatem erudtionemque et pietatem exosculor magis atque revereor tuam , cum quidem vix aliquid putarem accedere omnino posse ad meum erga te amorem , observantiam pietatemque . Utinam occasio nobis esse possit et facultas aliquando vicissim tibi tuisque ex animo gratificandi .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3166", "psc_text": "ad praesentiam matris Domini. CAP. PRIMUM. 1. Fateor me, fratrer dilectissime Dardane, illustrior mihi in charitate Christi, quam in hujus saeculi dignitate, litteris tuis tardius respondisse quam debui. Cujus rei causas nollem quaereres, ne molestius me feras diutius excusantem, quam pertulisti tardius rescribentem; cum ego te malim offensioni meae facile ignoscere, quam de mea defensione judicare: quaecumque illae causae fuerint, crede nullum tui apud me esse potuisse contemptum. Imo enim velocissime rescripsissem, si te contempsissem. Nec modo quia tandem aliquando rescripsi, ideo saltem tandem aliquando dignum aliquid te lectore molitus sum, et quod merito possim tuo nomine praenotare; sed rescribere utcumque jam malui, quam pati et hanc aestatem me hujus officii debitore transire. Nec tua me dignitas terruit fecitque cunctantem, cum sit humanitas tua gratior quam illa suspectior. Sed unde te magis amo, hinc difficilius unde sufficiam tantae aviditati religiosi tui amoris invenio. 2. Huc accessit, quod praeter mutuae charitatis", "candidate_score": 0.649071, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_23", "bdc_text": "Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc.", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_161", "psc_text": "prima affectus sui documenta, et charitatis tuae pignora in supradicto digno munere librorum dedit. Et quanto studuit impendio, ut Sanctitatem tuam non ipsius tantum verbis, sed plenius eloquentia et fide tua cognitam non possemus amare mediocriter tantopere curasse eumdem credimus, ut nos vicissim ipsius imitatione plurimum diligas. Gratia Dei tecum, ut est, in aeternum maneat optamus, frater in Christo Domino unanime, venerabilis, desiderantissime: totam domum, et omnem comitem, et aemulatorem in Domino sanctitatis tuae, plurimo fraternitatis unanimae salutamus affectu. Panem unum, quem unanimitatis indicio misimus charitati tuae, rogamus accipiendo benedicas. EPISTOLA XXVI. Augustinus Licentium juvenem nobilem et doctum, quondam ipsius discipulum, hortatur ad mundi contemptum, abutens ad hoc ipsius Licentii carmine, quod ad praeceptorem scripserat. LICENTIO AUGUSTINUS. 1. Vix reperi occasionem scribendi tibi; quis credat? Sed mihi tamen Licentium necesse est credere. Nolo te causas rationesque rimari, quae etiamsi reddi possent, fidei tamen, qua mihi credis, non eas debeo. Nam", "candidate_score": 0.648801, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_23", "bdc_text": "Humanitati tuae ex animo deditus addictusque Valentinus Paceus , minister ecclesiae Iesu Christi ad divi Nicolai Lipsiae , professor theologiae in academia ibidem etc.", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_152", "psc_text": "in quo etiam Trinitatis soliditas continetur. Hunc panem eulogiam esse tu facies dignatione sumendi. EPISTOLA XXV. Paulinus Augustino, exquisitis eum laudibus exornans pro quinque ejus adversus Manichaeos libris, quos ab Alypio acceperat. Panem ipsi dono mittit. Domino fratri unanimo et venerabili AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Charitas Christi quae urget nos, et absentes licet per unitatem fidei alligat, ipsa fiduciam ad te scribendi pudore depulso praestitit: teque per litteras tuas visceribus meis intimavit, quas et de scholasticis facultatibus affluentes, et de coelestibus favis dulces, ut animae meae medicas et altrices, in quinque libris interim teneo, quos munere benedicti et venerabilis nobis episcopi nostri Alypii, non pro nostra instructione tantum, sed etiam pro Ecclesiae multarum urbium utilitate suscepimus. Hos igitur nunc libros lectioni habeo; in his me oblecto; de his cibum capio, non illum qui perit, sed qui operatur vitae aeternae substantiam per fidem nostram, qua accorporamur in Christo Jesu", "candidate_score": 0.648777, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_21", "bdc_text": "Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323", "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe", "candidate_score": 0.648717, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_0_2", "bdc_text": "S. P . Literas tuas hasce pleniores una cum libro contra Cochlęum a Froschouero missis gratissimo animo accępi perlegique et seorsim et cum aliis certis quibusdam tuique amantissimis saepe saepius . Quoque magis magisque relego , eo et humanitatem erudtionemque et pietatem exosculor magis atque revereor tuam , cum quidem vix aliquid putarem accedere omnino posse ad meum erga te amorem , observantiam pietatemque .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1217", "psc_text": "bonum, cogi tantum homines, non doceri. EPISTOLA CI. Augustinus Memorio episcopo libros ipsius de Musica flagitanti, sextum librum mittit, et caeteros si repererit, mittendos pollicetur; eaque occasione agit de disciplinis, quas falso liberales dici ostendit, nisi adsit studium christianae pietatis. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo, et sinceriter desiderantissimo fratri et coepiscopo MEMORIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Nullas jam reddere debui litteras sanctae Charitati tuae sine his libris, quos a me sancti amoris jure violentissimo flagitasti, ut hac saltem obedientia responderem epistolis tuis, quibus me magis onerare quam honorare dignatus es. Quanquam ubi succumbo, quia oneror; ibi etiam, quia diligor, sublevor. Neque enim a quolibet diligor, sublevor, eligor; sed ab eo viro et Domini sacerdote, quem sic acceptum Deo sentio, ut cum animam tuam tam bonam levas ad Dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram: et ideo non", "candidate_score": 0.647083, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_18_20", "bdc_text": "Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit . Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ; sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", "candidate_score": 0.645408, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_18_20", "bdc_text": "Nisi pacificata res fuerit , magna in his regionibus vastitas et mutatio consequatur necesse est , utracunque pars vicerit . Caeterum in ecclesiis nostris nihildum mutatum est prorsus ; sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_509", "psc_text": "non communicare 3. Quaerimus ergo ut nobis respondere non graveris, quam causam forte noveris, qua factum est ut Christus amitteret haereditatem suam per orbem terrarum diffusam, et subito in solis Afris, nec ipsis omnibus remaneret. Etenim Ecclesia catholica est etiam in Africa, quia per omnes terras eam Deus esse voluit et praedixit. Pars autem vestra, quae Donati dicitur, non est in omnibus illis locis, in quibus et Litterae et sermo et facta apostolica cucurrerunt. Sed ne dicatis, non vocari Ecclesiam nostram catholicam, sed Macarianam, sicuti eam vos appellatis; nosse debes, quod facillime potest, in illis omnibus partibus, unde istas terras Evangelium Christi perfudit, nec nomen Donati sciri, nec nomen Macarii. Vestra autem quia Donati pars dicitur, nec vos negare potestis, et omnibus notum est ubicumque est vestra communio. Dignare ergo rescribere nobis, ut sciamus quomodo fieri possit ut Ecclesiam suam Christus de toto orbe perdiderit, et in vobis solis habere", "candidate_score": 0.644554, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_20_22", "bdc_text": "sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus . Tu vale nosque , quod facis , redama ac rescribe . Datis ocyssime in medio nundinarum nostrarum autumnalium strepitu anno 1550 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", "candidate_score": 0.644015, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_0_2", "bdc_text": "S. P . Literas tuas hasce pleniores una cum libro contra Cochlęum a Froschouero missis gratissimo animo accępi perlegique et seorsim et cum aliis certis quibusdam tuique amantissimis saepe saepius . Quoque magis magisque relego , eo et humanitatem erudtionemque et pietatem exosculor magis atque revereor tuam , cum quidem vix aliquid putarem accedere omnino posse ad meum erga te amorem , observantiam pietatemque .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", "candidate_score": 0.643703, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc.", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_807", "psc_text": "Ipse dixit, Messis est finis saeculi; non dixit, messis est tempus Donati. Ipse dixit, Messores Angeli sunt (Matth. XIII, 30, 38, 39); non dixit, Messores principes Circumcellionum sunt. Sed quia pro zizaniis triticum accusastis, vos esse zizania demonstrastis, et quod est gravius, ante tempus vos a tritico separastis. Majores enim vestri in quorum sacrilega praecisione perseveratis, quidam Gestis municipalibus Codices sanctos et instrumenta Ecclesiae persecutoribus tradiderunt, quidam eos fatentes dimiserunt et eis communicaverunt, et utrique Carthaginem furiosa factione convenerunt, de crimine traditionis de quo ipsi inter se jam consenserant, inauditos damnaverunt, episcopum contra episcopum ordinaverunt, altare contra altare erexerunt. Postea litteras ad imperatorem Constantinum, ut inter Afros episcopi transmarini judicarent, miserunt; datis judicibus quos postulaverant et Romae judicantibus non obtemperaverunt, episcopos apud Imperatorem tanquam male judicaverint arguerunt. Ab aliis rursus episcopis ad Arelatum missis ad ipsum Imperatorem appellaverunt; ab ipso auditi et calumniatores inventi, in eodem scelere permanserunt. Evigilate ad", "candidate_score": 0.637064, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_0_2", "bdc_text": "S. P . Literas tuas hasce pleniores una cum libro contra Cochlęum a Froschouero missis gratissimo animo accępi perlegique et seorsim et cum aliis certis quibusdam tuique amantissimis saepe saepius . Quoque magis magisque relego , eo et humanitatem erudtionemque et pietatem exosculor magis atque revereor tuam , cum quidem vix aliquid putarem accedere omnino posse ad meum erga te amorem , observantiam pietatemque .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", "candidate_score": 0.636807, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_30_32", "bdc_text": "humanum doctissimumque ac pientissimum vel quicquid in buccam effutienti garrientique veniat , scribam . Est enim profecto η λέσχη quędam , quae habet , etiamsi parum aut nihil a. . . subest collocutione ipsa suavitatem , ut inquit ille etc.", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4251", "psc_text": "Scriptura nos admonet, dicens: Sit omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum (Jacobi I, 19): et ille in Psalmo ait, Auditui meo dabis exsultationem et laetitiam; continuoque subjecit, Et exsultabunt ossa humiliata (Psal. L, 10). Vidit enim in audiendo facillime servari humilitatem, quae difficilis est in docendo; quoniam necesse est ut doctor habeat superiorem locum, ubi laboriosum est obtinere ne subrepat elatio. 3. Videsne quemadmodum periclitemur a quibus hoc exspectatur, ut non solum doctores simus, verum etiam cum simus homines, divina doceamus? Sed laborum periculorumque nostrorum singulare est solatium, cum ita proficitis, ut illo perveniatis ubi nullius hominis doctoris egeatis. Isto autem periculo non tantum nos; nam ad illum de quo dicturus sum, quid sumus nos? non ergo nos tantum periculo isto, sed etiam ille Doctor Gentium periclitatum se esse testatur, cum dicit: Ne magnitudine revelationum mearum extollar, datus est mihi stimulus carnis (II Cor. XII, 7) etc.", "candidate_score": 0.634274, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_7", "bdc_text": "Illa enim nunc magis magisque iactabuntur vulgo , non ab adversariis solum , sed et in rebuspublicis et ecclesiis nostris a nostratibus , ut quidem videri volunt , et primariis quibusdam :", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2599", "psc_text": "visi sunt in domibus ita ingredi, ut soliti sunt, aut per diem, aut per noctem a vigilantibus, ab ambulantibus? Non hoc semel audivi, et illud quod dicitur plerumque in qua dam particula noctis, in locis in quibus humata corpora sunt, et maxime in basilicis fieri tumultus et orationes. Non enim ab uno hoc audisse me memini; nam testis est visionis istius vir quidam sanctus presbyter, qui multitudinem talium de baptisterio exeuntium in corporibus lucidis, et postea in medio ipsius ecclesiae orationes adverterit. Haec ergo omnia aut illi nostrae inquisitioni favent, aut si fabulae sunt, mirum: tamen vellem aliquid ex hac re nosse, quia veniunt, et visitant, et videntur exceptis somniis. 9. Ex quibus alia nascitur quaestio. Non enim modo phantasiam ego curo, quam sibi cor ineruditum fingit: visitationes loquor. Quomodo apparuit Joseph per somnium (Matth. I, 20), quomodo plerique visitati sunt. Sic ergo et nostri quos praemisimus aliquando veniunt, ipsi", "candidate_score": 0.633864, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_20", "bdc_text": "sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3552", "psc_text": "tunc mittet Angelos suos, et congregabit electos suos. Non itaque tunc erit finis, sed tunc erit in proximo. 44. An dicendum est non omnia quae supra commemorata sunt, esse intelligenda, ubi ait, Cum videritis haec fieri, sed aliqua eorum; hoc videlicet excepto quod dictum est, Et tunc videbunt Filium hominis venientem, etc.? ipse quippe finis erit, non tunc proximus erit. Sed Matthaeus aperuit, nullis exceptis esse accipiendum quod positum est, Cum videritis haec fieri: nam et apud ipsum cum dictum esset, Et virtutes coelorum movebuntur; et tunc apparebit, inquit, signum Filii hominis in coelo, et tunc plangent omnes tribus terrae. Et videbunt Filium hominis venientem in nubibus coeli in virtute multa et majestate: et mittet Angelos suos cum tuba et voce magna, et congregabunt electos ejus a quatuor ventis, a summis coelorum usque ad terminos eorum. Ab arbore autem fici discite parabolam. Cum jam ramus ejus tener fuerit, et folia", "candidate_score": 0.629421, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_11", "bdc_text": "De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_752", "psc_text": "illustribus viris, vel proprie de scriptoribus ecclesiasticis appellandus est; licet a plerisque emendatoribus imperitis, de auctoribus, dicatur inscriptus. CAPUT III. 4. Secundo loco quaeris, cur dixerim in commentariis Epistolae ad Galatas, Paulum id in Petro non potuisse reprehendere quod ipse fecerat (Gal. II, 11), nec in alio arguere simulationem cujus ipse tenebatur reus; et asseris, reprehensionem apostolicam non fuisse dispensatoriam, sed veram, et me non debere docere mendacium, sed universa quae scripta sunt, ita sonare ut scripta sunt. Ad quae primum respondeo, debuisse prudentiam tuam praefatiunculae commentariorum meorum meminisse, dicentis ex persona mea: « Quid igitur? ego stultus ac temerarius, qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit;", "candidate_score": 0.629087, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_1", "bdc_text": "P . Literas tuas hasce pleniores una cum libro contra Cochlęum a Froschouero missis gratissimo animo accępi perlegique et seorsim et cum aliis certis quibusdam tuique amantissimis saepe saepius .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", "candidate_score": 0.621147, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_20", "bdc_text": "sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3520", "psc_text": "de templi eversione praedixerat, et quod signum esset adventus ejus, et consummationis saeculi. Non enim discrepant rebus, si alius aliquid dicit quod alius tacet, aut alio modo dicit: magis autem collata invicem juvant, ut legentis intellectus regatur. Sed de omnibus disputare nunc longum est. Interrogantibus enim Dominus ea respondit, quae jam ex illo tempore fuerant secutura, sive de excidio Jerusalem, unde orta est ipsius interrogationis occasio; sive de adventu suo per Ecclesiam, in qua usque ad finem venire non cessat: in suis enim veniens agnoscitur, dum ejus quotidie membra nascuntur; de quo adventu ait, Amodo videbitis Filium hominis venientem in nubibus (Matth. XXVI, 64): de quibus nubibus dictum est per prophetam, Mandabo nubibus meis ne pluant super eam (Isai. V, 6): sive de ipso fine, in quo apparebit vivos judicaturus et mortuos. 26. Cum itaque signa dicat, quae ad ista tria pertinent, id est, ad excidium illius civitatis; ad adventum", "candidate_score": 0.61537, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_1", "bdc_text": "P . Literas tuas hasce pleniores una cum libro contra Cochlęum a Froschouero missis gratissimo animo accępi perlegique et seorsim et cum aliis certis quibusdam tuique amantissimis saepe saepius .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.614237, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_20", "bdc_text": "sed quid conclusio comitiorum conciliumque Tridentinum sit allaturum , brevi comperiemus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_403", "psc_text": "judici dimittamus: aut si aliqui in vobis sunt qui certa istorum crimina ita noverint, ut ea facile valeant edocere, negantesque convincere, et talibus communicare formidant, pergant ad fratres et collegas nostros transmarinarum Ecclesiarum episcopos, et ibi prius de istorum factis et contumacia conquerantur, quod ad judicium collegarum Afrorum male sibi conscii venire noluerunt, ut inde illis denuntietur ut veniant, ibique objectis respondeant. Quod si non fecerint, ibi etiam eorum pravitas et perversitas innotescet, missaque tractatoria super eorum nomine per totum orbem terrarum, quacumque jam Christi Ecclesia dilata est, ab omnibus Ecclesiis eorum communio praecidetur, ne aliquis error in Cathedra Ecclesiae Carthaginis oriatur. Tum demum securi episcopum alium plebi Carthaginis ordinabimus, cum a tota Ecclesia isti fuerint separati: ne forte cum alius modo fuerit ordinatus, non ei communicetur ab Ecclesia transmarina, quia iste ab honore depositus non videbitur, quem jam ordinatum fama celebravit, et ad eum commeare communicatorias litteras fecit; atque", "candidate_score": 0.614136, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_14_16", "bdc_text": "Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 . Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ; sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2468", "psc_text": "AUGUSTINUS episcopus, famulus Christi familiaeque ejus, dilecto filio MACEDONIO, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Quamvis sapientiam quam mihi tribuis, in me non agnoscam, tantae tamen erga me benevolentiae tuae tamque sincerae gratias ago debeoque plurimas; et meorum studiorum labores tali ac tanto viro placuisse delector: multo vero amplius, quod animum tuum charitate aeternitatis et veritatis, atque ipsius charitatis affectum divinae illi coelestique reipublicae, cujus regnator est Christus, et in qua sola semper beateque vivendum est, si recte hic pieque vivatur, agnosco inhiantem, video propinquantem, ejusque potiundae amplector ardentem. Inde quippe manat etiam vera amicitia, non pensanda temporalibus commodis, sed gratuito amore putanda. Nemo enim potest veraciter amicus esse hominis, nisi fuerit ipsius primitus veritatis: quod si gratis non fiat, nullo fieri pacto potest. 2. De qua re etiam philosophi multa dixerunt; sed apud eos vera pietas, id est verax veri Dei cultus, unde omnia recte vivendi duci oportet officia,", "candidate_score": 0.613711, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_14_16", "bdc_text": "Ibi tum ceciderunt in acie ad 2000 rusticorum et ex civibus et militibus Magdeburgensium circiter 200 . Principes nostri , praesertim dux Augustus et Wolfgangus Anhaltinus tanquam pacificatores ingressi sunt Magdeburgum ; sed quid perfecerint , nondum certo rescire possumus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2413", "psc_text": "male partae sunt. AUGUSTINUS episcopus, famulus Christi familiaeque ejus, dilecto filio MACEDONIO, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Negotiosissimum in republica virum, et non suis, sed aliorum utilitatibus attentissimum, qualem te esse et tibi gratulamur et rebus humanis, nec deserere debemus alloquio, nec occupare prooemio. Accipe itaque quod per me, vel nosse voluisti, vel utrum ipse nossem experiri. Quod si parvum aut superfluum judicares, nullo modo inter tam magnas tamque necessarias curas tuas curandum esse censeres. Quaeris a me cur officii sacerdotii nostri esse dicamus intervenire pro reis, et nisi obtineamus, offendi quasi quod erat officii nostri minime reportemus. Ubi vehementer te dicis ambigere utrum istud ex religione descendat. Deinde adjungis qua ratione ita movearis: Nam si a Domino peccata, inquis, adeo prohibentur, ut nec poenitendi quidem copia post primam tribuatur; quemadmodum nos possumus ex religione contendere ut qualecumque illud crimen fuerit, dimittatur? Adhuc gravius urges, et dicis, nos probare", "candidate_score": 0.608501, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_31", "bdc_text": "Est enim profecto η λέσχη quędam , quae habet , etiamsi parum aut nihil a. . .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2782", "psc_text": "jam eam tandem aliquando concludam. Quia etsi verum est, eum qui habet unam, omnes habere virtutes; eum qui unam non habet, nullam habere: nec sic peccata sunt paria. Quia ubi virtus nulla est, nihil quidem rectum est; nec tamen ideo non pravo pravius est, distortoque distortius. Si autem, quod puto esse verius, sacrisque Litteris congruentius, ita sunt animae intentiones, ut corporis membra, non quod videantur locis, sed quod sentiantur affectibus; et aliud illuminatur amplius, aliud minus, aliud omnino caret lumine et tenebroso inumbratur obstaculo: profecto, ita ut quisque illustratione piae charitatis affectus est, in alio actu magis, in alio minus, in aliquo nihil; sic potest dici habere aliam, et aliam non habere, aliam magis, aliam minus habere virtutem. Nam et, Major est in isto charitas, quam in illo, recte possumus dicere; et, Aliqua in isto, nulla in illo, quantum pertinet ad charitatem quae pietas est: et in ipso uno homine", "candidate_score": 0.595605, "ce_score": null } ] }, { "rank": 20, "cf_id": "cf051", "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum", "max_score": 0.693535, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9_11", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt . De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_131", "psc_text": "quam ut lamentarentur, cum incassum tot tantasque haereticas et nugatorias fabulas, quibus laudata historia referta est, evertere et eripere voluissemus. Interim vero nemo mihi irascatur, si ad eripiendas praecedentes Beausobrianas ineptias veterum SS. PP. testimonia non adhibuerim, ut inde lectoribus magis innotesceret sacrarum Scripturarum textus non aliam subire interpretationem, nec violenter distorqueri posse, ad significanda quaedam morborum genera, in humorum, spirituum nervorumque pugna atque conflictu consistentium, quos morbo nonnisi per similitudinem veteres medicinae periti daemoniacos appellarunt. Si istud enim argumenti genus adhuc in praesens expendere vellemus, multum operis nos impendere oporteret, et quasi extra nostrum concertandi ordinem vagari videremur. Non enim pro suis studiis et partibus unum solum vetustum catholicae Ecclesiae scriptorem Beausobre nobis objecit, aut objicere potuit. Optime intelligens Graecos Latinosque Ecclesiae PP. simul consensisse in mox laudatis Scripturarum textibus explicandis, qui pariter ordinis exorcistarum vim potestatemque in daemones expellendos, et asseruerunt, et summis laudibus ornarunt. Igitur non erat", "candidate_score": 0.693535, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8_10", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_767", "psc_text": "monumenta numquam lustrarunt? Latini equidem etiam aureae aetatis scriptores saepissime conventum pro concilio usurparunt, ut apud 166 Titum Livium, Ciceronem, Caesarem videre est. Nec propterea ab eo usu longe fuerunt vetustissimi Christiani scriptores, qui, ad indicandos sacros catholicorum coetus pro fidei aut morum regulis definiendis, conventus vocem adhibuerunt; quos inter est Tertullianus, Eusebius Caesariensis, Rufinus presbyter Aquileiensis, aliique plures, quorum catalogum in praesentia texere minime opus est. Quid tandem? Ita fuit vocabulum conventus usurpatum ad innuendum concilium, ut hodie etiam in generali synodorum collectione, has similesque epigraphes offendamus: Conventus Sirmiensis, conventus Alexandrinus, conventus Hipponensis, et id genus alias sexcentas, quae haud dubie produnt duas illas voces promiscue a veteribus ad unum atque idem significandum adhibitas fuisse. Haec tamen omnia, ne in re exploratissima multi essemus, dubio procul poterant praetermitti. Ea potissimum de causa, quia S. Leo, sibimet factus interpres, vocem conventus pro concilio usurpavit. Testis classicus sit Quesnellus apud se", "candidate_score": 0.682916, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8_10", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc. inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur . Sunt enim , uti nosti , et erunt etiam ex nostris quidam , qui reformanda et concordanda esse dicant omnia iuxta consensum illum , quem vocant , veterum scriptorum catholicum , orthodoxum neque schismata aut novationes inquiant diutius ferendas esse ullas , sed servanda secundum scripturas in sano et catholico ecclesiae doctorumque veterum intellectu antiquissima instituta ecclesiastica , a quibus variare et propria quaedam sequi schismaticum esse contendunt .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_780", "psc_text": "veteres, tum recentiores doctores fidem adhibuerunt, Quos inter Eusebius Caesariensis lib. V Hist. Eccles. cap. 24 et 25. Quis vero affirmabit in eisdem synodis actum fuisse de nova proscribenda haeresi, aut de fide asserenda? Tertio pariter Ecclesiae saeculo, cum Romae et in Africa, tum in Phrygia, et Neocesareae in Ponto, Ecclesiae Patres plures coegerunt conventus, vel pro imponenda lapsis persecutionum tempore salutari poenitentia, vel pro reparanda ecclesiastica disciplina, vel tandem pro diluendis episcoporum criminibus, iisdemque vindicandis; et tamen nullibi sermo habitus fuit, aut de nova haeresi, aut de fidei articulis, ut produnt scripta ejusdem Eusebii, Cypriani, Dionysii Alexandrini, aliorumque Patrum, qui ea aetate floruerunt, quorum scriptorum saltem aliqua ad nos pervenerunt fragmenta. Quid plura? Quarto, quinto et caeteris subsequentibus saeculis, innumera concilia habita fuerunt, vel pro anathemate dicendo jam alias damnatis haeresibus, vel pro statuendis in Ecclesia diversis poenitentium gradibus, vel pro dejiciendis e sedibus episcopis, vel in proprias restituendis", "candidate_score": 0.682688, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_269", "psc_text": "Opus Imperfectum in Matthaeum, veluti Chrysostomi fetum laudaverit. Illud enim plerique antiquorum Chrysostomo adjudicarunt; et in secundo tomo Operum illius veteres editores excudi curarunt, quod passim in cod. mss. hujusmodi homeliae eidem ascribantur Quare cum diligentiori studio deinde recentiores de barum homeliarum auctore inquirere volentes, atque in praefatis homeliis aliquos Ariani dogmatis naevos offendissent, variisque interpolationibus, et corruptionibus, atque mantissis fuisse luxatas conspexissent, meliori judicio arbitrari sunt a Latino scriptore fuisse compositas, et ab homine laesae fidei, iisdem naevis atque additamentis refertas. Nemo horum tamen affirmare ausus est, puras putasque fabulas in iis contineri, quemadmodum Beausobre fassus est. 10. Jam vero Beausobre ad Manetis epistolam, quam Marcello per Turbonem mittere curavit, gradum facit, quam integre Gallice reddidit, ejusmodi opus laudare non erubescens, veluti apostolorum stylo conscriptum, et S. Pauli apostoli phrasibus loquendique formulis undequaque refertum. Quae duo convenire haud possunt neophyto viro, a paucis mensibus in Scripturis sacris percurrendis versato;", "candidate_score": 0.67915, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_9", "bdc_text": "inter Latinos et in Chrysostomo , Basilio , Athanasio Graecisque aliis sunt explicata fere , relinquant nobis integra et errores inolitos illos scholasticorum monachorumque contra sensum et testimonia scriptorum ecclesiasticorum et primitivae ecclesiae inductos nobiscum cognoscerent atque emendarent , anne in ritibus externis et ordine ecclesiastico eorundem veterum scriptorum ecclesiasticorum testimonia et racio sit recipienda potius , quam ut pro schismaticis aut etiam haereticis contemnentur ecclesiae nostrae cum doctoribus ac lupis manifestariis obruantur ac perdantur .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_132", "psc_text": "enim pro suis studiis et partibus unum solum vetustum catholicae Ecclesiae scriptorem Beausobre nobis objecit, aut objicere potuit. Optime intelligens Graecos Latinosque Ecclesiae PP. simul consensisse in mox laudatis Scripturarum textibus explicandis, qui pariter ordinis exorcistarum vim potestatemque in daemones expellendos, et asseruerunt, et summis laudibus ornarunt. Igitur non erat opus ad traditionem, sacrarum Scripturarum interpretem, provocare. Sed ne SS. PP. auctoritatem negligere videamur, in praesens sancti Leonis Magni unum alterumque testimonium subjicere non pigebit, potissimum cum ad hujus S. pontificis catholicae et apostolicae sedis doctoris scripta illustranda nostrum studium dirigere intendamus. Is itaque praecedentia SS. Matthaei, Lucae et Marci verba explicaturus, ea de daemoniorum spiritibus sine ulla prorsus sermonis ambiguitate verborumque involucro interpretatur, saevitiem illam expendens qua obsessorum corpora torqueri solent simulque illud imperium significans quo fugari solent, potissimum cum exorcistarum orationes jejunio conjunguntur. Quare septimi mensis indicens jejunium, ut studiosius a fidelibus celebretur suadet. Nam (ait) in omni", "candidate_score": 0.678225, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_11_13", "bdc_text": "De his et similibus rescribe , quaeso , copiosissime . De bello Saxonico a Brunonisvico Parthenopolim lato si pernosse desideras , ita habeto : Posteaquam Georgius dux Megalopyrgensis cum exercitu consedisset non procul a Magdeburgo atque agros vicinos depredaretur , agricolae eius loci , qui Magdeburgum confugerant , a senatu impetrarunt dissuadentibus quibusdam , inter quos praecipuus fuerat Albertus comes a Mansfelt exul ibidem , ut adiunctis quibusdam civibus militibusque stipendiariis cum curribus falcatis illis et levis armaturae apparatu atque bambardis eruptiones ex urbe contra castra hostiumm facerent signaque collecticio milite et rusticanis , ut plurimum , hominibus cum veteranis et exercitato milite conferrent .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_653", "psc_text": "opportunius indicabimus. 142 CAPUT VII. A probris et maledictis Beausobrianis S. Leonis Magni in Manichaeos agendi ratio vindicatur. S. pontificem non tantum in concionibus declamasse, sed eorum errores patefecisse explicatur. S. Augustini pariter scripta contra Manichaeos exarata, nec fabulas nec sophismata continere contra eumdem Beausobre ostenditur. 1. Plures hic assumimus ventilandas quaestiones, quae, semel illustratae, non tantum plurimum lucis conferunt nostris praecedentibus dictis, sed etiam prorsus ea argumenta eripiunt, quae Beausobre contra SS. Leonem M. et Augustinum, strenuos Manichaeorum oppugnatores, nimis injuriose objecit. Primo ergo animadvertit quemadmodum miserabilis illa Manichaeorum secta, post occupatam a Vandalis Africam proconsularem, in qua latius se propagaverat, exsulatum abire fuerit coacta. Cujus sectatores, alii Romam venerunt, alii vero in diversa loca aut urbes se recipere curarunt. Qui autem Romam venere solamen atque subsidia a suis fratribus obtinere posse sperabant, ut tutius viverent. At brevi isthaec spes eos fefellit. Nam de eorum adventu et mansione certior", "candidate_score": 0.648214, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc.", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_756", "psc_text": "omni hominum consortio abdicaverint, et quandoque etiam in eosdem capitalibus poenis animadverterint. Haec, inquam, fuit religio Magni Constantini, antequam ab Eusebianis deciperetur, et eam deinde toto animi conatu prosecuti sunt omnes Valentiniani, Gratianus, et Theodosii, Arcadius, Honorius, Leo, aliique catholici imperatores, quibus cum perspectum foret omnia imperii jura a Deo optimo maximo derivari, non ex quadam dumtaxat liberali largitate, aut in gratae voluntatis testimonium erga fidei negotia, istis semper praesidio fuerunt; sed praeterea haec illorum magis quam civilem rerum administrationem interesse intelligentes, grave nefas reputabant, si debitis et propriis officiis Ecclesiam fraudassent, ejusque incolumitati aliqua ex parte deessent. Quid enim aliud in imperatorum mentem revocat sanctus Leo scribens ad Theodosium, ad Valentinianum, ad Leonem Augustos, atque ad Pulcheriam quoque Augustam, nisi id de quo agimus? Ab iisdem videlicet ea subsidia exposcebat, quae, pro muneris dignitate, et pro virium suarum potentia, turbatis et afflictis Ecclesiae rebus impartiri debent. Immo quandoque S.", "candidate_score": 0.64634, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1050_sent_8", "bdc_text": "videlicet , si Caesar et imperium Romanum aut ipsum etiam adeo concilium Tridentinum dogmata principalia omnia , quemadmodum secundum scripturas in Augustino ut plurimum et Ambrosio Hilarioque etc.", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_779", "psc_text": "sint concilia cogenda, aut nulla alia occurrente causa provinciales aut generales synodi possint indici et haberi. Undenam ejusmodi hauserunt doctrinam? In medium afferant canones, Patrum monumenta, Ecclesiarum consuetudines, ut nobis etiam fontes innotescant, ex quibus singularis et arcana hactenus inaudita disciplina proficiscitur. Nos quidem, si Patres, concilia, et Ecclesiae usum consulimus, omnino oppositum propugnare et credere debemus. Nam, secundo labente saeculo, quando post apostolos frequentiora coeperunt in Ecclesia haberi concilia, cum in Asia, tum in Palaestina, episcopi pluribus in locis in unum coiverunt, in quaestione de Paschate celebrando. Testis est magnus Irenaeus, Galliae Ecclesiarum apostolus, splendidissimumque lumen, cui omnes cum veteres, tum recentiores doctores fidem adhibuerunt, Quos inter Eusebius Caesariensis lib. V Hist. Eccles. cap. 24 et 25. Quis vero affirmabit in eisdem synodis actum fuisse de nova proscribenda haeresi, aut de fide asserenda? Tertio pariter Ecclesiae saeculo, cum Romae et in Africa, tum in Phrygia, et Neocesareae in Ponto,", "candidate_score": 0.632274, "ce_score": null } ] } ], "biblical_hits": [] }