{ "letter_id": "3010", "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/3010", "dominant_topic": 16, "topic_dist": [ 0.053407, 0.04578, 0.056824, 0.052306, 0.061644, 0.043353, 0.051465, 0.043306, 0.048493, 0.051503, 0.051018, 0.052523, 0.040154, 0.046081, 0.044204, 0.043547, 0.06429, 0.048474, 0.053196, 0.048433 ], "citations": [ { "rank": 1, "cf_id": "cf012", "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", "max_score": 0.707047, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3010_sent_0_2", "bdc_text": "Salutem a deo per Christum servatorem D . Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2505", "psc_text": "humanas cohabitationes nec terrenarum domorum communionem propheta laudauit. nam fratres ob hscc ipsa tectorum consortia dissidentes uidemus, et inimicos ssepesaepe eiusdem domicilii habitatio continet: et nonnumquam incrementum odiis ipsa illa cohabitandi indignatio subministrat. sed nouit esse apostolus communem et religiosam domum dicens: ut scias, quemadmodum oporteat te in domo dei deuersari, qusequae est ecclesia dei uiui, columna et firmamentum ueritatis. itaque bonum et iucundum est in unum habitare fratres. cum in unum habitant, conuentu ecclesiae congregantur: cum fratres nuncupantur. unicae uoluntatis caritate concordes sunt. § 3 Ad primam enim apostolorum praedicationem hoc praecipuum fuisse credentium prseconiumpraeconium legimus, quod dicitur: erat enim omnium credentium cor et anima una, adsensu eadem, uoluntate non dissonans. fide sociaamoris ac sententiassententiae unanimitate perfecta. et hoc testatur ille gentium doctor dicens: ut sitis omnes perfecti, eodem sensu, eadem sententia. et rursum: inplete gaudium meum, ut idipsum sapiatis eandem caritatem habentes, unanimes, unum sentientes, nihil per aemulationem", "candidate_score": 0.707047, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2505", "psc_text": "humanas cohabitationes nec terrenarum domorum communionem propheta laudauit. nam fratres ob hscc ipsa tectorum consortia dissidentes uidemus, et inimicos ssepesaepe eiusdem domicilii habitatio continet: et nonnumquam incrementum odiis ipsa illa cohabitandi indignatio subministrat. sed nouit esse apostolus communem et religiosam domum dicens: ut scias, quemadmodum oporteat te in domo dei deuersari, qusequae est ecclesia dei uiui, columna et firmamentum ueritatis. itaque bonum et iucundum est in unum habitare fratres. cum in unum habitant, conuentu ecclesiae congregantur: cum fratres nuncupantur. unicae uoluntatis caritate concordes sunt. § 3 Ad primam enim apostolorum praedicationem hoc praecipuum fuisse credentium prseconiumpraeconium legimus, quod dicitur: erat enim omnium credentium cor et anima una, adsensu eadem, uoluntate non dissonans. fide sociaamoris ac sententiassententiae unanimitate perfecta. et hoc testatur ille gentium doctor dicens: ut sitis omnes perfecti, eodem sensu, eadem sententia. et rursum: inplete gaudium meum, ut idipsum sapiatis eandem caritatem habentes, unanimes, unum sentientes, nihil per aemulationem", "candidate_score": 0.705523, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_0_2", "bdc_text": "Salutem a deo per Christum servatorem D . Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3160", "psc_text": "haec doctrinae spicula, quae parooloram sagiUae sunt, stultas disputationes uulnerant. adnuntiatis enim operibus dei IOBC incipient facta eius intellegi, tunc in his lsetabiturlaetabitur iustus, tunc eum omnes recti eordecorde laudabunt. in his est laetitia sanctorum, in bishis spes firmissima. ob haec deum, qui recto sunt cordacorde, laudabunt scientes esse remissionem peccatorum, mortis peremptorem, zaboli debellatorem, deum et dominum nostrum legum Christum, qui est benedictus in saecula saeculorum. Tractatus in psalmum CXXXII. ex cod. Verenensi et Vaticano 521. Ecce, quam bonum est et iucundum habitare fratres in unum. bonum et iucundum est in unum fratres habitare, quia, cum in uno habitant, conuentu ecclesiae congregantur; cum fratres nuncupantur, unicae uoluntatis caritate concordes sunt. ad primam enim apostolorum prsedicationempraedicationem hoc magnum praeceptum fuisse legimus, quod dicitur: erat enim omnium credeDtiumcredentium cor et anima una. hoc itaque populo dei congruit. sub uno patre fratres esse, sub uno spiritu unum esse, sub una domo unianimes", "candidate_score": 0.688887, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_46_48", "bdc_text": "Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus . T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse : ] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1434", "psc_text": "et ambules in omnibus uiis eius et diligas eum et seruias domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias praecepta domini dei tui et iustificationes eius, quse ego praecipio tibi hodie, ut bene sit tibi? ergo deo adhaerens in dei uia est. § 4 Et qua ratione prophetam hic locutum existimabimus dicentem: uias meas pronuntiaui, et exaudisti me; doce me iustificationes tuas? si enim uias suas praedicat, necesse est peccati uias praedicet, quia in uia peccati sit, quisque in dei uia non sit. sed huic praesenti dicto consentiens illud uidetur, quod dictum est: pronuntiabo aduersum me iniustitias meas, domine, et rursum: iustus in exordio sermonis sui ipse sui accusator est. ergo hic pronuntiatio, quae dicitur, non laudatio est, sed confessio uiarum suarum, id est peccatorum suorum paenitens professio; 8 Dent. X, 12 sq. 21 Pa. XXXI, 6. 22 Prov. XVIII, 17. 1 se supr.", "candidate_score": 0.681832, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3160", "psc_text": "haec doctrinae spicula, quae parooloram sagiUae sunt, stultas disputationes uulnerant. adnuntiatis enim operibus dei IOBC incipient facta eius intellegi, tunc in his lsetabiturlaetabitur iustus, tunc eum omnes recti eordecorde laudabunt. in his est laetitia sanctorum, in bishis spes firmissima. ob haec deum, qui recto sunt cordacorde, laudabunt scientes esse remissionem peccatorum, mortis peremptorem, zaboli debellatorem, deum et dominum nostrum legum Christum, qui est benedictus in saecula saeculorum. Tractatus in psalmum CXXXII. ex cod. Verenensi et Vaticano 521. Ecce, quam bonum est et iucundum habitare fratres in unum. bonum et iucundum est in unum fratres habitare, quia, cum in uno habitant, conuentu ecclesiae congregantur; cum fratres nuncupantur, unicae uoluntatis caritate concordes sunt. ad primam enim apostolorum prsedicationempraedicationem hoc magnum praeceptum fuisse legimus, quod dicitur: erat enim omnium credeDtiumcredentium cor et anima una. hoc itaque populo dei congruit. sub uno patre fratres esse, sub uno spiritu unum esse, sub una domo unianimes", "candidate_score": 0.67861, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_9_11", "bdc_text": "Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur . Haec igitur hactenus de istis adolescentibus , propter quos maxima instituta fuit haec scriptio . Caeterum , ut de me quoque aliquid significem , effundam in sinum tuum querelas quasdam , partim privatas partim publicas de nostris principibus et praecipue de maximo natu inter iuniores , qui quum specimen aliquod eruditionis atque virtutis prae se ferre multis videatur , certis quibusdam indiciis comperi , magnopere metuendum esse , ne excidat concitata de se spe et expectatione .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1355", "psc_text": "24 iam om. VCp profectioris V orediderunt corr.m. 3 R in his est R donum gratiae per praeteritorum indulgetiam (donum ex bonum corr. m. 2) V 26 habent per C. naturam gestorum recordatio. bonum, inquit, iuueni auferre iugum graue. onus istud crudi ad oboediendum anni aegre ferantferunt; ceterum aetas tenera grauis oneris molestiam per uirtutis incrementa non sentit. sed suscepto in iuuentute onere quid faciet? sedebit, inquit, singulariter et tacebit. rarus iste est, cum quo perfectio timoris dei per annorum augmenta concrescat; et idcirco singularis sedebit, lasciuos adulescentiae coetus derelinquens et ab ipso senum nuper credentium consessu remotus; quia ei non conpetit dicere: delicta iuuentutis mesemeae, domine, ne memineris. silebit etiam congruam fidei et iuuentuti existimans taciturnitatem: non tumultibus negotiorum saecularium admixtus, sed per modestiam tacens, sola diuina sacramentorum cognitione occupatus et sermones dei tacita rerum atque operum obseruatione custodiens. § 3 Redit deinde ad personam suam propheta, ut id,", "candidate_score": 0.67345, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_0_2", "bdc_text": "Salutem a deo per Christum servatorem D . Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2504", "psc_text": "uidetur adque G 14 ea ratio profetae est G ea ratio a propheta est PT quod G ut PT 18 et famae GT famae P cum G maxime cum PT 511 adque ita G adita Pet qc T et it* E 512 sic scripsi Acad. 38: et bono iucunditas indiget et iuciiditas solet eo carere G et bono iocnnditas solet eo carere P et bonum iocunditate et iocunditas solet eo carere Tb et bonum iocundo et iocnnditas solet eo carere e. m § 2 Videamus, quid illud sit, quod bonum et iucundum esse propheta demonstrat, scilicet habitare fratres inunum. uon humanas cohabitationes nec terrenarum domorum communionem propheta laudauit. nam fratres ob hscc ipsa tectorum consortia dissidentes uidemus, et inimicos ssepesaepe eiusdem domicilii habitatio continet: et nonnumquam incrementum odiis ipsa illa cohabitandi indignatio subministrat. sed nouit esse apostolus communem et religiosam domum dicens: ut scias, quemadmodum oporteat te in domo dei", "candidate_score": 0.673221, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_0_2", "bdc_text": "Salutem a deo per Christum servatorem D . Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2528", "psc_text": "angelorum frequentium, ad quam per hanc ecclesiae et conuentus nostri domum scanditur. § 3 Et quia plures apud patrem mansiones sunt, benedicunt dominum non solum in domo stantes, sed etiam in atriis eius. non omnis domus atrium est. domus est etiam, quidquid extra 6 Ioh. VIII, 34. 17 Ps. XXXIX, 8. 18 Ps. XXVI, 6. 19 Exod. XXXIY, a. 90 Hierem. XIV, 10. 26 of. Ioh. XIV, 9. 4 benediotione quae se P 9 aeruo supr. scr. m. 1 P 10 cunctabunt1, P ll fidei uento PTb fidei uoto e in recordationS Te in recordatione Pb 15 domus dñi PT cf. p. 692, 11 domus dei nostri E 16 ii audebit beata illa prophetae uoce clein tpatio vnius uerbi sine scriptura relicto in marg. adscriptum dicere T 19 diC aut sta P a ne circu 21 q = benedictio: stantiQ P 23 frequentia T. 44* atrium est: interior autem et", "candidate_score": 0.670131, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_41_43", "bdc_text": "Quod ut tua faciat humanitas per occasionem , ego communis patriae nomine etiam atque etiam oro . Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur . Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3145", "psc_text": "Bened. in adn. 19 argutionis R arguitionia b 95 fuerat R erat b 28 uinci R 30 deseuierint R 31 passionis R sed cf. Acad. p. 18. egerant potestatem. sic cantici noui hymirashymnus impJeturimpletur, cum post gentium obprobrium regumque cruciatus iudicium aasscriptumconscriptum in gentes regesque decernant, quibus dominus Iesus Christus et unigenitus deus et dominus et rex est, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CL. Laudate dominum in sanctis eius: laudate eum in firmamento uirtutis eius. § 1 Magnis psalmorum librum sacramentis rerum caelestium refertum esse saepe tractauimus, uel cum dispositio singulorum contra temporis gestorumque rationem ordinem numerumque sortita sit, uel cum superscriptiones nonnullae aliter, quam HebrseorumHebraeorum libris continentur, adscriptae sunt, uel cum tituli plures, cum nulli sint, praef-erantur. cum ergo ultra litterae opinionem celsioris intellegentiae sensu uolumen digestum sit, oportuit idipsum digno fine concludi, ut secundum gloriosam spei nostrae perfectionem liber quoque tanti prophetae consum- - matus", "candidate_score": 0.669446, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_46_48", "bdc_text": "Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus . T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse : ] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_503", "psc_text": "solus patrem uidet, qui solus patrem scit, qui solus potest orare pernoctans — secundum euangelium enim dominus pernoctauit orans —, qui per speculum uerborum formam ipsam occultissimi sacramenti sub communibus uerbis, dum oraremus, ostendit. et qui orationem suam poposcit audiri, ut peculiare hocfiducise suae doceret esse, subiecit: inaurire uerba oris mei. et quisquam hoc humanae fiducitefiduciae esse existimabit, ut uerba oris sui uelit audiri? an illa, quibus motus animi nostri et inpetus pronuntiamus, tum cum de ira exardescimus, tum eumcum de odio obtrectamus, tum cum de dolore querimur, tum eumcum de adulatione blandimur, tum cum aut pro spe lucri aut de ueritatis pudore mentimur, aut de contumeliae offensione maledicimus ? et quis usquam uifce ita emendatae et patientis ad omnia fuit, ut his humanae demutationis uitiis non esset obnoiiusobnoxius? solus hoc potuit cum fiducia uelle, qui peccatum non fecit. in cuius ore dolus non fuit, qui flagellis dorsum prabuitpraebuit, maxillas", "candidate_score": 0.669358, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_43_45", "bdc_text": "Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo . Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua . Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3145", "psc_text": "Bened. in adn. 19 argutionis R arguitionia b 95 fuerat R erat b 28 uinci R 30 deseuierint R 31 passionis R sed cf. Acad. p. 18. egerant potestatem. sic cantici noui hymirashymnus impJeturimpletur, cum post gentium obprobrium regumque cruciatus iudicium aasscriptumconscriptum in gentes regesque decernant, quibus dominus Iesus Christus et unigenitus deus et dominus et rex est, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CL. Laudate dominum in sanctis eius: laudate eum in firmamento uirtutis eius. § 1 Magnis psalmorum librum sacramentis rerum caelestium refertum esse saepe tractauimus, uel cum dispositio singulorum contra temporis gestorumque rationem ordinem numerumque sortita sit, uel cum superscriptiones nonnullae aliter, quam HebrseorumHebraeorum libris continentur, adscriptae sunt, uel cum tituli plures, cum nulli sint, praef-erantur. cum ergo ultra litterae opinionem celsioris intellegentiae sensu uolumen digestum sit, oportuit idipsum digno fine concludi, ut secundum gloriosam spei nostrae perfectionem liber quoque tanti prophetae consum- - matus", "candidate_score": 0.668534, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_42_44", "bdc_text": "Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur . Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo . Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_853", "psc_text": "saecula saeculorum. amen. PSALMUS LXIV. In finem psalmus Dauid. Tedecet hymnum, deus, in Sion et tibi reddetur uotum in Hierusalem et reliqua. § 1 Oportune superiorem psalmum hic, qui subiacet, consecutus est. est autem et ipse in finem et congregationem gentium, quae dominum laudaturae sunt, nuntiat; et ipse huius interpretationis nostrae fidem reddet. § 2 In exordio autem eius secundum consuetudinem suam propheta orationem omnem ad deum erigit.. omnis enim nobis res atque sermo cum confessione dei ineundus est. sed sciens propheta, plures pro diuersitate studiorum in superuacuis demorari, specialem et proprium dei a nobis honorem requirit 2 ante intellexerunt eras. non R 6 se in errore sitos P ee in errore ristos R in se errores istos e 10 remissorem (ex remissorum R) RP remissionem a (V) 11 peremptore (in. uersu exeunt. e euan.) R bellatorem P Explioit psal LXIII incp pffalmus (sic) LXIIII R, in P deest subscriptio,", "candidate_score": 0.668446, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2506", "psc_text": "enim omnium credentium cor et anima una, adsensu eadem, uoluntate non dissonans. fide sociaamoris ac sententiassententiae unanimitate perfecta. et hoc testatur ille gentium doctor dicens: ut sitis omnes perfecti, eodem sensu, eadem sententia. et rursum: inplete gaudium meum, ut idipsum sapiatis eandem caritatem habentes, unanimes, unum sentientes, nihil per aemulationem siue per inanem gloriam agentes, sed in humilitate inuicem arbitrantes prsecellerepraecellere super inuicem, non sua, sed aliorum unusquisque uestrum contemplantes. hoc apostoli 8 I Tim. 3, 15. 17 Act. ap. IV, 32. 20 I Cor. 1, 10. 22 Phil. II, 2. 1 illud sit GPT sit illud E 4 propheta laudauit acripsi profeta laud*** G propheta Dauid dicit PTE I ob Pe sub Tb (de G h. I. non constat cf. Acad. p. 2.5) 9 oporteat te G te oporteat PT deuersari PT diuersari G ned cf. p. 237, 14 11 habitare fratres GPT fratres habitare V 12 cum (supr.", "candidate_score": 0.666457, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_43", "bdc_text": "Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3145", "psc_text": "Bened. in adn. 19 argutionis R arguitionia b 95 fuerat R erat b 28 uinci R 30 deseuierint R 31 passionis R sed cf. Acad. p. 18. egerant potestatem. sic cantici noui hymirashymnus impJeturimpletur, cum post gentium obprobrium regumque cruciatus iudicium aasscriptumconscriptum in gentes regesque decernant, quibus dominus Iesus Christus et unigenitus deus et dominus et rex est, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CL. Laudate dominum in sanctis eius: laudate eum in firmamento uirtutis eius. § 1 Magnis psalmorum librum sacramentis rerum caelestium refertum esse saepe tractauimus, uel cum dispositio singulorum contra temporis gestorumque rationem ordinem numerumque sortita sit, uel cum superscriptiones nonnullae aliter, quam HebrseorumHebraeorum libris continentur, adscriptae sunt, uel cum tituli plures, cum nulli sint, praef-erantur. cum ergo ultra litterae opinionem celsioris intellegentiae sensu uolumen digestum sit, oportuit idipsum digno fine concludi, ut secundum gloriosam spei nostrae perfectionem liber quoque tanti prophetae consum- - matus", "candidate_score": 0.665801, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_42_44", "bdc_text": "Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur . Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo . Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1449", "psc_text": "toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias prseceptapraecepta domini dei tui et iustificationes eius, quae ego prsecipiopraecipio tibi hodie, ut bene sit tibi! ergo cum lex doceat in uiis dei ambulandum, ut ambulanti in his bene in posterum sit, et nunc propheta oret uias iniustitiae a se amoueri sibique ut deus misereatur ex lege, id orat, quod lege conclusum est, ut in uiis dei ambulans in beatitudine collocetur. § 9 Dehinc sequitur: uiam ueritatis dilexi et iudicia tua non sum oblitus. uiam diligunt multi, sed non omnes diligunt ueritatis. et quicumque aut uoluptatum aut diuitiarum aut honorum uiam ineunt, sed et qui hsereticorumhaereticorum doctrinis uagi et incerti et impii differuntur, in uia quidem sunt, sed non sunt in uia ueritatis. sed propheta ex spiritu eius loquitur, qui adsuraptoadsumpto corpore dicturus postea erat: ego sum uia, ueritas, uita. et quia hoc iudicium est, secundum quod in euangeliis continetur:", "candidate_score": 0.663636, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_42_44", "bdc_text": "Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur . Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo . Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1260", "psc_text": "domino et psallere nomini too, altissime, et reliqua. post legis tempora et cognitionem ueritatis conuenit corpus ipsum potius quam umbram corporis contueri. lex enim eorum, quaquae* in domino nostro Iesu Christo inplenda erant, speciem conplectitur; non ipsa ueritas, sed in ea meditatio ueritatis, utilis fide potius quam effectu, imitatione quam genere. ea enim, quae obserunriobseruari praecepta sunt, non uirtute efttcientifeefficientia ipsius utilia erant, sed obseruantium fide salutaria, ut sacrificionimsacrificiorum diuersitates et holocaustomatum religiones et circumcisionis cura et sabbati otium. hsec enim omnia et praetermissa culpam habebant et gesta sub futurorum fide proderant, sicut ait beatus apostolus: prius autem, quam ueniret fides, sub lege conclusi eustodiebamurcustodiebamur in ea fide, quae incipiebat. reuelari. itaque lex psedagoga nostra facta est in Christo, uti ex fide iustificemur. at ubi uenit fides, iam non sumus sub psedagogo; omnes enim filii estis fidei. ergo quotienscumque aliquid ex lege relegitur, in opere praesentium mandatorum speculum futurorum est", "candidate_score": 0.663328, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_43_45", "bdc_text": "Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo . Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua . Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_28", "psc_text": "primae quinquagesimae et secundae deinde quinquagesimae et tortiaetertiae rursum quinquagesimae, in qua finis est libri, consummationem diligenter aduertat, prouidentiam dispositorum in hunc ordinem psalmorum cum dispensatione salutis nostrae intelleget conuenire. cum enim primus gradus sit ad salutem, in nouum hominem post peccatorum remissionem renasci, sitque post paenitentisepaenitentiae confessionem regnum illud domini in sanctae illius ciuitatis et caelestis Hierusalem tem- x pora seroatum, et postea consummata in nos caelesti gloria in dei patris regnum per regnum filii proficiamus, in quo debitas deo laudes uniuersitas spirituum praedicabit: facile intellegemus in singulis psalmorum uirtutibus sub quinquageno nameronumero conlocatis sacramentum dispositionis huius quinquagenarisequinquagenariae contineri. § 12 Esse autem haec sabbata sabbatorum, septenarius numerus per septem in septuplum connumeratus ostendit; quem tamen ogdoas, quia dies eadem prima quae octaua, seeundumsecundum euangelicam plenitudinem in ultimo sabbato adiecta consummat. et haec quidem sabbata sabbatorum ea ab apostolis religione celebrata sunt, ut his quinquagesimae diebus nullus neque in", "candidate_score": 0.662732, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_6_8", "bdc_text": "Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores . Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum . Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2595", "psc_text": "min nhis psalmis id ipsum de simulacris gentium dictum est; et prophetia omnis hoc laborat, ut humanum errorem a stultissimis his inreligiositatum studiis auertat. addunt enim plerique his impietatibus suis auctoritatem, ut pretiis metallorum honorem diis, quos sibi fecerint, quaerant, auro eos argentoque formando; sed hoc tantum, quod possunt, largiuntur, imaginem scilicet oris, oculorum, aurium, narium, manuum et pedum, deos suos in forma mortui corporis adorantes, cui spiritu auolante os mutum est, oculi hebetes, aures surdssurdae, nares inanimseinanimae sunt, manus dissolutae, pedes rigentes, omne corpus immobile est. sed errori eorum id, quod nec sperare audent, deputatur: ut eorum sint similes, quos adorant, uenerantes sint in consortio ueneratorum, ipsi simulacrorum modo emortua corpora sine uitseuitae spiritu relinquendi. § 27 Demonstrato autem errore gentili ad doctrinse ordinem propheticus sermo se rettulit dicens: domus IsraheL benedicite dominum; domus Aaron, benedicite dominum; domus Leui, benedicite dominum; qui timetis dominum, benedicite eum. in his nominum", "candidate_score": 0.662161, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_6_8", "bdc_text": "Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores . Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum . Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1763", "psc_text": "pari I. 31 sapientiae manifestasti mihi. meruit etiam et propheta esse, cum dicitur: aperiam in parabolis os meum, eructabo absconsa a constitutione mundi. humanae quoque opulentiae copiis abundauit. ait enim ipse: ecce congregaui de paupertate mea auri talenta milia tot et argenti alia et seris et ferri, quorum numerosnumerus non est. hinc familise nobilitas, hinc regis potestas, hinehinc sapientiae fiducia, hinc prophetae meritum, hinc copiae facultatum; non erexerunt tamen in superbiam neque in aliquem fastidii tumorem extulerunt. tuto ergo postulat dicens: u i nifica me secundum uerbum tuum, id est, ut tamquam nondum uiuens aeternae uitse uitam secundum uerbum dei mereatur, quia eum humilitatis modestia intra disciplinam et doctrinam prsedicationis euangelicse contineret. § 13 Sequitur deinceps: uoluntaria oris mei fac beneplacita, domine, et iudicia tua doce me. digne essequiturexsequitur propheta sacramentum constitutionis suae. primum enim humilis ualde effectus est; sequenti nunc orat, ut uoluntaria oris sui beneplaceant. non contentus est", "candidate_score": 0.661327, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_42_44", "bdc_text": "Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur . Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo . Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1716", "psc_text": "intellegeretur, id, quod consequitur, adiecit: super omnes docentes me intellexi, quoniam testimonia tua meditatio mea est. didicisti, o Dauid, a Moyse legem, et Aaron tibi sacrifieiorumsacrificiorum omnium doctor est, Iesus iteratae circumcisionis magister est, Samuel ungendi tibi sacramentum in temetipso et prophetae et regis ostendit: quid est istud, quod loqui ausus es, quod super omnes te docentes intellexeris ? sed superior uersus, super quos omnes docentes se intellegat, ostendit, id est super inimicos. et rursum hic, qui nunc est uersus inferior, qui inimici sint, declarat, id est omnes docentes. claues enim se caelorum habere profitentur et doctores esse se legis gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum", "candidate_score": 0.661244, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_47_49", "bdc_text": "T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse : ] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo . [ Darunter von Bullingers Hand:", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1066", "psc_text": "eundem prsedicatorempraedicatorem euangelii dominum Iesum Christum, quem et latorem legis habeamus. post unius enim conplnciti deo montis sedem, quam usque in finem caelestis habitabit, ut sedis bsechaec euangelicweuangelicae pacis prseformatapraeformata per mediatorem legis intellegeretur in lege, continuo subiecit: currus dei decem milium multiplex, milia laetantium: dominus in illis in Sina, in sancto ascendit in altum, cepit captiuitatem, dedit dona in honiinibushominibus. etenim non credentes inhabitare. § 18 Fidem omnem breuia ha'c quidem uerba significant, sed qu;« uirtutibus suis magna et infinita conplexa sunt. hanc autem currus siue sedis dei dignitatem haud dissimiliter Daniel propheta descripsit dicens: sedis eius flamma: ignis 25 Dan. VII, 9 sq. 1 praescribta V 2 euangelica P 3 in om. R istrahel V 5 prae- scribta V 6 p dum nrm P 7 in supr. scr. m. 1 R iu spem euan- gelicam VPTE doceamus ex docemus m. 2 V 8 ad lege T 9 lacdm", "candidate_score": 0.660395, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_45_47", "bdc_text": "Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 . Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus . T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse :", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1264", "psc_text": "sicut scribitur in Exodo: in mente habete diem sabbatorum sanctificare eum: seisex diebus operaberis et facies omnia opera tua; septimo autem die sabbata domini dei tui: non facies in illo die ullum opus. ergo sabbato et quies dei est et hominum otium. sed quid hoc proficiet ad psalmum, in quo in factura dei gaudium est, et profundae cogitationes eius. et exurendus peccator ut fenum, et iustus ut palma florescens et multiplicandus ut cedrus? nulla hic diei septimi requies, nullum humanorum operamoperum otium decantatur. ergo quia nihil in psalmo de requie huius sabbati continetur, proprietas requietionis et sabbati, quod in lege praescribitur, requirenda est in psalmis. legimus itaque de impiis dictum: sicut iuraui in ira mea, si intrabunt in requiem meam. densdeus in sacramenti religione confirmat, non adituros requiem suam; non, ut opinor, huius sabbati requiem significat, in qua post mundi redificationemaedificationem scribitur quienissequieuisse. nam sollemnitatem ac laetitiam diei huius omnes", "candidate_score": 0.659279, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_41_43", "bdc_text": "Quod ut tua faciat humanitas per occasionem , ego communis patriae nomine etiam atque etiam oro . Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur . Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_613", "psc_text": "humanae carnis gloriam resurrectionis dominicae tempus expectans nunc et non corrumpi se rogat et anersamauersam a se corruptionem in eo, in quo primitireprimitiae resurrectionis santsunt, propbetseprophetae prsescientia gratulatur. ideo autem: i n finem tituli inscriptio est, quia et gioriosagloriosa ad feternitatisaeternitatis honorem uita suscepta et mors plurimis salutaris uirorum fortium inscribatar sepulcris et hsBc omnia ad eum referri oporteat, qui uel finis est legis, uel quem psalmi ipsius finis ostendat. id autem. quod in spelunca clausus haec loquitur, tempus est prophetiae, quo psalmum intellegitur scripsisse, ipsa illa speluncsespeluncae habitatione mansuri in corpore domini humilitatem prophetans. ceterum uideri non potest, ut qui ob metum erat intra speluncam reconditus, psalterio et cithara, ut testatur in psalmo, id est totius artis musicae perstreperet apparatu. § 3 CcepitCoepit autem ita: miserere mei, deus, miserere mei: quoniam in te confidit anima mea. misericordiam rogat, quia confidit in domino. docens ab his misericordiam dei sperandam esse,", "candidate_score": 0.658421, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_48_50", "bdc_text": "] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo . [ Darunter von Bullingers Hand: ] Pincingeriliterae spondentes pro studiosis Hessis .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1066", "psc_text": "eundem prsedicatorempraedicatorem euangelii dominum Iesum Christum, quem et latorem legis habeamus. post unius enim conplnciti deo montis sedem, quam usque in finem caelestis habitabit, ut sedis bsechaec euangelicweuangelicae pacis prseformatapraeformata per mediatorem legis intellegeretur in lege, continuo subiecit: currus dei decem milium multiplex, milia laetantium: dominus in illis in Sina, in sancto ascendit in altum, cepit captiuitatem, dedit dona in honiinibushominibus. etenim non credentes inhabitare. § 18 Fidem omnem breuia ha'c quidem uerba significant, sed qu;« uirtutibus suis magna et infinita conplexa sunt. hanc autem currus siue sedis dei dignitatem haud dissimiliter Daniel propheta descripsit dicens: sedis eius flamma: ignis 25 Dan. VII, 9 sq. 1 praescribta V 2 euangelica P 3 in om. R istrahel V 5 prae- scribta V 6 p dum nrm P 7 in supr. scr. m. 1 R iu spem euan- gelicam VPTE doceamus ex docemus m. 2 V 8 ad lege T 9 lacdm", "candidate_score": 0.657906, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_42_44", "bdc_text": "Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur . Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo . Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2613", "psc_text": "est: ego dixi. dii estis et filii excelsi omnes. non dignatur deus corruptibilium et mortuorum deus esse, sed eorum, qui in caelestem gloriam transformandi, exuti uetere homine terreno nouum eum, qui in caelis est, induerunt, qui conformes erunt corpori gloriae dei. et deos hos effici, licet et fidei eorum meritum exigat. tamen ea maxima causa est, quoniam in saecula miserieordiamisericordia eius. non ille eguit deorum deus nuncupari, sed bonitatis et misericordise sugesuae est, ut deos faciat honorem nominis sui ex adfectu misericordiae et bonitatis inpertiens. § 6 Confitemini domino dominorum: quoniam in saecula misericordia eius. deos plures nuncupari sinesiue in caelo, siue in terra apostolus docuit. ut non solum humansehumanae 1 I Cor. 15,9. 6 Eaai. XLIII, 26. 13 Matth. XXU, 82. 14PsLXXXI,6. 1 qui ex quia R 2 dei post eoclesiam om. PT 3 quod GPTe id quod Rb ueri uera PT 6 inquid G peccata G peccata tua", "candidate_score": 0.657829, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_40_42", "bdc_text": "Esset autem optandum , ut princeps per aliquem magnum virum rectius admoneretur , si forte in se descenderet , peccata sua agnosceret vitamque emendaret . Quod ut tua faciat humanitas per occasionem , ego communis patriae nomine etiam atque etiam oro . Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_327", "psc_text": "domine, quod non sum, sicut ceteri homines; adulteri, auari, sicut et hic publicanus. erat autem publicanus in secreto orans: domine, miserere mihi peccatori. huic orationi eius scriptura subiecit: quia magis iustificatus egressus est publicanus quam pharisseuspharisaeus. misericordiam dei peccati confessionconfessione e promeruit publicanus: pharisaeus uero honorem eorum, quae de se praeferebat, per insolentiam obprobrii amisit. § 12 Sed forte iam dignum se quis, si hsechaec uniuersa adeptus sit, promissionibus dei credit: cum se post innocentiam, post bonitatem, post prudentia1 modum etiam humilitate moderatus sit. sed plura adhuc restant. nam ut significauit in eo mendaoiomendacio esse peccatum, si alteri malum mentientis falsitas conpararet, ita nunc, ubi obprobria aduersus proximos non sumenda decernit, habendam tamen rationem ipsius humilitatis adiecit. quae autem haec ratio sit. cohaeret in uersu: et obprobrium 11 Luo. XVIII, 11; 13. 1 innocentes R 2 exprobrent ex exprobent m. 2 V 3 penitentiae J. paenitenciae R 4 sed si", "candidate_score": 0.656653, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1698", "psc_text": "omnia, et unus dominus noster Iesus, per quem omnia. constanter ergo propheta, cui soli seruit, quod suus sit, confitetur: et quia suus sit, ut saluetur, orat. suus autem per id est, quia iustificationes eius exquirat. aliis quaerentibus gloriam mundi, aliis quserentibaa agros, domos, pecuniam, ille iustitias dei exquirit et, quod dei sit, gloriatur.' § 13 Est autem in istiusmodi pios ac religiosos uiros ingens odium inreligiosorum. et scit propheta, uel saeculi hominibus uel diabolo et ministris eius eum, qui se dei profitetur, esse pertsesum. hoc etiam consequenti uersu docet, quo ait: me exspectauerunt peccatores, ut perderent: testimoniatua intellexi. diabolo uel ministris eius pugna est, omnem gloriam uiri fidelis auferre et eum non ex portione dei sinere esse, sed in damnationis suae consortium adsumere. longo itaque ac diutino proelio contra fidem prophetae dimicatur. sed memor ille mandatorum dei et testimonia eius intellegens restitit atque permansit. neque aliter spem eorum, qui perditionem", "candidate_score": 0.655648, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_43_45", "bdc_text": "Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo . Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua . Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1263", "psc_text": "orr. m. 2 V 27 superiorib. ex superi m. 2 V. necessaria est, id est sabbati diei; quia ita psalmus inscribitur: psalmus cantici in die sabbati, ut cumper scripturarum caelestium auctoritatem, quae ratio in sabbati requie contineatur, cognouerimus, parem ceterarum quoque rerum, quae in lege sunt, efficientiam sentiamus. § 2 Et de otio quidem diei huius multa prseceptapraecepta sunt. nam et in ea dominus perfecta mundi huius soliditate requieuit; scriptum est enim: et requieuit deus in die septima ab omnibus operibus suis, quae inchoauit facere. et rursum haec eadem sanctificatur in lege ab eo, ut omne opus agi uetitum sit, sicut scribitur in Exodo: in mente habete diem sabbatorum sanctificare eum: seisex diebus operaberis et facies omnia opera tua; septimo autem die sabbata domini dei tui: non facies in illo die ullum opus. ergo sabbato et quies dei est et hominum otium. sed quid hoc proficiet ad psalmum, in quo", "candidate_score": 0.655337, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_40_42", "bdc_text": "Esset autem optandum , ut princeps per aliquem magnum virum rectius admoneretur , si forte in se descenderet , peccata sua agnosceret vitamque emendaret . Quod ut tua faciat humanitas per occasionem , ego communis patriae nomine etiam atque etiam oro . Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1419", "psc_text": "C. 25* § 18 Aufers ame obprobrium et contemptum, quia testimonia tua exquisiui. peccata obprobrio sunt digna; et idcirco peccatores exsurgent in obprobrium aeternum. quod autem peccata omnia obprobrio sint digna, in euangeliis discamus, tum cum dominus exprobrare ciuitatibus illis coBpitcoepit, in quibus plures uirtutes eius effectae essent nec paenituissent, Chorazain et Bethsaida. quod ab illis caeptum, necesse est ut in omnes eiusdem criminis pares fiat, et tunc humano generi exprobret non psenitenti neque in uiam euangelicam pergenti id, quod psalmo continetur: quae utilitas in sanguine meo, dum descendo in corruptionem? exprobrat enim superbis atque maledictis, cur nihil in sacramento sanguinis. sui atque mortis utilitatis esse existimauerint, cum ille nostri causa et natus et passus et mortnusmortuus sit. § 19 Tenuit etiam propheta rationem infirmitatis humanae. scit inesse quaedam, quae per misericordiam dei auferenda a nobis sint. scit deum tali peccatorum nostrorum confessione orandum, ut, etsi digna argnitionearguitione habeamus, non", "candidate_score": 0.655209, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_43_45", "bdc_text": "Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo . Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua . Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_785", "psc_text": "domino. in semel itaque loquente deo baec duo audiuntur: quia potestas dei est, et tibi, domine, misericordia. ab ipso enim salutare eius est; et filius omnia accepit a patre: et idcirco in eo dei potestas oeluel accepta uel nata est. pater enim non iudicat quemquam, sed omne iudicium dedit filio. retributor ergo uniuscuiusque est ille, qui iudex est. sed potestas eius est, a quo unigenitus deus est natus in iudicem; et potestas eius a deo est, qui iudicium accepit a patre: atque ita nec caret potestate qui iudex est, nec miseratione qui deus est. certe necesse est aeterni iudicii reus maneat in uno utrumque non eonfitensconfitens, cum tamen non unus intellegendus sit esse, qui uterque sit, dicens: pater in me et ego in patre, dominus noster Ieaus Christus, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. 4 Ioh. XVII, 6. 10 I Cor. 8, 6. 16 Ioh. V, 28. 28 Ioh.", "candidate_score": 0.654876, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_40_42", "bdc_text": "Esset autem optandum , ut princeps per aliquem magnum virum rectius admoneretur , si forte in se descenderet , peccata sua agnosceret vitamque emendaret . Quod ut tua faciat humanitas per occasionem , ego communis patriae nomine etiam atque etiam oro . Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_326", "psc_text": "m. 2 V 25 aeguisse R. plures etiam per praesumptionem uitae diu innocentis ad crimina deuolutos et, cum delicta aliis exprobrarent, ipsos uix ad psenitentisepaenitentiae ueniam pertinere? non est igitur obprobrium aduersus proximos ineundum, sed, si quid in illis incuriosum; si quid neglegens, si quid petulans, si quid incontinens deprehenditur, sine exprobrationis amaritudine blandimento emendationis est corrigendum. hoc humilitas, hoc sui per metum diffidentia, qusequae ualidissima fiducisefiduciae custos est, curat, ne sit admonitio contumelia, ne sit emendatio obprobrium, ne sit doctrina conuicium. sic fiduciam orantis pharisaei dominus in euangeliis damnauit, tum cum in medio consistens ita sermocinaretur: gratias tibi ago, domine, quod non sum, sicut ceteri homines; adulteri, auari, sicut et hic publicanus. erat autem publicanus in secreto orans: domine, miserere mihi peccatori. huic orationi eius scriptura subiecit: quia magis iustificatus egressus est publicanus quam pharisseuspharisaeus. misericordiam dei peccati confessionconfessione e promeruit publicanus: pharisaeus uero honorem eorum, quae de se", "candidate_score": 0.654546, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_2_4", "bdc_text": "Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum . Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen : Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2679", "psc_text": "allidit ad petram om. PT iustus?uirtus R 91 teberatreni T 22 ao ex hac R Finit pail. CXXXVI inoipit CXXXVII R Explicit pttlm CXXXVI incipit psalA CXXXVIIP Expl. de CXXXVI incip. de CXXXVfl T. et hoc ita esse, ex euangelicis dictis promptum est noscere. nam cum ait dominus: confiteor tibi, pater, domine cae 1 i et terrseterrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus saeculi et reuelasti ea paruulis, tandemlaudem dei patris ob reuelata paruulis, qusequae ignorata essent prudentibus, confitetur, docens ideo absconsa ea esse his, qui prudentes uiderentur, quia non secundum innocentiam paruulorum praeceptis euangelicis credidissent. at uero, ubi in isdem euangeliisdicitur: et baptizabantur omnes in Iordane confitentes peccata sua, illic confessio peccatorum sine ambiguitate significationis alterius continetur. § 2 Maxima autem et utilissima est letalium uitiorum morbis in eorum confessione medicina. sed confessio peccati non est tamquam rerum aliis ignoratarum professio, ut si fur de furto, aut homicida", "candidate_score": 0.654314, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_13_15", "bdc_text": "Interim vero , dum pater feris dat operam , filius maior per suos lenones curavit sibi adduci scortum Marpurgo . Quod ego sciens , quum in curia principibus et aulicis debebam concionari , totum sermonem in mores principum et aulicorum direxi , quomodocunque potui , et peculiariter in scortationem iunioris principis sum invectus , licet multa quoque alia flagitia aulicorum perstringerem . Sed ea res tunc bona cum pace et venia mihi abiit , ut nemo verbum ullum ad me diceret aperte .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_503", "psc_text": "solus patrem uidet, qui solus patrem scit, qui solus potest orare pernoctans — secundum euangelium enim dominus pernoctauit orans —, qui per speculum uerborum formam ipsam occultissimi sacramenti sub communibus uerbis, dum oraremus, ostendit. et qui orationem suam poposcit audiri, ut peculiare hocfiducise suae doceret esse, subiecit: inaurire uerba oris mei. et quisquam hoc humanae fiducitefiduciae esse existimabit, ut uerba oris sui uelit audiri? an illa, quibus motus animi nostri et inpetus pronuntiamus, tum cum de ira exardescimus, tum eumcum de odio obtrectamus, tum cum de dolore querimur, tum eumcum de adulatione blandimur, tum cum aut pro spe lucri aut de ueritatis pudore mentimur, aut de contumeliae offensione maledicimus ? et quis usquam uifce ita emendatae et patientis ad omnia fuit, ut his humanae demutationis uitiis non esset obnoiiusobnoxius? solus hoc potuit cum fiducia uelle, qui peccatum non fecit. in cuius ore dolus non fuit, qui flagellis dorsum prabuitpraebuit, maxillas", "candidate_score": 0.652865, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_6", "bdc_text": "Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1495", "psc_text": "illa humanae spei eloquia cantarent; nisi forte huic terrenorum metallorum usu non magis aeternitatis repositae diuitiae, honor et gloria prsefertur, et blandior mihi erit auri species quam hominis et terrae et lucis et caeli. ab eorum igitur uanitatibus auerti oculos et hos corporis sui et illos animae deprecatur; de quibus obcsecatis beatus apostolus docet, cum ait: in uanitate sensus eorum intenebrati. alienati a nitauita dei. § 15 Et auersorum oculorum a uanitate quod pramium sit, non longe requirendum est. sequitur enim: et in uia tua uiuam. declinandi enim a uanitate sunt oculi, ut nobis in 21 Ephes. IV, 18. 1 inclinari — dei testimonia om. V inclinare C 2 oret C 3 que t.. ex qui R 6 nidean V 7 et in uia tua CpE 9 quam ex a quam m. 2 V uanitatem V oret ex orat C oraret p 12 praetia VR 13 occupat pE cursu ex", "candidate_score": 0.651683, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_44", "bdc_text": "Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2136", "psc_text": "deo et in unigenito deo secundum proprietatem atque naturam cum fide et ueritate profitemur. nusquam enim genere plurali nec deos neque dominos sermo propheticus nuncupauit, sed unumquemque suo ordine. Genesis namque ait: et pluit sulphur et ignem dominus a domino; et propheta: unxit te deus, deus tuus; et rursum: dixit dominus domino meo; et euangelia: et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum; et apostolus: unus deus, ex quo omnia, et unusdominos Iesus, per quem omnia; etrursum: ex quibus Christus cstest, qui super omnia deus. hoc ergo propter \"dominus\" dictum est, ut intellegeremus per id, quod unus innascibilis deus est, non adimi unigenito deo posse, quod deus est. deus 18 Gen. XIX, 24. 19 Pa. XLIV, 8. 20 Pa. CIX, 1. lob. I, 1. 22 I Cor. 8, 6. 23 Rom. IX, 5. 1 hii G hi ex hiiP nequitiarum GP nequitiarum in caelestibus RE 2 in operam G", "candidate_score": 0.64992, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_21_23", "bdc_text": "Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum . Interpretabatur etiam meam in dicendo libertatem ostentationem et arrogantiam , quumque ego me excusarem et necessitate conscientiae adactum satis modeste perorasse dicerem , ridebat , quod conscientiae mentionem facerem ineptumque me ad hoc officium clamabat , qui tam facile conscientia moverer . Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1528", "psc_text": "confusione reiecta constanti et publica fide deum, qui negantes negaturus sit, non negemus. potest et sermo ad eos referri, de quibus apostolus ait: iam sine nobis regnatis, et utinam regnetis: id est, tamquam in conspectu sanctorum, qui utique frequenter reges terrae sunt nuncupati, propheta dei testimonia sit locutus neque confusus sit per praedicationem suam doctrinsedoctrinae caelestis instituta praebere. gemina autem intellegentia electionem intellegentiseintellegentiae ex se praestat, ut, quia utrumque ex testimoniis scripturarum intellegi promptum est, aut utrumque significatum existimetur, aut quod magis uidebitur probabile eligatur. § 11 Et meditabar in mandatis tuis, qurequae dilexi uehementer. non solum igitur loqui nos in testimoniis dei conuenit, sed legis mandata omnia diurna meditatione retinere. neque tantum meditatio utilis est, nisi lex ipsa, quae in meditatione est, diligatur, neque diligere communi dilectione sufficiet, nisi etiam uehementer id, quod diligitur, diligatur. atque ideo hunc omnem perfectae rationis ordinem sermo propheticus percurrit dicens: et raeditabarmeditabar in", "candidate_score": 0.649356, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_26", "bdc_text": "Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_401", "psc_text": "Christus secundum carnem, qui est super omnia deus. quanto ergo has demutationes eorum et praesentes et aeternas calamitates sancti quique metu contuebuntur, quia punitorum contemplatio sit terribilis exemplo? uidebunt ergo iusti et timebunt, nihil non sibi metuendum in tanta horum calamitate intellegentes. sed quia iusti sunt, licet timeant de exemplo, tamen de fructu propriae iustitiae gaudebunt. ridebunt enim super eum: ridentes igitur et timentes. quia deo subditi sunt, punitorum seueritate terribili. temperat ergo metum risus, dum et metus de exemplo et risus ex merito est. moderatur autem rursum metus risum, dum ita gaudebunt in bonis, ne desit terror exempli: quia impiseimpiae et diffidentis de se conscientiae est, timere sine gaudio et insolentis natunenaturae est, sine timore gaudere. § 20 Sed qui timentes ridebunt, id quoque adicient ad hunc moderatum in timore risum, ut dicant: ecce homo, qui non posuit deum adiutorem suum. stultitiaeatque impietatis extremae est, non intellegere sub deo", "candidate_score": 0.648094, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_48_50", "bdc_text": "] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo . [ Darunter von Bullingers Hand: ] Pincingeriliterae spondentes pro studiosis Hessis .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1858", "psc_text": "h. I. textu sacr. gr. et lat. confirmatur) dominus Rp iatrahel V 14 ut add. m. 2 V 16 et ipso V 18 auribus percipe R 19 querelis pE quaerellis R et post — dixit in marg. add. p 28 uelamina V 24 allegorumina Cp alligorumina V allygorumina R 26 amfibola VRCp testis ex testibus m. 2 V est om. VC eseiam V isaiS p 26 exprobrans et dicens RI V E. sunt et per solam spiritalem doctrinam resignanda. haec enim ad Daaiekim desideriorum uirum dicta sunt: uade, Daniel, quia clausi sunt siguatiquesignatique sermones. ait etiam Esaias: dabitur liber isteiniste manus hominis scientis litteras et dicetur ei: lege hoc, et respondet: non possum legere, signatum est enim. § 4 Sed declaratio uerborum mysticorum per euangelia praestatur, ubi legis occulta et abscondita prophetica mandata domino in corpore manente panduntur. ex quibus primum fides discitur. ubi enim ea, quae a prophetis dicta", "candidate_score": 0.647735, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_14", "bdc_text": "Quod ego sciens , quum in curia principibus et aulicis debebam concionari , totum sermonem in mores principum et aulicorum direxi , quomodocunque potui , et peculiariter in scortationem iunioris principis sum invectus , licet multa quoque alia flagitia aulicorum perstringerem .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1434", "psc_text": "et ambules in omnibus uiis eius et diligas eum et seruias domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias praecepta domini dei tui et iustificationes eius, quse ego praecipio tibi hodie, ut bene sit tibi? ergo deo adhaerens in dei uia est. § 4 Et qua ratione prophetam hic locutum existimabimus dicentem: uias meas pronuntiaui, et exaudisti me; doce me iustificationes tuas? si enim uias suas praedicat, necesse est peccati uias praedicet, quia in uia peccati sit, quisque in dei uia non sit. sed huic praesenti dicto consentiens illud uidetur, quod dictum est: pronuntiabo aduersum me iniustitias meas, domine, et rursum: iustus in exordio sermonis sui ipse sui accusator est. ergo hic pronuntiatio, quae dicitur, non laudatio est, sed confessio uiarum suarum, id est peccatorum suorum paenitens professio; 8 Dent. X, 12 sq. 21 Pa. XXXI, 6. 22 Prov. XVIII, 17. 1 se supr.", "candidate_score": 0.646211, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_36_38", "bdc_text": "sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur . Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ? Quum itaque videam in aula tanta scelera defendi , quid quaeso in. . .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_884", "psc_text": "cum fundo maris perturbatur. turbato enim diabolo omnia terroris sui ministeria turbantur: et ipse, in quo gentes pauebant, aduersantium potestatum sonus trepidat. recordemur uatum murmura et inconditos bacchantium fremitus et nonnumquam confuso audientium sensu incertum nescio quid simulacrorum sera sonuisse, omnem denique profano cserimoniorum cantu mundum resultantem; nunc uero domino Christo praedicato silere omnia confutata et trepida, cum hi templorum et gentium dii uirtute fidelium subiciuntur ad poenam, cum credentium uerbis torquentur, laniantur, uruntur et inuisibiles nobis atque inconprehensibiles naturae uerbo continentur, puniuntur, abiguntur, cum uates silent, cum muta sunt templa. per hsechaec itaque iam iudicio praeparantur. et praeparatio ista quid proficit? profecit namque: turbabuntur gentes et timebunt: cernentes scilicet deos suos mutos et tantum ad inpositionem manuum nostrarum poenae suae uocibus ingemescentes. sed post perturbationem gentium alii timebunt; timorem enim -erit inlature turbatio. numquid omnes, qui turbabuntur, et timebunt? nounon utique omnes, qui turbabuntur, et timebunt. § 11 Qui", "candidate_score": 0.6461, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_37", "bdc_text": "Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ?", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_185", "psc_text": "V 28 namque ira V. a bonitate sua excedit terrore praemisso, ut ad pietatem nos metus eius, cuius potestas esset demonstrata, reuocaret. conturbantur ergo frementes et uana meditantes, cum regem sciunt, cum filium dei audiunt, cum possessorem eum finium terrae et heredem esse gentium discunt, cum regendi ius in uirga ferrea eius esse cognoscunt, cum modo ac facilitate uasis figuli comminuendos populos intellegunt. sic loquitur iratus, sic conturbat indignans, non puniens admissam impietatem, sed impsenitentem ad paenitentiae confessionem commemorato potestatis terrore perturbans. § 23 Quamquam uero per spiritum prophetiseprophetiae, pro gerendis gesta memorantis, quia solitus sit per non ambiguam prouidentiam gerendorum deus futura pro praeteritis significare, absolute intellegi possit, omnia hsechaec ex persona unigeniti filii dei domini nostri Iesu Christi dicta esse, et infidelitas maxima sit trepidum ad haec sensum ambiguae opinionis adferre, tamen etiam euangelicis atque apostolicis doctrinis ostendendum est. nihil eorum prophetam, qusequae gerenda praedicandaque essent, non antea", "candidate_score": 0.645704, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_35_37", "bdc_text": "Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ; sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur . Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ?", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_174", "psc_text": "V 16 conuertuntur ex conuerterentur m. 2 V (e) 17 magnianimus V 20 arcus V 21 quae quia praeparatua V q; q* praeparata R quia praeparata E 23 aequalitate R 24 huius om. V 25 et incognita R 26 longanimitatem ad R 27 dilatione ex dilatatione R. § 19 Atque ideo, posteaquam fremuerunt gentes et adstiterunt reges, posteaquam inania meditantes populi in unum conuenerunt aduersus dominum Christumque eius et posteaquam inrisi sobsannatique sunt, subiectum est: tunc loquetur ad eos in ira sua et in indignatione sua conturbabit eos. q naliter autem loqui semper in ira sua dominus solitus sit, coam propheticse doctrinae grauissimum et maximum adferemus . exemplum, Esaia dicente : audite uerbum domini, principes Sodomum; adtendite uerbum dei, populus Gomorrhse. quo mihi multitudinem hostiarum uestrarum? dicit dominus; plenus sum. holocausta arietum et adipem agnorum et sanguinem taurorum et hircorum nolo; nec si ueniatis apparere in conspectu meo- quis enim", "candidate_score": 0.644763, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_37", "bdc_text": "Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ?", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_174", "psc_text": "V 16 conuertuntur ex conuerterentur m. 2 V (e) 17 magnianimus V 20 arcus V 21 quae quia praeparatua V q; q* praeparata R quia praeparata E 23 aequalitate R 24 huius om. V 25 et incognita R 26 longanimitatem ad R 27 dilatione ex dilatatione R. § 19 Atque ideo, posteaquam fremuerunt gentes et adstiterunt reges, posteaquam inania meditantes populi in unum conuenerunt aduersus dominum Christumque eius et posteaquam inrisi sobsannatique sunt, subiectum est: tunc loquetur ad eos in ira sua et in indignatione sua conturbabit eos. q naliter autem loqui semper in ira sua dominus solitus sit, coam propheticse doctrinae grauissimum et maximum adferemus . exemplum, Esaia dicente : audite uerbum domini, principes Sodomum; adtendite uerbum dei, populus Gomorrhse. quo mihi multitudinem hostiarum uestrarum? dicit dominus; plenus sum. holocausta arietum et adipem agnorum et sanguinem taurorum et hircorum nolo; nec si ueniatis apparere in conspectu meo- quis enim", "candidate_score": 0.640656, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_41", "bdc_text": "Quod ut tua faciat humanitas per occasionem , ego communis patriae nomine etiam atque etiam oro .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1608", "psc_text": "et argenti. indefinitus hic sermo est. cum dicitur milies, quia indefinite bona est lex oris dei: ei conparatione uero rerum maxime in terris pretiosarum utilitatem bonorum eorum, quae a deo sunt statuta, significans. IOD. Manus tuae fecerunt me et parauerunt me et reliqua. § 1 Commune iudicium est, inter omnia terrena dei opera nihil homine utilius, nihil esse speciosius: quia, etsi sint aliqua pulchra et ornata. magnitudinem quidem eius, qui ea tam decora genuerit, testantur, uerum speciei et ornatus et institutionis suae fructum ipsa non sentiunt. loquimur enim de his, quae humano subiecta conspectui sunt, scilicet de creatis in terra et mari et aere, et quse singulis quibusque generibus naturisque permixta sunt. pulchra haec; sed quod tandem in oceano aut terra aut caelo aut aere bonum, quae in his creata sunt, eo, quod talia creata sunt, consequentur? in homine autem quidquid est, sibi proficit. et hoc unum in terris animal", "candidate_score": 0.637245, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_20_22", "bdc_text": "Omnibus esse notum scortationis scelus neque opus esse praecone ad eam rem divulgandam . Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum . Interpretabatur etiam meam in dicendo libertatem ostentationem et arrogantiam , quumque ego me excusarem et necessitate conscientiae adactum satis modeste perorasse dicerem , ridebat , quod conscientiae mentionem facerem ineptumque me ad hoc officium clamabat , qui tam facile conscientia moverer .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2609", "psc_text": "locus nullus est; sed confessio est rei scilicet eius, quae ignorabatur, professa cognitio, ex alterius iudicii opinione in alterius intellegentiaBintellegentiae proficiens sententiam. utile enim sibi ac iucundum quisquam esse antea existimauerat rapere, caedere, furari, superbire, potare, scortari; sed ubi hsec omnia aeternae damnationi obnoxia esse cognouit, cognitis his confitetur errorem. confessio autem erroris professio est desinendi. desinendum ergo a peccato est, ob quod peccati caepta confessio est. ceterum extra ueniam est, qui peccatum cognouit nec cognitum conSteturconfitetur. § 4 Confitendum autem semper est, non quod peccandum semper sit, ut semper sit confitendum, sed quia peccati ueteris et antiqui utilis sit indefessa confessio. docet autem spiritus sanctus semper confitendum, cum ait per prophetam: iustus ipse sibi accusator est in primo sermone suo. iustus non se ex praesentibus, sed ex praeteritis accusat; cui enim adest praesentium accusatio, iusti nomen aufertur. et audiamus se apostolum Paulum ex praeteritis arguentem, cum 22 Prov. XVIII,", "candidate_score": 0.637118, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_8", "bdc_text": "Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_206", "psc_text": "sed ad primogenitum ex mortuis pertinere apostolica auctoritas est. namque in libro Actuum apostolorum ita dictum est: nosque uobis euangelizamus eam, quae ad patres facta est repromissio. hanc deus explenit filiis nostris, suscitans dominum nostrum Iesum, sicut et in psalmo primo scriptum est: filius meus es tu, ego hodie genui te, cum suscitauit eum a mortuis, amplius non regressurum in interitum. uox ergo haechac dei patris secundum apostolum in die resurrectionis existit; et uideamus an idipsum et euangelisteeeuangelistae doceant. namque dominus resurgens tali ad apostolos usus est 19 Act. ap. XIII, 82 sq. 2 idem enim genitua est ex V 4 quamuis ipse etiam aliud (ex alio m. 1) R quamuis (ex quam m. 1) ipse etiam aliud V quamuis etiam aliurt ipse E 6 set R uerba sed id quod ex alio in mat g. inf. add. m. 2 V 7 filiua dei e 8 erat om. V 9", "candidate_score": 0.63698, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_37", "bdc_text": "Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ?", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_884", "psc_text": "cum fundo maris perturbatur. turbato enim diabolo omnia terroris sui ministeria turbantur: et ipse, in quo gentes pauebant, aduersantium potestatum sonus trepidat. recordemur uatum murmura et inconditos bacchantium fremitus et nonnumquam confuso audientium sensu incertum nescio quid simulacrorum sera sonuisse, omnem denique profano cserimoniorum cantu mundum resultantem; nunc uero domino Christo praedicato silere omnia confutata et trepida, cum hi templorum et gentium dii uirtute fidelium subiciuntur ad poenam, cum credentium uerbis torquentur, laniantur, uruntur et inuisibiles nobis atque inconprehensibiles naturae uerbo continentur, puniuntur, abiguntur, cum uates silent, cum muta sunt templa. per hsechaec itaque iam iudicio praeparantur. et praeparatio ista quid proficit? profecit namque: turbabuntur gentes et timebunt: cernentes scilicet deos suos mutos et tantum ad inpositionem manuum nostrarum poenae suae uocibus ingemescentes. sed post perturbationem gentium alii timebunt; timorem enim -erit inlature turbatio. numquid omnes, qui turbabuntur, et timebunt? nounon utique omnes, qui turbabuntur, et timebunt. § 11 Qui", "candidate_score": 0.63096, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_5", "bdc_text": "Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_163", "psc_text": "se nostrinostra fructum aliquem sui causa ipse percipiens, sed amore ipso nobis potius, qui emu amabimus, profuturo. nam amari se, sibique nos obsequi idcirco ut nobis bene sit, expectat, ut digni beatitudinis ac bonitatis susesuae munere per meritum amoris sui et obsequii iudicemur. bonitatis autem usus, ut splendor solis, ut lumen ignis, ut odor suci, non praebenti proficit, sed utenti. quod ergo sumus, profactasprofectus noster est potius, quam eius, qui nos in id, quod sumus, instituit; quia deus bonorum eorum, qusequae in se sunt seternaaeterna, non inuidens in sensum nos atque usum beatae suae bonitatis adsumit. § 16 Sed qui perfectus ac bonus, et bonitate in nos ac beatitudine sua non sine ratione ac modo usus est. nam unicuique nostrum libertatem uitae sensusque permisit, non necessitatem in alterutrum adfigens, ut unumquemque ex natura bonum malumue esse lex cogeret: sed qui nos per beniuolentiam utenda; beatitudinis susesuae creasset, profectum nobis ad", "candidate_score": 0.629245, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_41", "bdc_text": "Quod ut tua faciat humanitas per occasionem , ego communis patriae nomine etiam atque etiam oro .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1763", "psc_text": "pari I. 31 sapientiae manifestasti mihi. meruit etiam et propheta esse, cum dicitur: aperiam in parabolis os meum, eructabo absconsa a constitutione mundi. humanae quoque opulentiae copiis abundauit. ait enim ipse: ecce congregaui de paupertate mea auri talenta milia tot et argenti alia et seris et ferri, quorum numerosnumerus non est. hinc familise nobilitas, hinc regis potestas, hinehinc sapientiae fiducia, hinc prophetae meritum, hinc copiae facultatum; non erexerunt tamen in superbiam neque in aliquem fastidii tumorem extulerunt. tuto ergo postulat dicens: u i nifica me secundum uerbum tuum, id est, ut tamquam nondum uiuens aeternae uitse uitam secundum uerbum dei mereatur, quia eum humilitatis modestia intra disciplinam et doctrinam prsedicationis euangelicse contineret. § 13 Sequitur deinceps: uoluntaria oris mei fac beneplacita, domine, et iudicia tua doce me. digne essequiturexsequitur propheta sacramentum constitutionis suae. primum enim humilis ualde effectus est; sequenti nunc orat, ut uoluntaria oris sui beneplaceant. non contentus est", "candidate_score": 0.626739, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_36", "bdc_text": "sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1526", "psc_text": "dilatati cordis est, ut ex eo in abundantia diuinsediuinae doctrinae uerba procedant loquitur enim propheta constanter aduersus principes terrae deum praedicans. et quidem duplex significatio sensus huius est, quia secundum dominica praecepta oporteat a nobis OhristumChristum 1 II Cor. 4, 8. 4 II Cor. 6, 12. o Ibid 16; cf. Lev. XXVI, 12. 1 quo id ipsum V 2 angnstati 0 anguatiati RpE cf. Sabatier 111, 736 hao ipsa amplitudine CpE 4 angustiamini RCpE nobis angustamini in om. VC angustiamini pE , 5 quoque om. Cpe profeta V prophetia R dicente RCpE cf. p. 425t 17 6 inhabitabo pE 9 dei om. p(A)e 11 exquiriui b 12 quotienscumque CpE 15 nostrae (fi) om. VRC sit 0 post seneus 1-2 litt. eras. R 16 cohartatur O coartamur V nobis om. V 17 animi ex animae m. 1 V animae CpE ad difficilia V cum add. m. 2 V 90 deba i.", "candidate_score": 0.610162, "ce_score": null } ] }, { "rank": 2, "cf_id": "cf033", "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", "max_score": 0.701835, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3010_sent_46_48", "bdc_text": "Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus . T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse : ] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1378", "psc_text": "] Quod ait maxime non sic capiendum est, quasi Deus magis uno esset in loco, quam alio; sed ad nos referri debet, non ad Deum ipsum, ut post Hildemarum docet Bernardus Cassin. Et certe, « licet semper videamur, sed tunc etiam praesentamus et ostendimus nos quasi facie ad faciem cum Deo loquentes, » inquit alter Bernardus abbas Clarevallensis. Cum ad opus divinum assistimus. ] Ad opus divinum, ait, « quo quidem nomine, ut loquitur iterum S. Bernardus (Serm. 47, in Cant.), laudum solemnia, quae Deo in oratorio quotidie persolvuntur, P. Benedictus ideo voluit appellare, ut ex hoc clarius aperiret quam nos operi illi velit esse intentos. » Ideo semper memores simus quod ait Propheta: Servite Domino in timore; et iterum: Psallite sapienter. ] Quid sit psallere sapienter varie a variis exponitur. Primo enim S. Basilius (In Regul., apud Rufin., cap. 57): « Si quis, inquit, ita animam suam intendat ad", "candidate_score": 0.701835, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_25_27", "bdc_text": "Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur . Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum . Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_256", "psc_text": "IV) , id est, miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta: dirum magistri, pium patris ostendat affectum: id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere; obedientes autem, et mites, et patientes, ut in melius proficiant, obsecrare; negligentes autem et contemnentes, ut increpet et corripiat, admonemus. Neque dissimulet peccata delinquentium: sed mox ut coeperint oriri, radicitus ea, ut praevalet, amputet, memor periculi Heli sacerdotis de Silo I Reg. II. Et honestiores quidem atque intelligibiles animos, prima vel secunda admonitione verbis corripiat; improbos autem et duros corde, ac superbos, vel in obedientes, verberum vel corporis castigatione in ipso initio peccati coerceat, sciens scriptum: Stultus verbis non corrigitur. Et iterum: Percute filium tuum virga, et liberabis animam ejus a morte Prov. XXIII . Meminere debet semper abbas quod est, meminere quod dicitur, et scire quia cui plus committitur, plus ab eo exigitur. Sciatque quam difficilem et arduam rem suscepit regere animas et multorum servire moribus.", "candidate_score": 0.692958, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_26_28", "bdc_text": "Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum . Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur . Verum tamen ipsi propterea principes non sunt excusati .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_256", "psc_text": "IV) , id est, miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta: dirum magistri, pium patris ostendat affectum: id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere; obedientes autem, et mites, et patientes, ut in melius proficiant, obsecrare; negligentes autem et contemnentes, ut increpet et corripiat, admonemus. Neque dissimulet peccata delinquentium: sed mox ut coeperint oriri, radicitus ea, ut praevalet, amputet, memor periculi Heli sacerdotis de Silo I Reg. II. Et honestiores quidem atque intelligibiles animos, prima vel secunda admonitione verbis corripiat; improbos autem et duros corde, ac superbos, vel in obedientes, verberum vel corporis castigatione in ipso initio peccati coerceat, sciens scriptum: Stultus verbis non corrigitur. Et iterum: Percute filium tuum virga, et liberabis animam ejus a morte Prov. XXIII . Meminere debet semper abbas quod est, meminere quod dicitur, et scire quia cui plus committitur, plus ab eo exigitur. Sciatque quam difficilem et arduam rem suscepit regere animas et multorum servire moribus.", "candidate_score": 0.671354, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_24_26", "bdc_text": "Praescribebat denique mihi formam concionandi et ad Aphthonium sophistam rele. . . Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur . Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_476", "psc_text": "praecepta, consulto tacuit, quasi doceret ita monachos parentibus suis obmortuos esse debere, ut ne de iis quidem cogitarent. Sciebat nimirum inordinatum parentum amorem monachis omnibus esse lapidem offendiculi, eos in quos ceciderit haud dubium contriturum; quemque propterea a suis coenobiis arcere omni opera studuerunt, quotquot pene fuerunt vitae monasticae institutores; ut nunquam, aut vix unquam parentes visere permittant, uti testantur praeclarae eorum hac de re leges, quas hic referre otiosum non judicamus. Ita S. Antonius In Reg. c. 7 : « Neque reverteris, inquit, invisere consanguineos tuos carnales, nec faciem tuam illis videndam praebeas, nec adeas ad illos. » Regula tertia SS. Patrum Cap. 12: « Pro custodienda fama specialiter statuimus ut nullus monachus in infirmitate positus, relicto monasterio, parentum studio commendetur; quia magis eum saecularium spectaculorum visu aut auditu pollui censemus, quam ab aegritudine posse purgari. » Eodem modo abbas Poemen in Apophthegmatis Patrum Tom. I Monum. Eccl. Graec.,", "candidate_score": 0.671155, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_44_46", "bdc_text": "Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua . Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 . Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1908", "psc_text": "rem omnino determinant; confirmare enim apud ecclesiasticorum rituum auctores aliud nihil sonat quam Christi percipere calicem. Itaque communicent et confirment idem est ac Christi corpus et sanguinem accipiant. Intrantes et exeuntes hebdomadarii in oratorio mox matutinis finitis dominica omnium provolvantur genibus. ] Hic acute Hildemarus, « Bene, inquit, dixit genibus, et non in terra, eo quod non est auctoritas canonica 457 genua flectere in die dominica. » Et Bernardus Cassinensis: « Non intelligas genuflectionem, sed supplicationem, quae debet fieri ante et retro ad omnem partem; et ista est provolutio quasi per omnem partem volutio; non enim die dominica flectere genua de consuetudine licet. » Postulantes pro se orari. ] Idem post coenam convenientes in unum ad concinendos ex more ante quietem hymnos, praestabant in Oriente veteres monachi, quemadmodum scribit Cassianus (Lib. IV, c. 19). Egredientes autem de septimana dicant hunc versum: Benedictus es, Domine Deus, qui adjuvisti me et consolatus", "candidate_score": 0.659734, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_44_46", "bdc_text": "Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua . Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 . Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2003", "psc_text": "Dominus absolvat vos ab his, et ab omnibus aliis vestris delictis; conventu respondente, amen, offerat se frater ille ad pedem abbatis; postea reversus ad locum ubi se prostravit, gratias referens abbati et toti conventui, quia ministrata sunt ei quae infirmitati suae fuerant necessaria, tres genuflectiones more solito faciat. Ipsa die, et deinceps quantum opus fuerit, jubeatur mixtum accipere. Si vero carnem non comedit, in dispositione abbatis sit, qua hora in conventum petita licentia redire, et quomodo se de caetero habere debeat. » Simile aliquid habent Udalricus lib. III, cap. 27, et Consuet. S. Benigni, in quibus additur, ut eis qui carnes comederint, loco poenitentiae, injungatur ut septem psalmos cantent, vel, si nesciunt, septies orationem dominicam; Benignianae Consuet. addunt vel septies Miserere mei, Deus. Ex Caeremoniali etiam Bursfeldensium infirmi in conventum redire non debent, nisi ex abbatis licentia, et petita in capitulo 479 de negligentiis venia; et quidem ex libro Usuum", "candidate_score": 0.659537, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_36_38", "bdc_text": "sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur . Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ? Quum itaque videam in aula tanta scelera defendi , quid quaeso in. . .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_256", "psc_text": "IV) , id est, miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta: dirum magistri, pium patris ostendat affectum: id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere; obedientes autem, et mites, et patientes, ut in melius proficiant, obsecrare; negligentes autem et contemnentes, ut increpet et corripiat, admonemus. Neque dissimulet peccata delinquentium: sed mox ut coeperint oriri, radicitus ea, ut praevalet, amputet, memor periculi Heli sacerdotis de Silo I Reg. II. Et honestiores quidem atque intelligibiles animos, prima vel secunda admonitione verbis corripiat; improbos autem et duros corde, ac superbos, vel in obedientes, verberum vel corporis castigatione in ipso initio peccati coerceat, sciens scriptum: Stultus verbis non corrigitur. Et iterum: Percute filium tuum virga, et liberabis animam ejus a morte Prov. XXIII . Meminere debet semper abbas quod est, meminere quod dicitur, et scire quia cui plus committitur, plus ab eo exigitur. Sciatque quam difficilem et arduam rem suscepit regere animas et multorum servire moribus.", "candidate_score": 0.659018, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_44_46", "bdc_text": "Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua . Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 . Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2464", "psc_text": "Qui dum jussus ab abbate venerit, provolvat se ipsius abbatis pedibus; deinde omnium vestigiis fratrum, ut orent pro eo. ] « Ita ut supplicationem faciat usque ad terram coram abbate; deinde supplicationem regularem et consuetam ante et retro, et dicat silenter: Orate pro me, fratres; et quilibet submissa voce respondeat: Parcat tibi Deus, » quemadmodum aiunt Bernardus Cassinensis, Nicolaus de Fractura et Boherius. Hunc ritum pulchre describit Lanfrancus in Statutis (Cap. 17), cujus hic verba referre nos pigere non debet: « Qua vero die, precantibus fratribus, decreverit abbas misericordiam ei impendere, eo modo quo superius dictum est in capitulum veniat, prostratus veniam fateatur, et emendationem promittat, et misericordiam quaerat. Jussus surgere, frequenter se prosternat, et eadem verba et similia dicat, cessaturus cum abbas dixerit ei, Sufficiat. Postea jubeatur exuere, et corporalis disciplinae judicium sustinere. Quo facto, dicat ei abbas: Motus fratrum nostrorum precibus, et patientia et humilitate vestra, et promissione", "candidate_score": 0.657838, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_43_45", "bdc_text": "Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo . Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua . Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1271", "psc_text": "Magistri (Cap. 45) ut « In Natali Domini usque ad Epiphaniam omnes antiphonae vel responsoria die noctuque cum alleluia psallantur. » CAPUT XVI. Qualiter divina opera per diem agantur. Ut ait propheta, Septies in die laudem dixi tibi (Psal. CXVIII) . Qui septenarius sacratus numerus a nobis sic implebitur, si matutini, primae, tertiae, sextae, nonae, vesperae, completoriique tempore, nostrae servitutis officia persolvamus, quia de his horis diurnis dixit: Septies in die laudem dixi tibi. Nam de nocturnis vigiliis idem ipse propheta ait: Media nocte surgebam ad confitendum tibi (Ibidem), Ergo his temporibus referamus laudes Creatori nostro super judicia justitiae suae; id est matutinis prima, tertia, sexta, nona, vespera, completorio, et nocte surgamus ad confitendum ei. COMMENTARIUS. Agit praesertim hoc capitulo S. P. Benedictus de canonicarum horarum numero, de quibus priusquam Regulae textum expendamus, nonnulla praemittenda sunt. Certe mos semper in Ecclesia viguit, certis statisque horis Deo quotidie laudes persolvendi, licet", "candidate_score": 0.657134, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_10_12", "bdc_text": "Haec igitur hactenus de istis adolescentibus , propter quos maxima instituta fuit haec scriptio . Caeterum , ut de me quoque aliquid significem , effundam in sinum tuum querelas quasdam , partim privatas partim publicas de nostris principibus et praecipue de maximo natu inter iuniores , qui quum specimen aliquod eruditionis atque virtutis prae se ferre multis videatur , certis quibusdam indiciis comperi , magnopere metuendum esse , ne excidat concitata de se spe et expectatione . Nam hyeme superiore forte fortuna contigit , ut princeps pater cum duobus filiis grandioribus apud nos esset in venatione aprugna totum triduum .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3475", "psc_text": "Contrarium tamen supra docuerunt Boherius, et Haeftenus, l. IV, tr. 1, disq. 6, ubi ex hoc Regulae textu recte omnino intulit pueros olim in ordine nostro seorsim ab aliis monachis institutos fuisse, quia, infit, « dum ait ordines suos, aperte significat eos non commiscendos ordinibus seniorum, sed habere particularem inter se ordinem. Unde Bernardus Cassinensis ait: Hic fit mentio de pueris qui sua loca specialia, suosque specialis habent magistros, nec sedent nec stant cum aliis majoris aetatis. » Atque hanc fuisse communem ordinis consuetudinem probant ea quae diximus in lib. V de Antiquis monachorum Ritibus, cap. 5. Eamque S. Benedictus potuit accipere a S. Basilio in Regul. fus., c. 15, ubi pueros a senioribus ita separandos constituit, ut tamen communes sint omnibus preces. Foris autem vel ubi ubi. ] « Hoc est in omni loco: nam cum 833 dicit ubi, nullum locum praetermittit, » inquit Hildemarus. Custodiam habeant, et disciplinam,", "candidate_score": 0.655835, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_43_45", "bdc_text": "Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo . Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua . Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1334", "psc_text": "mater est, quae et idipsum lumen portat in mente, quod illa dudum gestavit in ventre, advesperascente jam die digna Deum laude magnificat, et de collatis beneficiis gratias agens, spiritus ejus in Deo salutari suo gratulabunda exsultat. » Completorium autem. ] Ita ultimam diei horam canonicam S. Benedictus appellat, qua cuncta diei complemus officia. Ita etiam S. Isidorus in Regul. c. 7. Sed in lib. I de offic. eccles., cap. 21, completas vocat, nonnulli Patres completam. S. Columbanus Regul. c. 7, initium noctis; Fructuosus Bracar. episc., primam noctis horam, forte quia dicebatur in crepusculo vespertino, ut videre est apud Eddium (Saec. IV, part. 1) in Vita S. Wilfridi, c. 64, sive instante noctis articulo, ut in Hist. translat. S. Genulfi (Saec. IV, part. 2), n. 25. Et haec forsitan erit hora quam S. Basilius petitionem appellat. Trium psalmorum dictione terminetur. ] Apposite ad hunc locum S. Ambrosius (Lib. V in Hexam.,", "candidate_score": 0.65581, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_34_36", "bdc_text": "De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum . Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ; sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_256", "psc_text": "IV) , id est, miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta: dirum magistri, pium patris ostendat affectum: id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere; obedientes autem, et mites, et patientes, ut in melius proficiant, obsecrare; negligentes autem et contemnentes, ut increpet et corripiat, admonemus. Neque dissimulet peccata delinquentium: sed mox ut coeperint oriri, radicitus ea, ut praevalet, amputet, memor periculi Heli sacerdotis de Silo I Reg. II. Et honestiores quidem atque intelligibiles animos, prima vel secunda admonitione verbis corripiat; improbos autem et duros corde, ac superbos, vel in obedientes, verberum vel corporis castigatione in ipso initio peccati coerceat, sciens scriptum: Stultus verbis non corrigitur. Et iterum: Percute filium tuum virga, et liberabis animam ejus a morte Prov. XXIII . Meminere debet semper abbas quod est, meminere quod dicitur, et scire quia cui plus committitur, plus ab eo exigitur. Sciatque quam difficilem et arduam rem suscepit regere animas et multorum servire moribus.", "candidate_score": 0.651901, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_48_50", "bdc_text": "] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo . [ Darunter von Bullingers Hand: ] Pincingeriliterae spondentes pro studiosis Hessis .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366", "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,", "candidate_score": 0.651074, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_47_49", "bdc_text": "T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse : ] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo . [ Darunter von Bullingers Hand:", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366", "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,", "candidate_score": 0.650568, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_35_37", "bdc_text": "Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ; sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur . Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ?", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_256", "psc_text": "IV) , id est, miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta: dirum magistri, pium patris ostendat affectum: id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere; obedientes autem, et mites, et patientes, ut in melius proficiant, obsecrare; negligentes autem et contemnentes, ut increpet et corripiat, admonemus. Neque dissimulet peccata delinquentium: sed mox ut coeperint oriri, radicitus ea, ut praevalet, amputet, memor periculi Heli sacerdotis de Silo I Reg. II. Et honestiores quidem atque intelligibiles animos, prima vel secunda admonitione verbis corripiat; improbos autem et duros corde, ac superbos, vel in obedientes, verberum vel corporis castigatione in ipso initio peccati coerceat, sciens scriptum: Stultus verbis non corrigitur. Et iterum: Percute filium tuum virga, et liberabis animam ejus a morte Prov. XXIII . Meminere debet semper abbas quod est, meminere quod dicitur, et scire quia cui plus committitur, plus ab eo exigitur. Sciatque quam difficilem et arduam rem suscepit regere animas et multorum servire moribus.", "candidate_score": 0.650164, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_23_25", "bdc_text": "Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse . Praescribebat denique mihi formam concionandi et ad Aphthonium sophistam rele. . . Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2707", "psc_text": "Ecclesiae praescripto sacerdotio initientur, et praecipuum tam sacerdotum quam monachorum studium, circa sacram Scripturam versari debeat, ad perfectam ejus intelligentiam consequendam, necessarias esse etiam aliarum disciplinarum scientias asserunt, probantque imprimis auctoritate S. Augustini, qui in libris de Doctrina Christiana totus in eo versatur. Supponit enim sanctus doctor duabus ex causis solere non intelligi Scripturas (Lib. II, c. 10), « si aut ignotis, aut ambiguis signis, » id est verbis obteguntur. Deinde, facta distinctione inter signa propria et translata seu metaphorica (Cap. 11): « Contra ignota signa propria, inquit, magnum remedium est linguarum cognitio. Et Latinae quidem linguae homines quos nunc instruendos suscepimus, duabus aliis ad Scripturarum divinarum cognitionem opus habent, Hebraea scilicet et Graeca, ut ad exemplaria praecedentia recurratur, si quam dubitationem attulerit Latinorum interpretum infinita varietas. » Et postea (Cap. 16): « In translatis vero signis, si qua forte ignota cogunt haerere lectorem, partim linguarum notitia, partim rerum, investiganda", "candidate_score": 0.645219, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_29_31", "bdc_text": "Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ; canes enim eis alere , quibus abigant feras , non permittitur , deiiciuntur sepes paulo altiores quatuor pedibus . In summa :", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1003", "psc_text": "« hic autem, inquit, intelligo majores abbates, et alios seniores viventes, vel etiam dormientes in Christo. » Et sane abbates superioresque monasteriorum apud antiquos frequenter appellari majores pro comperto est. Et hanc etiam sequi expositionem videntur Richardus de S. Angelo, et Turrecremata. Quinto, Menardus majores intelligit seniores et antiquiores ejusdem congregationis monachus; « quia, inquit, seniores ex longo vitae regularis usu sunt in ea magis obfirmati, et, ut ait D. Hieronymus, bos lassus fortius figit pedem; inest in eis morum gravitas et maturitas, animi motus pacatiores, carnis ardor et caeterorum sensuum pene sopitus, nec praecox, ut in juvenibus, sed concocta prudentia. Sunt praeter ea veteris disciplinae, regularis observantiae, et eorum quae ab antiquis 236 Patribus statuta sunt tenaciores, quod summum est in vita religiosa bonum, etc. » Sexto, majores etiam dici queunt ii in quibus majora refulgent virtutum exempla, quorum senectus venerabilis, non diuturna, neque annorum numero computata, quorum cani", "candidate_score": 0.643114, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_26_28", "bdc_text": "Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum . Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur . Verum tamen ipsi propterea principes non sunt excusati .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3513", "psc_text": "Sed et S. Odilo ejusdem decessor ( Petrus Dam. in ejus Vita ) etiam eo nomine reprehensus respondebat, quod si damnandus foret, se malle ob clementiam quam ob severitatem damnari. Et certe tales decet esse pastores, qualem se supremus omnium et bonus pastor exhibuit, qui nusquam delictum aliquod ex condigno punivit. Plus enim aliquando obsunt praelati nimia severitate, quam si impunitum omnino peccatum reliquissent: exasperant animos, non corrigunt; et quos emendare debuerant, in pejus ruere faciunt. Quemadmodum enim qui debili dorso graviorem sarcinam imponit, aut sarcinam abjicere, aut sub ejus pondere infirmum succumbere cogit, haud secus abbates qui graviorem delinquentibus poenitentiam injungunt, aut detrectare judicium, aut illud subeundo gravius delinquere faciunt. Unde et Mabillonius noster (Praef. in Saec. IV Benedic., part. I) inter alias collapsae disciplinae regularis causas, primo loco quorumdam abbatum nimiam rigiditatem ponit; cum nonnulli errata monachorum suorum punirent orbatione oculorum, ac membrorum mutilatione: id quod prohibent Carolus", "candidate_score": 0.642541, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_34_36", "bdc_text": "De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum . Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ; sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3524", "psc_text": "Cant.): « Audiant hoc praelati, qui sibi commissis semper volunt esse formidini, utilitati raro. Erudimini qui judicatis terram; discite subditorum matres vos esse debere, non dominos: studere magis amati, quam metui. Et si interdum severitate opus est, paterna sit, non tyrannica. Matres fovendo, patres vos corrigendo exhibeatis: mansuescite, ponite feritatem, suspendite verbera, producite ubera: pectora lacte pinguescant, non typho turgeant. Quid jugum vestrum super eos aggravatis, quorum potius ubera portare deberetis? » At his in omnibus sequenda est regula S. Gregorii ad Bononem Lerinensem abbatem ita scribentis (Lib. IX, epist. 8): « Ipsa in te dulcedo cauta, non remissa sit: correctio vero diligens sit, non severa: sed sic alterum condiatur ex altero, ut et boni habeant amando quod caveant, et pravi metuendo quod diligant. » Non sit turbulentus et anxius. ] « Turbulentus Smaragdo dicitur, commotionis ira turbatus, moestus, molestus, vel atrox. Anxius vero dicitur acedia vel anxietate plenus. »", "candidate_score": 0.641178, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_40", "bdc_text": "Esset autem optandum , ut princeps per aliquem magnum virum rectius admoneretur , si forte in se descenderet , peccata sua agnosceret vitamque emendaret .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2478", "psc_text": "non ponitur aliquis in gravi culpa, nisi saepius inciderit in idem crimen, pro occulta offensa, neque pro ea quaecunque sit, quam ipse sua sponte confitetur. Sed si quis aliquid paucis notum commisit, quod si in publico esset, dignum judicio gravis culpae duceretur, ducit eum abbas, sive prior in secretum locum, assumens secum duos aut tres eorum quibus notum est crimen, aut aliorum quos voluerit; atque facit ei grave judicium, secundum commissi quantitatem, et injungit poenitentiam. Si vero quilibet ad aliquam obedientiam degens, commiserit crimen quod manifestum sit, in eodem loco publice coram omnibus qui ejusdem loci habitatores sunt exuetur, et horribiliter verberabitur; inde in conventum reductus, ponetur in gravi culpa. Nec silendum quod omnis qui ei qui in gravi culpa est loquitur, aut signum facit sine abbatis jussu, dignus est poni in eadem culpa. Si autem occulte 592 deliquerit, multum occulte vapulabit, secundum commissi quantitatem; reductus ad majorem ecclesiam, nunquam", "candidate_score": 0.637975, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_40", "bdc_text": "Esset autem optandum , ut princeps per aliquem magnum virum rectius admoneretur , si forte in se descenderet , peccata sua agnosceret vitamque emendaret .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2470", "psc_text": "pro gravioribus culpis. Caeterum hujus capituli praxim ex mss. S. Benigni consuetudinibus accipere lectoribus haud erit fortassis ingratum. 590 Ex mss. Consuetudinibus S. Benigni Divionensis cap. 32. Qui autem illud quod gravi culpa dignum sit, commisit, si quandiu D. abbas abest advenerit, non venit in praesentia illius donec ipse praecipiat; et tunc extra capitulum exuitur, et ita venit sicut ille cui in ipso capitulo praecipitur, ut eat et exuat se. Nam si aliquis hujusmodi sit in ipso capitulo, cum audit se inculpari a D. abbate, surgit et veniam petit. Qua petita, praecipitur ei: Ite, exuite vos, et discalceate, et revertimini sicut mos est. Et praecipitur camerario ut exeat cum illo. Tunc cingulo tenus nudatus, pedibus discalceatis, assumptoque virgarum manipulo in dextra, et cuculla bene plicata in sinistra, redit in capitulum; statimque de sinistra parte posita cuculla, et virgis juxta se de dextra, petit in medio veniam; dictoque ab abbate: Quid", "candidate_score": 0.63575, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_29_31", "bdc_text": "Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ; canes enim eis alere , quibus abigant feras , non permittitur , deiiciuntur sepes paulo altiores quatuor pedibus . In summa :", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2209", "psc_text": "carnes, ut videre est in locis supra citatis, tum hoc capite tum cap. 36. Idem docent Bernardus Cassinensis, Nicolaus de Fractura, Richardus de S. Angelo, Petrus Boherius, Joannes de Turrecremata, Theobaldus Artaldus, Joannes Craesbeeck, Matthias Lambertus, Nicolaus Bravus, Hugo Menardus, Benedictus Haeftenus, et alii. Ratio est a fortiori. Si enim grossiores quadrupedum carnes sanctus Benedictus vetuit, multo magis suaviores dulcioresque volatilium. Nam mens SS. doctorum est in minori comprehendere majus; quare cum minus delicatas esse quadrupedum carnes quam avium, usus et experientia docuerit, haud dubium quin quadrupedia vetando, vetuerit et altilia. Ita fere argumentantur Hildemarus, Bernardus Cassinensis, Richardus, et alii. Deinde « minime credendum est, inquit Menardus, a S. Benedicto tales institui monachos, qui pedum numero delicias escarum dijudicent, cum ipse capite 36 Regulae carnis esu exceptis aegrotis monachos arceat. Nec vero inferri potest quadrupedum interdictione volatilium esum esse permissum; nam cum unum prohibetur, non statim alterum permitti concludendum est,", "candidate_score": 0.635299, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_29_31", "bdc_text": "Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ; canes enim eis alere , quibus abigant feras , non permittitur , deiiciuntur sepes paulo altiores quatuor pedibus . In summa :", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2210", "psc_text": "Deinde « minime credendum est, inquit Menardus, a S. Benedicto tales institui monachos, qui pedum numero delicias escarum dijudicent, cum ipse capite 36 Regulae carnis esu exceptis aegrotis monachos arceat. Nec vero inferri potest quadrupedum interdictione volatilium esum esse permissum; nam cum unum prohibetur, non statim alterum permitti concludendum est, ut Levit. XIX, cum dicitur, Non maledices surdo, nec coram caeco pones offendiculum: male quidem inferret aliquis ex ejusmodi legibus permitti non surdis maledicere, et videntibus ponere offendiculum; quia potest accedere peculiaris ratio, ut ejusmodi prohibitio fiat, etiamsi alterum expresse non prohibeatur. » Sed ad id quod ex cap. 36, ubi carnes absolute interdicuntur, infertur, respondent alii veteres aves sub carnis nomine non comprehendisse, imo utrumque distinxisse, ut videre est in Regula S. Caesarii (Cap. 24): « Pullos et carnes nunquam sani accipiant; » et in Vita S. Pardulfi (In ejus Vit. Saec. 3) qui « nunquam carnium, neque volatilium", "candidate_score": 0.634579, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_20_22", "bdc_text": "Omnibus esse notum scortationis scelus neque opus esse praecone ad eam rem divulgandam . Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum . Interpretabatur etiam meam in dicendo libertatem ostentationem et arrogantiam , quumque ego me excusarem et necessitate conscientiae adactum satis modeste perorasse dicerem , ridebat , quod conscientiae mentionem facerem ineptumque me ad hoc officium clamabat , qui tam facile conscientia moverer .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3516", "psc_text": "autem circa singulos ita mansuetus fuit, et communis, et facilis, ut neminem fratrum puro nomine clamitaret, neque cum typho saecularis dominationis aliquibus quamvis parvulis imperaret. » In ipsa autem correptione prudenter agat. ] Qualiter fieri debeat correptio, alio juvat ex ore audire: « In his, qui plerumque contingere solent, lapsibus et erroribus, inquit S. Dorotheus monasteriorum praefectos alloquens (Doctr. 17), ne nimium indigneris; sed absque animi perturbatione illius erroris aut delicti deformitatem et damnum ostende. Increpa quidem, si opus fuerit, servata tamen utriusque personae qualitate, et dignitate, et tempore opportuno. Noli vero in parvis erratis minimisque delictis nimius exactor et severus indagator existere, tanquam et tu nimium fueris justus, et perfectus juris interpres. Noli etiam frequenter et assidue increpare et arguere; 843 hoc enim grave admodum est, et durum, et ex assiduitate vilescit, minimeque sentitur. Neque superbe et cum imperio praesis et imperes; sed cum animi humilitate et mansuetudine consulta", "candidate_score": 0.632703, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_45", "bdc_text": "Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2378", "psc_text": "567 statim sexta cantabitur, et facto intervallo nona sequitur. » De Carthusianis quoque idem Petrus Venerabilis sic loquitur (Lib. II Mir. cap. 28): « Semel in die semper comedunt, exceptis octo diebus Natalis Domini, octo diebus Paschae, octo diebus Pentecostes, Epiphania Domini, Repraesentatione ejus, hoc est Purificatione sanctae Mariae; Annuntiatione Domini, quando paschali tempore pervenit; Ascensione Domini, Assumptione, ac Nativitate jam dictae sacrae Virginis matris ejus, et exceptis festis duodecim apostolorum, sancti Joannis Baptistae, sancti Michaelis, sancti Martini, et illo, quod in calendas Novembris celebratur, festo Omnium Sanctorum. » Petrus Damiani in suae congregationis Institutis (Opusc. 15, cap. 6) ab idibus Septembris ad Pascha hos solos dies a jejunio eximit, festum « sancti Martini, et sancti Andreae, hebdomada Natalis Domini, et uno die Epiphaniae et Hypopanti. » Cassinenses vero (Cassin. cap. 41) dispensant a jejunio in festis sancti Matthaei, sancti Michaelis, sanctae Justinae de Padua, sancti Lucae, sanctorum Simonis et", "candidate_score": 0.631352, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_37", "bdc_text": "Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ?", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_256", "psc_text": "IV) , id est, miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta: dirum magistri, pium patris ostendat affectum: id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere; obedientes autem, et mites, et patientes, ut in melius proficiant, obsecrare; negligentes autem et contemnentes, ut increpet et corripiat, admonemus. Neque dissimulet peccata delinquentium: sed mox ut coeperint oriri, radicitus ea, ut praevalet, amputet, memor periculi Heli sacerdotis de Silo I Reg. II. Et honestiores quidem atque intelligibiles animos, prima vel secunda admonitione verbis corripiat; improbos autem et duros corde, ac superbos, vel in obedientes, verberum vel corporis castigatione in ipso initio peccati coerceat, sciens scriptum: Stultus verbis non corrigitur. Et iterum: Percute filium tuum virga, et liberabis animam ejus a morte Prov. XXIII . Meminere debet semper abbas quod est, meminere quod dicitur, et scire quia cui plus committitur, plus ab eo exigitur. Sciatque quam difficilem et arduam rem suscepit regere animas et multorum servire moribus.", "candidate_score": 0.629448, "ce_score": null } ] }, { "rank": 3, "cf_id": "cf008", "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", "max_score": 0.700075, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3010_sent_9_11", "bdc_text": "Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur . Haec igitur hactenus de istis adolescentibus , propter quos maxima instituta fuit haec scriptio . Caeterum , ut de me quoque aliquid significem , effundam in sinum tuum querelas quasdam , partim privatas partim publicas de nostris principibus et praecipue de maximo natu inter iuniores , qui quum specimen aliquod eruditionis atque virtutis prae se ferre multis videatur , certis quibusdam indiciis comperi , magnopere metuendum esse , ne excidat concitata de se spe et expectatione .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_374", "psc_text": "merito inlustris et hominum patriae nostrae prudentia peritiaque iuxta maxumus, praeconio, quantum comperi, immenso praesentis opusculi volumina extollit, insuper praedicans, quod plurimos iuvenum nec senum paucos vario genere dictandi militandique, quippe adhuc aevo viridis, ipse sim supergressus. equidem, in quantum fieri praeter iactantiam potest, gaudeo de praestantissimi viri auctoritate, si certus est, amore, si fallitur: licet quis provocatus nunc ad facta maiorum non inertissimus, quis quoque ad verba non infantissimus erit? namque virtutes artium istarum saeculis potius priscis saeculorum rector ingenuit, quae per aetatem mundi iam senescentis lassatis veluti seminibus emedullatae parum aliquid hoc tempore in quibuscumque, atque id in paucis, mirandum ac memorabile ostentant. huius tamen ego, etsi studiorum omnium caput est litterarumque, quia personam semper excolui, vereor sententiam supra quam veritas habet affectu ponderatiore prolatam. neque ob hoc infitias ierim me saepe luculentis eius actionibus adstitisse, quarum me, etsi reddere mutuum videor, vel ex parte cursimque fieri memorem", "candidate_score": 0.700075, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_9_11", "bdc_text": "Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur . Haec igitur hactenus de istis adolescentibus , propter quos maxima instituta fuit haec scriptio . Caeterum , ut de me quoque aliquid significem , effundam in sinum tuum querelas quasdam , partim privatas partim publicas de nostris principibus et praecipue de maximo natu inter iuniores , qui quum specimen aliquod eruditionis atque virtutis prae se ferre multis videatur , certis quibusdam indiciis comperi , magnopere metuendum esse , ne excidat concitata de se spe et expectatione .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_325", "psc_text": "pudoris, quod mihi peculiariter paginae decretalis oblatu pontificis eligendi mandastis arbitrium coram sacrosancto et pontificatu maximo dignissimo papa; qui cum sit suae provinciae caput, sit etiam mihi usu institutione, facundia privilegio, tempore aetate praestantior, ego deque coramque metropolitano verba facturus, et provincialis et iunior, pariter fero inmeriti verecundiam, procacis invidiam. sed quoniam vestro sic libitum errori, ut ipse prudentia carens prudentem vobis, in cuiusque personam bona multa concurrant, sub ope Christi episcopum exquiram, noveritis huiusmodi assensu multum me honoris, plus oneris excipere, primore loco grandem publicae opinionis sarcinam penditote, quod iniunxistis incipienti consummata iudicia atque ab hoc rectum consilii tramitem postulatis,1 in quo recolitis adhuc nuper erratum, igitur quia vobis id fuit cordi, obsecro, ut quales nos fide creditis, tales intercessione faciatis atque dignemini humilitatem no- stram orationibus potius in caelum ferre quam plausibus. primum tamen nosse vos par est, in quas me obloquiorum Scyllas et in quos linguarum, sed", "candidate_score": 0.678237, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_9_11", "bdc_text": "Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur . Haec igitur hactenus de istis adolescentibus , propter quos maxima instituta fuit haec scriptio . Caeterum , ut de me quoque aliquid significem , effundam in sinum tuum querelas quasdam , partim privatas partim publicas de nostris principibus et praecipue de maximo natu inter iuniores , qui quum specimen aliquod eruditionis atque virtutis prae se ferre multis videatur , certis quibusdam indiciis comperi , magnopere metuendum esse , ne excidat concitata de se spe et expectatione .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_151", "psc_text": "iudicio meo volumen illud, quod tute super statu animae rerum verborumque scientia divitissimus propalavisti. in quo dum ad meum nomen prooemiaris, hoc munus potissimum cepi, ut meae fama personae, quam operae pretium non erat librorum suorum titulis inclarescere, tuorum beneficio perpetuaretur. at quod, deus magne, quantumque opus illud est, materia clausum declamatione conspicuum, pro-positione obstructum disputatione reseratum, et quamquam propter hamata syllogismorum puncta tribulosum, vernantis tamen eloquii flore monitum! nova ibi verba, quia vetusta, quibusque conlatus merito etiam antiquarunm litterarum stilus anti-quaretur; quodque pretiosius, tota illa dictio sic caesuratim succincta, quod profluens; quam rebus amplam strictamque sententiis sentias plus docere quam dicere, denique et quondam, nec iniuria, haec principalis facundia computabatur, cui paucis multa cohibenti curae fuit causam potius implere quam paginam. at vero in libris tuis iam illud quale est, quod et teneritudinem quamquam 1 continuata maturitas admittit interseritque tempestivam censura dulcedinem, ut lectoris intentionem per eventilata disciplinarum philosophiae", "candidate_score": 0.675769, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_9_11", "bdc_text": "Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur . Haec igitur hactenus de istis adolescentibus , propter quos maxima instituta fuit haec scriptio . Caeterum , ut de me quoque aliquid significem , effundam in sinum tuum querelas quasdam , partim privatas partim publicas de nostris principibus et praecipue de maximo natu inter iuniores , qui quum specimen aliquod eruditionis atque virtutis prae se ferre multis videatur , certis quibusdam indiciis comperi , magnopere metuendum esse , ne excidat concitata de se spe et expectatione .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_457", "psc_text": "operisque reseratu illam mihi fuisse plus oneri quam praetenditis caritatem. nec citra iustum ista conicio, quandoquidem mortalium mentibus vis haec naturalitus inest, ut, si quid perperam fiat, minus indulgeant plus amici. scripseram librum, sicut pronuntiatis, plenum onustumque vario causarum temporum personarumque congestu: facturus rem videbar impudentissimam, si tantum mihi cuncta placuissent, ut nulla tibi displicitura confiderem; huc item, quisquis iudicii eventus foret, vidi partibus meis nequaquam pietatis ex solido constare rationem, si non saltim vobis esset anterius allatum volumen, etsi non videretur oblatum; sub hoc scilicet temperamento, ut, si forte placuissem, non vos arrogantia praeterisse, si secus, non vos improbitas expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam", "candidate_score": 0.670318, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_11", "bdc_text": "Caeterum , ut de me quoque aliquid significem , effundam in sinum tuum querelas quasdam , partim privatas partim publicas de nostris principibus et praecipue de maximo natu inter iuniores , qui quum specimen aliquod eruditionis atque virtutis prae se ferre multis videatur , certis quibusdam indiciis comperi , magnopere metuendum esse , ne excidat concitata de se spe et expectatione .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_430", "psc_text": "ad praesens petita venia prius impetrataque cautissimum reor ac saluberrimum per has maxume civitates, quae multum situ segreges agunt, dum sunt gentium motibus itinera suspecta, stilo frequentiori renuntiare dilataque tantisper mutui sedulitate sermonis curam potius assumere conticescendi. quod inter obstrictas affectu mediante personas asperrimum quamquam atque acerbissimum est, non tamen causis efficitur qualibuscumque, sed plurimis certis et necessariis quaeque diversis proficiscuntur ex originibus. quarum ista calculo primore numerabitur, quod custodias aggerum publicorum nequaquam tabellarius transit inrequisitus, qui etsi periculi nihil, utpote crimine vacans, plurimum sane perpeti solet difficultatis, dum secretum omne gerulorum pervigil explorator indagat. quorum si forte responsio quantulumcumque ad interrogata trepidaverit, quae non inveniuntur scripta mandata creduntur; ac per hoc sustinet iniuriam plerumque qui mittitur, qui mittit invidiam, plusque in hoc tempore, quo aemulantum invicem sese pridem foedera statuta regnorum denuo per condiciones discordiosas ancipitia redduntur. praeter hoc ipsa mens nostra domesticis hinc inde dispendiis saucia iacet; nam", "candidate_score": 0.666432, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_7_9", "bdc_text": "Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum . Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo . Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_374", "psc_text": "merito inlustris et hominum patriae nostrae prudentia peritiaque iuxta maxumus, praeconio, quantum comperi, immenso praesentis opusculi volumina extollit, insuper praedicans, quod plurimos iuvenum nec senum paucos vario genere dictandi militandique, quippe adhuc aevo viridis, ipse sim supergressus. equidem, in quantum fieri praeter iactantiam potest, gaudeo de praestantissimi viri auctoritate, si certus est, amore, si fallitur: licet quis provocatus nunc ad facta maiorum non inertissimus, quis quoque ad verba non infantissimus erit? namque virtutes artium istarum saeculis potius priscis saeculorum rector ingenuit, quae per aetatem mundi iam senescentis lassatis veluti seminibus emedullatae parum aliquid hoc tempore in quibuscumque, atque id in paucis, mirandum ac memorabile ostentant. huius tamen ego, etsi studiorum omnium caput est litterarumque, quia personam semper excolui, vereor sententiam supra quam veritas habet affectu ponderatiore prolatam. neque ob hoc infitias ierim me saepe luculentis eius actionibus adstitisse, quarum me, etsi reddere mutuum videor, vel ex parte cursimque fieri memorem", "candidate_score": 0.655027, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_36_38", "bdc_text": "sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur . Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ? Quum itaque videam in aula tanta scelera defendi , quid quaeso in. . .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_430", "psc_text": "ad praesens petita venia prius impetrataque cautissimum reor ac saluberrimum per has maxume civitates, quae multum situ segreges agunt, dum sunt gentium motibus itinera suspecta, stilo frequentiori renuntiare dilataque tantisper mutui sedulitate sermonis curam potius assumere conticescendi. quod inter obstrictas affectu mediante personas asperrimum quamquam atque acerbissimum est, non tamen causis efficitur qualibuscumque, sed plurimis certis et necessariis quaeque diversis proficiscuntur ex originibus. quarum ista calculo primore numerabitur, quod custodias aggerum publicorum nequaquam tabellarius transit inrequisitus, qui etsi periculi nihil, utpote crimine vacans, plurimum sane perpeti solet difficultatis, dum secretum omne gerulorum pervigil explorator indagat. quorum si forte responsio quantulumcumque ad interrogata trepidaverit, quae non inveniuntur scripta mandata creduntur; ac per hoc sustinet iniuriam plerumque qui mittitur, qui mittit invidiam, plusque in hoc tempore, quo aemulantum invicem sese pridem foedera statuta regnorum denuo per condiciones discordiosas ancipitia redduntur. praeter hoc ipsa mens nostra domesticis hinc inde dispendiis saucia iacet; nam", "candidate_score": 0.652824, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_42", "bdc_text": "Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_479", "psc_text": "si proposita restituas eque diverso quae repeteris expedias. namque imminet tibi thematis celeberrimi votiva redhibitio, laus videlicet peroranda, quam edideras, Caesaris Iulii. quae materia tam grandis est, ut studentum si quis fuerit ille copiosissimus, nihil amplius in ipsa debeat cavere, quam ne quid minus dicat. nam si omittantur quae de titulis dictatoris invicti scripta Patavinis sunt voluminibus, quis opera Suetonii, quis Iuventii Martialis historiam quisve ad extremum Balbi ephemeridem fando adaequaverit? sed tuis ceris haec reservamus. officii magis est nostri auditoribus scamna componere, praeparare aures fragoribus intonaturis, dumque virtutes tu dicis alienas, nos tuas dicere. neque vereare me quospiam iudices Catonianos advocaturum, qui modo invidiam, modo ignorantiam suam factae severitatis velamine tegant, quamquam imperitis venia debetur; ceterum quisquis ita malus est, ut intelligat bene scripta nec tamen laudet, hunc boni intellegunt nec tamen laudant. Proinde curas tuas hoc metu absolvo: faventes audient cuncti, cuncti foventes, gaudiisque, quae facies recreatus, una", "candidate_score": 0.609496, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_42", "bdc_text": "Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_150", "psc_text": "salutem Committi, domine maior, in necessitudinis iura pronuntias, cur quod ad salve tibi debitum spectat a stilo et pugillaribus diu temperem quodque deinceps nullas viantum volas mea papyrus oneraverit, quae vos cultu sedulae sospitatis 3 impertiat. praeter aequum ista coniectas, si reare mortalium quempiam, cui tamen sermocinari Latialiter cordi est, non pavere, cum in examen aurium tuarum quippe scriptus adducitur; tuarum, inquam, aurium, quarum peritiae, si me decursorum ad hoc aevi temporum praerogativa non obruat, nec Frontonianae gravitatis, aut ponderis Apuleiani fulmen aequiperem, cui Varrones, vel Atacinus vel Reatinus, 1 Plinii, vel avunculus vel Secundus, compositi in praesentiarum rusticabuntur. adstipulatur iudicio meo volumen illud, quod tute super statu animae rerum verborumque scientia divitissimus propalavisti. in quo dum ad meum nomen prooemiaris, hoc munus potissimum cepi, ut meae fama personae, quam operae pretium non erat librorum suorum titulis inclarescere, tuorum beneficio perpetuaretur. at quod, deus magne, quantumque opus illud est, materia", "candidate_score": 0.60772, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_42", "bdc_text": "Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459", "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est", "candidate_score": 0.606207, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_42", "bdc_text": "Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_458", "psc_text": "expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam pervulgat, incipit expectationi publicae, quamvis solverit multa, plura redhibere. praeterea quidquid super huiusce rescripti tenore censueris, malui factum confiteri simpliciter quam trebaciter diffiteri. dixisset alius: neminem tibi praetuli, nullas ad ullum peculiares litteras dedi: quem praelatum suspicabare, unius epistulae forma contentus abscessit, atque ea quidem nihil super praesenti negotio deferente: tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix", "candidate_score": 0.606182, "ce_score": null } ] }, { "rank": 4, "cf_id": "cf021", "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum", "max_score": 0.699566, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3010_sent_25_27", "bdc_text": "Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur . Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum . Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1231", "psc_text": "Quo magis mihi videntur injuria gravi affecisse discipulos Christi: quia quae dissona iidem et repugnantia sibi scriberent, ea referrent ad ipsos, et secundum eos haec scribere se profiterentur Evangelia, quae tantis sint referta erroribus, tantis contrarietatibus narrationum simul ac sententiarum, ut nec sibi prorsus, nec inter se ipsa conveniant. Quid ergo aliud est, quam calumniari bonos, et Christi discipulorum concordem coetum in crimen devocare discordiae? Quae quia nos legentes, animadvertimus cordis obtutu sanissimo, aequissimum judicavimus utilibus acceptis ex iisdem, id est, iis quae et fidem nostram aedificent, et Christi Domini atque ejus Patris omnipotentis Dei propagent gloriam, caetera repudiare, quae nec ipsorum majestati, nec fidei nostrae conveniant. CAPUT III. Proinde nec vos, ut dicere coeperam, de Testamento Vetere circumcisionem creditis accipiendam carnaliter, quamvis ita sit scriptum (Gen. XVII, 9-14); neque sub otio ac vacatione colendum sabbatum, quamvis ita legatur (Exod. XXXI, 13); sed nec sacrificiis, ut Moysi videtur, et immolationibus", "candidate_score": 0.699566, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_25_27", "bdc_text": "Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur . Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum . Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1257", "psc_text": "stultis atque ineruditis videntur peccata, dum non sunt, et quae vere peccata sunt, quam ob causam conscripta sint, servata magisque commendata Scripturae ipsius veneratione, sufficienti jam sermone monstravimus: necnon de maledicto ejus qui pendet in ligno, et ejus qui non suscitaverit semen in Israel, jam primum suo loco respondimus, cum haec ante dilueremus objecta (Supra, lib. 22): et prorsus omnia, sive de quibus singillatim jam anterioribus hujus operis partibus disseruimus, sive quae in isto, cui respondemus, sermone suo Faustus similia posuit, una firmissima veritatis ratione defendimus, quam de sanctarum Scripturarum auctoritate percepimus. Quaecumque scripta sunt in illis libris Veteris Testamenti, omnia verissime atque utilissime pro aeterna vita scripta esse laudamus, accipimus, approbamus: sed quae in his mandata corporali operatione non observamus, et rectissime tunc mandata intelligimus, et umbras futurorum esse didicimus, et nunc jam impleri cognoscimus. Ac per hoc quisquis illa tunc etiam opera, quae ad significandum agi jubebantur, non", "candidate_score": 0.674348, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_7_9", "bdc_text": "Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum . Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo . Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur .", "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1231", "psc_text": "Quo magis mihi videntur injuria gravi affecisse discipulos Christi: quia quae dissona iidem et repugnantia sibi scriberent, ea referrent ad ipsos, et secundum eos haec scribere se profiterentur Evangelia, quae tantis sint referta erroribus, tantis contrarietatibus narrationum simul ac sententiarum, ut nec sibi prorsus, nec inter se ipsa conveniant. Quid ergo aliud est, quam calumniari bonos, et Christi discipulorum concordem coetum in crimen devocare discordiae? Quae quia nos legentes, animadvertimus cordis obtutu sanissimo, aequissimum judicavimus utilibus acceptis ex iisdem, id est, iis quae et fidem nostram aedificent, et Christi Domini atque ejus Patris omnipotentis Dei propagent gloriam, caetera repudiare, quae nec ipsorum majestati, nec fidei nostrae conveniant. CAPUT III. Proinde nec vos, ut dicere coeperam, de Testamento Vetere circumcisionem creditis accipiendam carnaliter, quamvis ita sit scriptum (Gen. XVII, 9-14); neque sub otio ac vacatione colendum sabbatum, quamvis ita legatur (Exod. XXXI, 13); sed nec sacrificiis, ut Moysi videtur, et immolationibus", "candidate_score": 0.662099, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant .", "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_354", "psc_text": "ex corde simplici dicere, quae subsequenter contexit idem ipse Jeremias: Patientia Israel, Domine; universi qui te derelinquunt, terreantur. Cum enim de perdice dixisset, qui clamat et congregat quae non peperit, commendavit excellentiam civitatis super montem positae quae abscondi non potest, ut ab Ecclesia catholica hominem haeretici non separent, dicens, Sedes autem gloriae exaltata est, sanctificatio nostra. Deinde quasi veniret in mentem, Quid ergo facimus de tam multis malis, qui tanto amplius ubique permixti sunt, quanto excellentior est Christi gloria in unitate omnium gentium? subjecit statim, Patientia Israel, Domine. Patienter enim ferendum est quod ait, Sinite utraque crescere usque ad messem (Matth. XIII, 30) : ne impatientia tolerandi malos, relinquantur boni, qui proprie sunt corpus Christi; et ideo cum ipsi relinquuntur, ille relinquitur. Unde subjecit atque addidit, Universi qui te derelinquunt, terreantur: confundantur qui recesserunt in terram. Terra est enim homo de se praesumens, atque alios ut de ipso praesumatur inducens:", "candidate_score": 0.661244, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1_3", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum . Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen :", "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_354", "psc_text": "ex corde simplici dicere, quae subsequenter contexit idem ipse Jeremias: Patientia Israel, Domine; universi qui te derelinquunt, terreantur. Cum enim de perdice dixisset, qui clamat et congregat quae non peperit, commendavit excellentiam civitatis super montem positae quae abscondi non potest, ut ab Ecclesia catholica hominem haeretici non separent, dicens, Sedes autem gloriae exaltata est, sanctificatio nostra. Deinde quasi veniret in mentem, Quid ergo facimus de tam multis malis, qui tanto amplius ubique permixti sunt, quanto excellentior est Christi gloria in unitate omnium gentium? subjecit statim, Patientia Israel, Domine. Patienter enim ferendum est quod ait, Sinite utraque crescere usque ad messem (Matth. XIII, 30) : ne impatientia tolerandi malos, relinquantur boni, qui proprie sunt corpus Christi; et ideo cum ipsi relinquuntur, ille relinquitur. Unde subjecit atque addidit, Universi qui te derelinquunt, terreantur: confundantur qui recesserunt in terram. Terra est enim homo de se praesumens, atque alios ut de ipso praesumatur inducens:", "candidate_score": 0.660768, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_8_10", "bdc_text": "Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo . Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur . Haec igitur hactenus de istis adolescentibus , propter quos maxima instituta fuit haec scriptio .", "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1231", "psc_text": "Quo magis mihi videntur injuria gravi affecisse discipulos Christi: quia quae dissona iidem et repugnantia sibi scriberent, ea referrent ad ipsos, et secundum eos haec scribere se profiterentur Evangelia, quae tantis sint referta erroribus, tantis contrarietatibus narrationum simul ac sententiarum, ut nec sibi prorsus, nec inter se ipsa conveniant. Quid ergo aliud est, quam calumniari bonos, et Christi discipulorum concordem coetum in crimen devocare discordiae? Quae quia nos legentes, animadvertimus cordis obtutu sanissimo, aequissimum judicavimus utilibus acceptis ex iisdem, id est, iis quae et fidem nostram aedificent, et Christi Domini atque ejus Patris omnipotentis Dei propagent gloriam, caetera repudiare, quae nec ipsorum majestati, nec fidei nostrae conveniant. CAPUT III. Proinde nec vos, ut dicere coeperam, de Testamento Vetere circumcisionem creditis accipiendam carnaliter, quamvis ita sit scriptum (Gen. XVII, 9-14); neque sub otio ac vacatione colendum sabbatum, quamvis ita legatur (Exod. XXXI, 13); sed nec sacrificiis, ut Moysi videtur, et immolationibus", "candidate_score": 0.656745, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_16_18", "bdc_text": "Nuperrime autem reversis principibus iisdem ad venationem cervorum accersitus sum ad principem Guilielmum , qui memor adhuc superioris invectivae , ut sese ulcisceretur , nescio quae scommata in meam aetatem , imperitiam , sessionem iaciebat , quae libens praeterea . Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans . Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ;", "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_792", "psc_text": "Ubi etiam si quis diabolum intellexerit excaecare mentes infidelium, non negamus, malis suasionibus: quibus qui consentiunt, justitiae lumen amittunt, Deo retribuente quod justum est. Haec omnia legimus in Scripturis sanctis: nam et illud dictum est de seductione extrinsecus veniente, Timeo ne sicut serpens Evam seduxit in versutia sua, ita corrumpantur mentes vestrae a simplicitate et castitate, quae est in Christo (Id. XI, 3) . Cui simile est, Corrumpunt mores bonos colloquia mala (I Cor. XV, 33) : et illud quod et sibi quisque seductor sit, Qui autem putat se esse aliquid, cum nihil sit, se ipsum seducit (Galat. VI, 3) : et illud de Dei vindicta, quod supra commemoravi, Tradidit illos Deus in reprobum sensum, ut faciant quae non conveniunt (Rom, I, 28). Ita et in veteribus Libris, cum praedixisset, Deus mortem non fecit, nec laetatur in perditione vivorum (Sap. I, 13) ; paulo post, Invidia, inquit, diaboli mors introivit", "candidate_score": 0.655958, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_40", "bdc_text": "Esset autem optandum , ut princeps per aliquem magnum virum rectius admoneretur , si forte in se descenderet , peccata sua agnosceret vitamque emendaret .", "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_996", "psc_text": "indulgentiam pronuntiaverit. Intelligebat enim vir alte sanctus, et non contra Deum, sed ad Deum levans animam suam, nisi Dominus esset confitenti poenitentique propitius, quantum poenarum aeternarum ejus essent digna peccata: pro quibus cum temporalibus emendationibus ureretur, videbat erga se et manere veniam, et non negligi medicinam. Cur autem Saül per Samuelem correptus, cum diceret etiam ipse, Peccavi (I Reg. XV, 24) , non meruit audire quod David, quod ei Dominus ignovisset? Num personarum acceptio est apud Deum? Absit (Galat. II, 6). Sed in simili voce quam sensus humanus audiebat, dissimile pectus erat quod divinus oculus discernebat. Quid talibus docemur exemplis, nisi regnum coelorum intra nos esse (Luc. XVII, 28), et de intimis nostris Deum colere nos debere, ut ex abundantia cordis os loquatur (Matth. XII, 34); non autem ut populus eum labiis honoret, cor autem eorum longe sit ab eo (Id. XV, 8): neque judicare aliter audeamus de hominibus, quorum", "candidate_score": 0.638831, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_26_28", "bdc_text": "Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum . Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur . Verum tamen ipsi propterea principes non sunt excusati .", "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_366", "psc_text": "ignoravisse, sed invidentem tamen nostrae saluti, quae futura erat ex ligno, in ejus auctorem maledici oris sui venena prompsisse. Et quis ergo credat hunc vidisse aut cognovisse Patrem, qui sic laceraverit Filium: hunc adventum Filii potuisse praedicere, qui ascensionis ejus ignoraverit exitum? Huc accedit, quod illud etiam considero, quam late hoc sit sparsum convicium, quamque multa comprehendat et violet: ut omnes etiam tangat justos et martyres, quotquot similis passionis exitu defuncti sunt vita, ut Petrus, et Andreas, ac reliqui ejusdem sortis. Quos nisi Moyses aut ut non propheta, nescisset, aut ut malignus odisset, si fuit propheta, non tam crudelis devotationis contumelia lacerasset. Neque enim vulgo saltem eos maledictos dicit, id est, apud homines tantum, sed maledictos Deo. Quod si ita est, unde jam benedictionis relinquetur spes vel Christo, vel Apostolis, vel ipsis nobis, si nominis ejus causa crucifigi contingat? Quam denique imprudens erat et vacans inspiratione divina, ut cogitare nequiverit", "candidate_score": 0.637357, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_16", "bdc_text": "Nuperrime autem reversis principibus iisdem ad venationem cervorum accersitus sum ad principem Guilielmum , qui memor adhuc superioris invectivae , ut sese ulcisceretur , nescio quae scommata in meam aetatem , imperitiam , sessionem iaciebat , quae libens praeterea .", "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_792", "psc_text": "Ubi etiam si quis diabolum intellexerit excaecare mentes infidelium, non negamus, malis suasionibus: quibus qui consentiunt, justitiae lumen amittunt, Deo retribuente quod justum est. Haec omnia legimus in Scripturis sanctis: nam et illud dictum est de seductione extrinsecus veniente, Timeo ne sicut serpens Evam seduxit in versutia sua, ita corrumpantur mentes vestrae a simplicitate et castitate, quae est in Christo (Id. XI, 3) . Cui simile est, Corrumpunt mores bonos colloquia mala (I Cor. XV, 33) : et illud quod et sibi quisque seductor sit, Qui autem putat se esse aliquid, cum nihil sit, se ipsum seducit (Galat. VI, 3) : et illud de Dei vindicta, quod supra commemoravi, Tradidit illos Deus in reprobum sensum, ut faciant quae non conveniunt (Rom, I, 28). Ita et in veteribus Libris, cum praedixisset, Deus mortem non fecit, nec laetatur in perditione vivorum (Sap. I, 13) ; paulo post, Invidia, inquit, diaboli mors introivit", "candidate_score": 0.633311, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_23", "bdc_text": "Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse .", "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_326", "psc_text": "quia Deus est; et responderit, Unde credo? prolataque auctoritate Prophetarum, eis se non credere dixerit, quod illi Hebraei sint, ipse paganus; ostendimus fidem Prophetarum ex iis quae ventura cecinerunt et venisse cernuntur. Credo enim quod eum non lateret, quantas a regibus hujus saeculi persecutiones prius pertulerit christiana religio: aut si lateret, per ipsam historiam gentium et imperiales leges litteris memoriaeque mandatas, ei facile probaretur: quod cum tanto ante praedictum ex propheta cognosceret dicente, Utquid fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania? Astiterunt reges terrae, et principes convenerunt in unum, adversus Dominum et adversum Christum ejus: quod non de ipso David fuisse dictum, in eodem ipso psalmo facile apparet. Ibi enim dicitur etiam illud, quod homines quamlibet pertinacissimos ipsa rerum manifestatione confundit, Dominus dixit ad me: Filius meus es tu, ego hodie genui te; postula a me, et dabo tibi gentes haereditatem tuam, et possessionem tuam terminos terrae (Psal. II, 1,", "candidate_score": 0.625411, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_23", "bdc_text": "Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse .", "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_317", "psc_text": "regibus institutum, ut non solum ille aut ille homo, sed universa ipsa gens totumque regnum propheta fieret Christi christianique regni, cur iste invasit, cur usurpavit, qui Prophetis Hebraeis vos vetat credere, ut vos falsi Christi fallaces discipulos falsus et fallax apostolus faciat? Postremo, ne diceretur ei, Mentiris, protulerit vobis aliquos et prophetas, secundum assertionem suam Christum praenuntiantes: quid facietis ei, qualem Faustus catechizandum sub exemplo proposuit, qui neque ipsis neque illi credere voluerit? An Apostolos nostros pro se testes vocabit? Non, opinor, homines producet, sed Libros aperiet: quos non pro se, sed contra se apertos reperiet. Ibi enim Christum natum ex Maria virgine, ibi Filium Dei factum ex semine David secundum carnem legimus et docemus (Id. I, 22-25; Luc. II, 7, et Rom. I, 3). Quod si eos infalsatos dixerit, ipse testium suorum fidem oppugnabit: si autem alios, quos dicat Apostolorum nostrorum, codices protulerit, quomodo eis ipse auctoritatem dabit, quam", "candidate_score": 0.623941, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_23", "bdc_text": "Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse .", "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_513", "psc_text": "illo qui regendo et introducendo in regnum populo constitutus, mutato nomine Jesus appellatus est, suum nomen inesse Deus diceret, eumque angelum nominaret; eo ipso quod mutato nomine mittebatur, magnum aliquid divinumque nuntiantem? Nuntium quippe graece Angelum dici, quis illa lingua vel tenuiter tinctus ignoret? Quamobrem quilibet Gentilis, si perversus et pervicax esse nollet, non ideo Libros illos contemneret, quia essent Hebraei, cujus gentis lege non teneretur: sed cujuslibet gentis libros ideo magni penderet, quia in eis tanto ante conscripta inveniret, quae suis jam temporibus impleta cognosceret: ipsumque Christum Jesum non propterea sperneret, quia Hebraicis litteris praenuntiatum videret; sed potius eum, qui litteris quibuslibet, antequam inter homines nasceretur, per tot volumina saeculorum, partim apertioribus testimoniis, partim rerum gestarum et sermonum figuris et sacramentis ita praenuntiari commendarique meruisset, cum ingenti admiratione et devota religione sectandum venerandumque censeret. Ita illi ex rerum Christianarum jam praesentatis effectibus, Librorum prophetia vera probaretur: ex Librorum vero", "candidate_score": 0.614321, "ce_score": null } ] }, { "rank": 5, "cf_id": "cf025", "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", "max_score": 0.692775, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3010_sent_25_27", "bdc_text": "Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur . Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum . Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_417", "psc_text": ". Aliquando sancti viri et coram hominibus compelluntur bona facere, aut eadem hominibus sua facta narrare; sed ad eum finem omnia referentes, ut non ipsi eisdem operibus, sed Pater eorum qui in coelis est debeat glorificari. Dum enim sancta praedicant, ipsi praedicatio eorum fortasse despicitur, quorum vita nescitur. Compelluntur ergo vitam suam dicere, ut auditorum suorum valeant vitam mutare. Et facta sua referunt, ut venerationi sint; venerari appetunt, ut reverenter audiantur. Scriptum quippe est: Cum elevarentur animalia de terra, elevabantur pariter et rotae (Ezech. I, 19) , quia videlicet cum auditorum mentes praedicantium vitam suspiciunt, necessario utique etiam vim praedicationis admirantur. [Vet. XIX]. 37. Quod sanctus Paulus exempto suo comprobavit. Qui eum imitantur non elationi serviunt, sed humilitati.---Hinc est ergo quod praedicatores boni et honorem propter elationem fugiunt, et honorari tamen propter imitationem volunt. Sic nimirum Paulus apostolus discipulis loquens, et honorem fugit, et tamen quantum esset honorandus ostendit. Nam", "candidate_score": 0.692775, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_27", "bdc_text": "Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2055", "psc_text": "est (Ps. XLIX, 11) . Incarnatus itaque Dominus qui in forma Dei aequalis est Patri, in forma servi minor est Patre, qua minor est etiam seipso (Philip. II) . [Vet. XXX.] Dicatur ergo a Patre de Filio secundum formam servi: Quis dimisit onagrum liberum, et vincula ejus quis solvit? Omnis quippe qui peccat, servus est peccati (Joan. VIII, 35) . Et quia incarnatus Dominus particeps nostrae factus est naturae, non culpae, liber dimissus dicitur, quia sub peccati dominio non tenetur. De quo alias scriptum est: Inter mortuos liber (Psal. XXXVII, 5) . Liber dimissus dicitur, quia naturam nostram suscipiens, iniquitatis jugo nullo modo tenetur. Quem quamvis macula culpae nostrae non attigit, passio tamen nostrae mortalitatis astrinxit. Unde et postquam liber dimissus dicitur, recte de illo adjungitur: CAPUT XXII. IBID.---Et vincula ejus quis solvit? 67. Hujus onagri vincula soluta sunt, cum infirmitates passionis, in resurrectionis gloriam sunt commutatae.---Vincula quippe ejus tunc", "candidate_score": 0.690529, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_24_26", "bdc_text": "Praescribebat denique mihi formam concionandi et ad Aphthonium sophistam rele. . . Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur . Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_952", "psc_text": "ante accepimus praevenire. Quis enim crederet quod per apostolatus meritum Saulus lapidatum Stephanum praecessurus erat (Act. VII, 57) , qui in morte ejus lapidantium vestimenta servabat? His ergo primum cogitationibus humiliari cor debet, et tunc demum delinquentium iniquitas increpari. Sed hunc, ut saepe dictum est, locutionis modum Eliu ignorare ostenditur, qui in locutione sua elationis typo quasi potentia cujusdam auctoritatis inflatur, dicens: Audi igitur, Job, eloquia mea, et omnes sermones meos ausculta. Ecce aperui os meum, loquatur lingua mea in faucibus meis. 26. Nonnulli modestiam solum simulant.---In faucibus vero loqui est silenter dicere, et non clamoribus vociferari. Quibus verbis arrogantes intra sanctam Ecclesiam positos signat. Hi enim velut in faucibus loqui dicuntur, quando non contra adversarios extra viventes clamant, sed quosdam intra sinum sanctae Ecclesiae quasi vicinos ac juxta positos increpant. Saepe vero arrogantes eamdem quam tenent arrogantiam se fugere ostendunt; et dum sic cuncta agunt, ut nullum lateant, haec", "candidate_score": 0.684942, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_25_27", "bdc_text": "Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur . Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum . Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1387", "psc_text": "Humiliasti eos in loco afflictionis (Psal. XLIII, 20) . Locus quippe afflictionis est vita praesens: Qui ergo ad aeternam patriam tendunt, nunc semetipsos temporaliter in afflictionis loco despiciunt, ut tunc in loco gaudii veraciter sublimentur. Sequitur: CAPUT XXIX Rec. [XXII]. VERS. 8, 9. Et si fuerint in catenis, et vinciantur funibus paupertatis, indicabit eis opera eorum, et scelera eorum, quia violenti fuerint 55. Catenis ligari se putant sancti, quandiu hic vivunt.---Catenae obligationis sunt ipsa adhuc retentio 839 peregrinationis. Ligatum se his catenis Paulus aspexerat, cum dicebat: Desiderium habens dissolvi, et cum Christo esse (Philip. I, 23) . Paupertatis funibus vinctum se esse cernebat, quando veras divitias intuens, eas etiam discipulis exorabat, dicens: Ut sciatis quae sit spes vocationis ejus, quae divitiae gloriae haereditatis ejus in sanctis (Ephes. I, 18) . Bene autem post ista subditur: Indicabit eis opera eorum, et scelera eorum, quia violenti fuerint. Cum enim supernam gloriam magis", "candidate_score": 0.681029, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_25_27", "bdc_text": "Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur . Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum . Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_494", "psc_text": "indesinenter quotidie contra tentationum bella praeparatur. [Vet. V.] Corda quoque moerentium sancta Ecclesia consolatur, dum praesentis peregrinationis aerumna afflictas mentes electorum pensat, et has aeternae patriae promissione laetificat. Considerat etiam quod cogitationes fidelium divino sint timore percussae; et quos de Deo conspicit districta audisse ut timeant, agit quoque quatenus et mansuetudinem pietatis ejus audiant ut praesumant. 13. Spem miscet et metum, ne incaute de misericordia confidamus, aut desperate justitiam timeamus.---Sic namque sancta Ecclesia fidelibus suis de pietate et justitia Redemptoris in praedicationis serie spem miscet et metum, quatenus nec incaute de misericordia confidant, nec desperate justitiam timeant. Nam verbis sui capitis formidantes refovet, dicens: Nolite timere, pusillus grex, quia complacuit Patri vestro dare vobis regnum (Luc. XII, 32) . Atque iterum praesumentes terret cum dicit: Vigilate et orate, ut non intretis in tentationem (Marc. XIV, 38) . Rursum formidantes refovet, dicens: Gaudete quia nomina vestra scripta sunt in coelo (Luc.", "candidate_score": 0.67561, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_24_26", "bdc_text": "Praescribebat denique mihi formam concionandi et ad Aphthonium sophistam rele. . . Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur . Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_471", "psc_text": "prodit mysterium, et sic scit praeterita dicere, ut eo ipso noverit futura praedicare, et non immutato dicendi ordine, eisdem ipsis sermonibus novit et anteacta describere, et agenda nuntiare, sicut haec eadem beati Job verba sunt, qui dum sua dicit, nostra praedicit; dumque lamenta propria per sermonem indicat, sanctae Ecclesiae causas per intellectum sonat. Ait enim: CAPUT II. CAP. XXIX, VERS. 21-23.---Qui me audiebant, exspectabant sententiam, et intenti tacebant ad consilium meum. Verbis meis addere nihil audebant, et super illos stillabat eloquium meum. Exspectabant me sicut pluviam, et os suum aperiebant, quasi ad imbrem serotinum. 2. Fideles Ecclesiam docentem audiunt, ejus verba secuturi, non judicaturi.---Hanc etenim apud beatum Job fuisse subjectorum reverentiam indubitanter credimus. Sed, sicut jam saepe diximus, sancta Ecclesia, haereticorum vel carnalium tribulationibus pressa, praeteritorum reminiscitur temporum, in quibus omne quod ab ea dicitur cum metu a fidelibus auditur, et adversariorum suorum proterviam deplorans, dicit: [Rec. II.] Qui me", "candidate_score": 0.674987, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_32_34", "bdc_text": "panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus . Gemunt interim cum suis miseri agricolae , et nemo ne hiscere quidem audet . De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2130", "psc_text": "Nam sequitur: CAPUT XI [Rec. VII]. VERS. 15.---Obliviscitur quod pes conculcet ea, aut bestia agri conterat. 16. Pravi doctores de sua prole non sunt solliciti, secus boni.---Quid in pede, nisi transitus operationis accipitur? Quid in agro, nisi mundus iste signatur? De quo in Evangelio Dominus dicit: Ager autem est mundus (Matth. XIII, 38) . Quid in bestia nisi antiquus hostis exprimitur, qui hujus mundi rapinis insidians, humana quotidie morte satiatur? De qua per Prophetam, pollicente Domino, dicitur: Et mala bestia non transibit per eam (Isai. XXXV, 9) . Struthio itaque ova sua deserens obliviscitur quod pes conculcet ea, quia videlicet hypocritae eos quos in conversatione filios generant derelinquunt, et omnino non curant, ne aut exhortationis sollicitudine, aut disciplinae custodia destitutos, pravorum operum exempla pervertant. Si enim ova quae gignunt diligerent, nimirum metuerent ne quis ea, perversa opera demonstrando, calcaret. Hunc Paulus pedem infirmis discipulis, quasi ovis quae posuerat, metuebat, cum", "candidate_score": 0.673581, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_32_34", "bdc_text": "panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus . Gemunt interim cum suis miseri agricolae , et nemo ne hiscere quidem audet . De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_881", "psc_text": "dubio ut is qui praeest serviat ad verbum. Cum is qui subest jussis obtemperat, oportet ut is qui praeest curam sollicitudinis ac pietatis impendat. Sicque fit ut dum studiose nunc servire nobis invicem per charitatem nitimur, quandoque cum vero Domino communi exsultatione dominemur. [Vet. XXIV.] Sed sunt nonnulli qui in eo quod officium praedicationis exhibent, aliis invident bonum quod habent, atque ideo jam veraciter non habent. Quibus recte per Jacobum dicitur: Quod si zelum amarum habetis inter vos, et contentiones sunt in cordibus vestris, non est ista sapientia desursum descendens, sed terrena, animalis, diabolica (Jac. III, 14) . Unde hic quoque cum dictum est: Si fructus ejus comedi absque pecunia, recte subjungitur: CAPUT XXIII. IBID.---Et animam agricolarum ejus afflixi. 54. Ecclesiarum rector sibi in praedicatione cooperantibus non invideat.---Agricolae quippe hujus terrae sunt hi qui, minori loco positi, quo valent zelo, quanto possunt opere, ad eruditionem sanctae Ecclesiae in praedicationis gratia", "candidate_score": 0.67285, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_32_34", "bdc_text": "panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus . Gemunt interim cum suis miseri agricolae , et nemo ne hiscere quidem audet . De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2131", "psc_text": "hypocritae eos quos in conversatione filios generant derelinquunt, et omnino non curant, ne aut exhortationis sollicitudine, aut disciplinae custodia destitutos, pravorum operum exempla pervertant. Si enim ova quae gignunt diligerent, nimirum metuerent ne quis ea, perversa opera demonstrando, calcaret. Hunc Paulus pedem infirmis discipulis, quasi ovis quae posuerat, metuebat, cum diceret: Multi ambulant, quos saepe dicebam vobis, nunc autem et flens dico, inimicos crucis Christi (Phil. III, 18). Et rursum: Videte canes, videte malos operarios (Ibid., 2) . Et rursum: Denuntiamus vobis, fratres, in nomine Domini nostri Jesu Christi, ut subtrahatis vos ab omni fratre ambulante inordinate, et non secundum traditionem quam acceperunt a nobis (II Thess. III, 6) . Hunc pedem Joannes Caio formidabat, qui cum multa Diotrephis mala praemisisset, adjunxit: Charissime, noli imitari malum, sed quod bonum est (III Joan. 11) . Hunc ipse Synagogae dux infirmo suo gregi metuebat, dicens: Quando ingressus fueris terram quam Dominus Deus", "candidate_score": 0.672804, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_11", "bdc_text": "Caeterum , ut de me quoque aliquid significem , effundam in sinum tuum querelas quasdam , partim privatas partim publicas de nostris principibus et praecipue de maximo natu inter iuniores , qui quum specimen aliquod eruditionis atque virtutis prae se ferre multis videatur , certis quibusdam indiciis comperi , magnopere metuendum esse , ne excidat concitata de se spe et expectatione .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1106", "psc_text": "unde per elationis typum recedit ab intimo. Quia enim approbari doctus exterius quaerit, intus plenitudinem qua docebatur amittit. Unde et Eliu, quem tenere arrogantium typum saepe jam diximus, postquam multa sapientiae profunda digessit, subito post easdem sententias veraces ac mysticas fastu scientiae inflatus extollitur, cujus mox inflationis merito ejus sensus ad inania verba derivatur. Nam subdidit, dicens: CAPUT XIII. VERS. 31-33.---Attende, Job, et audi me, et tace dum ego loquor. Si autem habes quod loquaris, responde mihi: loquere, volo enim te apparere justum. Quod si non habes, audi me; tace, et docebo te sapientiam. 37. Quando aliquid humiliter loquuntur, diu in ejusdem humilitatis specie non perseverant.---Qualem se apud se habeat hac locutione manifestat, qua dicit: Attende, Job, et audi me, et tace dum ego loquor. Immensa enim superbia est, a seniore sibi reverentiam exigere, et silentium imperare meliori se. [Vet. XX.] Quia autem praedicatores justi dum quoslibet corripiunt, saepe per", "candidate_score": 0.670759, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_6_8", "bdc_text": "Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores . Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum . Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_181", "psc_text": "XXVIII, VERS. 1.---Habet argentum, venarum suarum principia: et auro locus est in quo conflatur. 39. Haeretici ad sacras paginas veterumque patrum libros provocandi.---In argento eloquium, in auro vitae vel sapientiae claritas designari solet. Et quia haeretici sic de eloquii sui nitore superbiunt, ut nulla sacrorum librorum auctoritate solidentur (qui libri ad loquendum nobis quasi quaedam argenti venae sunt, quia de ipsis locutionis nostrae originem trahimus), eos ad sacrae auctoritatis paginas revocat, ut si vere loqui desiderant, inde sumere debeant quid loquantur. Et ait: Habet argentum, venarum suarum principia. Ac si aperte dicat: Qui ad verae praedicationis verba se praeparat, necesse est ut causarum origines a sacris paginis sumat, ut omne quod loquitur ad divinae auctoritatis fundamentum revocet, atque in eo aedificium locutionis suae firmet. Ut enim praediximus, saepe haeretici dum sua student perversa astruere, ea proferunt quae profecto in sacrorum librorum paginis non tenentur. Unde et discipulum suum praedicator egregius", "candidate_score": 0.668897, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_27", "bdc_text": "Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1247", "psc_text": "saepe pro malo gregis etiam vere boni delinquat vita pastoris. Ille enim, Deo attestante, laudatus, ille supernorum mysteriorum conscius David propheta, tumore repentinae elationis inflatus, populum numerando peccavit, et tamen vindictam populus, David peccante, suscepit (II Reg. XXIV, 9) . Cur hoc? quia videlicet secundum meritum plebium disponuntur corda rectorum. Justus vero judex peccantis vitium ex ipsorum animadversione corripuit, ex quorum causa peccavit. Sed quia ipse scilicet sua voluntate superbiens, a culpa alienus non fuit, vindictam culpae etiam ipse suscepit. Nam ira saeviens, quae corporaliter populum perculit, rectorem quoque populi intimo cordis dolore prostravit. Certum vero est quod ita sibi invicem et rectorum merita connectantur et plebium, ut saepe ex culpa pastorum deterior fiat vita plebium, et saepe ex plebium merito mutetur vita pastorum. [Vet. XXI.] 36. Subditi praelatos etiam malos tolerent, si salva fide possint. Humilitas recti magistra.---Sed quia rectores habent judicem suum, magna cautela subditorum est non temere", "candidate_score": 0.667545, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_6_8", "bdc_text": "Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores . Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum . Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1388", "psc_text": "se esse cernebat, quando veras divitias intuens, eas etiam discipulis exorabat, dicens: Ut sciatis quae sit spes vocationis ejus, quae divitiae gloriae haereditatis ejus in sanctis (Ephes. I, 18) . Bene autem post ista subditur: Indicabit eis opera eorum, et scelera eorum, quia violenti fuerint. Cum enim supernam gloriam magis amando cognoscimus, tunc mala quae egimus graviora fuisse sentimus. Unde et Paulus post perceptam gratiam supernorum ea quae in se studia virtutum crediderat fuisse jam scelera cognoscebat, dicens: Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et contumeliosus; sed misericordiam consecutus sum, quia ignorans feci in incredulitate (I Tim. I, 13) . Vel certe: Sed quae mihi fuerunt lucra, haec arbitratus sum propter Christum detrimenta (Philip. III, 7) . Unde et apte subditur: CAPUT XXX. VERS. 10.--- Revelabit quoque aurum eorum, ut corripiat; et loquetur, ut revertantur ab iniquitate. 56. Amore coelestis gloriae graviora fiunt peccata prius perpetrata.---Aurem ab iniquitate revelare est", "candidate_score": 0.665533, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_32_34", "bdc_text": "panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus . Gemunt interim cum suis miseri agricolae , et nemo ne hiscere quidem audet . De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2360", "psc_text": "non agnoscit, dicens: Nescio qui estis (Luc. XIII, 27) . Vita pravorum sub pulvere absconditur, quia abjectis et infimis desideriis gravatur. Quisquis enim adhuc ea quae mundi sunt appetit, quasi ante faciem veri luminis non apparet, quia nimirum sub pulvere terrenae cogitationis latet. Hunc pravarum cogitationum pulverem oppressa mens tolerat, quem ventus nequissimae tentationis apportat. [Vet. VIII.] Hinc est enim quod de unaquaque anima terrenis desideriis aggravata sub Ephraim specie per prophetam dicitur: Factus est Ephraim panis subcinericius, qui non reversatur (Osee. VII, 8) . Ex natura quippe bene condita est nobis intentio, quae surgat in Deum; sed ex conversatione nequiter assueta inest voluptas, quae praesens premat in saeculum. Panis autem subcinericius ex ea parte est mundior, quam inferius occultat, atque ex ea parte sordidior, qua desuper cinerem tolerat. Quisquis ergo intentionem qua Deum debuisset quaerere negligit, quasi more panis subcinericii mundiorem partem inferius premit, et cum curas saeculi libenter", "candidate_score": 0.665378, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_31_33", "bdc_text": "In summa : panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus . Gemunt interim cum suis miseri agricolae , et nemo ne hiscere quidem audet .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1007", "psc_text": "Per panem in Scriptura sacra multa significantur: 1 o Christus; 2 o gratia; 3 o sacra doctrina; 4 o haereticorum praedicatio; 5 o subsidium vitae praesentis; 6 o jucunditas humanae delectationis.---Ac si aperte dicat: Afflicta mens sibi in amaritudinem verti considerat quidquid se antea blande libenterque satiabat. [Vet. XXV.] In Scriptura enim sacra panis aliquando ipse Dominus, aliquando spiritualis gratia, aliquando divinae doctrinae eruditio, aliquando haereticorum praedicatio, aliquando subsidium vitae praesentis, aliquando jucunditas humanae delectationis accipitur. In pane Dominus signatur, sicut ipse in Evangelio dicit: Ego sum panis vivus, qui de coelo descendi (Joan. VI, 51) . Rursum per panem gratia doni spiritalis accipitur, sicut per prophetam dicitur: Qui obturat aures suas, ne audiat sanguinem, et claudit oculos suos, ne videat malum, iste in excelsis habitabit: munimenta saxorum sublimitas ejus, panis ei datus est (Isai. XXXIII, 15) . Quid est enim obturare aures suas, ne audiat sanguinem, nisi peccatis suadentibus,", "candidate_score": 0.665254, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_32", "bdc_text": "panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2019", "psc_text": ". Ista enim sunt ubera quae in arca pectoris fixa lacte nos potant, quia ipsi arcanis summae contemplationis inhaerentes, subtili nos praedicatione nutriunt. Ut igitur ab aeterno gemitu et dolore nos retrahant, nunc incurvantur cervae, atque in partu rugitus emittunt. Quia vero ipsi, qui sancta Patrum praedicatione nascuntur, aliquando doctores suos patiendo praeveniunt, ut eis adhuc in hac vita durantibus ipsi jam martyrio consummentur, apte sequitur: CAPUT XIV [Rec. XI]. VERS. 4.---Separantur filii earum, et pergunt ad pastum; egrediuntur, et non revertuntur ad eas. 49. Eorum filii ad sacrae Scripturae pastum pergunt. Eos Verbum ex natura divinitatis illustrat.---Pastum Scriptura sacra illud viriditatis aeternae pabulum vocat, ubi jam nostra refectio nullius defectus ariditate marcescet. De quo pastu per Psalmistam dicitur: Dominus regit me, et nihil mihi deerit, in loco pascuae ibi me collocavit (Psal. XXII, 2) . Et rursum: Nos autem populus ejus, et oves pascuae ejus (Psal. XCIV, 7) .", "candidate_score": 0.66313, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_18_20", "bdc_text": "Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ; oportere concionatorem lenem atque mansuetum esse etc. Omnibus esse notum scortationis scelus neque opus esse praecone ad eam rem divulgandam .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_910", "psc_text": "periculo innotescunt. Qui sapit, studeat esse sapiens, non videri.---Ut vero apertius ostendamus in elationis jactantia. Eliu quam turpiter defluat, formam prius ostendere boni praedicatoris debemus, quatenus ex statu hujus rectitudinis monstretur liquido tortitudo quam prava sit incurvationis. Sanctae universalis Ecclesiae spiritalis quisque praedicator in cunctis quae dicit solerti cura se inspicit, ne in eo quod recta praedicat vitio se elationis extollat; ne vita a lingua discordet; ne pacem, quam in Ecclesia nuntiat, in seipso, dum bene dicit, et male vivit, amittat. Sed studet summopere contra maledicos rumores adversantium et defendere loquendo quod vivit, et ornare vivendo quod dicit. Nec in his omnibus suam, sed auctoris gloriam quaerit; atque omnem sapientiae gratiam, quam ut loqueretur accepit, non suis se aestimat meritis, sed eorum intercessionibus pro quibus loquitur accepisse. Sicque dum se infra dejicit, superest, quia suae nimirum magis mercedi proficit, quod bona quae exercere praevalet alienis meritis reddit. Indignum se omnibus", "candidate_score": 0.661212, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_6_8", "bdc_text": "Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores . Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum . Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_266", "psc_text": "Ne intres in judicium cum servo tuo, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens (Psal. CXLII, 2) . Aurum ego obryzum illi nuncupantur, qui in ea qua conditi sunt innocentia perdurantes, et fulgent claritate justitiae, et nullis vel minimis maculantur sordibus culpae. [Vet. XXX.] 72. Nullus tamen angelorum ad redimendum hominem missus est, aut sufficit.---Sed quia pro hac sapientia nullus angelorum redemptor humani generis mittendus fuit, ne quis spem in his, quos in adjutorium hominum saepe apparuisse didicimus, angelis poneret, dictum est: Non dabitur aurum obryzum pro ea. Ac si aperte diceretur: Per semetipsam sapientia manifestabitur, ut humanum genus a culpa redimatur. Nullus vice ejus angelus mittitur, quia per creatorem necesse est ut creatura liberetur. Unde et in Evangelio Dominus dicit: Si vos filius liberaverit, vere liberi eritis (Joan. VIII, 36) . Sed vir sanctus, spiritu ejusdem sapientiae repletus, quosdam in Judaea praevidit non esse defuturos qui spem in", "candidate_score": 0.661082, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_18_20", "bdc_text": "Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ; oportere concionatorem lenem atque mansuetum esse etc. Omnibus esse notum scortationis scelus neque opus esse praecone ad eam rem divulgandam .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_952", "psc_text": "ante accepimus praevenire. Quis enim crederet quod per apostolatus meritum Saulus lapidatum Stephanum praecessurus erat (Act. VII, 57) , qui in morte ejus lapidantium vestimenta servabat? His ergo primum cogitationibus humiliari cor debet, et tunc demum delinquentium iniquitas increpari. Sed hunc, ut saepe dictum est, locutionis modum Eliu ignorare ostenditur, qui in locutione sua elationis typo quasi potentia cujusdam auctoritatis inflatur, dicens: Audi igitur, Job, eloquia mea, et omnes sermones meos ausculta. Ecce aperui os meum, loquatur lingua mea in faucibus meis. 26. Nonnulli modestiam solum simulant.---In faucibus vero loqui est silenter dicere, et non clamoribus vociferari. Quibus verbis arrogantes intra sanctam Ecclesiam positos signat. Hi enim velut in faucibus loqui dicuntur, quando non contra adversarios extra viventes clamant, sed quosdam intra sinum sanctae Ecclesiae quasi vicinos ac juxta positos increpant. Saepe vero arrogantes eamdem quam tenent arrogantiam se fugere ostendunt; et dum sic cuncta agunt, ut nullum lateant, haec", "candidate_score": 0.660986, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_31_33", "bdc_text": "In summa : panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus . Gemunt interim cum suis miseri agricolae , et nemo ne hiscere quidem audet .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2130", "psc_text": "Nam sequitur: CAPUT XI [Rec. VII]. VERS. 15.---Obliviscitur quod pes conculcet ea, aut bestia agri conterat. 16. Pravi doctores de sua prole non sunt solliciti, secus boni.---Quid in pede, nisi transitus operationis accipitur? Quid in agro, nisi mundus iste signatur? De quo in Evangelio Dominus dicit: Ager autem est mundus (Matth. XIII, 38) . Quid in bestia nisi antiquus hostis exprimitur, qui hujus mundi rapinis insidians, humana quotidie morte satiatur? De qua per Prophetam, pollicente Domino, dicitur: Et mala bestia non transibit per eam (Isai. XXXV, 9) . Struthio itaque ova sua deserens obliviscitur quod pes conculcet ea, quia videlicet hypocritae eos quos in conversatione filios generant derelinquunt, et omnino non curant, ne aut exhortationis sollicitudine, aut disciplinae custodia destitutos, pravorum operum exempla pervertant. Si enim ova quae gignunt diligerent, nimirum metuerent ne quis ea, perversa opera demonstrando, calcaret. Hunc Paulus pedem infirmis discipulis, quasi ovis quae posuerat, metuebat, cum", "candidate_score": 0.660622, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_11_13", "bdc_text": "Caeterum , ut de me quoque aliquid significem , effundam in sinum tuum querelas quasdam , partim privatas partim publicas de nostris principibus et praecipue de maximo natu inter iuniores , qui quum specimen aliquod eruditionis atque virtutis prae se ferre multis videatur , certis quibusdam indiciis comperi , magnopere metuendum esse , ne excidat concitata de se spe et expectatione . Nam hyeme superiore forte fortuna contigit , ut princeps pater cum duobus filiis grandioribus apud nos esset in venatione aprugna totum triduum . Interim vero , dum pater feris dat operam , filius maior per suos lenones curavit sibi adduci scortum Marpurgo .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2737", "psc_text": "Confiteor tibi, Domine pater coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25) . Hinc rursum Psalmista ait: Custodiens parvulos Dominus (Ps. CXIV, 6) . Hinc magister gentium dicit: Facti sumus parvuli in medio vestri (I Thess. II, 7) . Hinc discipulos admonens, ait: Superiores sibi invicem arbitrantes (Philip. II, 3) . Nam quia iniquus quisque inferiorem se omnem quem cognovit putat, e diverso justus studet ut superiorem quemlibet proximum attendat. Ac ne dum se alii alter humiliat, humiliatio iret alteri in elationem, bene utramque partem admonuit, dicens: Superiores sibi invicem arbitrantes, ut in cogitationibus cordis et ego mihi illum praeferam, et vicissim ille me sibi, ut cum ab utraque parte cor inferius premitur, nullus ex impenso honore sublevetur. 44. Hanc humilitatis formam reprobi non tenent, sed contemnunt.---Sed hanc humilitatis formam reprobi, quia Leviathan hujus membra sunt, vel cognoscere, vel tenere contemnunt,", "candidate_score": 0.659729, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_27_29", "bdc_text": "Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur . Verum tamen ipsi propterea principes non sunt excusati . Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1387", "psc_text": "Humiliasti eos in loco afflictionis (Psal. XLIII, 20) . Locus quippe afflictionis est vita praesens: Qui ergo ad aeternam patriam tendunt, nunc semetipsos temporaliter in afflictionis loco despiciunt, ut tunc in loco gaudii veraciter sublimentur. Sequitur: CAPUT XXIX Rec. [XXII]. VERS. 8, 9. Et si fuerint in catenis, et vinciantur funibus paupertatis, indicabit eis opera eorum, et scelera eorum, quia violenti fuerint 55. Catenis ligari se putant sancti, quandiu hic vivunt.---Catenae obligationis sunt ipsa adhuc retentio 839 peregrinationis. Ligatum se his catenis Paulus aspexerat, cum dicebat: Desiderium habens dissolvi, et cum Christo esse (Philip. I, 23) . Paupertatis funibus vinctum se esse cernebat, quando veras divitias intuens, eas etiam discipulis exorabat, dicens: Ut sciatis quae sit spes vocationis ejus, quae divitiae gloriae haereditatis ejus in sanctis (Ephes. I, 18) . Bene autem post ista subditur: Indicabit eis opera eorum, et scelera eorum, quia violenti fuerint. Cum enim supernam gloriam magis", "candidate_score": 0.65922, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17_19", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans . Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ; oportere concionatorem lenem atque mansuetum esse etc.", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1951", "psc_text": "Ut recte suo munere defungantur praedicatores et doctores, habent a Deo.---Sed unde tanta haec doctori intelligentia, ut et sibi perfecte vigilet, et dormientes ad vigilias sub quibusdam clamoris provectibus vocet, ut et peccatorum tenebras prius caute discutiat, et discrete postmodum lucem praedicationis ostendat, ut singulis juxta modum et tempora congruat, et simul omnibus quae illos sequantur ostendat? Unde ad tanta et tam subtiliter tenditur, nisi intrinsecus ab eo a quo est conditus doceatur? Quia ergo laus tantae intelligentiae non praedicatoris virtus est, sed auctoris, recte per eumdem auctorem dicitur: Vel quis dedit gallo intelligentiam? Ac si diceret: Nisi ego, qui doctorum mentes quas mire ex nihilo condidi ad intelligenda quae occulta sunt mirabilius instruxi. Unde bene ut in dictis praedicantium non solum inspiratorem se intelligentiae, sed etiam auctorem locutionis ostendat, adjungit: VERS. 37.---Quis enarrabit coelorum rationem? [Rec. V.] Quorum tamen verba quia cum sese nobis per speciem ostenderit subtrahit, protinus", "candidate_score": 0.658905, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_5_7", "bdc_text": "Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione . Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores . Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_579", "psc_text": "contra nos insurgere derisoris odia formidamus, non jam lucra Dei, sed nostra quaerimus. Qua in re sciendum est quod nonnunquam cum redarguuntur pravi, deteriores existunt. Ipsis ergo et non nobis parcimus, si ab eorum redargutione pro eorum amore cessamus. Unde necesse est ut aliquando toleremus tacendo quod sunt, quatenus in nobis discant bene vivendo quod non sunt. Quia igitur sancta Ecclesia, quae verba sua semper per charitatem exerit, ea etiam nonnunquam ex charitate restringit, dicat: Frenum posuit in os meum. Ac si aperte fateatur, dicens: Quia in quibusdam provectum non vidi praedicationis, ab eis impetum temperavi, ut vitam meam saltem per patientiam discerent, cum verba mea admittere per oblatam praedicationem nollent. [Vet. XX.] Sed plus nobis hoc plerumque in tribulationibus dolet, quod eas ab illis patimur, in quibus germano amore confidebamus. Unde et subditur: CAPUT XXII [Rec. XVII]. VERS. 12.---Ad dextram orientis calamitates meae illico surrexerunt. 48. Pro sinistra gentiles,", "candidate_score": 0.658771, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17_19", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans . Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ; oportere concionatorem lenem atque mansuetum esse etc.", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2587", "psc_text": "composita referuntur, aperte inanitas orationis ostenditur. Veraciter namque orare, est amaros in compunctione gemitus, et non composita verba resonare. [Vet. XXVIII.] Sed quia antiquus hostis quo districtius frangitur, eo nequius per multiplicia argumenta dilatatur, cujus tamen insidias Dominus quanto subtilius occultari considerat, tanto nobis misericordius manifestat, recte subjungitur: CAPUT XXIV [Rec. XXII]. VERS. 14.---Quis revelabit faciem indumenti? 44. Satan aliter religiosas mentes, aliter mundo deditas tentat.---Leviathan iste aliter religiosas hominum mentes, aliter vero huic mundo deditas tentat; nam pravis mala quae desiderant aperte objicit, bonis autem latenter insidians, sub specie sanctitatis illudit. Illis velut familiaribus suis iniquum se manifestius insinuat; istis vero velut extraneis cujusdam quasi honestatis praetextu se palliat, ut mala quae eis publice non valet, tecta bonae actionis velamine subintromittat. Unde et membra ejus saepe cum aperta nequitia nocere non possunt, bonae actionis habitum sumunt; et prava quidem se opere exhibent, sed sancta specie mentiuntur. Iniqui enim si", "candidate_score": 0.657788, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_27_29", "bdc_text": "Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur . Verum tamen ipsi propterea principes non sunt excusati . Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2103", "psc_text": "et Rec. III]. VERS. 10.---Nunquid alligabis rhinocerotem ad arandum loro tuo? 4. Saeculi principes divina praecepta quibus alligantur, praedicant et servari curant.---Lora sunt Ecclesiae praecepta disciplinae. Arare vero est per praedicationis studium humani pectoris terram vomere linguae proscindere. Hic igitur rhinoceros quondam superbus ac rigidus jam nunc loris fidei tenetur ligatus; atque a praesepi ad arandum ducitur, quia eam praedicationem qua ipse refectus est innotescere. et aliis conatur. Scimus enim rhinoceros iste, terrenus videlicet princeps, quanta prius contra Dominum crudelitate saevierit, et nunc agente Domino cernimus quanta se ei humilitate substernit. Hic rhinoceros non solum ligatus, sed etiam ad arandum ligatus est, quia videlicet disciplinae loris astrictus, non solum se a pravis operibus retinet, sed etiam in sanctae fidei praedicationibus exercet. Ecce enim, sicut superius dictum est, ipsos humanarum rerum rectores ac principes dum metuere Deum in suis actionibus cernimus, quid aliud quam loris ligatos videmus? Cum vero eam fidem,", "candidate_score": 0.656595, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_32", "bdc_text": "panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1007", "psc_text": "Per panem in Scriptura sacra multa significantur: 1 o Christus; 2 o gratia; 3 o sacra doctrina; 4 o haereticorum praedicatio; 5 o subsidium vitae praesentis; 6 o jucunditas humanae delectationis.---Ac si aperte dicat: Afflicta mens sibi in amaritudinem verti considerat quidquid se antea blande libenterque satiabat. [Vet. XXV.] In Scriptura enim sacra panis aliquando ipse Dominus, aliquando spiritualis gratia, aliquando divinae doctrinae eruditio, aliquando haereticorum praedicatio, aliquando subsidium vitae praesentis, aliquando jucunditas humanae delectationis accipitur. In pane Dominus signatur, sicut ipse in Evangelio dicit: Ego sum panis vivus, qui de coelo descendi (Joan. VI, 51) . Rursum per panem gratia doni spiritalis accipitur, sicut per prophetam dicitur: Qui obturat aures suas, ne audiat sanguinem, et claudit oculos suos, ne videat malum, iste in excelsis habitabit: munimenta saxorum sublimitas ejus, panis ei datus est (Isai. XXXIII, 15) . Quid est enim obturare aures suas, ne audiat sanguinem, nisi peccatis suadentibus,", "candidate_score": 0.656076, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_27_29", "bdc_text": "Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur . Verum tamen ipsi propterea principes non sunt excusati . Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1389", "psc_text": "Vel certe: Sed quae mihi fuerunt lucra, haec arbitratus sum propter Christum detrimenta (Philip. III, 7) . Unde et apte subditur: CAPUT XXX. VERS. 10.--- Revelabit quoque aurum eorum, ut corripiat; et loquetur, ut revertantur ab iniquitate. 56. Amore coelestis gloriae graviora fiunt peccata prius perpetrata.---Aurem ab iniquitate revelare est intellectum cognitionis aperire. Revelata vero aure unusquisque corripitur, quando intrinsecus aeternorum bonorum desiderium percipit, et quae mala extrinsecus perpetravit agnoscit Potest vero in catenis et funibus paupertatis poena etiam temporalis afflictionis intelligi, quia saepe qui jubentis verba non audiunt, ferientis verberibus admonentur, ut ad bona desideria saltem poenae trahant, quos praemia non invitant. Unde per Prophetam dicitur: In camo et freno maxillas eorum constringe, qui non approximant ad le (Psal. XXXI, 9) . Si vero etiam flagella despiciunt, constat nimirum quod tanto illic gravioris vindictae supplicia sentiant, quanto hic majoris providentiae gratiam calcant. Unde et sequitur: CAPUT XXXI. VERS. 11,", "candidate_score": 0.655603, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_27_29", "bdc_text": "Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur . Verum tamen ipsi propterea principes non sunt excusati . Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2485", "psc_text": "ne dum culpa in qua et ipsi obligati sunt, in aliis corrigitur, ad ipsos quandoque veniatur. Se igitur tegunt dum alios protegunt, quia suam vitam inde praevident impeti, unde alios considerant libera correptione confundi. Sicque fit ut summa criminum dum defenditur augeatur, et uniuscujusque nequitia eo sit ad perpetrandum facilis, quo difficilis ad puniendum. Scelera quippe peccantium tanto majora incrementa percipiunt, quanto per defensionem potentium diu inulla tolerantur. Sed 1031 tales quique seu extra, seu intra sanctam Ecclesiam esse videantur, tanto se apertiores Dei hostes exhibent, quanto majores sunt patroni vitiorum. Contra illum quippe suis defensio nibus pugnant, cui ea displicent, quae defendendo multiplicant. Quod factum bene per prophetam Dominus sub Babylonis specie redarguit, dicens: Oriuntur in domibus ejus spinae et urticae, et paliurus in munitionibus ejus (Isai. XXXIV, 13) . Quid namque per urticas nisi cogitationum prurigines, quid vero per spinas nisi vitiorum punctiones accipimus? In domibus igitur Babylonis", "candidate_score": 0.654633, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_27_29", "bdc_text": "Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur . Verum tamen ipsi propterea principes non sunt excusati . Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1069", "psc_text": "vicinum animal ferio, si aliquando alteri opus bonum quod imitetur ostendo. 20. Quod exemplo sanctorum apostolorum Pauli et Petri confirmatur.---Sed quia sanctorum vitam significari istis animalibus diximus, libet in ipso volatu animalium oculos mentis attollere, et quanta vicissim alarum percussione se excitent, subtili consideratione pensare. Paulus namque, cum caeterorum sanctorum sollicitudinem in praedicatione robustius laborando transcenderet, ut ab elatione se premeret, et vires suas in humilitatis gremio nutriret, crudelitatis suae antiquae non immemor, apostolorum omnium innocentiam contemplatus, ait: Ego enim sum minimus apostolorum, qui non sum dignus vocari apostolus, quia persecutus sum Ecclesiam Dei (I Cor. XV, 9) . Et tamen eorumdem omnium apostolorum primus, quasi accepti principatus oblitus, ac si minus ipse aliquid saperet, in Paulo sapientiam miratur, dicens: Sicut et charissimus frater noster Paulus secundum datam sibi sapientiam scripsit vobis, sicut et in omnibus epistolis, loquens in eis de his in quibus sunt quaedam difficilia intellectu (II Petr.", "candidate_score": 0.654391, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_27_29", "bdc_text": "Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur . Verum tamen ipsi propterea principes non sunt excusati . Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2105", "psc_text": "Timeri iste rhinoceros valde poterat, nisi ligatus esset. Cornu quippe habet, sed ligatus est. Habent ergo in loris ejus quod humiles diligant, habent in cornu ejus quod elati pertimescant. Strictus enim loris, servat pietatem mansuetudinis, sed fultus cornu terrenae gloriae exercet dominium potestatis. Plerumque autem cum exigente ira ad feriendum rapitur, divino timore revocatur. Et quidem per exasperatam potentiam in furorem se elevat; sed quia aeterni judicis reminiscitur, cornu ligatus se inclinat. Saepe ipse vidisse me memini, quod cum se ad feriendum graviter hic rhinoceros accenderet, et quasi elevato cornu bestiolis minimis mortes, exsilia, damnationesque subjectis immensis terroribus intentaret, repente fronti signo crucis impresso, omne in se incendium furoris exstinxit, conversus minas deposuit; et quia ad deliberata progredi non posset, ligatus agnovit. Et non solum in se iras edomat, sed in subjectorum etiam sensibus omne quod rectum est inserere festinat, ut quia omnes sanctam Ecclesiam ex intima cogitatione venerentur, exemplo", "candidate_score": 0.651861, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_36_38", "bdc_text": "sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur . Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ? Quum itaque videam in aula tanta scelera defendi , quid quaeso in. . .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2193", "psc_text": "indicat male vivendo torpuisse? Quia ergo in praedicatore necesse est ut ad perfectionem 1017 utraque conveniant, equo suo Dominus et cum actionis fortitudine hinnitum vocis et cum hinnitu vocis fortitudinem ministrat actionis. Et notandum cur hinnitus, qui interius nimirum per guttur ducitur, equi collo circumdari, id est quasi per gyrum trahi exterius, dicatur, quia videlicet praedicationis vox de internis emanat, sed extra circumdat. Nam quo alios ad bene vivendum suscitat, eo ad bene agendum et opera praedicantis ligat, ne extra sermonem actio transeat, ne voci vita contradicat. Collo ergo equi hinnitus circumducitur, quia ne ad perversa opera prodeat, suis vocibus etiam vita praedicantis obsidetur. Hinc est enim quod potenter dimicantibus in munere torques datur, ut quia signa virtutum gestant, majora semper exerceant, et debilitatis crimen incurrere metuant, dum in semetipsis jam fortitudinis est praemium, quod ostentant. Unde recte in laude sapientiae auditori cuilibet per Salomonem dicitur: Coronam gratiarum accipies capiti", "candidate_score": 0.651102, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17_19", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans . Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ; oportere concionatorem lenem atque mansuetum esse etc.", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2332", "psc_text": "fuit ipsa in altum increpatione proficiens, et minus se rectum prius in opere, et minus se patientem post in verbere agnovit. Unde semetipsum redarguit, dicens: Unum locutus sum, quod utinam non dixissem; et alterum, quibus ultra non addam. Ac si dicat: Rectum me quidem inter homines credidi: sed, te loquente, et ante flagella pravum, et post flagella me rigidum inveni. Quibus ultra non addam, quia jam quanto nunc te loquentem subtilius intelligo, tanto meipsum humilius investigo. [Vet. II, Rec. IV.] 4. Poenitentiae objectum sunt bona neglecta, et mala perpetrata. Activa vita multorum est, contemplativa paucorum.---Et quia beatus Job sanctae Ecclesiae typum tenet, possunt electis omnibus haec ejus verba congruere, qui cognoscentes Dominum, in uno et alio deliquisse se sentiunt, quia se intelligunt vel in cogitatione et opere, vel in Dei ac proximi neglecta dilectione peccasse. Quibus se promittunt ultra nil addere, quia per conversionis gratiam curant poenitendo quotidie etiam transacta", "candidate_score": 0.650712, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_16_18", "bdc_text": "Nuperrime autem reversis principibus iisdem ad venationem cervorum accersitus sum ad principem Guilielmum , qui memor adhuc superioris invectivae , ut sese ulcisceretur , nescio quae scommata in meam aetatem , imperitiam , sessionem iaciebat , quae libens praeterea . Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans . Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2049", "psc_text": "premat. Sicque fit ut dum repressa vitia reniti quidem nobis patimur, et tamen haec nobiscum congredi ex aequo prohibemus, nec vitia contra virtutem praevaleant, nec rursum virtus cum vitiorum 985 omnimoda exstinctione succumbat. Qua in re sola elatio funditus exstinguitur, quia quamvis victoriae serviat, ad edomandam tamen cogitationum superbiam continua nobis pugna servatur. Unde bene hic, quia unusquisque vir continens et debitae necessitati congruit, et violentae voluptati contradicit, voce dominica dicitur: Clamorem exactoris non audit. Quia autem discretus vir eo ad intelligenda superiora se elevat, quo in se carnis incentiva castigat, recte post contemptum exactoris clamorem subditur. CAPUT XIX [Rec. XV]. VERS. 8.---Circumspicit montes pascuae suae. 64. Ad intelligenda sublimia valet ascendere, qui carnis incentiva castigavit.---Montes pascuae sunt altae contemplationes internae refectionis. Sancti enim viri quanto magis se exterius despiciendo dejiciunt, tanto amplius interius revelationum contemplatione pascuntur. Unde scriptum est: Ascensus in corde ejus disposuit in convalle lacrymarum (Psal. LXXXIII,", "candidate_score": 0.649754, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17_19", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans . Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ; oportere concionatorem lenem atque mansuetum esse etc.", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1017", "psc_text": "in virtute proficimus, etiam quid sumus ex propria infirmitate memoremur; et qui ex perceptione muneris opera virtutis inferimus, ex infirmitatis nostrae memoria sacrificium humilitatis offeramus. Aliquando autem post profectum virium non solum tentant vitia, sed etiam flagella castigant. Cum autem tentamur vitiis, pia dispensatione nobiscum agitur, ne his virtutibus quibus proficimus extollamur. Cum vero flagellis atterimur, malis increpantibus admonemur ne mundo blandiente seducamur. Vitia dum nos tentant, proficientes in nos virtutes humiliant; flagella dum tentant, surgentes in corde hujus mundi voluptates eradicant. Per tentantia vitia discimus quid de nobis simus, per ferientia flagella cognoscimus quid de hoc mundo fugiamus. Per illa restringimur, ne intrinsecus extollamur, per ista comprimimur, ne quid extrinsecus appetamus. In hac ergo vita dum sumus, et flagellis atteri, et aliquando tentari vitiis necesse est. Sive enim in laboribus flagellorum, seu in certamine vitiorum, non solum nobis nostra infirmitas innotescit, sed etiam in quanta virtute profecerimus agnoscimus. (Rec.", "candidate_score": 0.649677, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17_19", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans . Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ; oportere concionatorem lenem atque mansuetum esse etc.", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1109", "psc_text": "in oculis suis habebat ostendit, dicens: Tace, et docebo te sapientiam. Arrogantes enim viri quando aliquid humiliter sonant, diu in ejusdem humilitatis specie non perdurant. Cum fortasse quaerunt ut audiant, mox loquendo obviant ne doceantur, quia superficiem vocis quam protulerant citius ostentationis intentio 778 comprimit, quae ex radice cordis exsurgit, atque eamdem humilitatis formam specie tenus sumptam eo celerius probant quia aliena est, quo illam diutius tenere non possunt. Ecce Eliu justitiam cum requirit ut discat, promittit quia doceat. Ecce quasi requirendo quod justum est aliquid planum sonuerat lingua; sed mox celare non potuit hoc quod altum tumebat conscientia. Nam repente subjunxit: Tace, et docebo te sapientiam. Quia vero arrogantes omnes in eo quod proferunt typho superbiae inflantur, et, velut in alto positi sic doctorum speciem sumunt ac si eorum verba dignatione quadam super indignos homines coelitus effundantur, bene a scriptore hujus historiae versus interponitur, quo dicatur: CAPUT XIV [Vet.", "candidate_score": 0.649051, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17_19", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans . Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ; oportere concionatorem lenem atque mansuetum esse etc.", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1447", "psc_text": "eadem iniquitate protinus subdidit: Hanc enim coepisti sequi post miseriam. 86. Superbi in arguendo modum servare nesciunt.---Quid est hoc quod dum ad eam declinare vetat, de ea protinus quasi ad quam declinatum jam fuerit damnat, nisi quod arrogantes viri plus videri judices quam consolatores volunt? Unde et nonnunquam ea districtis sententiis feriunt, quae nata in corde suspicantur et priusquam certa sit culpa delinquentium, profertur invectio districta verborum; et ante per sententiam percutitur, quam prodeat quod feriatur. 87. Sanctorum discretio in corripiendo.---Quamvis et justi viri plerumque pravis et occultis cogitationibus arguendo obviant; sed cum easdem cogitationes aliqua quae praeeunt opera demonstrant, plerumque ab auditorum suorum cordibus ea vitia quae necdum prolata sunt manu correptionis eradicant, sed jam illa subsequi conspiciunt ex aliis quae praecedunt. Sicut enim corporales medici quasdam aegritudines jam venisse inveniunt, quasdam vero ne veniant medentur, ita doctores sancti aliquando inventa vulnera saluti restituunt, aliquando vero agunt in mentibus", "candidate_score": 0.647626, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_35_37", "bdc_text": "Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ; sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur . Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ?", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2049", "psc_text": "premat. Sicque fit ut dum repressa vitia reniti quidem nobis patimur, et tamen haec nobiscum congredi ex aequo prohibemus, nec vitia contra virtutem praevaleant, nec rursum virtus cum vitiorum 985 omnimoda exstinctione succumbat. Qua in re sola elatio funditus exstinguitur, quia quamvis victoriae serviat, ad edomandam tamen cogitationum superbiam continua nobis pugna servatur. Unde bene hic, quia unusquisque vir continens et debitae necessitati congruit, et violentae voluptati contradicit, voce dominica dicitur: Clamorem exactoris non audit. Quia autem discretus vir eo ad intelligenda superiora se elevat, quo in se carnis incentiva castigat, recte post contemptum exactoris clamorem subditur. CAPUT XIX [Rec. XV]. VERS. 8.---Circumspicit montes pascuae suae. 64. Ad intelligenda sublimia valet ascendere, qui carnis incentiva castigavit.---Montes pascuae sunt altae contemplationes internae refectionis. Sancti enim viri quanto magis se exterius despiciendo dejiciunt, tanto amplius interius revelationum contemplatione pascuntur. Unde scriptum est: Ascensus in corde ejus disposuit in convalle lacrymarum (Psal. LXXXIII,", "candidate_score": 0.647025, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17_19", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans . Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ; oportere concionatorem lenem atque mansuetum esse etc.", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1348", "psc_text": "se sentiendo despexit, dicens: CAPUT XXII. VERS. 16.---Ergo Job frustra aperit eos suum, et absque scientia verba multiplicat. 40. Superborum vitia sunt loquacitas, et audiendi impatientia.---Haec nimirum inferens, beatum Job et nil scisse asserit, et multa dixisse; et cum ipse quae sentit loquaciter inferat, hunc de vitio loquacitatis accusat. Sed hoc quoque esse proprium arrogantium vitium solet, ut et pauca credant quae ipsi multa dixerint, et multa credant quae ipsis pauca dicuntur. Quia enim sua dicere semper volunt, aliena audire non possunt; vim se pati existimant, si ea quae immoderate sentiunt immoderatius non effundant. Et quamvis beatus Job ad ejus verba tacuerit, Eliu tamen de locutione illius, qua amicis responderat, causam invectionis invenit, ut sibi exhibere latius ejus silentium posset, atque ut ipse multa respondeat, illum verba multiplicasse confirmat. Nam et mox initia prolixae locutionis exorditur; et quasi adhuc nil dixerit, inchoare conatur. Unde subditur: CAPUT XXIII [Vet. XX, Rec.", "candidate_score": 0.646352, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17_19", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans . Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ; oportere concionatorem lenem atque mansuetum esse etc.", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_16", "psc_text": "namque peccator Redemptoris vias negligit, et idcirco in suis itineribus sine cessatione veterascit. Unde et subditur: CAPUT VII [Vet. IV, Rec. V]. IBID.---Oculi enim ejus sunt in viis illius. 9. Peccator viis Domini relictis, in suis, hoc est in vitiis delectatur.---Vias enim suas peccator intuetur, quia sola cogitare, sola cernere nititur quae sibi ad commodum temporale suffragentur. Hinc etenim Paulus dicit: Omnes quae sua sunt quaerunt, non quae Jesu Christi (Philip. II, 21) . Via namque elati, superbia; via raptoris, avaritia; via est lubrici, concupiscentia carnalis. In viis ergo suis iniquus quisque oculos deprimit, quia solis vitiis, ut per haec animo satisfaciat, intendit. Unde per Salomonem dicitur: Oculi stultorum in finibus terrae (Prov. XVII, 34) , quia hoc solum tota cordis intentione conspiciunt, per quod ad finem terreni desiderii perducantur. Nequaquam vero suae considerationis obtutum in terra peccator figeret, si 538 ad sancta sui Redemptoris itinera mentis oculos levaret. Unde", "candidate_score": 0.6461, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_30_32", "bdc_text": "canes enim eis alere , quibus abigant feras , non permittitur , deiiciuntur sepes paulo altiores quatuor pedibus . In summa : panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2131", "psc_text": "hypocritae eos quos in conversatione filios generant derelinquunt, et omnino non curant, ne aut exhortationis sollicitudine, aut disciplinae custodia destitutos, pravorum operum exempla pervertant. Si enim ova quae gignunt diligerent, nimirum metuerent ne quis ea, perversa opera demonstrando, calcaret. Hunc Paulus pedem infirmis discipulis, quasi ovis quae posuerat, metuebat, cum diceret: Multi ambulant, quos saepe dicebam vobis, nunc autem et flens dico, inimicos crucis Christi (Phil. III, 18). Et rursum: Videte canes, videte malos operarios (Ibid., 2) . Et rursum: Denuntiamus vobis, fratres, in nomine Domini nostri Jesu Christi, ut subtrahatis vos ab omni fratre ambulante inordinate, et non secundum traditionem quam acceperunt a nobis (II Thess. III, 6) . Hunc pedem Joannes Caio formidabat, qui cum multa Diotrephis mala praemisisset, adjunxit: Charissime, noli imitari malum, sed quod bonum est (III Joan. 11) . Hunc ipse Synagogae dux infirmo suo gregi metuebat, dicens: Quando ingressus fueris terram quam Dominus Deus", "candidate_score": 0.645911, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_33_35", "bdc_text": "Gemunt interim cum suis miseri agricolae , et nemo ne hiscere quidem audet . De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum . Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_779", "psc_text": "ab eo in quo sibi placent mentis oculos divertunt, omnem in se de peractis bonis laetitiam deprimunt, et de his quae se minus egisse intelligunt tristitiam requirunt, indignos se aestimant, et pene soli bona sua non vident, quae in se videnda omnibus ad exemplum praebent. Hinc est quod Paulus, dum expleta in se bona postponeret, et sola adhuc reliqua quae essent explenda cogitaret, dixit: Ego me non arbitror apprehendisse (Philip. III, 13) . Hinc est quod ut posset se de bonis quae agebat humiliare, studebat ad animum praeterita mala reducere, dicens: Qui prius fui blasphemus, et perseculor, et contumeliosus (I Tim. I, 13) . [Vet. VII.] 13. Quando bona a se facta in memoriam revocari, aut narrare liceat.---Qui et si aliquando dixit: Bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servari (II Tim. IV, 7) ? Intuendum summopere est quia illud eo tempore intulit quo jam ex corpore discessurum se esse cognovit.", "candidate_score": 0.644832, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_36_38", "bdc_text": "sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur . Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ? Quum itaque videam in aula tanta scelera defendi , quid quaeso in. . .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2012", "psc_text": ". Sancti igitur viri, cum se ad praedicandum parant, prius se interius virtutibus innovant, ut ad hoc quod loquendo docent, vivendo concordent. Prius sua interna considerant, atque a cunctis se vitiorum sordibus emundant, curantes summopere ut contra iram patientiae luce resplendeant, contra carnis luxuriam etiam cordis munditia fulgescant, 977 contra torporem zelo candeant, contra confusos praecipitationis motus serena gravitate rutilent, contra superbiam vera humilitate luceant, contra timorem radiis auctoritatis clarescant. Quia ergo tanta in se prius studia congerunt, quasi in conceptu sanctae praedicationis menses virtutum fiunt. Quos menses Dominus solus dinumerat, quia eadem bona in eorum cordibus non nisi qui dedit pensat. Et quia juxta mensuram virtutum effectus etiam subsequitur fructuum, recte subjungitur: CAPUT XII. IBID.---Et scisti tempus partus earum? 46. Virtutum mensuram fructus ratio sequitur.---Subaudis, Ut ego, qui dum in cogitatione virtutum menses dinumero, quando hoc quod implere appelunt parere valeant scio, quia nimirum dum cordis occulta conspicio, futurum", "candidate_score": 0.644711, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_35_37", "bdc_text": "Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ; sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur . Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ?", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2193", "psc_text": "indicat male vivendo torpuisse? Quia ergo in praedicatore necesse est ut ad perfectionem 1017 utraque conveniant, equo suo Dominus et cum actionis fortitudine hinnitum vocis et cum hinnitu vocis fortitudinem ministrat actionis. Et notandum cur hinnitus, qui interius nimirum per guttur ducitur, equi collo circumdari, id est quasi per gyrum trahi exterius, dicatur, quia videlicet praedicationis vox de internis emanat, sed extra circumdat. Nam quo alios ad bene vivendum suscitat, eo ad bene agendum et opera praedicantis ligat, ne extra sermonem actio transeat, ne voci vita contradicat. Collo ergo equi hinnitus circumducitur, quia ne ad perversa opera prodeat, suis vocibus etiam vita praedicantis obsidetur. Hinc est enim quod potenter dimicantibus in munere torques datur, ut quia signa virtutum gestant, majora semper exerceant, et debilitatis crimen incurrere metuant, dum in semetipsis jam fortitudinis est praemium, quod ostentant. Unde recte in laude sapientiae auditori cuilibet per Salomonem dicitur: Coronam gratiarum accipies capiti", "candidate_score": 0.644411, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_13_15", "bdc_text": "Interim vero , dum pater feris dat operam , filius maior per suos lenones curavit sibi adduci scortum Marpurgo . Quod ego sciens , quum in curia principibus et aulicis debebam concionari , totum sermonem in mores principum et aulicorum direxi , quomodocunque potui , et peculiariter in scortationem iunioris principis sum invectus , licet multa quoque alia flagitia aulicorum perstringerem . Sed ea res tunc bona cum pace et venia mihi abiit , ut nemo verbum ullum ad me diceret aperte .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1974", "psc_text": "irascentem corripere, quo alienata mente non solum non aliena verba percipere, sed semetipsum vix valet tolerare? Furentem quippe qui per invectionem corripit, quasi ei qui non sentiat, plagas ebrio imponit. Doctrina itaque ut pervenire ad cor audientis valeat, quae sibi congrua sint temporum momenta perpendat. Bene ergo de his catulis dicitur: Quando cubant in antris, et in specubus insidiantur. Doctores enim sancti quando et arguenda conspiciunt et tamen se per silentium in cogitationibus retinent, quasi in specubus latent, et velut in antris se contegunt quia in suis cordibus occultantur. Sed cum opportunum tempus invenerint, repente prosiliunt, nulla quae dicenda sunt reticent, et cervicem superbientium morsu asperae increpationis tenent. Sive itaque per apostolos, sive per doctores, quos in apostolorum locum subrogavit, huic leaenae Dominus quotidie praedam capit, et per eos quos cepit alios etiam capere non desistit. Ad hoc quippe justi hujus mundi peccatores rapiunt, ut per conversos eos etiam alii", "candidate_score": 0.643759, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_29_31", "bdc_text": "Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ; canes enim eis alere , quibus abigant feras , non permittitur , deiiciuntur sepes paulo altiores quatuor pedibus . In summa :", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1992", "psc_text": "cervi flumina transmittant. Quae agimus apud Deum eo magis crescunt quo apud nos per humilitatem decrescunt.---Meridiana pars ibices aves vocat, quae Nili fluentis inhabitant. Orientalis vero Occidentalisque plaga parva quadrupedia ibices nominat quibus et moris est in petris parere, quia neque sciunt nisi in petris habitare. Quae si quando etiam de altis saxorum cacuminibus ruunt, in suis se cornibus illaesa suscipiunt. Caput quippe ruentes feriunt, cujus dum prima cornua opponunt fit omne corpus a jactura casus alienum. Cervarum vero moris est inventos serpentes exstinguere, eorumque membra morsibus dilaniare. Fertur autem quia si quando flumina transeunt, capitum suorum onera dorsis praecedentium superponunt, sibique invicem succedentes laborem ponderis omnino non sentiunt. Quid est ergo quod beatus Job de partu ibicum cervarumque discutitur, nisi quia in cervis vel ibicibus magistrorum spiritalium persona signatur? Ipsi quippe velut ibices in petris pariunt, quia in doctrina patrum, qui petrae pro soliditate vocati sunt, ad conversionem animas", "candidate_score": 0.643372, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_6", "bdc_text": "Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_181", "psc_text": "XXVIII, VERS. 1.---Habet argentum, venarum suarum principia: et auro locus est in quo conflatur. 39. Haeretici ad sacras paginas veterumque patrum libros provocandi.---In argento eloquium, in auro vitae vel sapientiae claritas designari solet. Et quia haeretici sic de eloquii sui nitore superbiunt, ut nulla sacrorum librorum auctoritate solidentur (qui libri ad loquendum nobis quasi quaedam argenti venae sunt, quia de ipsis locutionis nostrae originem trahimus), eos ad sacrae auctoritatis paginas revocat, ut si vere loqui desiderant, inde sumere debeant quid loquantur. Et ait: Habet argentum, venarum suarum principia. Ac si aperte dicat: Qui ad verae praedicationis verba se praeparat, necesse est ut causarum origines a sacris paginis sumat, ut omne quod loquitur ad divinae auctoritatis fundamentum revocet, atque in eo aedificium locutionis suae firmet. Ut enim praediximus, saepe haeretici dum sua student perversa astruere, ea proferunt quae profecto in sacrorum librorum paginis non tenentur. Unde et discipulum suum praedicator egregius", "candidate_score": 0.643211, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_34_36", "bdc_text": "De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum . Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ; sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1881", "psc_text": "Sed dum perficere bonum non invenit, profecto indicat quanta illum dispensationis supernae glacies premat. An ista glacies eorum corda non presserat, quibus dicebat, Ut non quaecunque vultis, illa faciatis (Gal. V, 17) ? Ac si aperte diceret: Occulta cordis vestri semina jam prodire in frugem quaerunt, sed superni moderaminis gelu premuntur, ut tanto post fecundius exeant, quanto divini judicii prementia pondera patientius portant. [Vet. XXVI.] 64. Inde graves emergunt tentationes, quae bene vivendi consuetudine superantur.---Et quia plerumque humana corda quoniam erumpere ad virtutes quas appetunt non valent, eo ipso quo ab intentionis suae perfectione resiliunt, tentationum stimulis fatigantur, sed tamen easdem tentationes cogitationum comprimunt, seque per 947 exercitationis usum in quodam vivendi rigore componunt, bene subditur: In similitudinem lapidis aquae durantur. Quia etsi fluxae cogitationes interius lacessunt, nequaquam tamen usque ad consensum pravi operis trahunt. Sed mens sub inolita bene vivendi consuetudine quasi sub quadam duritia exterius abscondit quidquid intus", "candidate_score": 0.642903, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_34_36", "bdc_text": "De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum . Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ; sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2137", "psc_text": "sustinet alios roborat. Non enim filiorum suorum fuerat more struthionis oblitus, sed metuebat nimis ne ejus discipuli in praedicatore suo tot persecutionum probra cernentes, fidem in eo despicerent, contra quam innumerae passionum contumeliae praevalerent. Et idcirco minus dolebat in tormentis, sed magis filiis de tormentorum suorum tentatione metuebat. Parvipendebat in se plagas corporis, dum formidaret in filiis plagas cordis. Ipse patiendo suscipiebat vulnera tormentorum, sed filios consolando, curabat vulnera cordium. Pensemus ergo cujus charitatis fuerit, inter dolores proprios aliis timuisse, pensemus cujus charitatis fuerit, filiorum salutem inter sua detrimenta requirere, et statum mentis in proximis etiam ex sua dejectione custodire. 1005 [Vet. IX.] 18. Quia per concupiscentiam in exteriora bona feruntur. Quae apud se tota non est mens, cogitare se non potest.---Sed haec hypocritae charitatis viscera nesciunt, quia eorum mens quanto per mundi concupiscentiam in exteriora resolvitur, tanto per inaffectionem suam interius obduratur; et torpore insensibili frigescit intrinsecus, quia amore", "candidate_score": 0.642608, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_34_36", "bdc_text": "De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum . Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ; sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_876", "psc_text": "quasi terra necdum exarata. Sunt vero nonnulli qui, ad audiendum semper atque retinendum sanctis praedicationibus ac meditationibus intenti, a priori mentis duritia, quasi quodam linguae vomere scissi, semina exhortationis accipiunt, et fruges boni operis per sulcos voluntariae afflictionis reddunt. Saepe vero contingit ut hi qui praesunt injusta aliqua faciant, fitque ut ipsi subjectis noceant qui prodesse debuerant. 725 Quae dum rudes quique conspiciunt, commoti contra rectorem murmurant, nec tamen valde proximis per compassionem dolent. Cum vero hi qui jam aratro lectionis attriti sunt, atque ad frugem boni operis exculti, gravari vel in minimis innocentes aspiciunt, per compassionem protinus ad lamenta convertuntur, quia velut sua plangunt ea quae proximi injuste patiuntur. Perfecti namque cum semper de spiritalibus moveantur, tanto sciunt de alienis corporalibus damnis ingemiscere, quanto jam edocti sunt non dolere de suis. Omnis ergo qui praeest, si perversa in subditis exercet, contra hunc terra clamat, et sulci deflent, quia contra", "candidate_score": 0.642454, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_34_36", "bdc_text": "De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum . Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ; sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1092", "psc_text": "occulta quaedam tentationum radix non facile apparet exsurgere, quia velut in via actionum sita transeuntium teritur pede cogitationum, et per innumeras curas quasi multis itinerantibus premitur, ne videatur. Si autem per conversionis gratiam a via cordis curarum turba removetur, ut nulla actionum insolentia conterat, nullus cogitationum tumultus premat, tunc quod occultum latebat agnoscitur, tunc de radice vitiorum pungit libere spina tentationum. Contra quam bene viventis manu agitur ut, in quantum potest fieri, non tegatur occulta, sed radicitus evellatur. Quod donec fiat, uniuscujusque conversi animum ita haec spina conturbat, ut saepe percussione subita pene superari se sentiat, ejusque vulnus medullitus inflictum exitialiter pertimescat. [Vet. XV.] 31. Tentationes, cum ob assiduitatem despiciuntur, periculosae. Deus tentationibus probat, non reprobat.---Plerumque vero ipsi tentationum stimuli, dum in usum veniunt, dilatantur, et non quidem acriores, sed longiores existunt. Minus autem dolent, sed magis inficiunt, quia dum menti diutius adhaerent, tanto fiunt minus pavendi, quanto magis assueti.", "candidate_score": 0.642205, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_6", "bdc_text": "Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_264", "psc_text": "Ac si aperte diceretur: Perturbatae mentes saecularium eo ipso clamant, quoniam a vera sapientia longe divisae sunt, quo quietae non sunt. Quia vero haec Dei sapientia manens cum Patre ante saecula incarnanda erat in fine saeculorum, ut ad redimendum genus humanum non sanctos angelos, non justos homines mitteret, sed in manifestatione visionis per semetipsam veniret, recte subjungitur: CAPUT XLIV [Rec. XXVI]. VERS. 15.---Non dabitur aurum obryzum pro ea. 71. Angeli ab omni labe mundi, non homines.---Quid namque per aurum obryzum nisi sancti angeli designantur? Qui recte et aurum vocantur, et obryzum: aurum, quia fulgent claritate justitiae; obryzum, quia nullum habuerunt unquam contagium culpae. Homines vero justi quandiu in hac carne corruptibili mortaliter vivunt, aurum quidem esse possunt, obryzum omnino non possunt, quia corpus quod corrumpitur aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem (Sap. IX, 15) . 591 Nam quamvis in hac vita ex magna justitiae claritate resplendeant, nequaquam", "candidate_score": 0.641947, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_35_37", "bdc_text": "Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ; sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur . Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ?", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_876", "psc_text": "quasi terra necdum exarata. Sunt vero nonnulli qui, ad audiendum semper atque retinendum sanctis praedicationibus ac meditationibus intenti, a priori mentis duritia, quasi quodam linguae vomere scissi, semina exhortationis accipiunt, et fruges boni operis per sulcos voluntariae afflictionis reddunt. Saepe vero contingit ut hi qui praesunt injusta aliqua faciant, fitque ut ipsi subjectis noceant qui prodesse debuerant. 725 Quae dum rudes quique conspiciunt, commoti contra rectorem murmurant, nec tamen valde proximis per compassionem dolent. Cum vero hi qui jam aratro lectionis attriti sunt, atque ad frugem boni operis exculti, gravari vel in minimis innocentes aspiciunt, per compassionem protinus ad lamenta convertuntur, quia velut sua plangunt ea quae proximi injuste patiuntur. Perfecti namque cum semper de spiritalibus moveantur, tanto sciunt de alienis corporalibus damnis ingemiscere, quanto jam edocti sunt non dolere de suis. Omnis ergo qui praeest, si perversa in subditis exercet, contra hunc terra clamat, et sulci deflent, quia contra", "candidate_score": 0.641535, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_19_21", "bdc_text": "oportere concionatorem lenem atque mansuetum esse etc. Omnibus esse notum scortationis scelus neque opus esse praecone ad eam rem divulgandam . Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1973", "psc_text": "unde et non immerito catuli dicuntur. Vel certe quia etsi quorumdam fidelium magistri sunt, universalis tamen Ecclesiae discipulos se esse gloriantur. Leaenae itaque praedam Dominus capit, quia virtute suae inspirationis ab errore vitam delinquentium diripit; et animas catulorum illius replet, quia conversione multorum piis doctorum desideriis satisfacit. De quibus catulis bene subjungitur: Quando cubant in antris, et in specubus insidiantur. Neque enim cuncta tempora doctrinae sunt congrua. Nam plerumque dictorum virtus perditur, si intempestive proferantur. Saepe vero et quod lenius dicitur conventu temporis congruentis animatur. Ille ergo scit recte dicere, qui et ordinate novit tacere. Quid enim prodest eo tempore irascentem corripere, quo alienata mente non solum non aliena verba percipere, sed semetipsum vix valet tolerare? Furentem quippe qui per invectionem corripit, quasi ei qui non sentiat, plagas ebrio imponit. Doctrina itaque ut pervenire ad cor audientis valeat, quae sibi congrua sint temporum momenta perpendat. Bene ergo de his catulis", "candidate_score": 0.641458, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_6", "bdc_text": "Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2750", "psc_text": "vero est quod ipsa haec de qua tractamus elatio alios ex rebus saecularibus, alios vero ex spiritalibus possidet. Alter namque intumescit auro, alter eloquio, alter infimis et terrenis rebus, alter summis coelestibusque virtutibus; una tamen eademque res ante oculos Dei agitur, quamvis ad humana corda veniens in eorum obtutibus diverso amictu pallietur. Nam cum is qui de terrena prius gloria superbiebat postmodum de sanctitate extollitur, nequaquam cor ejus elatio deseruit, sed ad eum consueta veniens, ut cognosci nequeat, vestem mutavit. 1139 50. Sciendum quoque est quod aliter haec praepositos atque aliter subditos tentat. Praelato namque in cogitationibus suggerit quia solo vitae merito super caeteros excrevit; et si qua ab eo bene aliquando gesta sunt, haec importune ejus animo objicit; et cum hunc Deo singulariter placuisse insinuat, quo facilius suggesta persuadeat, ipsam ad testimonium potestatis traditae retributionem vocat, dicens quia nisi omnipotens Deus te his hominibus meliorem cerneret, omnes hos sub", "candidate_score": 0.641392, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_15_17", "bdc_text": "Sed ea res tunc bona cum pace et venia mihi abiit , ut nemo verbum ullum ad me diceret aperte . Nuperrime autem reversis principibus iisdem ad venationem cervorum accersitus sum ad principem Guilielmum , qui memor adhuc superioris invectivae , ut sese ulcisceretur , nescio quae scommata in meam aetatem , imperitiam , sessionem iaciebat , quae libens praeterea . Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2002", "psc_text": "reprimendus. Exteriorum evagationem cohibenti, secessus interior aperitur.---Alius internae scientiae dulcedinem quaerens, nec tamen secreta ejus contingere praevalens, Danielis vitam ad imitandum conspicit, et desideratum scientiae culmen apprehendit. Ille quippe qui postmodum voce angelica pro cognitionis internae concupiscentia vir desiriorum dicitur (Dan. X, 11) , prius in aula regia carnis in se desideria edomuisse memoratur, ut nil ex delectabilibus cibis attingeret, sed lautis ac mollioribus duriora atque asperiora cibaria praeferret (Dan. I, 12) , ut dum sibi exterioris cibi blandimenta subtraheret, ad interni pabuli delectamenta perveniret; et tanto avidius gustum sapientiae intus acciperet, quanto saporem carnis pro eadem sapientia foris robustius repressisset. Si enim a carne hoc quod libet abscindimus, mox in spiritu quod delectet invenimus. Intentioni quippe animae, si exterior evagatio clauditur, interior secessus aperitur. Nam quo extra se spargi propter disciplinam mens non potest, eo super se intendere per profectum potest, quia et in altum crescere arbor cogitur, quae", "candidate_score": 0.64125, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_26_28", "bdc_text": "Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum . Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur . Verum tamen ipsi propterea principes non sunt excusati .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1250", "psc_text": "enim nosmetipsos minus agnoscimus, eo illos quos reprehendere nitimur plus videmus. Singula haec mala sunt, quae saepe a subditis in praelatos, saepe a praelatis in subditos committuntur, quia et omnes subditos hi qui praesunt minus quam ipsi sunt sapientes arbitrantur, et rursum qui subjecti sunt rectorum suorum actiones judicant, et si ipsos regimen habere contingeret, se potuisse agere melius putant. Unde plerumque fit ut et rectores minus prudenter ea quae agenda sunt videant, quia eorum oculos ipsa nebula elationis obscurat; et nonnunquam is qui subjectus est hoc cum praelatus fuerit faciat, quod dudum fieri subjectus arguebat; et pro eo quod illa quae judicaverat perpetrat, saltem quia judicavit erubescat. Igitur sicut praelatis curandum est ne eorum corda aestimatione singularis sapientiae locus superior extollat, ita subjectis providendum est ne sibi rectorum facta displiceant. [Vet. XXII.] 37. Pastores mali honorandi, non imitandi.---Si autem magistrorum vita jure reprehenditur, oportet ut eos subditi, etiam cum", "candidate_score": 0.640764, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_35_37", "bdc_text": "Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ; sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur . Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ?", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1950", "psc_text": "sanctorum praedicatorum vitam vigilanter videamus. Ipsi quippe cum verba praedicationis movent, prius se in sanctis actionibus exercent, ne in semetipsis torpentes opere, alios excitent voce; sed ante se per sublimia facta excutiunt, et tunc ad bene agendum alios sollicitos reddunt. Prius cogitationum alis semetipsos feriunt, quia quidquid in se inutiliter torpet, sollicita investigatione deprehendunt, districta animadversione corrigunt. Prius sua punire fletibus curant, et tunc quae aliorum sunt punienda denuntiant. Prius ergo alis insonant quam cantus emittant, quia antequam verba exhortationis proferant omne quod locuturi sunt operibus clamant; et cum perfecte in semetipsis vigilant, tunc dormientes alios ad vigilias vocant. 16. Ut recte suo munere defungantur praedicatores et doctores, habent a Deo.---Sed unde tanta haec doctori intelligentia, ut et sibi perfecte vigilet, et dormientes ad vigilias sub quibusdam clamoris provectibus vocet, ut et peccatorum tenebras prius caute discutiat, et discrete postmodum lucem praedicationis ostendat, ut singulis juxta modum et tempora congruat,", "candidate_score": 0.640554, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_16_18", "bdc_text": "Nuperrime autem reversis principibus iisdem ad venationem cervorum accersitus sum ad principem Guilielmum , qui memor adhuc superioris invectivae , ut sese ulcisceretur , nescio quae scommata in meam aetatem , imperitiam , sessionem iaciebat , quae libens praeterea . Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans . Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2390", "psc_text": "Ex signis quae faciet plus metuendus, quam ex poenis quas martyribus intulit.---Sed considerandum valde est, cum Behemoth iste caudam suam sicut cedrum sublevat, in quo tunc atrocior quam nunc se exerit surgat. Quae enim poenarum genera novimus, quae non jam vires martyrum exercuisse gaudemus? Alios namque improviso ictu immersus jugulo gladius stravit, alios crucis patibulum affixit, in quo et mors provocata repellitur, et repulsa provocatur. Alios hirsutis serra dentibus attrivit, alios armata ferro insulcans ungula carpsit, alios belluina rabies morsibus detruncando comminuit, alios ab intimis viscerum per cutem pressa vis verberum rupit, alios effossa terra viventes operuit, alios in altum demersos in mortem praecipitium fregit, alios in se projectos aqua replendo absorbuit, alios edax flamma usque ad cineres depasta consumpsit. Cum igitur Behemoth iste caudam suam in fine mundi nequius dilatat, quid est quod in his tormentis 1060 tunc atrocius crescat, nisi hoc quod in Evangelio Veritas per semetipsam dicit:", "candidate_score": 0.640162, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_9", "bdc_text": "Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2090", "psc_text": "Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur. Propter utrosque enim datur, sicut divina voce Paulo apud Corinthios dicitur: Noli timere, sed loquere (Act. XVIII, 9) . Et paulo post: Quia populus multus est mihi in hac civitate (Ibid. 10) . Propter utrosque vero subtrahitur, sicut Heli sacerdos et pravam filiorum cognovit actionem, et dignam increpationis non exercuit vocem; cum profecto futurum esset ut in mortis supplicio et istos reatus flagitii, et illum silentii poena multaret (I Reg. III, 12, seq.) . Inter haec igitur cum vel pro quo sermo detur, vel propter quem subtrahatur, ignoramus, unum est salubre remedium, nec de his quae aliis magis accepimus, nosmetipsos", "candidate_score": 0.63874, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_29_31", "bdc_text": "Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ; canes enim eis alere , quibus abigant feras , non permittitur , deiiciuntur sepes paulo altiores quatuor pedibus . In summa :", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2083", "psc_text": "isti montes pascuae ejus sunt, quia nimirum de conversione errantium, et de superborum humilitate satiatur, sicut ipse ait: Meus cibus est, ut faciam voluntatem ejus qui me misit (Joan. IV, 34) . Et sicut apostolis ad praedicationem missis praecepit, dicens: Operamini non cibum qui perit, sed qui permanet in vitam aeternam (Joan. VI, 27) . De his montibus per Prophetam dicitur: Non repellet Dominus plebem suam, quoniam in manu ejus sunt omnes fines terrae, et altitudines montium ipse conspicit (Psal. XCXIV, 4) . Altitudines enim montium elationes sunt utique superborum. Quas Dominus conspicere dicitur, id est ab iniquitate sua in melius commutare. Convertit namque Dominus eum quem conspicit. Unde scriptum est: Conversus Dominus respexit Petrum, et recordatus est Petrus verbi Domini sicut dixerat: Quia priusquam gallus cantet, ter me negabis; et egressus foras flevit amare (Luc. XXII, 61) . Et sicut Salomon ait: Rex qui sedet in solio judicii, dissipat", "candidate_score": 0.638703, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_40", "bdc_text": "Esset autem optandum , ut princeps per aliquem magnum virum rectius admoneretur , si forte in se descenderet , peccata sua agnosceret vitamque emendaret .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2356", "psc_text": "peccatores male sibi conscios examinatio justae vindictae. Quamvis enim eum tranquillum in judicio videant, tamen quia feriendos se ab illo non dubitant, eum in suis motibus perturbatum putant. Sequitur: CAPUT VIII. IBID.---Et respiciens omnem arrogantem humilia. 10. Omnis arrogans aut poenitendo cognoscit culpam, aut pereundo percipit poenam.---Ac si dicat ut ego. Apte autem ad vindictae ordinem arrogantibus superborum culpa praeponitur, quia nimirum non superbia de arrogantia, sed generatur arrogantia de superbia. Duobus autem modis a Domino peccator unusquisque respicitur, cum aut a peccato convertitur, aut ex peccato punitur. De respectu enim conversionis dicitur: Quia respexit Dominus Petrum, et recordatus Petrus verbi Jesu flevit amare (Luc. XXII, 61) . De respectu ultionis rursus dicitur: Vultus autem Domini super facientes mala, ut perdat de terra memoriam eorum (Psal. XXXIII, 17) . Utrisque autem modis in humilitate arrogans sternitur, quia aut poenitendo cognoscit culpam, aut pereundo percipit poenam: CAPUT IX [Vet. VII]. VERS.", "candidate_score": 0.638232, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_40", "bdc_text": "Esset autem optandum , ut princeps per aliquem magnum virum rectius admoneretur , si forte in se descenderet , peccata sua agnosceret vitamque emendaret .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_826", "psc_text": "Qui si tunc cum id sponte dicunt peccatores se esse veraci humilitate cognoscerent, cum arguuntur ab aliis, esse se quod confessi fuerant non negarent. Qua in re indicia verae confessionis sunt, si cum quisque se peccatorem dicit, id de se dicenti etiam alteri non contradicit. Nam quia scriptum est: Justus in principio accusator est sui (Prov. XVIII, 17) , non magis peccator, sed justus videri appetit, cum peccatorem 714 se quisque nullo arguente confitetur, sed confessionis veritatem probat, cum alter malum quod fecimus increpat. Quod si superbe defendimus, liquet quia peccatores nos ex nobis ficte dicebamus. Unde summopere curandum est ut mala quae fecimus, et sponte fateamur, et haec aliis arguentibus non negemus. Superbiae quippe vitium est ut quod de se fateri quisque quasi sua sponte dignatur, hoc sibi dici ab aliis dedignetur 34. Job in peccati confessione humilitas. Saepe gravioris certaminis est peccata confiteri quam vitare.---Beatus itaque Job quantae", "candidate_score": 0.637567, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_26_28", "bdc_text": "Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum . Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur . Verum tamen ipsi propterea principes non sunt excusati .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2752", "psc_text": "dilatat, quanto eos qui sibi commissi sunt esse sibimet indignos putat. [Vet. XX.] 51. At contra cum subjectorum cor superbia instigat, hoc summopere nititur agere, ut sua acta considerare funditus negligant, et semper tacitis cogitationibus rectoris sui judices fiant; qui dum in illo quod reprehendere debeant importune respiciunt, in semetipsis quod corrigant nunquam vident. Unde et tanto atrocius pereunt, quanto a se oculos avertunt, quia in hujus vitae itinere offendentes corruunt, dum alibi intendunt. Et quidem peccatores se asserunt, nec tamen tantum ut tam noxiae in regimine personae traderentur. Et dum ejus facta despiciunt, dum praecepta contemnunt, ad tantam usque insaniam devolvuntur, ut Deum res humanas curare non aestiment, quia ei qui quasi jure reprehenditur esse se commissos dolent. Sicque dum contra rectorem superbiunt, etiam contra judicia conditoris intumescunt; et dum pastoris sui vitam dijudicant, ipsam quoque sapientiam omnia disponentis impugnant. Saepe autem rectoris sui dictis proterve obviant, et eamdem", "candidate_score": 0.63734, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_6", "bdc_text": "Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_268", "psc_text": "insania.---Quia enim argento saepe eloquia divina designantur possunt argenti vocabulo etiam ejusdem eloquii scriptores intelligi, quorum vita inter turbas hominum resplenduit luce virtutum. Sed quia lex peccata indicare potuit, non auferre, non quisquam veterum patrum, non legislator Moyses humani generis redemptor exstitit. Argentum ergo in commutatione hujus sapientiae non appenditur, quia quilibet sancti esse potuerunt, in comparatione unigeniti Filii Dei nullius meriti fuisse pensantur, qui nisi hujus sapientiae servos se esse cognoscerent, sancti nullatenus fuissent. Ad hoc quippe illi missi sunt, ut in cordibus hominum viam huic sapientiae praedicando praepararent, neque ut pro ea, sed per eam subjectos populos regerent. Quia enim certum erat quod per accessum temporum deficientis saeculi languores excrescerent, actum est ut aeterna Dei sapientia in fine saeculorum per semetipsam veniret ad grandem hunc et nimiae infirmitatis aegrotum, id est per totum mundum jacens languidum genus humanum, ut transmissis prius praedicatoribus, quasi quibusdam visitatoribus, tanto postmodum major", "candidate_score": 0.637296, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_16", "bdc_text": "Nuperrime autem reversis principibus iisdem ad venationem cervorum accersitus sum ad principem Guilielmum , qui memor adhuc superioris invectivae , ut sese ulcisceretur , nescio quae scommata in meam aetatem , imperitiam , sessionem iaciebat , quae libens praeterea .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1134", "psc_text": "nimirum disciplinae gladio semetipsum Jeremias interfecerat, cum dicebat: Postquam convertisti me, egi poenitentiam; et postquam ostendisti mihi percussi femur meum (Jerem. XXXI, 19) . Quid enim in femore, nisi voluptas carnis accipitur? Et quid est quod ait: Postquam ostendisti mihi, percussi femur meum, nisi quod postquam superna spiritaliter vidit, omne quod in se inferius carnaliter vivebat exstinxit, ut quanto magis summa patescerent, tanto amplius ima quae tenuerat non liberent? Nam quanto incipit quisque superius vivere, tanto et inchoat inferius interire. Juxta affectum namque carnalis operationis omnis caro Pauli simul interierat, cum dicebat: Vivo autem jam non ego, vivit vero in me Christus (Galat. II, 29) . [Vet. XXVII.] 49. Peccator mortalitatis suae obliviscitur, secus justus.---Bene etiam Eliu hoc loco subdidit: Et homo in cinerem revertetur. In peccato enim quisque positus mortalitatis suae obliviscitur, et terram se esse non meminit, dum adhuc per superbiam inflatur. Post conversionis vero suae gratiam, cum", "candidate_score": 0.637173, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_18", "bdc_text": "Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_232", "psc_text": "plana sanctae Ecclesiae expositionis verba conspiciens, et non allegoriarum tenebris obscura, exclamavit dicens: Locus fluviorum rivi latissimi et patentes. (Isai. XXXIII. 21) . Testamenti enim veteris dicta quasi angusti et clausi rivi fuerant, qui immensas 584 scientiae suae sententias collectione obscurissima constringebant. At contra doctrina sanctae Ecclesiae rivi et lati et patentes sunt, quia ejus dicta et invenientibus multa sunt et quaerentibus plana. Ait ergo: Profunda fluviorum scrutatus est, et abscondita produxit in lucem. Quia dum suis expositoribus intelligentiae spiritum infudit, antiquas prophetantium obscuritates aperuit. Et hoc jam sancta Ecclesia per spiritum agnoscit, quod Synagoga prius per litteram intelligere omnino non valuit. Unde et Moyses cum populo loqueretur (Exod. XXXIV, 33) , faciem velabat, ut videlicet designaret quod ille Judaeorum populus legis verba cognosceret, sed ejusdem claritatem legis omnimodo non videret. Unde recte et per Paulum dicitur: Usque in hodiernum enim diem cum legitur Moyses, velamen est positum super eor", "candidate_score": 0.636329, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_29", "bdc_text": "Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1992", "psc_text": "cervi flumina transmittant. Quae agimus apud Deum eo magis crescunt quo apud nos per humilitatem decrescunt.---Meridiana pars ibices aves vocat, quae Nili fluentis inhabitant. Orientalis vero Occidentalisque plaga parva quadrupedia ibices nominat quibus et moris est in petris parere, quia neque sciunt nisi in petris habitare. Quae si quando etiam de altis saxorum cacuminibus ruunt, in suis se cornibus illaesa suscipiunt. Caput quippe ruentes feriunt, cujus dum prima cornua opponunt fit omne corpus a jactura casus alienum. Cervarum vero moris est inventos serpentes exstinguere, eorumque membra morsibus dilaniare. Fertur autem quia si quando flumina transeunt, capitum suorum onera dorsis praecedentium superponunt, sibique invicem succedentes laborem ponderis omnino non sentiunt. Quid est ergo quod beatus Job de partu ibicum cervarumque discutitur, nisi quia in cervis vel ibicibus magistrorum spiritalium persona signatur? Ipsi quippe velut ibices in petris pariunt, quia in doctrina patrum, qui petrae pro soliditate vocati sunt, ad conversionem animas", "candidate_score": 0.636086, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_37", "bdc_text": "Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ?", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2103", "psc_text": "et Rec. III]. VERS. 10.---Nunquid alligabis rhinocerotem ad arandum loro tuo? 4. Saeculi principes divina praecepta quibus alligantur, praedicant et servari curant.---Lora sunt Ecclesiae praecepta disciplinae. Arare vero est per praedicationis studium humani pectoris terram vomere linguae proscindere. Hic igitur rhinoceros quondam superbus ac rigidus jam nunc loris fidei tenetur ligatus; atque a praesepi ad arandum ducitur, quia eam praedicationem qua ipse refectus est innotescere. et aliis conatur. Scimus enim rhinoceros iste, terrenus videlicet princeps, quanta prius contra Dominum crudelitate saevierit, et nunc agente Domino cernimus quanta se ei humilitate substernit. Hic rhinoceros non solum ligatus, sed etiam ad arandum ligatus est, quia videlicet disciplinae loris astrictus, non solum se a pravis operibus retinet, sed etiam in sanctae fidei praedicationibus exercet. Ecce enim, sicut superius dictum est, ipsos humanarum rerum rectores ac principes dum metuere Deum in suis actionibus cernimus, quid aliud quam loris ligatos videmus? Cum vero eam fidem,", "candidate_score": 0.635648, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_2", "bdc_text": "Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_765", "psc_text": "ex infirmitatis suae melius cognitione convalescunt. Aurum ergo robur non creditur, si in accepto ingenio fiducia non habetur. Quod bene Salomon admonens, ait: Habe fiduciam in Domino in toto corde tuo, et ne innitaris prudentiae tuae (Prov. III, 3) . Dicat ergo: Si putavi aurum robur meum, et obryzo dixi, fiducia mea. Ac si aperte fateatur, dicens: Nec quae veraciter intellexi, meo ingenio tribui, nec menti propriae, si qua egisse me bona contigit, haec principaliter deputavi. Qui adhuc subtilius humilitatem nobis sui cordis insinuans, adjungit dicens: CAPUT V [Rec. III]. VERS 25.---Si laetatus sum super multis divitiis meis, et quia plurima reperit manus mea. 8. Multa in sacris litteris intelligere periculosum, nisi intellecta custodiantur.---Quid multas divitias appellatas per significationem credimus, nisi abundantia acumina consiliorum? Quae quaerentis manus invenit, cum haec cogitatio tractantis gignit. Has etenim Salomon sapientiae divitias contemplatus ait: Corona sapientium divitiae eorum (Prov. XIV, 24) . Qui quia", "candidate_score": 0.634097, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_29_31", "bdc_text": "Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ; canes enim eis alere , quibus abigant feras , non permittitur , deiiciuntur sepes paulo altiores quatuor pedibus . In summa :", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2130", "psc_text": "Nam sequitur: CAPUT XI [Rec. VII]. VERS. 15.---Obliviscitur quod pes conculcet ea, aut bestia agri conterat. 16. Pravi doctores de sua prole non sunt solliciti, secus boni.---Quid in pede, nisi transitus operationis accipitur? Quid in agro, nisi mundus iste signatur? De quo in Evangelio Dominus dicit: Ager autem est mundus (Matth. XIII, 38) . Quid in bestia nisi antiquus hostis exprimitur, qui hujus mundi rapinis insidians, humana quotidie morte satiatur? De qua per Prophetam, pollicente Domino, dicitur: Et mala bestia non transibit per eam (Isai. XXXV, 9) . Struthio itaque ova sua deserens obliviscitur quod pes conculcet ea, quia videlicet hypocritae eos quos in conversatione filios generant derelinquunt, et omnino non curant, ne aut exhortationis sollicitudine, aut disciplinae custodia destitutos, pravorum operum exempla pervertant. Si enim ova quae gignunt diligerent, nimirum metuerent ne quis ea, perversa opera demonstrando, calcaret. Hunc Paulus pedem infirmis discipulis, quasi ovis quae posuerat, metuebat, cum", "candidate_score": 0.633229, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_34", "bdc_text": "De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2829", "psc_text": "scientiae boni et mali ne tetigeritis (Ibid., 16) . Qui enim ab uno quolibet bono subjectos vetat, necesse est ut multa concedat, ne obedientis mens funditus intereat, si a bonis omnibus penitus repulsa jejunat. Omnes autem paradisi arbores ad esum Dominus concessit, cum ab una prohibuit, ut creaturam suam, quam nolebat exstingui, sed provehi, tanto facilius ab una restringeret, quanto ad cunctas latius relaxaret. 30. Quando nullius meriti sit obedientia, quando minimi.---Sed quia nonnunquam nobis hujus mundi prospera, nonnunquam vero jubentur adversa, sciendum summopere est quod obedientia aliquando, si de suo aliquid habeat, nulla est; aliquando autem, si de suo aliquid non habeat, minima (8, q. 1, c. Sciendum) . Nam cum hujus mundi successus praecipitur, 1157 cum locus superior imperatur, is qui ad percipienda haec obedit, obedientiae sibi virtutem evacuat, si ad haec etiam ex proprio, desiderio anhelat. Neque enim se sub obedientia dirigit, qui ad accipienda hujus vitae", "candidate_score": 0.632875, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_34", "bdc_text": "De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1250", "psc_text": "enim nosmetipsos minus agnoscimus, eo illos quos reprehendere nitimur plus videmus. Singula haec mala sunt, quae saepe a subditis in praelatos, saepe a praelatis in subditos committuntur, quia et omnes subditos hi qui praesunt minus quam ipsi sunt sapientes arbitrantur, et rursum qui subjecti sunt rectorum suorum actiones judicant, et si ipsos regimen habere contingeret, se potuisse agere melius putant. Unde plerumque fit ut et rectores minus prudenter ea quae agenda sunt videant, quia eorum oculos ipsa nebula elationis obscurat; et nonnunquam is qui subjectus est hoc cum praelatus fuerit faciat, quod dudum fieri subjectus arguebat; et pro eo quod illa quae judicaverat perpetrat, saltem quia judicavit erubescat. Igitur sicut praelatis curandum est ne eorum corda aestimatione singularis sapientiae locus superior extollat, ita subjectis providendum est ne sibi rectorum facta displiceant. [Vet. XXII.] 37. Pastores mali honorandi, non imitandi.---Si autem magistrorum vita jure reprehenditur, oportet ut eos subditi, etiam cum", "candidate_score": 0.632556, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_22", "bdc_text": "Interpretabatur etiam meam in dicendo libertatem ostentationem et arrogantiam , quumque ego me excusarem et necessitate conscientiae adactum satis modeste perorasse dicerem , ridebat , quod conscientiae mentionem facerem ineptumque me ad hoc officium clamabat , qui tam facile conscientia moverer .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1263", "psc_text": "doceri. Eliu itaque vitam arrogantium signans, postquam multa interna et sublimia intulit, ecce in verbis formam humilitatis assumit, et aequitate proposita, sub quadam discipulatus imagine beatum Job alloquitur dicens: CAPUT II. CAP. XXXIV, VERS. 31, 32.--- Quia ego locutus sum ad Deum, te quoque non prohibebo. Si erravi, tu doce me; si iniquitatem locutus sum, ultra non addam. 3. Humilitatis larva cito abjicitur.---Sicut saepe contingit ut bona loquantur et mali, multa Eliu fortia paulo superius se dixisse meminerat, et securus idcirco ne fortasse erraverit requirebat. Neque enim requireret, si se errasse credidisset. Est namque, ut dixi, propria arrogantium fraus ut tunc de errore requirere studeant, quando se noverint non errasse. Qui rursum requirere vel argui de errore despiciunt, si quando se errasse veraciter praecognoscunt. Non enim esse, sed videri humiles appetunt; et tunc requirendo speciem humilitatis assumunt, quando de ipsa magis requisitione laudantur. Sed quia omnino difficile est ut elatio", "candidate_score": 0.632463, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_37", "bdc_text": "Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ?", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1614", "psc_text": "non ait: Et non audebunt contemplari sapientes; sed, Qui sibi videntur esse sapientes. Quibus videlicet verbis peritos quidem, sed arrogantes insinuat. Eliu ergo dum multa fortiter sentit, in locutionis suae fine se tetigit. Viri namque arrogantes et docti cum recte non vivunt, sed tamen recta dicere doctrinae impulsionibus compelluntur, ipsi damnationis suae aliquomodo praecones fiunt, quia dum ea quae agere respuunt praedicantes insinuant, suis 888 se vocibus damnatos clamant. Contra quos bene per Psalmistam dicitur: Conversi sunt in arcum perversum (Psal. LXXVII, 57) . Arcus quippe perversus ipsum a quo intenditur percutit. In dictis autem suis arrogantium linguae arcui perverso sunt similes, quia dum contra elationem verba faciunt in suis auctoribus sagittas figunt. Unde summa cura providendum est ne accepta sapientia, cum ignorantiae tenebras illuminat, lumen humilitatis tollat, et jam sapientia esse nequeat. Quae etsi virtute locutionis fulgeat, elationis tamen velamine cor loquentis obscurat. 76. Alia bona summa, alia media.---Alia", "candidate_score": 0.631694, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_37", "bdc_text": "Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ?", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2595", "psc_text": "dentium ejus formido, id est, iniquos praedicatores Antichristi perversae hujus saeculi protegunt potestates. Nam quos illi appetunt loquendo seducere, multi potentium student saeviendo terrere. Per gyrum ergo dentium ejus formido est, ac si aperte diceretur: Idcirco isti perversi praedicatores aliquos suadentes conterunt, quia circa ipsos sunt alii qui infirmorum mentes terrentes affligunt. Quale itaque illud tempus persecutionis apparebit, quando ad pervertendam fidelium pietatem alii verbis saepiunt, alii gladiis? Quis enim etiam infirmus Leviathan istius dentes non despiceret, si non eos per circuitum potestatum saecularium terror muniret? Sed duplici contra eos calliditate agitur, quia quod eis ab aliis verbis blandientibus dicitur, hoc ab aliis gladiis ferientibus imperatur. Quae utrorumque actio, id est potentium atque loquentium, in Joannis Apocalypsi brevi est sententia comprehensa, qua dicitur: Potestas equorum in ore et in caudis eorum erat (Apoc. IX, 19) . In ore namque doctorum, scientia; in cauda vero, saecularium potentia figuratur. Per caudam quippe,", "candidate_score": 0.629717, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_37", "bdc_text": "Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ?", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1111", "psc_text": "arrogantes solent? Cum quodam enim fastu proferunt hoc quod singulariter intellexisse se credunt; et fortasse tunc humilitatem praedicant, cum per elationis typhum exempla superbiae ostentant. Unde fit ut eorum praedicatio concors sibi manere non possit, quia id quod rectum loquentes seminant, perverse tumentes impugnant. Humilibus namque auditoribus verba sua non compatiendo, sed vix dedignando largiuntur. Longe quippe se in altum positos aestimant, et super eosdem auditores suos quasi praecedentes doctrinae respectum vix de summo dignanter inclinant. At contra verba justorum ex radice veniunt humilitatis, ut fructum valeant ferre pietatis: et quidquid salubre potuerint, non tumendo, sed compatiendo subministrant. Per verba quippe charitatis vel se in auditoribus suis, vel auditores suos in se ita transformant, ac si et illi per istos hoc quod audiunt doceant, et isti per illos hoc quod docendo proferunt discant. Eliu ergo typum arrogantium tenens, et cum pronuntiationis ostentatione inchoans, quid dicat audiamus. Sequitur: CAPUT XV. VERS.", "candidate_score": 0.629412, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_28_30", "bdc_text": "Verum tamen ipsi propterea principes non sunt excusati . Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ; canes enim eis alere , quibus abigant feras , non permittitur , deiiciuntur sepes paulo altiores quatuor pedibus .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2130", "psc_text": "Nam sequitur: CAPUT XI [Rec. VII]. VERS. 15.---Obliviscitur quod pes conculcet ea, aut bestia agri conterat. 16. Pravi doctores de sua prole non sunt solliciti, secus boni.---Quid in pede, nisi transitus operationis accipitur? Quid in agro, nisi mundus iste signatur? De quo in Evangelio Dominus dicit: Ager autem est mundus (Matth. XIII, 38) . Quid in bestia nisi antiquus hostis exprimitur, qui hujus mundi rapinis insidians, humana quotidie morte satiatur? De qua per Prophetam, pollicente Domino, dicitur: Et mala bestia non transibit per eam (Isai. XXXV, 9) . Struthio itaque ova sua deserens obliviscitur quod pes conculcet ea, quia videlicet hypocritae eos quos in conversatione filios generant derelinquunt, et omnino non curant, ne aut exhortationis sollicitudine, aut disciplinae custodia destitutos, pravorum operum exempla pervertant. Si enim ova quae gignunt diligerent, nimirum metuerent ne quis ea, perversa opera demonstrando, calcaret. Hunc Paulus pedem infirmis discipulis, quasi ovis quae posuerat, metuebat, cum", "candidate_score": 0.628234, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_36", "bdc_text": "sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1093", "psc_text": "exitialiter pertimescat. [Vet. XV.] 31. Tentationes, cum ob assiduitatem despiciuntur, periculosae. Deus tentationibus probat, non reprobat.---Plerumque vero ipsi tentationum stimuli, dum in usum veniunt, dilatantur, et non quidem acriores, sed longiores existunt. Minus autem dolent, sed magis inficiunt, quia dum menti diutius adhaerent, tanto fiunt minus pavendi, quanto magis assueti. Inter haec ergo deprehensa mens huc illucque distenditur, et multiplicibus tentationum aestibus dissipatur, et saepe hinc inde provocata, cui tentanti vitio obviet, vel quod primum impugnet, ignorat. Unde plerumque evenit ut dum nimis insurgentia vitia cruciant, dum repugnantis animum jamjamque quasi in lapsum desperationis inclinant, conversus quisque hanc ipsam sublimitatis viam, quam sibi ad remedium eligit, expavescat, et quasi in summo eductus titubat, qui in imo solidius stabat. Ita vero circumfrementibus tentationum motibus angustatur, ut recte de eo dici debeat: Abominabilis ei fit in vita sua panis, et animae illius cibus ante desiderabilis. Vel certe: Appropinquavit corruptioni anima ejus, et", "candidate_score": 0.627571, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_34", "bdc_text": "De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2828", "psc_text": "cum obedientes remunerat, non relinquit? [Vet. XIII.] 19. Malum nunquam fieri debet per obedientiam, sed bonum aliquando intermitti.---Sciendum vero est quod nunquam per obedientiam malum fieri aliquando autem debet per obedientiam bonum quod agitur, intermitti. Neque enim mala in paradiso arbor exstitit, quam Deus homini ne contingeret interdixit (Genes. II) . Sed ut melius per obedientiae meritum homo bene conditus cresceret, dignum fuerat ut etiam a bono prohiberetur, quatenus tanto verius hoc quod ageret virtus esset, quanto et a bono cessans, auctori suo se subditum humilius exhiberet. Sed notandum quod illic dicitur: Ex omni ligno paradisi comedite, de ligno autem scientiae boni et mali ne tetigeritis (Ibid., 16) . Qui enim ab uno quolibet bono subjectos vetat, necesse est ut multa concedat, ne obedientis mens funditus intereat, si a bonis omnibus penitus repulsa jejunat. Omnes autem paradisi arbores ad esum Dominus concessit, cum ab una prohibuit, ut creaturam suam, quam", "candidate_score": 0.627461, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_2", "bdc_text": "Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2151", "psc_text": "hominibus etiam de bona actione displicere, dum supernis tantummodo judiciis placeant; illi vero nunquam quid agant, sed quomodo de actione qualibet hominibus possint placere considerant. Isti juxta modum suae intelligentiae etiam in rebus saeculi militant caucausis Dei; illi vero per causas Dei intentioni deserviunt saeculi, quia inter ipsa quoque quae se agere sancta opera ostendunt, non conversionem 1008 quaerunt hominum, sed auras favorum. 25. Igitur dum quosdam non despectae conversationis viros iracunde vel nimie defendere terrena conspicimus, debemus hoc in illis per charitatem reprehendere, nec tamen eos reprehendendo desperare, quia plerumque uni eidemque homini et insunt quaedam judicabilia quae apparent, et magna quae latent. In nobis autem saepe magna in facie prodeunt, et nonnunquam quae reprehendenda sunt occultantur. Hinc ergo humilianda est nostrae mentis elatio, quod et illorum infirma sunt publica, et nostra secreta; et rursum fortia illorum secreta sunt, et in publico nostra vulgantur. Quos ergo de aperta infirmitate", "candidate_score": 0.626503, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2012", "psc_text": ". Sancti igitur viri, cum se ad praedicandum parant, prius se interius virtutibus innovant, ut ad hoc quod loquendo docent, vivendo concordent. Prius sua interna considerant, atque a cunctis se vitiorum sordibus emundant, curantes summopere ut contra iram patientiae luce resplendeant, contra carnis luxuriam etiam cordis munditia fulgescant, 977 contra torporem zelo candeant, contra confusos praecipitationis motus serena gravitate rutilent, contra superbiam vera humilitate luceant, contra timorem radiis auctoritatis clarescant. Quia ergo tanta in se prius studia congerunt, quasi in conceptu sanctae praedicationis menses virtutum fiunt. Quos menses Dominus solus dinumerat, quia eadem bona in eorum cordibus non nisi qui dedit pensat. Et quia juxta mensuram virtutum effectus etiam subsequitur fructuum, recte subjungitur: CAPUT XII. IBID.---Et scisti tempus partus earum? 46. Virtutum mensuram fructus ratio sequitur.---Subaudis, Ut ego, qui dum in cogitatione virtutum menses dinumero, quando hoc quod implere appelunt parere valeant scio, quia nimirum dum cordis occulta conspicio, futurum", "candidate_score": 0.626237, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_29", "bdc_text": "Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2103", "psc_text": "et Rec. III]. VERS. 10.---Nunquid alligabis rhinocerotem ad arandum loro tuo? 4. Saeculi principes divina praecepta quibus alligantur, praedicant et servari curant.---Lora sunt Ecclesiae praecepta disciplinae. Arare vero est per praedicationis studium humani pectoris terram vomere linguae proscindere. Hic igitur rhinoceros quondam superbus ac rigidus jam nunc loris fidei tenetur ligatus; atque a praesepi ad arandum ducitur, quia eam praedicationem qua ipse refectus est innotescere. et aliis conatur. Scimus enim rhinoceros iste, terrenus videlicet princeps, quanta prius contra Dominum crudelitate saevierit, et nunc agente Domino cernimus quanta se ei humilitate substernit. Hic rhinoceros non solum ligatus, sed etiam ad arandum ligatus est, quia videlicet disciplinae loris astrictus, non solum se a pravis operibus retinet, sed etiam in sanctae fidei praedicationibus exercet. Ecce enim, sicut superius dictum est, ipsos humanarum rerum rectores ac principes dum metuere Deum in suis actionibus cernimus, quid aliud quam loris ligatos videmus? Cum vero eam fidem,", "candidate_score": 0.625134, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2332", "psc_text": "fuit ipsa in altum increpatione proficiens, et minus se rectum prius in opere, et minus se patientem post in verbere agnovit. Unde semetipsum redarguit, dicens: Unum locutus sum, quod utinam non dixissem; et alterum, quibus ultra non addam. Ac si dicat: Rectum me quidem inter homines credidi: sed, te loquente, et ante flagella pravum, et post flagella me rigidum inveni. Quibus ultra non addam, quia jam quanto nunc te loquentem subtilius intelligo, tanto meipsum humilius investigo. [Vet. II, Rec. IV.] 4. Poenitentiae objectum sunt bona neglecta, et mala perpetrata. Activa vita multorum est, contemplativa paucorum.---Et quia beatus Job sanctae Ecclesiae typum tenet, possunt electis omnibus haec ejus verba congruere, qui cognoscentes Dominum, in uno et alio deliquisse se sentiunt, quia se intelligunt vel in cogitatione et opere, vel in Dei ac proximi neglecta dilectione peccasse. Quibus se promittunt ultra nil addere, quia per conversionis gratiam curant poenitendo quotidie etiam transacta", "candidate_score": 0.624441, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_35", "bdc_text": "Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_91", "psc_text": "25) . Ecce quam vilis est ad tentandum persona requisita, ut aperte proderetur quanta eum timoris infirmitas possideret, qui nec ante vocem ostiariae ancillae subsisteret. [Vet. XVII.] 49. Petri fortitudo eo accepto.---Sed jam hic paulo ante timidus, qualis post adventum Spiritus exstiterit videamus. Certe, Luca testante didicimus contra sacerdotes ac principes quanta Dominum auctoritate praedicavit. Nam cum facto miraculo, quaestio fuisset exorta (Act. IV, 14) , et sacerdotum principes, seniores, ac scribae in apostolorum persecutione concurrerent, eos in medio statuentes in qua virtute miraculum fecerint percunctari curaverunt. Quibus repletus Spiritu sancto Petrus dixit: Principes populi et seniores, si nos hodie dijudicamur in benefacto hominis infirmi, in quo iste salvus est factus, notum sit omnibus vobis, et omni plebi Israel, quia in nomine Jesu Christi Nazareni, quem vos crucifixistis, quem Deus suscitavit a mortuis, in hoc iste astat coram vobis salvus (Ibid. 8) . Cumque erga haec persequentium furor excresceret, eosque", "candidate_score": 0.624209, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_2", "bdc_text": "Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1681", "psc_text": "quod fuimus. Nonnunquam tamen clandestina elatio etiam sollicitis cordibus subrepere solet, ut bonorum cogitatio, licet subtilis sit ac pressa, cum valde in virtutibus crescit, oblita infirmitatis propriae, nequaquam ad memoriam revocet quid in vitiis fuerit. Unde et omnipotens Deus, quia augeri infirmitatem etiam de remediis salutis conspicit, mensuram ipsis nostris profectibus imponit, ut habeamus quaedam virtutum bona quae nunquam quaesivimus, et quaeramus quaedam, nec tamen habere valeamus, quatenus mens nostra dum haec non potest habere quae appetit, et illa se intelligat de semetipsa non habere quae habet, et per ea quae adsunt considerentur illa quae desunt, et per ea quae utiliter desunt serventur humiliter bona quae adsunt. Unde et recte pro hujus terrae, id est justae animae dispensatione subjungitur: CAPUT X. VERS. 4, 5.---Indica mihi, si habes intelligentiam, quis posuit mensuras ejus, si nosti, vel quis tetendit super eam lineam? 21. Quam sapienter Deus dona sua, non omnia omnibus, sed", "candidate_score": 0.62409, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_29", "bdc_text": "Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2083", "psc_text": "isti montes pascuae ejus sunt, quia nimirum de conversione errantium, et de superborum humilitate satiatur, sicut ipse ait: Meus cibus est, ut faciam voluntatem ejus qui me misit (Joan. IV, 34) . Et sicut apostolis ad praedicationem missis praecepit, dicens: Operamini non cibum qui perit, sed qui permanet in vitam aeternam (Joan. VI, 27) . De his montibus per Prophetam dicitur: Non repellet Dominus plebem suam, quoniam in manu ejus sunt omnes fines terrae, et altitudines montium ipse conspicit (Psal. XCXIV, 4) . Altitudines enim montium elationes sunt utique superborum. Quas Dominus conspicere dicitur, id est ab iniquitate sua in melius commutare. Convertit namque Dominus eum quem conspicit. Unde scriptum est: Conversus Dominus respexit Petrum, et recordatus est Petrus verbi Domini sicut dixerat: Quia priusquam gallus cantet, ter me negabis; et egressus foras flevit amare (Luc. XXII, 61) . Et sicut Salomon ait: Rex qui sedet in solio judicii, dissipat", "candidate_score": 0.623768, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_28_30", "bdc_text": "Verum tamen ipsi propterea principes non sunt excusati . Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ; canes enim eis alere , quibus abigant feras , non permittitur , deiiciuntur sepes paulo altiores quatuor pedibus .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2103", "psc_text": "et Rec. III]. VERS. 10.---Nunquid alligabis rhinocerotem ad arandum loro tuo? 4. Saeculi principes divina praecepta quibus alligantur, praedicant et servari curant.---Lora sunt Ecclesiae praecepta disciplinae. Arare vero est per praedicationis studium humani pectoris terram vomere linguae proscindere. Hic igitur rhinoceros quondam superbus ac rigidus jam nunc loris fidei tenetur ligatus; atque a praesepi ad arandum ducitur, quia eam praedicationem qua ipse refectus est innotescere. et aliis conatur. Scimus enim rhinoceros iste, terrenus videlicet princeps, quanta prius contra Dominum crudelitate saevierit, et nunc agente Domino cernimus quanta se ei humilitate substernit. Hic rhinoceros non solum ligatus, sed etiam ad arandum ligatus est, quia videlicet disciplinae loris astrictus, non solum se a pravis operibus retinet, sed etiam in sanctae fidei praedicationibus exercet. Ecce enim, sicut superius dictum est, ipsos humanarum rerum rectores ac principes dum metuere Deum in suis actionibus cernimus, quid aliud quam loris ligatos videmus? Cum vero eam fidem,", "candidate_score": 0.623448, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_18", "bdc_text": "Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_231", "psc_text": "in eis interna spiritalia quaerimus, eorum profunda rimamur. Quod ipse Dominus facere dicitur, quia id nos agere ipso donante praevalemus. Per nos ergo qui non litteram quae occidit, sed spiritum qui vivificat sequimur, profunda fluviorum Dominus scrutatur, et abscondita in lucem producit, quia dicta legis, quae caliginosa nimis historia obscurat, nunc expositio spiritalis illuminat. Unde et loquens in parabolis per Evangelium Veritas discipulis praecepit, dicens: Quod dico vobis in tenebris, dicite in lumine; et quod in aure auditis, praedicate super tecta (Matth. X, 27) . Aperte namque dicta exponentium fecerunt nobis esse jam conspicuas sententias antiquorum Patrum. Unde Isaias propheta plana sanctae Ecclesiae expositionis verba conspiciens, et non allegoriarum tenebris obscura, exclamavit dicens: Locus fluviorum rivi latissimi et patentes. (Isai. XXXIII. 21) . Testamenti enim veteris dicta quasi angusti et clausi rivi fuerant, qui immensas 584 scientiae suae sententias collectione obscurissima constringebant. At contra doctrina sanctae Ecclesiae rivi et lati", "candidate_score": 0.623388, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_29", "bdc_text": "Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2050", "psc_text": "XV]. VERS. 8.---Circumspicit montes pascuae suae. 64. Ad intelligenda sublimia valet ascendere, qui carnis incentiva castigavit.---Montes pascuae sunt altae contemplationes internae refectionis. Sancti enim viri quanto magis se exterius despiciendo dejiciunt, tanto amplius interius revelationum contemplatione pascuntur. Unde scriptum est: Ascensus in corde ejus disposuit in convalle lacrymarum (Psal. LXXXIII, 6, 7) , quia quos exterius in fletu continet convallis humilitatis, eos interius sublevat ascensus contemplationis. [Vet. XXIX.] Montes etiam pascuae sunt sublimes virtutes angelorum. Quae idcirco hic nos ministrando et adjuvando reficiunt, quia illic interno contemplationis rore pinguescunt. Quae quia largiente Deo in omni nos certamine protegunt, recte circumspici dicuntur. Undique enim nobis adesse circumspicimus, quorum defensione contra adversarios ex omni latere munimur. Possunt adhuc montes pascuae accipi altae sententiae Scripturae sacrae, de quibus per Psalmistam dicitur: Montes excelsi cervis (Psal. CIII, 18) , quia hi qui jam dare contemplationis saltus noverunt, altos sententiarum divinarum vertices quasi cacumina montium", "candidate_score": 0.622494, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_28_30", "bdc_text": "Verum tamen ipsi propterea principes non sunt excusati . Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ; canes enim eis alere , quibus abigant feras , non permittitur , deiiciuntur sepes paulo altiores quatuor pedibus .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2131", "psc_text": "hypocritae eos quos in conversatione filios generant derelinquunt, et omnino non curant, ne aut exhortationis sollicitudine, aut disciplinae custodia destitutos, pravorum operum exempla pervertant. Si enim ova quae gignunt diligerent, nimirum metuerent ne quis ea, perversa opera demonstrando, calcaret. Hunc Paulus pedem infirmis discipulis, quasi ovis quae posuerat, metuebat, cum diceret: Multi ambulant, quos saepe dicebam vobis, nunc autem et flens dico, inimicos crucis Christi (Phil. III, 18). Et rursum: Videte canes, videte malos operarios (Ibid., 2) . Et rursum: Denuntiamus vobis, fratres, in nomine Domini nostri Jesu Christi, ut subtrahatis vos ab omni fratre ambulante inordinate, et non secundum traditionem quam acceperunt a nobis (II Thess. III, 6) . Hunc pedem Joannes Caio formidabat, qui cum multa Diotrephis mala praemisisset, adjunxit: Charissime, noli imitari malum, sed quod bonum est (III Joan. 11) . Hunc ipse Synagogae dux infirmo suo gregi metuebat, dicens: Quando ingressus fueris terram quam Dominus Deus", "candidate_score": 0.621975, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_36", "bdc_text": "sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_634", "psc_text": "si ab infidelibus adversariisque consurgerent. Sed eo deterius mentem electorum cruciant, quo ab illis veniunt, de quibus bona praesumebant. Unde adhuc subditur: VERS. 27.---Interiora mea efferbuerunt absque ulla requie. Sanctae quippe Ecclesiae interiora effervescere est ipsos quoque quos per amorem fidei velut viscera ante gestaverat in persecutionis atrocitate tolerare. Qui secreta prius illius cognoscentes, quanto sciunt ubi magis doleat, tanto deterius ab afflictione ejus minime quiescunt. Quos tamen et pacis suae tempore graviter tolerat, quia suis praedicationibus eorum mores contrarios pensat. Gemit enim, cum eorum vitam sibi dissimilem conspicit. De quibus et apte subjungitur: IBID.---Praevenerunt me dies afflictionis. [Vet. XXVIII.] Scit namque sancta electorum Ecclesia quod persecutione ultima, mala multa passura sit; sed hanc afflictionis suae dies praeveniunt, quia malorum vitam intra se graviter etiam tempore pacis portat. Nam quamvis diebus ultimis aperta infidelium persecutio sequatur, hanc tamen et priusquam appareat, hi qui in ea verbo tenus fideles sunt, pravis", "candidate_score": 0.621826, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_35", "bdc_text": "Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2397", "psc_text": "et populum sanctorum secundum voluntatem suam, et dirigetur dolus in manu ejus (Ibid., 24, 25) . Robustos namque interficit, cum eos qui mente invicti sunt corporaliter vincit. Vel certe robustos et populum sanctorum secundum voluntatem suam interficit, cum eos qui robusti ac sancti credebantur ad nutum suae voluntatis trahit. In cujus manu dolus dirigitur, quia in illo fraus per opus adjuvatur. Quod enim fallendo dicit, hoc mira faciendo asserit; nam quidquid mendax lingua simulat, hoc quasi verum esse manus operis ostentat. 27. Daniel et Paulus de Antichristo eadem docent.---Hinc rursum dicit: Contra principem principum consurget, et sine manu conteretur (Ibid., 25) . Hinc Paulus ait: Ita ut in templo Dei sedeat ostendens se tanquam sit Deus (II Thess. II, 4) . Hinc rursum ait. Quem Dominus Jesus interficiet spiritu oris sui, et destruet illustratione adventus sui. Quod enim per Danielem dictum est: Contra Principem principum consurget (Dan. VIII, 25) ,", "candidate_score": 0.621537, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_871", "psc_text": "ad contemplationem venitur. In qua scilicet contemplationem dum mens in altum ducitur, sublevata videt in Deo, quia non potest penetrare quod videt, et quasi tangit aquam torrentis, quam pertransire non valet, quia et intuetur speculando quod libeat, et tamen hoc ipsum perfecte non valet intueri quod libet. Propheta ergo quandoque ad aquam pervenit, quam non pertransit, quia ad contemplationem sapientiae cum ad extremum ducimur, ipsa ejus immensitas, quae ex se hominem sublevat, ad se humano animo plenam cognitionem negat, ut hanc et tangendo amet, et tamen nequaquam pertranseundo penetret. 51. His emensis, ad contemplationem pervenitur.---Beatus igitur Job haec incrementa virtutum 724 quia distincte hominibus superno munere tribui conspexit, gradus vocavit, quoniam per ipsos ascenditur ut ad coelestia obtinenda veniatur. Sacri itaque libri, id est divini eloquii, memoriam faciens, dicit: Per singulos gradus meos pronuntiabo illum, quia nimirum ille ad doctrinam Dei veraciter ascendit, qui ad obtinendam hanc gradibus sanctae operationis", "candidate_score": 0.621517, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_35", "bdc_text": "Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_37", "psc_text": "in Judaea relicti sunt adjuvent. Unde hoc quoque quod diximus subjungit: Michael princeps vester venit in adjutorium mihi. Cumque ut adversus principem Persarum praelietur egreditur, Graecorum sibi princeps adveniens apparet. Qua ex re innuitur quod adversum Graecos quoque aliquid Judaea commiserat, quorum profecto causa ereptioni illius resistebat. Prophetae igitur preces angelus exaudit, sed Persarum princeps resistit, quia etsi jam vita justi deprecantis ereptionem populi exigit, ejusdem tamen populi adhuc vita contradicit, ut quia necdum hi qui in captivitatem fuerant ducti plene purgati sunt, jure eis adhuc Persae dominentur. Michael adjuvat, sed Graecorum princeps ad praelium venit, quia mereri quidem veniam tam longa oppressorum captivitas poterat, sed ereptionis eorum beneficio hoc quoque quod in Graecos deliquerant obviabat. Recte ergo dicitur quod contra se angeli veniunt, quia subjectarum sibi gentium vicissim merita contradicunt. Nam sublimes spiritus eisdem gentibus principantes nequaquam pro injuste agentibus decertant; sed eorum facta juste judicantes examinant. Cumque uniuscujusque", "candidate_score": 0.620174, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_21", "bdc_text": "Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2693", "psc_text": "irae se pondera velut contra terrores levissimos parat. Unde et adhuc expressius subditur: CAPUT XIII [Rec. XI]. IBID.---Et deridebit vibrantem hastam. 24. Futuri judicii comminationem irridet, inde factus crudelior.---Contra Leviathan enim Dominus hastam vibrat, quia in ejus interitu districtam minatur sententiam. Hastam quippe vibrare est aeternam ei mortem ex districta animadversione praeparare. Sed apostata spiritus auctorem vitae etiam cum sua morte despiciens, hastam vibrantem deridet, quia ex districto judicio quidquid grave, quidquid horribile esse praevidet, pati non metuit; sed quo se aeterna tormenta non posse evadere conspicit, eo in exercenda nequitia durior assurgit. Quem cum plerique hujus mundi sapientes in cunctis quae appetit tanta pertinacia, tanta fortitudine stringi considerant, corda sua ad famulatum ejus tyrannidis inclinant, et omne quod Deo largiente sapiunt, hoc contra eum ad servitium hostis illius inflectunt. Unde et recte subditur: CAPUT XIV [Rec. XII]. IBID. 21.---Sub ipso erunt radii solis. 25. Illi subduntur nonnulli, qui doctrina", "candidate_score": 0.618499, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_16", "bdc_text": "Nuperrime autem reversis principibus iisdem ad venationem cervorum accersitus sum ad principem Guilielmum , qui memor adhuc superioris invectivae , ut sese ulcisceretur , nescio quae scommata in meam aetatem , imperitiam , sessionem iaciebat , quae libens praeterea .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1135", "psc_text": "me Christus (Galat. II, 29) . [Vet. XXVII.] 49. Peccator mortalitatis suae obliviscitur, secus justus.---Bene etiam Eliu hoc loco subdidit: Et homo in cinerem revertetur. In peccato enim quisque positus mortalitatis suae obliviscitur, et terram se esse non meminit, dum adhuc per superbiam inflatur. Post conversionis vero suae gratiam, cum humilitatis spiritu tangitur, quid esse se aliud quam cinerem recordatur? Jam in cinerem David reversus fuerat, cum dicebat: Memento, Domine, quod pulvis sumus (Psal. CII, 15) . Abraham in cinerem reversus fuerat, dicens: Loquar ad Dominum meum, cum sim pulvis et cinis (Genes. XVIII, 27) . Et si viventem carnem necnon in terra mors solverat, hoc tamen apud se erant, quod se futuros absque dubitatione praevidebant. Hinc alias dicitur: Auferes spiritum eorum, et deficient, et in pulverem suum revertuntur (Psal. CIII, 29) . Qui autem spiritus, nisi spiritus superbiae nominatur? Tollatur ergo spiritus eorum ut deficiant, id est subducto superbiae", "candidate_score": 0.618033, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_16", "bdc_text": "Nuperrime autem reversis principibus iisdem ad venationem cervorum accersitus sum ad principem Guilielmum , qui memor adhuc superioris invectivae , ut sese ulcisceretur , nescio quae scommata in meam aetatem , imperitiam , sessionem iaciebat , quae libens praeterea .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2174", "psc_text": "18) . Et rursum: Hujusmodi Christo Domino non serviunt, sed suo ventri (Rom. XVI, 18) . Cornu suo igitur rhinoceros iste non jam homines, sed bestias percutit, quando illa Paulus doctrinae suae fortitudine nequaquam perimendos humiles impetit, sed superbos ventris cultores occidit. Quae ergo in Paulo scripta cognovimus, superest ut facta et in aliis credamus. Multi quippe ad humilitatis gratiam ex illius populi elatione conversi sunt, quorum saevitiam Dominus dum sub jugo inspirati timoris edomuit, nimirum rhinocerotis sibi fortitudinem subegit. Sed quia mira Dei 1013 potentia quid de electis egerit audivimus, nunc mira ejus patientia in his quos reprobat quid toleraverit audiamus: CAPUT XX. VERS. 13.---Penna struthionis similis est pennis herodii et accipitris. 36. Synagoga struthioni similis, alas habens humi repit.---Quid struthionis nomine, nisi synagoga signatur? quae alas Legis habuit, sed corde in infimis repens, nunquam se a terra sublevavit. Quid vero per herodium et accipitrem, nisi antiqui patres exprimuntur,", "candidate_score": 0.617636, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_21", "bdc_text": "Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2667", "psc_text": "tremendae illae extremi judicii sententiae designantur? Quae idcirco fulmina vocantur, quia nimirum eos quos feriunt in perpetuum incendunt. Fulmina namque super eum Paulus venire conspexerat, cum dicebat: Quem Dominus Jesus interficiet spiritu oris sui, et destruet illustratione adventus sui (II Thess. II, 8) . Haec autem quae in eum mittuntur fulmina, ad locum alium non feruntur, quia justis gaudentibus, solos tunc reprobos feriunt. Nam post trituram vitae praesentis, in qua nunc triticum sub paleis gemit, ita illo extremi judicii ventilabro inter triticum paleasque discernitur, ut nec in tritici horreum paleae transeant, nec in palearum ignem horrei grana delabantur. Illa ergo fulmina locum alium nequaquam tangunt, quia videlicet igne suo non grana, sed paleas incendunt. Sed quia Leviathan istum poena non corrigit, insinuat dum subjungit: CAPUT VI [Rec. VI]. VERS. 15.---Cor ejus indurabitur quasi lapis. 11. Satanae impoenitentia. Incudi similis optime dicitur.---Cor enim antiqui hostis ut lapis indurabitur, quia nulla unquam", "candidate_score": 0.612825, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_21", "bdc_text": "Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1522", "psc_text": "temporalium delectatio possidet, et mentis nostrae oculos in somno torporis premit, si manu subita superni respectus excitamur, diu clausos mox eosdem ad veritatis lucem oculos mentis aperimus, quae egimus mala meminimus, quam districtus judex contra haec veniat videmus: versatur mente quantus ille sit tanti judicis adventus, quae tunc illa sit hominum angelorumque frequentia, quanta vi contra reprobos et ardentia pugnent elementa, quam terribiliter aeterna prodeat de districti judicis ore sententia, qua reprobis dicitur: Discedite a me, maledicti, in ignem aeternum, qui praeparatus est diabolo et angelis ejus (Matth. XXV, 41) . Eorumdem poena reproborum ante oculos volvitur, et quae sint gehennae tenebrae, cum gravi amaritudinis obscuritate pensatur. Quia ergo superbum cor prius terrore concutitur, ut concussum in amore solidetur, recte nunc dicitur: Audiet auditionem in terrore vocis ejus. Ubi et bene subjungitur: Et sonum de ore illius procedentem 34. Utrumque praestat spiritus sanctus de ore Domini procedens.---Sonus de ore Dei", "candidate_score": 0.612117, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_21", "bdc_text": "Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_744", "psc_text": "elementis, supernus judex veniens finem omnium apportat, quia videlicet tunc tempestas fluctus in coelum levat. Unde et dicitur: Adhuc modicum, et ego movebo non solum terram, sed etiam coelum (Aggae. II, 7) . Quam scilicet tempestatem quia sancti viri vigilanter aspiciunt quasi tumentes super se quotidie fluctus expavescunt, atque ex his tribulationibus quae mundum feriunt praevident quae sequantur. 36. Judicium extremum sancti formidant; quanto magis expavescere debent peccatores. Bene autem subditur: Et pondus ejus ferre non potui, quoniam qui extremi judicii adventum intenta mente considerat, profecto videt quia tantus pavor imminet, quantum non solum tunc videre, sed se etiam nunc praevidere pertimescat. Consideratione namque tanti terroris metu animus palpitat, et intentionis suae oculos declinans, intueri quod praevidet recusat. Bene ergo dicitur: Et pondus ejus ferre non potui, quia cum supernae majestatis vim ad judicium venientis terroremque tanti examinis considerando animus conatur exquirere, mox ad semetipsum refugiens, sese expavescit invenisse. Sed", "candidate_score": 0.610467, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_36", "bdc_text": "sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1343", "psc_text": "longanimiter sustinemus, mali ad pejora prorumpunt, atque eo iniquitatis exaggeratione proficiunt, quo sine verbere relinquuntur. Et tamen omnipotens peccantes misericorditer exspectat, tempus ad poenitentiam tribuit, quod non conversis ad gravioris reatus testimonium vertit; patienter iram retinet, quam quandoque irretractabiliter effundit. Unde apte subjungitur: CAPUT XXI [Vet. XVIII, Rec. XVII]. VERS. 15.---Nunc enim non infert furorem suum, nec ulciscitur valde scelus. 37. Deus hic diu tolerat quos in aeternum est damnaturus.---Diu quippe Deus tolerat quem in perpetuum damnat; et furorem nunc inferre dissimulat, quia effundendum sine fine in posterum servat. Electorum namque est hic conteri, ut ad praemia debeant aeternae haereditatis erudiri. Nostrum est hic flagella percipere, quibus servatur de aeternitate gaudere. Hinc enim scriptum est: Flagellat omnem filium quem recipit (Hebr., XII, 6) . Hinc ad Joannem dicitur: Ego quos amo arguo et castigo (Apoc. III, 19) . Hinc Petrus ait: Tempus est ut incipiat judicium de domo Dei (I", "candidate_score": 0.605849, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_15", "bdc_text": "Sed ea res tunc bona cum pace et venia mihi abiit , ut nemo verbum ullum ad me diceret aperte .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_130", "psc_text": "narraret (II Cor. XI, 13, seq.) , dum tot se pericula tolerasse coacervata persecutione describeret, et post haec usque ad tertium coelum, rursumque in paradisum raptum se esse memoraret, ubi tanta cognoscere potuisset, quanta loqui omnino non posset (Ibid. XII, 2) , erat de se adhuc fortasse admirabiliora locuturus, sed ab humana laude alta se consideratione temperans, subdit: Parco autem, ne quis me existimet supra id quod videt in me, aut audit aliquid ex me (Ibid. XII, 6) . Habebat ergo adhuc dicendum de se aliquid, qui parcit dicere; sed egit utrumque doctor egregius, ut et loquendo quae egerat discipulos instrueret, et tacendo sese intra humilitatis limitem custodiret. Nimis namque esset ingratus, si de se discipulis tota reticeret, et fortasse nimis incautus, si de se tota vel discipulis proderet. Sed mirabiliter, ut dictum est, egit utrumque, ut loquendo erudiret vitam audientium, et tacendo custodiret suam. 14. Sancti aliquando se laudant", "candidate_score": 0.605288, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_36", "bdc_text": "sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_633", "psc_text": "anima mea pauperi. Quae internae lucis gaudia aeterna desiderans, sed tamen adhuc dilata, quia malis exterioribus premitur, sancti viri vocibus adjungat: CAPUT XXXVII [Rec. XXVII]. VERS. 26.---Exspectabam bona, et venerunt mihi mala; praestolabor lucem, et eruperunt tenebrae. 72. Electorum, Ecclesiaeque dolor, etiam tempore pacis, a suis persecutionem tolerantium.---Fidelis enim populus exspectat bona, sed mala suscipit; praestolatur lucem, et tenebras incurrit, quia per remunerationis gratiam interesse jamjamque angelorum se gaudiis sperat, et tamen hic diutius dilatus, manus persequentium tolerat; et qui se quantocius aestimat aeternae lucis retributione perfrui, hic adhuc compellitur persecutorum suorum tenebras pati. Quae videlicet mala persequentium minus dolerent, si ab infidelibus adversariisque consurgerent. Sed eo deterius mentem electorum cruciant, quo ab illis veniunt, de quibus bona praesumebant. Unde adhuc subditur: VERS. 27.---Interiora mea efferbuerunt absque ulla requie. Sanctae quippe Ecclesiae interiora effervescere est ipsos quoque quos per amorem fidei velut viscera ante gestaverat in persecutionis atrocitate tolerare. Qui", "candidate_score": 0.604902, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_38", "bdc_text": "Quum itaque videam in aula tanta scelera defendi , quid quaeso in. . .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_374", "psc_text": "exteriora sua honeste disponit, sed interiora negligit, in circuitu oculos habet, sed intus non habet. Sancti vero omnes, quia et exteriora sua circumspiciunt, ut bona de se exempla fratribus praebeant, et interiora sua vigilanter attendunt, quia sese irreprobabiles interni judicis obtutibus parant, et oculos in circuitu et intus habere perhibentur; magisque se, quo Deo placeant, in sua interna componunt, sicut per Psalmistam quoque de sancta Ecclesia dicitur: Omnis gloria ejus filiae regis ab intus (Psal. XLIV, 14) . Sed qua exteriora sua etiam irreprehensibilia custodit, jure de ea subdidit: In fimbriis aureis circumamicta varietate, ut et pulchra sibi intus sit, et aliis foras; et se provehens per internam gloriam, et alios erudiens per exteriora operum exempla. Beatus igitur Job dicat ex se, dicat ex persona universalis Ecclesiae: Quando secreto Deus erat in tabernaculo meo. Ut enim demonstret quantum intus profecerit, secreto Deum fuisse in suo tabernaculo perhibet. Ut etiam ostendat", "candidate_score": 0.600952, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_30", "bdc_text": "canes enim eis alere , quibus abigant feras , non permittitur , deiiciuntur sepes paulo altiores quatuor pedibus .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2131", "psc_text": "hypocritae eos quos in conversatione filios generant derelinquunt, et omnino non curant, ne aut exhortationis sollicitudine, aut disciplinae custodia destitutos, pravorum operum exempla pervertant. Si enim ova quae gignunt diligerent, nimirum metuerent ne quis ea, perversa opera demonstrando, calcaret. Hunc Paulus pedem infirmis discipulis, quasi ovis quae posuerat, metuebat, cum diceret: Multi ambulant, quos saepe dicebam vobis, nunc autem et flens dico, inimicos crucis Christi (Phil. III, 18). Et rursum: Videte canes, videte malos operarios (Ibid., 2) . Et rursum: Denuntiamus vobis, fratres, in nomine Domini nostri Jesu Christi, ut subtrahatis vos ab omni fratre ambulante inordinate, et non secundum traditionem quam acceperunt a nobis (II Thess. III, 6) . Hunc pedem Joannes Caio formidabat, qui cum multa Diotrephis mala praemisisset, adjunxit: Charissime, noli imitari malum, sed quod bonum est (III Joan. 11) . Hunc ipse Synagogae dux infirmo suo gregi metuebat, dicens: Quando ingressus fueris terram quam Dominus Deus", "candidate_score": 0.597524, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_30", "bdc_text": "canes enim eis alere , quibus abigant feras , non permittitur , deiiciuntur sepes paulo altiores quatuor pedibus .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2239", "psc_text": "contempta resistentibus mortis certamen parat? 67. Exemplum Apostolorum, praesertim S. Pauli.---Haec a principibus sacerdotum tuba sonuerat, cum flagellatos apostolos de Deo loqui prohibebant, sicut scriptum est: Caesis denuntiaverunt, ne loquerentur in nomine Jesu (Act. V, 40) . Sed videamus quomodo equum Dei clangor tubae non terreat. Ait Petrus: Obedire oportet Deo magis quam hominibus (Ibid., 29) . Qui aliis quoque persequentibus dicit: Non enim possumus quae vidimus et audivimus, non loqui (Act. IV, 20) . Equus ergo Dei clangorem tubae non metuit, quia praedicator egregius despectis potestatibus saeculi, nullos minarum sonitus pertimescit. 68. Videamus alium equum Dei quomodo terram sorbeat, quomodo nullus eum tubae terror attingat (Act. XIV, 18, 19, 20, 21) . Scriptum est: Supervenerunt quidam ab Antiochia et Iconio Judaei, et persuasis turbis, lapidantes Paulum traxerunt extra civitatem, aestimantes eum mortuum esse. Circumdantibus autem eum discipulis, surgens intravit civitatem, et postero die profectus est cum Barnaba in Derben.", "candidate_score": 0.593302, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_30", "bdc_text": "canes enim eis alere , quibus abigant feras , non permittitur , deiiciuntur sepes paulo altiores quatuor pedibus .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_508", "psc_text": "Deo loqui noluerunt, increpante propheta, reprehenditur, qui ait: Canes muti, non valentes latrare (Isai. LVI, 10) . 16. Eorum duces, etiam in his quae bene gesta videnter, reprobati.---Patres vero haereticorum dicimus, eos videlicet quos haeresiarchas vocamus; de quorum perversa praedicatione, id est locutionis semine, sequentes sunt populi in errore generati. Sancta ergo Ecclesia cum canibus gregis sui haereticorum patres ponere dedignatur, quia inventores errorum dijudicando respuit, eosque inter veros patres numerare contemnit. Qui etsi quosdam visi sunt a gentilitatis errore revocasse, quorumdam mores ad honesta agenda docuisse, pro eo tamen quod de Deo recta non senserunt, eos cum canibus gregis sui non ponit, quia cum rectis praedicatoribus non ponit, quia cum rectis praedicatoribus non ascribit. Liquet enim quod Arius, Photinus, Macedonius, Nestorius, Eutyches, Dioscorus, Severus, multique his similes, docendo atque suadendo conati sunt patres videri; sed errores eorum sancta universalis Ecclesia districta severitate dijudicans, eos inter custodes gregis sui non", "candidate_score": 0.588256, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_30", "bdc_text": "canes enim eis alere , quibus abigant feras , non permittitur , deiiciuntur sepes paulo altiores quatuor pedibus .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2270", "psc_text": "cernitur pes in anteriora quomodo ponatur. Bene ergo dicitur: Dominus erit in latere tuo, et custodiet pedem tuum ne capiaris, quia miles Dei divinae gratiae clypeo protectus, et quae ex latere possint prodire circumspiciendo considerat, et gressum ante faciem ferre proficiendo non cessat. Cui fraudulentus hostis invidens, quia per pharetram et hastam nequaquam se praevalere conspicit, clypeum opponit, ut si resistentis pectus feriendo non perforat, saltem quibusdam objectionibus proficientis iter intercludat. 1034 Quasdam namque difficultates ipsis ejus conatibus objicit; et cum superare non valet, vel resistit. Sed quid contra tot argumenta bellorum equus Dei agat audiamus: CAPUT XLII. VERS. 24.---Fervens et fremens sorbet terram, nec reputat tubae sonare clangorem. 83. Utrique, per sanctum fervorem et proficiendi curam resistitur.---Contra equum clangor tubae insonat, quando electi mentem in eo quod agit fortiter e vicino quaedam posita culpa terribiliter tentat. Sed fervens et fremens sorbet terram, quia nimio ardore semetipsum discutit; et quidquid", "candidate_score": 0.582648, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_30", "bdc_text": "canes enim eis alere , quibus abigant feras , non permittitur , deiiciuntur sepes paulo altiores quatuor pedibus .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2130", "psc_text": "Nam sequitur: CAPUT XI [Rec. VII]. VERS. 15.---Obliviscitur quod pes conculcet ea, aut bestia agri conterat. 16. Pravi doctores de sua prole non sunt solliciti, secus boni.---Quid in pede, nisi transitus operationis accipitur? Quid in agro, nisi mundus iste signatur? De quo in Evangelio Dominus dicit: Ager autem est mundus (Matth. XIII, 38) . Quid in bestia nisi antiquus hostis exprimitur, qui hujus mundi rapinis insidians, humana quotidie morte satiatur? De qua per Prophetam, pollicente Domino, dicitur: Et mala bestia non transibit per eam (Isai. XXXV, 9) . Struthio itaque ova sua deserens obliviscitur quod pes conculcet ea, quia videlicet hypocritae eos quos in conversatione filios generant derelinquunt, et omnino non curant, ne aut exhortationis sollicitudine, aut disciplinae custodia destitutos, pravorum operum exempla pervertant. Si enim ova quae gignunt diligerent, nimirum metuerent ne quis ea, perversa opera demonstrando, calcaret. Hunc Paulus pedem infirmis discipulis, quasi ovis quae posuerat, metuebat, cum", "candidate_score": 0.582279, "ce_score": null } ] }, { "rank": 6, "cf_id": "cf021", "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", "max_score": 0.692652, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3010_sent_0_2", "bdc_text": "Salutem a deo per Christum servatorem D . Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1998", "psc_text": "(Rom. VIII, 24, 25) . Sed ut perduret usque in finem ipsa patientia, «Adjutor eorum et protector eorum est.» An fortasse spirituales (a quibus carnales instruuntur in spiritu mansuetudinis, quia ipsi tanquam superiores pro inferioribus supplicant) jam vident, et illis jam res est quae adhuc inferioribus spes est? Non est ita: nam et «domus Aaron speravit in Dominum.» Ergo, ut etiam ipsi perseveranter extendantur in ea quae ante sunt, et perseveranter currant, donec apprehendant in quo apprehensi sunt (Philipp. III, 12-14) , et cognoscant sicut et cogniti sunt (I Cor. XIII, 12) , «Adjutor eorum et protector eorum est.» Utrique enim «timent Dominum, et speraverunt in Dominum: adjutor eorum et protector eorum est.» 9. [«vers.» 12, 13.] Neque enim nos meritis nostris praevenimus misericordiam Domini: sed, «Dominus memor fuit nostri, et benedixit nos. Benedixit domum Israel, benedixit domum Aaron.» Utrosque autem benedicens, «Benedixit omnes timentes Dominum.» Quaeris quos utrosque? respondetur,", "candidate_score": 0.692652, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1_3", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum . Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen :", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1998", "psc_text": "(Rom. VIII, 24, 25) . Sed ut perduret usque in finem ipsa patientia, «Adjutor eorum et protector eorum est.» An fortasse spirituales (a quibus carnales instruuntur in spiritu mansuetudinis, quia ipsi tanquam superiores pro inferioribus supplicant) jam vident, et illis jam res est quae adhuc inferioribus spes est? Non est ita: nam et «domus Aaron speravit in Dominum.» Ergo, ut etiam ipsi perseveranter extendantur in ea quae ante sunt, et perseveranter currant, donec apprehendant in quo apprehensi sunt (Philipp. III, 12-14) , et cognoscant sicut et cogniti sunt (I Cor. XIII, 12) , «Adjutor eorum et protector eorum est.» Utrique enim «timent Dominum, et speraverunt in Dominum: adjutor eorum et protector eorum est.» 9. [«vers.» 12, 13.] Neque enim nos meritis nostris praevenimus misericordiam Domini: sed, «Dominus memor fuit nostri, et benedixit nos. Benedixit domum Israel, benedixit domum Aaron.» Utrosque autem benedicens, «Benedixit omnes timentes Dominum.» Quaeris quos utrosque? respondetur,", "candidate_score": 0.683077, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_46_48", "bdc_text": "Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus . T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse : ] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_212", "psc_text": "Filius Dei, qui et oret pro nobis, et oret in nobis, et oretur a nobis. Orat pro nobis, ut sacerdos noster; orat in nobis, ut caput nostrum, oratur a nobis, ut Deus noster. Agnoscamus ergo et in illo voces nostras, et voces ejus in nobis. Neque cum aliquid dicitur de Domino Jesu Christo, maxime in prophetia, quod pertineat velut ad quamdam humilitatem indignam Deo, dubitemus eam illi tribuere, qui non dubitavit se nobis adjungere. Ei quippe servit universa creatura, quia per ipsum facta est universa creatura. Et propterea, cum ejus sublimitatem divinitatemque intuemur, quando audimus, «In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil» (Joan. I, 1-3) ; intuentes hanc et supereminentissimam et excedentem omnia creaturarum sublimia divinitatem Filii Dei, audimus etiam in aliqua parte Scripturarum velut gementem, orantem,", "candidate_score": 0.681, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_5_7", "bdc_text": "Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione . Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores . Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3065", "psc_text": "Modo ergo tanquam patres sunt, homines spei futurae: cum autem adepti fuerint quod sperant, filii sunt; quia illud quod adipiscuntur, pepererunt et generaverunt in operibus suis. Et hoc illis servatur in posterum, quia et ipsa posteritas in filiis appellari solet. 20. Aut si filios ipsos homines accipis, intellige et de ipsis dictum. «Si custodierint filii tui testamentum meum, et testimonia mea haec quae docebo eos;» ut iste sit sensus: «Si custodierint filii tui testamentum meum, et testimonia mea haec quae docebo illos, et filii eorum,» id est, si custodierint; ut hic subdistinguas, et deinde inferas, «sedebunt in aeternum super sedem tuam,» id est, et filii tui et filii eorum, sed omnes si custodierint. Quid ergo si non custodierint? periit promissio Dei? Non: sed ideo dictum est, et ideo promissum est, quia praevidit Deus; quid, nisi credituros? Sed ne aliquis quasi minaretur promissis Dei, et in postestate sua vellet ponere quod", "candidate_score": 0.673239, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_46", "bdc_text": "Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_212", "psc_text": "Filius Dei, qui et oret pro nobis, et oret in nobis, et oretur a nobis. Orat pro nobis, ut sacerdos noster; orat in nobis, ut caput nostrum, oratur a nobis, ut Deus noster. Agnoscamus ergo et in illo voces nostras, et voces ejus in nobis. Neque cum aliquid dicitur de Domino Jesu Christo, maxime in prophetia, quod pertineat velut ad quamdam humilitatem indignam Deo, dubitemus eam illi tribuere, qui non dubitavit se nobis adjungere. Ei quippe servit universa creatura, quia per ipsum facta est universa creatura. Et propterea, cum ejus sublimitatem divinitatemque intuemur, quando audimus, «In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil» (Joan. I, 1-3) ; intuentes hanc et supereminentissimam et excedentem omnia creaturarum sublimia divinitatem Filii Dei, audimus etiam in aliqua parte Scripturarum velut gementem, orantem,", "candidate_score": 0.668406, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1998", "psc_text": "(Rom. VIII, 24, 25) . Sed ut perduret usque in finem ipsa patientia, «Adjutor eorum et protector eorum est.» An fortasse spirituales (a quibus carnales instruuntur in spiritu mansuetudinis, quia ipsi tanquam superiores pro inferioribus supplicant) jam vident, et illis jam res est quae adhuc inferioribus spes est? Non est ita: nam et «domus Aaron speravit in Dominum.» Ergo, ut etiam ipsi perseveranter extendantur in ea quae ante sunt, et perseveranter currant, donec apprehendant in quo apprehensi sunt (Philipp. III, 12-14) , et cognoscant sicut et cogniti sunt (I Cor. XIII, 12) , «Adjutor eorum et protector eorum est.» Utrique enim «timent Dominum, et speraverunt in Dominum: adjutor eorum et protector eorum est.» 9. [«vers.» 12, 13.] Neque enim nos meritis nostris praevenimus misericordiam Domini: sed, «Dominus memor fuit nostri, et benedixit nos. Benedixit domum Israel, benedixit domum Aaron.» Utrosque autem benedicens, «Benedixit omnes timentes Dominum.» Quaeris quos utrosque? respondetur,", "candidate_score": 0.664719, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_44_46", "bdc_text": "Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua . Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 . Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1847", "psc_text": "iste est totus titulus, simplex, sine figura quaestionis, sine ullo nodo difficultatis. Quid ergo dicit David? «Dixit Dominus Domino meo, Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum.» Quod est, «scabellum pedum tuorum;» hoc est, «sub pedibus tuis:» scabellum enim pedum sub pedibus est. «Dixit,» inquit, «Dominus Domino meo.» Audivit hoc David, audivit in spiritu: ubi nos, quando audivit, non audivimus; sed loquenti quod audivit et scribenti credidimus. Audivit ergo prorsus, audivit in quodam secretario veritatis, in quodam mysteriorum sanctuario: ubi Prophetae in occulto audierunt, quod in aperto praedicaverunt; ibi audivit David, qui cum fiducia magna dicit, «Dixit Dominus Domino meo, Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum.» Novimus Christum sedere ad dexteram Patris post resurrectionem a mortuis, et in coelos ascensionem. Factum est jam; nec vidimus, sed credidimus: in Libris legimus, praedicatum audivimus, fide retinemus. Unde et eo ipso quod erat filius", "candidate_score": 0.660249, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_5_7", "bdc_text": "Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione . Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores . Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3064", "psc_text": "hominis in hac vita viventis spes filii sunt, fructus filii sunt. Propterea et homines excusantes avaritiam suam, dicunt se filiis suis servare quod servant; et nolentes dare inopi, pietatis nomine se excusant, quia filii eorum spes eorum sunt. Omnes homines enim qui secundum hoc saeculum vivunt, spem suam dicunt, filios generare et relinquere. Ideo nomine filiorum spem ipsam posuit, et ait, «Si custodierint filii tui testamentum meum, et testimonia mea haec quae docebo illos; et filii eorum sedebunt in aeternum super sedem tuam:» id est, tales fructus habebunt, ut spes eos non fallat, ut illuc veniant quo sperant se venturos. Modo ergo tanquam patres sunt, homines spei futurae: cum autem adepti fuerint quod sperant, filii sunt; quia illud quod adipiscuntur, pepererunt et generaverunt in operibus suis. Et hoc illis servatur in posterum, quia et ipsa posteritas in filiis appellari solet. 20. Aut si filios ipsos homines accipis, intellige et de", "candidate_score": 0.658703, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_32", "bdc_text": "panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_102", "psc_text": "daemoniis dissipetur. Nam et Elisaeus ibat, et insensati pueri clamaverunt post eum, «Calve, calve;» et propter sacramentum implendum, conversus ad Dominum petivit ut eos ursi de silva exeuntes comederent (IV Reg. II, 23, 24) . Abrepta est quidem illorum infantia in exitium vitae de hoc saeculo; mortui sunt pueri, senes quandoque morituri: verumtamen sacramenti terror datus est hominibus. Elisaeus enim personam cujusdam tunc gerebat, cujus filii sumus, filii Core, Domini scilicet nostri Jesu Christi. Jam occurrit Charitati vestrae ex Evangelio, quare calvus, gerebat personam Christi; recordamini quod in Calvariae loco crucifixus est (Matth. XXVII, 33) . Sive ergo hoc interpretatur «filiis Core,» sicut secuti priores diximus; sive aliud aliquid, quod nos forsitan latet; interim quod occurrit, videte quia plenum est sacramento. Filii Core, filii Christi: nam et filios suos dicit sponsus, cum ait, «Non possunt filii sponsi jejunare, quamdiu cum illis est sponsus» (Id. IX, 15) . Christianorum sunt ergo", "candidate_score": 0.657372, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_42_44", "bdc_text": "Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur . Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo . Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3227", "psc_text": "credo aliter dicere voluit quod supra jam dixerat, «Deo deorum:» nam quod ibi deinde subjunxit, hoc etiam hic repetivit, «Confitemini Domino dominorum.» Sed «etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra; quemadmodum sunt dii multi et domini multi; sed nobis unus est Deus, Pater, ex quo omnia, et nos in ipsum, et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum» (I Cor. VIII, 5 et 6) ; cui confitemur, «quoniam in aeternum misericordia ejus.» IN PSALMUM CXXXVI ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. [«vers.» 1.] Oblitos vos esse non arbitror, commendasse nos vobis, imo commemorasse vos, quod omnis eruditus in sancta Ecclesia nosse debet unde cives simus, et ubi peregrinemur, et peregrinationis nostrae causam esse peccatum, reversionis autem munus remissionem peccatorum et justificationem gratiae Dei. Duas civitates permixtas sibi interim corpore, et corde separatas, currere per ista volumina saeculorum usque in finem, audistis et nostis;", "candidate_score": 0.656444, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_44_46", "bdc_text": "Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua . Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 . Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3807", "psc_text": "XV, 1, 5) . Colit te ergo Deus, ut sis fructuosus; et colis Deum, ut sis fructuosus. Tibi bonum est quod te colit Deus; tibi bonum est quod colis Deum. Cultor Deus si recedat ab homine, desertus fit homo; cultor homo si recedat a Deo, desertus fit ipse homo. Nec crescit Deus accedente te, nec decrescit discedente te. Ergo erit ipse possessio nostra, ut nos pascat; et erimus possessio ejus, ut nos regat. 12. [«vers. 6.] Spes illius in Dominum Deum ipsius.» Quis est iste Dominus Deus ipsius? Attendite, fratres. Multi enim habent multos deos, et dicunt eos dominos suos et deos suos. Sed dicit Apostolus, «Etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra; quemadmodum sunt dii multi, et domini multi: nobis tamen unus Deus, Pater, ex quo omnia, et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia» (I Cor. VIII, 5 et 6) . Ergo sit ipse", "candidate_score": 0.656347, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_45_47", "bdc_text": "Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 . Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus . T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse :", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_660", "psc_text": "die fecit hominem ad imaginem et similitudinem suam. Non autem sine causa illi dies sic sunt ordinati, nisi quia et saecula sic cursura erant, antequam requiescamus in Deo. Tunc autem requiescimus, si facimus opera bona. Ad hoc exemplum scriptum est de Deo, «Requievit Deus septimo die,» cum fecisset omnia opera bona valde (Gen. I, et II, 1-3) . Non enim fatigatus est, ut requiesceret, aut modo non operatur; cum aperte Dominus Christus dicat: «Pater meus usque nunc operatur» (Joan. V, 17) . Dicit illud enim Judaeis, qui carnaliter sentiebant de Deo, nec intelligebant quia Deus cum quiete operatur, et semper operatur, et semper quietus est. Ergo et nos, quos in se voluit Deus tunc figurare, post omnia opera bona habebimus requiem. Et quidem opera bona nostra, fratres, quae hic operamur in saeculo ante requiem, quasi cum labore sunt; et requies illa in spe est, nondum tenetur in re: et nisi", "candidate_score": 0.653793, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_47_49", "bdc_text": "T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse : ] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo . [ Darunter von Bullingers Hand:", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_915", "psc_text": "pollicitatorem, quia ibi Prophetae Christum praedicaverant, ibi Christum promiserant; sed quem promissum audierant, praesentem non cognoverant: illis autem promissum nihil erat; sed tamen in Prophetis etiam de fide ipsorum dictum erat. Non dictum erat ipsis, sed dictum erat de ipsis. Missum est et ad illos: et audistis ex dispensatione Dei; ipsa enim lectio modo vobis lecta est in Actibus Apostolorum, quomodo centurio Cornelius credidit. Cornelius enim centurio non erat de gente Judaeorum. Orabat, jejunabat, eleemosynas faciebat. Non illum deseruit Deus quamvis in Gentibus constitutum; et missus est ei angelus, qui illi nuntiaret quod eleemosynae et orationes ipsius acceptae fuerint apud Deum: credidit, advocato ad se Petro (Act. X) . Numquid non illum poterat docere angelus? Misit illum ad Petrum, ut magis per hominem illi fides fieret; quia homines dignatus erat Dominus visitare: nec dedignabatur docere per hominem, qui dignatus est esse homo. Sic ergo «restituta est terra ejus,» uno pariete", "candidate_score": 0.653484, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_41_43", "bdc_text": "Quod ut tua faciat humanitas per occasionem , ego communis patriae nomine etiam atque etiam oro . Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur . Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1491", "psc_text": "Apostolus: «Unicuique autem datur Spiritus ad manifestationem» (I Cor. XII, 7) . Gratia quaedam quae est hominum ad homines perspicua, ad conciliandum sanctum amorem, oleum dicitur, in nitore divino; et quoniam excellentissima in Christo apparuit, totus orbis eum diligit: qui cum contemptus hic esset, adoratur modo ab omni gente: «Quoniam ipsius est regnum, et ipse dominabitur gentium» (Psal. XXI, 29) . Tanta est enim ejus gratia, ut multi qui in eum non credunt, laudent eum, et propterea dicant nolle se in eum credere, quia nemo potest implere quod jubet. Laudando impediuntur, qui in illum vituperando saeviebant. Amatur tamen ab omnibus, praedicatur ab omnibus; quia excellenter unctus, ideo Christus. Christus enim unctus, a chrismate dictus Christus. Messias hebraice, graece Christus, latine Unctus: sed corpus suum totum perunguit. Omnes ergo venientes accipiunt gratiam, ut exhilaretur facies in oleo. 14. «Et panis cor hominis confirmat.» Quid est hoc, fratres? Quasi coegit intelligi de", "candidate_score": 0.65278, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_30_32", "bdc_text": "canes enim eis alere , quibus abigant feras , non permittitur , deiiciuntur sepes paulo altiores quatuor pedibus . In summa : panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1504", "psc_text": "transcendentes in cursu omnia spinosa veprium atque silvarum. «Qui perficit,» inquit, «pedes meos sicut cervi, et super excelsa statuet me» (Psal. XVII, 34) . Teneant montes altos, alta praecepta Dei; sublimia cogitent, teneant ea quae multum eminent in Scripturis, justificentur in summis: cervis enim sunt illi montes altissimi. Quid de humilibus bestiis? quid de lepore? quid de ericio? Lepus minutum animal et infirmum, ericius etiam spinosum: illud animal timidum, illud animal spinis coopertum. Spinae quid significant, nisi peccatores? Qui peccat quotidie, etiamsi non magna peccata, minutissimis spinis coopertus est. In eo quod timet, lepus est; in eo quod minutissimis peccatis operitur, ericius est: et non potest tenere excelsa illa et perfecta praecepta. Illi enim «montes altissimi cervis.» Quid ergo? isti pereunt? Non. Sic enim «montes altissimi cervis,» ut et his videas quid sequatur: «Petra refugium ericiis et leporibus.» Quia factus est Dominus refugium pauperi (Psal. IX, 10) . Ponas petram", "candidate_score": 0.642413, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_29_31", "bdc_text": "Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ; canes enim eis alere , quibus abigant feras , non permittitur , deiiciuntur sepes paulo altiores quatuor pedibus . In summa :", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1504", "psc_text": "transcendentes in cursu omnia spinosa veprium atque silvarum. «Qui perficit,» inquit, «pedes meos sicut cervi, et super excelsa statuet me» (Psal. XVII, 34) . Teneant montes altos, alta praecepta Dei; sublimia cogitent, teneant ea quae multum eminent in Scripturis, justificentur in summis: cervis enim sunt illi montes altissimi. Quid de humilibus bestiis? quid de lepore? quid de ericio? Lepus minutum animal et infirmum, ericius etiam spinosum: illud animal timidum, illud animal spinis coopertum. Spinae quid significant, nisi peccatores? Qui peccat quotidie, etiamsi non magna peccata, minutissimis spinis coopertus est. In eo quod timet, lepus est; in eo quod minutissimis peccatis operitur, ericius est: et non potest tenere excelsa illa et perfecta praecepta. Illi enim «montes altissimi cervis.» Quid ergo? isti pereunt? Non. Sic enim «montes altissimi cervis,» ut et his videas quid sequatur: «Petra refugium ericiis et leporibus.» Quia factus est Dominus refugium pauperi (Psal. IX, 10) . Ponas petram", "candidate_score": 0.629385, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_35", "bdc_text": "Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ;", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2171", "psc_text": "3. [«vers.» 23, 24.] Ubi est nunc illud opprobrium? ubi ille contemptus? Abierunt atque transierunt; et quia inventi sunt qui perierant, illa perierunt. Sed quando Ecclesia talia precabatur, illa patiebatur. «Etenim sederunt principes,» inquit, «et adversum me loquebantur.» Inde persecutio gravis erat, quia eam sedentes, hoc est judiciariis sedibus eminentes, principes decernebant. Refer hoc ad ipsum caput; invenies sedisse principes Judaeorum, consilium quaerentes quomodo Christum perderent (Matth. XXVI, 3) . Refer hoc ad corpus ejus, id est Ecclesiam; invenies reges terrae excogitasse atque jussisse quomodo Christiani nusquam essent. «Etenim sederunt principes, et adversum me loquebantur: servus autem tuus exercebatur in tuis justificationibus.» Qualis exercitatio haec fuerit, qui nosse desideras, quod adjunxit intellige: «Nam et testimonia tua meditatio mea est, et consilium meum justificationes tuae.» Recole quod superius commendavi testimonia esse martyria. Recole in justificationibus Domini nullam esse difficiliorem et mirabiliorem, quam ut suos quisque diligat inimicos. Sic ergo exercebatur corpus", "candidate_score": 0.627869, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_29", "bdc_text": "Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ;", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_879", "psc_text": "tauri pingues non circumdederunt eum? numquid non leo ille rugiens fremuit super illum (Psal. XXI, 13, 14) , et intrans in corda saevientium exclamavit, «Crucifige, crucifige» (Matth. XXVII, 23) ; quasi ille isto fremitu terreretur qui «terribilis est,» non super omnes homines, sed «super omnes deos?» Ubi enim vult aedificare domum, locus ipse silvosus est, unde dictum est hesterno die, «Invenimus eam in campis silvae». Domum enim ipsam quaerebat, cum diceret, «In campis silvae.» Et unde silvosus est locus ille? Simulacra colebant homines: non mirum quia porcos pascebant. Filius enim ille erat qui dimisit patrem, et omnia sua consumpsit in meretricibus, vivens prodige; pascebat porcos (Luc. XV, 12-15) , id est, colebat daemonia: et ipsa superstitione Gentilium, silva facta erat omnis terra. Sed exstirpat silvam qui aedificat domum; et propterea dictum est, «Cum domus aedificaretur post captivitatem.» Tenebantur enim homines captivi sub diabolo, et daemonibus serviebant; sed redempti sunt a", "candidate_score": 0.622546, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_38", "bdc_text": "Quum itaque videam in aula tanta scelera defendi , quid quaeso in. . .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3550", "psc_text": "Ubi videt, Ubi autem non videt? Ita enim dicimus, Ubi videt, quasi alicubi non videat. Sed in isto coetu rerum corporalium vident et homines, vident et animalia: ille autem videt et ubi homo non videt. Nam cogitationem tuam nullus hominum videt, Deus autem videt. Ibi ergo effunde precem tuam, ubi solus ille videt qui remunerat. Nam in abscondito te Dominus Jesus Christus jussit orare: sed si agnoscas cubiculum tuum, et mundes, ibi rogas Deum. «Cum autem oratis,» inquit, «nolite esse sicut hypocritae, qui stant in plateis et vicis orantes, ut videantur ab hominibus. Tu autem cum oras, intra in cubiculum tuum, et claude ostium, et deprecare Deum tuum in occulto; et qui videt in occulto, reddet tibi» (Matth. VI, 5 et 6) . Si homines reddituri sunt, effunde ante homines precem tuam: si Deus redditurus est, effunde ante eum precem tuam, et claude ostium, ne tentator ingrediatur. Tentator non cessat", "candidate_score": 0.603277, "ce_score": null } ] }, { "rank": 7, "cf_id": "cf052", "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL", "max_score": 0.691902, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3010_sent_0_2", "bdc_text": "Salutem a deo per Christum servatorem D . Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_198", "psc_text": "eorum et protector eorum est. Spes enim quae videtur, non est spes. Quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus, speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24) . Sed ut perduret usque in finem ipsa patientia, adjutor et protector est Dominus. (Vers. 10.) Domus Aaron speravit in Domino: adjutor eorum et protector eorum est. 427 Ergo etiam sublimiores quique, atque in summo excellentes gradu, etiam ipsi perseveranter currant, donec apprehendant in quo apprehensi sunt, et cognoscant sicut et cogniti sunt, adjutorio et protectione Domini muniuntur. (Vers. 11, 12.) Qui timent Dominum, speraverunt in Domino: adjutor eorum et protector eorum est. Dominus memor fuit nostri, et benedixit nos. Omnes, inquit, timentes Dominum, et sperantes in Domino, auxilio ipsius perficiuntur. Non enim nostris meritis praevenimus misericordiam Domini, sed Dominus memor fuit nostri, et benedixit nos. (Vers. 12, 13.) Benedixit domum Israel, benedixit domum Aaron. Benedixit omnes timentes Dominum. Hoc", "candidate_score": 0.691902, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_0_2", "bdc_text": "Salutem a deo per Christum servatorem D . Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_197", "psc_text": "erubuerit quod illi charius est, multo facilius avertitur a veneratione viliorum: ut intelligat etiam in auro et argento nihil aliud esse quam terram. (Vers. 5-8.) Os enim habent, et non loquentur; oculos habent, et non videbunt. Aures habent, et non audient; nares habent, et non odorabunt. Manus habent, et non contrectabunt; pedes habent, et non ambulabunt: non clamabunt in faucibus suis. Similes sint illis omnes qui faciunt ea, et omnes qui confidunt in eis. Videant ergo impii apertis et sentientibus oculis, et adorent clausis et mortuis mentibus, nec videntia, nec viventia simulacra. (Vers. 9.) Domus Israel sperat in Domino: adjutor eorum et protector eorum est. Spes enim quae videtur, non est spes. Quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus, speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24) . Sed ut perduret usque in finem ipsa patientia, adjutor et protector est Dominus. (Vers. 10.) Domus Aaron speravit in", "candidate_score": 0.677644, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_27", "bdc_text": "Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_31", "psc_text": "Dominus, quod in hac vita servi ipsius laboribus injuriisque subjecti sunt; sed vult eos esse mites, esse patientes; quia sicut misericors est ad liberandum, ita etiam justus ad judicandum. Dicens enim omnibus injuriam accipientibus, Mihi vindictam, et ego retribuam (Rom. XII, 19) , non denegat opem qui denuntiat ultionem. Facit ergo Dominus misericordiam, 380 facit et judicium. Sed perfectorum est, etiam his qui injuriam fecerint, misericordiam magis quam optare vindictam. (Vers. 7.) Notas fecit vias suas Moysi, filiis Israel voluntates suas. Magnum mirandumque mysterium est, ideo datam legem, ut crescente peccato (Rom. V, 20; Galat. III, 22) humiliarentur superbi, humiliati confiterentur, confessi sanarentur. Istae sunt viae occultae quas notas fecit Moysi, per quem legem dedit, quia peccatum non haberet, ut superabundaret gratia: quam utique veri Israelitae intellexerunt, et a Deo revelante viderunt, quae ratio dispositionum, quod consilium divinarum fuerit voluntatum. (Vers. 8.) Miserator et misericors Dominus: longanimis et multae misericordiae.", "candidate_score": 0.675392, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_0_2", "bdc_text": "Salutem a deo per Christum servatorem D . Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_404", "psc_text": "atriis domus Dei nostri. Bona cohortatio et utilis, qua in Domini laudem servi ipsius incitantur: cum utique hoc non egeat Deus, cujus gloria nec minor se potest esse, nec major. Sed quia tali officio proficiunt laudatores, et discunt eum timere atque amare quem laudant, persistat fidelis devotio in divinarum confessione virtutum, ut observantia consuetudinis fiat sacrificium voluntatis. Quales autem esse debeant praedicatores Dei consequenter ostenditur, cum dicitur, Qui statis in domo Domini, in atriis domus Dei nostri; id est, qui in praeceptis Dei infatigabiles permanetis, ex hoc ipso quod in Domini domo statis, ipsi gratias agitis, qui solvit compeditos, illuminavit caecos, erexit elisos (Psal. CXLV, 7 et 8), et dedit vobis spiritum intelligentiae, qui vos in dilectionem et in laudem ejus accenderet. (Vers. 3.) Laudate Dominum, quoniam bonus Dominus; psallite nomini ejus, quoniam suavis est. Laus Domini nec uberius significari, nec plenius potest, quam cum dicitur bonus. Verum hoc non", "candidate_score": 0.675302, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1_3", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum . Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen :", "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_198", "psc_text": "eorum et protector eorum est. Spes enim quae videtur, non est spes. Quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus, speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24) . Sed ut perduret usque in finem ipsa patientia, adjutor et protector est Dominus. (Vers. 10.) Domus Aaron speravit in Domino: adjutor eorum et protector eorum est. 427 Ergo etiam sublimiores quique, atque in summo excellentes gradu, etiam ipsi perseveranter currant, donec apprehendant in quo apprehensi sunt, et cognoscant sicut et cogniti sunt, adjutorio et protectione Domini muniuntur. (Vers. 11, 12.) Qui timent Dominum, speraverunt in Domino: adjutor eorum et protector eorum est. Dominus memor fuit nostri, et benedixit nos. Omnes, inquit, timentes Dominum, et sperantes in Domino, auxilio ipsius perficiuntur. Non enim nostris meritis praevenimus misericordiam Domini, sed Dominus memor fuit nostri, et benedixit nos. (Vers. 12, 13.) Benedixit domum Israel, benedixit domum Aaron. Benedixit omnes timentes Dominum. Hoc", "candidate_score": 0.67355, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1_3", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum . Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen :", "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_197", "psc_text": "erubuerit quod illi charius est, multo facilius avertitur a veneratione viliorum: ut intelligat etiam in auro et argento nihil aliud esse quam terram. (Vers. 5-8.) Os enim habent, et non loquentur; oculos habent, et non videbunt. Aures habent, et non audient; nares habent, et non odorabunt. Manus habent, et non contrectabunt; pedes habent, et non ambulabunt: non clamabunt in faucibus suis. Similes sint illis omnes qui faciunt ea, et omnes qui confidunt in eis. Videant ergo impii apertis et sentientibus oculis, et adorent clausis et mortuis mentibus, nec videntia, nec viventia simulacra. (Vers. 9.) Domus Israel sperat in Domino: adjutor eorum et protector eorum est. Spes enim quae videtur, non est spes. Quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus, speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24) . Sed ut perduret usque in finem ipsa patientia, adjutor et protector est Dominus. (Vers. 10.) Domus Aaron speravit in", "candidate_score": 0.667332, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1_3", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum . Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen :", "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_112", "psc_text": "Ad vivendum in bonitate electorum tuorum, ad laetandum in laetitia gentis tuae, ut lauderis cum haereditate tua. Non enim de gentibus solas congregat oves quae perierunt domus Israel (Matth. X, 6); sed etiam illas quae non sunt de hoc ovili (Joan. X, 16); ut sit unus grex, ut dictum est, et unus pastor (Ibidem). Judaei vero computant ad suum regnum visibile istam pertinere prophetiam: quia spe invisibilium bonorum gaudere non norunt, in laqueos illius ruituri sunt de quo Dominus ait, Ego veni in nomine Patris, et non suscepistis me; alius veniet in nomine suo, hunc suscipietis (Joan. V, 43) . (Ibid.) Et dicet omnis populus, id est, omnis electio praedestinatorum, omnes filii promissionis, qui sunt ex circumcisione, et in praeputio gens sancta, populus adoptionis. Fiat, fiat. PSALMUS CVI. (Vers. 1.) Confitemini Domino, quoniam suavis est, quoniam in saeculum misericordia ejus. Confiteri potest suavitatem Domini, qui gustavit. Nam quomodo dicet suave", "candidate_score": 0.665958, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant .", "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_198", "psc_text": "eorum et protector eorum est. Spes enim quae videtur, non est spes. Quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus, speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24) . Sed ut perduret usque in finem ipsa patientia, adjutor et protector est Dominus. (Vers. 10.) Domus Aaron speravit in Domino: adjutor eorum et protector eorum est. 427 Ergo etiam sublimiores quique, atque in summo excellentes gradu, etiam ipsi perseveranter currant, donec apprehendant in quo apprehensi sunt, et cognoscant sicut et cogniti sunt, adjutorio et protectione Domini muniuntur. (Vers. 11, 12.) Qui timent Dominum, speraverunt in Domino: adjutor eorum et protector eorum est. Dominus memor fuit nostri, et benedixit nos. Omnes, inquit, timentes Dominum, et sperantes in Domino, auxilio ipsius perficiuntur. Non enim nostris meritis praevenimus misericordiam Domini, sed Dominus memor fuit nostri, et benedixit nos. (Vers. 12, 13.) Benedixit domum Israel, benedixit domum Aaron. Benedixit omnes timentes Dominum. Hoc", "candidate_score": 0.665597, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_44_46", "bdc_text": "Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua . Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 . Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus .", "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_154", "psc_text": "PSALMUS CIX. (Vers. 1.) Dixit Dominus Domino meo, Sede a dextris meis: Donec ponam inimicos tuos, scabellum pedum tuorum. Dominus noster Jesus Christus cum a Judaeis quaereret cujus filium esse dicerent Christum, et respondissent, David: continuo illis respondentibus ait, Quomodo ergo David in spiritu dicit eum Dominum, Dixit Dominus Domino meo, Sede a dextris meis: donec ponam inimicos tuos sub pedibus tuis? Si ergo in spiritu vocat eum Dominum, quomodo filius ejus est (Matth. XXII, 43) ? Judaei sub hac interrogatione tacuerunt; ipsum quoque esse Dominum et filium David non agnoverunt, nec agnoscere voluerunt; et maluerunt inflata taciturnitate disrumpi, quam humili confessione eruditionem mereri. Nos autem Evangelio ipsius veritatis edocti, novimus Jesum Christum et Dominum esse David, secundum quod In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum: hoc erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil (Joan.", "candidate_score": 0.660783, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_44_46", "bdc_text": "Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua . Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 . Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus .", "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_156", "psc_text": "II, 7) . Hoc ergo et David ipse in spiritu videns, initio Psalmi hujus effatus est, dicens, Dixit Dominus Domino meo, Sede a dextris meis: donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum. Sedet autem Christus ad dexteram Patris post resurrectionem a mortuis, et ascensionem in coelum (Marc. XVI, 19). Unde etiam eo ipso quo erat Christus filius David, factus est dominus David. Illud enim quod natum est ex semine David, ita honoratum est, ut ei cum esset filius, esset et Dominus. Secundum hanc enim dispensationem, etiam ab Apostolo de Christo dicitur, Propter quod eum exaltavit a mortuis, et donavit illi nomen quod est super omne nomen, ut in nomine Jesu omne genu flectatur, coelestium, terrestrium, et infernorum; et omnis lingua confiteatur quoniam Dominus Jesus in gloria Dei Patris est (Philip. II, 9) . Sedet autem 416 Dominus ad dexteram Patris, et inimici ejus subjiciuntur sub pedibus. Omnis enim qui ei", "candidate_score": 0.65853, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_45_47", "bdc_text": "Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 . Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus . T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse :", "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_154", "psc_text": "PSALMUS CIX. (Vers. 1.) Dixit Dominus Domino meo, Sede a dextris meis: Donec ponam inimicos tuos, scabellum pedum tuorum. Dominus noster Jesus Christus cum a Judaeis quaereret cujus filium esse dicerent Christum, et respondissent, David: continuo illis respondentibus ait, Quomodo ergo David in spiritu dicit eum Dominum, Dixit Dominus Domino meo, Sede a dextris meis: donec ponam inimicos tuos sub pedibus tuis? Si ergo in spiritu vocat eum Dominum, quomodo filius ejus est (Matth. XXII, 43) ? Judaei sub hac interrogatione tacuerunt; ipsum quoque esse Dominum et filium David non agnoverunt, nec agnoscere voluerunt; et maluerunt inflata taciturnitate disrumpi, quam humili confessione eruditionem mereri. Nos autem Evangelio ipsius veritatis edocti, novimus Jesum Christum et Dominum esse David, secundum quod In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum: hoc erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil (Joan.", "candidate_score": 0.653922, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant .", "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_197", "psc_text": "erubuerit quod illi charius est, multo facilius avertitur a veneratione viliorum: ut intelligat etiam in auro et argento nihil aliud esse quam terram. (Vers. 5-8.) Os enim habent, et non loquentur; oculos habent, et non videbunt. Aures habent, et non audient; nares habent, et non odorabunt. Manus habent, et non contrectabunt; pedes habent, et non ambulabunt: non clamabunt in faucibus suis. Similes sint illis omnes qui faciunt ea, et omnes qui confidunt in eis. Videant ergo impii apertis et sentientibus oculis, et adorent clausis et mortuis mentibus, nec videntia, nec viventia simulacra. (Vers. 9.) Domus Israel sperat in Domino: adjutor eorum et protector eorum est. Spes enim quae videtur, non est spes. Quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus, speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24) . Sed ut perduret usque in finem ipsa patientia, adjutor et protector est Dominus. (Vers. 10.) Domus Aaron speravit in", "candidate_score": 0.653652, "ce_score": null } ] }, { "rank": 8, "cf_id": "cf021", "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana", "max_score": 0.69183, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3010_sent_8_10", "bdc_text": "Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo . Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur . Haec igitur hactenus de istis adolescentibus , propter quos maxima instituta fuit haec scriptio .", "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_312", "psc_text": "Hic aliquis forsitan quaerit utrum auctores nostri, quorum scripta divinitus inspirata canonem nobis saluberrima auctoritate fecerunt, sapientes tantummodo, an eloquentes etiam nuncupandi sint. Quae quidem quaestio apud meipsum, et apud eos qui mecum quod dico sentiunt, facillime solvitur. Nam ubi eos intelligo, non solum nihil eis sapientius, verum etiam nihil eloquentius mihi videri potest. Et audeo dicere, omnes qui recte intelligunt quod illi loquuntur, simul intelligere non eos aliter loqui debuisse. Sicut est enim quaedam eloquentia quae magis aetatem juvenilem decet, est quae senilem; nec jam dicenda est eloquentia, si personae non congruat eloquentis: ita est quaedam, quae viros summa auctoritate dignissimos planeque divinos decet. Hac illi locuti sunt, nec ipsos decet alia, nec alios ipsa: ipsis enim congruit; alios autem, quanto videtur humilior, tanto altius non ventositate, sed soliditate transcendit. Ubi vero non eos intelligo, minus quidem mihi apparet eorum eloquentia, sed eam tamen non dubito esse talem, qualis", "candidate_score": 0.69183, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1_3", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum . Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen :", "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_280", "psc_text": "carnali, qui est unius gentis, novitate gratiae, non nobilitate patriae, et mente non gente distinguitur: sed altitudo prophetica dum de illo vel ad illum loquitur, latenter transit ad hunc; et cum jam de isto vel ad istum loquatur, adhuc de illo vel ad illum loqui videtur; non intellectum Scripturarum nobis quasi hostiliter invidens, sed exercens medicinaliter nostrum. Unde et illud quod ait, Et inducam vos in terram vestram; et paulo post, tanquam idipsum repetens, Et habitabitis, inquit, in terra quam dedi patribus vestris; non carnaliter sicut carnalis Israel, sed spiritualiter sicut spiritualis debemus accipere. Ecclesia quippe sine macula et ruga (Ephes. V, 27) ex omnibus gentibus congregata, atque in aeternum regnatura cum Christo, ipsa est terra beatorum, terra viventium (Psal. XXVI, 13); ipsa intelligenda est patribus data, quando eis certa et incommutabili Dei voluntate promissa est: quoniam ipsa promissionis vel praedestinationis firmitate jam data est, quae danda suo tempore a", "candidate_score": 0.67321, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_5_7", "bdc_text": "Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione . Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores . Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum .", "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_184", "psc_text": "constituta tamen inter incommutabilem supra se veritatem, et mutabilia infra se caetera, ad unius Dei laudem atque dilectionem cuncta convertere, a quo cuncta esse cognoscit; doctus videri potest, esse autem sapiens nullo modo. CAPUT XXXIX.-- Quibus ex supra notatis disciplinis quove animo danda opera. Leges humanae. 58. Quamobrem videtur mihi studiosis et ingeniosis adolescentibus, et timentibus Deum, beatamque vitam quaerentibus, salubriter praecipi ut nullas doctrinas quae praeter Ecclesiam Christi exercentur, tanquam ad beatam vitam capessendam secure sequi audeant, sed eas sobrie diligenterque dijudicent: et si quas invenerint ab hominibus institutas, varias propter diversam voluntatem instituentium, et ignotas propter suspiciones errantium, maxime si habent etiam cum daemonibus initam societatem per quarumdam signi cationum quasi quaedam pacta atque conventa; repudient penitus et detestentur; alienent etiam studium a superfluis et luxuriosis hominum institutis. Illa vero instituta hominum, quae ad societatem conviventium valent, pro ipsa hujus vitae necessitate non negligant. In caeteris autem doctrinis,", "candidate_score": 0.666752, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17_19", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans . Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ; oportere concionatorem lenem atque mansuetum esse etc.", "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_380", "psc_text": "dubio aures clausula numerosiore mulceret: sed gravior interpres etiam ordinem maluit tenere verborum. Quomodo autem hoc in graeco eloquio sonet, quo est locutus Apostolus, viderint ejus eloquii usque ad ista doctiores: mihi tamen quod nobis eodem verborum ordine interpretatum est, nec ibi videtur currere numerose. 41. Sane hunc elocutionis ornatum, qui numerosis fit clausulis, deesse fatendum est auctoribus nostris. Quod utrum per interpretes factum sit, an (quod magis arbitror) consulto illi haec plausibilia devitaverint, affirmare non audeo, quoniam me fateor ignorare. Illud tamen scio, quod si quisquam hujus numerositatis peritus illorum clausulas eorumdem numerorum lege componat, quod facillime fit mutatis quibusdam verbis, quae tantumdem significatione valent, vel mutato eorum quae invenerit ordine; nihi. illorum quae velut magna in scholis grammaticorum aut rhetorum didicit, illis divinis viris defuisse cognoscet: et multa reperiet locutionis genera tanti decoris, quae quidem et in nostra, sed maxime in sua lingua decora sunt, quorum nullum in", "candidate_score": 0.649872, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_25", "bdc_text": "Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur .", "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_126", "psc_text": "hebraea, non est dubitandum habere non parvam vim atque adjutorium ad solvenda aenigmata Scripturarum, si quis ea possit interpretari: quod nonnulli ejusdem linguae periti viri, non sane parvum beneficium posteris contulerunt, qui separata de Scripturis eadem omnia verba interpretati sunt; et quid sit Adam, quid Eva, quid Abraham, quid Moyses; sive etiam locorum nomina, quid sit Jerusalem, vel Sion, vel Jericho, vel Sina, vel Libanus, vel Jordanis; vel quaecumque alia in illa lingua nobis sunt incognita nomina: quibus apertis et interpretatis, multae in Scripturis figuratae locutiones manifestantur. 24. Rerum autem ignorantia facit obscuras figuratas locutiones, cum ignoramus vel animantium, vel lapidum, vel herbarum naturas, aliarumve rerum, quae plerumque in Scripturis similitudinis alicujus gratia ponuntur. Nam et de serpente quod notum est, totum corpus eum pro capite objicere ferientibus, quantum illustrat sensum illum, quo Dominus jubet astutos nos esse sicut serpentes (Matth. X, 16); ut scilicet pro capite nostro, quod est", "candidate_score": 0.647196, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_8", "bdc_text": "Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo .", "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_358", "psc_text": "ait, Nolite cogitare quomodo aut quid loquamini; dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri qui loquitur in vobis (Matth. X, 19, 20) . Si ergo loquitur in eis Spiritus sanctus, qui persequentibus traduntur pro Christo, cur non et in eis qui tradunt discentibus Christum? CAPUT XVI.-- Docendi praecepta non superfluo dantur ab homine, tametsi doctores efficiat Deus. 33. Quisquis autem dicit non esse hominibus praecipiendum quid, vel quemadmodum doceant, si doctores sanctus efficit Spiritus, potest dicere nec orandum nobis esse, quia Dominus ait, Scit pater vester quid vobis necessarium sit, prius quam petatis ab eo (Id. VI, 8) ; aut apostolum Paulum Timotheo et Tito non debuisse praecipere quid, vel quemadmodum praeciperent aliis. Quas tres apostolicas Epistolas ante oculos habere debet, cui est in Ecclesia doctoris persona imposita. Nonne in prima ad Timotheum legitur: Annuntia haec et doce (I", "candidate_score": 0.636661, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_38", "bdc_text": "Quum itaque videam in aula tanta scelera defendi , quid quaeso in. . .", "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_380", "psc_text": "dubio aures clausula numerosiore mulceret: sed gravior interpres etiam ordinem maluit tenere verborum. Quomodo autem hoc in graeco eloquio sonet, quo est locutus Apostolus, viderint ejus eloquii usque ad ista doctiores: mihi tamen quod nobis eodem verborum ordine interpretatum est, nec ibi videtur currere numerose. 41. Sane hunc elocutionis ornatum, qui numerosis fit clausulis, deesse fatendum est auctoribus nostris. Quod utrum per interpretes factum sit, an (quod magis arbitror) consulto illi haec plausibilia devitaverint, affirmare non audeo, quoniam me fateor ignorare. Illud tamen scio, quod si quisquam hujus numerositatis peritus illorum clausulas eorumdem numerorum lege componat, quod facillime fit mutatis quibusdam verbis, quae tantumdem significatione valent, vel mutato eorum quae invenerit ordine; nihi. illorum quae velut magna in scholis grammaticorum aut rhetorum didicit, illis divinis viris defuisse cognoscet: et multa reperiet locutionis genera tanti decoris, quae quidem et in nostra, sed maxime in sua lingua decora sunt, quorum nullum in", "candidate_score": 0.599061, "ce_score": null } ] }, { "rank": 9, "cf_id": "cf021", "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", "max_score": 0.690769, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3010_sent_0_2", "bdc_text": "Salutem a deo per Christum servatorem D . Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_900", "psc_text": "domo Domini per omnes dies vitae meae. Et quid ibi facies? Ut contempler delectationem Domini (Psal. XXVI, 4) . Et laudetur in portis vir ejus. Beati qui habitant in domo tua; in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 5) . SERMO XXXVIII . De verbis Ecclesiastici II, 1-5, Fili, accedens ad servitutem Dei, etc. Et de verbis Psalmi XXXVIII, 7, Quanquam in imagine ambulat homo, etc. De continentia et sustinentia. CAPUT PRIMUM. 1. Duae virtutes hujus vitae. Duo sunt quae in hac vita veluti laboriosa nobis praecipiuntur, continere et sustinere. Jubemur enim continere ab his quae in hoc mundo dicuntur bona, et sustinere ea quae in hoc mundo abundant mala. Illa continentia, ista sustinentia vocatur: duae virtutes quae mundant animam, et capacem faciunt divinitatis. In frenandis libidinibus et coercendis voluptatibus, ne seducat quod male blanditur, et enervet quod prosperum dicitur, continentia nobis opus est: non credere felicitati terrenae, et usque", "candidate_score": 0.690769, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1_3", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum . Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen :", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_900", "psc_text": "domo Domini per omnes dies vitae meae. Et quid ibi facies? Ut contempler delectationem Domini (Psal. XXVI, 4) . Et laudetur in portis vir ejus. Beati qui habitant in domo tua; in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 5) . SERMO XXXVIII . De verbis Ecclesiastici II, 1-5, Fili, accedens ad servitutem Dei, etc. Et de verbis Psalmi XXXVIII, 7, Quanquam in imagine ambulat homo, etc. De continentia et sustinentia. CAPUT PRIMUM. 1. Duae virtutes hujus vitae. Duo sunt quae in hac vita veluti laboriosa nobis praecipiuntur, continere et sustinere. Jubemur enim continere ab his quae in hoc mundo dicuntur bona, et sustinere ea quae in hoc mundo abundant mala. Illa continentia, ista sustinentia vocatur: duae virtutes quae mundant animam, et capacem faciunt divinitatis. In frenandis libidinibus et coercendis voluptatibus, ne seducat quod male blanditur, et enervet quod prosperum dicitur, continentia nobis opus est: non credere felicitati terrenae, et usque", "candidate_score": 0.678982, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1_3", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum . Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen :", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3599", "psc_text": "CAPUT PRIMUM. 1. Spes Christianorum de aeternis. Mundo fallaci creditur, non Deo. Sicut Apostolum dixisse meminit Sanctitas vestra, fratres charissimi, Spe salvi facti sumus: Spes autem, inquit, quae videtur, non est spes: quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus, speramus, per patientiam exspectamus. Hinc vobis exhortatorium et consolatorium praebere sermonem admonet nos ipse Dominus Deus noster, cui dicitur in Psalmo: Spes mea es tu, portio mea in terra viventium (Psal. CXLI, 6) . Ipse, inquam, qui spes nostra est in terra viventium, jubet ut vos alloquamur in hac terra morientium; ut non respiciatis quae videntur, sed quae non videntur. Quae enim videntur, temporalia sunt; quae autem non videntur, aeterna (II Cor. IV, 18) Quia ergo quod non videmus speramus, et per patientiam exspectamus; merito nobis in Psalmo dicitur, Sustine Dominum, viriliter age, et confortetur cor tuum, et sustine Dominum (Psal. XXVI, 14) . Mundi enim promissa", "candidate_score": 0.672403, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_6_8", "bdc_text": "Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores . Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum . Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1293", "psc_text": "Aurum et argentum res est non hominis sed Dei. Cur non autem miseri intelligunt, quod apud Aggaeum loquens Dominus, propterea dixerit, Meum est aurum, et meum est argentum, ut et ille qui non vult cum indigentibus communicare quod habet, cum audit praecepta faciendae misericordiae, intelligat Deum non de re illius cui jubet, sed de re sua jubere donari; et ille qui aliquid porrigit pauperi, non se arbitretur de suo facere, ne forte non tam confirmetur misericordiae nomine, quam infletur superbiae vanitate? Meum est, inquit, aurum, et meum est argentum, non vestrum, o divites terrae. Quid ergo dubitatis pauperi dare de meo, aut quid extollimini cum datis de meo? CAPUT II. 3. Quia id Deus non modo condidit, sed pro nutu administrat aliis ad subsidium et probationem, aliis ad supplicium. Et vis videre, quam justi judicis res est aurum et argentum? Avarus inde torquetur, unde misericors adjuvatur. Rem suam divina distribuente", "candidate_score": 0.664304, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_45_47", "bdc_text": "Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 . Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus . T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse :", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1290", "psc_text": "(Act. VII, 51-59). O felix somnus, et requies vera! Ecce quid est requiescere, pro inimicis orare. Sed paululum, quaeso te, sancte Stephane, expone mihi hoc, nescio quid, quare pro te stans orasti, et pro inimicis genu fixisti? Respondet fortasse quod intelligimus: Pro me stans oravi, quia pro me qui recte Deo servivi oravi, orando et impetrando non laboravi. Qui pro justo orat, non laborat: ideo stans pro se oravit. Ventum est ut oraret pro Judaeis, pro interfectoribus Christi, pro interfectoribus sanctorum, pro lapidatoribus suis, attendit nimiam et magnam esse impietatem ipsorum, quae difficile donari posset, et genu fixit. Fige genu in hac vinea, o fortis operarie: fige, inquam, genu in opere hujus vineae, fortissime operarie. Magnum opus tuum, egregium et laudandum multum. Multum altum fodisti, qui odium inimicorum de corde exuisti. Conversi ad Dominum, etc. SERMO L . De eo quod scriptum est in Aggaeo propheta, cap. II, V\\. 9,", "candidate_score": 0.66241, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_44_46", "bdc_text": "Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua . Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 . Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1248", "psc_text": "Ecce possessio ipsius sumus. Dominus, inquit, pars haereditatis meae et calicis mei (Psal. XV, 5) . Ecce possessio nostra est: sed tamen qua distinctione? Vos homines estis, ego Dominus Deus vester, dicit Dominus Deus noster. SERMO XLVIII . De verbis Michaeae prophetae, cap. VI, 6-8, Quid dignum offeram Domino, etc. Deque Psalmo LXXII, Quam bonus Israel Deus. etc. Habitus in basilica Celerinae. CAPUT PRIMUM. 1. Praedicator verbi operatur in auribus, Deus in corde. Lectiones divinorum eloquiorum, cum recitarentur, audivimus. Ea nobis est materies loquendi proposita; inde sapere debemus, inde seminare quod sapimus, adjuvante illo, in cujus manu sunt, sicut scriptum est, et nos et sermones nostri (Sap. VII, 16) . Nec frustra alio loco scriptum est, In Domino laudabo sermonem, in Domino laudabo verbum (Psal. LV, 11) . Hoc laudatur in Domino, quod dat Dominus. Quamvis ergo infirmi simus, vasa tamen sumus ejus: capimus quantum possumus, communicamus sine livore quod", "candidate_score": 0.661038, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_45_47", "bdc_text": "Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 . Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus . T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse :", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1583", "psc_text": "14) ? Quia ergo quomodo credatur in Deum, et accepistis, et tenuistis, et reddidistis: accipite hodie quomodo invocetur Deus. Ipse Filius sicut audistis, cum Evangilium legeretur, docuit discipulos suos et fideles suos hanc Orationem. Spem habemus obtinendae causae nostrae, quando talis jurisperitus nobis Preces dictavit. Assessor Patris, sicut confessi estis, qui sedet ad dexteram Patris: ipse est advocatus noster, qui futurus est judex noster. Inde enim venturus est judicare vivos et mortuos. Tenete ergo et hanc Orationem, quam reddituri estis ad octo dies. Quicumque autem vestrum non bene Symbolum reddiderunt, habent spatium, teneant: quia die sabbati audientibus omnibus qui aderunt reddituri estis, die sabbati novissimo, quo die baptizandi estis. Ad octo autem dies ab hodierno die reddituri estis hanc Orationem, quam hodie accepistis. CAPUT II. 2. Omnium unus pater. Cujus caput est, Pater noster, qui es in coelis. Invenimus Patrem in coelis: attendamus quemadmodum vivamus in terris. Sic enim debet", "candidate_score": 0.658722, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_44_46", "bdc_text": "Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua . Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 . Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1556", "psc_text": "Dominus noster Jesus Christus docuit nos orationem: et cum sit ipse Dominus, sicut in Symbolo accepistis et reddidistis, Filius Dei unicus, tamen noluit esse unus. Unicus est, et unus esse noluit: fratres habere dignatus est. Quibus enim dicit, Dicite, Pater noster, qui es in coelis? Quem voluit a nobis appellari Patrem nostrum, nisi Patrem suum? Numquid invidit nobis? Parentes aliquando cum genuerint unum filium, duos, tres; jam timent generare, ne faciant alios mendicare. Sed quia talis est haereditas quam nobis promittit, quam multi obtineant, et angustias nemo patiatur; ideo in suam fraternitatem vocavit populos gentium, et habet Unicus innumerabiles fratres qui dicant, Pater noster qui es in coelis. Dixerunt ista qui fuerunt ante nos: dicturi sunt qui erunt post nos. Videte quantos fratres habeat Unicus in sua gratia, communicans cum illis hereditatem, pro quibus pertulit mortem. Habebamus patrem et matrem in terra, ut nasceremur ad labores et mortem: invenimus alios", "candidate_score": 0.658453, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_32", "bdc_text": "panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1531", "psc_text": "quo dicebat Dominus in Evangelio, Non est bonum tollere panem filiorum, et mittere canibus (Matth. XV, 26) ? Est plane. Quis est iste panis? et quare dicitur quotidianus? Et iste necessarius est: etenim sine illo vivere non possumus; sine pane non possumus. Impudentia est ut a Deo petas divitias: non est impudentia ut petas panem quotidianum. Aliud est unde superbias, aliud est unde vivas. Tamen quia iste panis visibilis et tractabilis datur et bonis et malis; est panis quotidianus quem petunt filii. Ipse est sermo Dei, qui nobis quotidie erogatur. Panis noster quotidianus est: inde vivunt non ventres, sed mentes. Necessarius est nobis etiam nunc operariis in vinea; cibus est, non merces. Operario enim duas res debet, qui illum conducit ad vineam, cibum, ne deficiat; et mercedem, unde gaudeat. Cibus noster quotidianus in hac terra, sermo Dei est, qui semper erogatur Ecclesiis: merces nostra post laborem vita aeterna nominatur. Iterum", "candidate_score": 0.65822, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_900", "psc_text": "domo Domini per omnes dies vitae meae. Et quid ibi facies? Ut contempler delectationem Domini (Psal. XXVI, 4) . Et laudetur in portis vir ejus. Beati qui habitant in domo tua; in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 5) . SERMO XXXVIII . De verbis Ecclesiastici II, 1-5, Fili, accedens ad servitutem Dei, etc. Et de verbis Psalmi XXXVIII, 7, Quanquam in imagine ambulat homo, etc. De continentia et sustinentia. CAPUT PRIMUM. 1. Duae virtutes hujus vitae. Duo sunt quae in hac vita veluti laboriosa nobis praecipiuntur, continere et sustinere. Jubemur enim continere ab his quae in hoc mundo dicuntur bona, et sustinere ea quae in hoc mundo abundant mala. Illa continentia, ista sustinentia vocatur: duae virtutes quae mundant animam, et capacem faciunt divinitatis. In frenandis libidinibus et coercendis voluptatibus, ne seducat quod male blanditur, et enervet quod prosperum dicitur, continentia nobis opus est: non credere felicitati terrenae, et usque", "candidate_score": 0.654651, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_26", "bdc_text": "Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3939", "psc_text": "quid sperandum, et quid timendum sit. Secundum hoc enim sperandum est, quoniam pretiosa in conspectu Domini mors sanctorum ejus (Psal. CXV, 15) : secundum hoc autem timendum est, quia mors peccatorum pessima (Psal. XXXIII, 22) . Ideoque propter spem, In memoria aeterna erit justus: propter timorem, Ab auditu malo non timebit (Psal. CXI, 7) . Erit enim auditus quo nullus sit pejor, quando dicetur sinistris, Ite in ignem aeternum. Ab hoc auditu malo justus non timebit. Erit enim ad dexteram inter illos quibus dicetur, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum (Matth. XXV, 41, 34) . In hac autem vita, quae media ante summa bona et ante summa mala ducitur, in medio bonorum malorumque mediorum, id est, in neutra parte summorum; quia et bona quaecumque hic fuerint homini, in comparatione bonorum aeternorum nulla sunt; et mala quaecumque in hac vita experitur homo, in comparatione ignis aeterni nec comparanda sunt: in hac", "candidate_score": 0.654563, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_41", "bdc_text": "Quod ut tua faciat humanitas per occasionem , ego communis patriae nomine etiam atque etiam oro .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1293", "psc_text": "Aurum et argentum res est non hominis sed Dei. Cur non autem miseri intelligunt, quod apud Aggaeum loquens Dominus, propterea dixerit, Meum est aurum, et meum est argentum, ut et ille qui non vult cum indigentibus communicare quod habet, cum audit praecepta faciendae misericordiae, intelligat Deum non de re illius cui jubet, sed de re sua jubere donari; et ille qui aliquid porrigit pauperi, non se arbitretur de suo facere, ne forte non tam confirmetur misericordiae nomine, quam infletur superbiae vanitate? Meum est, inquit, aurum, et meum est argentum, non vestrum, o divites terrae. Quid ergo dubitatis pauperi dare de meo, aut quid extollimini cum datis de meo? CAPUT II. 3. Quia id Deus non modo condidit, sed pro nutu administrat aliis ad subsidium et probationem, aliis ad supplicium. Et vis videre, quam justi judicis res est aurum et argentum? Avarus inde torquetur, unde misericors adjuvatur. Rem suam divina distribuente", "candidate_score": 0.6541, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_6", "bdc_text": "Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1293", "psc_text": "Aurum et argentum res est non hominis sed Dei. Cur non autem miseri intelligunt, quod apud Aggaeum loquens Dominus, propterea dixerit, Meum est aurum, et meum est argentum, ut et ille qui non vult cum indigentibus communicare quod habet, cum audit praecepta faciendae misericordiae, intelligat Deum non de re illius cui jubet, sed de re sua jubere donari; et ille qui aliquid porrigit pauperi, non se arbitretur de suo facere, ne forte non tam confirmetur misericordiae nomine, quam infletur superbiae vanitate? Meum est, inquit, aurum, et meum est argentum, non vestrum, o divites terrae. Quid ergo dubitatis pauperi dare de meo, aut quid extollimini cum datis de meo? CAPUT II. 3. Quia id Deus non modo condidit, sed pro nutu administrat aliis ad subsidium et probationem, aliis ad supplicium. Et vis videre, quam justi judicis res est aurum et argentum? Avarus inde torquetur, unde misericors adjuvatur. Rem suam divina distribuente", "candidate_score": 0.653914, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_46", "bdc_text": "Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1556", "psc_text": "Dominus noster Jesus Christus docuit nos orationem: et cum sit ipse Dominus, sicut in Symbolo accepistis et reddidistis, Filius Dei unicus, tamen noluit esse unus. Unicus est, et unus esse noluit: fratres habere dignatus est. Quibus enim dicit, Dicite, Pater noster, qui es in coelis? Quem voluit a nobis appellari Patrem nostrum, nisi Patrem suum? Numquid invidit nobis? Parentes aliquando cum genuerint unum filium, duos, tres; jam timent generare, ne faciant alios mendicare. Sed quia talis est haereditas quam nobis promittit, quam multi obtineant, et angustias nemo patiatur; ideo in suam fraternitatem vocavit populos gentium, et habet Unicus innumerabiles fratres qui dicant, Pater noster qui es in coelis. Dixerunt ista qui fuerunt ante nos: dicturi sunt qui erunt post nos. Videte quantos fratres habeat Unicus in sua gratia, communicans cum illis hereditatem, pro quibus pertulit mortem. Habebamus patrem et matrem in terra, ut nasceremur ad labores et mortem: invenimus alios", "candidate_score": 0.653557, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_2_4", "bdc_text": "Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum . Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen : Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3268", "psc_text": "XIX, 21-29) ? Et dixit Dominus quid eis hic daret, quid in futurum reservaret. Tamen iste jam ex eorum numero erat, qui haec fecerant. At ubi ventum est ad articulum passionis, ad vocem unius ancillae ter negavit eum, cum quo se moriturum esse promiserat. CAPUT IX. 10. Ad perfectionem et ad charitatem imitatione Christi pervenitur. Intendat ergo Charitas vestra: Vade, inquit, omnia tua vende, da pauperibus, et habebis thesaurum in coelo; et veni, sequere me. Perfectus est Petrus, jam Domino in coelo sedente ad dexteram Patris, tunc perfectus est et maturus factus. Ad passionem ergo cum sequeretur Dominum, non erat perfectus: at ubi coepit non esse in terra quem sequeretur, tunc perfectus est. Imo vero semper ante te habes quem sequaris: Dominus exemplum in terra posuit, cum Evangelium tibi reliquit, in Evangelio tecum est. Non enim mentitus est, dicens: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus, usque ad consummationem saeculi (Id.", "candidate_score": 0.653456, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_26", "bdc_text": "Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_431", "psc_text": "videte quemadmodum vivere debeatis. Quis non contemnat ebriositatis peccatum? Abundat tale peccatum, et contemnitur. Jam cor ebriosum perdidit sensum, non habet dolorem, quia nec salutem. Quando aliquid pungitur et dolet, aut sanum est, aut est in illo spes aliqua sanitatis: quando autem tangitur, pungitur, vellicatur, nec dolet; pro mortuo habendum est, ac de corpore praecidendum. Sed aliquando nos parcimus, et non novimus nisi loqui: excommunicare, de Ecclesia projicere pigri sumus. Aliquando enim timemus ne ipso flagello pejor fiat qui caeditur. Et quamvis qui tales sunt, jam in anima mortui sint: tamen quia Medicus noster omnipotens est, non est desperandum de his; sed totis viribus supplicandum, ut aures cordis, quas clausas habere probantur, Dominus aperire dignetur. Sed numquid ille parcet, numquid silebit quem timere debemus? Audistis in ipso Psalmo, fratres mei, cum enumeraret peccata peccatoris, ait, Haec fecisti, et tacui. Contra hoc dictum est, Veniet, et non silebit. Praesentia sua non", "candidate_score": 0.647581, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_6", "bdc_text": "Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1302", "psc_text": "operante misericordia praebetur hospitalitas peregrinis, aluntur famelici, nudi vestiuntur, inopes adjuvantur, captivi redimuntur, construuntur ecclesiae, reficiuntur lassi, pacantur litigiosi, reparantur naufragi, curantur aegroti, corporales opes dispertiuntur in terra, spirituales reconduntur in coelo? Quis haec facit? Misericors et bonus. Unde facit? De auro et argento. Cui serviens haec facit? Ei qui dixit, Meum est aurum, et meum est argentum. Videtis jam, ut arbitror, fratres, quam magno errore magnaque dementia in res ipsas quibus homines male utuntur, crimen male utentium transferatur. Nam si propterea vituperatur aurum et argentum, quia homines avaritia depravati, neglectis praeceptis omnipotentissimi Creatoris, in ea quae condidit detestabili cupiditate rapiuntur; vituperetur etiam omnis Dei creatura, quia, sicut Apostolus dicit, perversi quidam homines coluerunt et servierunt creaturae potius quam Creatori, qui est benedictus in saecula (Rom. 1, 25) . Vituperetur etiam iste sol: quem certe iidem Manichaei, quoniam non intelligunt esse creaturam, tanquam ipsum Creatorem, vel tanquam ejus aliquam partem", "candidate_score": 0.646706, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_4", "bdc_text": "Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2484", "psc_text": "Quid enim dicit? Ibo prius sepelire patrem meum. Fides cordis ejus Domino se ostendebat: sed pietas differebat. Dominus autem Christus quando parat homines Evangelio, nullam excusationem vult interponi carnalis hujus temporalisque pietatis. Haec quidem et lex Dei habet, et ipse Dominus arguit Judaeos, quia destruebant ipsum mandatum Dei. Et Paulus apostolus in Epistola sua posuit, et dixit: Hoc est mandatum primum in repromissione. Quod? Honora patrem tuum, et matrem tuam (Ephes. VI, 2) . Deus utique dixit. Volebat ergo iste juvenis obtemperare Deo, et sepelire patrem suum: sed est locus, et est tempus, et est res, quae huic rei, huic tempori, huic loco serviat. Honorandus est pater, sed obediendum est Deo. Amandus est generator, sed praeponendus est Creator. Ego, inquit, ad Evangelium te voco, ad aliud opus mihi necessarius es: majus est hoc, quam quod vis facere. Sine mortuos sepelire mortuos suos. Pater tuus mortuus est: sunt alii mortui qui", "candidate_score": 0.646003, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_18", "bdc_text": "Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ;", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_181", "psc_text": "Assumpta enim mente vidit nescio quid, quod plus ad illum erat. Hoc erat quod verum erat. Dixi, inquit, in ecstasi mea. Quid? Projectus sum a facie oculorum tuorum (Psal. XXX, 23) . Cum ergo ad id quod dicebatur, non ad id quod videbatur, longe se imparem videret Moyses et quasi minus capacem, unde inflammatus ipso desiderio videndi quod est, dicebat Deo cum quo loquebatur, Ostende mihi temetipsum (Exod. XXXIII, 13, 18) : quasi ergo ab illa excellentia essentiae longe dissimilis desperaret, erigit desperantem, quoniam vidit timentem: tanquam diceret, Quoniam dixi, Ego sum qui sum, et, Qui est, misit me; intellexisti quid sit esse, et desperasti te capere: erige spem, Ego sum Deus Abraham, Isaac et Jacob; sic sum quod sum, sic sum ipsum esse, sic sum cum ipso esse, ut nolim hominibus deesse. Si quo modo possumus Dominum quaerere et investigare eum qui est, et quidem non longe positum ab", "candidate_score": 0.63184, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_45", "bdc_text": "Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_208", "psc_text": "vultis? Pentecosten diem festum Scriptura sancta de septimanis factum commemorat. Habetis in scriptura Tobiae, ubi evidenter dicitur istum diem factum de septimanis (Tob. II, 1, secund. LXX). Septies enim septem, quadraginta novem in summa redeunt. Sed tanquam ut redeatur ad caput: Spiritu enim sancto ad unitatem colligimur, non ab unitate dispergimur: ideo ad quadraginta novem additur unum unitatis, et fiunt quinquaginta. Non ergo jam sine causa quinquagesimo die post ascensionem Domini venit Spiritus sanctus. Resurrexit Dominus, ascendit ab inferis, nondum in coelum: ab illa resurrectione, ab illa ab inferis assumptione numerantur quinquaginta dies, et venit Spiritus sanctus, in quinquagenario numero tanquam natalem sibi apud nos faciens. Quadraginta enim diebus hic conversatus est Dominus cum discipulis suis, quadragesimo die ascendit in coelum, et peractis ibi decem diebus, tanquam decimo praeceptorum signo, venit Spiritus sanctus; quia nemo implet legem nisi per gratiam Spiritus sancti. Itaque, fratres, manifestum est septenarium istum numerum ad", "candidate_score": 0.631471, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_29", "bdc_text": "Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ;", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1997", "psc_text": "Sed unde rami naturales praecidi meruerunt, nisi superbia? Unde oleaster inseri, nisi humilitate? Unde et ista mulier dixit, Ita, Domine: nam et canes edunt de micis quae cadunt de mensa dominorum suorum. Et inde audit, O mulier, magna est fides tua! Sic et ille Centurio: Non sum dignus ut sub tectum meum intres. Amen dico vobis non inveni tantam fidem in Israel. Discamus, aut teneamus humilitatem. Si nondum habemus, discamus: si habemus, non amittamus. Si nondum habemus, habeamus, ut inseramur: si jam habemus, teneamus, ne praecidamur. SERMO LXXVIII . De verbis Evangelii Matthaei, cap. XVII, 1-8, Post dies sex assumpsit Jesus Petrum, et Jacobum, et Joannem fratrem ejus, etc. 1. Regnum Christi. Inspicienda nobis et tractanda est, charissimi, visio ista, quam Dominus demonstravit in monte. Ipsa est enim de qua dixerat: Amen dico vobis, quia sunt hic quidam de circumstantibus, qui non gustabunt mortem, donec videant Filium hominis in regno", "candidate_score": 0.622891, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_13", "bdc_text": "Interim vero , dum pater feris dat operam , filius maior per suos lenones curavit sibi adduci scortum Marpurgo .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2911", "psc_text": "intelligit, patienter ferat qui non intelligit: quod non intelligit ferat, et ut intelligat differat. CAPUT VII. 9. Refellit Arianos. Carnalem ipsorum sensum explodit. Quae fecit Pater nonnisi per Filium fecit. Non ergo ait, Quaecumque Pater facit, talia Filius facit: tanquam alia faciat Pater, et alia Filius. Videbatur enim tanquam hoc dixisse, cum superius diceret, Non facit a se Filius quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem. Intende: neque ibi ait, Nisi quod audierit Patrem jubentem; sed, Viderit, inquit, Patrem facientem. Si ergo carnalem intellectum, vel potius sensum interrogemus, quasi duos sibi proposuit artifices, Patrem et Filium; Patrem facientem nullo viso, Filium facientem a Patre viso. Carnalis adhuc aspectus est. Verumtamen ut ea quae superiora sunt intelligamus, ista humiliora et abjecta non declinemus. Primo sic nobis ante oculos constituamus aliquid, putemus esse duos fabros, patrem et filium. Fecit pater arcam, quam filius facere non poterat, nisi patrem videret facientem: attendit arcam quam", "candidate_score": 0.613104, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_13", "bdc_text": "Interim vero , dum pater feris dat operam , filius maior per suos lenones curavit sibi adduci scortum Marpurgo .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2212", "psc_text": "CAPUT III. 3. Miracula nunc majora Christus operatur. Haec ergo fecit Dominus, ut invitaret ad fidem. Haec fides nunc fervet in Ecclesia, toto orbe diffusa. Et nunc majores sanitates operatur, propter quas non est dedignatus tunc exhibere illas minores. Sicut enim animus melior est corpore; sic et melior salus animi, quam salus corporis. Modo caro caeca non aperit oculos miraculo Domini; et cor caecum aperit oculos sermoni Domini. Modo non resurgit mortale cadaver; resurgit anima, quae mortua jacebat in vivo cadavere. Modo aures corporis surdae non aperiuntur: sed quam multi habent aures clausas cordis, quae tamen verbo Dei penetrante patescunt, ut credant qui non credebant, et bene vivant qui male vivebant, et obediant qui non obediebant? et dicimus, Ille credidit; ac miramur, cum audimus de his quos aliquando duros noveramus. Cur ergo nunc miraris credentem, innocentem, Deo servientem; nisi quia conspicis videntem, quem noveras caecum; conspicis viventem, quem noveras mortuum;", "candidate_score": 0.608292, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_13", "bdc_text": "Interim vero , dum pater feris dat operam , filius maior per suos lenones curavit sibi adduci scortum Marpurgo .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1418", "psc_text": "? Adjuvet me, levet eam mecum. Nam infirmus sum illi, et gravis est mihi. CAPUT III. 4. Opera Patris et Filii inseparabilia. Solet haec quaestio ab studiosissimis fratribus proponi, solet in amatorum verbi Dei sermone versari, solet pro hac multum pulsari ad Deum, dicentibus hominibus: Facit aliquid Pater, quod non facit Filius; aut facit aliquid Filius quod non facit Pater? Interim de Patre et Filio dicamus. Cum autem hinc expedierit conatum nostrum, cui dicimus, Adjutor meus esto, ne derelinquas me (Psal. XXVI, 9) ; intelligitur etiam Spiritus sanctus ab operatione Patris et Filii nequaquam discedere. De Patre ergo et Filio, fratres, audite. Facit aliquid Pater sine Filio? Respondemus, Non. An dubitatis? Quid enim facit sine illo, per quem facta sunt omnia? Omnia, inquit, per ipsum facta sunt. Et satiate inculcans tardis, duris, litigiosis, addidit, Et sine ipso factum est nihil (Joan. I, 3) . 5. Pater omnia per Filium et", "candidate_score": 0.600387, "ce_score": null } ] }, { "rank": 10, "cf_id": "cf025", "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", "max_score": 0.689918, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3010_sent_25_27", "bdc_text": "Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur . Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum . Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1932", "psc_text": "Nam quando et aliis cognoscentibus peccant, aliis etiam cognoscentibus increpandi sunt, ne si praedicator taceat, culpam approbasse videatur, atque haec crescens in exemplum veniat, quam pastoris lingua non secat. Sancta ergo Ecclesia, cum per praedicatores suos quaedam facta malorum sub dispensatione invectionis increpat, labia quasi parcens movet; sed tamen parcendo non parcit, quia ab invectione culpae generaliter non tacet, quam specialiter tacet. Sequitur: CAPUT VI. VERS. 7.-- Sed quid agam? Si locutus fuero non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me. 8. Dolor Ecclesiae cum pravos frustra corripi conspicit. --Hoc personae beati Job qualiter congruat nullus ignorat. Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV", "candidate_score": 0.689918, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_27", "bdc_text": "Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_626", "psc_text": ". 71. Quis peccati servus, quis ab eo liber, et quod hic nemo ab eo liber. --Bene autem subditur: Et servus liber a domino suo. Scriptum quippe est, Omnis qui peccat, servus est peccati (Joan. VIII, 34) ; quia nimirum quisquis se pravo desiderio subjicit, iniquitatis dominio dudum libera mentis colla supponit. Sed huic domino contradicimus, cum iniquitati quae nos ceperat, reluctamur; cum consuetudini violenter resistimus, et desideria perversa calcantes contra hanc jus nobis libertatis ingenitae vindicamus; cum culpam poenitendo percutimus, et maculas sordium fletibus lavamus. Plerumque autem jam mens quidem quod perverse egisse se meminit, deplorat; jam prave acta non solum deserit, sed amarissimis etiam lamentis punit; sed tamen dum eorum quae egit reminiscitur, gravi de judicio pavore terretur. Jam se perfecte convertit; sed adhuc se perfecte in securitatem non erigit, quia dum quanta sit districtio extremi examinis pensat, inter spem ac formidinem sollicita trepidat, quia justus judex veniens,", "candidate_score": 0.687053, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_25_27", "bdc_text": "Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur . Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum . Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1933", "psc_text": "Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV ]. VERS. 8.-- Nunc autem oppressit me dolor meus, et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. 9. Dolor Ecclesiae dum ad malorum exempla infirmos pertrahi conspicit. --Dolore suo sancta Ecclesia premitur quando in malitia sua crescere perversos intuetur. Et quia dum pravi crescunt etiam infirmi qui in ea sunt ad sequenda studia pravitatis irritantur, recte additur: Et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. Sicut enim per ossa fortes, sic per artus infirmi quique designari solent. Membra ergo Ecclesiae ad nihilum rediguntur quando ex imitatione pravorum in hoc mundo crescentium infirmi quique deterius infirmantur. Videntes etenim felicitatem malorum, saepe", "candidate_score": 0.682876, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_27", "bdc_text": "Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1437", "psc_text": ") audire post confessionem meruit: Dominus transtulit peccatum tuum (II Reg. XII, 13) . Et tamen multis post cruciatibus afflictus ac fugiens, reatum culpae quam perpetraverat exsolvit. Sic nos salutis unda a culpa primi parentis absolvimur; sed tamen, reatum ejusdem culpae diluentes, absoluti quoque adhuc carnaliter obimus. Bene ergo dicitur: Sciens quod non parceres delinquenti, quia delicta nostra sive per nos, sive per semetipsum resecat, etiam cum relaxat. Ab electis enim suis iniquitatum maculas studet temporali afflictione tergere, quas in eis in perpetuum non vult videre. Sed saepe mens dum plus justo trepidat, dum pavore quatitur, dum sinistris suspicionibus urgetur, taedet hanc vivere, quae se ad vitam vel per labores ambigit pervenire. Unde et subsequenter adjungitur: VERS. 29.-- Si autem et sic impius sum, quare frustra laboravi? CAPUT XXXV [ Rec. XVIII ]. 314 55. Sancti ita incerti sunt ut confidant, ita confidunt ut non torpeant. --Si enim remota pietate", "candidate_score": 0.67942, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_27", "bdc_text": "Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1517", "psc_text": "et cogitabo pro peccato meo (Psal. XXXVII, 18, 19) . Sed solutis iniquitatis vinculis dimissum se noverat qui exsultabat dicens: Dirupisti vincula mea, tibi sacrificabo hostiam laudis (Psal. CXV, 16) . 94. Nisi Deus ad id nos adjuvet. --Tunc igitur ad plangendum dolorem nos Dominus dimittit, cum et mala nobis quae fecimus demonstrat, atque ad haec eadem flenda quae cognoscimus adjuvat. Culpas oculis objicit, et pia manu gratiae vincula cordis solvit, ut ad vacationem poenitentiae mens nostra se erigat, et, carnis soluta compedibus, in auctorem suum libera gressum amoris tendat. [ Vet. XLV. ] Plerumque etenim vitam nostram ipsi reprehendimus, sed tamen libenter agimus hoc quod in nobis recte reprobamus. Ad justitiam nos spiritus erigit, ad consuetudinem caro restringit. Amori suo mens renititur, sed protinus delectata captivatur. Bene itaque dicitur: Dimitte ergo me, ut plangam paululum dolorem meum, quia nisi a reatu culpae, quo nos ligavimus, misericorditer dimittamur, perfecte flere", "candidate_score": 0.6774, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_25_27", "bdc_text": "Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur . Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum . Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_626", "psc_text": ". 71. Quis peccati servus, quis ab eo liber, et quod hic nemo ab eo liber. --Bene autem subditur: Et servus liber a domino suo. Scriptum quippe est, Omnis qui peccat, servus est peccati (Joan. VIII, 34) ; quia nimirum quisquis se pravo desiderio subjicit, iniquitatis dominio dudum libera mentis colla supponit. Sed huic domino contradicimus, cum iniquitati quae nos ceperat, reluctamur; cum consuetudini violenter resistimus, et desideria perversa calcantes contra hanc jus nobis libertatis ingenitae vindicamus; cum culpam poenitendo percutimus, et maculas sordium fletibus lavamus. Plerumque autem jam mens quidem quod perverse egisse se meminit, deplorat; jam prave acta non solum deserit, sed amarissimis etiam lamentis punit; sed tamen dum eorum quae egit reminiscitur, gravi de judicio pavore terretur. Jam se perfecte convertit; sed adhuc se perfecte in securitatem non erigit, quia dum quanta sit districtio extremi examinis pensat, inter spem ac formidinem sollicita trepidat, quia justus judex veniens,", "candidate_score": 0.675213, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_32_34", "bdc_text": "panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus . Gemunt interim cum suis miseri agricolae , et nemo ne hiscere quidem audet . De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1266", "psc_text": "his malignorum spirituum vota satiantur. Qui enim per haec Deo placere non appetunt, nequaquam agri dominum, sed alienos pascunt. Fecundo itaque hypocrita et neglecto palmiti similis, servare fructum non valet, quia botrus boni operis in terra jacet. Sed tamen hac ipsa sua vecordia pascitur, quia pro bono opere a cunctis honoratur; caeteris praeeminet, subjectas hominum mentes tenet, majoribus locis attollitur, favoribus nutritur. Haec vero ei sua vecordia placet interim, sed non placebit, quia cum retributionis tempus advenerit, in poena displicet quod vecors fuit. Tunc se stulte egisse intelliget, cum pro delectatione laudis sententiam divinae increpationis acceperit. Tunc se vecordem fuisse considerat, cum se pro temporali quam percepit gloria perpetua tormenta castigant. Tunc veram scientiam supplicia aperiunt, quia per haec profecto colligitur nihil fuisse omnia quae transire potuerunt. Unde et recte subditur: CAPUT XLIV [ Rec. XXVI ]. IBID.-- Et sicut tela aranearum fiducia ejus. 72. Hypocritae fiducia vana, bona coram", "candidate_score": 0.670193, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_27", "bdc_text": "Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_631", "psc_text": "in aeternum ergo laudem misericordiae largitori nostro referimus, et nequaquam miseriae conscientia gravamur; quia dum mala nostra sine aliquo mentis malo respicimus, et nunquam erit quod corda laudantium de transactis iniquitatibus polluat, et semper erit quod haec ad laudem liberatoris accendat. Quia ergo internae lucis requies sic in se magnos sublevat, ut tamen nec parvulos derelinquat, dicatur recte: Parvus et magnus ibi sunt. Quia autem sic ibi conversi peccatoris animus culpae suae memoria tangitur, ut tamen nulla ejusdem memoriae confusione deprimatur, congrue subjungitur: Et servus liber a domino suo. LIBER QUINTUS. Reliquam capitis tertii partem a XX versu, totum caput quartum, et quinti duos priores versus enarrat. CAPUT PRIMUM. 1. Sancti hic prospera magis formidare, quam adversa. --Cum valde occulta sint divina judicia, cur in hac vita nonnunquam bonis male sit, malis bene, tunc occultiora sunt, cum et bonis hic bene est, et malis male. Nam cum bonis male est,", "candidate_score": 0.669946, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_36_38", "bdc_text": "sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur . Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ? Quum itaque videam in aula tanta scelera defendi , quid quaeso in. . .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_666", "psc_text": "Saepe enim qui in potestate sunt, ea quae recte faciunt, quia elate cogitant, amittunt; dumque se ad cuncta utiles aestimant, etiam impensae utilitatis sibi meritum damnant. Ut enim cujuslibet facta digniora sint, necesse est ut ei apud se semper indigna videantur, ne eadem bona actio agentis cor sublevet, et sublevando plus auctorem de elatione dejiciat, quam ipsos quibus forte impenditur juvet. Hinc est enim quod rex Babyloniae, dum elata mente apud se tacitus volveret, dicens: Nonne haec est Babylon, quam ego aedificavi (Dan. IV, 27) ? in irrationale animal protinus versus est. Quod enim factus fuerat perdidit, quia humiliter noluit dissimulare quod fecit. Et quia elatione cogitationis se super homines extulit, ipsum, quem communem cum hominibus habuit, sensum hominis amisit. Saepe vero qui in potestate sunt, ad subjectorum passim contumelias erumpunt; et hoc quod invigilantes regimini serviunt, per linguae procacitatem perdunt, minori scilicet formidine judicis verba pensantes, quia qui sine", "candidate_score": 0.66779, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_6_8", "bdc_text": "Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores . Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum . Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_598", "psc_text": "Sequitur: CAPUT XXXI. VERS. 15.-- Cum principibus, qui possident aurum, et replent domos suas argento. 61. Principes sunt rectores Ecclesiae, aurum sapientia, argentum verbum Dei. --Quos alios principes, nisi sanctae Ecclesiae rectores vocat, quos indesinenter in loco praedicatorum praecedentium divina dispensatio subrogat? De quibus eidem Ecclesiae Psalmista ait: Pro patribus tuis nati sunt tibi filii: constitues eos principes super omnem terram (Psal. XLIV, 17) . Quid vero aurum, nisi sapientiam appellat? de qua per Salomonem dicitur: Thesaurus desiderabilis requiescit in ore sapientis (Prov. XXI, 20) . Aurum nempe sapientiam vidit, quam thesaurum vocavit. Quae et recte auri appellatione signatur; quia sicut auro temporalia, ita sapientia bona aeterna mercantur. Si aurum sapientia non esset, nequaquam Laodiceae Ecclesiae ab angelo diceretur: Suadeo tibi emere a me aurum ignitum (Apoc. III, 18) . Aurum quippe emimus, cum accepturi sapientiam, prius obedientiam praebemus. Ad quem videlicet nos contractum bene quidam sapiens excitat, dicens: Concupisti", "candidate_score": 0.665986, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_32_34", "bdc_text": "panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus . Gemunt interim cum suis miseri agricolae , et nemo ne hiscere quidem audet . De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1703", "psc_text": "ibis (Genes. III, 19) ? Manet itaque terra immobilis, cum praeceptis dominicis peccator obedire contemnit; cum cervicem superbiae erigit, atque a veritatis lumine oculos mentis claudit. Sed quia scriptum est: Pedes ejus steterunt, et mota est terra (Habac. III, 6, sec. LXX) , quia cum veritas in corde figitur, mentis immobilitas agitatur, si sancti Spiritus gratia superno munere juxta vocem praedicantis infunditur, statim terra subvertitur, quia peccatricis mentis duritia ab immobilitatis suae obstinatione 372 permutatur, ut tantum se postmodum praeceptis dominicis flendo subjiciat, quantum superbiendo prius contra Dominum cervicem cordis erigebat. Videas namque quod terra cordis humani, aqua divini muneris infusa, post libenter injurias toleret, quas prius vehementer irrogabat; post etiam sua tribuat, quae prius et aliena rapiebat; post carnem abstinendo cruciet, quae prius satietate carnis per mortifera turpitudinum oblectamenta defluebat; post etiam persecutores diligat, quae prius diligere etiam se amantes nolebat. [ Vet. VII. ] Cum igitur mens humana,", "candidate_score": 0.665377, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17_19", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans . Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ; oportere concionatorem lenem atque mansuetum esse etc.", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1102", "psc_text": "linguae vitia incaute fugimus, occulte deterioribus implicamur. Nam saepe dum ab eloquio immoderate compescimur, grave multiloquium in corde toleramus, ut eo plus cogitationes in mente ferveant, quo illas violenta custodia indiscreti silentii angustat; et plerumque tanto latius diffluunt, quanto se esse securiores aestimant, quia foris a reprehensoribus non videntur. Unde mens nonnunquam in superbiam tollitur, eosque quos loquentes audit quasi infirmos conspicit. Cumque os corporis claudit, quantum se vitiis superbiendo aperiat non agnoscit. Linguam etenim premit, cogitationem erigit; et cum se per negligentiam minime considerat, tanto apud se cunctos liberius, quanto et secretius accusat. [ Vet. XXVI. ] Plerumque autem nimis taciti cum nonnulla injusta patiuntur, eo in acriorem dolorem prodeunt, quo ea quae sustinent non loquuntur. Nam si illatas molestias lingua tranquille diceret, a conscientia dolor emanaret. Vulnera enim clausa plus cruciant, quia cum putredo, quae intrinsecus fervet, ejicitur, ad salutem dolor aperitur. Plerumque nimis taciti dum quorumdam mala", "candidate_score": 0.662326, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_36_38", "bdc_text": "sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur . Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ? Quum itaque videam in aula tanta scelera defendi , quid quaeso in. . .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_296", "psc_text": "quo est cura distensior, eo nobis multiplicius insidiatur inimicus. [ Vet. XXXV. ] Omnis enim, qui dispensandis terrenis rebus praesidet, occulti hostis jaculis latius patet. Nonnulla enim providens agere nititur, et saepe dum cautus futura subtiliter praevidet, incautus damna praesentia nequaquam videt; saepe dum praesentibus invigilat, ad instantia praevidenda dormitat; saepe dum aliqua torpens agit, quae vigilanter agenda sunt negligit; saepe dum plus justo vigilantem se in actione exhibet, ipsa actionis suae inquietudine rebus subditis pejus nocet. Aliquando autem linguae modum ponere nititur, sed onere dispensationis exigente, silere prohibetur. Aliquando dum nimia se censura restringit, tacet etiam 67 quae loqui debuit. Aliquando ad inferenda necessaria dum se latius relaxat, dicit etiam quae loqui non debuit. Plerumque autem tantis cogitationum voluminibus implicatur, ut ipsa ferre vix valeat, quae intra se providus versat; et cum nil opere faciat, sub magno cordis sui pondere vehementer insudat. Quia enim dura sunt quae apud semetipsum", "candidate_score": 0.659336, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_5_7", "bdc_text": "Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione . Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores . Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1054", "psc_text": "eorum damna ex fine pensamus. Unde bene etiam cum exhortatione subjungitur: CAPUT XXX [ Rec. XIV ]. VERS. 19. Considerate semitas Themam, itinera Saba, et exspectate paulisper. 39. Aliqui honestatis nomine in saeculi retibus illaqueantur. In his sunt qui curam rei familiaris gerunt, aut qui propinquos inordinate diligunt. --Theman quippe Auster, Saba autem rete interpretatur. Quid hic per Austrum, qui afflata teporibus membra dissolvit, nisi fluxa vivendi remissio, quid per rete nisi actionis obligatio demonstratur? Qui enim dissoluta mente ea quae aeterna sunt appetunt, ne gressu libero ad Deum prodeant, ipsi se suis inordinatis conatibus ligant; cumque se fluxis conversationis suae actibus implicant, quasi remansuros in retis maculis pedes ponunt. Ut enim paulo superius quosdam ad devictas jam culpas retrahi per aperta quaedam et non devicta vitia diximus, ita nonnulli ad ea quae reliquerant redeunt per quaedam quae vel honestatis nomine, vel laudis honore, palliantur. Nam sunt plerique qui jam", "candidate_score": 0.658908, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17_19", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans . Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ; oportere concionatorem lenem atque mansuetum esse etc.", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1238", "psc_text": "Qui enim usquequo dicit, quia aedificationis verba jam portare non possit ostendit. Sed cum corrigi iniqui despiciunt, bene prolata criminantur. Unde et protinus adjungit: Et spiritus multiplex sermonis oris tui. Cum multiplicitas in sermone reprehenditur, esse procul dubio intelligentiae gravitas in sensu denegatur. Vis quippe summa loquentium, quadrifaria qualitate distinguitur. Nam sunt nonnulli quos sentiendi simul ac dicendi amplitudo dilatat, et sunt nonnulli quos sentiendi simul et dicendi inopia angustat. Sunt nonnulli qui efficaciam dicendi habent, sed acumen sentiendi non habent; et sunt nonnulli qui acumine sentiendi subnixi sunt, sed ex inopia locutionis obmutescunt. Hoc namque in hominibus cernimus, quod in rebus saepe insensibilibus videmus. Nam plerumque et abundans aqua ab intimis ducitur et largis in superficiem meatibus derivatur. Plerumque angusta in intimis latet, et progrediendi rimas difficulter inveniens, foras angustior exsudat. Plerumque minima in absconditis oritur; cumque patenter qua exeat invenit, ex largo foramine tenuis procedit, magnique se meatus", "candidate_score": 0.658237, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_27_29", "bdc_text": "Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur . Verum tamen ipsi propterea principes non sunt excusati . Proximo maio , quum princeps senior esset in Saxonia , arccessierat ad se Philippum Melanthonem , quem inter alia erat percontatus de gravamine ferarum , quod eo usque excrescit apud nos , ut rustici iuxta sylvas habitantes arva sua bestiis magis quam sibi et suis liberis colant ;", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1594", "psc_text": "infernusque redigitur cum mens, quae jam lucem patriae supernae considerat, etiam de carnis bello tenebras occultae tentationis portat. Certe jam Paulus tertii coeli culmen ascenderat, jam paradisi secreta cognoverat, et tamen adhuc carnis bella tolerans gemebat, dicens: Video aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae, et captivum me ducentem in lege peccati, quae est in membris meis (Rom. VII, 23) . Quid ergo in hujus tanti praedicatoris pectore nisi coelum Deus infernumque coarctaverat, qui et visionis intimae jam lumen acceperat, et tamen adhuc tenebras de carne tolerabat? Super se viderat quod laetus appeteret, in se cernebat quod metuens doleret. Jam coelestis patriae lux irradiaverat, sed adhuc tentationis obscuritas animum confundebat. Cum coelo ergo infernum pertulit, quia et illuminatum securitas erexit, et tentatum gemitus stravit. 18. Terra et mare simul, fidei certitudo cum aliquantula dubietate. --Et saepe contingit ut fides in mente jam vigeat, sed tamen ex parte aliquantula", "candidate_score": 0.658081, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_26", "bdc_text": "Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1933", "psc_text": "Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV ]. VERS. 8.-- Nunc autem oppressit me dolor meus, et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. 9. Dolor Ecclesiae dum ad malorum exempla infirmos pertrahi conspicit. --Dolore suo sancta Ecclesia premitur quando in malitia sua crescere perversos intuetur. Et quia dum pravi crescunt etiam infirmi qui in ea sunt ad sequenda studia pravitatis irritantur, recte additur: Et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. Sicut enim per ossa fortes, sic per artus infirmi quique designari solent. Membra ergo Ecclesiae ad nihilum rediguntur quando ex imitatione pravorum in hoc mundo crescentium infirmi quique deterius infirmantur. Videntes etenim felicitatem malorum, saepe", "candidate_score": 0.655875, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17_19", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans . Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ; oportere concionatorem lenem atque mansuetum esse etc.", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_693", "psc_text": "cum prava concipiunt, magno se silentii vigore restringunt. Et sunt nonnulli qui, virtutum usu roborati, usque ad eam celsitudinem provehuntur, ut ad loquendum, ne in corde quidem perversa concipiant, quae silendo 152 compescant. Eliphaz itaque ex quo sit ordine, ostenditur, qui conceptum sermonem tenere se non posse testatur. Qua in re et illud innotuit, quod se loquendo offensurum novit. Neque enim retinere verba quae non potest vellet, nisi per haec se vulnera inferre praenosceret. Boni enim viri freno consilii retinent praecipitationem verbi, et caute considerant ne relaxantes linguae lasciviam auditorum conscientiam incauta locutione transfigant. Unde bene per Salomonem dicitur: Qui dimittit aquam, caput est jurgiorum (Prov. XVII, 14). Aqua quippe dimittitur, cum linguae fluxus effrenatur. Sed dimissor aquae jurgiorum caput efficitur, quia per linguae incontinentiam, discordiae origo propinatur. Pravi igitur sicut in sensu leves sunt, ita in locutione praecipites, et reticere pertractando negligunt quae loquantur. Sed quod levis conscientia concipit,", "candidate_score": 0.653978, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_11_13", "bdc_text": "Caeterum , ut de me quoque aliquid significem , effundam in sinum tuum querelas quasdam , partim privatas partim publicas de nostris principibus et praecipue de maximo natu inter iuniores , qui quum specimen aliquod eruditionis atque virtutis prae se ferre multis videatur , certis quibusdam indiciis comperi , magnopere metuendum esse , ne excidat concitata de se spe et expectatione . Nam hyeme superiore forte fortuna contigit , ut princeps pater cum duobus filiis grandioribus apud nos esset in venatione aprugna totum triduum . Interim vero , dum pater feris dat operam , filius maior per suos lenones curavit sibi adduci scortum Marpurgo .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_212", "psc_text": "in extremo filiorum mortem intulit, ne vilia pater rei familiaris damna duceret, si illa jam orbatus audiret; et minus percuteret rerum amissio, praecognita morte filiorum, quia videlicet nulla esset haereditas, si illos prius subtraheret qui servabantur haeredes. Sed a minimis incipiens, in ultimum graviora nuntiavit; ut dum gradatim deteriora cognosceret, in ejus corde doloris locum omne vulnus inveniret. Notandum quam callide tot malorum pondera, et divisa, et subita nuntiantur, ut et repente, et particulatim crescens, in audientis corde sese dolor ipse non caperet; et tanto ardentius in blasphemiam accenderet, quanto subitis ac multiplicibus nuntiis in se angustius aestuaret. [ Vet. XVI, Rec. X]. 27. Praepositis voluptati servientibus, subditis frena laxantur. In conviviis etiam moderatis locum diabolus invenit. Sed neque hoc neglecte praetereundum puto, quod filii in majoris fratris domo convivabantur, cum pereunt. Dictum namque est superius, quod convivia peragi sine culpa vix possunt. Ut ergo nostra, non illorum loquamur, sciendum", "candidate_score": 0.653587, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_22_24", "bdc_text": "Interpretabatur etiam meam in dicendo libertatem ostentationem et arrogantiam , quumque ego me excusarem et necessitate conscientiae adactum satis modeste perorasse dicerem , ridebat , quod conscientiae mentionem facerem ineptumque me ad hoc officium clamabat , qui tam facile conscientia moverer . Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse . Praescribebat denique mihi formam concionandi et ad Aphthonium sophistam rele. . .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2245", "psc_text": "docet manus meas ad praelium, et digitos meos ad bellum (Psal. CXLIII, 1) . Per manus videlicet operationem, per digitos vero discretionem designans. [ Vet. XVIII. ] Digitus ergo ori superponitur cum per discretionem lingua refrenatur, ne per hoc quod loquitur in stultitiae culpam delabatur. Ait ergo: Superponite digitum ori vestro, id est, locutioni vestrae discretionis virtutem adjungite, ut per haec quae recta contra hypocritam dicitis quibus sint dicenda videatis. Sequitur: CAPUT XXXVIII. VERS. 6.-- Et ego quando recordatus fuero, pertimesco, et concutit carnem meam tremor. 44. Quaedam ironice et per irrisionem a sanctis dicuntur. --Quia beatus Job actuum suorum oblitus non fuerit, extrema locutio ejus ostendit. Qua ex re hoc quod ab eo nunc amicis dicitur: Et ego quando recordatus fuero, pertimesco, et concutit carnem meam tremor, constat nimirum quod per irrisionem dicatur. Ac si aperte diceretur: Si me aliquid hypocritae habuisse meminero, in poenitentiae mox fletu contremisco. Carmen", "candidate_score": 0.653377, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_26_28", "bdc_text": "Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum . Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur . Verum tamen ipsi propterea principes non sunt excusati .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_212", "psc_text": "in extremo filiorum mortem intulit, ne vilia pater rei familiaris damna duceret, si illa jam orbatus audiret; et minus percuteret rerum amissio, praecognita morte filiorum, quia videlicet nulla esset haereditas, si illos prius subtraheret qui servabantur haeredes. Sed a minimis incipiens, in ultimum graviora nuntiavit; ut dum gradatim deteriora cognosceret, in ejus corde doloris locum omne vulnus inveniret. Notandum quam callide tot malorum pondera, et divisa, et subita nuntiantur, ut et repente, et particulatim crescens, in audientis corde sese dolor ipse non caperet; et tanto ardentius in blasphemiam accenderet, quanto subitis ac multiplicibus nuntiis in se angustius aestuaret. [ Vet. XVI, Rec. X]. 27. Praepositis voluptati servientibus, subditis frena laxantur. In conviviis etiam moderatis locum diabolus invenit. Sed neque hoc neglecte praetereundum puto, quod filii in majoris fratris domo convivabantur, cum pereunt. Dictum namque est superius, quod convivia peragi sine culpa vix possunt. Ut ergo nostra, non illorum loquamur, sciendum", "candidate_score": 0.652795, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_47_49", "bdc_text": "T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse : ] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo . [ Darunter von Bullingers Hand:", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_324", "psc_text": "singulariter permanet, quia ejus humanitatem nunquam deseruit, ex cujus divinitate procedit. In illo igitur manet, qui solus et omnia et semper potest. Nam fideles, qui hunc accipiunt, cum signorum dona habere semper, ut volunt, non possunt, hunc se accepisse quasi in transitus ostensione testantur. Sed cum rursum de eodem Spiritu Veritatis ore discipulis dicitur, Apud vos manebit, et in vobis erit (Joan. XIV, 18) , quid est quod divina voce Mediatoris signum haec eadem sancti Spiritus mansio declaratur, cum dicitur: Super quem videris Spiritum descendentem, et manentem super eum? Si igitur juxta magistri vocem et in discipulis manet, quomodo jam singulare signum erit quod in Mediatore 73 permanet? Quod tamen citius cognoscimus, si dona ejusdem Spiritus discernamus. [ Vet. XLII, Rec. XXIX.] 91. Mansurus est in donis quibus sanctitas confertur, non in iis quibus haec pro aliorum utilitate declaratur. --Alia namque sunt dona illius, sine quibus ad vitam nequaquam pertingitur,", "candidate_score": 0.652664, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_26", "bdc_text": "Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1448", "psc_text": "ex aequo contendimus, et quid contra nos dicatur agnoscimus, et in his quae dicimus audimur, et quo objecta patenter apprehendimus, eo audenter ad proposita respondemus. Quia ergo invisibilis judex quae facimus videt, quasi audit quae dicimus; sed quia id quod ei displicet nequaquam plene cognoscimus, quasi quid ipse dicit ignoramus. Vir igitur sanctus vestimentorum suorum abominationem considerans, eo amplius timet, quo audiri ex aequo in judicio non valet, quia quousque corruptionis suae pondere premitur, hoc in poena sua gravius tolerat, quod et sensum sui reprehensoris ignorat. Ac si aperte dicat: In hoc ex aequo non audior, quia et patent cuncta quae facio, et tamen ipse nescio per quanta reprehendor. Sequitur: CAPUT XXXVIII. VERS. 33.-- Non est qui utrumque valeat arguere, et ponere manum suam in ambobus. 60. Arguere Deum quid sit. --Durum sonat ut quaeratur qui Deum arguat; sed durum non erit, si recurrat ad memoriam quod ipse per alium", "candidate_score": 0.651181, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_31_33", "bdc_text": "In summa : panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus . Gemunt interim cum suis miseri agricolae , et nemo ne hiscere quidem audet .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1703", "psc_text": "ibis (Genes. III, 19) ? Manet itaque terra immobilis, cum praeceptis dominicis peccator obedire contemnit; cum cervicem superbiae erigit, atque a veritatis lumine oculos mentis claudit. Sed quia scriptum est: Pedes ejus steterunt, et mota est terra (Habac. III, 6, sec. LXX) , quia cum veritas in corde figitur, mentis immobilitas agitatur, si sancti Spiritus gratia superno munere juxta vocem praedicantis infunditur, statim terra subvertitur, quia peccatricis mentis duritia ab immobilitatis suae obstinatione 372 permutatur, ut tantum se postmodum praeceptis dominicis flendo subjiciat, quantum superbiendo prius contra Dominum cervicem cordis erigebat. Videas namque quod terra cordis humani, aqua divini muneris infusa, post libenter injurias toleret, quas prius vehementer irrogabat; post etiam sua tribuat, quae prius et aliena rapiebat; post carnem abstinendo cruciet, quae prius satietate carnis per mortifera turpitudinum oblectamenta defluebat; post etiam persecutores diligat, quae prius diligere etiam se amantes nolebat. [ Vet. VII. ] Cum igitur mens humana,", "candidate_score": 0.650864, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_2", "bdc_text": "Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_851", "psc_text": "torpent, in pravis 187 actibus remanent, et simplices, quos ingenii penna non adjuvat, ad obtinenda aeterni regni moenia virtus operationis levat. Stellio ergo dum manibus nititur, in regis aedibus moratur, quia illo simplex per intentionem recti operis pervenit, quo ingeniosus minime ascendit. Sed his auditis, quaestio nostro cordi suboritur, cur vel negligenti intelligentiae donum tribuitur, vel studiosus quisque sensus sui tarditate praepeditur? Ad quam citius respondetur, dum protinus subditur: CAPUT XI. VERS. 6.-- Nihil in terra sine causa. 13. Cur ingenium studio tardum, negligenti acre tribuatur. --Idcirco enim saepe et desidiosus ingenium accipit, ut de negligentia justius puniatur, quia quod sine labore assequi potuit, scire contemnit. Et idcirco nonnunquam studiosus tarditate intelligentiae premitur, ut eo majora praemia retributionis inveniat; quo magis in studio inventionis elaborat. Nihil ergo est in terra sine causa, quando et studioso tarditas ad praemium proficit, et desidioso velocitas ad supplicium crescit. [ Vet. V. ] Ad", "candidate_score": 0.649732, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17_19", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans . Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ; oportere concionatorem lenem atque mansuetum esse etc.", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_692", "psc_text": "capiant. Et pene semper blanda sunt quae proponunt; sed aspera quae prosequendo subinferunt. Unde et nunc amici Job a reverentia mansuetae locutionis incipiunt, sed usque ad jacula asperrimae invectionis erumpunt; quia et radices spinarum molles sunt, sed tamen ex ipsa sua mollitie proferunt unde pungunt. Sequitur: CAPUT XIII. VERS. 2.-- Sed conceptum sermonem tenere quis possit? 30. Verba prava alii concipiunt et proferunt, alii concepta reprimunt, alii nec concipiunt. --Tria sunt hominum genera, quae gradatim ductis a se qualitatibus dissident. Sunt namque alii qui et ad loquendum prava concipiunt, a locutione sua nulla silentii gravitate refrenantur. Et sunt alii qui cum prava concipiunt, magno se silentii vigore restringunt. Et sunt nonnulli qui, virtutum usu roborati, usque ad eam celsitudinem provehuntur, ut ad loquendum, ne in corde quidem perversa concipiant, quae silendo 152 compescant. Eliphaz itaque ex quo sit ordine, ostenditur, qui conceptum sermonem tenere se non posse testatur. Qua in", "candidate_score": 0.648974, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_26_28", "bdc_text": "Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum . Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur . Verum tamen ipsi propterea principes non sunt excusati .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1969", "psc_text": "erigat, quanto et per exteriora opprobria repulsa intus redire cogitur, ne foras evanescat. Sequitur. CAPUT XXVI. VERS. 22.-- Atque utinam sic judicaretur vir cum Deo, quomodo judicatur filius hominis cum collega suo! 30. Quoa peccatum in nobis flagellis suis puniat Deus incertum. --Peccatores quidem nos esse semper agnoscimus; sed tamen saepe in flagello positi, pro quo magis peccato flagellemur ignoramus; et nos ipsos 428 subtili inquisitione discutimus, ut, si quo modo possimus, causam percussionis nostrae investigare valeamus. Quae dum plerumque nos latet, fit nobis oneri caecitas nostra, et de eo quod patimur plus dolemus. Quisquis vero cum collega suo ad judicium accedit, et quod sentit dicit, et quidquid contradicitur agnoscit, et quo voluerit pulsat, et novit unde pulsatur. Qui autem divina animadversione percutitur, dum novit quidem quia vapulat, sed cur vapulet ignorat, quasi dicit ipse quod sentit, sed quid contra se dicatur nescit, quia ipse quidem ingemiscit in verbere, sed", "candidate_score": 0.647731, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_36_38", "bdc_text": "sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur . Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ? Quum itaque videam in aula tanta scelera defendi , quid quaeso in. . .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1102", "psc_text": "linguae vitia incaute fugimus, occulte deterioribus implicamur. Nam saepe dum ab eloquio immoderate compescimur, grave multiloquium in corde toleramus, ut eo plus cogitationes in mente ferveant, quo illas violenta custodia indiscreti silentii angustat; et plerumque tanto latius diffluunt, quanto se esse securiores aestimant, quia foris a reprehensoribus non videntur. Unde mens nonnunquam in superbiam tollitur, eosque quos loquentes audit quasi infirmos conspicit. Cumque os corporis claudit, quantum se vitiis superbiendo aperiat non agnoscit. Linguam etenim premit, cogitationem erigit; et cum se per negligentiam minime considerat, tanto apud se cunctos liberius, quanto et secretius accusat. [ Vet. XXVI. ] Plerumque autem nimis taciti cum nonnulla injusta patiuntur, eo in acriorem dolorem prodeunt, quo ea quae sustinent non loquuntur. Nam si illatas molestias lingua tranquille diceret, a conscientia dolor emanaret. Vulnera enim clausa plus cruciant, quia cum putredo, quae intrinsecus fervet, ejicitur, ad salutem dolor aperitur. Plerumque nimis taciti dum quorumdam mala", "candidate_score": 0.646229, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_36_38", "bdc_text": "sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur . Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ? Quum itaque videam in aula tanta scelera defendi , quid quaeso in. . .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2059", "psc_text": "verbis tument, qui aut in perversa fide, aut in pravis moribus jacent. Sequitur: CAPUT XXVI. VERS. 3.-- En, decies confunditis me. 30. Sive sileant justi, sive loquantur, malos semper experiuntur adversarios. --Numeratis vicibus locutionum amicorum Job, adhuc nisi quinquies locutos eos cognoscimus. Sed propter hoc quod ab eis quinquies increpationes audierat, quorum increpationibus quinquies ipse respondit, decies se perhibet esse confusum, quia et in eo graviter laboravit quod frustra increpatus est, et in eo confusionem pertulit quod verba doctrinae non audientibus dixit. Itaque et cum audiens taceret, et cum loquens non audiretur, ipse laborem pertulit, qui et tacendo patienter, et eis loquendo inutiliter, cordis dolorem sensit. Unde et superius dicit: Quid agam? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me (Job. XVI, 7) . Sin vero ad typum sanctae Ecclesiae haec verba referimus, liquet quod magnum ejus est gaudium servare Decalogi praecepta. Sed hanc", "candidate_score": 0.645642, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_34_36", "bdc_text": "De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum . Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ; sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_407", "psc_text": "Narrat mala quae patitur, subjungit bona quae impartitur. Pensemus ergo cujus laboris sit, uno eodemque tempore foris adversa tolerare, intus infirma protegere. Foris pugnas patitur, quia 90 verberibus scinditur, catenis ligatur; intus metum tolerat, quia passionem suam non sibi, sed discipulis obesse formidat. Unde et eisdem scribit, dicens: Nemo moveatur in tribulationibus istis. Ipsi enim scitis, quod in hoc positi sumus (I Thess. III, 3) . Aliorum quippe casus in propria passione metuebat, ne dum ipsum discipuli afflictum pro fide verberibus agnoscerent, fideles se profiteri recusarent. O immensae charitatis viscera; despicit quod ipse patitur, et curat ne quid pravae persuasionis discipuli in corde patiantur. In se contemnit vulnera corporis, et in aliis vulnera medetur cordis. Habent quippe hoc justi proprium, ut in dolore positi tribulationis suae, curam non deserant utilitatis alienae; et cum de se adversa patientes dolent, aliis necessaria docentes praevident, et quasi percussi quidam magni medici aegrotant. Ipsi", "candidate_score": 0.645365, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_16_18", "bdc_text": "Nuperrime autem reversis principibus iisdem ad venationem cervorum accersitus sum ad principem Guilielmum , qui memor adhuc superioris invectivae , ut sese ulcisceretur , nescio quae scommata in meam aetatem , imperitiam , sessionem iaciebat , quae libens praeterea . Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans . Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ;", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1703", "psc_text": "ibis (Genes. III, 19) ? Manet itaque terra immobilis, cum praeceptis dominicis peccator obedire contemnit; cum cervicem superbiae erigit, atque a veritatis lumine oculos mentis claudit. Sed quia scriptum est: Pedes ejus steterunt, et mota est terra (Habac. III, 6, sec. LXX) , quia cum veritas in corde figitur, mentis immobilitas agitatur, si sancti Spiritus gratia superno munere juxta vocem praedicantis infunditur, statim terra subvertitur, quia peccatricis mentis duritia ab immobilitatis suae obstinatione 372 permutatur, ut tantum se postmodum praeceptis dominicis flendo subjiciat, quantum superbiendo prius contra Dominum cervicem cordis erigebat. Videas namque quod terra cordis humani, aqua divini muneris infusa, post libenter injurias toleret, quas prius vehementer irrogabat; post etiam sua tribuat, quae prius et aliena rapiebat; post carnem abstinendo cruciet, quae prius satietate carnis per mortifera turpitudinum oblectamenta defluebat; post etiam persecutores diligat, quae prius diligere etiam se amantes nolebat. [ Vet. VII. ] Cum igitur mens humana,", "candidate_score": 0.643496, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_35_37", "bdc_text": "Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ; sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur . Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ?", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1086", "psc_text": "quae vidimus et audivimus non loqui (Act. IV, 19) . Hinc est quod Paulus cum residentem contra veritatem sacerdotum principem cerneret, eumque minister illius alapa percussisset, non maledictum perturbatus intulit, sed repletus Spiritu libera voce prophetavit, dicens: Percutiet te Deus, paries dealbate. Et tu sedens judicans me secundum legem, et contra legem jubes me percuti (Ibid., 5) ? Hinc est quod Stephanus contra vim persequentium auctoritatem vocis exerere nec moriturus expavit, dicens: Dura cervice et incircumcisi cordibus et auribus, vos Spiritui sancto resistitis, sicut patres vestri et vos (Act. VII, 51) . [ Vet. XXIII.] 54. Haec sanctorum libertas ex zelo veritatis existit, non ex vitio elationis. --Sed quia sancti viri ad verba tantae altitudinis zelo veritatis, non autem vitio elationis exsiliunt, ipsi patenter indicant, qui factis dictisque aliis et quanta humilitate polleant, et erga eos quos redarguunt quanta charitate ferveant manifestant. Superbia quippe odium generat, humilitas amorem. Verba itaque", "candidate_score": 0.643189, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_5", "bdc_text": "Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1395", "psc_text": "de virtutis suae conscientia non quantulumcunque superbiat? Aut quis rursum bonum in se custodiat quod ignorat; sed contra utraque quid superest, nisi ut recta quae agimus sciendo nesciamus, ut haec et recta aestimemus, et minima, quatenus et ad custodiam sensificet animum scientia rectitudinis, et in tumorem non elevet aestimatio minorationis? Sed sunt nonnulla quae sciri a nobis facile nequeunt, etiam cum geruntur. Nam saepe recto studio contra delinquentium culpas accendimur; et cum ultra aequitatis metas per iram rapimur, hoc zelum justae districtionis aestimamus. Saepe officium praedicationis assumimus, ut per hoc fraternae utilitati serviamus; sed nisi placeamus cui loquimur, nequaquam libenter accipitur quod praedicamus. Cumque placere mens utiliter studet, ad amorem laudis propriae turpiter defluit; et quae a captivitate vitiorum alias curabat eruere, ipsa suis favoribus incipit capta servire. Quasi latrunculus quippe est appetitus laudis humanae, qui recto itinere gradientibus ex latere jungitur, ut ex occultis educto gladio gradientium vita trucidetur.", "candidate_score": 0.642329, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_37", "bdc_text": "Iam princeps autoritate tanti viri motus , quum alias natura plus satis venationi sit deditus et assentatores quoque habeat inter concionatores aulicos , qui comprobent ac confirment ipsam tyrannidem , annon mihi meique similibus irascatur , si quid interdum pro subditis contra loquamur ?", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1086", "psc_text": "quae vidimus et audivimus non loqui (Act. IV, 19) . Hinc est quod Paulus cum residentem contra veritatem sacerdotum principem cerneret, eumque minister illius alapa percussisset, non maledictum perturbatus intulit, sed repletus Spiritu libera voce prophetavit, dicens: Percutiet te Deus, paries dealbate. Et tu sedens judicans me secundum legem, et contra legem jubes me percuti (Ibid., 5) ? Hinc est quod Stephanus contra vim persequentium auctoritatem vocis exerere nec moriturus expavit, dicens: Dura cervice et incircumcisi cordibus et auribus, vos Spiritui sancto resistitis, sicut patres vestri et vos (Act. VII, 51) . [ Vet. XXIII.] 54. Haec sanctorum libertas ex zelo veritatis existit, non ex vitio elationis. --Sed quia sancti viri ad verba tantae altitudinis zelo veritatis, non autem vitio elationis exsiliunt, ipsi patenter indicant, qui factis dictisque aliis et quanta humilitate polleant, et erga eos quos redarguunt quanta charitate ferveant manifestant. Superbia quippe odium generat, humilitas amorem. Verba itaque", "candidate_score": 0.642049, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_34_36", "bdc_text": "De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum . Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ; sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_291", "psc_text": "negligentiae torporem frangit. Et quamvis electorum corda intra arcana suae cogitationis invigilant, et quid a tentatore sustineat, superantes pensant, eo tamen ipso malignus inimicus aliquid rapuisse se gaudet, quo cogitationibus bonorum vel ad momentum praevalet. [ Vet. XXXIV.] 73. Ejus conatibus quanta vigilantia occurrendum. Discretionis munus in tentatione. --Saepe autem cum praeparatam mentem ad tolerantiam videt, quid ab ea maxime diligatur exquirit, et ibi scandali laqueos inserit, ut quo magis res quaeque diligitur, eo per eam facilius patientia turbetur. Et quidem electorum corda ad se semper sollicite redeunt, et semetipsa graviter vel pro levi motu excessionis affligunt; et dum mota discunt quomodo stare debuerint, aliquando melius concussa solidantur. Sed antiquus hostis, dum tolerantiae cogitationes vel ad momentum turbat, quasi abstulisse se ab agro cordis asinas exsultat. In his autem quae agere disponimus, rationabili custodia quid quibus rebus congruat, sollicite 66 pensamus. Sed plerumque hostis, dum subita ad nos perturbatione tentationis", "candidate_score": 0.642034, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_16_18", "bdc_text": "Nuperrime autem reversis principibus iisdem ad venationem cervorum accersitus sum ad principem Guilielmum , qui memor adhuc superioris invectivae , ut sese ulcisceretur , nescio quae scommata in meam aetatem , imperitiam , sessionem iaciebat , quae libens praeterea . Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans . Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ;", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_563", "psc_text": "abortivum se optet interiisse. Sed quia, sicut etiam per remunerationem cognoscitur, intus habet testem suae fortitudinis, intus pensanda sunt ejus pondera locutionis. [ Vet. XXVII. Rec. XXV.] 49. Peccatum quatuor modis seu gradibus in corde, ac totidem in opere perficitur. --Quatuor quippe modis peccatum perpetratur in corde, quatuor consummatur in opere. In corde namque suggestione, delectatione, consensu, et defensionis audacia perpetratur. Fit enim suggestio per adversarium, delectatio per carnem, consensus per spiritum, defensionis audacia per elationem. Culpa enim, quae terrere mentem debuit, extollit, et dejiciendo elevat, sed gravius elevando supplantat. Unde et illam primi hominis rectitudinem antiquus hostis his quatuor ictibus fregit. Nam serpens suasit, Eva delectata est, Adam consensit; qui etiam requisitus, confiteri culpam per audaciam noluit. Hoc vero in humano genere quotidie agitur, quod actum in primo parente nostri generis non ignoratur. Serpens suasit; quia occultus hostis mala cordibus hominum latenter suggerit. Eva delectata est; quia carnalis sensus,", "candidate_score": 0.638123, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_20_22", "bdc_text": "Omnibus esse notum scortationis scelus neque opus esse praecone ad eam rem divulgandam . Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum . Interpretabatur etiam meam in dicendo libertatem ostentationem et arrogantiam , quumque ego me excusarem et necessitate conscientiae adactum satis modeste perorasse dicerem , ridebat , quod conscientiae mentionem facerem ineptumque me ad hoc officium clamabat , qui tam facile conscientia moverer .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1398", "psc_text": "Juste ergo justum exsequi est in assertionem justitiae eamdem ipsam justitiam quaerere. Saepe recta agimus, et nequaquam praemia, nequaquam laudes ab hominibus exspectamus; sed tamen mens, in sui fiduciam erecta, his a quibus nihil expetit placere contemnit, eorum judicia despicit, seque male liberam per abrupta elationis rapit; et inde sub vitio pejus obruitur, unde, quasi devictis vitiis, nullis se appetitionibus subjacere gloriatur. 39. A nimia aut nulla nostri discussione nobis est discrimen. --Saepe dum nosmetipsos plus justo discutimus, de ipso discretionis studio indiscretius erramus; et mentis nostrae acies quo plus cernere nititur, obscuratur, quia et qui importune solis radios aspicit, tenebrescit; et inde nihil videre compellitur, unde videre amplius conatur. Quia igitur ab inquisitione nostra torpentes nos omnino nescimus, aut si subtili nos discussione requirimus, plerumque inter vitia virtutesque caligamus, recte nunc dicitur: Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea. Ac si aperte diceretur: Conditoris contra me judicia", "candidate_score": 0.637321, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_34", "bdc_text": "De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_290", "psc_text": "et si usque ad opus pravum pertrahere non valet, tentando tamen bonorum cogitationibus subripiens nocet; ut dum turbare bona mentis agnoscitur, ea quasi funditus abstulisse videatur. Possunt etiam per arantes boves, cogitationes charitatis accipi; quibus prodesse aliis conamur, cum fraterni cordis duritiam praedicando scindere cupimus. Potest etiam per asinas, quae nimirum sese onerantibus, nulla ferocitatis insania resistunt, patientiae mansuetudo signari. Et saepe hostis antiquus cum velle prodesse nos loquendo aliis conspicit, in quodam torpore otii mentem mergit; ut aliis prodesse non libeat, etiam cum a propriis vacat. Arantes ergo boves subtrahit, cum cogitationes mentis fraternae utilitatis fructibus deditas, per submissum negligentiae torporem frangit. Et quamvis electorum corda intra arcana suae cogitationis invigilant, et quid a tentatore sustineat, superantes pensant, eo tamen ipso malignus inimicus aliquid rapuisse se gaudet, quo cogitationibus bonorum vel ad momentum praevalet. [ Vet. XXXIV.] 73. Ejus conatibus quanta vigilantia occurrendum. Discretionis munus in tentatione. --Saepe autem", "candidate_score": 0.636142, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_40", "bdc_text": "Esset autem optandum , ut princeps per aliquem magnum virum rectius admoneretur , si forte in se descenderet , peccata sua agnosceret vitamque emendaret .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2356", "psc_text": "homini, ita per interiorem imaginem Deo noti atque conspicabiles sumus. Cum vero reatu culpae deprimimur, ad Deum levare cordis nostri faciem veremur. Dum enim nulla bonorum operum confidentia fulcitur, intueri summa mens trepidat, quia ipsa se conscientia accusat. Cum vero jam poenitentiae lamentis culpa diluitur, et sic perpetrata planguntur, ut plangenda minime perpetrentur, magna menti fiducia nascitur, et ad conspicienda supernae retributionis gaudia cordis nostri facies levatur. Sed haec Eliphaz recte diceret si infirmum moneret. Cum vero justum virum propter flagella despicit, quid aliud quam verba scientiae nesciens fundit? Quae nimirum dicta si ad haereticorum typum ducimus, ipsi falsis promissionibus ad Deum nos faciem levare pollicentur. Ac si fideli populo patenter dicant: Quandiu praedicationem nostram non sequeris, cor in infirmis premis. Quia vero Eliphaz beatum Job ad Deum reverti admonuit, a quo videlicet idem vir beatus nunquam recessit, adhuc pollicendo subjungit: CAPUT XXI. VERS. 27.-- Rogabis eum, et exaudiet te.", "candidate_score": 0.635898, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_16", "bdc_text": "Nuperrime autem reversis principibus iisdem ad venationem cervorum accersitus sum ad principem Guilielmum , qui memor adhuc superioris invectivae , ut sese ulcisceretur , nescio quae scommata in meam aetatem , imperitiam , sessionem iaciebat , quae libens praeterea .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1703", "psc_text": "ibis (Genes. III, 19) ? Manet itaque terra immobilis, cum praeceptis dominicis peccator obedire contemnit; cum cervicem superbiae erigit, atque a veritatis lumine oculos mentis claudit. Sed quia scriptum est: Pedes ejus steterunt, et mota est terra (Habac. III, 6, sec. LXX) , quia cum veritas in corde figitur, mentis immobilitas agitatur, si sancti Spiritus gratia superno munere juxta vocem praedicantis infunditur, statim terra subvertitur, quia peccatricis mentis duritia ab immobilitatis suae obstinatione 372 permutatur, ut tantum se postmodum praeceptis dominicis flendo subjiciat, quantum superbiendo prius contra Dominum cervicem cordis erigebat. Videas namque quod terra cordis humani, aqua divini muneris infusa, post libenter injurias toleret, quas prius vehementer irrogabat; post etiam sua tribuat, quae prius et aliena rapiebat; post carnem abstinendo cruciet, quae prius satietate carnis per mortifera turpitudinum oblectamenta defluebat; post etiam persecutores diligat, quae prius diligere etiam se amantes nolebat. [ Vet. VII. ] Cum igitur mens humana,", "candidate_score": 0.63568, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_22", "bdc_text": "Interpretabatur etiam meam in dicendo libertatem ostentationem et arrogantiam , quumque ego me excusarem et necessitate conscientiae adactum satis modeste perorasse dicerem , ridebat , quod conscientiae mentionem facerem ineptumque me ad hoc officium clamabat , qui tam facile conscientia moverer .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1394", "psc_text": "20.-- Si justificare me voluero, os meum condemnabit me; si innocentem ostendero, pravum me comprobabit. 36. Nemo se innocentem certo scit. --Ac si aperte dicat: Quid de aliis loquar, qui ipse de me testimonium ferre non valeo? Sed quia innocentiae tuae testificari non sufficis, nunquid hoc ipsum, quia innocentiam habeas, scis? Subdit: CAPUT XXV [ Rec. XIII ]. VERS. 21.-- Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignoravit anima mea. 37. Utilitas et incommodum ignorantiae nostrae. [Vet. XVIII ]. Saepe vitium peragit quod virtus inchoavit. --Plerumque si scimus bona quae agimus, ad elationem ducimur; si nescimus, minime servamus. Quis enim aut de virtutis suae conscientia non quantulumcunque superbiat? Aut quis rursum bonum in se custodiat quod ignorat; sed contra utraque quid superest, nisi ut recta quae agimus sciendo nesciamus, ut haec et recta aestimemus, et minima, quatenus et ad custodiam sensificet animum scientia rectitudinis, et in tumorem non elevet aestimatio minorationis?", "candidate_score": 0.634898, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_20_22", "bdc_text": "Omnibus esse notum scortationis scelus neque opus esse praecone ad eam rem divulgandam . Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum . Interpretabatur etiam meam in dicendo libertatem ostentationem et arrogantiam , quumque ego me excusarem et necessitate conscientiae adactum satis modeste perorasse dicerem , ridebat , quod conscientiae mentionem facerem ineptumque me ad hoc officium clamabat , qui tam facile conscientia moverer .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1395", "psc_text": "de virtutis suae conscientia non quantulumcunque superbiat? Aut quis rursum bonum in se custodiat quod ignorat; sed contra utraque quid superest, nisi ut recta quae agimus sciendo nesciamus, ut haec et recta aestimemus, et minima, quatenus et ad custodiam sensificet animum scientia rectitudinis, et in tumorem non elevet aestimatio minorationis? Sed sunt nonnulla quae sciri a nobis facile nequeunt, etiam cum geruntur. Nam saepe recto studio contra delinquentium culpas accendimur; et cum ultra aequitatis metas per iram rapimur, hoc zelum justae districtionis aestimamus. Saepe officium praedicationis assumimus, ut per hoc fraternae utilitati serviamus; sed nisi placeamus cui loquimur, nequaquam libenter accipitur quod praedicamus. Cumque placere mens utiliter studet, ad amorem laudis propriae turpiter defluit; et quae a captivitate vitiorum alias curabat eruere, ipsa suis favoribus incipit capta servire. Quasi latrunculus quippe est appetitus laudis humanae, qui recto itinere gradientibus ex latere jungitur, ut ex occultis educto gladio gradientium vita trucidetur.", "candidate_score": 0.633376, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_18", "bdc_text": "Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ;", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2380", "psc_text": "Ac si aperte dicat: Videre non valeo videntem me, et eum qui me subtiliter intuetur intueri non possum; ut videlicet ostendat quia tanto cautius formidandus est, quanto conspicabilis non est. Qui enim ita nos aspicit, ut a nobis aspici nequeat, eo magis timendus est, quo cuncta videns minime videtur. Cum enim contra nos latere quempiam in insidiis credimus, eo illum amplius metuimus, quo minime videmus. 516 Cumque ejus insidias nequaquam deprehendimus ubi sunt, et ibi eas metuimus ubi non sunt. Creator autem noster, qui ubique totus est, et cernens cuncta non cernitur, tanto magis metuendus est, quanto invisibilis permanens, de nostris actibus quando et quid decernat ignoratur. Quae tamen verba intelligi et aliter possunt. Ad Orientem quippe imus, cum mentem in consideratione majestatis ejus attollimus. Sed non apparet, quia qualis in natura sua est a cogitatione mortali videri non praevalet. Si ad Occidentem non intelligam eum. [Vet. XVI. ] Ad", "candidate_score": 0.632521, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_36", "bdc_text": "sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2366", "psc_text": "quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. 31. Inordinata consolatio dolorem auget. --More suo beatus Job planioribus verbis inchoat, sed dicta sua alta mysterii prosecutione consummat. Mederi quippe dolor afflicti ex amicorum consolatione debuerat; sed quia consolatio ad blandimenta fallaciae erupit, afflicti dolor inhorruit. Quia, enim Eliphaz spondere converso meliora non timuit, quasi ex noxio medicamine vulnus crevit. Unde recte dicitur: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum, quia videlicet 513 inordinatae consolationis intentio percussionem quam minuere debuit multiplicavit. In quibus nimirum verbis per typum sanctae Ecclesiae etiam fidelium dolor exprimitur, qui eo amplius gemunt, quo malos blandiri conspiciunt, qui juxta Pauli vocem: Per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium (Rom. XVI, 18) . 32. [ Vet. XIII.] Fidelium mentes sine amaritudine esse nesciunt. Quae etiam verba ad considerandam subtilius mentem fidelium", "candidate_score": 0.632467, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_34", "bdc_text": "De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1566", "psc_text": "ut oppressorum angustias quanta praevalet ope levet; ut foris resistentibus opponat patientiam; ut intus superbientibus exhibeat cum patientia disciplinam; ut erga errata subditorum sic mansuetudo zelum temperet, quatenus a justitiae studio non enervet; sic ad ultionem zelus ferveat, ne tamen pietatis limitem fervendo transcendat; ut ingratos beneficiis ad amorem provocet; ut gratos quosque ministeriis in amore servet; ut proximorum mala cum corrigere non valet, taceat, utque cum corrigi loquendo possunt, silentium consensum esse pertimescat; ut sic ea quae tacet toleret, ne tamen in anima virus doloris occultet; ut sic malevolis munus benignitatis exhibeat, ne tamen per gratiam a jure rectitudinis excedat; ut cuncta proximis quae praevalet impendat, sed haec impendendo non tumeat; ut sic in bonis quae exhibet tumoris praecipitium paveat, ne tamen a boni exercitio torpescat; ut sic quae possidet tribuat, quatenus quanta sit largitas remunerantis attendat; ne cum terrena largitur, suam plus quam necesse est inopiam cogitet, et", "candidate_score": 0.631305, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_2", "bdc_text": "Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_822", "psc_text": "cordis; putredo ossium invidia (Prov. XIV, 30) . Quid enim per carnes, nisi infirma quaedam ac tenera; et quid per ossa, nisi fortia acta signantur? Et plerumque contingit ut quidam cum vera cordis innocentia in nonnullis suis actibus infirmi videantur; quidam vero jam quaedam ante humanos oculos robusta exerceant, sed tamen erga aliorum bona, 180 intus invidiae pestilentia tabescant. Bene ergo dicitur: Vita carnium, sanitas, cordis, quia si mentis innocentia custoditur, etiam si qua foris infirma sunt, quandoque roborantur. Et recte subditur: Putredo ossium invidia, quia per livoris vitium, ante Dei oculos pereunt etiam fortia acta virtutum. Ossa quippe per invidiam putrescere, est quaedam etiam robusta deperire. 86. Invidiae imminutio et mors, inchoatus aut perfectus amor aeternitatis. --Sed cur haec de invidia dicimus, si non etiam qualiter eruatur intimemus? Difficile namque est ut hoc alteri non invideat, quod adipisci alter exoptat; quia quidquid temporale percipitur, tanto fit minus singulis, quanto", "candidate_score": 0.63076, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_2", "bdc_text": "Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_142", "psc_text": "agere aestimat, subintrantia vitia nescientem necant. Tota itaque virtute muniendus est aditus mentis, ne quando eam insidiantes hostes penetrent foramine neglectae cogitationis. Hinc Salomon ait: Omni custodia serva cor tuum, quoniam ex ipso vita procedit (Prov. IV, 23) . Virtutes ergo quas a mus dignum est ut summopere ab intentionis origine pensemus, ne ex malo ortu prodeant, etiam si recta sunt quae ostentant. Unde hic quoque recte subjungitur: CAPUT XXXVI [ Vet. XXXVII, Rec. XIX ]. IBID.-- Dicebat enim: Ne forte peccaverint filii mei, et benedixerint Deo in cordibus suis. 50. Variae hostis insidiae; ut bona opera vitiet, in operis initio, in progressu, in fine. --Filii in cordibus maledicunt, cum recta nostra opera a non rectis cogitationibus prodeunt; cum bona in aperto exerunt, sed in occulto noxia moliuntur. Deo quippe maledicunt, cum mentes nostrae se de se aestimant habere quod sunt. Deo maledicunt, cum se et ab illo accepisse vires", "candidate_score": 0.629207, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_16", "bdc_text": "Nuperrime autem reversis principibus iisdem ad venationem cervorum accersitus sum ad principem Guilielmum , qui memor adhuc superioris invectivae , ut sese ulcisceretur , nescio quae scommata in meam aetatem , imperitiam , sessionem iaciebat , quae libens praeterea .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_443", "psc_text": "sterquilinium deserunt, et elationis fastigia ascendunt; illum videlicet imitantes, qui primus se apud se extulit, sed elevando prostravit; illum imitantes, qui accepta conditionis dignitate contentus non fuit, dicens: In coelum conscendam, super astra coeli exaltabo solium meum (Isai. XIV, 13) . Unde et ei male conjuncta Babylonia, id est, confusa multitudo peccantium, dicit: Sedeo regina, et vidua non sum (Isai. XLVII, 8, sec. LXX.) Quisquis ergo introrsus intumescit, in altum se apud semetipsum posuit. Sed eo se gravius in infimis deprimit, quo de se infima veraciter sentire contemnit. Sunt vero nonnulli qui nihil quidem virtutis agere student, sed tamen cum alios peccare conspiciunt, justos se in eorum comparatione suspicantur. Neque enim corda omnium una vel similis culpa transfigit. Hunc namque superbia illaqueat, illum forsitan ira supplantat, hunc autem avaritia cruciat, illum vero luxuria inflammat. Et plerumque contingit ut is quem superbia deprimit, alium respiciat qualiter ira succendat; et quia se", "candidate_score": 0.627394, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_34", "bdc_text": "De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_291", "psc_text": "negligentiae torporem frangit. Et quamvis electorum corda intra arcana suae cogitationis invigilant, et quid a tentatore sustineat, superantes pensant, eo tamen ipso malignus inimicus aliquid rapuisse se gaudet, quo cogitationibus bonorum vel ad momentum praevalet. [ Vet. XXXIV.] 73. Ejus conatibus quanta vigilantia occurrendum. Discretionis munus in tentatione. --Saepe autem cum praeparatam mentem ad tolerantiam videt, quid ab ea maxime diligatur exquirit, et ibi scandali laqueos inserit, ut quo magis res quaeque diligitur, eo per eam facilius patientia turbetur. Et quidem electorum corda ad se semper sollicite redeunt, et semetipsa graviter vel pro levi motu excessionis affligunt; et dum mota discunt quomodo stare debuerint, aliquando melius concussa solidantur. Sed antiquus hostis, dum tolerantiae cogitationes vel ad momentum turbat, quasi abstulisse se ab agro cordis asinas exsultat. In his autem quae agere disponimus, rationabili custodia quid quibus rebus congruat, sollicite 66 pensamus. Sed plerumque hostis, dum subita ad nos perturbatione tentationis", "candidate_score": 0.627095, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_18", "bdc_text": "Deinde expostulabat mecum , quod nimis scurriliter reprehendissem vitia ;", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_740", "psc_text": "in publico, illud ad nos emanat, quod latet in occulto. Quasi enim per quemdam ad nos sonitum erumpit, dum consideranda nobis sua opera ostendit, in quo semetipsum utcunque indicat, dum quam sit incomprehensibilis manifestat. Quia igitur considerare eum digne non possumus, non ejus vocem, sed vix susurrium audimus. Plene enim quia perpendere neque ipsa quae sunt creata sufficimus, recte dicitur: Quasi furtive suscepit auris mea venas susurrii ejus. Projecti quippe a paradisi gaudiis, et caecitatis poena multati, vix susurrii venas apprehendimus, quia ipse quoque mira ejus opera raptim tenuiterque pensamus. [ Vet. XXI ] Sciendum vero est, quia quanto virtutem illius mens sublevata considerat, tanto ejus rectitudinem repressa formidat. Unde et recte subjungitur: CAPUT XXX [ Rec. XXI ]. VERS. 13.-- In horrore visionis nocturnae. 53. Mens eo amplius de suis factis trepidat, quo altius in Deum elevatur. Hinc Deum magis metuit et diligit. --Horror nocturnae visionis, est pavor occultae", "candidate_score": 0.626569, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_7", "psc_text": "dixeram, sollicite attendi. Egi ergo, ut et ea quae locutus sum, studiosa emendatione transcurrens, quasi ad similitudinem dictatus erigerem; et ea quae dictaveram, non longe a colloquentis sermone discreparent; quatenus dum hoc tenditur, illud attrahitur, edita modo dissimili res non dissimilis formaretur; quamvis tertiam hujus operis partem ut colloquendo protuli, pene ita dereliqui, quia cum me fratres ad alia pertrahunt, hanc subtilius emendari noluerunt. Quibus nimirum multa jubentibus, dum parere modo per expositionis ministerium, modo per contemplationis ascensum, modo per moralitatis instrumentum volui, opus hoc per triginta et quinque volumina extensum, in sex Codicibus explevi. Unde et in eo saepe quasi postponere ordinem expositionis invenior, et paulo diutius contemplationis latitudini ac moralitatis insudo. Sed tamen quisquis de Deo loquitur, curet necesse est ut quidquid audientium mores instruit, rimetur; et hunc rectum loquendi ordinem deputet, si cum opportunitas aedificationis exigit, ab eo se, quod loqui coeperat, utiliter derivet. Sacri enim tractator", "candidate_score": 0.626254, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_137", "psc_text": "operibus purganda intentio. --Peracto quippe orbe dierum convivii, mittere ad filios, eosque sanctificare, est post virtutum sensum, intentionem cordis dirigere, et omne quod agitur, districta retractationis discussione mundare; ne bona aestimentur quae mala sunt; ne saltem veraciter bona putentur sufficientia, cum perfecta non sunt. Sic enim mens plerumque decipitur, ut aut qualitate mali, aut boni quantitate fallatur. [ Vet. XXXV. ] Sed hos virtutum sensus melius preces quam discussiones inveniunt; nam ea quae perscrutari in nobismetipsis plenius nitimur, saepe verius orando quam investigando penetramus. Cum enim mens per quamdam compunctionis machinam ad alta sustollitur, omne, quod ei de se ipsa occurrerit, sub se ipsa dijudicando certius contemplatur. Unde et recte subjungitur: CAPUT XXXV [ Rec. XVIII ]. IBID.-- Consurgensque diluculo offerebat holocausta per singulos. 48. Holocaustum precis pro singulis virtutibus purgandis offerendum. --Diluculo namque consurgimus, cum compunctionis luce perfusi humanitatis nostrae noctem deserimus, et ad veri luminis radios, oculos mentis", "candidate_score": 0.624586, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_8", "psc_text": "quasi postponere ordinem expositionis invenior, et paulo diutius contemplationis latitudini ac moralitatis insudo. Sed tamen quisquis de Deo loquitur, curet necesse est ut quidquid audientium mores instruit, rimetur; et hunc rectum loquendi ordinem deputet, si cum opportunitas aedificationis exigit, ab eo se, quod loqui coeperat, utiliter derivet. Sacri enim tractator eloquii morem fluminis debet imitari. Fluvius quippe dum per alveum defluit, si valles concavas ex latere contingit, in eas protinus sui impetus cursum divertit; cumque illas sufficienter impleverit, repente sese in alveum refundit. Sic nimirum, sic divini verbi esse tractator debet, ut cum de qualibet re disserit, si fortasse juxta positam occasionem congruae aedificationis invenerit, quasi ad vicinam vallem linguae undas intorqueat; et cum subjunctae instructionis campum sufficienter infuderit, ad sermonis propositi alveum recurrat. CAPUT III. Quo ordine singulos sensus explicet. Allegorico interdum necessario inhaerendum. --Sciendum vero est, quod quaedam historica expositione transcurrimus, et per allegoriam quaedam typica investigatione perscrutamur;", "candidate_score": 0.624014, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_602", "psc_text": "locutionis enitescant, eosque principes repletis conscientiarum domibus auro et argento divites memoret. Sed quia aliquando prophetico spiritui nequaquam sufficit ut ventura praevideat, nisi cordi prophetantis etiam praeterita et antiqua repraesentet, sanctus vir infra supraque oculos aperit, et non solum ventura conspicit, sed etiam transacta ad memoriam reducit. Nam protinus adjungit: CAPUT XXXII [ Rec. XXIX ]. VERS. 16.-- Aut sicut abortivum absconditum non subsisterem: vel qui concepti non viderunt lucem. 63. Sancti ante redemptionis tempus orti, sunt velut abortivi. Plures fuerunt quam quos memorat Moyses --Abortivum, quia ante plenum tempus oritur, exstinctum protinus occultatur. Quos ergo sanctus vir alios abortivos vocat, cum quibus se quiescere potuisse considerat, nisi electos quosque, qui ab ipso mundi primordio ante redemptionis tempus exorti sunt, et tamen huic mundo semetipsos mortificare curaverunt? Qui conscriptae legis tabulas non habentes, quasi ab utero mortui sunt, quia auctorem suum naturali lege timuerunt; et cum venturum Mediatorem crederent, studuerunt", "candidate_score": 0.624014, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_3", "psc_text": "me, ignorante me, actum est, ut sacri ordinis pondus acciperem, quatenus in terreno palatio licentius excubarem; ubi me scilicet multi ex monasterio fratres mei, germana vincti charitate, secuti sunt. Quod divina factum dispensatione conspicio, ut eorum semper exemplo ad orationis placidum littus, quasi anchorae fune restringerer, cum causarum saecularium incessabili impulsu fluctuarem. Ad illorum quippe consortium, velut ad tutissimi portus sinum, terreni actus volumina fluctusque fugiebam; et licet illud me ministerium ex monasterio abstractum, a pristinae quietis vita, mucrone suae occupationis exstinxerat; inter eos tamen per studiosae lectionis alloquium, quotidianae me aspiratio compunctionis animabat. Tunc eisdem fratribus, etiam cogente te, placuit, sicut ipse meministi, ut librum beati Job exponere importuna me petitione compellerent; et prout veritas vires infunderet, eis mysteria tantae profunditatis aperirem. Qui hoc quoque mihi in onere suae petitionis addiderunt, ut non solum verba historiae per allegoriarum sensus excuterem, sed allegoriarum sensus protinus in exercitium moralitatis inclinarem; adhuc", "candidate_score": 0.62376, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_21", "bdc_text": "Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2161", "psc_text": "sunt plerique qui extremum esse judicium verbo tenus sciunt, sed perverse agendo testantur quia nesciunt. Quia enim hoc non formidat ut debet, necdum cognovit cum quanto turbine terroris adveniat. Si enim pensare pondus tremendi examinis nosset, irae diem utique timendo praecaveret. Faciem quoque gladii fugere est animadversionis districtae sententiam prius quam appareat placare. Vitari namque terror judicis non nisi ante judicium potest. Modo non cernitur, sed precibus placatur. Cum vero in illo tremendo examine sederit, et videri potest, et placari jam non potest, quia facta pravorum, quae diu sustinuit tacitus, simul omnia reddet iratus. Unde necesse est nunc timere judicem, cum necdum judicium exercet, cum diu sustinet, cum mala adhuc tolerat quae videt, ne cum semel manum in retributione ultionis excusserit, tanto in judicio districtius feriat, quanto ante judicium diutius exspectavit. LIBER DECIMUS QUINTUS. In quo XX et XXI capitum libri Job explicatio brevis absolvitur. 469 [ Vet. et Rec.", "candidate_score": 0.616318, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_36", "bdc_text": "sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_207", "psc_text": "et effugi ego solus, ut nuntiarem tibi. 23. Casibus repentinis constantiam Job evertere conatur. --Ne rebus perditis minorem audienti dolorem moveat, ejus animum ad excedendum etiam ipsis nuntiorum verbis instigat. Intuendum quippe est, quam callide dicitur: Ignis Dei, ac si diceretur: Illius animadversionem sustines, quem tot hostiis placare voluisti; illius iram toleras, cui quotidie serviens insudabas. Dum enim Deum, cui servierat, adversa intulisse indicat, laesum commemorat, in quo excedat; quatenus anteacta obsequia ad mentem reduceret, et frustra se servisse aestimans, in auctoris injuriam superbiret. Pia etenim mens, cum se adversa ab hominibus perpeti conspicit, in divinae gratiae consolatione requiescit; cumque tentationum procellas increscere extrinsecus viderit, secessum spei Dominicae appetens, intra conscientiae portum fugit. Ut vero versutus hostis uno eodemque tempore sancti viri robustissimum pectus et humanis adversitatibus, et divina desperatione concuteret, et prius Sabaeos irruisse intulit, et mox ignem Dei de coelo cecidisse nuntiavit; ut quasi omnem aditum consolationis excluderet,", "candidate_score": 0.614641, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_21", "bdc_text": "Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1746", "psc_text": "ei et cum praesentes fiunt blandiuntur fletibus, et cum quasi a conspectu illius recedunt moribus detrahunt. Qui tanto amplius de malis suis 381 feriendi sunt, quanto et in occulto cogitationis recta Dei judicia cognoscunt. [ Vet. XVII. ] Unde et subditur: Statim ut se commoverit, turbabit vos; et terror ejus irruet super vos. 41. Justi Deum metuunt antequam iratum experiantur. --Cum sit naturae incommutabilis omnipotens Deus, in ira judicii perturbabilis non est. Sed humano verbo motus Dei dicitur ipsa rectitudinis ejus districtio, qua humana pravitas feritur. Justi autem viri ante Deum metuunt quam ejus contra eos ira moveatur; et ne commotum sentiant, tranquillum timent. At contra perversi, tunc jam feriri pertimescunt, cum feriuntur; eosque tunc terror ejus a somno sui torporis exsuscitat, cum vindicta perturbat. Unde et per prophetam dicitur: Et tantum sola vexatio intellectum dabit auditui (Isai. XXVIII, 19) . Cum enim de praeceptis Dei contemptis atque despectis verberari", "candidate_score": 0.612025, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_21", "bdc_text": "Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1072", "psc_text": "rigoris non emolliunt, erubescentes procul dubio laborem suae crudelitatis perdunt. Unde et mox venturae retributionis bona quasi jam praesentia conspicit, et qui reatus in judicio reprobos maneat attendit, subdens: CAPUT XXXII. IBID.-- Venerunt quoque usque ad me, et pudore cooperti sunt. 47. Reproborum trepidatio in judicio. --Usque ad sanctam quippe Ecclesiam in diem judicii reprobi veniunt, quia usque ad ejus tunc conspiciendam gloriam perducuntur, ut ad majora reatus sui supplicia repulsi videant quod perdiderunt. Tunc vero iniquos pudor cooperit, cum eos in conspectu judicis testis conscientia addicit. Tunc judex exterius cernitur, sed accusator interius toleratur. Tunc omnis ante oculos culpa reducitur, et mens super gehennae incendia suo gravius igne cruciatur. De quibus recte per Prophetam dicitur: Domine, exaltetur manus tua, ut non videant, videant et confundantur (Isai. XXVI, 11.) Intellectum quippe reproborum nunc merita obscurant, sed tunc cognitio reatus illuminat, ut et modo sequenda non videant, et tunc ea postquam", "candidate_score": 0.611081, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_36", "bdc_text": "sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_974", "psc_text": "tolerabat. Sed postquam vidit quod diligeret, intellexit etiam quod doleret; et grave sensit quod pertulit, quia dulce innotuit quod amisit. Vir igitur sanctus colloquentis amici sententiis a claustris silentii excussus, et prophetici spiritus affluentia repletus, dicat sua, dicat humani generis voce: Utinam appenderentur peccata mea, quibus iram merui, et calamitas quam patior, in statera, quasi arena maris haec gravior appareret. Ac si aperte diceret: Damnationis nostrae malum leve creditur, quia necdum cognita Redemptoris aequitate pensatur. Sed utinam veniat, et aerumnam tanti exsilii misericordiae suae lance suspendat, et quid post exsilium requiramus edoceat. Si enim innotescit quid amisimus, grave esse insinuat quod toleramus. [ Vet. II. ] Bene autem haec eadem peregrinationis nostrae calamitas maris arenae comparatur. Arena etenim maris, undarum aestu exterius pellitur, quia et delinquens homo, quoniam tentationum fluctus mobiliter pertulit, extra se ab intimis exivit. Magni autem arena maris est ponderis; sed calamitas hominis arena maris gravior dicitur,", "candidate_score": 0.60901, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_36", "bdc_text": "sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1623", "psc_text": "eunt et redeunt, quia per hoc quod diu persistere minime in contemplatione sufficiunt, sese iterum ad operationem fundunt; ut in his quae sibi juxta sunt se exercendo refoveant, et super se rursum surgere contemplando convalescant. Sed dum haec eadem contemplatio more debito per temporum intervalla repetitur, indeficienter procul dubio et in ejus soliditate persistitur, quia etsi infirmitatis suae pondere superata mens deficit, hanc tamen iterum continuis conatibus reparata comprehendit. Nec stabilitatem suam in ea perdidisse dicenda est, a qua etsi semper deficit, hanc et cum perdiderit semper inquirit. Sequitur: CAPUT XVI [ Rec. XII ]. VERS. 16.-- 354 Miseriae quoque oblivisceris, et quasi aquarum quae praeterierint, non recordaberis. 32. Mala vitae hujus gravia non sunt aeterna bona cogitanti. --Mala vitae praesentis tanto durius animus sentit, quanto pensare bonum quod sequitur, negligit; et quo non vult praemia considerare quae restant, gravia aestimat esse quae tolerat. Unde et contra flagelli ictum cogitatio", "candidate_score": 0.608259, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_21", "bdc_text": "Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1313", "psc_text": "nec prius quam appareat praetermittit. Nam quia sine fine reprobos cruciet, et electi ejus in perpetuum postquam apparuerit regnent, profecto dubium non est. Sequitur: CAPUT LIII [ Rec. XXXII ]. VERS. 22.-- Qui oderunt te induenter confusione. 90. Reprobi unde erubescent in die judicii. --Justorum hostes in extremo examine confusio induit, quia cum transacta mala redundare sibi ante oculos mentis aspexerint, suus eos undique deprimens reatus vestit. Ad poenam quippe tunc factorum suorum memoriam tolerant, qui nunc quasi a sensu rationis extranei gaudentes peccant. Ibi vident quantum debuerint fugere quod amaverunt, ibi conspiciunt quam lugubre fuerit quod nunc in culpa gratulantur. Tunc animum reatus obnubilat, et recordationis suae jaculis ipsa se conscientia impugnat. Quis igitur digne penset iniquorum confusio quanta tunc erit, quando et foris aeternus judex cernitur, et intus ante oculos culpa versatur? Qui ad haec idcirco perveniunt, quia sola hic transeuntia dilexerunt. Unde et apte mox subditur: CAPUT", "candidate_score": 0.605232, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_21", "bdc_text": "Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_710", "psc_text": "ejus spiritus subinfertur, appellatione flatus illius potest ipsa ejus animadversio designari. Nos quippe cum irascimur, flatu furoris inflammamur. Ut ergo vindictam cogitans Dominus demonstretur, flare irascendo dicitur; non quo ipse in natura sua mutabilitatis vicissitudinem recipiat, sed quo post longam patientiam, quando vindictam peccatoris exsequitur, is qui in semetipso tranquillus est, pereuntibus turbulentus videtur. Mens quippe reproba, quia adversum suis actibus judicem conspicit, quasi commotus ei ostenditur, quia in conspectu illius suo reatu ipsa turbatur. Sed postquam quasi clementer admonuit, aperte increpationis verba subjungit, dicens: CAPUT XIX. VERS. 10.-- Rugitus leonis, et vox leaenae, et dentes catulorum leonum contriti sunt. 38. Dura in Job Eliphaz verba. --Quid enim rugitum leonis appellat, nisi, ut paulo ante praemisimus, severitatem viri? quid vocem leaenae, nisi loquacitatem conjugis? quid dentes catulorum leonum, nisi edacitatem prolis? Quia enim filii convivantes exstincti sunt, dentium expressione signantur. Quae cuncta dum contrita Eliphaz rigidus exsultat, quasi jure damnata", "candidate_score": 0.604974, "ce_score": null } ] }, { "rank": 11, "cf_id": "cf040", "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum", "max_score": 0.689775, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3010_sent_25_27", "bdc_text": "Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur . Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum . Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_108", "psc_text": "Et miror quomodo isti prudentes et eruditi viri, qui haec ejus legunt scripta, de quibus nunc illa ab illo scribuntur, rideant de me, quod me talpam nominet, et non sentiant se magis ipsos ab eo talpas judicari, quos putat haec in suis libris non videre defossa. Si enim putaret eos legentes intelligere posse, nunquam ad condemnanda ea, quae ipse magister docet, istorum librorum habere jussisset exemplum, in quibus ea ipsa plenius et manifestius continentur, quae condemnare nos suadet. Ostendimus interim istum [Al. tac. istum] ipsum asserere in istis electis Commentariis suis ea quae damnari in alterius libris jubet [Al. videt], id est, quod animae fuerint in caelestibus antequam in hoc mundo in corporibus nascerentur [Al. immitterentur], et quod omnes, vel peccatores, vel increduli cum diabolo et angelis ejus, eo tempore quo omne genu flectetur Jesu, caelestium et terrestrium et infernorum, non solum veniam accipient, verum etiam [Al. tac. etiam] ad", "candidate_score": 0.689775, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_24_26", "bdc_text": "Praescribebat denique mihi formam concionandi et ad Aphthonium sophistam rele. . . Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur . Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_108", "psc_text": "Et miror quomodo isti prudentes et eruditi viri, qui haec ejus legunt scripta, de quibus nunc illa ab illo scribuntur, rideant de me, quod me talpam nominet, et non sentiant se magis ipsos ab eo talpas judicari, quos putat haec in suis libris non videre defossa. Si enim putaret eos legentes intelligere posse, nunquam ad condemnanda ea, quae ipse magister docet, istorum librorum habere jussisset exemplum, in quibus ea ipsa plenius et manifestius continentur, quae condemnare nos suadet. Ostendimus interim istum [Al. tac. istum] ipsum asserere in istis electis Commentariis suis ea quae damnari in alterius libris jubet [Al. videt], id est, quod animae fuerint in caelestibus antequam in hoc mundo in corporibus nascerentur [Al. immitterentur], et quod omnes, vel peccatores, vel increduli cum diabolo et angelis ejus, eo tempore quo omne genu flectetur Jesu, caelestium et terrestrium et infernorum, non solum veniam accipient, verum etiam [Al. tac. etiam] ad", "candidate_score": 0.686343, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_24_26", "bdc_text": "Praescribebat denique mihi formam concionandi et ad Aphthonium sophistam rele. . . Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur . Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_26", "psc_text": "Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis [Al. libris], etiam illud admonui, quod, cum in ipsis libris invenirentur quaedam de fide ita catholice scripta, ut Ecclesia praedicat, quaedam autem his contraria, cum de una eademque re dicantur: mihi visum sit haec [Al. et] secundum illam semper regulam proferenda, quam ipse catholicae sententiae expositione protulerat, et ea quae a semetipso invenirentur esse contraria, vel inserta ab aliis (id enim epistolae suae querimonia contestatur) abjicerem, vel certe, ut nihil aedificationis in fide habentia praeterirem. Non autem superfluum puto videri, inserere etiam ipsa loca de Praefatiunculis meis, ut nihil careat teste quod dicimus. Sane ne in legendo error sit ex", "candidate_score": 0.678712, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_24_26", "bdc_text": "Praescribebat denique mihi formam concionandi et ad Aphthonium sophistam rele. . . Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur . Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_145", "psc_text": "Ipse enim nobis prodidit, unde est totum quicquid nos loquimur, quicquid scribimus, quicquid dicti putatur eruditi: et quod de Graecis bonis Latina facimus non bona. Nemo ergo quemquam horum audiat, sed haec sola suscipite, quae in meis Commentariis invenitis, et maxime in Epistola ad Ephesios, in quibus Origenis dicta vehementissime confutavi. Ego autem scrutatus sum, ut credere et tenere debeatis resurrectionem carnis ita futuram, ut corpora convertantur in animas, et uxores dirigantur in viros: et quod ante mundi constitutionem animae in caelestibus fuerint, et inde ob quasdam caussas soli Deo cognitas, in vallem hanc deductae sint lacrymarum: et quod corpori mortis insertae sint: et quod in fine saeculorum omnis natura rationabilis in unum corpus restituatur sicut ab initio fuit, ita ut et homo ad paradisum revocetur, et angelus refuga supra Petrum et Paulum exaltetur, cui ipsi ad paradisum, ut pote homines, postponendi sunt, ille autem in id quod ex initio", "candidate_score": 0.67305, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_21_23", "bdc_text": "Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum . Interpretabatur etiam meam in dicendo libertatem ostentationem et arrogantiam , quumque ego me excusarem et necessitate conscientiae adactum satis modeste perorasse dicerem , ridebat , quod conscientiae mentionem facerem ineptumque me ad hoc officium clamabat , qui tam facile conscientia moverer . Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_61", "psc_text": "per totam me Italiam criminari, instigare turbas, conturbare Ecclesias, aures quoque polluere sacerdotum, et in his omnibus modestia nostra tanquam conscientia abuti. Haec discipuli. Ipse vero orientalis magister, qui ad Vigilantium scribens dixerat (Epist. 61. n. 22.), « Per me Latini cognoscunt omnes Origenis bona, et ignorant mala; » istos ipsos quos ego nunc transtuleram, reinterpretatus est, et omnia quae a me vel improbabilia praetermissa fuerant, 330 inseruit, quo scilicet nunc contra sententiam suam Romani per ipsum Origenis cognoscant mala, et gnorent bona. Hinc jam non solum Origenem, sed me ipsum in suspicionem haeresis conatur adducere. Hinc emittit [Al. etiam] incessabiliter canes suos, qui me per urbes, per vicos, per iter quoque transeuntem calumniarum latratibus insectentur, et fanda adversum me omnia, atque infanda tentantur [Al. tentant]. Quid, quaeso te, sceleris admisimus, si fecimus quod fecisti? Si tamen nefarium est uti exemplis tuis, de te ipse, quid judicas? 22. Veruntamen dic", "candidate_score": 0.642218, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_25", "bdc_text": "Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_190", "psc_text": "Ezechiele, quatuordecim Homiliis, sive Oratiunculis Origenis, scribens cuidam Vincentio: « Magnum est, inquit, mi amice, quod postulas, ut Origenem faciam Latinum, et hominem juxta Didymi videntis sententiam, alterum post Apostolos Ecclesiarum magistrum etiam Romanis auribus donem. » Et post aliquanta: « Et illud, inquit, breviter admonens, ut scias, Origenis opuscula in omnem Scripturam esse triplicia. Primum ejus opuscula Excerpta sunt, quae Graece σχόλια nuncupantur, in quibus ea quae sibi videbantur obscura, aut quae habere aliquid difficultatis, summatim breviterque perstrinxit. Secundum ὁμηλιτικόν genus, de quo et praesens interpretatio est. Tertium quod scripsit ipse τόμους, nos volumina possumus nuncupare, in quo opere tota ingenii sui vela spirantibus ventis dedit: et recedens a terra, in medium pelagus aufugit. Scio te cupere, ut omne genus transferam dictionis: praemisi caussam, cur facere non possem: hoc tamen spondeo, quia si, orante te, Jesus reddiderit sanitatem, non dicam cuncta, quia hoc dixisse temerarium est, sed permulta sim", "candidate_score": 0.642042, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_9", "bdc_text": "Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_25", "psc_text": "Continuo id sibi poscit in Latinum verti. Nullum dicebam me usum hujuscemodi operis habuisse, et ad Latinum sermonem tricennali jam pene incuria torpuisse. Perstitit tamen deprecans qualicumque sermone notitiam sibi tantum eorum, quae cupiebat ostendi. Cumque id quo [Al. quod] potui sermone fecissem, majori desiderio accensus est ad illa ipsa plenius cognoscenda, e quibus pauca illa, quae transtuleram videbantur assumta. Excusantem me urgere vehementius cepit, et sub Dei testimonio convenire, ne sibi ad opus bonum, quae se auxilia juvare possent, denegarem. Cumque 317 vehementer insisteret, et desiderium ejus secundum Deum esse perspicerem, acquievi tandem, et interpretatus sum quidem. 12. In Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis", "candidate_score": 0.639855, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_22", "bdc_text": "Interpretabatur etiam meam in dicendo libertatem ostentationem et arrogantiam , quumque ego me excusarem et necessitate conscientiae adactum satis modeste perorasse dicerem , ridebat , quod conscientiae mentionem facerem ineptumque me ad hoc officium clamabat , qui tam facile conscientia moverer .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_183", "psc_text": "irrides ista dicendo, si non mente φιλόνεικος et contentiosius propter hoc solum etiam te infamare non refugis, dummodo alium decolores: si non arte, sed fide dictorum tuorum poenitudinem egeris [Al. geris], pro hac tam gravi turpique blasphemia age poenitentiam, hinc enim in Deum blasphemasti. Nam de creaturis aliquid dicere et errare, maxime si non contumeliae voto, sed dum justitiam Dei, ut dicis, cupit asserere, quis effluat, non est nimis exsecrabile commissum. In caelum tendere os, grave est. Injustitiam vel contumeliam in excelsum loqui, perniciosum est. Hoc lugeatur quod difficile curatur. Nam quis est qui cum morbo regio laboret, et de ipso capite, et vultu ac vita periclitetur, magnopere clamet, quod non leve παρωνύχιον pedis, aut perfacilis ungulae suae offensa curetur? 12. Illud autem minimum quidem est, et responsione vix dignum, quod enumerans doctores suos, quos se de synagoga dicit esse mercatum, stimulans nos, subjungit: Neque enim, inquit, ipse me docui,", "candidate_score": 0.633519, "ce_score": null } ] }, { "rank": 12, "cf_id": "cf010", "work_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1", "max_score": 0.686222, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3010_sent_46_48", "bdc_text": "Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus . T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse : ] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_1", "psc_text": "et rectore Domino teneremus. § 2 Qui inter cetera salutaria sua monita et praecepta diuina quibus populo suo consulit ad salutem etiam orandi ipse formam dedit, ipse quid precaremur monuit et instruxit. qui fecit uiuere docuit et orare, benignitate ea scilicet qua et cetera dare et conferre dignabusdignatus est, ut dum prece et oratione quam filius docuit aput patrem loquimur, facilius audiamur. iam praedixerat horam uenire, quando ueri adoratores adorarent patrem in spiritu et ueritate, et inpleuit quod ante promisit, ut qui spiritum et neritatemueritatem de eius sanctificatione percepimus de traditione IsCrPIT DE DOMINICA. ORATIONE W, INCIPIT LIBER SCI CYPRIANT EPI DE ORATIONE DOMINICA G; Augustinus de dono perseu. c. 3, 4: legite.. -in beatiCypriammartyrislibro...cuius esttitulus de dominica oratione. 2 alind sunt v 5 docibiles 0, dociles Wv 6 in terris W 8.1. m. 2 7 deus W, de se G 8 sunt om. Baluzius quam dei ex quae dei", "candidate_score": 0.686222, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_46_48", "bdc_text": "Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus . T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse : ] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_4", "psc_text": "delictis nostris petimus, aduocati nostri uerba promamus. nam cum dicat: quia quodcumque petierimus a patre in nomine eius dabit nobis, quanto efficacius impetramus quod petimus Christi nomine, si petamus ipsius oratione ? § 4 Sit autem orantibus sermo et precatio cum disciplina quietem continens et pudorem. cogitemus nos sub conspectu Dei stare. placendum est diuinis oculis et habitu corporis et modo uocis. nam ut inpudentis est clamoribus strepere, ita contra congruit uerecundo modestis precibus orare. denique magisterio suo Dominus secrete orare nos praecepit, in abditis et semotis locis, in cubiculis ipsis, quod magis conuenit fidei, ut sciamus Deum ubique esse praesentem, audire omnes et uidere et maiestatis suae plenitudine in abdita quoque et occulta penetrare, sicut scriptum est: ego Deus adproximans et non Deus de longinquo. si absconditus fuerit homo in absconditis, ego ergo non uidebo eum? nonne caelum et terram ego inpleo? et iterum: in omni loco oculi Dei", "candidate_score": 0.6806, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_46_48", "bdc_text": "Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus . T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse : ] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_0", "psc_text": "§ 1 Euangelica praecepta, fratres dilectissimi, nihil sunt aliud quam magisteria diuina, fundamenta aedificandae spei, firmamenta conroborandae fidei, nutrimenta fouendi cordis, gubernacula dirigendi itineris, praesidia obtinendae salutis, quae dum docibiles credentium mentes in terris instruunt, ad caelestia regna perducunt. multa et per prophetas seruos suos dici Deus uoluit et audiri: sed quanto maiora sunt quae filius loquitur, quae Dei sermo qui in prophetis fuit propria uoce testatur non iam mandans ut paretur uenienti uia sed ipse ueniens et uiam nobis aperiens et ostendens, ut qui in tenebris mortis errantes inprouidi et caeci prius fuimus luce gratiae luminati iter uitae duce et rectore Domino teneremus. § 2 Qui inter cetera salutaria sua monita et praecepta diuina quibus populo suo consulit ad salutem etiam orandi ipse formam dedit, ipse quid precaremur monuit et instruxit. qui fecit uiuere docuit et orare, benignitate ea scilicet qua et cetera dare et conferre dignabusdignatus est, ut", "candidate_score": 0.676922, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_46", "bdc_text": "Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_4", "psc_text": "delictis nostris petimus, aduocati nostri uerba promamus. nam cum dicat: quia quodcumque petierimus a patre in nomine eius dabit nobis, quanto efficacius impetramus quod petimus Christi nomine, si petamus ipsius oratione ? § 4 Sit autem orantibus sermo et precatio cum disciplina quietem continens et pudorem. cogitemus nos sub conspectu Dei stare. placendum est diuinis oculis et habitu corporis et modo uocis. nam ut inpudentis est clamoribus strepere, ita contra congruit uerecundo modestis precibus orare. denique magisterio suo Dominus secrete orare nos praecepit, in abditis et semotis locis, in cubiculis ipsis, quod magis conuenit fidei, ut sciamus Deum ubique esse praesentem, audire omnes et uidere et maiestatis suae plenitudine in abdita quoque et occulta penetrare, sicut scriptum est: ego Deus adproximans et non Deus de longinquo. si absconditus fuerit homo in absconditis, ego ergo non uidebo eum? nonne caelum et terram ego inpleo? et iterum: in omni loco oculi Dei", "candidate_score": 0.676673, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_46_48", "bdc_text": "Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus . T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse : ] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_8", "psc_text": "Dominus. item legimus in psalmis: dicite in cordibus uestris et in cubilibus uestris conpungimini. per Hieremiam quoque haec eadem Spiritus sanctus suggerit et docet dicens: in sensu autem tibi debet adorari, Domine. § 6 Adorans autem, fratres dilectissimi, nec illud ignoret, quemadmodum in templo cum pharisaeo publicanus orauerit. non adleuatis in caelum inpudenter oculis nec manibus insolenter 8 Matth. 9, 4. 9 Apoc. 2, 23. 17 I Reg. 1,13. 19 Ps. 4, 5. 22 Hierm. Ep. 5 (= Baruch 6.). 5 te deo tamultuosa ab his incipit S 6 est (ante clam.) om. W G sed G in ras. 7 cogitationes hominum v 9 et scient] sciens S 12 dominum WGv 14 prece...loquebatur om. SWG 15 deum Wv 16 petiit Gv 17 non mouebantur S, «mouebantur G mo in ras. 19 deus W Gv spalmis G 20 uestris om. v et om. V cubilibus S, stratis WGVv eonpungimini S, ct", "candidate_score": 0.675744, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_46_48", "bdc_text": "Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus . T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse : ] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_3", "psc_text": "Spiritus sanctus missus est, quae uera aput patrem precatio quam quae a filio qui est ueritas de eius ore prolata est? ut aliter orare quam docuit non ignorantia sola sit sed et culpa,; quando ipse posuerit et dixerit: reicitis mandatum Dei, ut traditionem uestram statuatis. § 3 Oremus itaque, fratres dilectissimi, sicut magister Deus docuit. arnicaamica et familiaris oratio est Deum de suo rogare, ad aures eius ascendere Christi orationem. agnoscat'pater filii sui uerba, cum precem facimus: qui habitat intus in pectore ipse sit et in uoce, et cum ipsum habeamus aput patrem aduocatum pro peccatis nostris, quando peccatores pro delictis nostris petimus, aduocati nostri uerba promamus. nam cum dicat: quia quodcumque petierimus a patre in nomine eius dabit nobis, quanto efficacius impetramus quod petimus Christi nomine, si petamus ipsius oratione ? § 4 Sit autem orantibus sermo et precatio cum disciplina quietem continens et pudorem. cogitemus nos sub conspectu", "candidate_score": 0.673302, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_46_48", "bdc_text": "Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus . T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse : ] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_101", "psc_text": "uigilans perseuerabat in promerendo Deo, sicut in euangelio scriptum est: non recedebat de templo ieiuniis et orationibus seruiens nocte et die. uiderint uel gentiles qui necdum inlnminati sunt uel Iudaei qui deserti lumine in tenebris remanserantremanserunt : nos, fratres dilectissimi, qui in Domini luce semper sumus, qui meminimus et tenemus quid esse accepta gratia coeperimus, conputemus noctem pro die. ambulare nos credamus semper in lumine, non impediamur a tenebris quas euasimus, nulla sint horis nocturnis precum damna, nulla orationum pigra et ignaua dispendia. per Dei indulgentiam recreati spiritaliter et renati imitemur quod futuri sumus: habituri in regno sine interuentu noctis solum diem sic nocte quasi in luce uigilemus, oraturi semper et acturi gratias Deo hic quoque orare et gratias agere non desinamus. 2 Luc. 2, 37. 1 perseuerabat] pernoetabat G 2 recedebat inquit WGv 3 orationibus] obsecrationibus G et] ac v 4 gentes G deserto v 5 tenebras W 6", "candidate_score": 0.670728, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_46", "bdc_text": "Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_79", "psc_text": "iterum: quaecumque uolueritis ut faciant nobisuobis homines bona, ita et nos facite illis. haec est enim lex et prophetae. § 29 Nec uerbis tantum sed et factis Deus orare nos docuit ipse orans frequenter et deprecans et quid nos facere oporteret exempli sui contestatione demonstrans, sicut scriptum est: ipse autem fuit secedens in solitudines et adorans, et iterum: exiuit in montem orare et fuit pernoctans in orationem Dei. quodsi ille orabat qui sine peccato erat, quanto magis peccatores oportet orare, et si ille per totam noctem iugiter uigilans continuis precibus orabat, quanto nos magis in frequentanda oratione debemus nocte uigilare! § 30 Orabat autem Dominus et rogabat non pro se — quid enim pro se innocens precaretur? — sed pro delictis nostris, sicut et ipse declarat cum dicit ad Petrum: ecce satanas postulabat ut uos negaretuexaret quomodo triticum. ego autem rogaui pro te, ne deficiat fides tua. et postmodum pro", "candidate_score": 0.667241, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_47_49", "bdc_text": "T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse : ] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo . [ Darunter von Bullingers Hand:", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_0", "psc_text": "§ 1 Euangelica praecepta, fratres dilectissimi, nihil sunt aliud quam magisteria diuina, fundamenta aedificandae spei, firmamenta conroborandae fidei, nutrimenta fouendi cordis, gubernacula dirigendi itineris, praesidia obtinendae salutis, quae dum docibiles credentium mentes in terris instruunt, ad caelestia regna perducunt. multa et per prophetas seruos suos dici Deus uoluit et audiri: sed quanto maiora sunt quae filius loquitur, quae Dei sermo qui in prophetis fuit propria uoce testatur non iam mandans ut paretur uenienti uia sed ipse ueniens et uiam nobis aperiens et ostendens, ut qui in tenebris mortis errantes inprouidi et caeci prius fuimus luce gratiae luminati iter uitae duce et rectore Domino teneremus. § 2 Qui inter cetera salutaria sua monita et praecepta diuina quibus populo suo consulit ad salutem etiam orandi ipse formam dedit, ipse quid precaremur monuit et instruxit. qui fecit uiuere docuit et orare, benignitate ea scilicet qua et cetera dare et conferre dignabusdignatus est, ut", "candidate_score": 0.660916, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_45_47", "bdc_text": "Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 . Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus . T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse :", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_95", "psc_text": "de emundandis gentibus ante dubitaret. et Dominus hora sexta crucifixus ad nonam peccata nostra sanguine suo abluit et ut redimere et uiuificare nos posset, tunc uictoriam sua passione perfecit. § 35 Sednobis, fratres dilectissimi, praeter horas antiquitus obseruatas orandi nunc et spatia et sacramenta creuerunt. nam et mane orandum est, ut resurrectio Domini matutina oratione celebretur. quod olim Spiritus sanctus designabat in psalmis dicens: rex meus etDeusmeus, quoniam ad te orabo, Domine, mane: et exaudies uocem meam, mane 26 Ps. 5, 3 sq. 1 placentem W 2 quis v pauperis Wv deum foenerat v 3 odores O, odore SW, odorem v 4 danihele W2G2, danihel WlG1, daniel S 5 et tres S et om. S hora tertia W 6 sacramentum V 8 uenies S 9 ad] a S quartam praecedens G 11 determinata. Adoratores G 12 deo fort. statutis] statis maluit Krabinger et] sed W 13 seruabant G 15 discendit", "candidate_score": 0.656501, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_46", "bdc_text": "Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_3", "psc_text": "Spiritus sanctus missus est, quae uera aput patrem precatio quam quae a filio qui est ueritas de eius ore prolata est? ut aliter orare quam docuit non ignorantia sola sit sed et culpa,; quando ipse posuerit et dixerit: reicitis mandatum Dei, ut traditionem uestram statuatis. § 3 Oremus itaque, fratres dilectissimi, sicut magister Deus docuit. arnicaamica et familiaris oratio est Deum de suo rogare, ad aures eius ascendere Christi orationem. agnoscat'pater filii sui uerba, cum precem facimus: qui habitat intus in pectore ipse sit et in uoce, et cum ipsum habeamus aput patrem aduocatum pro peccatis nostris, quando peccatores pro delictis nostris petimus, aduocati nostri uerba promamus. nam cum dicat: quia quodcumque petierimus a patre in nomine eius dabit nobis, quanto efficacius impetramus quod petimus Christi nomine, si petamus ipsius oratione ? § 4 Sit autem orantibus sermo et precatio cum disciplina quietem continens et pudorem. cogitemus nos sub conspectu", "candidate_score": 0.654654, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_48_50", "bdc_text": "] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo . [ Darunter von Bullingers Hand: ] Pincingeriliterae spondentes pro studiosis Hessis .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_0", "psc_text": "§ 1 Euangelica praecepta, fratres dilectissimi, nihil sunt aliud quam magisteria diuina, fundamenta aedificandae spei, firmamenta conroborandae fidei, nutrimenta fouendi cordis, gubernacula dirigendi itineris, praesidia obtinendae salutis, quae dum docibiles credentium mentes in terris instruunt, ad caelestia regna perducunt. multa et per prophetas seruos suos dici Deus uoluit et audiri: sed quanto maiora sunt quae filius loquitur, quae Dei sermo qui in prophetis fuit propria uoce testatur non iam mandans ut paretur uenienti uia sed ipse ueniens et uiam nobis aperiens et ostendens, ut qui in tenebris mortis errantes inprouidi et caeci prius fuimus luce gratiae luminati iter uitae duce et rectore Domino teneremus. § 2 Qui inter cetera salutaria sua monita et praecepta diuina quibus populo suo consulit ad salutem etiam orandi ipse formam dedit, ipse quid precaremur monuit et instruxit. qui fecit uiuere docuit et orare, benignitate ea scilicet qua et cetera dare et conferre dignabusdignatus est, ut", "candidate_score": 0.653181, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_33_35", "bdc_text": "Gemunt interim cum suis miseri agricolae , et nemo ne hiscere quidem audet . De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum . Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ;", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_6", "psc_text": "eius eius Gl 10 oratione v agnoscit ex agnoscat G m. 2 16 inpetrabimus ree. Krabinger in christi v 20 modo. W 21 contra W s. 1. m. 2, e contra G 23 secreto v semotis G, secretis W 26 in om. G 27 est om. W speculantur bonos et malos. et quando in unum cum fratribus conuenimus et sacrificia diuina cum Dei sacerdote celebramus, uerecundiae et disciplinae memores esse debemus, non passim uentilare preces nostras inconditis uocibus nec petitionem commendandam modeste Deo tumultuosa loquacitate iactareriactare quia Deus non uocis sed cordis auditor est, nec admonendus est clamoribus qui cogitationes uidet probante Domino et dicente: quid cogitatis nequam in cordi bus uestris ? et alio loco: et scient omnes ecclesiae quia ego sum scrutator renis et cordis. § 5 Quod Anna in primo Regnorum libro ecclesiae typum portans custodit et seruat, quae Deum non clamosa petitione sed tacite et modeste", "candidate_score": 0.651278, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_4", "bdc_text": "Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_3", "psc_text": "Spiritus sanctus missus est, quae uera aput patrem precatio quam quae a filio qui est ueritas de eius ore prolata est? ut aliter orare quam docuit non ignorantia sola sit sed et culpa,; quando ipse posuerit et dixerit: reicitis mandatum Dei, ut traditionem uestram statuatis. § 3 Oremus itaque, fratres dilectissimi, sicut magister Deus docuit. arnicaamica et familiaris oratio est Deum de suo rogare, ad aures eius ascendere Christi orationem. agnoscat'pater filii sui uerba, cum precem facimus: qui habitat intus in pectore ipse sit et in uoce, et cum ipsum habeamus aput patrem aduocatum pro peccatis nostris, quando peccatores pro delictis nostris petimus, aduocati nostri uerba promamus. nam cum dicat: quia quodcumque petierimus a patre in nomine eius dabit nobis, quanto efficacius impetramus quod petimus Christi nomine, si petamus ipsius oratione ? § 4 Sit autem orantibus sermo et precatio cum disciplina quietem continens et pudorem. cogitemus nos sub conspectu", "candidate_score": 0.64625, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_48_50", "bdc_text": "] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo . [ Darunter von Bullingers Hand: ] Pincingeriliterae spondentes pro studiosis Hessis .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_1", "psc_text": "et rectore Domino teneremus. § 2 Qui inter cetera salutaria sua monita et praecepta diuina quibus populo suo consulit ad salutem etiam orandi ipse formam dedit, ipse quid precaremur monuit et instruxit. qui fecit uiuere docuit et orare, benignitate ea scilicet qua et cetera dare et conferre dignabusdignatus est, ut dum prece et oratione quam filius docuit aput patrem loquimur, facilius audiamur. iam praedixerat horam uenire, quando ueri adoratores adorarent patrem in spiritu et ueritate, et inpleuit quod ante promisit, ut qui spiritum et neritatemueritatem de eius sanctificatione percepimus de traditione IsCrPIT DE DOMINICA. ORATIONE W, INCIPIT LIBER SCI CYPRIANT EPI DE ORATIONE DOMINICA G; Augustinus de dono perseu. c. 3, 4: legite.. -in beatiCypriammartyrislibro...cuius esttitulus de dominica oratione. 2 alind sunt v 5 docibiles 0, dociles Wv 6 in terris W 8.1. m. 2 7 deus W, de se G 8 sunt om. Baluzius quam dei ex quae dei", "candidate_score": 0.645854, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_13_15", "bdc_text": "Interim vero , dum pater feris dat operam , filius maior per suos lenones curavit sibi adduci scortum Marpurgo . Quod ego sciens , quum in curia principibus et aulicis debebam concionari , totum sermonem in mores principum et aulicorum direxi , quomodocunque potui , et peculiariter in scortationem iunioris principis sum invectus , licet multa quoque alia flagitia aulicorum perstringerem . Sed ea res tunc bona cum pace et venia mihi abiit , ut nemo verbum ullum ad me diceret aperte .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_7", "psc_text": "uidet probante Domino et dicente: quid cogitatis nequam in cordi bus uestris ? et alio loco: et scient omnes ecclesiae quia ego sum scrutator renis et cordis. § 5 Quod Anna in primo Regnorum libro ecclesiae typum portans custodit et seruat, quae Deum non clamosa petitione sed tacite et modeste intra ipsas pectoris latebras precabatur. loquebatur prece occulta sed manifesta fide, loquebatur non uoce sed corde, quia sic Dominum sciebat audire, et. inpetrauit efficaciter quod petit, quia fideliter postulauit. declarat scriptura diuina quae dicit: loquebatur in corde suo et labia eius mouebantur et uox eius non audiebatur, et exaudiuit eam Dominus. item legimus in psalmis: dicite in cordibus uestris et in cubilibus uestris conpungimini. per Hieremiam quoque haec eadem Spiritus sanctus suggerit et docet dicens: in sensu autem tibi debet adorari, Domine. § 6 Adorans autem, fratres dilectissimi, nec illud ignoret, quemadmodum in templo cum pharisaeo publicanus orauerit. non adleuatis", "candidate_score": 0.642401, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_35", "bdc_text": "Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ;", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_7", "psc_text": "uidet probante Domino et dicente: quid cogitatis nequam in cordi bus uestris ? et alio loco: et scient omnes ecclesiae quia ego sum scrutator renis et cordis. § 5 Quod Anna in primo Regnorum libro ecclesiae typum portans custodit et seruat, quae Deum non clamosa petitione sed tacite et modeste intra ipsas pectoris latebras precabatur. loquebatur prece occulta sed manifesta fide, loquebatur non uoce sed corde, quia sic Dominum sciebat audire, et. inpetrauit efficaciter quod petit, quia fideliter postulauit. declarat scriptura diuina quae dicit: loquebatur in corde suo et labia eius mouebantur et uox eius non audiebatur, et exaudiuit eam Dominus. item legimus in psalmis: dicite in cordibus uestris et in cubilibus uestris conpungimini. per Hieremiam quoque haec eadem Spiritus sanctus suggerit et docet dicens: in sensu autem tibi debet adorari, Domine. § 6 Adorans autem, fratres dilectissimi, nec illud ignoret, quemadmodum in templo cum pharisaeo publicanus orauerit. non adleuatis", "candidate_score": 0.620299, "ce_score": null } ] }, { "rank": 13, "cf_id": "cf025", "work_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales", "max_score": 0.686158, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3010_sent_4_6", "bdc_text": "Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei . Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione . Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_107", "psc_text": "Per infirmitatem vero Petrus cecidit, quando mentis suae aedificium, fidei fundamento titubante concussit. Et quia subire mortem pertimuit, ad ostiariae vocem vitam negavit (Luc. XXII, 61). Unde post fletum amaritudinis a Domino respicitur, quia electi quique eo citius miserationis divinae divitias inveniunt, quo se, si quando per carnis infirmitatem deliquerunt, durius et amarius affligunt. Ex industria autem Judaei peccaverunt, qui eum quem inaudita miracula facientem videbant, exsecrabilis invidiae facibus accensi, ut morti traderent, consilium quaerebant. Unde excusationem de peccato suo non habent, quia etsi malum sit bona non agere, tamen nequius est bonorum acta odisse. (Vers. 14.) Ego autem tanquam surdus non audiebam, et sicut mutus non aperiens os suum. 15. Disce qui maledicta et irrisiones pateris, in omnibus servare patientiam, et obtrectantium linguas audire. Dissimula, ne si tu contumeliis convicia retuleris, a doctrina Christi extorris inveniaris. Mediator namque Dei et hominum homo Christus Jesus (I Tim. II, 5), qui", "candidate_score": 0.686158, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_27", "bdc_text": "Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_89", "psc_text": "nos peccati desiderium non titillet. Sequitur: (Vers. 8.) Afflictus sum, et humiliatus sum nimis: rugiebam a gemitu cordis mei. 9. Qui enim dixerat, Non est sanitas in carne mea: ne forte in anima nihil pati putaretur, subjecit: Afflictus sum, et humiliatus sum nimis. Ut intelligas in anima gravissimo iniquitatis pondere obrutum, quem in carne vides tot miseriis et passionibus afflictum. Peccatum enim sicut peccantis mentem retibus delectationum illaqueat, ita etiam implicitam quasi mole superposita gravat; ut ad sublimia levari jam non valeat, quoniam iniquitatis eam gravitudo coarctat, sicut per Psalmistam dicitur: Filii hominum, usquequo gravi corde? (Psal. IV, 3) . Plerumque enim et quae agenda sunt bona conspicimus, et ad haec assurgere cordis desiderio non valemus. Et si forte mens aliquando ad bonum anhelare inchoat, 486 gravitas quam sustinet, cogit ut cadat, quia ex poena peccati est ut a bono quod per rationis judicium clare conspicitur, per vitae meritum anima", "candidate_score": 0.670591, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_27", "bdc_text": "Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_43", "psc_text": "et adversitate. Gravata est super me manus tua. 476 Quia enim et in adversis succubui, et in prosperis me nimis erexi, iram tuae potentiae super me provocavi. Conversus sum in aerumna mea, dum configitur spina: quoniam manus tua, quae superbos humiliat, humiles exaltat, gravata est super me. Me enim superbum depressit; quia non solum peccatum mihi dominari permisit, sed etiam de qua nimis gloriabar, justitiam mihi difficilem fecit. Ideo conversus sum in aerumna mea. Qui enim de me praesumens, quasi divitem me prius et nullius egentem credidi, postea ad me rediens, quam sim miser et infelix agnovi. Et hoc feci, dum configitur spina. Per spinam, omne peccatum ideo accipitur, quia dum confert delectationem, quasi pungendo lacerat mentem. Tunc autem poenitentis anima ad lamentum ducitur, cum perpetrata nequitia in memoria fixe retinetur. In alia translatione non configi, sed confringi spina dicitur: quia nimirum mens ad luctum vertitur, ut peccati compunctio poenitendo", "candidate_score": 0.670542, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_27", "bdc_text": "Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_42", "psc_text": "cum voce, culpa est in actione: peccatum cum clamore, est culpa cum libertate. Dum clamarem tota die. Tota die clamat, qui pro omni bono opere quod agit, laudari affectat; vel etiam tota die clamat, qui publice peccare non trepidat. (Vers. 4.) Quoniam die ac nocte gravata est super me manus tua: conversus sum in aerumna mea, dum configitur spina. 4. Sicut per noctem opera tenebrarum, ita per diem, bonorum intelligimus lucem actionum. Qui ergo peccare non desinit, et caeteris se praeferens, per bona opera superbit, die ac nocte divinae potentiae iram incurrit. Vel die ac nocte, id est in prosperitate et adversitate. Gravata est super me manus tua. 476 Quia enim et in adversis succubui, et in prosperis me nimis erexi, iram tuae potentiae super me provocavi. Conversus sum in aerumna mea, dum configitur spina: quoniam manus tua, quae superbos humiliat, humiles exaltat, gravata est super me. Me enim superbum", "candidate_score": 0.665939, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_45_47", "bdc_text": "Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 . Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus . T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse :", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_361", "psc_text": "IX), qui 540 se obtulit sacrificium Deo, ut nos redimeret ab omni iniquitate, et mundaret sibi populum acceptabilem, sectatorem bonorum operum (Tit. II)? Denique Joannes ait: Ipse est propitiatio pro peccatis nostris (I Joan. II, 2) . Qui est apud Deum: quia sedet ad dexteram Dei, sicut dicit Propheta: Dixit Dominus Domino meo, Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum (Psal. CIX, 1) . Apostolus quoque perhibet, quod ad dexteram Patris sedens pro nobis interpellet (Rom. VIII). 6. Et propter legem tuam sustinui te, Domine. Lex Dei misericordia est, qua peccantibus veniam contulit, revertentibus aeternae vitae aditum patefecit. Hanc legem pro crucifixoribus suis patrem exorans (Luc. XXIII) Christus implevit, hanc nobis tenendam verus magister indixit. Ait enim: Diligite inimicos vestros, benefacite his qui vos oderunt, et orate pro persequentibus et calumniantibus vos, ut sitis filii Patris vestri qui in coelis est (Luc. VI, 27) . In", "candidate_score": 0.652832, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_31_33", "bdc_text": "In summa : panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus . Gemunt interim cum suis miseri agricolae , et nemo ne hiscere quidem audet .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_238", "psc_text": "enim: Quia oblitus sum comedere panem meum. Panem suum in paradiso primus homo conditus habuit, quandiu inconcusso mentis vestigio Conditoris sui praecepta servavit. Panis autem ejus fuit visionis divinae delectatio, verbi Dei satietas, internae quietis gaudium, lucis inaccessibilis splendor, sapientiae refectio, angelorum societas, amor Dei, jubilum spiritus, contemplationis suavitas, collocutionis desiderium, securitas mentis, praesentia Creatoris. Quem panem tunc profecto perdidit, cum serpentis suggestioni consensit (Gen. III). Tangens enim vetitum, oblitus est praeceptum. Unde factum est ut qui tenebat arcem beatitudinum, in lacum incideret miseriarum: et qui intimae reficiebatur suavitate dulcedinis, panem postmodum manducaret doloris. Quicunque ergo illius portat imaginem, factus de terra terrenus, panem suum comedere obliviscitur, quia terrenae voluptatis captus illecebris, in verbo Dei non delectatur. Panis etenim noster, verbum Dei est. Hinc namque per semetipsam Veritas ait: Non in solo pane vivit homo, sed in omni verbo quod procedit de ore Dei (Matth. IV, 4) . Sequatur ergo", "candidate_score": 0.651506, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_31_33", "bdc_text": "In summa : panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus . Gemunt interim cum suis miseri agricolae , et nemo ne hiscere quidem audet .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_239", "psc_text": "de terra terrenus, panem suum comedere obliviscitur, quia terrenae voluptatis captus illecebris, in verbo Dei non delectatur. Panis etenim noster, verbum Dei est. Hinc namque per semetipsam Veritas ait: Non in solo pane vivit homo, sed in omni verbo quod procedit de ore Dei (Matth. IV, 4) . Sequatur ergo oblivionem commemoratio, et esuriem refectio comitetur, ut panem illum qui de coelo descendit, manducantes (Joan. VI), et poenam evadamus mortis perpetuae, et vitae participemus aeternae, sicut Dominus ait in Evangelio: Si quis manducaverit ex hoc pane, vivet in aeternum (Ibid., LII) . (Vers. 6.) A voce gemitus mei adhaesit os meum carni meae. 8. Arescente corde propter panis et vini inopiam et oblivionem, vox gemitus emittitur, quia ubi a desiderio vitae aeternae defecerit intentio, consequenter de corde procedit malarum cogitationum vociferatio. In qua nimirum os adhaeret carni, si ratio subigitur delectationi. Quae nimirum vox gemitus dicitur, quia per eam ad", "candidate_score": 0.65088, "ce_score": null } ] }, { "rank": 14, "cf_id": "cf020", "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam", "max_score": 0.685424, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3010_sent_32_34", "bdc_text": "panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus . Gemunt interim cum suis miseri agricolae , et nemo ne hiscere quidem audet . De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum .", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_347", "psc_text": "4, 5.) Haec dicit Dominus Deus meus: Pasce pecora occisionis, quae qui possederant, occidebant, et non dolebant, et vendebant ea dicentes: Benedictus Dominus, divites facti sumus, et pastores eorum non parcebant eis. LXX: Haec dicit Dominus omnipotens: Pasce oves occisionis: quas qui possederunt, interficiebant, et non agebant poenitentiam, et qui vendebant eas, dicebant: Benedictus Dominus, et divites facti sumus, et pastores earum nihil patiebantur super eis. Ubi manifestissima prophetia est, et per translationem historiae verus ordo narratur, superflua est tropologiae interpretatio, ut alios bonos, alios malos dicamus esse pastores, et hoc tam ad veterem populum referri, quam ad novum, id est, tam ad Judaeorum sacerdotes et principes, quam ad episcopos et presbyteros Christianorum, et quicumque pastores fuerint negligentes, et unum de minimis scandalizaverint, ipsos esse qui nutriant pecora occisionis, et non patiantur super eis quidquam nec doleant, nec possint dicere cum Apostolo: Quis scandalizatur, et ego non uror (I Cor.", "candidate_score": 0.685424, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_32_34", "bdc_text": "panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus . Gemunt interim cum suis miseri agricolae , et nemo ne hiscere quidem audet . De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum .", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_426", "psc_text": "et iste pseudopropheta nequaquam habitum accipiet prophetalem, ne sub alieno vestitu et operimento simplices quosque decipiat; sed magis terram findet vomere, et agriculturae deditus hominem se probabit, Deique subjacere sententiae, qui locutus est ad Adam: Maledicta terra in opere tuo: in laboribus comedes ex ea cunctis diebus vitae tuae: spinas et tribulos germinabit tibi: et comedes herbas terrae: et in sudore vultus tui vesceris pane (Gen. III, 17 et 18) . Cumque se ostenderit ad hoc natum, ut in sudore faciei suae comedat panem suum, interrogabit eum alter, et dicet: Quid sibi volunt istae plagae, et haec vulnera quae in medio manuum tuarum sunt? Et est sensus: Quare adhaeres patibulo? cur manus tuae transfixae sunt clavis? quid commisisti, ut huic poenae et cruciatui subjaceres? Et ille respondebit, et dicet: Haec vulnera et has accepi plagas, parentum meorum judicio condemnatus, et eorum qui me non oderant, sed amabant. Et intantum, fugato", "candidate_score": 0.666297, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_6_8", "bdc_text": "Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores . Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum . Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo .", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_162", "psc_text": "arcana eruditionis Hebraicae, et magistrorum synagogae reconditam disciplinam, eam dumtaxat, quae Scripturis sanctis convenit. Latinis auribus prodere. Quamobrem necesse mihi est in locis obscurissimis historiae lineas ducere, et sic quae ab ecclesiasticis viris accepi, proferre in medium, lectoris arbitrio quid magis sequi debeat, relinquens. Et primum lectionis ordo reddendus est, ut quod dicitur, juxta litteram perspicuum fiat. Accipe, inquit, ab Holdai, et a Tobia, et ab Idaja, qui de Babylonica captivitate venerunt, et sumes ab eis quae offeruntur munera, argentum, et aurum, et intrabis domum Josiae, filii Sophoniae; et ibi facies coronas, auri atque argenti varietate distinctas, non unam coronam; sed vel duas vel plures: ATAROTH ( ) quippe, id est, στέμματα, non unum, sed vel dualem, vel pluralem numerum significant. Cumque coronas feceris, impones unam ex eis in capite Jesu filii Josedec sacerdotis magni, et loqueris ad eum: Haec dicit Dominus omnipotens: Ecce vir cujus nomen est, Oriens, quod", "candidate_score": 0.659087, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_31_33", "bdc_text": "In summa : panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus . Gemunt interim cum suis miseri agricolae , et nemo ne hiscere quidem audet .", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_347", "psc_text": "4, 5.) Haec dicit Dominus Deus meus: Pasce pecora occisionis, quae qui possederant, occidebant, et non dolebant, et vendebant ea dicentes: Benedictus Dominus, divites facti sumus, et pastores eorum non parcebant eis. LXX: Haec dicit Dominus omnipotens: Pasce oves occisionis: quas qui possederunt, interficiebant, et non agebant poenitentiam, et qui vendebant eas, dicebant: Benedictus Dominus, et divites facti sumus, et pastores earum nihil patiebantur super eis. Ubi manifestissima prophetia est, et per translationem historiae verus ordo narratur, superflua est tropologiae interpretatio, ut alios bonos, alios malos dicamus esse pastores, et hoc tam ad veterem populum referri, quam ad novum, id est, tam ad Judaeorum sacerdotes et principes, quam ad episcopos et presbyteros Christianorum, et quicumque pastores fuerint negligentes, et unum de minimis scandalizaverint, ipsos esse qui nutriant pecora occisionis, et non patiantur super eis quidquam nec doleant, nec possint dicere cum Apostolo: Quis scandalizatur, et ego non uror (I Cor.", "candidate_score": 0.655164, "ce_score": null } ] }, { "rank": 15, "cf_id": "cf010", "work_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1", "max_score": 0.684806, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3010_sent_0_2", "bdc_text": "Salutem a deo per Christum servatorem D . Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_4", "psc_text": "Nos autem, fratres dilectissimi, qui philosophi non uerbis sed factis sumus, nec uestitu sapientiam sed ueritate praeferimus, qui uirtutum conscientiam magis quam iactantiam nouimus, qui non loquimur magna sed uiuimus, quasi serui et cultores Dei patientiam quam magisteriis caelestibus discimus obsequiis spiritalibus praebeamus. est enim nobis cum Deo uirtus ista communis. inde patientia incipit, inde claritas eius et dignitas caput sumit. origo et magnitudo patientiae Deo auctore procedit. diligenda res homini quae Deo cara est: bonum quod amat maiestas diuina commendat. si dominus nobis et pater Deus est, 9 I Cor. 3, 18 sq. 4 inhabitat W2v 5 quis Gv se put. sapientem Gf) 6 huic mundo G 7 fiat] sit Gv mundi huius v 8 reprehendes G, reprehendam v; cf. test. III 69 p.170 10 faWGF,dominus v hominum sapientiumV 11 quare? si W 12 patiens] sapiens v est et humilis malim 13 esse uidemus W moltum] tantum V 15", "candidate_score": 0.684806, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_0_2", "bdc_text": "Salutem a deo per Christum servatorem D . Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_50", "psc_text": "bonis patientiae et inpatientiae malis diligenter expensis patientiam per quam min ChnstoChristo manemus et uenire cum Christo ad Deum possumus, plena obseruatione teneamus: quae copiosa et multiplex non angusto fine concluditur uel breuibus terminis coercetur. late patet patientiae uirtus et ubertas eius et largitas de unius quidem nominis fonte proficiscitur, sed exundantibus uenis per multa gloriarum itinera diffunditur, nec proficere aliquid in actibus nostris potest ad consnmmandam laudem, nisi inde consummationis accipiat firmitatem. patientia est quae nos Deo et commendat et seruat: ipsa est quae iram temperat, quae linguam frenat, quae mentem 1 patientia W 8. l. m. 2 custode custode W1 peremeret SW 2 sacrificis S 3 suus Gx lentis] entis S 4 iudeicus S 6 dum] cum S loquentis Wv, conloquenti ex loquenti G m. 2 7 est om. v 8 caput W s. d. m, 2 . terrestrem S 9 eodem S docibilitatis G* 10 administrationis S,", "candidate_score": 0.677221, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1_3", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum . Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen :", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_4", "psc_text": "Nos autem, fratres dilectissimi, qui philosophi non uerbis sed factis sumus, nec uestitu sapientiam sed ueritate praeferimus, qui uirtutum conscientiam magis quam iactantiam nouimus, qui non loquimur magna sed uiuimus, quasi serui et cultores Dei patientiam quam magisteriis caelestibus discimus obsequiis spiritalibus praebeamus. est enim nobis cum Deo uirtus ista communis. inde patientia incipit, inde claritas eius et dignitas caput sumit. origo et magnitudo patientiae Deo auctore procedit. diligenda res homini quae Deo cara est: bonum quod amat maiestas diuina commendat. si dominus nobis et pater Deus est, 9 I Cor. 3, 18 sq. 4 inhabitat W2v 5 quis Gv se put. sapientem Gf) 6 huic mundo G 7 fiat] sit Gv mundi huius v 8 reprehendes G, reprehendam v; cf. test. III 69 p.170 10 faWGF,dominus v hominum sapientiumV 11 quare? si W 12 patiens] sapiens v est et humilis malim 13 esse uidemus W moltum] tantum V 15", "candidate_score": 0.664705, "ce_score": null } ] }, { "rank": 16, "cf_id": "cf021", "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", "max_score": 0.684222, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3010_sent_9_11", "bdc_text": "Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur . Haec igitur hactenus de istis adolescentibus , propter quos maxima instituta fuit haec scriptio . Caeterum , ut de me quoque aliquid significem , effundam in sinum tuum querelas quasdam , partim privatas partim publicas de nostris principibus et praecipue de maximo natu inter iuniores , qui quum specimen aliquod eruditionis atque virtutis prae se ferre multis videatur , certis quibusdam indiciis comperi , magnopere metuendum esse , ne excidat concitata de se spe et expectatione .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1829", "psc_text": "si et alios cogitemus, Deo parva sunt. Hanc scribis in quodam conventu amicorum ab uno ex multis qui aderant, illatam esse quaestionem; vos autem intervenisse ulterius inquirenti, solutumque conventum, ad potioris peritiae merita distulisse, ne dum incautius secreta temerantur, in culpam deflecteret error innocuus. 3. Deinde ad me litterarum tuarum dirigis intentionem, et post hanc imperitiae confessionem, admones ut a partibus nostris quid desideretur agnoscam. Adjungis etiam famae meae interesse ut quaesita noveritis, quod utcumque absque detrimento divini cultus in aliis sacerdotibus toleratur inscitia, at cum ad me antistitem venitur, legi deesse quidquid contigerit ignorari. Primum igitur hanc de me opinionem facile praesumptam, quaeso deponas, eumque animum quamvis erga me benevolentissimum, solvas atque exuas; ac de me mihi magis quam ulli alteri credas, si mihi dilectionis vicem rependis. Tanta est enim christianarum profunditas Litterarum, ut in eis quotidie proficerem, si eas solas ab ineunte pueritia usque ad decrepitam senectutem maximo", "candidate_score": 0.684222, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_4_6", "bdc_text": "Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei . Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione . Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", "candidate_score": 0.683185, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_4_6", "bdc_text": "Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei . Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione . Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", "candidate_score": 0.681118, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_4_6", "bdc_text": "Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei . Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione . Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128", "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri", "candidate_score": 0.679418, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1_3", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum . Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen :", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2425", "psc_text": "Apostolus ait, Ignoras quia patientia Dei ad poenitentiam te adducit? aut istis exceptis esse definitum quod scriptum est, Beati omnes qui confidunt in eum (Psal. II, 13)? aut ad istos non pertinere quod dicitur, Viriliter agite, et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis in Dominum (Psal. XXX, 25)? 8. Cum igitur super peccatores tanta sit patientia, tanta misericordia Dei, ut in hac temporali vita moribus emendatis, non damnentur in aeternum; qui nullius quae sibi praebeatur exspectat misericordiam, quoniam nemo est illo beatior, nemo potentior, nemo justior: quales non esse oportet homines erga homines, qui hanc vitam nostram quantacumque laude cumulemus, eam sine peccato esse non dicimus? quod si dixerimus, nos ipsos, sicut scriptum est, decipimus, et veritas in nobis non est (I Joan. I, 8). Proinde licet accusatoris alia persona sit, alia defensoris, alia intercessoris, alia judicis, de quorum propriis officiis nimis longum est, et non necessarium hoc sermone disserere;", "candidate_score": 0.676882, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1_3", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum . Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen :", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4260", "psc_text": "die sancto Pentecostes, quando aderat major vestra frequentia, sermonem inde facerem; peto ut has litteras pro lingua mea praesente habere dignemini, admonente vos et exhortante in cordibus vestris Deo et Domino nostro cui credidistis, qui nunquam discedit a vobis timentibus et honorantibus nomen suum. In quo vobis et nos semper conjuncti sumus, quamvis corpore a vobis profecti esse videamur; qui vobis de isto bonorum operum semine messem vitae aeternae promittit, dicente Apostolo: Bonum autem facientes non deficiamus; tempore enim suo metemus infatigabiles. Itaque, dum tempus habemus, operemur bonum ad omnes, maxime autem ad domesticos fidei (Galat. VI, 9, 10). Quoniam ergo domesticus fidei est, christianus fidelis, catholicus frater noster, pro cujus supplenda necessitate vos peto ut faciatis quod Dominus imperat; sine tristitia, sine murmuratione, et cum laetitia et hilaritate facite Deo enim creditis, non homini; quia ille promittit vos nihil eorum quae misericorditer facitis, perdituros, sed in illo die cum", "candidate_score": 0.676845, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_42_44", "bdc_text": "Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur . Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo . Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.674674, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_9_11", "bdc_text": "Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur . Haec igitur hactenus de istis adolescentibus , propter quos maxima instituta fuit haec scriptio . Caeterum , ut de me quoque aliquid significem , effundam in sinum tuum querelas quasdam , partim privatas partim publicas de nostris principibus et praecipue de maximo natu inter iuniores , qui quum specimen aliquod eruditionis atque virtutis prae se ferre multis videatur , certis quibusdam indiciis comperi , magnopere metuendum esse , ne excidat concitata de se spe et expectatione .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_694", "psc_text": "libris Beatitudinis tuae attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo nomini famam quaerere. Nec tam stultus sum, ut diversitate explanationum tuarum me laedi putem; quia nec tu laederis. si nos contraria senserimus. Sed illa est vera inter amicos reprehensio, si nostram peram non videntes, aliorum juxta Persium, manticam consideremus. Superest ut diligas diligentem te, et in Scripturarum campo juvenis senem non provoces. Nos nostra habuimus tempora, et cucurrimus quantum potuimus. Nunc, te currente, et longa spatia transmeante, nobis debetur otium: simulque (ut cum venia et honore tuo dixerim) ne solus mihi de poetis aliquid proposuisse videaris, memento Daretis et Entelli, et vulgaris proverbii, quod bos lassus fortius figat pedem. Tristes haec dictavimus. Utinam mereremur complexus tuos, et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel", "candidate_score": 0.674548, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_4_6", "bdc_text": "Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei . Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione . Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4254", "psc_text": "tantum a me quidquam discere, sed ab ullo prorsus hominum. Verumtamen, quia cum illic essem, te quidem per aetatem verecundante, boni parentes et amantissimi bonorum studiorum tuorum, quanto pietatis veraeque sapientiae ardore flagrares, mihi intimare dignati sunt, et benevolentissime petierunt ne tibi instruendae, in quo opus esset, meam operulam denegarem; admonendam te his litteris credidi, secundum supra dictas optiones, ut quaeras quod vis, ne sim superfluus, si conatus fuero docere quod scis: dum tamen firmissime teneas, quod etsi aliquid salubriter per me scire potueris, ille te docebit qui est interioris hominis magister interior, qui in corde tuo tibi ostendit verum esse quod dicitur; quia neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus. EPISTOLA CCLXVII. Augustinus Fabiolae peregrinationem suam in hac vita moleste ferenti, de praesentia animorum nexu amicitiae vinctorum. Dominae religiosissimae et praestantissimae, et in Christi charitate laudabili filiae FABIOLAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quanquam", "candidate_score": 0.672029, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_42_44", "bdc_text": "Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur . Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo . Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", "candidate_score": 0.672022, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_4_6", "bdc_text": "Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei . Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione . Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", "candidate_score": 0.671942, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_9_11", "bdc_text": "Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur . Haec igitur hactenus de istis adolescentibus , propter quos maxima instituta fuit haec scriptio . Caeterum , ut de me quoque aliquid significem , effundam in sinum tuum querelas quasdam , partim privatas partim publicas de nostris principibus et praecipue de maximo natu inter iuniores , qui quum specimen aliquod eruditionis atque virtutis prae se ferre multis videatur , certis quibusdam indiciis comperi , magnopere metuendum esse , ne excidat concitata de se spe et expectatione .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2121", "psc_text": "sed meis, quos scripsi de Libero Arbitrio. In talibus autem quaestionibus non multum laboro: quia etsi defendi sententia mea liquida ratione non potest, mea est; non ejus auctoris cujus sensum improbare fas non est, etiam cum, eo non intellecto, hoc inde sentitur quod improbandum est. Ego proinde fateor me ex eorum numero esse conari, qui proficiendo scribunt, et scribendo proficiunt. Unde si aliquid vel incautius, vel indoctius a me positum est, quod non solum ab aliis qui videre id possunt, merito reprehendatur, verum etiam a meipso, quia et ego saltem postea videre debeo, si proficio; nec mirandum est, nec dolendum: sed potius ignoscendum atque gratulandum; non quia erratum est, sed quia improbatum. Nam nimis perverse seipsum amat qui et alios vult errare, ut error suus lateat. Quanto enim melius et utilius, ut ubi ipse erravit, alii non errent, quorum admonitu errore careat! quod si noluerit, saltem comites erroris non habeat.", "candidate_score": 0.670609, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_42_44", "bdc_text": "Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur . Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo . Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", "candidate_score": 0.670443, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_5_7", "bdc_text": "Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione . Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores . Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2928", "psc_text": "merui, nihil audeo succensere: melius enim perlatorem credo defuisse, quam me suspicor a tua Veneratione contemptum, domine beatissime, et merito venerabilis frater. Nunc vero quoniam servum Dei Lucam, per quem ista direxi, cito comperi esse rediturum, agam Domino, et tuae benignitati uberes gratias, si me litteris fueris visitare dignatus. Pelagium vero fratrem nostrum, filium tuum, quem audio quod multum diligis, hanc illi suggero exhibeas dilectionem, ut homines qui eum noverunt et diligenter audierunt, non ab eo tuam Sanctitatem existiment falli. 2. Nam quidam ex discipulis ejus adolescentes honestissime nati, et institutis liberalibus eruditi, spem quam habebant in saeculo, ejus exhortatione dimiserunt, et se ad Dei servitium contulerunt. In quibus tamen cum apparuissent quaedam sanae doctrinae adversantia, quae Salvatoris Evangelio continetur, et apostolicis sermonibus declaratur, id est cum invenirentur contra Dei gratiam disputare, propter quam christiani sumus, et in qua spiritu ex fide spem justitiae exspectamus, et admonitionibus nostris inciperent emendari;", "candidate_score": 0.66572, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_3_5", "bdc_text": "Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen : Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei . Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2928", "psc_text": "merui, nihil audeo succensere: melius enim perlatorem credo defuisse, quam me suspicor a tua Veneratione contemptum, domine beatissime, et merito venerabilis frater. Nunc vero quoniam servum Dei Lucam, per quem ista direxi, cito comperi esse rediturum, agam Domino, et tuae benignitati uberes gratias, si me litteris fueris visitare dignatus. Pelagium vero fratrem nostrum, filium tuum, quem audio quod multum diligis, hanc illi suggero exhibeas dilectionem, ut homines qui eum noverunt et diligenter audierunt, non ab eo tuam Sanctitatem existiment falli. 2. Nam quidam ex discipulis ejus adolescentes honestissime nati, et institutis liberalibus eruditi, spem quam habebant in saeculo, ejus exhortatione dimiserunt, et se ad Dei servitium contulerunt. In quibus tamen cum apparuissent quaedam sanae doctrinae adversantia, quae Salvatoris Evangelio continetur, et apostolicis sermonibus declaratur, id est cum invenirentur contra Dei gratiam disputare, propter quam christiani sumus, et in qua spiritu ex fide spem justitiae exspectamus, et admonitionibus nostris inciperent emendari;", "candidate_score": 0.665185, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_5_7", "bdc_text": "Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione . Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores . Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4228", "psc_text": "salutem. 1. Quantum nos tuum studium sanctum laetificat, tantum rursus contristat quod per errores noxios et perniciosissimos provinciam vestram nimium periclitari significas. Sed quia ista futura praedicta sunt, mirandum non est quod exsurgant, sed vigilandum ne noceant. Haec autem Deus liberator noster exsurgere non permitteret, nisi sanctis ejus etiam per hujusmodi tentationes erudiri expediret. Comparant sibi quidem illi sua voluntate perversa, et praesentis meritum caecitatis et futuri aeterni supplicii, si per contumaciam indociles fuerint, seque, cum in hac vita sunt, corrigere atque emendare neglexerint. Verumtamen, sicut ipsi male utuntur bonis Dei, qui facit solem suum oriri super bonos et malos, et pluit super justos et injustos (Matth. V, 45); qui eos per patientiam suam ad poenitentiam vocat, cum thesaurizant sibi iram in die irae, et revelationis justi judicii Dei (Rom. II, 4, 5): sicut ergo ipsi benignitate et patientia, id est bonis Dei male utuntur, dum non corriguntur; sic contra,", "candidate_score": 0.664128, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_3_5", "bdc_text": "Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen : Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei . Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1647", "psc_text": "de vestiendis pauperibus fueritis obliti; ad quam misericordiam cum praesens essem vos exhortatus sum, et nunc exhortor, ne vos vincat et pigros faciat contritio hujus mundi, cui talia videtis accidere qualia Dominus et Redemptor noster, qui mentiri non potest, ventura praedixit. Non solum ergo non debetis minus facere opera misericordiae, sed etiam debetis amplius quam soletis. Sicut enim ad loca munitiora festinantius migrant, qui ruinam domus vident contritis parietibus imminere; sic corda christiana quanto magis sentiunt mundi hujus ruinam crebrescentibus tribulationibus propinquare, tanto magis debent bona quae in terra recondere disponebant, in thesaurum coelestem impigra celeritate transferre, ut si aliquis humanus casus acciderit, gaudeat qui de loco ruinoso emigravit: si autem nihil tale fuerit subsecutum, non contristetur qui quandoque moriturus, immortali Domino, ad quem venturus est, bona propria commendavit. Itaque, fratres mei dilectissimi, ex eo quod quisque habet, secundum suas vires quas ipse novit, facite quod soletis, alacriore animo quam", "candidate_score": 0.66369, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_5_7", "bdc_text": "Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione . Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores . Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", "candidate_score": 0.663422, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_8_10", "bdc_text": "Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo . Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur . Haec igitur hactenus de istis adolescentibus , propter quos maxima instituta fuit haec scriptio .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1562", "psc_text": "occulta commonitione dirigere, quam velut comitem pravi itineris increpare? Sed mihi pro utilitate animae, magis quam pro saeculi laude currere cupienti, non est inutilis, ac proinde etiam non amara coargutio tua; maxime cum et mihi et caeteris vitam simul laudemque paritura sit. Nemo siquidem tam injustus esse, ut arbitror, potest, qui me ex eo quod aliquando devia sum secutus, stultitiae denotare malit quam ex eo quod recta delegerim, prudenter judicare cunctetur. Neque enim stulti aestimandi sunt, quos Paulus apostolus, ne in incertum currerent admonebat dicens, « Sic currite ut comprehendatis » (I Cor. IX, 24): quapropter via ista quam currimus, non solum relinquenda nobis, verum etiam intercludenda atque praecidenda est, ne forte etiam eos fallaci dilectionis simulatione frustretur. Tu enim non editorum jam a me librorum lector, sed probandorum emendator, ni fallor, electus es. Nam in illa epistola, quam in illis meis libellis velut praefatiunculam praetuli, hujusmodi verba conscripta sunt:", "candidate_score": 0.663084, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_3_5", "bdc_text": "Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen : Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei . Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3875", "psc_text": "destinare, suscepi. Nam quod prius directum esse Beatitudo tua significavit, per virum honorabilem Philocalum, necdum ad me pervenit. Verum quamvis conscius propriorum semper fuerim peccatorum, nunc tamen evidenter agnovi adipiscendo illi quod exoravi muneri, meam toti Ecclesiae impedimento esse personam. Sed omnino confido quoniam qui per Unici sui gratiam, humani generis dignatus est delere facinora, nec mea in perniciem cunctorum praevalere permittet, potiusque ubi abundavit peccatum, gratiam faciet redundare (Rom. V, 20), domine merito venerabilis, ac beatissime pater. Difficultatem operis quod instruendis imperitissimis nobis per tuam beneficentiam praestari suppliciter exoravi, nec ipse ignorans ante praedixi; sed de divini fontis ubertate quam tibi Dominus tribuit, veraci corde praesumpsi. 2. Nam etsi Philastrius et Epiphanius venerandi episcopi tale aliquid scripsisse memorantur, quod procul dubio me inter caetera, imo sicut omnia, latet; non tamen arbitror eos hanc curam diligentiamque adhibuisse, ut singulis quibusque opinionibus contrarias etiam opiniones adjungerent, ritusque subjicerent; tum denique opus", "candidate_score": 0.661406, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_3_5", "bdc_text": "Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen : Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei . Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1648", "psc_text": "humanus casus acciderit, gaudeat qui de loco ruinoso emigravit: si autem nihil tale fuerit subsecutum, non contristetur qui quandoque moriturus, immortali Domino, ad quem venturus est, bona propria commendavit. Itaque, fratres mei dilectissimi, ex eo quod quisque habet, secundum suas vires quas ipse novit, facite quod soletis, alacriore animo quam soletis, et inter omnes seculi hujus molestias apostolicam exhortationem corde retinete, ubi ait: Dominus in proximo est; nihil solliciti fueritis (Philipp. IV, 5, 6). Talia mihi de vobis nuntientur, quibus noverim, non propter meam praesentiam, sed propter Dei praeceptum, qui nunquam est absens, vos solere facere quod multis annis me praesente, et aliquando etiam me absente fecistis. Dominus vos in pace conservet; et, dilectissimi fratres, orate pro nobis. EPISTOLA CXXIII. Hieronymus Augustino quaedam per aenigma renuntians. Multi utroque claudicant pede, et ne fractis quidem cervicibus inclinantur, habentes affectum erroris pristini, cum praedicandi eamdem non habeant libertatem. Sancti fratres qui cum", "candidate_score": 0.660171, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_11", "bdc_text": "Caeterum , ut de me quoque aliquid significem , effundam in sinum tuum querelas quasdam , partim privatas partim publicas de nostris principibus et praecipue de maximo natu inter iuniores , qui quum specimen aliquod eruditionis atque virtutis prae se ferre multis videatur , certis quibusdam indiciis comperi , magnopere metuendum esse , ne excidat concitata de se spe et expectatione .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_694", "psc_text": "libris Beatitudinis tuae attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo nomini famam quaerere. Nec tam stultus sum, ut diversitate explanationum tuarum me laedi putem; quia nec tu laederis. si nos contraria senserimus. Sed illa est vera inter amicos reprehensio, si nostram peram non videntes, aliorum juxta Persium, manticam consideremus. Superest ut diligas diligentem te, et in Scripturarum campo juvenis senem non provoces. Nos nostra habuimus tempora, et cucurrimus quantum potuimus. Nunc, te currente, et longa spatia transmeante, nobis debetur otium: simulque (ut cum venia et honore tuo dixerim) ne solus mihi de poetis aliquid proposuisse videaris, memento Daretis et Entelli, et vulgaris proverbii, quod bos lassus fortius figat pedem. Tristes haec dictavimus. Utinam mereremur complexus tuos, et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel", "candidate_score": 0.660064, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_7_9", "bdc_text": "Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum . Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo . Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2869", "psc_text": "scirent, qui possent, non a me fuisse eosdem libros editos, sed ablatos priusquam mihi editione mea digni viderentur. Verum multorum fratrum vehementissima postulatione, et maxime tua jussione compulsus, opus tam laboriosum, adjuvante Domino terminare curavi; eosque emendatos non ut volui, sed ut potui, ne ab illis qui subrepti jam in manus hominum exierant, plurimum discreparent, Venerationi tuae per filium nostrum condiaconum charissimum misi, et cuicumque audiendos, describendos, legendosque permisi: in quibus si servari mea dispositio potuisset, essent profecto, etsi easdem sententias habentes, multo tamen enodatiores atque planiores, quantum rerum tantarum explicandarum difficultas et facultas nostra pateretur. Sunt autem qui primos quatuor vel potius quinque etiam sine prooemiis habent, et duodecimum sine extrema parte non parva: sed si eis haec editio potuerit innotescere, omnia si voluerint et valuerint, emendabunt. Peto sane ut hanc epistolam, seorsum quidem, sed tamen ad caput eorumdem librorum jubeas anteponi. Vale. Ora pro me. EPISTOLA CLXXV. Patres", "candidate_score": 0.659037, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_8_10", "bdc_text": "Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo . Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur . Haec igitur hactenus de istis adolescentibus , propter quos maxima instituta fuit haec scriptio .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1829", "psc_text": "si et alios cogitemus, Deo parva sunt. Hanc scribis in quodam conventu amicorum ab uno ex multis qui aderant, illatam esse quaestionem; vos autem intervenisse ulterius inquirenti, solutumque conventum, ad potioris peritiae merita distulisse, ne dum incautius secreta temerantur, in culpam deflecteret error innocuus. 3. Deinde ad me litterarum tuarum dirigis intentionem, et post hanc imperitiae confessionem, admones ut a partibus nostris quid desideretur agnoscam. Adjungis etiam famae meae interesse ut quaesita noveritis, quod utcumque absque detrimento divini cultus in aliis sacerdotibus toleratur inscitia, at cum ad me antistitem venitur, legi deesse quidquid contigerit ignorari. Primum igitur hanc de me opinionem facile praesumptam, quaeso deponas, eumque animum quamvis erga me benevolentissimum, solvas atque exuas; ac de me mihi magis quam ulli alteri credas, si mihi dilectionis vicem rependis. Tanta est enim christianarum profunditas Litterarum, ut in eis quotidie proficerem, si eas solas ab ineunte pueritia usque ad decrepitam senectutem maximo", "candidate_score": 0.658663, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_7_9", "bdc_text": "Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum . Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo . Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1829", "psc_text": "si et alios cogitemus, Deo parva sunt. Hanc scribis in quodam conventu amicorum ab uno ex multis qui aderant, illatam esse quaestionem; vos autem intervenisse ulterius inquirenti, solutumque conventum, ad potioris peritiae merita distulisse, ne dum incautius secreta temerantur, in culpam deflecteret error innocuus. 3. Deinde ad me litterarum tuarum dirigis intentionem, et post hanc imperitiae confessionem, admones ut a partibus nostris quid desideretur agnoscam. Adjungis etiam famae meae interesse ut quaesita noveritis, quod utcumque absque detrimento divini cultus in aliis sacerdotibus toleratur inscitia, at cum ad me antistitem venitur, legi deesse quidquid contigerit ignorari. Primum igitur hanc de me opinionem facile praesumptam, quaeso deponas, eumque animum quamvis erga me benevolentissimum, solvas atque exuas; ac de me mihi magis quam ulli alteri credas, si mihi dilectionis vicem rependis. Tanta est enim christianarum profunditas Litterarum, ut in eis quotidie proficerem, si eas solas ab ineunte pueritia usque ad decrepitam senectutem maximo", "candidate_score": 0.658436, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_46", "bdc_text": "Orate pro nobis deum , quod et nos vicissim sedulo facimus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2343", "psc_text": "non est velut censoria notatione culpandum. Nam et de ipso Domino Jesu Christo dictum est quod interpellat pro nobis (Rom. VIII, 34): numquidnam interpellat, et non etiam postulat? Imo vero quia postulat, pro eo positum est, interpellat. Evidenter quippe alibi de eo dicitur: Et si quis peccaverit, advocatum habemus apud Patrem, Jesum Christum justum, et ipse est exoratio pro peccatis nostris (I Joan. II, 1, 2). Quanquam fortassis codices apud vos etiam in eo loco de Domino Jesu Christo non habent, interpellat pro nobis, sed, postulat pro nobis: in graeco enim, quo verbo hic positae sunt interpellationes, quas ipse posuisti postulationes, ipsum et illic verbum est, ubi scriptum est, interpellat pro nobis. 15. Cum igitur et qui precatur oret, et qui orat precetur, et qui interpellat Deum, ad hoc interpellet ut oret et precetur; quid sibi vult quod ista ita posuit Apostolus, ut non sit eorum negligenda distinctio? Excepto itaque", "candidate_score": 0.658267, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_5_7", "bdc_text": "Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione . Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores . Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2487", "psc_text": "causa metuendo non vereor. Metuo enim ne primum Deo, deinde ipsi amicitiae quam mecum inire dignatus es, jure displiceam, si minus liber in admonendo fuero, quod me admonere saluberrime existimo. Sim certe verecundior, cum tibi pro aliis intercedo: cum vero pro teipso, tanto liberior quanto amicior; quia tanto amicior quanto fidelior: quanquam haec ipsa non dicerem, nisi verecundius agerem. Quae si maxima est, ut ipse scripsisti, difficilium inter bonos efficacia; adjuvet me pro te apud te, ut in illo te fruar, qui mihi hanc ad te januam fiduciamque praestitit: praesertim quia id quod suggero, jam facile arbitror esse animo tuo tot divinis muneribus adminiculato et instructo. 12. Si enim virtutes quas accepisti, a quo acceperis sentiens, eique gratias agens, eas ad ipsius cultum etiam in tuis istis saecularibus honoribus conferas, tuaeque potestati subditos homines ad eum colendum exemplo tuae religiosae vitae, et ipso studio consulendi, seu fovendo seu terrendo erigas", "candidate_score": 0.658064, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_42_44", "bdc_text": "Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur . Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo . Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", "candidate_score": 0.656828, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_8_10", "bdc_text": "Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo . Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur . Haec igitur hactenus de istis adolescentibus , propter quos maxima instituta fuit haec scriptio .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_382", "psc_text": "nosti, quando ne ipsos quidem praetermittere volueris, subjungeres etiam in quibus cavendi essent: quanquam nonnullos etiam praeterieris; quod scire cuperem quo consilio factum sit. Aut si illud volumen forte onerare noluisti, ut commemoratis haereticis, non adderes in quibus eos catholica damnarit auctoritas; peto ne grave sit litterario labori tuo, quo non mediocriter per Domini Dei nostri gratiam, in latina lingua sanctorum studia et accendisti et adjuvisti, id quod tibi per humilitatem meam fraterna charitas indicit, ut si occupationes tuae sinunt, omnium haereticorum perversa dogmata, qui rectitudinem fidei christianae usque ad hoc tempus vel impudentia vel imperitia vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus praesumentis de charitate. Hunc interea fratrem nostrum Paulum in Christo multum commendo benignitati tuae,", "candidate_score": 0.656398, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_7_9", "bdc_text": "Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum . Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo . Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", "candidate_score": 0.656041, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_23_25", "bdc_text": "Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse . Praescribebat denique mihi formam concionandi et ad Aphthonium sophistam rele. . . Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_912", "psc_text": "transferre de Hebraeis, ut scilicet ea, quae a Judaeis praetermissa, vel corrupta sunt, proferres in medium. Sed insinuare digneris peto, a quibus Judaeis, utrum ab eis ipsis qui ante adventum Domini interpretati sunt; et si ita est, quibus vel quonam eorum: an ab istis posterius, qui propterea putari possunt aliqua de codicibus graecis vel subtraxisse, vel in eis corrupisse, ne illis testimoniis de christiana fide convincerentur. Illi autem anteriores cur hoc facere voluerint, non invenio. Deinde nobis mittas, obsecro, interpretationem tuam de Septuaginta, quam te edidisse nesciebam. Librum quoque tuum, cujus mentionem fecisti, de Optimo genere interpretandi, cupio legere, et adhuc nosse quomodo coaequanda sit in interprete peritia linguarum, conjecturis eorum qui Scripturas edisserendo pertractant; quos necesse est, etiamsi rectae atque unius fidei fuerint, varias parere in multorum locorum obscuritate sententias: quamvis nequaquam ipsa varietas ab ejusdem fidei unitate discordet; sicut etiam unus tractator, secundum eamdem fidem aliter atque aliter", "candidate_score": 0.653947, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_43_45", "bdc_text": "Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo . Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua . Datum ex Veteribus Castris septimo idus septembris anno 1556 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_619", "psc_text": "primus dies, quinquaginta complentur; qui celebrantur post Domini resurrectionem, jam in figura non laboris, sed quietis et laetitiae. Propter hoc et jejunia relaxantur, et stantes oramus, quod est signum resurrectionis. Unde etiam omnibus diebus dominicis id ad altare observatur, et Alleluia canitur, quod significat actionem nostram futuram non esse nisi laudare Deum, sicut scriptum est: Beati qui habitant in domo tua, Domine; in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 5). CAPUT XVI. 29. Sed dies quinquagesimus et in Scripturis commendatur; et non tantum in Evangelio, quia tunc Spiritus sanctus advenit, sed etiam in veteribus Libris. Nam et ibi posteaquam Pascha occiso agno celebraverunt, dies quinquaginta numerantur usque ad diem quo Lex data est in monte Sina famulo Dei Moysi, digito Dei scripta (Exod. XII, XIX, XX, XXXI): in libris autem Evangelii apertissime declaratur, digitum Dei significare Spiritum sanctum. Cum enim unus evangelista dixisset, In digito Dei ejicio daemonia (Luc. XI,", "candidate_score": 0.653794, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_25", "bdc_text": "Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_913", "psc_text": "adhuc nosse quomodo coaequanda sit in interprete peritia linguarum, conjecturis eorum qui Scripturas edisserendo pertractant; quos necesse est, etiamsi rectae atque unius fidei fuerint, varias parere in multorum locorum obscuritate sententias: quamvis nequaquam ipsa varietas ab ejusdem fidei unitate discordet; sicut etiam unus tractator, secundum eamdem fidem aliter atque aliter eumdem locum potest exponere, quia hoc ejus obscuritas patitur. 35. Ideo autem desidero interpretationem tuam de Septuaginta, ut et tanta latinorum interpretum, qui qualescumque hoc ausi sunt, quantum possumus imperitia careamus: et hi qui me invidere putant utilibus laboribus tuis, tandem aliquando, si fieri potest, intelligant, propterea me nolle tuam ex hebraeo interpretationem in ecclesiis legi, ne contra Septuaginta auctoritatem, tanquam novum aliquid proferentes, magno scandalo perturbemus plebes Christi, quarum aures et corda illam interpretationem audire consueverunt, quae etiam ab Apostolis approbata est. Unde et illud apud Jonam virgultum (Jonae IV, 6), si in hebraeo nec hedera est, nec cucurbita,", "candidate_score": 0.651948, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_2_4", "bdc_text": "Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum . Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen : Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1807", "psc_text": "si opus est, non graveris: atque ambos obsecro, ne importunam arbitremini, vel intercessionem, vel suggestionem, vel sollicitudinem nostram; et passiones catholicorum servorum Dei, quae infirmis ad aedificationem spiritualem utiles esse debent, haud reciproca inimicorum, a quibus passi sunt, poena decoloretis, sed potius refracta judiciaria severitate, et vestram fidem, quia filii estis Ecclesiae, et ipsius matris mansuetudinem commendare minime negligatis. Deus omnipotens Praestantiam tuam bonis omnibus augeat, domine eximie et merito insignis, atque charissime fili. EPISTOLA CXXXIV. Augustinus Apringium proconsulem rogat ac monet ut Circumcelliones atrocia confessos mitius puniat, memor ecclesiasticae mansuetudinis. Domino insigni et merito sublimi, ac praestantissimo filio APRINGIO, AUGUSTINUS. 1. Non dubito in hac potestate quam tibi Deus homini in homines dedit, cogitare te divinum judicium, ubi et judices stabunt rationem de suo judicio reddituri. Christiana quippe fide te imbutum scio; unde mihi ad Excellentiam tuam major fiducia tribuitur, non solum petendi, verum etiam monendi propter illum Dominum,", "candidate_score": 0.651894, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_9", "bdc_text": "Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_382", "psc_text": "nosti, quando ne ipsos quidem praetermittere volueris, subjungeres etiam in quibus cavendi essent: quanquam nonnullos etiam praeterieris; quod scire cuperem quo consilio factum sit. Aut si illud volumen forte onerare noluisti, ut commemoratis haereticis, non adderes in quibus eos catholica damnarit auctoritas; peto ne grave sit litterario labori tuo, quo non mediocriter per Domini Dei nostri gratiam, in latina lingua sanctorum studia et accendisti et adjuvisti, id quod tibi per humilitatem meam fraterna charitas indicit, ut si occupationes tuae sinunt, omnium haereticorum perversa dogmata, qui rectitudinem fidei christianae usque ad hoc tempus vel impudentia vel imperitia vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus praesumentis de charitate. Hunc interea fratrem nostrum Paulum in Christo multum commendo benignitati tuae,", "candidate_score": 0.648327, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_21_23", "bdc_text": "Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum . Interpretabatur etiam meam in dicendo libertatem ostentationem et arrogantiam , quumque ego me excusarem et necessitate conscientiae adactum satis modeste perorasse dicerem , ridebat , quod conscientiae mentionem facerem ineptumque me ad hoc officium clamabat , qui tam facile conscientia moverer . Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_798", "psc_text": "calumniam? Hujuscemodi enim in epistola tua texis fabulam: « Quidam frater noster episcopus, cum lectitari instituisset in Ecclesia cui praeest, interpretationem tuam, movit quiddam longe aliter a te positam apud Jonam prophetam, quam erat omnium sensibus memoriaeque inveteratum, et tot aetatum successionibus decantatum. Factus est tantus tumultus in plebe, maxime Graecis arguentibus, et inclamantibus calumniam falsitatis, ut cogeretur episcopus, (Oëa quippe civitas erat), Judaeorum testimonium flugitare. Utrum autem illi imperitia an malitia, hoc esse in hebraeis codicibus responderunt, quod et graeci et latini habebant atque dicebant. Quid plura? Coactus est homo velut mendositatem corrigere, volens post magnum periculum non remanere sine plebe. Unde etiam nobis videtur aliquando te quoque in nonnullis falli potuisse. » CAPUT VII. 22. Dicis me in Jona propheta male quiddam interpretatum, et seditione populi conclamante, propter unius verbi dissonantiam, episcopum pene sacerdotium perdidisse. Et quid sit illud quod male interpretatus sim, subtrahis, auferens mihi occasionem defensionis", "candidate_score": 0.648107, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_44", "bdc_text": "Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", "candidate_score": 0.64782, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_4", "bdc_text": "Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", "candidate_score": 0.646398, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_22_24", "bdc_text": "Interpretabatur etiam meam in dicendo libertatem ostentationem et arrogantiam , quumque ego me excusarem et necessitate conscientiae adactum satis modeste perorasse dicerem , ridebat , quod conscientiae mentionem facerem ineptumque me ad hoc officium clamabat , qui tam facile conscientia moverer . Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse . Praescribebat denique mihi formam concionandi et ad Aphthonium sophistam rele. . .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2800", "psc_text": "aliunde hoc dicebat Apostolus. Lege, et videbis quod ea loquebatur, quae fidem vel mores multorum aedificarent, non quae vix ad paucorum, eamque exiguam, quantulacumque in hac vita de re tanta esse potest, intelligentiam pervenirent; id est, ut linguis prophetia praeponeretur, ut non perturbate illa gererentur, quasi prophetiae spiritus etiam invitos loqui cogeret, ut mulieres in ecclesia tacerent, ut omnia honeste et secundum ordinem fierent. Haec cum ageret, ait, Si quis videtur esse propheta, aut spiritualis, cognoscat quae scribo vobis, quia Domini est mandatum. Si quis autem ignorat, ignorabitur: his verbis coercens, et ad pacificum ordinem revocans inquietos, tanto ad seditionem faciliores, quanto sibi videbantur spiritu excellere, cum superbiendo cuncta turbarent. Si quis ergo videtur propheta esse, aut spiritualis, cognoscat, inquit, quae scribo vobis, quia Domini est mandatum. Si quis videtur esse, et utique non est: nam qui est, sine dubitatione cognoscit, nec admonitione et cohortatione opus habet, quia omnia judicat,", "candidate_score": 0.645791, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_9", "bdc_text": "Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.645606, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_9", "bdc_text": "Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1562", "psc_text": "occulta commonitione dirigere, quam velut comitem pravi itineris increpare? Sed mihi pro utilitate animae, magis quam pro saeculi laude currere cupienti, non est inutilis, ac proinde etiam non amara coargutio tua; maxime cum et mihi et caeteris vitam simul laudemque paritura sit. Nemo siquidem tam injustus esse, ut arbitror, potest, qui me ex eo quod aliquando devia sum secutus, stultitiae denotare malit quam ex eo quod recta delegerim, prudenter judicare cunctetur. Neque enim stulti aestimandi sunt, quos Paulus apostolus, ne in incertum currerent admonebat dicens, « Sic currite ut comprehendatis » (I Cor. IX, 24): quapropter via ista quam currimus, non solum relinquenda nobis, verum etiam intercludenda atque praecidenda est, ne forte etiam eos fallaci dilectionis simulatione frustretur. Tu enim non editorum jam a me librorum lector, sed probandorum emendator, ni fallor, electus es. Nam in illa epistola, quam in illis meis libellis velut praefatiunculam praetuli, hujusmodi verba conscripta sunt:", "candidate_score": 0.645516, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_4", "bdc_text": "Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128", "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri", "candidate_score": 0.645158, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_34_36", "bdc_text": "De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum . Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ; sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3056", "psc_text": "catholici facti sunt: docuit enim eos sollicitudo, quos negligentes securitas fecerat. Istorum autem omnium praecedentium auctoritatem et persuasionem secuti sunt multi, qui minus idonei erant per seipsos intelligere quid distaret inter Donatistarum errorem, et catholicam veritatem. 30. Ita cum magna agmina populorum vera mater in sinum gaudens reciperet, remanserunt turbae durae, et in illa peste infelici animositate sistentes. Ex his quoque plurimi simulando communicaverunt, alii paucitate latuerunt. Sed illi qui simulabant, paulatim assuescendo et praedicationem veritatis audiendo, maxime post collationem et disputationem quae inter nos et episcopos eorum apud Carthaginem fuit, ex magna parte correcti sunt. In quibusdam vero locis, ubi pertinacior et impacatior praevaluit multitudo, cui resistere non poterant pauciores quorum erat melior de communione sententia, aut turbae auctoritati paucorum potentiorum subditae in malam partem obtemperarunt, aliquanto diutius laboratum est. Ex his sunt in quibus adhuc laboratur, in quo labore multa Catholici, et maxime episcopi et clerici horrenda et", "candidate_score": 0.644166, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_5", "bdc_text": "Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2486", "psc_text": "enim ad verum dicendum illa mea verecundia, quam in tua epistola benigno sermone laudasti, me impedire non debet. Si quaelibet, inquam, administratio tua, illis quas commemoravi instructa virtutibus, hoc intentionis fine determinatur, ut homines secundum carnem nullas iniquas molestias patiantur; nec ad te existimas pertinere, quo istam quietem, quam praestare niteris, referant, id est (ut verbis non ambiam) quomodo Deum verum, ubi est quietae vitae omnis fructus, colant, nihil tibi prodest ad vitam vere beatam tantus labor. 11. Inverecundius hoc dicere videor, et oblitus quodammodo consuetudinem intercessionum mearum. Sed si nihil est verecundia, nisi quidam displicendi metus, ego in hac causa metuendo non vereor. Metuo enim ne primum Deo, deinde ipsi amicitiae quam mecum inire dignatus es, jure displiceam, si minus liber in admonendo fuero, quod me admonere saluberrime existimo. Sim certe verecundior, cum tibi pro aliis intercedo: cum vero pro teipso, tanto liberior quanto amicior; quia tanto amicior quanto", "candidate_score": 0.641954, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_5", "bdc_text": "Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_8", "psc_text": "Nonne verum est quod Nebridio placet, beatos nos esse? Non utique; nam stultos adhuc esse, nec ipse audet negare. Quid, si etiam stultis beata vita contingit? Durum quasi vero parva, vel alia ulla miseria sit quam ipsa stultitia. Unde ergo illi visum est? an lectis illis libellis etiam sapientem me ausus est credere? Non usque adeo temeraria est laetitia gestiens, praesertim hominis cujus quanti ponderis consideratio sit, bene novimus. Illud igitur est: scripsit quod nobis putavit dulcissimum fore; quia et illi dulce factum est quidquid posuimus in illis litteris, et scripsit gaudens, nec curavit quid committendum gaudenti calamo esset. Quid, si Soliloquia legisset? Laetaretur multo exundantius, nec tamen reperiret plus aliquid, quod me appellaret, quam beatum. Cito ergo summum nomen effudit in me, nec sibi aliquid reservavit quod de me laetior asseveret. Vide laetitia quid faciat! 2. Sed ubi est ista beata vita? ubi? ubinam? O si ipsa esset, repelleret", "candidate_score": 0.641282, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_5", "bdc_text": "Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1167", "psc_text": "hoc requirendum atque tenendum est, quam illud, quale futurum sit, quo iste fert cursus. Inde ergo interrogavi quid sentias, quasi hujus vitae recta regula retenta atque servata jam securi simus, cum in tam multis, maximeque in his quae breviter, ut potui, commemoravi, periculosissime laborare me sentiam. Sed quia omnis haec ignorantia et difficultas hinc mihi videtur existere, quod in magna varietate morum, et animarum occultissimas voluntates atque infirmitates habentium, rem populi gerimus, non terreni atque Romani, sed Jerosolymitani coelestis, magis me libuit loqui tecum ex illo quod erimus, quam ex isto quod sumus. Ibi enim etsi nescimus quae bona futura sunt, non tamen de parva re certi sumus, quod ista mala ibi non erunt. 6. De agenda ergo ista temporali vita, eo modo, per quem veniendum est ad aeternam, novi concupiscentias carnales esse frenandas; tantumque remittendum in delectationes sensuum corporalium, quantum sustentandae hujusmodi agendaeque vitae satis est, omnesque molestias temporales,", "candidate_score": 0.638395, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_8", "bdc_text": "Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", "candidate_score": 0.638364, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_14", "bdc_text": "Quod ego sciens , quum in curia principibus et aulicis debebam concionari , totum sermonem in mores principum et aulicorum direxi , quomodocunque potui , et peculiariter in scortationem iunioris principis sum invectus , licet multa quoque alia flagitia aulicorum perstringerem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_443", "psc_text": "praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis praebere, nec intente nobiscum atque modeste saltem et ordinate colloqui potuerunt, exceptis, ut dixi, paucis, quorum religiosa et simplex apparebat intentio. Itaque libere pro sui cujusque animi motu immoderate loquentium omnia strepitu turbabantur, nec evincere sive nos, sive ipse rogando, interdum etiam objurgando potuimus, ut nobis modestum silentium praeberetur. 2. Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut", "candidate_score": 0.634027, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_5", "bdc_text": "Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4001", "psc_text": "Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias. Quod enim eum non parvipendas, adverti: sed utrum ea et sola via quae ab illo demonstrata est, ad vitam beatam perveniri posse existimes, et aliqua ex causa non eam negligas ire, sed differas; an et aliam vel alias ad tam opimam et prae omnibus appetendam possessionem vias esse arbitreris, et aliquam earum jam te ingredi credas, nosse cupio, ut opinor, non impudenter. Diligo enim te propter id quod supra dixi, meque abs te diligi non temere existimo; nec ulla de re alia inter eos qui se benevole noverunt, sermo fructuosior, vel impenditur, vel reposcitur, vel accipitur, vel recipitur, quam unde", "candidate_score": 0.631396, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_5", "bdc_text": "Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", "candidate_score": 0.631374, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_14", "bdc_text": "Quod ego sciens , quum in curia principibus et aulicis debebam concionari , totum sermonem in mores principum et aulicorum direxi , quomodocunque potui , et peculiariter in scortationem iunioris principis sum invectus , licet multa quoque alia flagitia aulicorum perstringerem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3922", "psc_text": "penitus de tanta quorumdam contradictione reticere. Sunt ex parte tales personae, ut his, consuetudine ecclesiastica, laicos summam reverentiam necesse sit exhibere. Quod quidem ita curavimus Deo juvante servare, ut, cum opus fuit, non taceremus quae ad quaestionis hujus assertionem exiguitas nostrarum virium suggerebat. Sed nunc summatim, quantum festinatio perlatoris admisit, haec velut commonendo suggessi. Tuae sanctae prudentiae est dispicere quid facto opus sit, ut talium et tantorum superetur vel temperetur intentio. Cui ego jam parum prodesse existimo te reddere rationem, nisi et addatur auctoritas quam transgredi infatigabiliter contentiosa corda non possint. Sed plane illud tacere non debeo, quod se dicant tuam Sanctitatem, hoc excepto, in factis et dictis omnibus admirari. Tuum erit decernere quomodo sit in hoc eorum contradictio toleranda. Nec mireris quod aliter vel aliqua in hac epistola addidi, quantum puto, quae in superiore non dixeram; talis est enim nunc eorum definitio, praeter illa quae per festinationem aut oblivionem", "candidate_score": 0.630997, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_34", "bdc_text": "De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2852", "psc_text": "in quo vobis inimici estis, trahendi estis, et deducendi ad veritatem vel cognoscendam vel eligendam, non solum ut honorem salubriter habeatis, sed etiam ne pessime pereatis! Dicis Deum dedisse liberum arbitrium; ideo non debere cogi hominem nec ad bonum. Quare ergo illi de quibus supra dixi, coguntur ad bonum? Attende ergo quod considerare non vis. Ideo voluntas bona misericorditer impenditur, ut mala voluntas hominis dirigatur. Nam quis nesciat nec damnari hominem, nisi merito malae voluntatis, nec liberari nisi bonam habuerit voluntatem? Non tamen ideo qui diliguntur, malae suae voluntati impune et crudeliter permittendi sunt; sed ubi potestas datur, et a malo prohibendi, et ad bonum cogendi. 3. Nam si voluntas mala semper suae permittenda est libertati; quare Israelitae recusantes et murmurantes tam duris flagellis a malo prohibebantur, et ad terram promissionis compellebantur? Si voluntas mala semper suae permittenda est libertati; quare Paulus non est permissus uti pessima voluntate qua persequebatur", "candidate_score": 0.627336, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_8", "bdc_text": "Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3599", "psc_text": "nostrarum incorporea quaedam sui generis semina, et a parentibus trahi, et tamen ex eis animas Dei opere fieri; ad hoc refutandum non humana conjectura, sed divina Scriptura testis adhibenda est. Nam de sanctis Libris canonicae auctoritatis potuit nobis testimoniorum suppetere copia, qua probatur Deus animas facere: sed testimoniis talibus ii redarguuntur, qui opera Dei esse singulas quasque animas in hominibus nascentibus negant; non ii qui hoc fatentur, et tamen eas sicut corpora Deo quidem operante formari, sed ex parentum propagatione, contendunt. Ad hos refellendos tibi divina testimonia certa quaerenda sunt; aut si jam invenisti, nobis qui nondum invenimus, cum impensissime, quantum possumus, inquiramus, mutua dilectione mittenda. CAPUT V. 11. Tua quippe consultatio brevis atque postrema in litteris quas ad fratres Caesareenses misisti, ita se habet: Exoro, inquit, ut me filium vestrum atque discipulum, et ad haec mysteria nuper proximeque Deo juvante venientem, qua debetis et dignum est, et qua prudentes", "candidate_score": 0.626699, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_23", "bdc_text": "Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_912", "psc_text": "transferre de Hebraeis, ut scilicet ea, quae a Judaeis praetermissa, vel corrupta sunt, proferres in medium. Sed insinuare digneris peto, a quibus Judaeis, utrum ab eis ipsis qui ante adventum Domini interpretati sunt; et si ita est, quibus vel quonam eorum: an ab istis posterius, qui propterea putari possunt aliqua de codicibus graecis vel subtraxisse, vel in eis corrupisse, ne illis testimoniis de christiana fide convincerentur. Illi autem anteriores cur hoc facere voluerint, non invenio. Deinde nobis mittas, obsecro, interpretationem tuam de Septuaginta, quam te edidisse nesciebam. Librum quoque tuum, cujus mentionem fecisti, de Optimo genere interpretandi, cupio legere, et adhuc nosse quomodo coaequanda sit in interprete peritia linguarum, conjecturis eorum qui Scripturas edisserendo pertractant; quos necesse est, etiamsi rectae atque unius fidei fuerint, varias parere in multorum locorum obscuritate sententias: quamvis nequaquam ipsa varietas ab ejusdem fidei unitate discordet; sicut etiam unus tractator, secundum eamdem fidem aliter atque aliter", "candidate_score": 0.624953, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_17", "bdc_text": "Exprob[r]abat autem , quod praeter morem concionandi a proposito digressus fuissem in Protei more varias induissem formas in concione , nunc hoc nunc illud notans .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1770", "psc_text": "dixit enim angelus homini: Et nunc quando orabas tu et Sara, ego obtuli orationem vestram in conspectu claritatis Dei (Tob. XII, 12). CAPUT X. 19. Quae cum ita sint, etiam cum diu orare vacat, id est cum alia bonarum et necessariarum actionum non impediuntur officia, quamvis et in eis, ut dixi, desiderio illo semper orandum sit, non est improbum nec inutile. Neque enim, ut nonnulli putant, hoc est orare in multiloquio, si diutius oretur. Aliud est sermo multus, aliud diuturnus affectus. Nam et de ipso Domino scriptum est quod pernoctaverit in orando (Luc. VI, 12), et quod prolixius oraverit (Id. XXII, 43): ubi quid aliud quam nobis praebebat exemplum, in tempore precator opportunus, cum Patre exauditor aeternus? 20. Dicuntur fratres in Aegypto crebras quidem habere orationes, sed eas tamen brevissimas, et raptim quodammodo jaculatas, ne illa vigilanter erecta, quae oranti plurimum necessaria est, per productiores moras evanescat atque hebetetur intentio.", "candidate_score": 0.624783, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_2", "bdc_text": "Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1741", "psc_text": "homo beatus, unde fit bonus. 4. Homines autem boni videntur etiam in hac vita praestare non parva solatia. Nam si paupertas angit, si luctus moestificat, si dolor corporis inquietat, si contristat exsilium, si ulla calamitas alia vexat, adsint boni homines qui non solum gaudere cum gaudentibus, verum etiam flere cum flentibus (Rom. XII, 15) norunt, et salubriter alloqui et colloqui sciunt; plurimum illa aspera leniuntur, relevantur gravia, superantur adversa. Sed ille hoc in eis et per eos agit, qui spiritu suo bonos fecit. E contra, si divitiae circumfluant, nulla orbitas accidat, adsit sanitas carnis, incolumi habitetur in patria, et cohabitent mali homines, in quibus nemo sit cui fides habeatur, a quo non dolus, fraus, irae, discordiae, insidiae timeantur, atque sustineantur; nonne illa omnia fiunt amara et dura, nec aliquid laetum vel dulce est in eis? Ita in quibuslibet rebus humanis nihil est homini amicum sine homine amico. Sed quotusquisque talis", "candidate_score": 0.624402, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_35", "bdc_text": "Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1889", "psc_text": "me secundum Legem, et contra Legem jubes me percuti! Et cum a circumstantibus diceretur, Injuriam facis principi sacerdotum, irridenter eos admonere voluit quid dixerit, ut qui saperent, intelligerent jam destruendum esse adventu Christi parietem dealbatum, hoc est, hypocrisim sacerdotii Judaeorum: ait quippe, Nescivi, fratres, quia princeps est; scriptum est enim, Principi populi tui non maledices (Act. XXIII, 3-5); cum procul dubio, qui in eodem populo creverat, atque ibi Lege fuerat eruditus, illum principem sacerdotum nescire non posset, nec eos quibus ita notus erat, ullo modo falleret quod nesciret. 14. Sunt ergo ista praecepta patientiae semper in cordis praeparatione retinenda, ipsaque benevolentia, ne reddatur malum pro malo, semper in voluntate complenda est. Agenda sunt autem multa, etiam cum invitis benigna quadam asperitate plectendis, quorum potius utilitati consulendum est quam voluntati; quod in principe civitatis luculentissime illorum litterae laudaverunt. Nam in corripiendo filio quamlibet aspere, nunquam profecto amor paternus amittitur. Fit tamen", "candidate_score": 0.623482, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_36", "bdc_text": "sed quod extenuavit domesticam calamitatem , in eo mihi parum constanter fecisse videtur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_102", "psc_text": "agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus, qui omnino ad vulnus meum non pertinerent, tamen bono animo consolati sunt. Sed multo valde ac multo amplius expertus sum, quam putabam: non quia novos aliquos fluctus aut tempestates vidi quas ante non noveram, vel non audieram, vel non legeram, vel non cogitaveram; sed ad eas evitandas aut perferendas solertiam et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut", "candidate_score": 0.611573, "ce_score": null } ] }, { "rank": 17, "cf_id": "cf021", "work_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi", "max_score": 0.683631, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3010_sent_4_6", "bdc_text": "Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei . Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione . Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores .", "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_31", "psc_text": "reverentia fateamur: quem si minorem facimus, Joannis gloriae derogamus: et magis injurias exercemus quam laudes. Hujus mei imperiti sermonis opus, quanquam insufficienter, quanquam vilissime, quanquam nihil, tamen devote et reverenter a nobis expletum, ad te, venerabilis pater, puro corde et magna animi devoti affectione dirigo: supplicans ut ingenioli mei verbula, quae de meae imperitiae pauperie in laudes eximii Hieronymi obtuli, non deridendo, sed caritate debita aequanimiter tolerando legas. Et quae minus debite dixi ad tanti viri laudes, et meae imputes imperitiae, et Epistolae brevitati, et ejus laudum immensae majestati. Quoniam certe si omnium mortalium linguae solum ejus laudes promerent, minus debito satis esset. Mei peccatoris, venerabilis pater, esto memor: ut dum in illo steteris loco, quo illud sacrum eximii Hieronymi cadaver quiescit, ejus me interventionibus recommendes: quoniam nullibi dubium est quod ea quae optat, idem Hieronymus potest continuo obtinere. Non enim suo aliqualiter defraudatur desiderio.", "candidate_score": 0.683631, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_3_5", "bdc_text": "Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen : Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei . Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione .", "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_31", "psc_text": "reverentia fateamur: quem si minorem facimus, Joannis gloriae derogamus: et magis injurias exercemus quam laudes. Hujus mei imperiti sermonis opus, quanquam insufficienter, quanquam vilissime, quanquam nihil, tamen devote et reverenter a nobis expletum, ad te, venerabilis pater, puro corde et magna animi devoti affectione dirigo: supplicans ut ingenioli mei verbula, quae de meae imperitiae pauperie in laudes eximii Hieronymi obtuli, non deridendo, sed caritate debita aequanimiter tolerando legas. Et quae minus debite dixi ad tanti viri laudes, et meae imputes imperitiae, et Epistolae brevitati, et ejus laudum immensae majestati. Quoniam certe si omnium mortalium linguae solum ejus laudes promerent, minus debito satis esset. Mei peccatoris, venerabilis pater, esto memor: ut dum in illo steteris loco, quo illud sacrum eximii Hieronymi cadaver quiescit, ejus me interventionibus recommendes: quoniam nullibi dubium est quod ea quae optat, idem Hieronymus potest continuo obtinere. Non enim suo aliqualiter defraudatur desiderio.", "candidate_score": 0.665301, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_2_4", "bdc_text": "Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum . Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen : Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei .", "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_31", "psc_text": "reverentia fateamur: quem si minorem facimus, Joannis gloriae derogamus: et magis injurias exercemus quam laudes. Hujus mei imperiti sermonis opus, quanquam insufficienter, quanquam vilissime, quanquam nihil, tamen devote et reverenter a nobis expletum, ad te, venerabilis pater, puro corde et magna animi devoti affectione dirigo: supplicans ut ingenioli mei verbula, quae de meae imperitiae pauperie in laudes eximii Hieronymi obtuli, non deridendo, sed caritate debita aequanimiter tolerando legas. Et quae minus debite dixi ad tanti viri laudes, et meae imputes imperitiae, et Epistolae brevitati, et ejus laudum immensae majestati. Quoniam certe si omnium mortalium linguae solum ejus laudes promerent, minus debito satis esset. Mei peccatoris, venerabilis pater, esto memor: ut dum in illo steteris loco, quo illud sacrum eximii Hieronymi cadaver quiescit, ejus me interventionibus recommendes: quoniam nullibi dubium est quod ea quae optat, idem Hieronymus potest continuo obtinere. Non enim suo aliqualiter defraudatur desiderio.", "candidate_score": 0.663276, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_4", "bdc_text": "Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei .", "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_31", "psc_text": "reverentia fateamur: quem si minorem facimus, Joannis gloriae derogamus: et magis injurias exercemus quam laudes. Hujus mei imperiti sermonis opus, quanquam insufficienter, quanquam vilissime, quanquam nihil, tamen devote et reverenter a nobis expletum, ad te, venerabilis pater, puro corde et magna animi devoti affectione dirigo: supplicans ut ingenioli mei verbula, quae de meae imperitiae pauperie in laudes eximii Hieronymi obtuli, non deridendo, sed caritate debita aequanimiter tolerando legas. Et quae minus debite dixi ad tanti viri laudes, et meae imputes imperitiae, et Epistolae brevitati, et ejus laudum immensae majestati. Quoniam certe si omnium mortalium linguae solum ejus laudes promerent, minus debito satis esset. Mei peccatoris, venerabilis pater, esto memor: ut dum in illo steteris loco, quo illud sacrum eximii Hieronymi cadaver quiescit, ejus me interventionibus recommendes: quoniam nullibi dubium est quod ea quae optat, idem Hieronymus potest continuo obtinere. Non enim suo aliqualiter defraudatur desiderio.", "candidate_score": 0.648147, "ce_score": null } ] }, { "rank": 18, "cf_id": "cf029", "work_id": "dlt000187", "max_score": 0.68346, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3010_sent_4_6", "bdc_text": "Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei . Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione . Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores .", "psc_chunk_id": "dlt000187_window_1261", "psc_text": "patefacta maiestatis suae origine panderetur. Hoc et nos in istis libris facere conueniet, ut lectio eorum religiosis pateat, profanis semper ac sacrilegis denegetur, ne ueterum ueneranda commenta sacrilegis quodammodo editionibus polluamus. Quapropter filiis tuis trade, quia illos a prima aetate ad omne officium uirtutis instruxisti, et tuis trade amicis, sed quos tibi fida amoris necessitudo coniungit, quos scis exempla tuae uirtutis imitari. Nos tibi soli edidisse sufficiat artificium horum librorum quos tibi mandamus. Tu uerus interpres, tu fidus custos, tu religiosus antistes, tu solus uirtutum tuarum merito ornare poteris quod nos peruigili cura et labore animi pariter et corporis, cum maxima sollicitudine ac trepidatione perfecimus.", "candidate_score": 0.68346, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_7_9", "bdc_text": "Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum . Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo . Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur .", "psc_chunk_id": "dlt000187_window_1261", "psc_text": "patefacta maiestatis suae origine panderetur. Hoc et nos in istis libris facere conueniet, ut lectio eorum religiosis pateat, profanis semper ac sacrilegis denegetur, ne ueterum ueneranda commenta sacrilegis quodammodo editionibus polluamus. Quapropter filiis tuis trade, quia illos a prima aetate ad omne officium uirtutis instruxisti, et tuis trade amicis, sed quos tibi fida amoris necessitudo coniungit, quos scis exempla tuae uirtutis imitari. Nos tibi soli edidisse sufficiat artificium horum librorum quos tibi mandamus. Tu uerus interpres, tu fidus custos, tu religiosus antistes, tu solus uirtutum tuarum merito ornare poteris quod nos peruigili cura et labore animi pariter et corporis, cum maxima sollicitudine ac trepidatione perfecimus.", "candidate_score": 0.672052, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_3_5", "bdc_text": "Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen : Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei . Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione .", "psc_chunk_id": "dlt000187_window_1261", "psc_text": "patefacta maiestatis suae origine panderetur. Hoc et nos in istis libris facere conueniet, ut lectio eorum religiosis pateat, profanis semper ac sacrilegis denegetur, ne ueterum ueneranda commenta sacrilegis quodammodo editionibus polluamus. Quapropter filiis tuis trade, quia illos a prima aetate ad omne officium uirtutis instruxisti, et tuis trade amicis, sed quos tibi fida amoris necessitudo coniungit, quos scis exempla tuae uirtutis imitari. Nos tibi soli edidisse sufficiat artificium horum librorum quos tibi mandamus. Tu uerus interpres, tu fidus custos, tu religiosus antistes, tu solus uirtutum tuarum merito ornare poteris quod nos peruigili cura et labore animi pariter et corporis, cum maxima sollicitudine ac trepidatione perfecimus.", "candidate_score": 0.666093, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_8_10", "bdc_text": "Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo . Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur . Haec igitur hactenus de istis adolescentibus , propter quos maxima instituta fuit haec scriptio .", "psc_chunk_id": "dlt000187_window_1261", "psc_text": "patefacta maiestatis suae origine panderetur. Hoc et nos in istis libris facere conueniet, ut lectio eorum religiosis pateat, profanis semper ac sacrilegis denegetur, ne ueterum ueneranda commenta sacrilegis quodammodo editionibus polluamus. Quapropter filiis tuis trade, quia illos a prima aetate ad omne officium uirtutis instruxisti, et tuis trade amicis, sed quos tibi fida amoris necessitudo coniungit, quos scis exempla tuae uirtutis imitari. Nos tibi soli edidisse sufficiat artificium horum librorum quos tibi mandamus. Tu uerus interpres, tu fidus custos, tu religiosus antistes, tu solus uirtutum tuarum merito ornare poteris quod nos peruigili cura et labore animi pariter et corporis, cum maxima sollicitudine ac trepidatione perfecimus.", "candidate_score": 0.664141, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_13_15", "bdc_text": "Interim vero , dum pater feris dat operam , filius maior per suos lenones curavit sibi adduci scortum Marpurgo . Quod ego sciens , quum in curia principibus et aulicis debebam concionari , totum sermonem in mores principum et aulicorum direxi , quomodocunque potui , et peculiariter in scortationem iunioris principis sum invectus , licet multa quoque alia flagitia aulicorum perstringerem . Sed ea res tunc bona cum pace et venia mihi abiit , ut nemo verbum ullum ad me diceret aperte .", "psc_chunk_id": "dlt000187_window_1261", "psc_text": "patefacta maiestatis suae origine panderetur. Hoc et nos in istis libris facere conueniet, ut lectio eorum religiosis pateat, profanis semper ac sacrilegis denegetur, ne ueterum ueneranda commenta sacrilegis quodammodo editionibus polluamus. Quapropter filiis tuis trade, quia illos a prima aetate ad omne officium uirtutis instruxisti, et tuis trade amicis, sed quos tibi fida amoris necessitudo coniungit, quos scis exempla tuae uirtutis imitari. Nos tibi soli edidisse sufficiat artificium horum librorum quos tibi mandamus. Tu uerus interpres, tu fidus custos, tu religiosus antistes, tu solus uirtutum tuarum merito ornare poteris quod nos peruigili cura et labore animi pariter et corporis, cum maxima sollicitudine ac trepidatione perfecimus.", "candidate_score": 0.64767, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_14", "bdc_text": "Quod ego sciens , quum in curia principibus et aulicis debebam concionari , totum sermonem in mores principum et aulicorum direxi , quomodocunque potui , et peculiariter in scortationem iunioris principis sum invectus , licet multa quoque alia flagitia aulicorum perstringerem .", "psc_chunk_id": "dlt000187_window_33", "psc_text": "Oportebat quidem nos in ista quaestionis parte copiosa oratione pugnare, ut astuta et calumniosa commenta adulti sermonis uiribus uincerentur. Sed coartauimus omne dicendi studium solis ueritatis uiribus, ne copiosae orationis illecebris affluentiaque sermonis et argumentationis licentia captas iudicantium aures ad falsarum opinionum ineptias transferamus. Et primum quidem uellem ut quaerenti mihi respondent an in hoc ipso populo, in quo nunc constituti sumus, una sit omnium hominum similisque forma, licet sit omnium una natura. Opinor hoc eum esse dicturum, quod omnes ciues nostri dissimilis sint uultus, uarietate formati, nec eadem est omnium similisque forma; et si dubitat, quod non opinor, aspiciat, cum in unum se locum totius populi multitudo collegerit, quod in theatris uel in contionibus fieri consueuit, et oculorum suorum aciem iudiciumque ad formam totius transferat turbae et ostendat mihi, si potest, duos saltem aliquos in tantis milibus hominum, qui isdem ac similibus membrorum liniamentis uideantur esse formati. Prodeant simul", "candidate_score": 0.634605, "ce_score": null } ] }, { "rank": 19, "cf_id": "cf020", "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", "max_score": 0.683123, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3010_sent_25_27", "bdc_text": "Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur . Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum . Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2109", "psc_text": "Christianos, tunc illa vetera sacramenta paululum observando veraciter commendare debuisse, ne putarentur illae Propheticae significationis observationes a piissimis patribus custoditae tanquam sacrilegia diabolica a posteris detestandae? Jam enim cum venisset fides, quae prius illis observationibus praenuntiata, post mortem et resurrectionem Domini revelata est, amiserant tanquam vitam officii sui. Verumtamen sicut defuncta corpora, necessariorum officiis, deducenda erant quodammodo ad sepulturam, nec simulate, sed religiose; non autem deserenda continuo, vel inimicorum obtrectationibus tanquam canum morsibus projicienda. Proinde nunc quisquis Christianorum, quamvis sit ex Judaeis, similiter ea celebrare voluerit, tanquam sopitos cineres cruens, non erit pius deductor, vel bajulus corporis, sed impius sepulturae violator. » 17. « Fatcor sane in eo, quod epistola continet mea, quod ideo sacramenta Judaeorum Paulus celebranda susceperat, cum jam Christi esset Apostolus, ut doceret non esse perniciosa his qui ea vellent, sicut a parentibus per Legem acceperant custodire, minus me posuisse, illo duntaxat tempore, quo primum fidei gratia", "candidate_score": 0.683123, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_9_11", "bdc_text": "Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur . Haec igitur hactenus de istis adolescentibus , propter quos maxima instituta fuit haec scriptio . Caeterum , ut de me quoque aliquid significem , effundam in sinum tuum querelas quasdam , partim privatas partim publicas de nostris principibus et praecipue de maximo natu inter iuniores , qui quum specimen aliquod eruditionis atque virtutis prae se ferre multis videatur , certis quibusdam indiciis comperi , magnopere metuendum esse , ne excidat concitata de se spe et expectatione .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2991", "psc_text": "negasse responsionem, sed excusasse de tempore, quod in alia magis urgentia curam cogeretur impendere. Vides etiam quam benevolum animum erga me gerat, quidve commoneat, ne scilicet quod inter nos, salva utique caritate ac sinceritate amicitiae, eruditionis causa facimus, calumnientur aemuli, et maxime haeretici de animi rancore descendere. Proinde si utrumque opus nostrum, et ubi ego inquisivi, et ubi ipse ad inquisita responderit, homines legerint, quia etiam oportet, ut si eadem quaestio secundum ejus sententiam sufficienter fuerit explicata, me instructum esse gratias agam, non parvus erit fructus, cum hoc exierit in notitiam plurimorum, ut minores nostri non solum sciant, quid de hac re sentire debeant, quae inter nos diligenti disceptatione discussa est, verum etiam discant exemplo nostro, Deo miserante, atque propitio, quemadmodum inter carissimos fratres, ita non desit alterna inquisitionis gratia disputatio, ut tamen maneat inviolata dilectio. » 3. « Si autem scriptum meum, ubi res obscurissima tantummodo legitur inquisita, sine", "candidate_score": 0.678711, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_25_27", "bdc_text": "Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur . Haec omnia tametsi puerilia nescio tamen quo pacto mihi nihil bone praesagire videntur , ut valde timendum sit , ne patre defuncto ipsoque rerum potiente habituri simus , si ullum , verte miserabilem reipublicae et ecclesiae statum . Liberation etiam ex vinculis quomodo meliorem nobis reddiderit patrem , nondum equidem animadverto , quippe in dies magis magisque gravantur et vexantur subditi , neque id forsan iniuria , quia peccata nostra eiusmodi vindictam merentur .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2435", "psc_text": "commemorationem, ut doceat nos semper peccatorum nostrorum memores esse debere, et agere poenitentiam, tale quid legimus: Non est pax essibus meis a facie peccatorum meorum. Quoniam iniquitates meae elevatae sunt super caput meum, quasi onus grave gravatae sunt super me. Corruptae sunt, et putruerunt cicatrices meae, a facie insipientiae meae. Afflictus sum, et curvatus sum usque ad finem (Psal. 37. 4. et seqq.) . Totus hic Apostoli locus, et in superioribus, et in consequentibus, imo omnis Epistola ejus ad Romanos, nimiis obscuritatibus involuta est, et si voluero cuncta disserere, nequaquam mihi unus liber, sed magna, et multa erunt scribenda volumina. CAP. IX.--Quare Apostolus Paulus in eadem ad Romanos scribit Epistola: Optabam ego ipse anathema esse a Christo, pro fratribus meis ac propinquis juxta carnem, qui sunt Israelitae, quorum adoptio et gloria, et testamenta, et legislatio, et cultus, et repromissiones: quorum patres, et ex quibus est Christus juxta carnem: qui est", "candidate_score": 0.678681, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_4_6", "bdc_text": "Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei . Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione . Oro itaque , pateat eis aditus ad vestram humanitatem , ut inde ipsi quoque ad nos redeant humaniores .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", "candidate_score": 0.672714, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_9_11", "bdc_text": "Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur . Haec igitur hactenus de istis adolescentibus , propter quos maxima instituta fuit haec scriptio . Caeterum , ut de me quoque aliquid significem , effundam in sinum tuum querelas quasdam , partim privatas partim publicas de nostris principibus et praecipue de maximo natu inter iuniores , qui quum specimen aliquod eruditionis atque virtutis prae se ferre multis videatur , certis quibusdam indiciis comperi , magnopere metuendum esse , ne excidat concitata de se spe et expectatione .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_573", "psc_text": "autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum posui; ubi mihi necesse fuit usque ad decimum quartum annum Theodosii Principis [al. Imperatoris et Principis ] quae scripserim breviter annotare: quem librum cum a supradictis sumpseris, quidquid de indice minus habueris, paulatim scribi faciam, si volueris. EPISTOLA XLVIII, SEU LIBER APOLOGETICUS, AD PAMMACHIUM, PRO LIBRIS CONTRA JOVINIANUM. Defendit suos contra Jovinianum libros, quos acceperat a Pammachio, eo nomine invidiose traduci ab obtrectatoribus suis, quod nimius in laudem virginitatis videretur, atque e contra iniquior in matrimonium. 1. Quod ad te hucusque non scripsi, causa fuit silentium tuum. Verebar enim, ne si tacenti scriberem, molestum 212 me magis quam officiosum putares.", "candidate_score": 0.671585, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_32_34", "bdc_text": "panis adimitur filiis et obiicitur cervis et porcis sylvestribus . Gemunt interim cum suis miseri agricolae , et nemo ne hiscere quidem audet . De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1695", "psc_text": "et propinquante Pascha immundis manibus lacerent, tristi vultu foris jejunia promittentes, corripiat hujuscemodi 618 Dominus, et dicat: Iniquitates magnas faciunt isti, ut recedant a sanctis meis. Non decet jejunantes tempore agonis et praelii vesci carnibus, monente Scriptura: Affligetis animas vestras (Levit. 16. 29) . Neque phasides aves sollicito labore perquirere, et garrulas volucres, earumque pinguedinem hianti ingerere gulae. Nec investigare magni pretii coquos, qui ventris rabiem jure multiplici, et carnibus contusione mutatis, diversoque ciborum sapore demulceant: fumantibus pateris, et nidore sui furori gutturis blandientibus, cum in injuriam [al. cum injuria ] continentiae diversi saporis et coloris vina quaerantur. 7. Docet nos sancti Danielis historia, et trium puerorum virtus, consona appetere et honorare jejunia, qui, ut longum sermonem brevi explicem [al. concludam ] compendio, in servitutem libertate mutata, cum captivi debuerant [al. debuerunt ] desiderare delicias, contempserunt Babylonias dapes, et simplicem cibum regali mensae praetulerunt. Praeceperat quippe rex Nabuchodonosor eunuchorum principi,", "candidate_score": 0.67061, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_3_5", "bdc_text": "Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen : Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei . Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", "candidate_score": 0.66584, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_3_5", "bdc_text": "Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen : Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei . Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1430", "psc_text": "te Romae moratum sermo proprius indicavit. Nec dubito spiritalium parentum ad patriam revocatum desiderio, quem matris luctus ire prohibebat, ne magis coram doleres, quod absens vix ferre poteras. Quod quereris, stomacho suo unumquemque servire, et nostro non acquiescere judicio, conscientiae nostrae testis est Dominus, post reconciliatas amicitias nullum intercessisse rancorem, quo quempiam laederemus: quin potius cum omni cautione providimus, ne saltem casus in malevolentiam verteretur. Sed quid possumus facere, si unusquisque juste putat se facere quod facit? et videtur sibi remordere potius quam mordere? Vera amicitia quod sentit dissimulare non debet. Praefatiuncula librorum περὶ Ἀρχῶν ad me missa est, quam ex stylo intellexi tuam esse, in qua oblique, imo aperte ego petor: qua mente sit scripta, tu videris: qua intelligatur, et stultis patet. Poteram et ego, qui saepissime figuratas controversias declamavi, aliquid de vetere artificio repetere, et tuo te more laudare. Sed absit a me, ut quod reprehendo in te,", "candidate_score": 0.664492, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_11_13", "bdc_text": "Caeterum , ut de me quoque aliquid significem , effundam in sinum tuum querelas quasdam , partim privatas partim publicas de nostris principibus et praecipue de maximo natu inter iuniores , qui quum specimen aliquod eruditionis atque virtutis prae se ferre multis videatur , certis quibusdam indiciis comperi , magnopere metuendum esse , ne excidat concitata de se spe et expectatione . Nam hyeme superiore forte fortuna contigit , ut princeps pater cum duobus filiis grandioribus apud nos esset in venatione aprugna totum triduum . Interim vero , dum pater feris dat operam , filius maior per suos lenones curavit sibi adduci scortum Marpurgo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_178", "psc_text": "69 viam est dedisse quaesitis. Sapienter quippe interroganti, sapientia reputabitur. Ais, « quis est iste in Evangelio pater, qui duobus filiis substantiam dividit (Luc. 15)? qui duo filii? qui major? quive minor? Quomodo minor acceptam substantiam cum meretricibus dissipat? Fame facta, a principe regionis praeponitur porcis, siliquas comedit; ad patrem redit: accipit annulum et stolam; et immolatur ei vitulus saginatus? Quis sit major frater, et quomodo de agro veniens, susceptioni fratris invideat? et caetera quae in Evangelio plenius explicantur. Addis insuper: Scio multos in hac lectione diversa dixisse: et fratrem majorem, Judaeum, minorem existimasse Gentilem populum. Sed quaero, quomodo Judaico populo possit aptari: Ecce tot annis servivi tibi, et nunquam mandalum tuum praeterii, et nunquam dedisti mihi haedum, ut cum amicis meis epularer. Et illud: Fili, tu semper mecum es, et omnia mea tua sunt. Si autem, ut ais, de justo et peccatore voluerimus esse parabolam, justo non poterit convenire,", "candidate_score": 0.662466, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_7_9", "bdc_text": "Ego pro duobus [korr. aus \"tribus \" ] istis adolescentibus fide iubeo ac spondeo , si quid eis meo nomine ad studiorum progressus isthic faciendos fuerit creditum , depositam fidem me , si opus sit , exoluturum . Quum enim ipse autor fuerim parentibus eorum ad vos mittendorum , nulla nimirum re , qua intelligo me profectionem hanc allevare commodioremque efficere posse , eis deesse debeo . Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1467", "psc_text": "haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem sectam lacerant. Quod autem opponunt, congregasse me libros illius, super cunctos homines: utinam omnium Tractatorum haberem volumina, ut tarditatem ingenii, 525 lectionis diligentia compensarem. Congregavi libros ejus, fateor; et ideo errores non sequor, quia scio universa quae scripsit. Credite experto, quasi Christianus Christianis loquor: Venenata sunt illius dogmata, aliena a Scripturis sanctis, vim Scripturis facientia. Legi, inquam, legi Origenem; et si in legendo crimen est fateor; et nostrum marsupium Alexandrinae chartae evacuarunt. Si mihi creditis, Origenistes nunquam fui; si non creditis, nunc esse cessavi. Quod si nec sic adducimini ad fidem, compellitis me ad defensionem mei, contra amasium vestrum scribere:", "candidate_score": 0.659352, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_21_23", "bdc_text": "Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum . Interpretabatur etiam meam in dicendo libertatem ostentationem et arrogantiam , quumque ego me excusarem et necessitate conscientiae adactum satis modeste perorasse dicerem , ridebat , quod conscientiae mentionem facerem ineptumque me ad hoc officium clamabat , qui tam facile conscientia moverer . Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2068", "psc_text": "in epistola tua texis fabulam: « Quidam frater noster Episcopus, cum lectitari instituisset in Ecclesia cui praeest, interpretationem tuam, movit quiddam longe aliter a te positum apud Jonam Prophetam, quam erat omnium sensibus memoriaeque inveteratum, et tot aetatum successionibus decantatum. Factusque est tantus tumultus in plebe, maxime Graecis arguentibus et inclamantibus calumniam falsitatis, ut cogeretur Episcopus (ea quippe civitas erat) Judaeorum testimonium flagitare. Utrum autem illi imperitia, an malitia, hoc esse in Hebraeis codicibus responderunt, quod et Graeci et Latini habebant, atque dicebant. Quid plura? Coactus est homo velut mendacium [al. mendositatem ] corrigere, volens post magnum periculum non remanere sine plebe. Unde etiam nobis videtur aliquando in nonnullis te quoque falli potuisse. 22. Dicis me in Jonam Prophetam male quiddam interpretatum, et seditione populi conclamante, propter unius verbi dissonantiam Episcopum pene Sacerdotium perdidisse; et quid sit illud quod male interpretatus sim, subtrahis, auferens mihi occasionem defensionis meae, ne quidquid", "candidate_score": 0.657971, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_2_4", "bdc_text": "Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum . Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen : Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2755", "psc_text": "coronari. Et consideremus, quam sapienter sapientia sit locuta: Vende quae habes. Cui ista praecipiuntur? Nempe illi, cui dictum est: Si vis esse perfectus. Non partem bonorum tuorum vende: sed omnia. Cumque vendideris, quid sequitur? Et da pauperibus. Non divitibus, non propinquis, non ad luxuriam, sed ad necessitatem. Sive ille sacerdos sit, sive cognatus, et affinis, nihil in illo aliud consideres, quam paupertatem. Laudent te esurientium viscera, non ructantium opulenta convivia. In Actis Apostolorum (Cap. 4. v. 5), quando Domini nostri adhuc calebat cruor, et fervebat recens in credentibus fides, vendebant omnes possessiones suas, et pretia earum ad Apostolorum deferebant pedes, ut ostenderent pecunias esse calcandas: dabaturque singulis, prout cuique opus erat. Ananias et Sapphira dispensatores timidi, imo corde duplici, et ideo condemnati, quia post votum obtulerunt quasi sua et non ejus, cui semel ea voverant: partemque sibi alienae substantiae reservaverunt, metuentes famem, quam vera fides non timet, praesentem meruere vindictam:", "candidate_score": 0.657637, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_21_23", "bdc_text": "Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum . Interpretabatur etiam meam in dicendo libertatem ostentationem et arrogantiam , quumque ego me excusarem et necessitate conscientiae adactum satis modeste perorasse dicerem , ridebat , quod conscientiae mentionem facerem ineptumque me ad hoc officium clamabat , qui tam facile conscientia moverer . Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_670", "psc_text": "Nunquid juvenis sum, aut canones ignoro? Audi igitur veritatem in sermone Dei, me hoc nec audisse, nec nosse, nec istius sermonis penitus recordari. Suspicatus autem sum, ne forsitan inter multa, quasi homo oblitus essem: et ob hanc causam sanctum Gregorium sciscitatus sum, et Zenonem Presbyterum, qui cum eo est. E quibus Abbas Gregorius respondit, se hoc penitus ignorare. Zenon autem dixit, quia cum ei Presbyter Ruffinus nescio quae alia transitorie loqueretur, etiam hoc dixerit: Putasne aliquos ordinaturus est sanctus Episcopus [al. Epiphanus ]? et hucusque stetisse sermonem. Ego autem Epiphanius nec audivi quicquam, nec respondi. Unde, dilectissime, non te praeveniat furor, nec occupet indignatio, nec frustra movearis: et aliud dolens, te vertas ad alia, ut peccandi occasionem invenisse videaris. Quod Propheta devitans, Dominum precatur, dicens: « Non declines cor meum in verba malitiae: ad excusandans excusationes in peccatis » (Ps. 140. 4). 3. Illud quoque audiens admiratus sum, quod quidam,", "candidate_score": 0.657352, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_42_44", "bdc_text": "Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur . Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo . Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1508", "psc_text": "est, in Domino salutat. » EPISTOLA XCI EPIPHANII AD HIERONYMUM. Nuntiat, Origenistarum factionem opera Theophili damnatam: atque exemplar Epist. Synodicae ad eum mittens, hortatur, ut quos adversus eam haeresim scripsisset libros, in vulgus edat. Domino amantissimo filio ac fratri HIERONYMO Presbytero, EPIPHANIUS in Domino salutem. 540 « Generalis Epistola, quae ad omnes Catholicos scripta est, ad te proprie pertinet, qui zelum fidei adversus cunctas haereses habens, Origenis proprie, et Apollinarii discipulis adversaris: quorum venenatas radices, et in altum defixam impietatem omnipotens Deus protraxit in medium, ut in Alexandria proditae, in toto orbe arescerent. Scito enim, fili carissime, Amalech usque ad stirpem esse deletum, et in monte Raphidim erectum trophaeum crucis. Etenim quomodo porrectis in altum Moysi manibus, vincebat Israel (Exod. 17), sic Dominus confortavit famulum suum Theophilum, ut super altare Ecclesiae Alexandrinae, contra Origenem vexillum poneret; et impleretur in eo quod dicitur: Scribe signum hoc, quia delebo funditus Origenis haeresim", "candidate_score": 0.656872, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_42_44", "bdc_text": "Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur . Et quia haec modo sufficere arbitror , finem scribendi facio vosque omnes deo optimo maximo commendo . Vale in domino cum tota familia et ecclesia tua .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1542", "psc_text": "Domine frater, merito honorabilis. » QUARTA CLASSIS COMPLECTENS EPISTOLAS AB INEUNTE ANNO 401, USQUE AD 420. SIVE HIERONYMI VITAE FINEM. EPISTOLA XCVI. SIVE THEOPHILI ALEXANDRINI EPISCOPI PASCHALIS ANNI 401. AD TOTIUS AEGYPTI EPISCOPOS, A S. HIERONYMO LATINE REDDITA. Christi divinitas maxime contra Apollinarem asseritur, tum Origenis errores plerique sigillatim proponuntur, ac refutantur; denique in proximos dilectio, ad celebrandum, ut par est, Dominicum Pascha, praecipua virtus laudatur. 561 1. Christum Jesum, Dominum gloriae, fratres carissimi, rursum consona voce laudemus, et alacriter adorantes, et prophetae verba complentes, qui dicit: Cantate Domino hymnum novum (Psal. 149) ; quotquot fidei perducentis ad regna coelorum participes sumus, sanctae solemnitatis suscipiamus adventum, et imminentia festa totius nobiscum orbis festivitate celebremus: clamante uno de sapientibus: Veni, comede in laetitia panem tuum, et bibe in corde bono vinum tuum, quoniam complacuerunt Deo opera tua (Eccl. 9. 7) . Qui enim bonorum operum sunt, et lacte infantiae derelicto, solidioris", "candidate_score": 0.655785, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_22_24", "bdc_text": "Interpretabatur etiam meam in dicendo libertatem ostentationem et arrogantiam , quumque ego me excusarem et necessitate conscientiae adactum satis modeste perorasse dicerem , ridebat , quod conscientiae mentionem facerem ineptumque me ad hoc officium clamabat , qui tam facile conscientia moverer . Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse . Praescribebat denique mihi formam concionandi et ad Aphthonium sophistam rele. . .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_670", "psc_text": "Nunquid juvenis sum, aut canones ignoro? Audi igitur veritatem in sermone Dei, me hoc nec audisse, nec nosse, nec istius sermonis penitus recordari. Suspicatus autem sum, ne forsitan inter multa, quasi homo oblitus essem: et ob hanc causam sanctum Gregorium sciscitatus sum, et Zenonem Presbyterum, qui cum eo est. E quibus Abbas Gregorius respondit, se hoc penitus ignorare. Zenon autem dixit, quia cum ei Presbyter Ruffinus nescio quae alia transitorie loqueretur, etiam hoc dixerit: Putasne aliquos ordinaturus est sanctus Episcopus [al. Epiphanus ]? et hucusque stetisse sermonem. Ego autem Epiphanius nec audivi quicquam, nec respondi. Unde, dilectissime, non te praeveniat furor, nec occupet indignatio, nec frustra movearis: et aliud dolens, te vertas ad alia, ut peccandi occasionem invenisse videaris. Quod Propheta devitans, Dominum precatur, dicens: « Non declines cor meum in verba malitiae: ad excusandans excusationes in peccatis » (Ps. 140. 4). 3. Illud quoque audiens admiratus sum, quod quidam,", "candidate_score": 0.655299, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_40_42", "bdc_text": "Esset autem optandum , ut princeps per aliquem magnum virum rectius admoneretur , si forte in se descenderet , peccata sua agnosceret vitamque emendaret . Quod ut tua faciat humanitas per occasionem , ego communis patriae nomine etiam atque etiam oro . Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1283", "psc_text": "in Propheta (Jon. 3. 4), Publicanum quoque in Evangelio (Luc. 16). E quibus primus non solum indulgentiam, sed et regnum recipere meruit; alter impendentem Dei fregit iram; tertius pectus verberans, pugnis, oculos non levabat ad coelum; et multo justificatior 461 recessit Publicanus humili confessione vitiorum, quam Pharisaeus superba jactatione virtutum. Non est loci hujus ut poenitentiam praedicem, et quasi contra Montanum, Novatumque scribens dicam, illam hostiam Domino esse placabilem (Psal. 26); et, « Sacrificium Deo, spiritum contribulatum » (Psal. 50. 19): Et, « Malo poenitentiam peccatoris, quam mortem: » (Ezech. 18. 23); Et, « Exsurge, exsurge Jerusalem » (Isai. 60. 1; et Baruch, 5. 5); et multa alia, quae prophetarum clangunt tubae. 5. Hoc unum loquar, quod et legentibus utile sit, et praesenti causae conveniat. Non est confusa Dominum in terris, et ille eam non confundetur [al. confundet ] in coelo (Luc. 9). Aperuit cunctis vulnus suum, et decolorem [al.", "candidate_score": 0.654527, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_40_42", "bdc_text": "Esset autem optandum , ut princeps per aliquem magnum virum rectius admoneretur , si forte in se descenderet , peccata sua agnosceret vitamque emendaret . Quod ut tua faciat humanitas per occasionem , ego communis patriae nomine etiam atque etiam oro . Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_228", "psc_text": "Confidamus igitur et nos vivere posse per poenitentiam, qui fueramus mortui per delicta. Et hic quidem ipse filius revertitur: in superioribus vero, in Ove scilicet, et in Drachma, quod erraverat, affertur; et quod perierat invenitur: et simili tres parabolae fine clauduntur, dum in ista ponitur, perierat, et inventus est: ut intelligamus diversis similitudinibus, de eadem peccatorum susceptione signatum. Et haec quidem in Ethnici persona dicta sint, et Judaei. 39. Videamus autem quomodo super sancto generaliter et peccatore parabola ista possit intelligi. Et de caeteris quin justo conveniat, non ambigitur. Illud est, in quo legenti scrupulus commovetur, cur justus saluti peccatoris invideat: et in tantum iracundia repleatur, ut 85 nec fratris misericordia, nec patris precibus, nec totius domus jucunditate superetur. Ad quod breviter respondebimus: omnem mundi istius justitiam, ad Dei comparationem non esse justitiam. Quomodo enim ex peccatis Jerusalem, Sodoma justificatur, non quod ipsa sit justa, sed quod majoribus delictis fiant", "candidate_score": 0.653624, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_23_25", "bdc_text": "Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse . Praescribebat denique mihi formam concionandi et ad Aphthonium sophistam rele. . . Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2144", "psc_text": "Judaeis, utrum ab eis ipsis, qui ante adventum Domini interpretati sunt; et si ita est, quibus, vel quonam eorum; an ab istis posterius, qui propterea putari possunt, aliqua de codicibus Graecis vel subtraxisse, vel in eis corrupisse, ne illis testimoniis de Christiana fide convincerentur? Illi autem anteriores cur hoc facere voluerint, 781 non invenio. Deinde nobis mittas, obsecro interpretationem tuam de Septuaginta; quam te edidisse nesciebam. Librum quoque tuum, cujus mentionem fecisti, de optimo genere interpretandi, cupio legere; et adhuc nosse quomodo coaequanda sit in interprete peritia linguarum, conjecturis corum, qui scripturas edisserendo pertractant; quos necesse est, etiamsi rectae atque unius fidei fuerint, varias parere in multorum locorum obscuritate sententias: quamvis nequaquam ipsa varietas ab ejusdem fidei unitate discordet; sicut etiam unus tractator, secundum eamdem fidem, aliter atque aliter eumdem locum potest exponere, quia hoc ejus obscuritas patitur. » 35. « Ideo autem desidero interpretationem tuam de Septuaginta, ut et", "candidate_score": 0.652827, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_47_49", "bdc_text": "T[uus ] Ioannes Pincier. [ Adresse : ] Divini verbi constantissimo praeconi domino m. Heynricho Bullingero , Tigurinae ecclesiae antistiti fidelissimo , praeceptori suo in Christo colendo . [ Darunter von Bullingers Hand:", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2365", "psc_text": "fuerit: sed quod eamdem habuerit 854 Sancti Spiritus gratiam, zona cinctus ut Elias, vivens in eremo ut Elias: persecutionem passus ab Herodiade, ut ille sustinuit ab Jezabel: ut quomodo Elias secundi praecursor adventus est, ita Joannes venturum in carne Dominum Salvatorem, non solum in eremo, sed etiam in matris utero salutarit, et exultatione corporis nuntiarit. CAP. II.--Quid significet quod in Matthaeo scriptum est: « Arundinem quassatam non confringet, et linum fumigans non extinguet » (Matth. 12. 20). Ad cujus expositionem loci, totum quod Matthaeus de Isaia Propheta assumit testimonium ponendum est, et ipsius verba Isaiae (Isai. 42): juxta Septuaginta interpretes, ipsumque Hebraicum, cui Theodotio, Aquila, Symmachusque consentiunt. Sic ergo de quatuor Evangelistis, solus Matthaeus posuit: « Jesus autem sciens, secessit inde: et secuti sunt eum multi, et curavit eos omnes: et praecepit eis, ne manifestum eum facerent; ut impleretur quod dictum est per Isaiam Prophetam (Cap. 42. v. 1. et", "candidate_score": 0.651791, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_23_25", "bdc_text": "Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse . Praescribebat denique mihi formam concionandi et ad Aphthonium sophistam rele. . . Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_153", "psc_text": "pertinet tempus, quo ipse est dignatus descendere ad terras, et signa Judaeis non intelligentibus perpetravit. Et quoniam usque ad finem Capituli explanatio multiplex sequitur; et excipientis jam explicuimus [Mss. implevimus ] ceras, hucusque dictasse sufficiat: quia et oratio, quae non propriae manus stilo expolitur, cum per se inculta est, tum multo molestior fit; si taedium sui prolixitate congeminet; ut oculorum dolore cruciati, auribus tantum studeamus et lingua. 17. Septuaginta: Et missum est ad me unum de Seraphim; Aquila, et Theodotion, Et volavit ad me unum de Seraphim; Symmachus, Et volavit ad me unus de Seraphim. Quotidie ad nos mittitur Seraphim, quotidie ingemiscentium atque dicentium: O miser ego, quoniam compunctus sum, ora purgantur, et cum a peccatis fuerint liberati, praeparant se ministerio Dei. Quod autem caeteri Interpretes, pro missum esse, volasse dixerint, intellige velocem divini sermonis adventum super eos, qui digni societate illius judicantur. In genere quoque diversitas est. Septuaginta, Aquila,", "candidate_score": 0.651542, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_2_4", "bdc_text": "Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum . Quam quuam ad vos afferre mihi videantur consanguinei isti et conterranei mei Ioannes Pincier et Caspar Corilius ( gestrichen : Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2931", "psc_text": "te et memorem mei, Christus dominus noster tueatur omnipotens, domine vere sancte et suscipiende frater. EPISTOLA CXXXIX. AD APRONIUM. APRONIUM, quod in fide contra Pelagianos manserit, laudat, et, ut sancta Jerosolymae loca petat, hortatur. 1. Nescio qua tentatione diaboli factum sit, ut et tuus labor, et sancti Innocentii Presbyteri industria, et nostrum desiderium ad praesens nequaquam videatur habere effectum. Deo gratia, quod te sospitem, et fidei calore ferventem, inter ipsa tentamenta 1048 diaboli cognovi. Hoc meum gaudium est, quando in Christo audio filios meos dimicare; et istum zelum in nos ipse confirmet, cui credimus: ut pro fide ejus sanguinem voluntarie fundamus. Eversam nobilem domum funditus doleo, et tamen quid in causa sit, scire non potui. Neque enim portitor litterarum nosse se dixit. Unde dolere possumus pro amicis communibus, et Christi, qui solus potens et Dominus est, clementiam deprecari: licet ex parte Dei mereamur offensam, qui inimicos Domini foverimus. Optimum autem", "candidate_score": 0.651234, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_23_25", "bdc_text": "Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse . Praescribebat denique mihi formam concionandi et ad Aphthonium sophistam rele. . . Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_467", "psc_text": "supra dictorum lapidum trahat, et a colore nomen acceperit. Licet Josephus 173 TAU littera commutata, Graecos putet Tarsum appellasse pro Tharsis. 3. Innumerabilia sunt, quae in illius mihi commentariis sordere visa sunt. Est quidem sermo compositus, et Gallicano cothurno fluens: sed quid ad interpretem, cujus professio est, non quo ipse disertus appareat, sed quo eum, qui lecturus est, sic faciat intelligere, quomodo ipse intellexit qui scripsit. Rogo, non habuerat decem Origenis volumina? non Interpretes caeteros? non certe aliquos necessarios Hebraeorum, ut aut interrogaret, aut legeret, quid sibi vellent quae ignorabat? Sed tam male videtur existimasse de posteris, ut nemo posset de ejus erroribus judicare. 4. Frustra ergo a me ejusdem viri commentarios postulas, cum mihi in illis displiceant multo plura, quam placeant. Quod si opposueris, cur caeteris dederim, audies, non omnes iisdem vesci debere cibis. Jesus in deserto plures hordeaceis panibus pascit, frumentaceis pauciores. Corinthii in quibus audiebatur fornicatio qualis", "candidate_score": 0.649121, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_21_23", "bdc_text": "Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum . Interpretabatur etiam meam in dicendo libertatem ostentationem et arrogantiam , quumque ego me excusarem et necessitate conscientiae adactum satis modeste perorasse dicerem , ridebat , quod conscientiae mentionem facerem ineptumque me ad hoc officium clamabat , qui tam facile conscientia moverer . Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", "candidate_score": 0.647094, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_4", "bdc_text": "Ioannes Hernandi ) , qui sumptibus suorum parentum ad tempus Argentinae sapientiae verae navarunt operam et , posteaquam discessit illinc d. Petrus Martyr , per literas a me contenderunt , ut ipsis abitum ad vos vel impetrarem vel procurarem a parentibus ac insuper commendarem ipsos vestrae fidei .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", "candidate_score": 0.646619, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_21_23", "bdc_text": "Occasionem istam tumultus et seditionis manifeste sic vituperare magistratum . Interpretabatur etiam meam in dicendo libertatem ostentationem et arrogantiam , quumque ego me excusarem et necessitate conscientiae adactum satis modeste perorasse dicerem , ridebat , quod conscientiae mentionem facerem ineptumque me ad hoc officium clamabat , qui tam facile conscientia moverer . Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_885", "psc_text": "illud haberemus: Scio, quod nescio; et alterius sapientis ( Chilonis ut putatur): Teipsum intellige. VENERATIONI mihi semper fuit non verbosa rusticitas, sed sancta simplicitas. Qui in sermone imitari 318 se dicit Apostolus, prius imitetur virtutes in vita illorum, in quibus loquendi simplicitatem excusabat sanctimoniae magnitudo; et syllogismos Aristotelis, contortaque Chrysippi acumina, resurgens mortuus confutabat. Caeterum ridiculum, si quis e nobis manens inter Croesi opes, et Sardanapali delicias, de sola rusticitate se jactet: QUASI OMNES latrones, et diversorum criminum rei, diserti sint: et cruentos gladios, Philosophorum voluminibus, ac non arborum truncis occulant. 13. Excessi mensuram epistolae, sed non excessi doloris modum. Nam qui falsarius vocor; et inter muliercularum radios et textrina dilanior, contentus sum crimen abnuere, non referre. Unde arbitrio tuo cuncta permitto; ut legas ipsam epistolam, tam Graecam quam Latinam: et illico intelliges accusatorum meorum naenias, et probrosas querelas. Porro mihi sufficit amicum instruxisse carissimum: et in cellula latitantem diem", "candidate_score": 0.64557, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_22_24", "bdc_text": "Interpretabatur etiam meam in dicendo libertatem ostentationem et arrogantiam , quumque ego me excusarem et necessitate conscientiae adactum satis modeste perorasse dicerem , ridebat , quod conscientiae mentionem facerem ineptumque me ad hoc officium clamabat , qui tam facile conscientia moverer . Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse . Praescribebat denique mihi formam concionandi et ad Aphthonium sophistam rele. . .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", "candidate_score": 0.644647, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_9", "bdc_text": "Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1445", "psc_text": "quos laedere laesus ipse non audet. Ego interim sileo: nunc et dispensationem meam vel imperitiam simulabo, vel metum. Quid mihi accusanti facturus est, qui ut ipse testatur, laudandi detrahit? 6. Tota ejus Epistola, non tam expositione, quam nostri [al. nostris ] plena est contumeliis. Nomen meum absque ullis officiis, quibus non invicem palpare solemus homines, frequenter assumitur, carpitur, ventilatur, quasi de libro viventium deletus sim: quasi illius me litterae suggillaverint; aut istiusmodi nugas unquam quaesierim, qui ab adolescentia in Monasterii clausus cellulis, magis esse voluerim aliquid, quam videri. Quosdam ex nobis sic cum honore appellat, ut laceret, quasi et nos non possimus dicere, quae nemo tacet. E servo Clericum factum criminatur, cum et ipse nonnullos ejuscemodi Clericos habeat; et Onesimum legerit inter Pauli renatum vincula, Diaconum coepisse esse de servo (Philem. 1). Sycophantam jactitat, et ne probare cogatur, audisse se dicit. O si et mihi 517 liberet dicere, quae multi", "candidate_score": 0.640732, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_9", "bdc_text": "Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2075", "psc_text": "ingrediens, Domini misericordia et tuis precibus reservatus sum. Ad hoc forsitan ut implerem praeceptum tuum, et volumen disertissimum, quod Scripturarum floribus texuisti, eadem qua a te scriptum est gratia verterem; licet imbecillitas corporis et animi moeror, ingenii quoque acumen obtuderit, et verba prono cursu labentia velut quibusdam obicibus retardarit. 2. Mirati sumus in opere tuo utilitatem omnium Ecclesiarum, ut discant qui ignorant, eruditi testimoniis Scripturarum, qua debeant veneratione Sancta suscipere, et altaris Christi ministerio deservire; sacrosque calices, et sancta velamina, et caetera, quae ad cultum Dominicae pertinent Passionis, non quasi inania, et sensu carentia sanctimoniam non habere; sed ex consortio Corporis et Sanguinis Domini eadem qua Corpus ejus et Sanguis majestate veneranda. 3. Suscipe igitur Librum tuum, imo meum, et ut verius loquar, nostrum: cumque mihi faveris, tuus fautor eris. Tibi enim meum sudavit ingenium, et facundiam graecam latinae linguae volui paupertate pensare. Neque vero ut diserti interpretes faciunt, verbum", "candidate_score": 0.638903, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_25", "bdc_text": "Exempla etiam ad imitandum quorundam concionatorum nostratium obiiciebat , qui varias opiniones circa unamquamque evangelii partem recenserent et , si locus ferret , ad allegorias delaberentur .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2145", "psc_text": "unius fidei fuerint, varias parere in multorum locorum obscuritate sententias: quamvis nequaquam ipsa varietas ab ejusdem fidei unitate discordet; sicut etiam unus tractator, secundum eamdem fidem, aliter atque aliter eumdem locum potest exponere, quia hoc ejus obscuritas patitur. » 35. « Ideo autem desidero interpretationem tuam de Septuaginta, ut et tanta Latinorum interpretum, qui qualescumque hoc ausi sunt, quantum possumus imperitia careamus: et hi, qui me invidere putant utilibus laboribus tuis, tandem aliquando, si fieri potest, intelligant, propterea me nolle tuam ex Hebraeo interpretationem in Ecclesiis legis, ne contra Septuaginta auctoritatem, tanquam novum aliquid proferentes, magno scandalo perturbemus plebes Christi, quarum aures, et corda illam interpretationem audire consueverunt, quae etiam ab Apostolis approbata est. Unde et illud apud Jonam virgultum (Jona. 4. 6), si in Hebraeo nec hedera est, nec cucurbita, sed nescio quid aliud, quod trunco suo nixum, nullis sustentandum adminiculis erigatur; mallem jam in omnibus Latinis cucurbitam legi.", "candidate_score": 0.638676, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_2", "bdc_text": "Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3095", "psc_text": "subtile artificium, laudare alterum in commendationem sui, et decipiendo, animum sibi obligare decepti: quodque hoc maxime vitio agi solet, fictas laudes, certo pretio vendere. Quae haec tanta est levitas animi, quae tanta vanitas, relicta propria conscientia, alienam opinionem sequi: et quidem fictam atque simulatam? 1106 Rapi vento falsae laudationis, gaudere ad circumventionem suam, et illusionem pro beneficio accipere? Tu ergo si vere laudabilis esse cupis, laudem hominum ne requiras. Illique praepara conscientiam tuam, qui et illuminabit abscondita tenebrarum, et manifestabit consilia cordium, et tunc laus tibi erit a Deo (1. Cor. 4. 5) . 18. Sit igitur intentus ac vigilans, et adversus peccata semper armatus animus tuus. Sermo in omnibus moderatus et parcus, et qui necessitatem magis loquendi indicet, quam voluntatem. Ornet prudentiam verecundia, quodque praecipuum in feminis semper fuit, cunctas in te virtutes pudor superet. Diu ante considera, quid loquendum sit, et adhuc tacens provide, ne quid dixisse poeniteat.", "candidate_score": 0.637512, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_9", "bdc_text": "Spero autem meum hoc qualecunque literarum officium vel id saltem commodaturum , ut paulo liberius et absque suspicione impudentiae consilio vestro , quod in multis desiderabunt rebus suis , utantur .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_774", "psc_text": "Laus omnis inferior est: in verbis singulis multiplices latent intelligentiae. 9. Oro te, frater carissime, inter haec vivere, ista meditari, nihil aliud nosse, nihil quaerere, nonne tibi videtur jam hic in terris regni coelestis habitaculum? Nolo offendaris in Scripturis sanctis simplicitate, et quasi vilitate verborum, quae vel vitio interpretum, vel de industria sic prolata sunt, 281 ut rusticam concionem [al. contentionem ] facilius instruerent: et in una eademque sententia, aliter doctus, aliter audiret indoctus. Non sum tam petulans et hebes, ut haec me nosse pollicear, et eorum fructus in terra capere, quorum radices in coelo fixae sunt; sed velle fateor: sedenti me praefero, magistrum renuens, comitem spondeo. Petenti datur, pulsanti aperitur: quaerens invenit. Discamus in terris, quorum nobis scientia perseveret in coelo. 10. Obviis te manibus excipiam, et, ut inepte aliquid, ac de Hermagorae tumiditate effutiam, quidquid quaesieris, tecum scire conabor. Habes hic amantissimum tui fratrem Eusebium, qui litterarum tuarum", "candidate_score": 0.636928, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_33_35", "bdc_text": "Gemunt interim cum suis miseri agricolae , et nemo ne hiscere quidem audet . De hac tyrannide quaesierat princeps ex Melanthone , possetne bona conscientia sic feras alere cum detrimento subditorum . Ille responderat nullam hanc esse querimoniam rusticorum nostratium prae gravaminibus , exactionibus , in cursionibus , quibus quotidie premantur Hungari et accolae Danubii a Turcis , contra quos pie quidem ac fortiter animaverat principem ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2493", "psc_text": "a peccato meo munda me. Quoniam iniquitatem meam ego agnosco, et delictum meum contra me est semper. Tibi soli peccavi (rex enim eram, alium non timebam [al. erat et timebat]) et malum coram te feci, ut justificeris in sermonibus tuis, et vincas, cum judicaris. Conclusit enim Deus omnia sub peccato, ut omnibus misereatur (Rom. 11. 32). Tantumque profecit, ut dudum peccator et poenitens transierit in magistrum, et dicat: Docebo iniquos vias tuas, et impii ad te convertentur (Psal. 50) . Confessio enim et pulchritudo coram eo, ut qui sua confessus fuerit peccata, et dixerit: Putruerunt et corruptae sunt cicatrices meae a facie insipientiae meae (Psal. 37. 6) , foeditatem vulnerum in sanitatis decorem commutet. Qui enim abscondit iniquitatem suam, non prosperabitur (Prov. 28) . Achab, rex impiissimus, vineam Nabuthae cruore possedit (3. Reg. 21): et cum Jezabel non tam conjugio sibi, quam crudelitate conjuncta, Eliae increpatione corripitur: Haec dicit Dominus:", "candidate_score": 0.636571, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_2", "bdc_text": "Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3094", "psc_text": "17. Adulatorum quoque assentationes, et noxia blandimenta fallaciae, velut quasdam pestes animae fuge. Nihil est quod tam facile corrumpat mentes hominum, nihil quod tam dulci et molli vulnere animum feriat. Unde et quidam sapiens ait: Verba adulatorum mollia, feriunt autem interiora ventris (Prov. 26. 22) . Et Dominus loquitur per Prophetam: Populus meus, qui beatificant vos, seducunt vos, et semitas pedum vestrorum dissipant (Isai. 3. 12. sec. LXX) . In multis, isto maxime tempore, regnat hoc vitium quodque est gravissimum, humilitatis ac benevolentiae loco ducitur. Eo fit, ut qui adulari nescit, aut invidus, aut superbus putetur. Est sane grande et subtile artificium, laudare alterum in commendationem sui, et decipiendo, animum sibi obligare decepti: quodque hoc maxime vitio agi solet, fictas laudes, certo pretio vendere. Quae haec tanta est levitas animi, quae tanta vanitas, relicta propria conscientia, alienam opinionem sequi: et quidem fictam atque simulatam? 1106 Rapi vento falsae laudationis, gaudere", "candidate_score": 0.636267, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_24", "bdc_text": "Praescribebat denique mihi formam concionandi et ad Aphthonium sophistam rele. . .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_153", "psc_text": "pertinet tempus, quo ipse est dignatus descendere ad terras, et signa Judaeis non intelligentibus perpetravit. Et quoniam usque ad finem Capituli explanatio multiplex sequitur; et excipientis jam explicuimus [Mss. implevimus ] ceras, hucusque dictasse sufficiat: quia et oratio, quae non propriae manus stilo expolitur, cum per se inculta est, tum multo molestior fit; si taedium sui prolixitate congeminet; ut oculorum dolore cruciati, auribus tantum studeamus et lingua. 17. Septuaginta: Et missum est ad me unum de Seraphim; Aquila, et Theodotion, Et volavit ad me unum de Seraphim; Symmachus, Et volavit ad me unus de Seraphim. Quotidie ad nos mittitur Seraphim, quotidie ingemiscentium atque dicentium: O miser ego, quoniam compunctus sum, ora purgantur, et cum a peccatis fuerint liberati, praeparant se ministerio Dei. Quod autem caeteri Interpretes, pro missum esse, volasse dixerint, intellige velocem divini sermonis adventum super eos, qui digni societate illius judicantur. In genere quoque diversitas est. Septuaginta, Aquila,", "candidate_score": 0.63181, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_5", "bdc_text": "Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_843", "psc_text": "non dicam nulla, certe non magna culpa, meus error veritati favet: si recte in te veritas potest favere mendacio. 5. Multa alia cum sincerissimo corde tuo loqui cuperem, et de Christiano studio conferre: sed huic desiderio meo nulla epistola satis est. Uberius idipsum possum per fratrem Profuturum, quem miscendum et alendum dulcibus atque utilibus sermocinationibus tuis misisse me gaudeo. Et tamen quantum vellem, nec ipse (quod ejus pace dixerim) forsitan capit, quanquam in nihilo me illi praetulerim. Ego enim me fateor tui capaciorem; sed ipsum video fieri pleniorem, quo me sine dubitatione antecellit, et postea quam redierit, quod Domino adjuvante prosperato fiat cursu, cum ejus pectoris abs te cumulati particeps fuero: non est impleturus, quod in me adhuc vacuum erit, atque avidum sensuum tuorum. Ita fiet, ut et ego etiam tunc egentior sim, ille copiosior. Sane idem frater aliqua scripta nostra fert secum, quibus legendis, si dignationem adhibueris, etiam sinceram", "candidate_score": 0.63074, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_5", "bdc_text": "Feci equidem id libenter et ultro , fretus videlicet bona spe futurum , ut recte gerendo sese probitateque vitae plus placeant vobis quam mea commendatione .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1723", "psc_text": "ordinem contemplans, ostendens ei laetantium in coelo Angelorum choros, et docens splendentium disciplinarum fulgura, ut in praesenti saeculo quasi athleta fortissimus illatas sustineat plagas, et futuram pro his gloriam praestoletur: nequaquam vitiis subjacens, sed interiorem hominem desiderio sui ad aeterna sustollens; atque omnes impetus voluptatis, ratione compescens, illud cogitet quod futurus est, et quantum potest sustinere humana fragilitas, recedat a corporalium rerum sollicitudine, praeferens carnalibus spiritualia, ut etiam ipsum corpus despiciens, et praesentium voluptatum duriorem, sed meliorem vitam inire persuadeat, ut qui tum [al. dudum ] libidini serviebat, libertate bona serviat castitati, et retractus a praecipitiis, mollia jejuniorum frena suscipiat. Etenim si absque rectore fuerit ac magistro corporum infirma 629 natura, nec imperanti animo voluerit obedire, et sibi, et rectori concitat infinita naufragia, et pertrahit eum ad turpissimas libidines, ac barathrum voluptatum, ut nequaquam honesta consideret, sed fugiens bona, in coeno ac sordibus commoretur. Virtus vero cum aurigae modo [al.", "candidate_score": 0.629437, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_23", "bdc_text": "Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2144", "psc_text": "Judaeis, utrum ab eis ipsis, qui ante adventum Domini interpretati sunt; et si ita est, quibus, vel quonam eorum; an ab istis posterius, qui propterea putari possunt, aliqua de codicibus Graecis vel subtraxisse, vel in eis corrupisse, ne illis testimoniis de Christiana fide convincerentur? Illi autem anteriores cur hoc facere voluerint, 781 non invenio. Deinde nobis mittas, obsecro interpretationem tuam de Septuaginta; quam te edidisse nesciebam. Librum quoque tuum, cujus mentionem fecisti, de optimo genere interpretandi, cupio legere; et adhuc nosse quomodo coaequanda sit in interprete peritia linguarum, conjecturis corum, qui scripturas edisserendo pertractant; quos necesse est, etiamsi rectae atque unius fidei fuerint, varias parere in multorum locorum obscuritate sententias: quamvis nequaquam ipsa varietas ab ejusdem fidei unitate discordet; sicut etiam unus tractator, secundum eamdem fidem, aliter atque aliter eumdem locum potest exponere, quia hoc ejus obscuritas patitur. » 35. « Ideo autem desidero interpretationem tuam de Septuaginta, ut et", "candidate_score": 0.627807, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_23", "bdc_text": "Quiritabatur etiam , quod exempla ethnicorum introduxissem ad confundendos principes interrogans me , num putarem christianos ex historiis ethnicis instituendos esse .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2046", "psc_text": "qui Christianos esse se simulant? Usque hodie per totas Orientis synagogas inter Judaeos haeresis est, quae dicitur Minaeorum, et a Pharisaeis nunc usque damnatur: quos vulgo 747 Nazaraeos nuncupant, qui credunt in Christum Filium Dei, natum de virgine Maria, et eum dicunt esse, qui sub Pontio Pilato passus est, et resurrexit, in quem et nos credimus: sed dum volunt et Judaei esse et Christiani, nec Judaei sunt, nec Christiani. Oro ergo te, ut qui nostro vulnusculo medendum putas, quod acu foratum, imo punctum, ut dicitur, hujus sententiae medearis vulneri, quod lancea, et ut ita dicam, phalaricae mole percussum est. NEQUE ENIM ejusdem est criminis in explanatione Scripturarum diversas majorum sententias ponere, et haeresim sceleratissimam rursum in Ecclesiam introducere. Sin autem haec nobis incumbit necessitas, ut Judaeos cum legitimis suis suscipiamus, et licebit eis observare in Ecclesiis Christi, quod exercuerunt in synagogis satanae: dicam quod sentio, non illi Christiani fient, sed", "candidate_score": 0.622529, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_42", "bdc_text": "Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_978", "psc_text": "scribere, quam promiseram: quam priorem poenitentiam, qua a me veniam deprecatus es, iterum commisisse unde agas poenitentiam, stolidissimum sit. Tribuat tibi Christus, ut audias, et taceas: ut intelligas, et sic loquaris. EPISTOLA LXII AD TRANQUILLINUM. Tranquillinum amicum docet, quatenus amplectendus, ac legendus Origenes sit. 1. Majora spiritus vincula esse quam corporum, si olim ambigebamus, nunc 352 probavimus: dum et mihi sanctitas tua haeret animo, et ego tibi Christi amore conjungor. Vere enim et simpliciter candidissimo pectori tuoloquor, ipsa schedula et muti apices litterarum inspirant in nos tuae mentis affectum. 2. Oceanus Origenistis repugnabat. --Quod dicis, Origenis multos errore deceptos, et sanctum filium meum Oceanum illorum insaniae repugnare, et doleo simul et gaudeo: dum aut supplantati sunt simplices: aut ab erudito viro errantibus subvenitur. Et quia meae parvitatis quaeris sententiam: utrum secundum fratrem Faustinum penitus respuendus sit, an secundum quosdam legendus ex parte: ego Origenem propter eruditionem sic interdum legendum arbitror,", "candidate_score": 0.616091, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_42", "bdc_text": "Sunt adhuc alia multo graviora , de quibus merito tibi conquererer , si tuoto eas literis committerentur .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", "candidate_score": 0.611091, "ce_score": null } ] }, { "rank": 20, "cf_id": "cf010", "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_De-unitate-ecclesiae", "max_score": 0.683063, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3010_sent_0_2", "bdc_text": "Salutem a deo per Christum servatorem D . Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant . Quapropter tales nulla indigent alia commendatione praesertim apud viros bonos , quam ingenuitate animi atque morum .", "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_De-unitate-ecclesiae_window_19", "psc_text": "In domo una comedetur, non ejicietis de domo carnem foras (Exod. XII, 46) . Caro Christi et sanctum Domini ejici foras non potest, nec alia ulla credentibus praeter unam Ecclesiam domus est. Hanc domum, hoc unanimitatis hospitium designat et denuntiat Spiritus sanctus in Psalmis dicens: Deus qui inhabitare facit unanimes in domo (Psal. LXVII, 7) . In domo Dei, in Ecclesia Christi, unanimes habitant, concordes et simplices perseverant. IX. Idcirco et in columba venit Spiritus sanctus: simplex animal et laetum, non felle amarum, non morsibus saevum, non unguium laceratione 197 violentum, hospitia humana diligere, unius domus consortium nosse; cum generant, simul filios edere, cum commeant, volatibus invicem cohaerere, communi conversatione vitam suam degere, oris osculo concordiam pacis agnoscere, legem circa omnia unanimitatis implere. Haec est in Ecclesia noscenda simplicitas, haec charitas obtinenda, ut columbas dilectio fraternitatis imitetur, ut mansuetudo et lenitas agnis et ovibus aequetur. Quid facit in pectore christiano", "candidate_score": 0.683063, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3010_sent_1", "bdc_text": "Si pro sententia ethnicorum sapientibus ac fortibus ubique patria est , quod illos tum propria virtus commendat tum patientia in rebus asperis plurimum solatur et adiuvat , multo me hercule magis unius eiusdemque religionis socii , hoc est fideles Christi , quocunque venerint , domi erunt , si modo ad domesticos fidei veniant .", "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_De-unitate-ecclesiae_window_19", "psc_text": "In domo una comedetur, non ejicietis de domo carnem foras (Exod. XII, 46) . Caro Christi et sanctum Domini ejici foras non potest, nec alia ulla credentibus praeter unam Ecclesiam domus est. Hanc domum, hoc unanimitatis hospitium designat et denuntiat Spiritus sanctus in Psalmis dicens: Deus qui inhabitare facit unanimes in domo (Psal. LXVII, 7) . In domo Dei, in Ecclesia Christi, unanimes habitant, concordes et simplices perseverant. IX. Idcirco et in columba venit Spiritus sanctus: simplex animal et laetum, non felle amarum, non morsibus saevum, non unguium laceratione 197 violentum, hospitia humana diligere, unius domus consortium nosse; cum generant, simul filios edere, cum commeant, volatibus invicem cohaerere, communi conversatione vitam suam degere, oris osculo concordiam pacis agnoscere, legem circa omnia unanimitatis implere. Haec est in Ecclesia noscenda simplicitas, haec charitas obtinenda, ut columbas dilectio fraternitatis imitetur, ut mansuetudo et lenitas agnis et ovibus aequetur. Quid facit in pectore christiano", "candidate_score": 0.666162, "ce_score": null } ] } ], "biblical_hits": [] }