{ "letter_id": "3087", "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/3087", "dominant_topic": 16, "topic_dist": [ 0.044238, 0.050066, 0.054454, 0.057895, 0.056105, 0.042427, 0.050411, 0.044249, 0.050724, 0.053893, 0.05198, 0.05121, 0.041741, 0.043129, 0.040727, 0.045428, 0.058371, 0.053729, 0.054347, 0.054877 ], "citations": [ { "rank": 1, "cf_id": "cf025", "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", "max_score": 0.696481, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3087_sent_4_6", "bdc_text": "ianuarii deo volente eo iter arrepturus . Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2759", "psc_text": "Immundus est apud Deum omnis qui exaltat cor suum (Prov. XVI, 5, juxta text. Hebr. et LXX) . Audiant omnes: Quid superbis, terra et cinis (Eccli. X, 9) ? Contra hujus languoris pestem audiamus cuncti quod magistra Veritas docet dicens: Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Matth. XI, 29) . [Vet. XXII.] 54. Hominem superbum non esse, docet Deus humilis.---Ad hoc namque unigenitus Dei Filius formam infirmitatis nostrae suscepit, ad hoc invisibilis, non solum visibilis, sed etiam despectus apparuit, ad hoc contumeliarum ludibria, irrisionum opprobria, passionumque tormenta toleravit, ut superbum non esse hominem doceret humilis Deus. Quanta ergo humilitatis virtus est, propter quam solam veraciter edocendam is qui sine aestimatione 1141 magnus est, usque ad passionem factus est parvus? Quia enim originem perditioni nostrae superbia praebuit diaboli, instrumentum redemptionis nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis quippe noster magnus inter omnia conditus, videri super omnia voluit elatus. Redemptor", "candidate_score": 0.696481, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5_7", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_937", "psc_text": "quod clari hominibus ostendantur. Nam saepe contingit ut sapientes viri cum se non audiri considerant, ori suo silentium indicant; sed plerumque dum conspiciunt quod iniquorum facinora ipsis tacentibus et non corripientibus crescunt, vim quamdam spiritus sui sustinent, ut in locutionem apertae correptionis erumpant. Unde propheta Jeremias cum praedicationis sibi silentium indixisset, dicens: Non recordabor ejus, neque loquar ultra in nomine illius; illico adjunxit: Et factus est in corde meo quasi ignis exaestuans, claususque in ossibus meis, et defeci, ferre non sustinens; audivi enim contumelias multorum (Jerem. XX, 9) . Pro eo enim quod se minime audiri conspexit, silentium appetiit; sed cum crescentia mala cerneret, in eodem silentio non permansit. Quia enim foris tacuit, ex taedio locutionis intus ignem pertulit de zelo charitatis. Inflammantur quippe corda justorum, cum non correpta crescere conspiciunt acta malorum, eorumque culpae se participes credunt quos in iniquitate crescere silendo permittunt. David propheta postquam sibi silentium indixerat,", "candidate_score": 0.680371, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5_7", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1111", "psc_text": "arrogantes solent? Cum quodam enim fastu proferunt hoc quod singulariter intellexisse se credunt; et fortasse tunc humilitatem praedicant, cum per elationis typhum exempla superbiae ostentant. Unde fit ut eorum praedicatio concors sibi manere non possit, quia id quod rectum loquentes seminant, perverse tumentes impugnant. Humilibus namque auditoribus verba sua non compatiendo, sed vix dedignando largiuntur. Longe quippe se in altum positos aestimant, et super eosdem auditores suos quasi praecedentes doctrinae respectum vix de summo dignanter inclinant. At contra verba justorum ex radice veniunt humilitatis, ut fructum valeant ferre pietatis: et quidquid salubre potuerint, non tumendo, sed compatiendo subministrant. Per verba quippe charitatis vel se in auditoribus suis, vel auditores suos in se ita transformant, ac si et illi per istos hoc quod audiunt doceant, et isti per illos hoc quod docendo proferunt discant. Eliu ergo typum arrogantium tenens, et cum pronuntiationis ostentatione inchoans, quid dicat audiamus. Sequitur: CAPUT XV. VERS.", "candidate_score": 0.674103, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6_8", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_937", "psc_text": "quod clari hominibus ostendantur. Nam saepe contingit ut sapientes viri cum se non audiri considerant, ori suo silentium indicant; sed plerumque dum conspiciunt quod iniquorum facinora ipsis tacentibus et non corripientibus crescunt, vim quamdam spiritus sui sustinent, ut in locutionem apertae correptionis erumpant. Unde propheta Jeremias cum praedicationis sibi silentium indixisset, dicens: Non recordabor ejus, neque loquar ultra in nomine illius; illico adjunxit: Et factus est in corde meo quasi ignis exaestuans, claususque in ossibus meis, et defeci, ferre non sustinens; audivi enim contumelias multorum (Jerem. XX, 9) . Pro eo enim quod se minime audiri conspexit, silentium appetiit; sed cum crescentia mala cerneret, in eodem silentio non permansit. Quia enim foris tacuit, ex taedio locutionis intus ignem pertulit de zelo charitatis. Inflammantur quippe corda justorum, cum non correpta crescere conspiciunt acta malorum, eorumque culpae se participes credunt quos in iniquitate crescere silendo permittunt. David propheta postquam sibi silentium indixerat,", "candidate_score": 0.67109, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_4_6", "bdc_text": "ianuarii deo volente eo iter arrepturus . Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2732", "psc_text": "non timens omnia patitur. 41. Dei timorem amisit. Quanto sui damno.---Factus est ergo ut nullum timeret, nullum videlicet, 1135 quia nec Deum, sed neque hoc quod passurus est metuit. Cui nimirum felicius fuerat timendo vitare supplicia quam non timendo tolerare. Appetitum itaque celsitudinis vertit in rigorem mentis, ut jam per duritiam se male egisse non sentiat, qui praeesse per gloriam quaerebat. Nam quia jus quaesitae potestatis non obtinuit, quasi quoddam superbiae suae remedium insaniam insensibilitatis invenit; et quia provectu transgredi cuncta non potuit, despectu se contra cuncta praeparavit. [Vet. XV.] Cujus adhuc superbia studiose describitur, cum protinus subinfertur: CAPUT XXII. VERS. 25.---Omne sublime videt. 42. Diaboli ejusque membrorum immensa superbia. Saul propter elationem reprobatus. Davidis in suprema dignitate humilitas.---Id est, cunctos velut infra se positos quasi de sublimi respicit, quia dum per intentionem contra auctorem nititur, aestimare sibi quemlibet similem dedignatur. Quod apte etiam ejus membris congruit, quia omnes iniqui", "candidate_score": 0.670154, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_18_20", "bdc_text": "Propter sanctum Zvinglianismum veritatem ipsam potius dixerim , plus patior quam mirias aliqua Lutheranorum ; in me nihil desyderaretur , dummodo in verba quorundam , qui ne sibi ipsis quidem constant , iurarem . Verum , qui me in potimo proposito consenescere voluit , in eo me ad ultimum spirans halitum et ultra conservabit .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_599", "psc_text": "Cum vero marcescere animam diceret, recte etiam praemisit, In memetipso, quia in nobismetipsis quidem afficitur, sed in Deo mens nostra refovetur; tantoque a viriditate gaudii longe fit, quanto adhuc ab auctoris repulsa lumine ad se recedit. Tunc vero ad verae laetitiae viriditatem pervenit, quando per aeternae contemplationis gratiam sublevata etiam semetipsam transit. Sed haec quae allegorica indagatione transcurrimus, oportet ut per omnia etiam juxta historiam teneamus. Quae tamen nunc idcirco praetereo, quia haec aperta esse legentibus non ignoro. Diebus autem persecutionis ultimae, quia multi sunt qui pereunt, et pauci qui salvantur; idcirco vir sanctus passionis suae tempore et pauca de bonis, et multa de perversis loquitur. Unde et mox ad eorum personam qui corruunt, verba convertit; sicque sua insinuat, ut cadentibus possint congruere quae narrat. Nam sequitur CAPUT XXVIII [Rec. XXI, Vet. XXIII]. VERS. 17.---Nocte os meum perforatur doloribus, et qui me comedunt non dormiunt. 57. Saeviente persecutione, fortes et", "candidate_score": 0.657117, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2759", "psc_text": "Immundus est apud Deum omnis qui exaltat cor suum (Prov. XVI, 5, juxta text. Hebr. et LXX) . Audiant omnes: Quid superbis, terra et cinis (Eccli. X, 9) ? Contra hujus languoris pestem audiamus cuncti quod magistra Veritas docet dicens: Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Matth. XI, 29) . [Vet. XXII.] 54. Hominem superbum non esse, docet Deus humilis.---Ad hoc namque unigenitus Dei Filius formam infirmitatis nostrae suscepit, ad hoc invisibilis, non solum visibilis, sed etiam despectus apparuit, ad hoc contumeliarum ludibria, irrisionum opprobria, passionumque tormenta toleravit, ut superbum non esse hominem doceret humilis Deus. Quanta ergo humilitatis virtus est, propter quam solam veraciter edocendam is qui sine aestimatione 1141 magnus est, usque ad passionem factus est parvus? Quia enim originem perditioni nostrae superbia praebuit diaboli, instrumentum redemptionis nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis quippe noster magnus inter omnia conditus, videri super omnia voluit elatus. Redemptor", "candidate_score": 0.648306, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2732", "psc_text": "non timens omnia patitur. 41. Dei timorem amisit. Quanto sui damno.---Factus est ergo ut nullum timeret, nullum videlicet, 1135 quia nec Deum, sed neque hoc quod passurus est metuit. Cui nimirum felicius fuerat timendo vitare supplicia quam non timendo tolerare. Appetitum itaque celsitudinis vertit in rigorem mentis, ut jam per duritiam se male egisse non sentiat, qui praeesse per gloriam quaerebat. Nam quia jus quaesitae potestatis non obtinuit, quasi quoddam superbiae suae remedium insaniam insensibilitatis invenit; et quia provectu transgredi cuncta non potuit, despectu se contra cuncta praeparavit. [Vet. XV.] Cujus adhuc superbia studiose describitur, cum protinus subinfertur: CAPUT XXII. VERS. 25.---Omne sublime videt. 42. Diaboli ejusque membrorum immensa superbia. Saul propter elationem reprobatus. Davidis in suprema dignitate humilitas.---Id est, cunctos velut infra se positos quasi de sublimi respicit, quia dum per intentionem contra auctorem nititur, aestimare sibi quemlibet similem dedignatur. Quod apte etiam ejus membris congruit, quia omnes iniqui", "candidate_score": 0.64703, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2470", "psc_text": "umbra dormit in secreto calami, in locis humentibus. 5. Quid per umbram Scriptura intelligat.---Obumbratio in sacro eloquio aliquando incarnatio Domini ponitur, vel mentis refrigerium a fervore carnalium cogitationum, unde appellatione umbrae ex superna protectione hoc ipsum refrigerium cordis insinuari solet. Aliquando vero umbra, recedente charitate, torpor frigidae mentis accipitur. Nam quod dominica incarnatio servata veritate historiae, obumbrationis appellatione signetur, angelicus sermo testatur, qui ad Mariam ait: Virtus Altissimi obumbrabit tibi (Luc. I, 35) . Quia enim umbra non aliter exprimitur, nisi per lumen et corpus, virtus ei Altissimi obumbravit, quia in ejus utero lux incorporea corpus sumpsit. Ex qua videlicet obumbratione omne in se refrigerium mentis accepit. Rursum per umbram ex superna protectione refrigerium cordis exprimitur, sicut Psalmista ait: Sub umbra alarum tuarum protege me (Psal. XVI, 9) . Vel sicut sponsa in Canticis canticorum adventum sponsi praestolata praenuntiat, dicens: Sub umbra illius quem desideraveram sedi (Cant. II, 3) .", "candidate_score": 0.646767, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_862", "psc_text": "9) . Quam videlicet positionem sui corporis, dum verba intrinsecus loquentis audiret, nequaquam nobis tanta cura exprimeret, si a mysteriis vacare cognovisset. In Scriptura enim sacra justi viri non solum quod dicunt prophetia est, sed etiam plerumque quod agunt. Vir itaque sanctus internis mysteriis plenus per positionem quoque corporis exprimit virtutem vocis, et per hoc quod primum in terra prostratus jacuit, per hoc quod se postmodum in manuum suarum articulis et in genibus erexit, per hoc quod ad extremum erectus quidem sed tremens constitit, in semetipso nobis omnem ordinem nostri profectus innotescit. Verba enim Dei in terra jacentes audimus, cum in peccatis positi, terrenae pollutioni conjuncti, sanctorum voce spiritalia praecepta cognoscimus. Ad quae praecepta quasi super genua et super 722 manuum nostrarum articulos erigimur, quia a terrenis contagiis recedentes, quasi jam ab infimis mentem levamus. Sicut enim totus terrae inhaeret qui consternatus jacet, ita qui in genibus et manuum suarum", "candidate_score": 0.644857, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_20_22", "bdc_text": "Verum , qui me in potimo proposito consenescere voluit , in eo me ad ultimum spirans halitum et ultra conservabit . Multa decrevi cum principe locuturum ; si quid expediero , tu rescires .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_130", "psc_text": "narraret (II Cor. XI, 13, seq.) , dum tot se pericula tolerasse coacervata persecutione describeret, et post haec usque ad tertium coelum, rursumque in paradisum raptum se esse memoraret, ubi tanta cognoscere potuisset, quanta loqui omnino non posset (Ibid. XII, 2) , erat de se adhuc fortasse admirabiliora locuturus, sed ab humana laude alta se consideratione temperans, subdit: Parco autem, ne quis me existimet supra id quod videt in me, aut audit aliquid ex me (Ibid. XII, 6) . Habebat ergo adhuc dicendum de se aliquid, qui parcit dicere; sed egit utrumque doctor egregius, ut et loquendo quae egerat discipulos instrueret, et tacendo sese intra humilitatis limitem custodiret. Nimis namque esset ingratus, si de se discipulis tota reticeret, et fortasse nimis incautus, si de se tota vel discipulis proderet. Sed mirabiliter, ut dictum est, egit utrumque, ut loquendo erudiret vitam audientium, et tacendo custodiret suam. 14. Sancti aliquando se laudant", "candidate_score": 0.640561, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_13_15", "bdc_text": "sed pręter salutationem et quasdam perorationes alterius nomine ęditas nihil remisit . Ipse nunc grande us et natura pusillanimis ad exilium inhabilis est ; ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_130", "psc_text": "narraret (II Cor. XI, 13, seq.) , dum tot se pericula tolerasse coacervata persecutione describeret, et post haec usque ad tertium coelum, rursumque in paradisum raptum se esse memoraret, ubi tanta cognoscere potuisset, quanta loqui omnino non posset (Ibid. XII, 2) , erat de se adhuc fortasse admirabiliora locuturus, sed ab humana laude alta se consideratione temperans, subdit: Parco autem, ne quis me existimet supra id quod videt in me, aut audit aliquid ex me (Ibid. XII, 6) . Habebat ergo adhuc dicendum de se aliquid, qui parcit dicere; sed egit utrumque doctor egregius, ut et loquendo quae egerat discipulos instrueret, et tacendo sese intra humilitatis limitem custodiret. Nimis namque esset ingratus, si de se discipulis tota reticeret, et fortasse nimis incautus, si de se tota vel discipulis proderet. Sed mirabiliter, ut dictum est, egit utrumque, ut loquendo erudiret vitam audientium, et tacendo custodiret suam. 14. Sancti aliquando se laudant", "candidate_score": 0.635345, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1110", "psc_text": "repente subjunxit: Tace, et docebo te sapientiam. Quia vero arrogantes omnes in eo quod proferunt typho superbiae inflantur, et, velut in alto positi sic doctorum speciem sumunt ac si eorum verba dignatione quadam super indignos homines coelitus effundantur, bene a scriptore hujus historiae versus interponitur, quo dicatur: CAPUT XIV [Vet. XXI, Rec. VIII]. CAP. XXXIV, VERS. 1.--- Pronuntians quoque Eliu, etiam haec locutus est. 38. Justi ex radice humilitatis loquuntur; secus iniqui.---Quid enim per hujus pronuntiationis vocabulum, nisi inflatio elationis ostenditur, ut verba, quae de alta superbiae radice veniebant, cum quadam quasi altitudine et distinctione procederent. Ita videlicet praedicare omnes arrogantes solent? Cum quodam enim fastu proferunt hoc quod singulariter intellexisse se credunt; et fortasse tunc humilitatem praedicant, cum per elationis typhum exempla superbiae ostentant. Unde fit ut eorum praedicatio concors sibi manere non possit, quia id quod rectum loquentes seminant, perverse tumentes impugnant. Humilibus namque auditoribus verba sua non", "candidate_score": 0.635038, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_14_16", "bdc_text": "Ipse nunc grande us et natura pusillanimis ad exilium inhabilis est ; ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur . Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2655", "psc_text": "1118 non intelligit, et hoc ipsum quod patitur videre nescit. Hanc paupertatem David propheta intuens, ait: Infirmata est in paupertate virtus mea (Psal. XXX, 11) . In paupertate etenim virtus infirmari dicitur, quia lapsus in hac peregrinatione animus, et corruptionis suae molestiis reverberatus, hoc quod perdidit contemplari praepeditur. 6. Hanc paupertatem reprobi nesciunt. Virtutum divitiis vacuantur, nec intelligunt.---Sed hanc paupertatem reprobi considerare nesciunt, quia dum sequuntur ea quae conspiciunt, cogitare invisibilia negligunt quae perdiderunt. Unde et egestas eorum proprie dicitur, quia dum replentur vitiis, virtutum divitiis vacuantur. Quibus saepe evenit ut per elationis dementiam sublevati, dum nequaquam ruinae suae damna considerant, esse se etiam a bonis actionibus inopes non cognoscant. Unde voce angelica praedicatori Laodiceae dicitur: Dicis quod dives sum, et locupletatus, et nullius egeo, et nescis quia tu es miser, et miserabilis, et pauper, et caecus, et nudus (Apoc. III, 17). Quasi divitem se asserit, qui per arrogantiam sanctitatis", "candidate_score": 0.63436, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_20", "bdc_text": "Verum , qui me in potimo proposito consenescere voluit , in eo me ad ultimum spirans halitum et ultra conservabit .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2511", "psc_text": "subdens: Non enim ignoramus cogitationes ejus. Ac si verbis aliis dicat: Acutae auctore Domino sudes sumus, et nares Behemoth istius subtiliter circumspiciendo penetramus, ne hoc quod bene mens inchoat, ipse in malitiae finem vertat. [Vet. XII.] 16. Christi divinitatem explorans, ejus verbis in naso confixus est et captus.---Possunt per sudes acuta ipsius per carnem manifestatae sapientiae verba signari, ut quia naribus odor trahitur, per Behemoth nares illa antiqui hostis exploratio figuretur. Qui cum Deum incarnatum esse dubitaret, hoc expetitis miraculis voluit tentando cognoscere, dicens: Si Filius Dei es, dic ut lapides isti panes fiant (Matth. IV, 3) . Quia ergo signorum indiciis odorem divinitatis ejus cognoscere concupivit, quasi flatum naribus traxit. Sed dum ei protinus respondetur: Non in pane solo vivit homo. Et: Non tentabis Dominum Deum tuum (Ibid., 4, 7) , quia sententiarum suarum acuminibus indagationem antiqui hostis veritas perculit, quasi nares ejus sudibus perforavit. Sed quia Behemoth iste", "candidate_score": 0.633854, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_14_16", "bdc_text": "Ipse nunc grande us et natura pusillanimis ad exilium inhabilis est ; ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur . Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_445", "psc_text": "hoc mundo exituros esse crediderunt, beatus Job dum sua narrat, voces quoque justorum sequentium indicat, dicens: CAPUT XXVII [Rec. XVI]. VERS. 18.---Dicebamque: In nidulo meo moriar, et sicut palma multiplicabo dies. 48. Ejus filii, si pace frui desiderant, in ejus nido et sinu remaneant.---Quid hoc loco per nidi nomen exprimitur, nisi tranquilla quies fidei, qua unusquisque infirmus nutritur? Multitudo quippe illa bonorum, quae persecutionum temporibus fuerit deprehensa, nutrimentorum suorum dies quasi in nido, sic in loco quietis, explere se credidit. Nam nisi sancta Ecclesia infirmos quosque filios nunc in nido pacis enutriret, Psalmista non diceret: Etenim passer invenit sibi domum, et turtur nidum, ubi reponat pullos suos (Psal. LXXXIII, 4) . Jam quippe domum invenit sibi passer, quia aeternum coeli habitaculum noster Redemptor intravit. Et turtur invenit nidum, quia sancta Ecclesia amore conditoris affecta, crebris gemitibus utitur, et velut nidum sibi, id est pacatissimam fidei quietem construit, in qua crescentes", "candidate_score": 0.632171, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_16", "bdc_text": "Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2655", "psc_text": "1118 non intelligit, et hoc ipsum quod patitur videre nescit. Hanc paupertatem David propheta intuens, ait: Infirmata est in paupertate virtus mea (Psal. XXX, 11) . In paupertate etenim virtus infirmari dicitur, quia lapsus in hac peregrinatione animus, et corruptionis suae molestiis reverberatus, hoc quod perdidit contemplari praepeditur. 6. Hanc paupertatem reprobi nesciunt. Virtutum divitiis vacuantur, nec intelligunt.---Sed hanc paupertatem reprobi considerare nesciunt, quia dum sequuntur ea quae conspiciunt, cogitare invisibilia negligunt quae perdiderunt. Unde et egestas eorum proprie dicitur, quia dum replentur vitiis, virtutum divitiis vacuantur. Quibus saepe evenit ut per elationis dementiam sublevati, dum nequaquam ruinae suae damna considerant, esse se etiam a bonis actionibus inopes non cognoscant. Unde voce angelica praedicatori Laodiceae dicitur: Dicis quod dives sum, et locupletatus, et nullius egeo, et nescis quia tu es miser, et miserabilis, et pauper, et caecus, et nudus (Apoc. III, 17). Quasi divitem se asserit, qui per arrogantiam sanctitatis", "candidate_score": 0.630811, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_14_16", "bdc_text": "Ipse nunc grande us et natura pusillanimis ad exilium inhabilis est ; ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur . Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_446", "psc_text": "et turtur nidum, ubi reponat pullos suos (Psal. LXXXIII, 4) . Jam quippe domum invenit sibi passer, quia aeternum coeli habitaculum noster Redemptor intravit. Et turtur invenit nidum, quia sancta Ecclesia amore conditoris affecta, crebris gemitibus utitur, et velut nidum sibi, id est pacatissimam fidei quietem construit, in qua crescentes filios quasi plumescentes pullos, quousque ad superiora evolent, charitatis gremio calefactos fovet. Igitur quia tunc erunt qui pacis tempore se ad superna migrare, id est a nido evolare crediderunt, eorum vox beati Job voce praevenitur, cum ait: Dicebamque: In nidulo meo moriar. Quia vero hoc ipsum sibi pacis otium ex multorum dierum longitudine promittebant, recto subjungit, dicens: Et sicut palma multiplicabo dies. Palma enim tarde proficit, sed diu in viriditate subsistit. Cum multis autem difficultatibus sancta Ecclesia ad fidei statum venit, et pro collectione plurimorum in ejusdem fidei gloria diutius stare concupiscit. 630 Sicut palma ergo multiplicare se dies credidit,", "candidate_score": 0.629494, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_13_15", "bdc_text": "sed pręter salutationem et quasdam perorationes alterius nomine ęditas nihil remisit . Ipse nunc grande us et natura pusillanimis ad exilium inhabilis est ; ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_842", "psc_text": "nec egressus sum ostium. Qui enim per humilitatem solidus nequaquam despici timuit, hunc ut foras lingua ejiceret impatientia non evicit. Ubi bene praemittitur: Si expavi ad multitudinem nimiam, ut cujus constantiae fuerit agnoscatur, quia videlicet nequaquam terret exterius numerus hominum, quem non devastat interius turba vitiorum. In hac etenim vita, qui nulla prospera appetit, nulla procul dubio adversa pertimescit. 41. Quae de se narrat Job, de Christo sunt intelligenda.---Quae scilicet verba si ad intellectum mysticum pertrahimus, in eis citius operationem nostri Redemptoris invenimus. Ipse quippe ad multitudinem nimiam non expavit, qui persecutores suos cum gladiis et fustibus venientes una tantum responsione perculit, dicens: Ego sum (Joan. XVIII, 6) . Ipsum despectio propinquorum non terruit, qui nos ab aeternis suppliciis liberans, palmas in facie aequanimiter accepit. Ipse tacuit, et ostium egressus non est, qui sub ipsa jam hora passionis cum humanitatis infirma pateretur, divinitatis suae potentiam exercere noluit. Mediatori quippe Dei", "candidate_score": 0.628723, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1111", "psc_text": "arrogantes solent? Cum quodam enim fastu proferunt hoc quod singulariter intellexisse se credunt; et fortasse tunc humilitatem praedicant, cum per elationis typhum exempla superbiae ostentant. Unde fit ut eorum praedicatio concors sibi manere non possit, quia id quod rectum loquentes seminant, perverse tumentes impugnant. Humilibus namque auditoribus verba sua non compatiendo, sed vix dedignando largiuntur. Longe quippe se in altum positos aestimant, et super eosdem auditores suos quasi praecedentes doctrinae respectum vix de summo dignanter inclinant. At contra verba justorum ex radice veniunt humilitatis, ut fructum valeant ferre pietatis: et quidquid salubre potuerint, non tumendo, sed compatiendo subministrant. Per verba quippe charitatis vel se in auditoribus suis, vel auditores suos in se ita transformant, ac si et illi per istos hoc quod audiunt doceant, et isti per illos hoc quod docendo proferunt discant. Eliu ergo typum arrogantium tenens, et cum pronuntiationis ostentatione inchoans, quid dicat audiamus. Sequitur: CAPUT XV. VERS.", "candidate_score": 0.626363, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2755", "psc_text": "bona sunt quae operari videantur, quia surgentis fabricae 1140 robusta celsitudo non figitur, quae nequaquam per fundamenti fortitudinem in petra solidatur. Soli ergo ruinae crescit quod aedificant, quia ante molem fabricae humilitatis fundamina non procurant. Quos bene ab intimis prodimus, si paucis in exterioribus ostendamus. 52. Imago superbi.---Cunctis namque superba apud se cogitatione tumentibus inest clamor in locutione, amaritudo in silentio, dissolutio in hilaritate, furor in tristitia, inhonestas in actione, honestas in imagine, erectio in incessu, rancor in responsione. Horum mens semper est ad irrogandas contumelias valida, ad tolerandas infirma; ab obediendum pigra, ad lacessendos vero alios importuna; ad ea quae facere et debet et praevalet ignava, ad ea autem quae facere non debet nec praevalet parata. Haec in eo quod sponte non appetit nulla exhortatione flectitur, ad hoc autem quod latenter desiderat quaerit ut cogatur, quia dum metuit ex desiderio suo vilescere, optat vim in ipsa sua voluntate tolerare.", "candidate_score": 0.622634, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_18", "bdc_text": "Propter sanctum Zvinglianismum veritatem ipsam potius dixerim , plus patior quam mirias aliqua Lutheranorum ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2718", "psc_text": "in Evangelio Veritas dicit: Surgent pseudochristi et pseudoprophetae, et dabunt signa et prodigia, ita ut in errorem inducantur, si fieri potest, etiam electi (Marc. XIII, 22) . Semita igitur post Leviathan lucet, quia quorum corda penetrat, eorum opera prodigiis illustrat, ut nimirum tanto altius eorum mentes in erroris tenebris teneat, quanto per eos foris quasi potentius lucem de miraculis ostentat. Sed sunt nonnulli qui in memoria 1132 et verba prophetica, et Evangelica praecepta retinentes, sciant et falsa esse signa quae exhibet, et vera supplicia ad quae decipiens trahit. Horum corda Leviathan iste, quia sanctitatis ostentatione non intercipit, in alia se eis illusione componit. Quosdam namque haec scientes, sed tamen praesentem vitam diligentes conspicit, quorum protinus mentibus ventura supplicia levigat, finienda quandoque districtionis judicia asserit, et deceptos callide ad praesentes voluptates rapit. Unde et apte mox subditur: CAPUT XIX [Rec. XVI]. IBID.---Aestimabit abyssum quasi senescentem. 34. Poenarum aeternitatem non credunt reprobi,", "candidate_score": 0.614293, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_18", "bdc_text": "Propter sanctum Zvinglianismum veritatem ipsam potius dixerim , plus patior quam mirias aliqua Lutheranorum ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_527", "psc_text": "accipimus? Sic enim haeretici inter se clandestinis conventiculis coeunt, ut errori suo reverentiam, quam ex ratione non valent, praebeant ex occultatione, et infirmis animabus pravitatis sermo tanto reverendus appareat, quanto secretus. Unde apud Salomonem mulier ex typo haereseos suadet dicens: Aquae furtivae dulciores sunt, et panis absconditus suavior (Prov. IX, 17) . Quae occulta scilicet praedicamenta detestatur Veritas, dicens: Si quis vobis dixerit: Ecce hic est Christus, aut ecce illic, nolite credere. Et rursum: Si dixerint vobis: Ecce in deserto est, nolite exire: ecce in penetralibus, nolite credere. Sicut enim fulgur exit ab Oriente, et paret usque in Occidentem, ita erit et adventus Filii hominis (Matth. XXIV, 23, 26) . Hoc itaque illic in penetralibus, quod hic dicitur in cavernis. In cavernis ergo haeretici habitant, quia plerumque errorem suum secretis praedicationibus occultant, ut quo se doctioribus prudentioribusque non indicant, eo ad se vehementius imperitos trahant. Unde bene etiam subinfertur: Vel", "candidate_score": 0.607032, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_21_23", "bdc_text": "Multa decrevi cum principe locuturum ; si quid expediero , tu rescires . Comicia suppetias contra Turcam , utinam non pro Turca , secum trahent .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_604", "psc_text": "Dicat ergo: In multitudine eorum consumitur vestimentum meum, quia dum multi sunt qui cruciant, destruuntur plurimi qui ei connexione amoris inhaerebant. 59. Reprobi vitam fidei et praedicationis vocem, in Ecclesia exstinguere conantur.---Bene autem subditur: Et quasi capitio tunicae succinxerunt me. Tunicae quippe capitium collum circumdat induentis. Collum vero si stringitur, vocis usus et vitalis flatus necatur. Sanctam ergo Ecclesiam reprobi quasi capitio tunicae constringunt, quia in ea persecutionibus suis vitam fidei, et praedicationis vocem exstinguere conantur. Hoc quippe conari persecutores ejus specialiter solent, ut ab ea ante omnia verbum praedicationis tollant. Unde et hi qui sanctae fidei primordiis resistebant, caesis Apostolis denuntiabant, dicentes: Praecipiendo praecepimus vobis ne doceretis in nomine isto, et 665 ecce replestis Jerusalem doctrina vestra (Act. V, 28) . Corpus ergo sanctae Ecclesiae quasi capitio tunicae cinxerant, qui constrictis praedicatoribus, velut ejus collum prementes, in ea claudere iter vocis volebant. Sed electi quique persecutionis suae tempore paratiores", "candidate_score": 0.600759, "ce_score": null } ] }, { "rank": 2, "cf_id": "cf014", "work_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii", "max_score": 0.691552, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6_8", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_205", "psc_text": "CXXXVI. Si bonum est penitus tacere? RESP. Silentium et taciturnitas tunc bonum est, cum vel ad personas vel ad tempus aptatur, sicut a sacra Scriptura edocemur, quae dicit, aliquando quidem: Quia qui intelligit, in illo tempore tacebit; quia tempus malum est (Amos. V) . Aliquando autem: Posui ori meo custodiam, dum consisteret peccator adversum me. Obmutui et humiliatus sum, et silui a bonis (Psal. XXXVIII) . Et alibi: Quod si alii sedenti revelatum fuerit, prior taceat (I Cor. XIV) ; et iterum: Mulieres vestrae in ecclesiis taceant (Ibid.) . Sed et alio tempore his qui incontinentem linguam habent, dicitur: Omnis sermo malus de ore vestro non procedat; sed si quis bonus ad aedificationem fidei (Ephes. IV) . Necessario vero est taciturnitas, usquequo vitia si qua illa sunt linguae vel sermonum temeritas resecetur, et discat opportune et in tempore utiliter loqui, ut sicut scriptum est: Sermo eorum sale conditus sit, ut", "candidate_score": 0.691552, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5_7", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_205", "psc_text": "CXXXVI. Si bonum est penitus tacere? RESP. Silentium et taciturnitas tunc bonum est, cum vel ad personas vel ad tempus aptatur, sicut a sacra Scriptura edocemur, quae dicit, aliquando quidem: Quia qui intelligit, in illo tempore tacebit; quia tempus malum est (Amos. V) . Aliquando autem: Posui ori meo custodiam, dum consisteret peccator adversum me. Obmutui et humiliatus sum, et silui a bonis (Psal. XXXVIII) . Et alibi: Quod si alii sedenti revelatum fuerit, prior taceat (I Cor. XIV) ; et iterum: Mulieres vestrae in ecclesiis taceant (Ibid.) . Sed et alio tempore his qui incontinentem linguam habent, dicitur: Omnis sermo malus de ore vestro non procedat; sed si quis bonus ad aedificationem fidei (Ephes. IV) . Necessario vero est taciturnitas, usquequo vitia si qua illa sunt linguae vel sermonum temeritas resecetur, et discat opportune et in tempore utiliter loqui, ut sicut scriptum est: Sermo eorum sale conditus sit, ut", "candidate_score": 0.680798, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_2_4", "bdc_text": "Ego 27 . decembris ex comitiis Heidelbergam vocatus domum veni , ad 4 . ianuarii deo volente eo iter arrepturus .", "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_16", "psc_text": "per peccatum in mortem devolutum, nequaquam despexit; sed legem in adjutorium dedit, praefecit angelos, destinavit prophetas; conatus malitiae comminationum severitate compescuit; bonorum desideria munificentissimis repromissionibus provocavit, et finem utriusque viae nostrae in multis imaginibus praesignavit. Verum cum post haec omnia in malis nostris incredulitatibus duraremus, non est aversus, nec dereliquit nos pii Domini bonitas; neque cum beneficiis ejus essemus ingrati, avertere potuimus et excludere misericordiam ejus a nobis: sed revocamur a morte, et iterum vivificamur per Dominum nostrum Jesum Christum, Qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo: sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens (Phil. II) . Infirmitates nostras accepit, et aegritudines nostras portavit, et pro nobis vulneratus est, ut livore illius sanaremur (Isa. LIII) . Et a maledicto nos redemit, factus pro nobis maledictum (Gal. III) . Et morte turpissima condemnatus est, ut nos revocaret ad vitam. Nec sufficit ei vivificare nos mortuos,", "candidate_score": 0.622855, "ce_score": null } ] }, { "rank": 3, "cf_id": "cf041", "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", "max_score": 0.688219, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6_8", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_177", "psc_text": "cum Alexandro episcopo disputare de dogmate. Ille vero hujusmodi exercitatione verborum inexpertus erat, de vitae qualitate confidens. Fuit enim vir magnus, et conversatione mirandus. Cumque certamen imperatore praecipiente suscepisset, convenissentque philosophi, omnibus loqui volentibus, ut unum ex se quem vellent eligerent, postulavit sanctae memoriae pater noster Alexander: caeteros vero, quicunque essent, silentium tenere; praecepitque ut tantummodo his quae ab utroque dicerentur, intenderent. Suscipiente siquidem uno eorum disputationis universae negotium, ad philosophum sanctus Alexander: In nomine, inquit, Jesu Christi impero tibi imprimis ne loquaris. Et una cum ejus sermone opus impletum est. Repente namque ille homo, ut sermonem audivit, obligato ore conticuit. Putasne justum fuit considerare utrum majus hoc miraculum videretur, ut homo, et quidem philosophus, sic facile officium locutionis amitteret, an certe ut lapis violentia verbi manu divideretur, quod quidam aiunt Julianum fecisse Chaldaeum? Et haec quidem sic acta sunt ut referuntur. SOZOMEN., lib. I, cap. 17. Edit. Christ. Vales.", "candidate_score": 0.688219, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5_7", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_915", "psc_text": "magnus Antonius. Deserens enim solitudinem, totas circumibat urbes, satisfaciens universis, quoniam Athanasius doctrinae apostolicae praedicator exstaret, et hostes essent veritatis participes Arii. Sic igitur sciebant illi sacratissimi viri quid tempori unicuique congrueret, et quando opus erat frui quiete, quando necessarium solitudini praeponere civitates. THEODORETUS, lib. IV, cap. 25. Edit. Christ. Vales. cap. 27, p. 190 CAPUT VI. De Acepsema et aliis. Fuit igitur illo tempore in Cyrestensium eremo famosissimus Acepsemas in cella reclusus, et sexaginta annis neque visus neque locutus est. Zeugmatius quoque mirabilis, qui licet oculorum acie privaretur, omnia circumibat, confortans oves lupisque resistens. Propter quam causam monachicam ejus cellulam concremaverunt; sed Trajanus magister militum fidelissimus aliam ei fabricavit, multoque eum fovit auxilio. Hoc itaque tempore fuit Ephraem in Edessa, in Alexandria vero Didymus. Et Ephraem Syra usus lingua, spiritalis gratiae radios emittebat. Qui licet nesciret doctrinam Graecam, multos Graecorum cruditosque redarguit, et totius haereticae pravitatis infirmitatem nudavit. Et", "candidate_score": 0.670534, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_3_5", "bdc_text": "decembris ex comitiis Heidelbergam vocatus domum veni , ad 4 . ianuarii deo volente eo iter arrepturus . Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_645", "psc_text": ". Mortuo quoque Herode, videtur propter Archelaum filium ejus in Nazareth fugisse. Et quando jam etiam Deum semetipsum innotescebat, et manum aridam restituerat sanam; et Pharisaei quidem egredientes concilium fecerunt adversus eum, ut eum occiderent: Jesus autem sciens discessit inde (Matth. XII, 14, 15) . Nam et quando Lazarum suscitavit a mortuis: Ab illo, inquit, die cogitaverunt, ut occiderent eum. Jesus ergo jam non palam ambulabat inter Judaeos, sed abiit inde in regionem juxta desertum (Joan. XI, 53, 54) . Deinde Salvatore dicente: Antequam Abraham fieret ego sum. Judaei quidem tulerunt lapides ut mitterent super eum. Jesus autem absconsus est, et exivit de templo. Et transiens per medium eorum, abiit (Joan. VIII, 58, 59; Luc. IV, 24) , et ita discessit. Putas haec videntes, magis autem audientes, cum non videant, quomodo secundum quod scriptum est, non debeant igne comburi, quoniam contraria his quae Dominus facit et docet, cogitant et loquuntur?", "candidate_score": 0.645978, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_25_27", "bdc_text": "Pactionem inter marchionem Albertum et adversarios suos haudquaquam expecto , sed potius bellum imbellissimum , excidium scilicet imperii , quo tandem Helvetię vaccę boatu gaudeamus . Vale et saluta salutandos. 2 .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1212", "psc_text": "honore coluit, et Romanos valde dilexit, corumque amplexus est pacem. Qui pene Christianus fieri potuit, dum aliud miraculum per Marutham et Ablatem Persidis episcopum provenisset. Ambo namque molestum daemonem a regis filio propulerunt, orationibus vacantes atque jejuniis. Post haec autem Isdigerde defuncto antequam fieret Christianus, ad ejus filium pervenit imperium. Cujus tempore inter Persas atque Romanos pacta soluta sunt. SOCRATES, lib. VII, cap. 8, p. 344. CAPUT IX. Quemadmodum Italiam vastarit Alaricus. Per idem tempus Innocentius I Romae Novatianos persequi coepit, multasque eorum abstulit [ mss. et ed. V., tulit] ecclesias. Quo tempore Roma est a barbaris depraedata. Alaricus enim quidam barbarus ditioni Romanorum et Theodosio imperatori subjectus, atque contra Eugenium tyrannum solatia praebens, et propterea Romanis dignitatibus honoratus, felicitatem suam non ferens, imperare quidem non elegit, sed discedens ab urbe Constantinopolitana, venit ad partes Hesperias. Cumque venisset Illyricum, omnia subvertebat; et transiens Thessaliam, habita congressione circa fluvium Pinum apud", "candidate_score": 0.617586, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_25_27", "bdc_text": "Pactionem inter marchionem Albertum et adversarios suos haudquaquam expecto , sed potius bellum imbellissimum , excidium scilicet imperii , quo tandem Helvetię vaccę boatu gaudeamus . Vale et saluta salutandos. 2 .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_940", "psc_text": "et maxime Alexandrini; Petro quippe revertente de Roma cum litteris Damasi Romanae urbis antistitis, confirmantis consubstantialitatis fidem, et Petri episcopi roborantis ordinationem. Quo facto, populus sumpta fiducia, Lucium expulit, et reduxit Petrum. Sed Lucius Constantinopolim navigavit: Petrus cum paucum vixisset tempus, reliquit fratrem suum Timotheum successorem. SOCRATES, lib. IV, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 254. CAPUT XV. Quomodo Valens contra Gothos pugnando sit devictus et mortuus. Porro Valens imperator cum tricesima die Maii mensis sexto consulatu suo, et Valentiniani junioris secundo ( An. Dom. 378), Constantinopolim venisset, invenit populum in moestitia constitutum. Barbari namque per Thracias discurrentes, etiam Constantinopoleos suburbana vastabant, non existente qui eis resistere fortiter praevaleret. Qui dum usque ad muros venissent urbis, afflicta civitas murmurabat; quasi eos imperator illuc evocasset, dum nec resisteret, et magis bella protraheret. Circenses ludi igitur agebantur, et illic imperatori clamabant: Da arma, et nos pugnabimus. Hinc accensus imperator, undecima", "candidate_score": 0.616533, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_21_23", "bdc_text": "Multa decrevi cum principe locuturum ; si quid expediero , tu rescires . Comicia suppetias contra Turcam , utinam non pro Turca , secum trahent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_538", "psc_text": "tanquam haeretice sapientem, et qui contra ecclesiasticam consuetudinem quaedam humanae sapientiae facta conscriberet, et dialogos plenos blasphemia dictaret, atque turbarum ecclesiasticarum et seditionis auctor exstaret. Dicitur autem ab aliquibus, quia non eum integro corde deposuerunt; sed volentes se principi commendare, eo quod dicerentur similia sapere. Videntes autem imperatoris indignationem quam circa Macedonium tunc habebat, etiam eum deposuerunt, et Eleusium Cyzici, et Basilium Ancyrae, et Ortasium Sardicorum, Dracontium Pergami. Et dum in dogmate viderentur habere discordiam, tamen tempore depositionis memoriam eorum fidei non fecerunt; sed culpas eis omnibus inferebant singulariter, per quas eos asserebant in ecclesiasticis regulis deliquisse. SOZOMEN., lib. IV, cap. 23. Edit. Christ. Vales. cap. 24, p. 579. CAPUT XXXVII. Pro qua causa sit Cyrillus Hierosolymorum depositus. Inter quos Cyrillum quoque Hierosolymorum deposuerunt, tanquam Eustathio Elpidioque communicantem. Hi enim contraria sapuerant eis qui in Mitylene fuerant congregati. Inter quos etiam ipse convenerat, et tanquam post depositionem in Palaestina factam,", "candidate_score": 0.607314, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_25", "bdc_text": "Pactionem inter marchionem Albertum et adversarios suos haudquaquam expecto , sed potius bellum imbellissimum , excidium scilicet imperii , quo tandem Helvetię vaccę boatu gaudeamus .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1212", "psc_text": "honore coluit, et Romanos valde dilexit, corumque amplexus est pacem. Qui pene Christianus fieri potuit, dum aliud miraculum per Marutham et Ablatem Persidis episcopum provenisset. Ambo namque molestum daemonem a regis filio propulerunt, orationibus vacantes atque jejuniis. Post haec autem Isdigerde defuncto antequam fieret Christianus, ad ejus filium pervenit imperium. Cujus tempore inter Persas atque Romanos pacta soluta sunt. SOCRATES, lib. VII, cap. 8, p. 344. CAPUT IX. Quemadmodum Italiam vastarit Alaricus. Per idem tempus Innocentius I Romae Novatianos persequi coepit, multasque eorum abstulit [ mss. et ed. V., tulit] ecclesias. Quo tempore Roma est a barbaris depraedata. Alaricus enim quidam barbarus ditioni Romanorum et Theodosio imperatori subjectus, atque contra Eugenium tyrannum solatia praebens, et propterea Romanis dignitatibus honoratus, felicitatem suam non ferens, imperare quidem non elegit, sed discedens ab urbe Constantinopolitana, venit ad partes Hesperias. Cumque venisset Illyricum, omnia subvertebat; et transiens Thessaliam, habita congressione circa fluvium Pinum apud", "candidate_score": 0.604386, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_21_23", "bdc_text": "Multa decrevi cum principe locuturum ; si quid expediero , tu rescires . Comicia suppetias contra Turcam , utinam non pro Turca , secum trahent .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1006", "psc_text": "Nam Antiocheni eos qui in concilio praesentes fuerant declinabant; Aegyptii, et Arabes, et Cyprii, Flavianum ab Antiochia expellendum esse dicebant. Palaestini vero, et Phoenices, atque Syri, pro Flaviano laborabant. Quarum rerum terminum proprio loco narrabimus. Eo siquidem tempore quo Constantinopoli de synodis [ ms. Lyr., et ed. V., haec synodus] agebatur, talia circa Hesperiam provenerunt. Maximus de Britannorum partibus contra Romanorum surrexit imperium, et laboranti Gratiano contra Alamannos intulit bellum. In Italia vero, puero satis existente Valentiniano, rerum curam Probus exconsul atque praefectus habebat. Justina vero Valentiniani mater, cum esset Ariana, vivo quidem marito laedere non praevaluit orthodoxos; eo mortuo, et filio valde juvenculo, Mediolanum veniens, Ambrosio episcopo erat infesta, ita ut eum destinari juberet exsilio. SOCRATES, lib. V, cap. 10 et 11, p. 269. Cumque de Ecclesia juberetur exire Ambrosius, ait: Ego sponte hoc non ago, ne lupis ovium septa videar contradere, aut blasphemantibus Deum: hic si placet occide,", "candidate_score": 0.596099, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_25", "bdc_text": "Pactionem inter marchionem Albertum et adversarios suos haudquaquam expecto , sed potius bellum imbellissimum , excidium scilicet imperii , quo tandem Helvetię vaccę boatu gaudeamus .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_940", "psc_text": "et maxime Alexandrini; Petro quippe revertente de Roma cum litteris Damasi Romanae urbis antistitis, confirmantis consubstantialitatis fidem, et Petri episcopi roborantis ordinationem. Quo facto, populus sumpta fiducia, Lucium expulit, et reduxit Petrum. Sed Lucius Constantinopolim navigavit: Petrus cum paucum vixisset tempus, reliquit fratrem suum Timotheum successorem. SOCRATES, lib. IV, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 254. CAPUT XV. Quomodo Valens contra Gothos pugnando sit devictus et mortuus. Porro Valens imperator cum tricesima die Maii mensis sexto consulatu suo, et Valentiniani junioris secundo ( An. Dom. 378), Constantinopolim venisset, invenit populum in moestitia constitutum. Barbari namque per Thracias discurrentes, etiam Constantinopoleos suburbana vastabant, non existente qui eis resistere fortiter praevaleret. Qui dum usque ad muros venissent urbis, afflicta civitas murmurabat; quasi eos imperator illuc evocasset, dum nec resisteret, et magis bella protraheret. Circenses ludi igitur agebantur, et illic imperatori clamabant: Da arma, et nos pugnabimus. Hinc accensus imperator, undecima", "candidate_score": 0.596014, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_25", "bdc_text": "Pactionem inter marchionem Albertum et adversarios suos haudquaquam expecto , sed potius bellum imbellissimum , excidium scilicet imperii , quo tandem Helvetię vaccę boatu gaudeamus .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_717", "psc_text": "Persarum victoriam in jecore ejus inspiceret. Hoc ergo scelus in Carris inventum est. Verum in Antiochia plurimas arcas in palatio humanis aiunt capitibus plenas fuisse compertas, et innumera in puteis demersa corpora mortuorum. In qua urbe, dum ejus nuntiatus fuisset interitus, publicam cuncti habuere festivitatem; et non solum in ecclesiis et sepulturis martyrum exsultabant; sed etiam in theatris crucis victoriam praedicabant, cum sacerdotibus exsultantes [ ed. Niv. et Frob., illius magiae insultantes]. Ego autem etiam clamorem favoris eorum hic ponere necessarium judicavi, ut etiam apud posteros haec memoria reservetur. Communiter enim clamabant omnes: Maxime fatue, ubi sunt tua vaticinia? Vicit Deus et Christus ejus. Hic ergo libri terminus, est habendus, ne pio imperio impietatis potentia copuletur. THEODORETUS, lib. III, cap. 21 et 22; edit. Christ. Vales. cap. 26 et 27, p. 147. LIBER SEPTIMUS. 300 CAPUT PRIMUM. De Joviani imperatoris auspiciis, et quemadmodum a Persidis finibus sit egressus. Milites igitur", "candidate_score": 0.594687, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_25", "bdc_text": "Pactionem inter marchionem Albertum et adversarios suos haudquaquam expecto , sed potius bellum imbellissimum , excidium scilicet imperii , quo tandem Helvetię vaccę boatu gaudeamus .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_781", "psc_text": "semetipsos ab Eudoxio separarent. Qui dum resisterent, et de gestis Constantinopolitanis apud Seleucenum concilium habitis adversus Eudoxium quererentur, commotus ad iram princeps, illos quidem deputavit exsilio, ecclesias autem tradi jussit Eudoxio. SOZOMEN., lib. VI, cap. 7, p. 646. CAPUT XIII. Quemadmodum Valens factus fuerit Arianus. Tempore quo Valens suscepit imperium, apostolicis dogmatibus ornabatur. Cum vero Gothi transissent Histrum, et Thraciam peragrarent, collecta militia pugnare cogitabat adversus eos. Cui placuit ut non nudus sacra gratia dimicaret, sed sancti baptismatis munitus armis; et hoc quidem bene placuit, et valde sapienter. Quod vero postea gessit, magnam animi mollitiem et proditionem significat veritatis. Ea namque infelix passus est quae progenitor Adam. Conjugis enim est seductus alloquio, et muliebribus verbis illaqueatus. Illa namque primitus Arianae fallaciae captionibus irretita, etiam istum secum corruere in blasphemiae foveam persuasit: cujus seductionis auctor fuit Eudoxius. Is enim adhuc Constantinopolitanae gubernacula tenebat Ecclesiae, non regens, sed suam potius mergens navem.", "candidate_score": 0.593479, "ce_score": null } ] }, { "rank": 4, "cf_id": "cf011", "work_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini", "max_score": 0.685823, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6_8", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_167", "psc_text": "Haec ille cum latino sermone dixisset, quae alius quispiam graece interpretatus est, deinceps concilii praesidibus sermonem concessit. Tum vero alii proximos insimulare coeperunt, alii accusantibus respondere et vicissim queri. Multis igitur hunc in modum ex utraque parte propositis, magnaque controversia in ipso principio excitata, imperator cuncta patientissime auscultans, intento animo propositas quaestiones excepit; et quae ab utraque parte dicebantur, vicissim astruens atque adjuvans, pertinacius certantes paulatim conciliavit. Cumque omnes placide alloqueretur, et graeca uteretur lingua, quippe qui ne hujus quidem linguae ignarus esset, suavissimus ac jucundissimus fuit: dum alios vi rationum adductos in suam sententiam trahit, alios orat et flectit; eosque qui recte dixissent, laudibus afficit, et universos ad concordiam incitat. Donec tandem eos concordes in omnibus de quibus antea certabatur, et consentientes effecit. CAPUT XIV. Concors synodi sententia de fide et de pascha. Adeo ut non modo unius fidei consonantia apud omnes obtineret, verum etiam unum idemque tempus in", "candidate_score": 0.685823, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_23_25", "bdc_text": "Comicia suppetias contra Turcam , utinam non pro Turca , secum trahent . Maius autem dissidium inter nos quam antea nunquam . Pactionem inter marchionem Albertum et adversarios suos haudquaquam expecto , sed potius bellum imbellissimum , excidium scilicet imperii , quo tandem Helvetię vaccę boatu gaudeamus .", "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_138", "psc_text": "cum Dei optimi maximi beneficio, amoena et profundissima pax Ecclesiam undique communiret. Sed enim invidia nostris bonis insidias struens subsederat. Quae primum quidem intro irrepens, postea in medio Sanctorum coetu tripudiavit. Tandem vero episcopos inter se commisit; tumultum et altercationem inter eos excitans, divinorum dogmatum obtentu. Exinde, tamquam ex levi quadam scintilla, gravissimum exarsit incendium. Quod quidem ab ecclesia Alexandrina velut a capite exorsum, universam posthaec Aegyptum, et Lybiam, et ulteriorem Thebaidem peragravit. Sed et reliquas urbes ac provincias depastum est, adeo ut non solum ipsos Ecclesiarum Antistites verbis inter se digladiantes, verum etiam plebem ipsam discissam cernere liceret; aliis horum, aliis illorum partes amplectentibus. Porro rerum quae gerebantur spectaculum eo usque processit indignitatis, ut in mediis infidelium theatris, divinae praedicationis venerabilis doctrina turpissimo risu ac ludibrio traduceretur. CAPUT LXII. De Ario et Melitianis. Et hi quidem in ipsa urbe Alexandria de sublimissimis rebus pertinaciter dimicabant. Alii vero per totam", "candidate_score": 0.610427, "ce_score": null } ] }, { "rank": 5, "cf_id": "cf025", "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem", "max_score": 0.685699, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6_8", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_496", "psc_text": "increpationis suae verbis utiliter percussit. Et Propheta adulantium linguas non esse in subsequenti tempore differendas annuntiat, qui ait: Confundantur statim erubescentes, qui dicunt mihi, Euge, euge (Psal. LXIX, 4) . Adulatio etenim si vel ad tempus patienter suscipitur, augetur, et paulisper demulcet animum, ut a rigore suae rectitudinis mollescat in delectatione sermonis. Sed ne crescere debeat, statim est et sine mora ferienda. 15. Pensandum quoque nobis est qualiter loquamur. Nam saepe verba quae hunc ad salutem revocant, alium vulnerant. Unde Paulus quoque apostolus qui Titum admonet, dicens: Argue cum omni imperio (Tit. II, 15) , Timotheum exhortatur, dicens: Argue, obsecra, increpa in omni patientia et doctrina (II Tim. IV, 2) . Quid est quod uni imperium, et alii patientiam praecipit, nisi quod unum lenioris, alterum vero ferventioris spiritus esse conspexit? Leni per auctoritatem imperii injungenda erat severitas verbi, is autem qui per spiritum fervebat per patientiam temperandus fuerat, ne si", "candidate_score": 0.685699, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5_7", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_496", "psc_text": "increpationis suae verbis utiliter percussit. Et Propheta adulantium linguas non esse in subsequenti tempore differendas annuntiat, qui ait: Confundantur statim erubescentes, qui dicunt mihi, Euge, euge (Psal. LXIX, 4) . Adulatio etenim si vel ad tempus patienter suscipitur, augetur, et paulisper demulcet animum, ut a rigore suae rectitudinis mollescat in delectatione sermonis. Sed ne crescere debeat, statim est et sine mora ferienda. 15. Pensandum quoque nobis est qualiter loquamur. Nam saepe verba quae hunc ad salutem revocant, alium vulnerant. Unde Paulus quoque apostolus qui Titum admonet, dicens: Argue cum omni imperio (Tit. II, 15) , Timotheum exhortatur, dicens: Argue, obsecra, increpa in omni patientia et doctrina (II Tim. IV, 2) . Quid est quod uni imperium, et alii patientiam praecipit, nisi quod unum lenioris, alterum vero ferventioris spiritus esse conspexit? Leni per auctoritatem imperii injungenda erat severitas verbi, is autem qui per spiritum fervebat per patientiam temperandus fuerat, ne si", "candidate_score": 0.681194, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6_8", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_479", "psc_text": "accipit, qui ordinate ante per humilitatem tacet. Hinc enim per Salomonem dicitur: Tempus tacendi, et tempus loquendi (Eccle. III, 7) . Non enim ait, Tempus loquendi, et tempus tacendi, sed prius tacendi praemittit tempus, et postmodum subdit loquendi, quia non loquendo tacere, sed tacendo debemus loqui discere. Si ergo propheta sanctus qui missus ad loquendum fuerat diu prius tacuit, ut postmodum recte loqueretur, pensandum nobis est quanta ei culpa sit non tacere, quem nulla cogit necessitas loqui. Sequitur: VERS. 17.-- Fili hominis, speculatorem dedi te domui Israel. 4. Notandum quod eum quem Dominus ad praedicandum mittit speculatorem esse denuntiat. Cui enim aliena cura committitur, speculator vocatur, ut in mentis altitudine sedeat, atque vocabulum nominis ex virtute actionis trahat. 1283 Non est enim speculator qui in imo est. Speculator quippe semper in altitudine stat, ut quidquid venturum est longe prospiciat. Et quisquis populi speculator ponitur, in alto debet stare per vitam,", "candidate_score": 0.674718, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5_7", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_479", "psc_text": "accipit, qui ordinate ante per humilitatem tacet. Hinc enim per Salomonem dicitur: Tempus tacendi, et tempus loquendi (Eccle. III, 7) . Non enim ait, Tempus loquendi, et tempus tacendi, sed prius tacendi praemittit tempus, et postmodum subdit loquendi, quia non loquendo tacere, sed tacendo debemus loqui discere. Si ergo propheta sanctus qui missus ad loquendum fuerat diu prius tacuit, ut postmodum recte loqueretur, pensandum nobis est quanta ei culpa sit non tacere, quem nulla cogit necessitas loqui. Sequitur: VERS. 17.-- Fili hominis, speculatorem dedi te domui Israel. 4. Notandum quod eum quem Dominus ad praedicandum mittit speculatorem esse denuntiat. Cui enim aliena cura committitur, speculator vocatur, ut in mentis altitudine sedeat, atque vocabulum nominis ex virtute actionis trahat. 1283 Non est enim speculator qui in imo est. Speculator quippe semper in altitudine stat, ut quidquid venturum est longe prospiciat. Et quisquis populi speculator ponitur, in alto debet stare per vitam,", "candidate_score": 0.669853, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_4_6", "bdc_text": "ianuarii deo volente eo iter arrepturus . Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_74", "psc_text": "(Ibid., 49) . Fervent zelo rectitudinis praedicatores sancti; sed Redemptor omnium, flagello de resticulis facto, vendentes et ementes ejecit de templo, cathedras vendentium columbas evertit, et nummulariorum effudit aes. (Matth. XXI, 12; Joan. II, 15). In omni quod fortiter agunt, humilitatem tota intentione custodiunt; sed per Redemptorem nostrum dicitur: Discite a me, quia mitis sum, et humilis corde (Matth. XI, 29) . Persecutores quoque suos diligunt praedicatores sancti; sed ipse, auctor omnium ac redemptor in passione positus, pro persecutoribus intercedit, dicens: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) . Membra sua ponunt in passione pro fratribus; sed pro electorum vita usque ad mortem se tradidit auctor vitae. Dicatur ergo de sanctis animalibus quod similitudo hominis in eis est, quia quod sancta, quod mira sunt, hoc in eis de specie similitudinis est, id est de virtute imitationis. Caput quippe omnium nostrum Redemptor noster est. Et per Salomonem dicitur:", "candidate_score": 0.666161, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_3_5", "bdc_text": "decembris ex comitiis Heidelbergam vocatus domum veni , ad 4 . ianuarii deo volente eo iter arrepturus . Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_606", "psc_text": "se in Domino et delectari super Jesu perhibet, quia inde gaudium in mente conceperat unde per amorem fortiter ardebat. Pensemus itaque si mentes spiritalium patrum in illo delectatae sunt qui necdum venerat, sed praevidebatur, cujus reatus sit ejus vias, ejus exempla, ejus monita, postquam venit et redemptionem exhibuit, non amare. Haec ergo civitas ad Austrum vergere dicitur, ac si aperte diceretur quod prior illa civitas, scilicet Synagoga, in infidelibus suis ad Aquilonem stetit, quae in frigore perfidiae duravit. Sancta vero Ecclesia, quae charitatem fidei concepit, per calorem ad Austrum vergit, et quasi calido vento innititur, quia non in sui fiducia, sed in dono spiritalis gratiae laetatur. Sequitur: VERS. 3.-- Et introduxit me illuc. 7. Coelestis civitatis aedificium ille intrat, qui in sancta Ecclesia bonorum vias imitando considerat. Intrare quippe est aedificium super montem, electos sanctae Ecclesiae in virtutum culmine constitutos qualiter in Domino proficiant amando considerare. Iste enim vitam conjugio", "candidate_score": 0.655558, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_3_5", "bdc_text": "decembris ex comitiis Heidelbergam vocatus domum veni , ad 4 . ianuarii deo volente eo iter arrepturus . Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ;", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_605", "psc_text": "amorem Dei. Unde et nunc dicitur quod civitas quae in monte constituta est ad Austrum vergit, quia electorum Ecclesia cogitationes suas in afflatu sancti Spiritus aperit, atque, ab omni superbiae suae vertice descendens, in Deo, cui credit, amoris calorem concipit, ut nihil ei libeat, nisi ejus gratiae submitti, dilectione calefieri, ejus afflatus semper munere repleri. Unde et valido amore succensus contemplator dicebat: Anima mea exsultabit in Domino, et delectabitur super salutari ejus (Psal. XXXIV, 9) . Qui enim Latine salutaris, ipse Hebraice Jesus dicitur. Propheta igitur quia vias ejus atque miracula redemptionis quoque nostrae mysterium per prophetiae spiritum contemplabatur, exsultare se in Domino et delectari super Jesu perhibet, quia inde gaudium in mente conceperat unde per amorem fortiter ardebat. Pensemus itaque si mentes spiritalium patrum in illo delectatae sunt qui necdum venerat, sed praevidebatur, cujus reatus sit ejus vias, ejus exempla, ejus monita, postquam venit et redemptionem exhibuit, non amare.", "candidate_score": 0.646506, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_378", "psc_text": "Quid ergo timendum est, si nobis ingrati sunt, qui Deo amabiles noh sunt? Unde recte nunc dicitur: Verba eorum ne timeas, et vultus eorum ne formides, quia domus exasperans est. Ac si aperte diceretur: Timendi essent, nisi me in suis actibus exasperarent. De quibus adhuc subditur: VERS. 7.-- Loqueris ergo verba mea ad eos, si forte audiant, et quiescant, quia irritatores sunt. 25. Omnis qui peccat, quid aliud quam conditoris sui in se iracundiam irritat? Et scimus quia quoties actu, quoties verbo, quoties cogitatione delinquimus, Deum contra nos toties irritamus. Sed tamen sustinet, et clementer exspectat, per se patientiam, per praedicatores autem suos verbum nobis exhortationis praerogat. Omnis autem 1260 qui recta praedicat, si auditur, iram irritati creatoris super praevaricatorem populum placat. Unde necesse est ut ipse non debeat agere malum, quod solet in populo furorem conditoris sui irritare. Propter quod etiam subditur: VERS. 8.-- Tu autem, fili hominis, audi", "candidate_score": 0.640199, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_20", "bdc_text": "Verum , qui me in potimo proposito consenescere voluit , in eo me ad ultimum spirans halitum et ultra conservabit .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_732", "psc_text": "festinatur ad speciem. Illa exterius ducit, ut unusquisque bene vivere debeat; ista interius perducit, ut ex bona vita ad gaudia aeterna pertingat. Haec nos hodie tractasse sufficiat. Quia enim, transeuntes ad alia, diu per excessum locuti sumus, ea quae subjuncta sunt lectioni alteri reservemus, reparandi per silentium, sperantes in Verbo, quod vivit et regnat cum Patre in unitate Spiritus sancti, per omnia saecula saeculorum. Amen. HOMILIA IV. Quatuor versibus a nono ad duodecimum allegorice aut moraliter explicatis, absolvitur. 1341 1. Vir, cujus erat species quasi species aeris,--EZECH. XL, 9:-- Mensus est vestibulum portae octo cubitorum, et frontem ejus duobus cubitis. Ac ne vestibulum extra portam esse crederemus, subditur: IBID.-- Vestibulum autem portae erat intrinsecus. Quid autem per interius vestibulum, nisi aeternae vitae latitudo signatur, quae modo inter angustias vitae praesentis jam per spem mente concipitur? De qua per Psalmistam dicitur: Intrate portas ejus in confessione, atria ejus in hymnis confessionum", "candidate_score": 0.63274, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_19", "bdc_text": "in me nihil desyderaretur , dummodo in verba quorundam , qui ne sibi ipsis quidem constant , iurarem .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_36", "psc_text": "ipsis erat, quid est quod ait: Non enim sum vobiscum? Sed mira dispensatione disciplinae ac misericordiae, et cum ipsis erat, et cum ipsis non erat. Cum ipsis non erat ut vincerent, sed tamen cum ipsis erat ne ab hostibus perirent. O ineffabilia pietatis viscera! Culpas insequitur, et tamen peccantes protegit. Iratum se indicat, et tamen ab hostibus defendit. Sic plerumque parvulo filio delinquenti irascitur mater, reprehendit, increpat, verberat; sed si hunc in praeceps ire conspexerit, ubi in mortis periculum ruat, manum tendit et retinet, et quae sic irata verberaverat ac si non diligeret, sic diligendo retinet, ac si irata non verberasset. 19. Haec in sola praefatione colloquentes, navigii nostri quasi intra portum exercitium fecimus, ut ad indaganda prophetiae mysteria, velut in immensitatem pelagi, post vela pandamus. Quod tamen non in nostra virtute praesumimus, sed in eo qui linguas infantium facit disertas, quia spiritus Domini replevit orbem terrarum, et hoc quod", "candidate_score": 0.630371, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_3", "bdc_text": "decembris ex comitiis Heidelbergam vocatus domum veni , ad 4 .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1011", "psc_text": "3. De interioris autem vestibuli quatuor mensis dicitur: Ut immoletur super eas holocaustum, et pro peccato, et pro delicto. Hoc etenim inter peccatum et delictum distat, quod peccatum est mala facere, delictum vero est bona derelinquere, quae summopere sunt tenenda. Vel certe peccatum in opere est, delictum in cogitatione. Recte ergo in interioris portae quatuor mensis immolatur holocaustum, et pro peccato, et pro delicto, quia quicunque potuerit hoc praesens saeculum pleniter contemnere, et, derelinquens omnia, semetipsum Domino holocaustum dare, ipse jam perfecte novit 1405 et peccata operis plangere, et delicta cogitationis, vel quod malum fecit, vel quod bonum quod debuit facere non fecit. Qui etenim totum dimisit, culpas suas in fletibus jam liberius conspicit. Cumque ejus mentem terrena cura non praepedit, pro opere simul et cogitatione plangendo mentem suam omnipotenti Domino quid aliud quam holocaustum dedit? 4. Neque hoc a ratione videtur extraneum, quod propheta cum latus exterius diceret, et", "candidate_score": 0.602316, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_13", "bdc_text": "sed pręter salutationem et quasdam perorationes alterius nomine ęditas nihil remisit .", "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_496", "psc_text": "increpationis suae verbis utiliter percussit. Et Propheta adulantium linguas non esse in subsequenti tempore differendas annuntiat, qui ait: Confundantur statim erubescentes, qui dicunt mihi, Euge, euge (Psal. LXIX, 4) . Adulatio etenim si vel ad tempus patienter suscipitur, augetur, et paulisper demulcet animum, ut a rigore suae rectitudinis mollescat in delectatione sermonis. Sed ne crescere debeat, statim est et sine mora ferienda. 15. Pensandum quoque nobis est qualiter loquamur. Nam saepe verba quae hunc ad salutem revocant, alium vulnerant. Unde Paulus quoque apostolus qui Titum admonet, dicens: Argue cum omni imperio (Tit. II, 15) , Timotheum exhortatur, dicens: Argue, obsecra, increpa in omni patientia et doctrina (II Tim. IV, 2) . Quid est quod uni imperium, et alii patientiam praecipit, nisi quod unum lenioris, alterum vero ferventioris spiritus esse conspexit? Leni per auctoritatem imperii injungenda erat severitas verbi, is autem qui per spiritum fervebat per patientiam temperandus fuerat, ne si", "candidate_score": 0.599557, "ce_score": null } ] }, { "rank": 6, "cf_id": "cf033", "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", "max_score": 0.683801, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6_8", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_771", "psc_text": "et discretione abbatis dimittit, quemadmodum alia plurima ei concedit, ut discipulis suis horam competentem provideat, qua ipsi haec quae honesta et necessaria sunt ad invicem loquantur, et ne in indiscreto silentio taedio afficiantur; quoniam post hujusmodi loquendi invicem permissionem, convenientius et severius ad taciturnitatem admoneri et coerceri poterunt. » Hactenus S. Hildegardis, cujus ex verbis tria colligere possumus. 181 Primum, nullum ex Regula fixum ac statum esse mutui colloquii tempus assignatum, sed quasi perpetuum monachis indictum esse silentium; unde Gilbertus de Hoillandia Serm. 7 in Cant.: « Monachorum est, inquit, non colloquium, sed silentium. » Et sane Aegyptiorum monachorum vestigiis quantum potuit S. Pater inhaesit, qui, ut testatur Cassianus, perpetuo silebant; nam « finitis, inquit Cassianus Lib. II, cap. 15, psalmis, et quotidiana congregatione, sicut superius commemoravimus, absoluta, nullus eorum vel ad modicum subsistere, aut sermocinari audet cum altero; sed nequidem per totum diei spatium e cella sua progredi, aut", "candidate_score": 0.683801, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6_8", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_776", "psc_text": "omnem prorsus hominum cogitationem superare videtur quod de Fontis-Ebraldi sanctimonialibus scribit Willelmus Malmesburiensis Lib. V de Regibus Angl.: « Praeter caeterarum illecebrarum abdicationem, quantulum illud est, quod in nullo 182 loco loquantur praeter in capitulo, proposita a magistro perennis taciturnitatis regula, quia semel laxato silentio feminae pronae sunt ad mussitandum frivola; » quamvis postea, hoc est anno 1450, haec silentii districtio auctoritate summi pontificis ita temperata est, « ut liceat loqui post preces, ut vocant, primas; deinde post signum ad laborem factum, » quemadmodum observat Joannes Picardus in notis ad cap. 15 lib. I Hist. Neubrig. Vide S. Stephani Obaz. Vitam, lib. I, n. 9. Secundum. Quamvis nullum Regula determinate designet tempus quo fratres inter se conveniant, convenientius tamen ipsis interdum mutuis colloquiis animi relaxandi indulgentiam esse concedendam; inhumanum est enim hominem in taciturnitate semper esse, et non loqui, inquit S. Hildegardis, atque ita senserunt S. Antonius In Constit. monast.", "candidate_score": 0.678371, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6_8", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_762", "psc_text": "dicere, quod silentium est clavis religionis. » Obmutui et humiliatus sum. ] Quae duo, ut notat Hildemarus, simul conjunxit, quasi diceret: Non superbe tacui; sunt enim nonnulli aut per superbiam, aut per iram tacentes, de quibus S. Gregorius Lib. XXXIV Moral., cap. 20 : « Aliquando superbi proterva quae sentiunt, nequaquam produnt; et hi quorum loquacitas vix compescitur, nonnunquam ex sola amaritudine intimi rancoris obmutescunt, qui per dolorem mentis procacitatis suae verba subtrahentes cum male loqui soleant, pejus tacent; quia cum peccantes aliquid de correctione audiunt, indignantes etiam responsionis verba suspendunt. » 179 Et silui a bonis. ] Ex quo S. Benedictus infert: Hic ostendit propheta si a bonis eloquiis interdum propter taciturnitatem debet tacere, quanto magis a malis verbis propter poenam peccati debet cessare! ] Prophetae verba ad silentii commendationem adaptat S. Pater, licet in proprio et genuino sensu de praedicatoribus, peccatorum vitia cum coercere nequeunt, silentibus intelligenda videantur:", "candidate_score": 0.677791, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6_8", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_329", "psc_text": "qua dicit: Argue, obsecra, increpa. ] Quae verba sic explicat citatus a Smaragdo S. Hieronymus: Argue peccantes, contestare ne peccent, increpa resistentes; et S. Prosper: Argue coaequales, obsecra seniores, increpa juniores; Richardus de S. Angelo: Argue admonendo, obsecra comminando, increpa ad poenam procedendo. At omnium optimam, ut existimat Smaragdus, apostolicae sententiae expositionem tradit S. Benedictus, cum subdit: Id est miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta. ] « Ac si diceret, inquit Smaragdus, temporibus argutionis misce tempora obsecrationis; » quamvis aliter hunc locum explicent Hildemarus et Bernardus Cassinensis: Abbas nimirum miscet temporibus tempora, cum propter furorem aut aliam alicujus fratris passionem, aliud in tempus differt increpationem, quam ille iratus aut perturbatus ferre non posset, et tunc non modo non prodesse, sed etiam obesse plurimum posset. Egregie enim citatus ab Hildemaro S. Gregorius: « Perturbati, inquit, quid audiant ignorant; sed ad se reducti tanto libentius exhortationis verba recipiunt, quanto se tranquillius toleratos erubescunt;", "candidate_score": 0.67643, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5_7", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_773", "psc_text": "« Dicebant etiam Tom. I Mon. Eccl. Graec, pag. 377 de abbate Agathone per tres annos illum lapidem ore gestasse donec silere didicisset. » Sed hos omnes superavit Joannes cognomento Silentiarius, qui ex episcopo factus monachus, totos quadraginta septem annos in silentio exegit. Quid de Virgine Deipara loquar, quae, ut notat doctor mellifluus ( Serm. in Dominic. infra oct. Assumpt. ), non nisi quater in toto Evangeliorum decursu locuta legitur? Hujusmodi exempla ad imitationem proposita discipulis haud dubium voluit esse sanctus Pater, cum nullum in Regula tempus loquendi proposuit: cujus votis ut obsecundarent dilectissimi filii continuum pene in coenobiis silentium observare studuerunt. Hos inter enituere prae omnibus Cluniacenses monachi, qui sibi quasi in perpetuum ore praecluso, manus in linguas commutasse videbantur, adinventis signis quibus, dum lingua taceret, quae necessario requirenda erant invicem exprimebant. At non sine admiratione legere possumus quod de Cisterciensium silentio scribit Guillelmus abbas S. Theoderici in libro", "candidate_score": 0.675728, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5_7", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_771", "psc_text": "et discretione abbatis dimittit, quemadmodum alia plurima ei concedit, ut discipulis suis horam competentem provideat, qua ipsi haec quae honesta et necessaria sunt ad invicem loquantur, et ne in indiscreto silentio taedio afficiantur; quoniam post hujusmodi loquendi invicem permissionem, convenientius et severius ad taciturnitatem admoneri et coerceri poterunt. » Hactenus S. Hildegardis, cujus ex verbis tria colligere possumus. 181 Primum, nullum ex Regula fixum ac statum esse mutui colloquii tempus assignatum, sed quasi perpetuum monachis indictum esse silentium; unde Gilbertus de Hoillandia Serm. 7 in Cant.: « Monachorum est, inquit, non colloquium, sed silentium. » Et sane Aegyptiorum monachorum vestigiis quantum potuit S. Pater inhaesit, qui, ut testatur Cassianus, perpetuo silebant; nam « finitis, inquit Cassianus Lib. II, cap. 15, psalmis, et quotidiana congregatione, sicut superius commemoravimus, absoluta, nullus eorum vel ad modicum subsistere, aut sermocinari audet cum altero; sed nequidem per totum diei spatium e cella sua progredi, aut", "candidate_score": 0.675026, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6_8", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_777", "psc_text": "Vitam, lib. I, n. 9. Secundum. Quamvis nullum Regula determinate designet tempus quo fratres inter se conveniant, convenientius tamen ipsis interdum mutuis colloquiis animi relaxandi indulgentiam esse concedendam; inhumanum est enim hominem in taciturnitate semper esse, et non loqui, inquit S. Hildegardis, atque ita senserunt S. Antonius In Constit. monast. c. 12, et S. Basilius, insignes ambo vitae monasticae cultores: « Utile fuerit loqui, si de virtute opportuno tempore disseratur, » inquit S. Basilius. Et S. Antonius, referente S. Athanasio In ejus Vita c. 15, « dicebat ad omnem quidem mandatorum disciplinam Scripturas posse sufficere, sed et hoc optimum fore, si mutuis se invicem fratres sermonibus consolarentur. » Atque eam fuisse S. Benedicti mentem patet, tum ex hoc capite, quo aliqua, licet rara concedit eloquia, vultque ori exemplo prophetae apponi custodiam sive ostium quod aliquando aperitur, aliquando clauditur, ut ait Hildemarus; tum ex capite 48, in quo mentionem facit horarum", "candidate_score": 0.674218, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6_8", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_790", "psc_text": "« Silentium, inquit Lib. II Histor. Occid. cap. 14, per totam fere diem observantes, mutuis collocutionibus et collationibus unam sibi horam reservant, invicem consolantes, et invicem instruentes. » Quod ita explicat Julianus Varnier De Ant. Praxi Regul. S. B., cap. 16, non quasi singulis diebus unam horam ad mutuam collocutionem reservarent; sed quod, cum abbas fratribus loquendi licentiam indulgeret, integram in id exercitii horam impenderent. Et de hac hora intelligendus S. Bernardus, ubi superbum monachum describens, haec habet In Tract. de Grad. humil., c. 14: « Cum autem pulsato signo necesse est interrumpi colloquium, horam longam breve queritur intervallum. » His in colloquiis, ut id obiter observem, aliquando sermo agebatur de litteris: Si de litteris sermo exoritur, inquit S. Bernardus, vetera proferuntur et nova; volant sententiae, verba resonant ampullosa; aliquando de religione: Quod si de religione agitur, statim visiones et somnia proferuntur, deinde laudat jejunia, etc.; aliquando de rebus jocosis:", "candidate_score": 0.674118, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5_7", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_967", "psc_text": "bravium comprehendant, quiescunt. Hi pondus diei et aestus tolerant, jugum obedientiae forti cervice sustentant, jacula iracundiae fortiter ab hostibus et proximis intorta patientiae scuto repellunt. » Et hoc quidem apprime noverat abbas Nosteros, qui in Vitis Patrum (Libro V, libello 15, n. 30) de seipso dicit: « Quando intravi in initio in congregationem, dixi animo meo: Tu et asinus unum estote; sicut enim asinus vapulat et non loquitur, injuriam patitur et non respondet; sic et tu quemadmodum in psalmo legitur: Ut jumentum factus sum apud te, et ego semper tecum. » Et ego semper tecum.] Id est in operibus tuis, inquit Richardus de S. Angelo; vel ego semper tecum sum per conformitatem volunta is, et per infatigabilem constantiam, ut loquitur Turrecremata cum Bernardo Cassinensi et Boherio. Porro ad hunc humilitatis gradum, cui S. Bernardus septimum superbiae, scilicet praesumptionem opponit, ascendendum, non parum adjumenti confert septimus humilitatis gradus de quo nunc", "candidate_score": 0.673736, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5_7", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_776", "psc_text": "omnem prorsus hominum cogitationem superare videtur quod de Fontis-Ebraldi sanctimonialibus scribit Willelmus Malmesburiensis Lib. V de Regibus Angl.: « Praeter caeterarum illecebrarum abdicationem, quantulum illud est, quod in nullo 182 loco loquantur praeter in capitulo, proposita a magistro perennis taciturnitatis regula, quia semel laxato silentio feminae pronae sunt ad mussitandum frivola; » quamvis postea, hoc est anno 1450, haec silentii districtio auctoritate summi pontificis ita temperata est, « ut liceat loqui post preces, ut vocant, primas; deinde post signum ad laborem factum, » quemadmodum observat Joannes Picardus in notis ad cap. 15 lib. I Hist. Neubrig. Vide S. Stephani Obaz. Vitam, lib. I, n. 9. Secundum. Quamvis nullum Regula determinate designet tempus quo fratres inter se conveniant, convenientius tamen ipsis interdum mutuis colloquiis animi relaxandi indulgentiam esse concedendam; inhumanum est enim hominem in taciturnitate semper esse, et non loqui, inquit S. Hildegardis, atque ita senserunt S. Antonius In Constit. monast.", "candidate_score": 0.673633, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6_8", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_773", "psc_text": "« Dicebant etiam Tom. I Mon. Eccl. Graec, pag. 377 de abbate Agathone per tres annos illum lapidem ore gestasse donec silere didicisset. » Sed hos omnes superavit Joannes cognomento Silentiarius, qui ex episcopo factus monachus, totos quadraginta septem annos in silentio exegit. Quid de Virgine Deipara loquar, quae, ut notat doctor mellifluus ( Serm. in Dominic. infra oct. Assumpt. ), non nisi quater in toto Evangeliorum decursu locuta legitur? Hujusmodi exempla ad imitationem proposita discipulis haud dubium voluit esse sanctus Pater, cum nullum in Regula tempus loquendi proposuit: cujus votis ut obsecundarent dilectissimi filii continuum pene in coenobiis silentium observare studuerunt. Hos inter enituere prae omnibus Cluniacenses monachi, qui sibi quasi in perpetuum ore praecluso, manus in linguas commutasse videbantur, adinventis signis quibus, dum lingua taceret, quae necessario requirenda erant invicem exprimebant. At non sine admiratione legere possumus quod de Cisterciensium silentio scribit Guillelmus abbas S. Theoderici in libro", "candidate_score": 0.672997, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5_7", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_329", "psc_text": "qua dicit: Argue, obsecra, increpa. ] Quae verba sic explicat citatus a Smaragdo S. Hieronymus: Argue peccantes, contestare ne peccent, increpa resistentes; et S. Prosper: Argue coaequales, obsecra seniores, increpa juniores; Richardus de S. Angelo: Argue admonendo, obsecra comminando, increpa ad poenam procedendo. At omnium optimam, ut existimat Smaragdus, apostolicae sententiae expositionem tradit S. Benedictus, cum subdit: Id est miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta. ] « Ac si diceret, inquit Smaragdus, temporibus argutionis misce tempora obsecrationis; » quamvis aliter hunc locum explicent Hildemarus et Bernardus Cassinensis: Abbas nimirum miscet temporibus tempora, cum propter furorem aut aliam alicujus fratris passionem, aliud in tempus differt increpationem, quam ille iratus aut perturbatus ferre non posset, et tunc non modo non prodesse, sed etiam obesse plurimum posset. Egregie enim citatus ab Hildemaro S. Gregorius: « Perturbati, inquit, quid audiant ignorant; sed ad se reducti tanto libentius exhortationis verba recipiunt, quanto se tranquillius toleratos erubescunt;", "candidate_score": 0.672401, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_20", "bdc_text": "Verum , qui me in potimo proposito consenescere voluit , in eo me ad ultimum spirans halitum et ultra conservabit .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1590", "psc_text": "sic: Frater, ego multum compatior tibi, et multum desiderarem salutem animae tuae, et diligo te in Christo Jesu; et ideo compatiendo tibi ego obtinui a domno abbate quod liceat me loqui tibi. Haec autem quae dicturus sum dico ex me, et rogo te quod si tu aliquando loquaris abbati reconciliatus, sibi non dicas quod tibi dixerim verba ista; et tunc incipiat suas consolationes et alia verba ad animam lucrandam apta. » Hanc autem sollicitudinem cellerario, si prudens sit, committi posse asserit Hildemarus, in cujus monasterio illius erat excommunicatis cibum ministrare. Et consolentur eum, ne forte abundantiori tristitia absorbeatur. ] Ne sic desperans in aeternum pereat. Sed, sicut ait Apostolus, confirmetur in eo charitas. ] Quod Bernardus Cassinensis exponit eum charitate firmare. Similiter Haeftenus (Lib. VIII, tract. 4, disq. 5): « Ita, inquit, in charitate confirmetur, ut non vacillet circa statum suum immutandum, aut a bono proposito deficiat, et praefracte rebellis", "candidate_score": 0.632727, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_13", "bdc_text": "sed pręter salutationem et quasdam perorationes alterius nomine ęditas nihil remisit .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3596", "psc_text": "Cistercienses utrumque usurpabant, et Deo gratias, et benedicite: primum, audito pulsantis sed clamantis voce aut signo; secundum, cum ad eum accederent: « Cum hospes pulsaverit, inquit liber Usuum (Cap. 120), responso Deo gratias januam aperiat; et postquam benedicite dixerit, humiliter quis sit vel quid velit ab eo requirat. » Et infra: « Quod si dum hora in ecclesia celebratur hospes ad portam pulsaverit, more solito Deo gratias, et benedicite dicat. » Eadem exstitit etiam Bursfeldensium consuetudo. Posset etiam aliter intelligi istud benedicat, ut scilicet ostiarius venienti benedictionem tribueret: solebant quippe veteres monachi ad aliquod monasterium hospitaturi venientes, in ipso accessu de foris benedictionem petere dicentes benedic, vel aliquid hujusmodi, ut patet ex citata Vita S. Eudociae, et ex Regula Magistri, cap. 1. Cui expositiodi favet antiqua versio Gallica Joannis de Précis, ita reddens, ou dogne beneisson; et alia recentior, ou qu' il donne quelque parole de bénédiction. At prior expositio,", "candidate_score": 0.61678, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_18", "bdc_text": "Propter sanctum Zvinglianismum veritatem ipsam potius dixerim , plus patior quam mirias aliqua Lutheranorum ;", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_606", "psc_text": "de Scripturis sanctis, et SS. tractatibus Patrum moralia quaeque et planiora. Proponenda sunt ei gesta et passiones sanctorum, ubi nec laborandum sit in planitie historiali, et semper aliquid occurrat, quod novitii animum excitet ad amorem Dei et contemptum sui. Porro aliae historiae delectant quidem dum leguntur, sed non aedificant, quin potius mentem inficiunt, et in tempore orationis, vel spiritualis meditationis, inutilia quaeque vel noxia faciunt scaturire de memoria, etc. » 143 Procul ergo a manibus nostris gentilium libri, procul poetarum aut philosophorum fallaciae, ut pote quae mentem a vera beatitudine avertunt, nisi forte ad eorum ineptias confutandas, et ad mysteria nostrae fidei confirmanda, juxta illud S. Augustini Lib. II de Doct. chr., cap. 40: « Philosophi autem qui vocantur, si qua forte vera et fidei nostrae accommoda dixerunt, maxime Platonici, non solum formidanda non sunt, sed ab eis etiam tanquam injustis possessoribus in usum nostrum vindicanda; » cui concinit Petrus", "candidate_score": 0.613359, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_13", "bdc_text": "sed pręter salutationem et quasdam perorationes alterius nomine ęditas nihil remisit .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3465", "psc_text": "dicere benedicite; ubi et quando non licet loqui, sola capitis inclinatio erit benedictionis postulatio. » Concinunt Nicolaus de Eractura, Boherius, et Turrecremata, ut merito ad Cisterciensium objecta Petrus Venerabilis responderit (Lib. I, epist. 28): « Ubicunque sibi obviant fratres, junior a priore benedictionem petit, benedicite dicendo, si extra regularia loca fuerit, et humiliter inclinando; sed nihil ore proferendo, si intra officinas regulares sibi occurrerit. Quod si semper loquendo hanc peti debere dicitis, videant discreti utrum superfluae locutioni utile silentium imponi an supponi debeat: superfluam idcirco dicimus, quia ad id quod aeque bene silentio potest fieri, linguam non esse necessariam, et ideo superfluum existimamus, maxime cum nullius sermonis propter hanc salutationem proferendi in regula facta fuerit mentio; sed et si hoc, prout vultis, indifferenter concederetur, forte ab aliquibus, non plane maturitate fundatis, inania pro utilibus, ludicra pro seriis, maledictiones pro benedictionibus proferrentur; hoc ne contingat, censura silentii prohibemus. » Quae hactenus", "candidate_score": 0.601008, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_13", "bdc_text": "sed pręter salutationem et quasdam perorationes alterius nomine ęditas nihil remisit .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2055", "psc_text": "(Cap. 41): « Si quis negligenter sonitum fecerit, aut aliud quid excesserit in refectorio, mox a priore veniam petat. » Istud tamen ad mensam silentium ita observabant veteres, ut ex Cassiano licitum esset decano loqui; ex Regula secunda et tertia SS. Patrum, cap. 7, atque S. Macarii, cap. 18, ei qui praeest; ex Regula S. Benedicti, priori pro aedificatione; ex Poenitentiali S. Columbani, omnibus pro necessitate alterius fratris. Sed in Regula Cujusdam ad virgines ista leguntur (Cap. 9): « Ad mensam vero nulla penitus praeter abbatissam, vel cui abbatissa praeceperit pro communi necessitate sororum, loqui praesumat . . . Portaria vero, quae pro necessariis causis alloquium expetierit abbatissae, loqui permittatur; quia forsitan talis supervenerit necessitas, quae moram habere non debeat . . . Festis vero Domini diebus, id est Nativitate Domini, vel Paschae solemnitate, ac Theophania, vel Pentecoste, vel si qua sunt alia Domini vel sanctorum martyrum praecipua sacra celebranda,", "candidate_score": 0.599096, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_13", "bdc_text": "sed pręter salutationem et quasdam perorationes alterius nomine ęditas nihil remisit .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3468", "psc_text": "Ordine conversationis monasticae didicimus: « Ubicunque exinde sibi obviant fratres, junior priori inclinato capite dicat benedicite. » Cui concinunt ea quae supra scribebant Petrus Venerabilis et Bernardus Cassinensis. Addere possumus Boherium in secundo commentario ita scribentem: « In monasteriis quidem Specus Sublacensis et montis Cavensis hoc optime practicatur: nam in obviatione, ut ipse vidi, semper junior ait priori benedic, pater. Sed quod prior quidquam respondeat non audivi, nec etiam ex regula capio quidquam de prioris responsione, nisi Deo gratias respondeat. » Sed quod Boherium praeteriit, Regula Magistri declarat, praescribens (Cap. 13) ut excommunicato « petenti benedictionem nullus respondeat Deus. » Bernardus Cassinensis ad caput 25 de excommunicato loquens: « Si forte ille benedicite diceret, nullus Deus vel Dominus respondere deberet. » Et Vallisoletanorum Constitutiones: « Hanc benedictionem petimus dicendo benedicite, et inclinando versus illum qui praeterit; qui si sit decanus, vel multi temporis professus, dicat Dominus. Vel si malit, ob", "candidate_score": 0.596033, "ce_score": null } ] }, { "rank": 7, "cf_id": "cf016", "work_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1", "max_score": 0.683474, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5_7", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_87", "psc_text": "? bonum est tacere dum 655 A expectatur qui iudicat, bonum est conuicium conuicio non referre, ne et nos inter detrahentes adnumeremur.' § 5 Imitemur ergo hunc uirum, qui silentio suo redarguebat conuiciantes. ostendebat enim uirtutem animi sui, quem contumeliae non monerent, et conscientiae innocentiam manifestabat, qui obiecta non recognosceret, sed quasi a se aliena rideret. at uero nos quasi aliquid nobis obiciatur, dum purgare uolumusnolumus. acerbamus: dum ulcisci cupimus, confitemur. B cum dicat scriptura ut auertas dedecoris sermonem et auferas uestimentum tuum; praeterit enim iniuriosus. taceamus ergo, ut praetereat, ne uestimentum nostrum prouocatus exurat; scriptum est enim: noli incendere carboriescarbones peccatoris, ne forte exuraris in igne flammae eius. propterea ergo sanctus tacet, etsi seruus proteruit; etsi pauper conuiciatur, tacet iustus; etsi peccator opprobria iacit, iustus ridet: etsi infirmus maledicit, iustus benedicit. tacebat Dauid, cum Gera filius Semei malediceret, Iob ridebat. § 6 C Paulus benedicebat, sicut ipse ait: maledicimur", "candidate_score": 0.683474, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6_8", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_87", "psc_text": "? bonum est tacere dum 655 A expectatur qui iudicat, bonum est conuicium conuicio non referre, ne et nos inter detrahentes adnumeremur.' § 5 Imitemur ergo hunc uirum, qui silentio suo redarguebat conuiciantes. ostendebat enim uirtutem animi sui, quem contumeliae non monerent, et conscientiae innocentiam manifestabat, qui obiecta non recognosceret, sed quasi a se aliena rideret. at uero nos quasi aliquid nobis obiciatur, dum purgare uolumusnolumus. acerbamus: dum ulcisci cupimus, confitemur. B cum dicat scriptura ut auertas dedecoris sermonem et auferas uestimentum tuum; praeterit enim iniuriosus. taceamus ergo, ut praetereat, ne uestimentum nostrum prouocatus exurat; scriptum est enim: noli incendere carboriescarbones peccatoris, ne forte exuraris in igne flammae eius. propterea ergo sanctus tacet, etsi seruus proteruit; etsi pauper conuiciatur, tacet iustus; etsi peccator opprobria iacit, iustus ridet: etsi infirmus maledicit, iustus benedicit. tacebat Dauid, cum Gera filius Semei malediceret, Iob ridebat. § 6 C Paulus benedicebat, sicut ipse ait: maledicimur", "candidate_score": 0.681493, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_7", "bdc_text": "De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_87", "psc_text": "? bonum est tacere dum 655 A expectatur qui iudicat, bonum est conuicium conuicio non referre, ne et nos inter detrahentes adnumeremur.' § 5 Imitemur ergo hunc uirum, qui silentio suo redarguebat conuiciantes. ostendebat enim uirtutem animi sui, quem contumeliae non monerent, et conscientiae innocentiam manifestabat, qui obiecta non recognosceret, sed quasi a se aliena rideret. at uero nos quasi aliquid nobis obiciatur, dum purgare uolumusnolumus. acerbamus: dum ulcisci cupimus, confitemur. B cum dicat scriptura ut auertas dedecoris sermonem et auferas uestimentum tuum; praeterit enim iniuriosus. taceamus ergo, ut praetereat, ne uestimentum nostrum prouocatus exurat; scriptum est enim: noli incendere carboriescarbones peccatoris, ne forte exuraris in igne flammae eius. propterea ergo sanctus tacet, etsi seruus proteruit; etsi pauper conuiciatur, tacet iustus; etsi peccator opprobria iacit, iustus ridet: etsi infirmus maledicit, iustus benedicit. tacebat Dauid, cum Gera filius Semei malediceret, Iob ridebat. § 6 C Paulus benedicebat, sicut ipse ait: maledicimur", "candidate_score": 0.640706, "ce_score": null } ] }, { "rank": 8, "cf_id": "cf020", "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum", "max_score": 0.681957, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3087_sent_4_6", "bdc_text": "ianuarii deo volente eo iter arrepturus . Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum_window_287", "psc_text": ". Nonne tibi videtur, pinxisse sermo Apostolicus novam imperitiae factionem? Aperiunt enim quasi fontes scientiae, quia quem non habent, doctrinarum promittunt imbrem, velut nubes propheticae, ad quas perveniat veritas Dei, et turbinibus exagitantur daemonum atque vitiorum. Loquuntur grandia, et totus eorum sermo superbia est: Immundus est autem apud Deum omnis qui exaltat cor suum (Proverb. XVI, juxta LXX) . Ut qui paululum refugerant a peccatis, ad suum 327 revertantur errorem; et suadent in luxuria, ciborum carnisque delicias. Quis enim non libenter audiat [ Al. audient]: Manducemus et bibamus, et in aeternum regnabimus? Sapientes et prudentes, pravos vocant: eos vero qui dulces sunt in sermonibus, plus audiunt. Joannes Apostolus, immo in Joanne Salvator scribens Angelo Ephesi Ecclesiae: Scio, inquit, opera tua, et laborem et patientiam tuam, et quia sustinuisti propter nomen meum, et non defecisti: sed habeo adversus te, quod charitatem tuam primam reliquisti. Memor esto unde cecideris, et age poenitentiam;", "candidate_score": 0.681957, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_15", "bdc_text": "ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum_window_318", "psc_text": "multi philosophorum, reliquerunt frequentias urbium, et hortulos suburbanos, ubi ager irriguus, et arborum comae, et susurrus avium, fontis speculum, rivus immurmurans, et multae oculorum auriumque illecebrae: ne per luxum et abundantiam copiarum, animae fortitudo mollesceret, et ejus pudicitia constupraretur. Inutile ( periculosum et noxium ) quippe est crebro videre per quae aliquando captus sis, et eorum te experimento committere, 338 quibus difficulter careas. Nam et Pythagoraei hujuscemodi frequentiam declinantes, in solitudine et desertis locis habitare consueverunt. Platonici quoque et Stoici in templorum lucis et porticibus versabantur, ut admoniti angustioris [ Al. augustioris] habitaculi sanctitate, nihil aliud quam de virtutibus cogitarent. Sed et ipse Plato cum esset dives, et toros ejus Diogenes lutatis pedibus conculcaret: ut posset vacare philosophiae, elegit Academiam villam ab urbe procul, non solum desertam, sed et pestilentem: ut cura et assiduitate morborum, libidinis impetus frangeretur: discipulique sui nullam aliam sentirent voluptatem, nisi earum rerum quas discerent. Quosdam", "candidate_score": 0.595923, "ce_score": null } ] }, { "rank": 9, "cf_id": "cf050", "work_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat", "max_score": 0.681616, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3087_sent_18_20", "bdc_text": "Propter sanctum Zvinglianismum veritatem ipsam potius dixerim , plus patior quam mirias aliqua Lutheranorum ; in me nihil desyderaretur , dummodo in verba quorundam , qui ne sibi ipsis quidem constant , iurarem . Verum , qui me in potimo proposito consenescere voluit , in eo me ad ultimum spirans halitum et ultra conservabit .", "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_327", "psc_text": "Verbum autem Domini manet in aeternum (Isa. XL). Haec semper meditare (I Tim. IV); et pax Dei tecum sit (Philip. IV), quae te illuminet, et sapientia instruat, et ad salutis viam ducat, improbamque voluntatem procul a tua mente depellat, atque animam tuam crucis signo imprimat, ne ullum perversi spiritus scandalum ad te propius accedat, verum divino beneficio in omni virtutum perfectione futurum illud ac finis et successionis expers regnum adipiscaris, ac beatae et vitae initium afferentis Trinitatis, quae in Patre et Filio et Spiritu sancto glorificatur, lumine collustreris. CAP. XXI.-- Cum hujusmodi doctrinis, ad mores informandos accommodatis, praestantissimus senex regis filium instruxisset, ad suum hospitium se contulit. At adolescentis ministri et praeceptores frequentem ipsius in palatium ingressum perspicientes, admiratione afficiebantur. Unus autem ex iis qui priorem inter eos locum obtinebat et quem rex velut fidelissimum ac sui studiosissimum filii sui palatio praefecerat, Zardan nomine, regis filium his verbis allocutus est:", "candidate_score": 0.681616, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_20_22", "bdc_text": "Verum , qui me in potimo proposito consenescere voluit , in eo me ad ultimum spirans halitum et ultra conservabit . Multa decrevi cum principe locuturum ; si quid expediero , tu rescires .", "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_327", "psc_text": "Verbum autem Domini manet in aeternum (Isa. XL). Haec semper meditare (I Tim. IV); et pax Dei tecum sit (Philip. IV), quae te illuminet, et sapientia instruat, et ad salutis viam ducat, improbamque voluntatem procul a tua mente depellat, atque animam tuam crucis signo imprimat, ne ullum perversi spiritus scandalum ad te propius accedat, verum divino beneficio in omni virtutum perfectione futurum illud ac finis et successionis expers regnum adipiscaris, ac beatae et vitae initium afferentis Trinitatis, quae in Patre et Filio et Spiritu sancto glorificatur, lumine collustreris. CAP. XXI.-- Cum hujusmodi doctrinis, ad mores informandos accommodatis, praestantissimus senex regis filium instruxisset, ad suum hospitium se contulit. At adolescentis ministri et praeceptores frequentem ipsius in palatium ingressum perspicientes, admiratione afficiebantur. Unus autem ex iis qui priorem inter eos locum obtinebat et quem rex velut fidelissimum ac sui studiosissimum filii sui palatio praefecerat, Zardan nomine, regis filium his verbis allocutus est:", "candidate_score": 0.672697, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_15_17", "bdc_text": "ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur . Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est . Ego etsi constitutionibus nostris fultus possem istas puerorum insanias impedire , attamen vitę meę nolo maiorem inquietudinem imponere , sed patri nostro hec atque alia incommoda lubens committo .", "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_476", "psc_text": "Isaiae verbis utar (Isaiae LI), ebrius, et ab improba consuetudine tanquam fraeno quodam retractus. Cum igitur rex cum duplici cogitatione ad hunc modum luctaretur, nobilissimus ipsius filius, ac vere regio animo praeditus, in suo palatio quietus degebat, naturae suae generositatem, modestiamque et constantiam per opera cunctis declarans. Nam theatra et equorum certamina, et venationum exercitationes, et inania omnia juvenilis aetatis studia, et imposturas quibus stulti animi deliniuntur et inescantur, nihili omnino ducebat; verum ex Christi mandatis omnino pendebat, ac divino amore sauciatus, eum expetebat, qui vere expetendus est, totus suavis ac totus desiderabilis (Cant. V), atque ejusmodi, ut sine ulla saturitate expectatur. In memoriam autem rediens magistri sui Bar laam, atque ipsius vitam sibi ante oculos proponens, ipsius amore animum suum demulceri sentiebat, ac quonam pacto ipsum videret, summo studio curabat; atque ipsius sermones sine ulla intermissione in corde suo circumferens, erat tanquam arbor secus aquarum decursus plantata, perpetuoque irrigata,", "candidate_score": 0.657452, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_15_17", "bdc_text": "ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur . Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est . Ego etsi constitutionibus nostris fultus possem istas puerorum insanias impedire , attamen vitę meę nolo maiorem inquietudinem imponere , sed patri nostro hec atque alia incommoda lubens committo .", "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_475", "psc_text": "a se ablegavit. Ipse autem falsorum deorum imbecillitatem damnare incoepit, etiamsi alioqui nondum ad Christi lucem plene ac perfecte oculos conjicere in animum induceret. Etenim densa caliginis nubes ipsi undique affusa cordis ipsius oculos adhuc tenebat. Caeterum non jam sacerdotes suos in honorem habebat, nec festa et libamina simulacris suis peragebat, verum animo in utramque partem vacillabat: hinc nimirum deorum suorum imbecillitatem improbans, illinc autem Evangelicae vitae sinceritatem reformidans, pravaque consuetudine ita constrictus, ut ab ea vix avelli posset. Siquidem corporearum voluptatum servituti majorem in modum addictus erat, vitiosisque affectionibus prorsus operam dabat, captivi instar ductus, atque absque vino, ut Isaiae verbis utar (Isaiae LI), ebrius, et ab improba consuetudine tanquam fraeno quodam retractus. Cum igitur rex cum duplici cogitatione ad hunc modum luctaretur, nobilissimus ipsius filius, ac vere regio animo praeditus, in suo palatio quietus degebat, naturae suae generositatem, modestiamque et constantiam per opera cunctis declarans. Nam theatra et", "candidate_score": 0.654423, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_20_22", "bdc_text": "Verum , qui me in potimo proposito consenescere voluit , in eo me ad ultimum spirans halitum et ultra conservabit . Multa decrevi cum principe locuturum ; si quid expediero , tu rescires .", "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_29", "psc_text": "Sermonem vero excipiens, his eum verbis est allocutus: Undique, o miser, exitio tuo studuisti, ut qui ad ipsum, fortuna, ut videtur, te impellente, tum mentem tum linguam acueris, ac proinde obscuram quamdam atque inanem verborum naeniam effuderis. Ac nisi sermonis principio me tibi facturum recepissem, ut e medio concilio iracundiam depellerem, nunc carnes tuas in ignem conjecissem. Quoniam autem ipse antevertus, tibique cavens, hujusmodi verbis me obvinxisti, audaciam tuam ob pristinam meam erga te amicitiam fero. Quamobrem exsurge, atque ab oculis meis profuge; non jam te videbo, sed male mactabo. Ita egressus Dei homo in solitudinem secessit, moerore quidem eo nomine affectus, quod martyrium minime obiisset, caeterum nullo non die, quantum ad conscientiam attinet, martyrio fungens, atque adversus principatus et potestates, adversus mundi rectores tenebrarum hujus saeculi, adversus spiritualia nequitiae, ut ait beatus Paulus, dimicans (Ephes. VI). Cum igitur ille abiisset, rex graviore iracundia concitatus, acriorem persecutionem adversus monasticum agmen", "candidate_score": 0.640405, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_20_22", "bdc_text": "Verum , qui me in potimo proposito consenescere voluit , in eo me ad ultimum spirans halitum et ultra conservabit . Multa decrevi cum principe locuturum ; si quid expediero , tu rescires .", "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_552", "psc_text": "quamprimum parueris, atque in hac saltem re pectoris mei dolorem leniveris, non ultra, mihi crede, indulgenter tecum agam. Percontante autem illo quid sibi hoc sermone vellet: Quoniam, inquit ille, multis susceptis laboribus perfractum et contumacem te ad omnes reperi, ut qui nullis unquam sermonibus meis parendum tibi duxeris, age, diviso imperio meo id faciam, ut tu separatim degas, ac regnum geras. Ita jam tibi, quam cupis, viam ingredi tuto licebit. Divina autem illa anima, quanquam alioqui regem hoc sibi labefactandi sui instituti causa proponere compertum haberet, obtemperandum tamen duxit, hoc scilicet animo, ut ex ipsius manibus elapsus, viam quam expetebat ingrederetur. Sermonem igitur excipiens, ad regem ait: Equidem ipse divinum illum virum qui mihi salutis iter commonstravit quaerere gestiebam, rebusque omnibus valere jussis, cum eo quidquid mihi vitae reliquum est traducere. Verum quoniam per te, o Pater, mihi ea quae cordi sunt, facere minime licet, hac in re tibi morem", "candidate_score": 0.637619, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_14_16", "bdc_text": "Ipse nunc grande us et natura pusillanimis ad exilium inhabilis est ; ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur . Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est .", "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_248", "psc_text": "Respondit senex: Perspicue quidem, atque ut par erat, nihil didicit. Occlusis enim sensibus, bonum de industria repudiat, atque in malum libera animi inductione propendet. At vellem, inquit Josaphat, ille quoque hac doctrina imbueretur. Respondit senex: Haec apud homines sunt impossibilia; apud Deum autem nihil est quod fieri non possit (Matth. XIX). Ecquid enim scis futurumne sit ut patri tuo salutem afferas, atque admirando modo patris tui pater tandem voceris? Narratum enim mihi est regem quemdam exstitisse, qui praeclare admodum regiam suam dignitatem administrabat, leniterque ac placide populum qui ipsius ditioni atque imperio suberat tractabat, in hac autem una re labebatur, quod divinae cognitionis lumine careret, atque idolorum cultu constrictus teneretur. Erat autem ei probus quidam consiliarius, ac tum erga Deum pietate, tum caeteris virtutibus ornatissimus, qui cum regis errore angeretur, eumque permoleste ferret, atque ipsum hoc nomine coarguere in animo haberet, tamen hac de causa sese reprimebat, quod vereretur, ne", "candidate_score": 0.629648, "ce_score": null } ] }, { "rank": 10, "cf_id": "cf020", "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem", "max_score": 0.680333, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6_8", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_106", "psc_text": "Qui audit, audiat: et qui quiescit, quiescat: quia domus exasperans est. Illud quod in Ecclesiaste legimus: Tempus tacendi, et tempus loquendi (Eccles. III) , etiam in sermone prophetico comprobatur: quod ejusdem sit sapientiae et tacere et loqui pro tempore, et dare conservis suis in tempore suo cibaria. Unde et Isaias ad populum non credentem: Tacui, numquid semper tacebo? dicit Dominus (Isai. LXV) . Qui igitur ob multitudinem peccatorum diu clausum os tenuit: quia vidit aliquos posse converti, de quibus dictum est: Qui audit audiat, et qui a malis quiescit quiescat, et desinat: idcirco aperto ore, et non propria voluntate, sed Domini jussione loquitur ad populum. Id autem quod nos posuimus: Qui audit audiat: et qui quiescit, quiescat: pro quo LXX interpretati sunt: Qui audit audiat: et qui incredulus est, incredulus sit: secunda Aquilae editio ita transtulit: Qui audit 37 audietur: et qui relinquit, relinquetur. Et est sensus: Qui habet dabitur", "candidate_score": 0.680333, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5_7", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_106", "psc_text": "Qui audit, audiat: et qui quiescit, quiescat: quia domus exasperans est. Illud quod in Ecclesiaste legimus: Tempus tacendi, et tempus loquendi (Eccles. III) , etiam in sermone prophetico comprobatur: quod ejusdem sit sapientiae et tacere et loqui pro tempore, et dare conservis suis in tempore suo cibaria. Unde et Isaias ad populum non credentem: Tacui, numquid semper tacebo? dicit Dominus (Isai. LXV) . Qui igitur ob multitudinem peccatorum diu clausum os tenuit: quia vidit aliquos posse converti, de quibus dictum est: Qui audit audiat, et qui a malis quiescit quiescat, et desinat: idcirco aperto ore, et non propria voluntate, sed Domini jussione loquitur ad populum. Id autem quod nos posuimus: Qui audit audiat: et qui quiescit, quiescat: pro quo LXX interpretati sunt: Qui audit audiat: et qui incredulus est, incredulus sit: secunda Aquilae editio ita transtulit: Qui audit 37 audietur: et qui relinquit, relinquetur. Et est sensus: Qui habet dabitur", "candidate_score": 0.675331, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_25_27", "bdc_text": "Pactionem inter marchionem Albertum et adversarios suos haudquaquam expecto , sed potius bellum imbellissimum , excidium scilicet imperii , quo tandem Helvetię vaccę boatu gaudeamus . Vale et saluta salutandos. 2 .", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_235", "psc_text": "Ipsa est 78 autem pax quae exsuperat omnem sensum (Philipp. IV, 7) , et quam ad Patrem victor ascendens Salvator, apostolis dereliquit (Joan. XIV). (Vers. 26.) Conturbatio super conturbationem veniet, et auditus super auditum. LXX: Vae super vae erit, et nuntius super nuntium. Quomodo sanctis dicitur: Gaudete, iterum dico gaudete (Philipp. IV, 2) ; et de ipsis scriptum est: Ibunt de virtute in virtutem (Ps. LXXXIII, 8) , ut praesentia bona futuris bonis cumulent: sic et his super quos venit angustia, et qui quaesierunt pacem et non invenerunt eam, veniet conturbatio super conturbationem, sive vae super vae, juxta quod et in Apocalypsi scriptum est: vae unum abiit, et vae alterum veniet cito (Apoc. IX, 12) . Et auditus veniet super auditum, nuntiusque super nuntium; juxta illud beati Job: Cum adhuc unus loqueretur, venit alius nuntius (Job. I, 16) , mala augens malis, et appropinquantis Babylonii fremitum turbamque describens. Et quaerent", "candidate_score": 0.624904, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo .", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_215", "psc_text": "qui Babyloniorum posset resistere fortitudini; sed nihil profuit imperasse, eum non sit in populo qui audeat ad bella procedere. Idcirco autem enervatus est populus, et caret viribus praeliandi, quia omnis ira Dei super omnem multitudinem ejus, subauditur urbis Jerusalem, sive terrae Judaeae. Sed et in nostra terra et Jerusalem, quando nos vel persecutio publica, vel variorum incentiva vitiorum superare nituntur, frustra magistri canunt tuba, et praeparare nos ad bella festinant, cum nulla sit in populo fortitudo, quae idcirco subtracta est, quia iram Dei praesentia mernere peccata. (Vers. 15, 16.) Gladius foris, pestis et fames intrinsecus. Qui in agro est gladio morietur: et qui in civitate, pestilentia et fame devorabuntur. Et salvi erunt qui fugerint ex eis: eruntque in montibus quasi columbae convallium omnes trepidi. unusquisque in iniquitate sua. Septuaginta, columbas convallium, sive, ut Theodotio transtulit, meditantes, omnino tacuerunt. Hocque quod nos interpretati sumus, omnes trepidi: unusquisque in iniquitate sua, Theodotio", "candidate_score": 0.621456, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_21_23", "bdc_text": "Multa decrevi cum principe locuturum ; si quid expediero , tu rescires . Comicia suppetias contra Turcam , utinam non pro Turca , secum trahent .", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_237", "psc_text": "2) . Haec autem non solum eo tempore, quando Babylonius contra Jerusalem veniebat exercitus, a prophetis, sacerdotibus et senioribus quaerebantur; sed quotidie in Ecclesiis requiruntur. Quae si visionem, legem, consiliumque perdiderint, frustra prophetas et sacerdotes, et seniores habere se jactant. (Vers. 27.) Rex lugebit, et princeps induetur moerore, sive, juxta Septuaginta, interitu: qui nescio quid volentes, hoc quod de Hebraico sermone expressimus, rex lugebit, omnino tacuerunt. Luxisse autem Sedeciam, et omnes principes populi Judaeorum fuisse moerore confectos, sancta Scriptura commemorat. Possumus autem, quamquam hoc prima fronte videatur esse blasphemum, regem lugentem nostra vitia atque peccata, Christum dicere, qui loquitur in Psalmis: Quae utilitas in sanguine meo, dum descendo in corruptionem (Ps. XXIX, 10) ? Et appropinquans Jerusalem flevit super eam, et dixit: Jerusalem, Jerusalem, quae occidis Prophetas, et lapidas missos ad te; quoties volui congregare filios tuos, sicut gallina congregat sub alas pullos suos, et noluisti (Matth. XXIII, 37) !", "candidate_score": 0.5993, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_23", "bdc_text": "Comicia suppetias contra Turcam , utinam non pro Turca , secum trahent .", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_575", "psc_text": "ore tuo in die superbiae tuae antequam revelaretur malitia tua, sicut hoc tempore in opprobrium filiarum Syriae, et cunctarum in circuitu tuo filiarum Palaestinarum, quae ambiunt te per girum. Scelus tuum, et ignominiam tuam tu portasti, ait Dominus Deus. LXX: Nisi fuissent Sodoma soror tua ad audiendum in ore tuo in diebus superbiae tuae antequam revelarentur malitiae tuae, sicut nunc est filiarum Syriae, et nisi hoc fuisset, quid factum esset tibi, et omnium in circuitu tuo filiarum alienigenarum, quae circumdant te per girum? impietates tuas, et iniquitates tuas tu porta. Symmachus hunc locum ita interpretatus est: 187 Quia non fuit Sodoma soror tua in auditu per os tuum in die superbiae tuae, antequam revelaretur ignominia tua, sicut in tempore opprobrii filiarum Syriae, et omnium quae in circuitu tuo sunt filiarum Palaestinarum, quae te ambiunt per gyrum. Scelus tuum et nefas tuum tu portabis. Theodotio hoc modo: Et non erat Sodoma", "candidate_score": 0.587715, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_30", "bdc_text": "Plus is solus brevi tempore commodi fęcit quam mille Saxones .", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_1909", "psc_text": "pro qualitate substantiae, unum donantium esset praemium: immo majus eorum qui parva quidem obtulerint, sed majora pro viribus, in exemplum viduae pauperis, quae duo minuta in gazophylacii dona mittebat; Domini est judicio laudata, dicentis: Vere dico vobis, quia vidua haec pauper plusquam omnes misit: Nam omnes hi ex abundantia sibi miserunt in munera Dei: haec autem ex eo quod deest illi, omnem victum suum quem habuit misit (Luc. XII) . Sicut ergo diximus de operibus civitatis, sic illud breviter perstringendum est, quod omnes primitiae sanctuarii, et possessio civitatis pariter supputata per quadrum contineat, millia ducenta quadraginta sex, et partem tertiam. Si enim viginti quinque millia calamorum, qui senos cubitos habent et palmum unum, faciunt nostra, hoc est, Romana sexaginta, et unum millia, et sexcentos sexaginta septem passus; nulli dubium est, haec in quadruplum supputata superiorem efficere numerum. 611 Ex quo perspicimus omnia intelligenda spiritaliter, Ecclesiae possessionem multo latiorem esse, quam", "candidate_score": 0.579163, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_23", "bdc_text": "Comicia suppetias contra Turcam , utinam non pro Turca , secum trahent .", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_576", "psc_text": "Sodoma soror tua in auditu per os tuum in die superbiae tuae, antequam revelaretur ignominia tua, sicut in tempore opprobrii filiarum Syriae, et omnium quae in circuitu tuo sunt filiarum Palaestinarum, quae te ambiunt per gyrum. Scelus tuum et nefas tuum tu portabis. Theodotio hoc modo: Et non erat Sodoma soror tua in auditu oris tui, in die superbiae tuae, antequam revelaretur malitia tua: sicut tempus opprobrii filiarum Syriae, et omnium per circuitum ejus filiarum alienigenarum, quae abominantur te per gyrum. Fornicationem tuam, et contaminationes tuas, tu portasti, dicit Adonai Dominus. Editioni Aquilae congruit nostra translatio; quas omnes posui, ut ex collatione cunctarum, alicujus sensus possimus reperire vestigium, et interim absque aliorum praejudicio, sic nobis videtur lectionis ordo reddendus: In diebus superbiae tuae, quando peccabas, non es recordata eversionis Sodomae sororis tuae, antequam pateret malitia tua, quae hoc tempore revelata est in tantum, ut cunctis urbibus Syriae et Palaestinae quae", "candidate_score": 0.576858, "ce_score": null } ] }, { "rank": 11, "cf_id": "cf021", "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", "max_score": 0.678001, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5_7", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1771", "psc_text": "XXII, 43): ubi quid aliud quam nobis praebebat exemplum, in tempore precator opportunus, cum Patre exauditor aeternus? 20. Dicuntur fratres in Aegypto crebras quidem habere orationes, sed eas tamen brevissimas, et raptim quodammodo jaculatas, ne illa vigilanter erecta, quae oranti plurimum necessaria est, per productiores moras evanescat atque hebetetur intentio. Ac per hoc etiam ipsi satis ostendunt, hanc intentionem, sicut non est obtundenda, si perdurare non potest, ita si perduraverit, non cito esse rumpendam. Absit enim ab oratione multa locutio, sed non desit multa precatio, si fervens perseverat intentio. Nam multum loqui, est in orando rem necessariam superfluis agere verbis. Multum autem precari, est ad eum quem precamur, diuturna et pia cordis excitatione pulsare. Nam plerumque hoc negotium plus gemitibus quam sermonibus agitur, plus fletu quam affatu. Ponit autem lacrymas nostras in conspectu suo, et gemitus noster non est absconditus ab eo qui omnia per Verbum condidit, et humana verba", "candidate_score": 0.678001, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_18_20", "bdc_text": "Propter sanctum Zvinglianismum veritatem ipsam potius dixerim , plus patior quam mirias aliqua Lutheranorum ; in me nihil desyderaretur , dummodo in verba quorundam , qui ne sibi ipsis quidem constant , iurarem . Verum , qui me in potimo proposito consenescere voluit , in eo me ad ultimum spirans halitum et ultra conservabit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", "candidate_score": 0.674083, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5_7", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", "candidate_score": 0.673466, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_0_2", "bdc_text": "Proxime tuę cum responsione sacramentaria recte ad me latę sunt , pro quibus gratias tibi ago immortales ; valde enim tui foetus me delctant . Ego 27 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", "candidate_score": 0.671746, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_4_6", "bdc_text": "ianuarii deo volente eo iter arrepturus . Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1061", "psc_text": "ipse Dominus nocentem Judam usque ad condignum ejus exitum toleravit, et eum sacram coenam cum innocentibus communicare permisit; sicut tolerarunt Apostoli eos qui per invidiam, quod ipsius diaboli vitium est, Christum annuntiabant (Philipp. I, 15-18); sicut toleravit Cyprianus collegarum avaritiam, quam secundum Apostolum appellat idololatriam (Coloss. III, 5.) Postremo quidquid tunc inter illos episcopos gestum est, etiamsi forte ab aliquibus eorum sciebatur, si non sit acceptio personarum nunc ab omnibus ignoratur. Cur ergo non ab omnibus pax amatur? Haec facillime cogitare possetis, aut fortasse etiam cogitatis. Sed melius erat ut amaretis possessiones terrenas, quas timendo perdere cognitae veritati consentiretis, quam ut amaretis vanissimam hominum gloriam, quam vos putatis perdere, si cognitae veritati consenseritis. CAPUT V. 16. Vides itaque jam, ut opinor, non esse considerandum quod quisque cogitur, sed quale sit illud quo cogitur, utrum bonum an malum: non quo quisque bonus possit esse invitus; sed timendo quod non vult pati,", "candidate_score": 0.668676, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_0_2", "bdc_text": "Proxime tuę cum responsione sacramentaria recte ad me latę sunt , pro quibus gratias tibi ago immortales ; valde enim tui foetus me delctant . Ego 27 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3201", "psc_text": "meum de Baptismo Parvulorum, addidisti et aisti: De praegnantibus quid sentias opto cognoscere, cum credulitatis fidem pro puero mater Joannis Baptistae responderit. 23. Haec sunt certe verba Elizabeth matris Joannis: Beata tu inter mulieres, et beatus fructus ventris tui: Et unde hoc mihi, ut veniat mater Domini mei ad me? Ecce enim ut facta est vox salutationis tuae in auribus meis, exsultavit in gaudio infans in utero meo (Luc. I, 42-44). Hoc autem ut diceret, sicut Evangelista praelocutus est, repleta est Spiritu sancto, quo procul dubio revelante cognovit quid illa exsultatio significaret infantis; id est, illius venisse matrem, cujus praecursor ipse et demonstrator esset futurus. Potuit ergo esse ista significatio rei tantae a majoribus cognoscendae, non a parvulo cognitae. Nam neque, cum hoc ante in Evangelio narraretur, dictum est, Credidit infans in utero ejus; sed, exsultavit: neque ipsa dixit, Exsultavit in fide infans in utero meo; sed, exsultavit in gaudio.", "candidate_score": 0.662509, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_18_20", "bdc_text": "Propter sanctum Zvinglianismum veritatem ipsam potius dixerim , plus patior quam mirias aliqua Lutheranorum ; in me nihil desyderaretur , dummodo in verba quorundam , qui ne sibi ipsis quidem constant , iurarem . Verum , qui me in potimo proposito consenescere voluit , in eo me ad ultimum spirans halitum et ultra conservabit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2133", "psc_text": "eamdem ipsam de re tam obscura cunctationem meam: contra quos me non defendo, quod recte faciam in hac quaestione cunctari, cum omnino non dubitem et immortalem esse animam, non ita ut Deus, qui solus habet immortalitatem (I Tim. VI, 16), sed modo quodam sui generis; et eam esse creaturam, non substantiam Creatoris, et si quid aliud de natura ejus certissimum teneo. Sed quia hoc me facere compellit de animae exortu caliginosissimae quaestionis obscuritas, manum potius porrigant confitenti, et quidquid illud est nosse cupienti; et doceant, si possunt, vel ostendant, si quid de hac re vel certa ratione didicerunt, vel apertissimo divino eloquio crediderunt. Si enim ratio contra divinarum Scripturarum auctoritatem redditur, quamlibet acuta sit, fallit veri similitudine; nam vera esse non potest. Rursus si manifestissimae certaeque rationi velut Scripturarum sanctarum objicitur auctoritas; non intelligit qui hoc facit, et non Scripturarum illarum sensum, ad quem penetrare non potuit, sed suum potius", "candidate_score": 0.661645, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_0_2", "bdc_text": "Proxime tuę cum responsione sacramentaria recte ad me latę sunt , pro quibus gratias tibi ago immortales ; valde enim tui foetus me delctant . Ego 27 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3200", "psc_text": "non sicut Deum glorificaverunt, aut gratias egerunt; et ad templum Dei pertinent parvuli sanctificati Sacramento Christi, regenerati Spiritu sancto, qui certe per aetatem nondum possunt cognoscere Deum: unde quem potuerunt illi nosse nec habere, isti potuerunt habere antequam nosse. Beatissimi autem sunt, quibus hoc est Deum habere quod nosse: ipsa quippe notitia plenissima, verissima, felicissima est. CAPUT VII. 22. Hinc jam oportet etiam illam quam post epistolae tuae subscriptionem addidisti, pertractare quaestionem: Si adhuc ignorant parvuli Deum, quomodo Joannes etiam antequam nasceretur, ad adventum et praesentiam matris Domini, in suae matris utero potuit exsultare. Cum enim commemorasses te legisse librum meum de Baptismo Parvulorum, addidisti et aisti: De praegnantibus quid sentias opto cognoscere, cum credulitatis fidem pro puero mater Joannis Baptistae responderit. 23. Haec sunt certe verba Elizabeth matris Joannis: Beata tu inter mulieres, et beatus fructus ventris tui: Et unde hoc mihi, ut veniat mater Domini mei ad me?", "candidate_score": 0.657492, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_10_12", "bdc_text": "Philippi Melanchthonis ad vos data epistola novi quippiam adferet , nisi fuco sit obducta . Atqui utinam vir is sibi animum semel adsumat viriliterque agat . Ego illi sepicule , quam potui fidelissime , scripsi ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", "candidate_score": 0.653037, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_0_2", "bdc_text": "Proxime tuę cum responsione sacramentaria recte ad me latę sunt , pro quibus gratias tibi ago immortales ; valde enim tui foetus me delctant . Ego 27 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4174", "psc_text": "itinere saeculari duriora et sterilia aerumnoso labore tolerantur. Incolumis in Christo vigeas et proficias, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLVII. Augustinus Orontio, resalutans illum. Domino eximio meritoque honorabili, et suscipiendo filio ORONTIO, AUGUSTINUS. Ago gratias quod adventum Eximietatis tuae litteris etiam praevenire dignatus es, et ante contuitum misisti colloquium, ut tuo prius affatu quam aspectu frueremur, et diu desideratam notitiam epistolari solatio quodammodo praegustantes, exspectaremus avidius et ardentius, quod jucundius gratiusque caperemus, domine eximie meritoque honorabilis, et suspiciende fili. Reddo itaque meritis tuis et praecurrentibus officiis debitum resalutationis obsequium, incolumitatem tuam gaudens nuntiatam, optansque continuam. Et quod rescripta exiguitatis meae jure praerogatae benevolentiae reposcendo addidisti, dicens, Si tamen id de tanta sanctitate possumus promereri; nullo modo audeo desperare, sanctitatis ejusdem, cujus haustu pro nostro modulo aliquid sumus, ipsum fontem non solum laudandum, verum etiam nobiscum participandum, et tuae prudentiae placiturum; ut Deus incomparabiliter atque incommutabiliter bonus,", "candidate_score": 0.65061, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_20", "bdc_text": "Verum , qui me in potimo proposito consenescere voluit , in eo me ad ultimum spirans halitum et ultra conservabit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_640", "psc_text": "suadebit. Quantum autem te diligam, salubribusque studiis in rerum divinarum atque humanarum cognitione oblectari atque exerceri velim, credo quod optime intelligas. 2. Charitatem officii mei si non aspernaris, spero in ipsa fide christiana, et in moribus jam ita constitutae personae tuae congruis, tales te provectus habiturum, ut hujus fumi vel vaporis temporalis, quae vita humana dicitur, ultimum diem, quem nulli mortalium evitare conceditur, vel avidus vel securus vel certe non desperate sollicitus, non in vanitate erroris, sed in soliditate veritatis exspectes. Quam certum est enim tibi vivere te, tam sit certum doctrina salutari istam vitam quae in deliciis temporalibus agitur, in comparatione vitae aeternae quae nobis per Christum atque in Christo promittitur, non vitam sed mortem esse deputandam. Nullo modo autem dubitaverim de indole tua, quod ista consuetudine Donatistarum facillime te extrahes, si religiosissime ipsam christianam puritatem non parvipenderis. Quam inconcussis enim documentorum firmamentis error ille convincatur, non magnum est", "candidate_score": 0.650139, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_0_2", "bdc_text": "Proxime tuę cum responsione sacramentaria recte ad me latę sunt , pro quibus gratias tibi ago immortales ; valde enim tui foetus me delctant . Ego 27 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_483", "psc_text": "te servet: saluto te; ora pro me. EPISTOLA XLVII. Augustinus Publicolae dissolvit aliquot ex propositis quaestionibus. Honorabili et dilectissimo filio PUBLICOLAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Aestus animi tui posteaquam didici litteris tuis, etiam mei continuo facti sunt, non quo me omnia talia permoverent, qualibus indicasti te esse permotum: sed quomodo tibi auferrentur hi aestus, fateor, aestuavi; maxime quia petis ut definitive tibi rescriberem, ne in majores dubitationes incideres, quam antequam interrogasses. Hoc enim video non esse in mea potestate. Nam quomodolibet scripsero quae mihi videntur esse certissima, si tibi non persuasero, proculdubio eris incertior. Non autem sicut mihi adjacet suadere, eo modo adjacet etiam persuadere cuilibet. Verumtamen ne tuae dilectioni negarem operulam meam, post aliquantam deliberationem rescribendum putavi. 2. Movet te certe utrum ejus fide utendum sit, qui ut eam servet per daemonia juraverit. Ubi te volo prius considerare, utrum si quispiam per deos falsos juraverit se fidem servaturum,", "candidate_score": 0.649641, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_0_2", "bdc_text": "Proxime tuę cum responsione sacramentaria recte ad me latę sunt , pro quibus gratias tibi ago immortales ; valde enim tui foetus me delctant . Ego 27 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_95", "psc_text": "consilii tui. Totum enim se mihi brevi tempore, prope discussis corporis tegumentis, quod in te vivit, aperuit. Neque ullo modo siverit Domini nostri misericordissima providentia, ut a catholico Christi grege tu vir tam bonus et egregie cordatus alienus sis. EPISTOLA XX. Antonino pro existimatione bona ac dilectione sibi impensa gratias refert Augustinus, optatque ut familia ipsius tota catholicam religionem profiteatur. AUGUSTINUS ANTONINO. 1. Cum a duobus tibi scripta deberentur, cumulatissime magis pars reddita est, quod unum nostrum praesentem vides, cujus ex ore cum me quoque accipis, poteram non rescribere, nisi ipso jubente fecissem, quo proficiscente supervacaneum videbatur esse quod feci. Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt.", "candidate_score": 0.649628, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_20", "bdc_text": "Verum , qui me in potimo proposito consenescere voluit , in eo me ad ultimum spirans halitum et ultra conservabit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", "candidate_score": 0.645181, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_17_19", "bdc_text": "Ego etsi constitutionibus nostris fultus possem istas puerorum insanias impedire , attamen vitę meę nolo maiorem inquietudinem imponere , sed patri nostro hec atque alia incommoda lubens committo . Propter sanctum Zvinglianismum veritatem ipsam potius dixerim , plus patior quam mirias aliqua Lutheranorum ; in me nihil desyderaretur , dummodo in verba quorundam , qui ne sibi ipsis quidem constant , iurarem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_547", "psc_text": "Ecclesiam sabbato non jejunantem; coeperat perturbari et fluctuare quid ageret: cum ego talia non curabam, sed propter ipsam consului de hac re beatissimae memoriae virum Ambrosium; respondit mihi nihil se docere me posse, nisi quod ipse faceret, quia si melius nosset, id potius observaret. Cumque ego putassem, nulla reddita ratione, auctoritate sola sua nos voluisse admonere ne sabbato jejunaremus, subsecutus est, et ait mihi: Cum Romam venio, jejuno sabbato; cum hic sum, non jejuno. Sic etiam tu, ad quam forte Ecclesiam veneris, ejus morem serva, si cuiquam non vis esse scandalo, nec quemquam tibi. Hoc cum matri renuntiassem, libenter amplexa est. Ego vero de hac sententia etiam atque etiam cogitans, ita semper habui, tanquam eam coelesti oraculo acceperim. Sensi enim saepe dolens et gemens multas infirmorum perturbationes fieri, per quorumdam fratrum contentiosam obstinationem, vel superstitiosam timiditatem, qui in rebus hujusmodi, quae neque Scripturae sanctae auctoritate, neque universalis Ecclesiae traditione, neque", "candidate_score": 0.644388, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_10_12", "bdc_text": "Philippi Melanchthonis ad vos data epistola novi quippiam adferet , nisi fuco sit obducta . Atqui utinam vir is sibi animum semel adsumat viriliterque agat . Ego illi sepicule , quam potui fidelissime , scripsi ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", "candidate_score": 0.643336, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_10_12", "bdc_text": "Philippi Melanchthonis ad vos data epistola novi quippiam adferet , nisi fuco sit obducta . Atqui utinam vir is sibi animum semel adsumat viriliterque agat . Ego illi sepicule , quam potui fidelissime , scripsi ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", "candidate_score": 0.641996, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_10_12", "bdc_text": "Philippi Melanchthonis ad vos data epistola novi quippiam adferet , nisi fuco sit obducta . Atqui utinam vir is sibi animum semel adsumat viriliterque agat . Ego illi sepicule , quam potui fidelissime , scripsi ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", "candidate_score": 0.641477, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_10", "bdc_text": "Philippi Melanchthonis ad vos data epistola novi quippiam adferet , nisi fuco sit obducta .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3326", "psc_text": "EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi adventum raptu, frustra contendere mortem non esse poenam peccati. Domino dilectissimo, et in Christi membris sincerissima charitate praedicando filio MERCATORI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Litterae Dilectionis tuae, quas prius abs te missas apud Carthaginem accepi, tanto me affecerunt gaudio, ut etiam in posterioribus te succensentem quod tibi non rescripserim, gratissime acceperim. Ipsa quippe indignatio tua non erat simultatis initium, sed indicium charitatis. Ut autem a Carthagine non rescriberem, non occasio defuit perlatorum, sed alia magis urgentia, donec inde proficisceremur, nos occupatissimos et intentissimos continebant. Cum vero inde digressi sumus, perreximus usque ad Mauritaniam Caesariensem, quo nos ecclesiastica", "candidate_score": 0.639063, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_16", "bdc_text": "Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2553", "psc_text": "impium divitem cruciatus ignis, ut tamen pium pauperem susciperet sinus divitis (Luc. XVI, 19-22). Qui sane cum hic dives viveret, divitias sic habebat, et eas prae Dei praeceptis tam parvipendebat, ut etiam ipsius filii immolatione nollet offendere Deum jubentem, quem suarum divitiarum et sperabat et optabat haeredem (Gen. XXII, 1-10). 24. Hic utique dicunt, ideo patres antiquos non vendidisse omnia quae habebant, et dedisse pauperibus, quia hoc eis non praeceperat Dominus. Nondum enim revelato Testamento Novo, quod non fieri nisi plenitudine temporis oportebat, nec eorum virtus fuerat revelanda; qua virtute hoc eos facillime posse Deus in eorum cordibus noverat, qui testimonium illis tam insigne perhibebat, ut cum sit omnium sanctorum Deus, tanquam de praecipuis amicis suis dicere dignaretur: Ego sum Deus Abraham, Deus Isaac, Deus Jacob: hoc mini nomen est in aeternum (Exod. III, 15). Postea vero quam magnum pietatis sacramentum manifestatum est in carne (I Tim. III, 16), et", "candidate_score": 0.637729, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_16", "bdc_text": "Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2552", "psc_text": "qui propter nos factus est pauper cum vere dives esset, veracissima promissione praedixit (Matth. VIII, 11). Et quamvis superbus dives, qui induebatur purpura et bysso, et epulabatur quotidie splendide, mortuus apud inferos torqueretur: tamen si pauperis ulcerosi, qui ante januam ejus contemptus jacebat miseratus fuisset, mereretur et ipse misericordiam. Et si pauperi illi meritum esset inopia, non justitia; non utique ab Angelis in Abrahae gremium, qui dives hic fuerat, tolleretur. Sed ut nobis ostenderetur nec in isto paupertatem per seipsam divinitus honoratam, nec in illo divitias fuisse damnatas, sed in isto pietatem, in illo impietatem suos exitus habuisse; sic suscepit impium divitem cruciatus ignis, ut tamen pium pauperem susciperet sinus divitis (Luc. XVI, 19-22). Qui sane cum hic dives viveret, divitias sic habebat, et eas prae Dei praeceptis tam parvipendebat, ut etiam ipsius filii immolatione nollet offendere Deum jubentem, quem suarum divitiarum et sperabat et optabat haeredem (Gen. XXII, 1-10).", "candidate_score": 0.636832, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_26_28", "bdc_text": "Vale et saluta salutandos. 2 . ianuarii anni 1557 , cuius inicium , progressus et finis sit tibi bonisque omnibus felicissimus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_619", "psc_text": "primus dies, quinquaginta complentur; qui celebrantur post Domini resurrectionem, jam in figura non laboris, sed quietis et laetitiae. Propter hoc et jejunia relaxantur, et stantes oramus, quod est signum resurrectionis. Unde etiam omnibus diebus dominicis id ad altare observatur, et Alleluia canitur, quod significat actionem nostram futuram non esse nisi laudare Deum, sicut scriptum est: Beati qui habitant in domo tua, Domine; in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 5). CAPUT XVI. 29. Sed dies quinquagesimus et in Scripturis commendatur; et non tantum in Evangelio, quia tunc Spiritus sanctus advenit, sed etiam in veteribus Libris. Nam et ibi posteaquam Pascha occiso agno celebraverunt, dies quinquaginta numerantur usque ad diem quo Lex data est in monte Sina famulo Dei Moysi, digito Dei scripta (Exod. XII, XIX, XX, XXXI): in libris autem Evangelii apertissime declaratur, digitum Dei significare Spiritum sanctum. Cum enim unus evangelista dixisset, In digito Dei ejicio daemonia (Luc. XI,", "candidate_score": 0.63545, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_11_13", "bdc_text": "Atqui utinam vir is sibi animum semel adsumat viriliterque agat . Ego illi sepicule , quam potui fidelissime , scripsi ; sed pręter salutationem et quasdam perorationes alterius nomine ęditas nihil remisit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2044", "psc_text": "sequamur vestigia ejus (I Petr. II, 21). Verumtamen quod humiliavit semetipsum, factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis, aspernantur divites, et similia perpeti respuunt, tumore, non magnitudine; infirmitate ergo, non sanitate. Sed quia Deus excitavit eum a mortuis, et donavit ei nomen quod est super omne nomen, ut in nomine Jesu flectatur omne genu, coelestium, terrestrium, et infernorum (Philipp. II, 8-10); fama celsitudinis ejus et gloria nominis ejus in Ecclesia usquequaque diffusa permoti, et ipsi veniunt ad mensam, manducant et adorant; non tamen saturantur, quia non esuriunt et sitiunt justitiam: tales enim saturabuntur. Quanquam perfecta saturitas in illa vita aeterna erit, cum ex ista peregrinatione venerimus ex fide ad speciem, ab speculo ad faciem, ab aenigmate ad perspicuam veritatem; non tamen inconvenienter saturatus dicitur paupertate Christi, qui pro justitia ejus, hoc est pro participatione Verbi aeterni, quam inchoavit interim fide, omnia temporalia non solum temperanter contemnit bona, verum etiam", "candidate_score": 0.633469, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_14_16", "bdc_text": "Ipse nunc grande us et natura pusillanimis ad exilium inhabilis est ; ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur . Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1400", "psc_text": "alienis, Ecclesiae deserunt unitatem, ipsos esse potius iniquissimos. Vides foris esse zizania, eos qui noluerunt in unitate agri Domini zizania tolerare. Vides foris esse paleam, eos qui noluerunt in unitate domus magnae talia tolerare. Vides quam veraciter scriptum est, Filius malus ipse se justum dicit; exitum autem suum non abluit (Prov. XXIV, sec. LXX): exitum scilicet quo exit de Ecclesia, non purgat, non excusat, non defendit, non purum et sine crimine ostendit; hoc est enim, non abluit; quia si non seipsum justum diceret, sed vere ac legitime justus esset, non bonos propter malos impiissime desereret, sed malos propter bonos patientissime sustineret, donec ipse Dominus, sive per se, sive per Angelos suos, a tritico zizania, a frumentis paleas, a vasis misericordiae vasa irae, et haedos ab ovibus, pisces malos a bonis in fine saeculi separaret. CAPUT IV. 13. Sed si testimonia illa Scripturarum, quae majores vestri ad dividendum populum Dei, vel", "candidate_score": 0.633422, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_10", "bdc_text": "Philippi Melanchthonis ad vos data epistola novi quippiam adferet , nisi fuco sit obducta .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", "candidate_score": 0.628443, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_0", "bdc_text": "Proxime tuę cum responsione sacramentaria recte ad me latę sunt , pro quibus gratias tibi ago immortales ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", "candidate_score": 0.627932, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_1_3", "bdc_text": "valde enim tui foetus me delctant . Ego 27 . decembris ex comitiis Heidelbergam vocatus domum veni , ad 4 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3201", "psc_text": "meum de Baptismo Parvulorum, addidisti et aisti: De praegnantibus quid sentias opto cognoscere, cum credulitatis fidem pro puero mater Joannis Baptistae responderit. 23. Haec sunt certe verba Elizabeth matris Joannis: Beata tu inter mulieres, et beatus fructus ventris tui: Et unde hoc mihi, ut veniat mater Domini mei ad me? Ecce enim ut facta est vox salutationis tuae in auribus meis, exsultavit in gaudio infans in utero meo (Luc. I, 42-44). Hoc autem ut diceret, sicut Evangelista praelocutus est, repleta est Spiritu sancto, quo procul dubio revelante cognovit quid illa exsultatio significaret infantis; id est, illius venisse matrem, cujus praecursor ipse et demonstrator esset futurus. Potuit ergo esse ista significatio rei tantae a majoribus cognoscendae, non a parvulo cognitae. Nam neque, cum hoc ante in Evangelio narraretur, dictum est, Credidit infans in utero ejus; sed, exsultavit: neque ipsa dixit, Exsultavit in fide infans in utero meo; sed, exsultavit in gaudio.", "candidate_score": 0.625932, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_10", "bdc_text": "Philippi Melanchthonis ad vos data epistola novi quippiam adferet , nisi fuco sit obducta .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", "candidate_score": 0.618742, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_18", "bdc_text": "Propter sanctum Zvinglianismum veritatem ipsam potius dixerim , plus patior quam mirias aliqua Lutheranorum ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2949", "psc_text": "ad veritatem Evangelii, dixi Petro coram omnibus, Si tu, cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum Gentes cogis judaizare (Galat. II, 14)? Nulla est hic tropica obscuritas, verba sunt propria apertae locutionis. Hoc profecto Doctor Gentium, his quos parturiebat donec Christus formaretur in eis (Id. IV, 19), et quibus sub divina attestatione praedixerat, Quae autem scribo vobis, ecce coram Deo, quia non mentior (Id. I, 20), aut verum dixit, aut falsum: si falsum, quod absit, quae sequantur advertis; et ambo ista exhorrescas admonet veritatis indicium, et in apostolo Petro mirabilis humilitatis exemplum. 5. Sed quid hinc diutius? cum de hac quaestione inter nos, ego et praedictus venerabilis frater Hieronymus satis litteris egerimus; et in hoc opere recentissimo, quod sub nomine Critobuli adversus Pelagium modo edidit (Lib. 1 adversus Pelag.), eamdem de ista re gesta dictisque apostolicis sententiam tenuit, quam beatissimi Cypriani etiam nos secuti sumus (Epist. 71 ad", "candidate_score": 0.617926, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_12_14", "bdc_text": "Ego illi sepicule , quam potui fidelissime , scripsi ; sed pręter salutationem et quasdam perorationes alterius nomine ęditas nihil remisit . Ipse nunc grande us et natura pusillanimis ad exilium inhabilis est ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1107", "psc_text": "Ac per hoc separationem qua existis ab unitate, qua excusatione possitis abluere non habetis, impleturque in vobis sanctae Scripturae illud oraculum: Filius malus ipse se justum dicit, exitum autem suum non abluit. 38. Meritis autem Cypriani sic non aequatur, qui propter paria Sacramenta nec ipsos haereticos audet rebaptizare, sicut non aequatur meritis Petri, quisquis non cogit gentes judaizare. Sed illa Petri non tantum claudicatio, verum etiam correctio Scripturis canonicis continetur: Cyprianus autem sensisse aliter de Baptismo, quam forma et consuetudo habebat Ecclesiae, non in canonicis, sed in suis et in concilii litteris invenitur; correxisse autem istam sententiam non invenitur, non incongruenter tamen de tali viro existimandum est quod correxerit, et fortasse suppressum sit ab eis qui hoc errore nimium delectati sunt, et tanto velut patrocinio carere noluerunt. Quanquam non desint qui hoc Cyprianum prorsus non sensisse contendant, sed sub ejus nomine a praesumptoribus atque mendacibus fuisse confictum. Neque enim sic", "candidate_score": 0.617882, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_10", "bdc_text": "Philippi Melanchthonis ad vos data epistola novi quippiam adferet , nisi fuco sit obducta .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_62", "psc_text": "per susceptum illum hominem gestum est, ad eruditionem informationemque nostram gestum est. (Vacat 67 linearum spatium in Ms. codice Vaticano unde Epistola eruta est.) EPISTOLA XIII. Quaestionem de animae quodam corpore, ad se nihil pertinentem, rogat dimittant. NEBRIDIO AUGUSTINUS. 1. Usitata tibi scribere non libet, nova non licet. Alterum enim video tibi non convenire, alterum non mihi vacare. Nam ex quo abii abs te, nulla mihi opportunitas, nullum otium datum est ea quae inter nos quaerere solemus, agitandi atque versandi. Sunt quidem hiemales nimis longae noctes, nec a me totae dormiuntur; sed se objiciunt magis cogitanda cum otium est, quae diffirmando sunt otio necessaria. Quid ergo faciam? mutusne apud te, an tacitus sim? Neutrum vis, neutrum volo. Quare age, atque accipe quod de me excudere potuit ultimum noctis, quamdiu exsequebatur, quo haec epistola scripta est. 2. Necesse est te meminisse quod crebro inter nos sermone jactatum est, nosque jactavit anhelantes,", "candidate_score": 0.617727, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_8", "bdc_text": "Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4062", "psc_text": "charitatemque fidelium; sed illa pax Dei, quae, sicut dicit Apostolus, supergreditur omnem intellectum (Philipp. IV, 7): quem, nisi nostrum, id est, omnis rationalis creaturae? Quapropter considerantes infirmitatem nostram, et audientes Apostolum confitentem et dicentem, Fratres, ego me non arbitror apprehendisse (Id. III, 13); et, Qui se putat aliquid scire, nondum scit quemadmodum oporteat eum scire (I Cor. VIII, 2); cum divinis Scripturis, quantum possumus, colloquamur sine contentione pacati, non inani ac puerili animositate studentes alterutrum vincere, ut pax Christi potius vincat in cordibus nostris (Coloss. III, 15), quantum eam nobis et in hac vita percipere posse donavit: ut cogitantes quid eadem pax inter fratres egerit, quorum ex tam multis animis et multis cordibus fecit animam unam et cor unum in Deum, debita pietate credamus multo maxime in illa pace Dei, quae superat omnem intellectum, et Patrem et Filium et Spiritum sanctum non esse tres deos, sed unum Deum; tanto excellentius", "candidate_score": 0.616769, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_24_26", "bdc_text": "Maius autem dissidium inter nos quam antea nunquam . Pactionem inter marchionem Albertum et adversarios suos haudquaquam expecto , sed potius bellum imbellissimum , excidium scilicet imperii , quo tandem Helvetię vaccę boatu gaudeamus . Vale et saluta salutandos.", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3956", "psc_text": "et in sancto Evangelio, et nos, et tu ipse, propitio Deo, tanquam in speculo laetissimus inspicis, ubi scriptum est a veritate dicente: Beati pacifici; quoniam filii Dei vocabuntur (Matth. V, 9). 2. Magni quidem sunt, et habent gloriam suam, non solum fortissimi, sed etiam, quod verioris genus est laudis, fidelissimi bellatores, quorum laboribus atque periculis, Dei protegentis atque opitulantis auxilio, hostis indomitus vincitur, et quies reipublicae pacatisque provinciis comparatur: sed majoris est gloriae, ipsa bella verbo occidere, quam homines ferro; et acquirere vel obtinere pacem pace, non bello. Nam et hi qui pugnant, si boni sunt, procul dubio pacem, sed tamen per sanguinem quaerunt; tu autem ne cujusquam sanguis quaereretur, es missus: est itaque aliis illa necessitas, tibi ista felicitas. Proinde, domine merito illustris et magnificentissime, atque in Christo charissime fili, gaude isto tuo tam magno et vere bono, et fruere in Deo unde sumpsisti, ut talis esses, et talia", "candidate_score": 0.613867, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_10", "bdc_text": "Philippi Melanchthonis ad vos data epistola novi quippiam adferet , nisi fuco sit obducta .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4234", "psc_text": "in quibus eis ostendendum est quam non recte intelligant Litteras sacras conscriptas ad fidelium salutem; tanquam si quisquam se medicinalibus ferramentis graviter vexet, quae utique non ad vulnerandum, sed ad sanandum sunt instituta. Multum autem laboravimus et laboramus, quantum Dominus donat, contra diversos errores arguendos. Sed laborum nostrorum opuscula si forte habere desideras, mitte qui tibi describant. Voluit enim Deus ut hoc facillime possis, qui tibi dedit unde possis. EPISTOLA CCLXV. Augustinus Seleucianae, de baptismo et poenitentia Petri, contra quemdam novatianum. Religiosissimae et in Christi dilectione honorandae famulae Dei SELEUCIANAE, AUGUSTINUS episcopus, in Domino salutem. 1. Lectis litteris tuis de salute vestra laetatus, ad ea quae scripsisti, repondere non distuli. Et primum miratus sum quomodo dicat novatianus iste Petrum baptizatum non fuisse, cum paulo superius scripseris eum dixisse quod Apostoli fuerint baptizati. Unde illi videatur quod inter Apostolos baptizatos Petrus non fuerit baptizatus, ignoro: et ideo exemplum epistolae tuae, ne", "candidate_score": 0.612767, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_24_26", "bdc_text": "Maius autem dissidium inter nos quam antea nunquam . Pactionem inter marchionem Albertum et adversarios suos haudquaquam expecto , sed potius bellum imbellissimum , excidium scilicet imperii , quo tandem Helvetię vaccę boatu gaudeamus . Vale et saluta salutandos.", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1352", "psc_text": "non quidem jam Constantinum christianum, quia veritati favit, contra nos interpellaretis, sed apostatam Julianum ab inferis excitaretis; quasi vero si aliquid tale contingeret, esset magnum malum nisi vobis. Quae est enim pejor mors animae, quam libertas erroris? CAPUT III. 11. Sed jam tollamus ista omnia de medio; amemus pacem, quam omnis doctus et indoctus intelligit praeponendam esse discordiae, diligamus et teneamus unitatem. Hoc jubent imperatores, quod jubet et Christus; quia cum bonum jubent, per illos non jubet nisi Christus. Et nos etiam per Apostolum obsecrat, ut idipsum dicamus omnes, et non sint in nobis schismata, neque dicamus, Ego quidem sum Pauli, ego autem Apollo, ego vero Cephae, ego autem Christi; sed simul omnes non simus nisi Christi, quia nec divisus est Christus, nec Paulus crucifixus est pro nobis; quanto minus Donatus? nec in nomine Pauli baptizati sumus (I Cor. I, 10 13); quanto minus in Donati? Hoc dicunt et Imperatores,", "candidate_score": 0.609455, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_21_23", "bdc_text": "Multa decrevi cum principe locuturum ; si quid expediero , tu rescires . Comicia suppetias contra Turcam , utinam non pro Turca , secum trahent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1889", "psc_text": "me secundum Legem, et contra Legem jubes me percuti! Et cum a circumstantibus diceretur, Injuriam facis principi sacerdotum, irridenter eos admonere voluit quid dixerit, ut qui saperent, intelligerent jam destruendum esse adventu Christi parietem dealbatum, hoc est, hypocrisim sacerdotii Judaeorum: ait quippe, Nescivi, fratres, quia princeps est; scriptum est enim, Principi populi tui non maledices (Act. XXIII, 3-5); cum procul dubio, qui in eodem populo creverat, atque ibi Lege fuerat eruditus, illum principem sacerdotum nescire non posset, nec eos quibus ita notus erat, ullo modo falleret quod nesciret. 14. Sunt ergo ista praecepta patientiae semper in cordis praeparatione retinenda, ipsaque benevolentia, ne reddatur malum pro malo, semper in voluntate complenda est. Agenda sunt autem multa, etiam cum invitis benigna quadam asperitate plectendis, quorum potius utilitati consulendum est quam voluntati; quod in principe civitatis luculentissime illorum litterae laudaverunt. Nam in corripiendo filio quamlibet aspere, nunquam profecto amor paternus amittitur. Fit tamen", "candidate_score": 0.598682, "ce_score": null } ] }, { "rank": 12, "cf_id": "cf016", "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos", "max_score": 0.676104, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6_8", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_791", "psc_text": "gloria, ut si in multos gentiles incidas, vel philosophos, et illi tibi objiciant crucem Christi, et verbo respondere non possis, nec salutaria quisquam audiat verba referentem, est confusio; sed a voce exprobrantis et obloquentis: a facie inimici et persequentis. Et ideo noli respondere insipienti ad insipientiam ejus: esto sicut homo mutus et tacens, et quasi non audiens verba insultantium et obloquentium; non quo respondere nequeas, sed quo respondere non debeas. Omni enim rei tempus: tempus tacendi, et tempus loquendi. Tacendum est, quando paratum non invenis auditorem: loquendum est, quando Dominus linguam eruditionis indulget; ut sermo tuus operetur in affectibus audientium. Quomodo autem te audiat, qui ideo tibi obloquitur, eo quod salubrem tuum nolit audire sermonem? Aut quomodo tibi acquiescat, qui persecutor est, et velit te sibi vindicare? Aut, ut Aquila dixit, vel Symmachus, ut ulciscatur et puniat in te, quod Christi haereditas ad gentes videatur esse transfusa? Longe itaque ista", "candidate_score": 0.676104, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_4_6", "bdc_text": "ianuarii deo volente eo iter arrepturus . Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_500", "psc_text": "Aqua etiam multa diu cum veneni felle luctatur, si non illud exspuat, sed absorbeat. Ideo laboriosa poenitentia, suavis gratia; quia peccatum exspoliatur, ubi gratia est: absorbetur, ubi poenitentia; ibi remittitur, hic absconditur. Et ideo scriptum est: Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata (Psal. XXXI, 1) . 23. (Vers. 7.) Et requievit paulisper ingemiscens humanae conditionis aerumnam; quia dixerat: Verumtamen universa vanitas, omnis homo vivens. Et post diapsalma, resumpto spiritu, ait: Quamquam in imagine Dei ambulet homo; tamen vane conturbatur: thesaurizat, et ignorat cui congregat ea. Vide quomodo ante asperitatem suae sententiae temperavit: postea rationem suae vocis absolvit. Temperavit 852 dicendo: Quia in imagine Dei ambulat homo. Beatus homo, qui ad similitudinem Dei per fidem ambulas: beatus qui in te fidem habes: beatior si avaritiam non haberes. Aliud bonum mentis est aeternum, aliud vanum carnalis cupiditatis incendium. Fides enim Deo militat; avaritia tentatori: ista congerit quod sibi", "candidate_score": 0.675499, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5_7", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_791", "psc_text": "gloria, ut si in multos gentiles incidas, vel philosophos, et illi tibi objiciant crucem Christi, et verbo respondere non possis, nec salutaria quisquam audiat verba referentem, est confusio; sed a voce exprobrantis et obloquentis: a facie inimici et persequentis. Et ideo noli respondere insipienti ad insipientiam ejus: esto sicut homo mutus et tacens, et quasi non audiens verba insultantium et obloquentium; non quo respondere nequeas, sed quo respondere non debeas. Omni enim rei tempus: tempus tacendi, et tempus loquendi. Tacendum est, quando paratum non invenis auditorem: loquendum est, quando Dominus linguam eruditionis indulget; ut sermo tuus operetur in affectibus audientium. Quomodo autem te audiat, qui ideo tibi obloquitur, eo quod salubrem tuum nolit audire sermonem? Aut quomodo tibi acquiescat, qui persecutor est, et velit te sibi vindicare? Aut, ut Aquila dixit, vel Symmachus, ut ulciscatur et puniat in te, quod Christi haereditas ad gentes videatur esse transfusa? Longe itaque ista", "candidate_score": 0.673302, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_3_5", "bdc_text": "decembris ex comitiis Heidelbergam vocatus domum veni , ad 4 . ianuarii deo volente eo iter arrepturus . Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ;", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_527", "psc_text": "unde dejectus sit, flentem ubertim; quia reminiscitur quid amiserit, quove deciderit. Et ideo gratias agamus Deo, qui nos perpetuo exsilio liberavit, aperiens januam qua revertamur ad patriam. Unde Apostolus 858 praesumpsit dicere: Ergo jam non estis advenae atque peregrini; sed estis cives sanctorum, et domestici Dei (Ephes. II, 19) . 37. (Vers. 14.) Hoc volens recipere David antequam Christus veniret in terram, dixit: Remitte mihi ut refrigerer, priusquam eam, et amplius non ero; hoc est, hic mihi remitte, ubi peccavi. Nisi hic remiseris mihi, ibi remissionis requiem invenire non potero; quod enim in terra ligatum manserit, ligatum manebit in coelo, quod solutum in terra fuerit, solutum erit in coelo. Propheta enim et praedicator Ecclesiae congregandae, evangelico spiritu indulgentias Domini praevidebat; et praecipienda apostolis ei Dominus revelabat; immo haec erat vetus sententia, ut qui se ligasset in terris, vinctus migraret a corpore. Ideo Dominus, quod ante erat judicii sui, dedit apostolis", "candidate_score": 0.668041, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_19_21", "bdc_text": "in me nihil desyderaretur , dummodo in verba quorundam , qui ne sibi ipsis quidem constant , iurarem . Verum , qui me in potimo proposito consenescere voluit , in eo me ad ultimum spirans halitum et ultra conservabit . Multa decrevi cum principe locuturum ;", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_431", "psc_text": "mutus vere beatus, qui cum tacet, intra se loquitur. Dominus dat mihi linguam eruditionis, ut sciam quando oporteat me dicere sermonem. Talia loquebatur intra se Zacharias, cum obmutuisset: et vere quia loqui ei non profuerat, ne loqueretur, obmutuit; et ut loqueretur, exauditus a Christo est. Denique scripsit quod Christus exaudiret; et vocem recepit, quam Christus indulsit; et gratiam adjunxit, quam ante non habuit; ut prophetaret eum, cujus mandatis ante non credidit. Quid de Domino omnium virtutum loquor, cum mulier Susanna nec sexus infirmitate turbata, cum se ad periculum mortis cognovit addictam, vocem emiserit? Accusabatur, et tacebat: ducebatur ad mortem, et silentio se tegebat, ne nudaret pudorem. Intra se tamen loquebatur Deo, qui eam magis audivit tacentem: quae si voluisset loqui, forsitan non esset audita. 46. Et tu ergo qui proposuisti satisfacere pro delictis Domino Deo tuo, illi soli interiore corde te purga, illum contuere, qui potest peccata diluere. Adjuvat te,", "candidate_score": 0.655812, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ;", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_736", "psc_text": "Petrus Ecclesiae praeponitur, postquam tentatus a diabolo est. Ideoque ante significat Dominus quid sit illud, quod postea eum pastorem elegit Dominici gregis. Nam huic dixit: Tu autem conversus confirma fratres tuos (Ibid., 32) . Conversus est ergo sanctus apostolus Petrus ad bonam frugem, et ventilatus est sicut triticum; ut esset ipse cum sanctis Domini unus panis, qui nobis esset alimentum. Dum enim Petri actus legimus, Petri praecepta cognoscimus, fit nobis vitae aeternae et salutis alimentum. 41. (Vers. 13.) Vendidisti, inquit, populum tuum sine pretio. Emendi et vendendi videtur aequalis quidam esse contractus: sed tamen si ementis et vendentis affectum consideres, unusquisque sibi viliorem vendit, et complacitum emit. Ut enim praeter id genus hominum loquamur, qui negotiationem vendendis mancipiis exercent; non facile quisquam vendit nisi eum, qui sibi displiceat, et quem usui suo inhabilem putet: et iterum, unusquisque emere desiderat eum, quem utilitati vel ministerio accommodum judicaverit. Sed et ipsi qui", "candidate_score": 0.649049, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_16", "bdc_text": "Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_579", "psc_text": "subsidia lectionum; cum dixerit Apostolus: Quoniam Dominus Jesus pauper factus est, cum dives esset; ut vos ejus inopia ditaremini (II Cor. VIII, 9) . Quae ergo ista paupertas, quae divites facit? Consideremus eam, intendamus in ipsum venerabile Sacramentum. Quid purius potest eo esse atque simplicius? Non taurino quisquam perfunditur sanguine, ut sacra dicuntur habere gentilium: non hircorum atque arietum cruore peccator lavatur (neque enim quisquam ita purificatur; caro enim lavatur, non culpa diluitur), sed exiet, inquit (Esai. XII, 3), aqua cum delectatione de fontibus Salvatoris: et paratur in conspectu tuo mensa coelestis, et poculum inebrians quam praeclarum est (Psal. XXII, 5)! Hae sunt divitiae simplicitatis, in quibus est Christi pretiosa paupertas. Est et in moribus paupertas bona; unde et Dominus dixit: Beati pauperes spiritu (Matth. V, 3) . Et in Psalmis invenimus quia Dominus humiles spiritu salvabit (Psal. XXXIII, 19). Est et in collatione tenui paupertas abundans, si abundet fides.", "candidate_score": 0.636153, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_1_3", "bdc_text": "valde enim tui foetus me delctant . Ego 27 . decembris ex comitiis Heidelbergam vocatus domum veni , ad 4 .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_894", "psc_text": "mei, quos iterum parturio, donec formetur Christus in vobis (Galat. IV, 19) . Testificatur et Dominus in Evangelio graves esse parturientis dolores; cum dicit: Mulier cum parturit, tristitiam habet; quia venit dies ejus: cum autem pepererit puerum, jam non meminit tristitiae propter gaudium; quia natus est homo in hoc mundo (Joan. XVI, 21) . Magnus ergo labor, ut aliquis sibi Christum acquirat; ne sine gubernatore quasi navis in saeculi istius salo fluctuet. Denique apostoli tristes erant, cum se Christus ad Patrem rediturum esse memoraret, quod absente rectore destitui se putarent. Gaudium Christus est. Ipse est et puer quem parturit, qui in utero suae mentis accepit spiritum salutis. Qui pepererit, et enutrierit, exsultat: qui parturit, quatitur atque compungitur. 11. Bonum est ut et parias, et enutrias eum. Ne coquas agnum in lacte matris suae (Exod. XXIII, 19) , ne dicatur tibi: Vae in utero habentibus et nutrientibus (Matth. XXIV, 19) .", "candidate_score": 0.633173, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_16", "bdc_text": "Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_254", "psc_text": "Oportuit te pecuniam meam committere nummulariis. Meam, inquit, non tuam. Justus ergo miseretur et tribuit. Quomodo tribuat, audi dicentem: Per omnes Ecclesias doceo. Peccator autem mutuatur, et non solvit (I Cor. VII, 17) . Vide divitem mutuantem, et non reddentem: pauperem accipientem, 797 et continuo remunerantem, ne diutius in aere alieno sit. Haec moralia. 44. Vide nunc pauperem mysticum, id est, simplicem et timentem Dei nomen, audientem verbum de castitate, et solventem; audientem de misericordia, et solventem; audientem de placiditate, et non irascentem: divitem vero illum arrogantem et superbum, audientem quidem, sed post se rejicientem sermones Dei; audientem de condemnatione luxuriae, et magis luxuriantem. Denique Ecclesia solvit quod accepit, Synagoga non solvit. Cognosce Ecclesiam solvere: Tui, inquit, erant, et mihi eos dedisti, et verbum tuum servaverunt (Joan. XVII, 6) . Et alibi: Ipse enim Pater diligit vos, quia vos me diligitis (Joan. XVI, 27) . Reddidit ergo Ecclesia quam accepit", "candidate_score": 0.632091, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_19", "bdc_text": "in me nihil desyderaretur , dummodo in verba quorundam , qui ne sibi ipsis quidem constant , iurarem .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_987", "psc_text": "est detrimentum. 18. Etenim ipse est Deus meus, adjutor meus, defensor meus: non movebor amplius. Qui labitur, commovetur; eo quod de integritatis et innocentiae suae quadam statione defluat. Semel enim in petra Christi locatus lubricum non debet habere vestigium; sed tenere status proprii firmamentum. Unde immobilis dicitur, qui servat immobilem voluntatem, et propositum aliquod intentione animi fidelis exsequitur. Nam et Dei immobilem voluntatem legimus, sicut habes ad Hebraeos: In quo amplius Deus ostendere volens haeredibus repromissionis immobilitatem voluntatis suae, interposuit jusjurandum (Hebr. VI, 17) . Recte ergo immobilis voluntas Dei, quae nullius peccati movetur illecebris. Homines vero mobiles, lubrici ad delinquendum, faciles ad errandum. Denique de Judaeis dictum est: Transeuntes autem blasphemabant eum, moventes capita sua (Matth. XXVII, 39) . Et ipse Dominus in psalmo ait: Omnes qui videbant me, aspernabantur me: et locuti sunt labiis, et moverunt caput (Psal. XXI, 8) . Caput omnium Christus est. Melius est igitur", "candidate_score": 0.631331, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_25_27", "bdc_text": "Pactionem inter marchionem Albertum et adversarios suos haudquaquam expecto , sed potius bellum imbellissimum , excidium scilicet imperii , quo tandem Helvetię vaccę boatu gaudeamus . Vale et saluta salutandos. 2 .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_871", "psc_text": "Euntes docete omnes gentes (Matth. XXVIII, 19) . Illis quidem etiam interclusa barbaricis montibus regna patuerunt, ut Thomae India, Matthaeo Persia. Sed tamen quo plura obirent spatia terrarum, in exortu Ecclesiae potestatem Romani imperii toto orbe diffudit, et dissidentium mentes, terrarumque divortia donata pace composuit. Didicerunt omnes homines sub uno terrarum imperio viventes, unius Dei omnipotentis imperium fideli eloquio confiteri. 22. Abstulit ergo bella usque ad fines terrae; quod factum esse non dubium est. Sed vide ne bella infirmitatis abstulerit, quae sunt in corde titubantium. Qui enim terrena transierit, jam non dicit: Foris pugnae, intus timores (II Cor. VII, 5) ; sed dicit: Nostra autem conversatio in coelis est (Philip. III, 20) . Transi ergo mundum, 935 ut incipias esse supra mundum; περάσαι enim transire est, vel ut dicam expressius, transfretare. Abstulit ergo Dominus bella, quae movebat nobis nequitia spiritalis: et devicto diabolo, pacem suam nobis reliquit. Arcum confregit, de", "candidate_score": 0.63006, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_2_4", "bdc_text": "Ego 27 . decembris ex comitiis Heidelbergam vocatus domum veni , ad 4 . ianuarii deo volente eo iter arrepturus .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_694", "psc_text": "cor meum in Domino: et exaltatum est cornu meum in Deo meo (I Reg. II, 1) . Habuit utique et Joseph in Domino cornua spiritalia. Accipiatur itaque Joseph, dummodo in ipso figura sit Christi, cui dicitur: Joseph filius meus amplificatus, filius meus junior, ad me revertere (Gen. XLIX, 22) . Neque enim Joseph ad Jacob revertitur; sed Christus a mortuis resuscitatus ad Patrem Deum revertitur; ut scriptum est: A summo coelo egressio ejus, et occursus ejus usque ad summum ejus (Psal. XVIII, 7) . Esto tamen, ut de Joseph accipiatur Revertere ad me; quia populus revertitur in terram Chananaeorum, in quibus ante habitaverant patriarchae. Unde dicit Isaac ad Jacob: Non accipies uxorem a filiabus Chananaeorum (Gen. XXVIII, 1) ; et mittit eum in Mesopotamiam, ut ibi sibi conjugem reperiret. Numquid ei insidiati sunt domini sagittarum? Numquid ipse propter benedictionem uteri materni in toto orbe benedictus est, et non Dominus Jesus,", "candidate_score": 0.626582, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_28_30", "bdc_text": "ianuarii anni 1557 , cuius inicium , progressus et finis sit tibi bonisque omnibus felicissimus . De Laurentii Agricolę successibus certior reddi cupio . Plus is solus brevi tempore commodi fęcit quam mille Saxones .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_883", "psc_text": "γῆς; quod Latine significat bona radice exsultatione universae terrae: sensum quidem eumdem advertimus; quia divina in nobis Dei Patris dona laudantur, qui dedit nobis exsultationem bona radice fundatam, Deum videlicet Jesum, veram et fecundissimam 938 vitem, de qua sacramenta fluxere coelestia; in quibus est perpetua et diuturna laetitia, quod his abluatur omne peccatum, et conscientia interna mundetur: elocutionemque convenire cognoscimus; quia bene radicata exsultatione laetamur, qui exsultamus in Christo. Saeculi enim laetitia temporalis est, perpetua autem laetitia ejus qui gaudet in Domino. 5. (Vers. 4.) Mons Sion, latera aquilonis, civitas regis magni. Deus in gradibus ejus dignoscetur, cum suscipiet eam. Cur sit exsultatio universae terrae, evidenter expressit; quoniam Dominus Jesus Ecclesiam sibi ex peccatoribus congregavit. Itaque qui erant ante latera aquilonis, id est, socii et inhaerentes diabolo, cui dicitur: Exsurge, aquilo, ut veniat auster (Cant. IV, 16) ; facti sunt Christo fideles. Ipsi sunt enim de quibus dicitur: Qui confidunt", "candidate_score": 0.622095, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_26_28", "bdc_text": "Vale et saluta salutandos. 2 . ianuarii anni 1557 , cuius inicium , progressus et finis sit tibi bonisque omnibus felicissimus .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_329", "psc_text": "mundo. 79. Et tu, si justus es, transi a praesentibus ad ea quae futura sunt, et transibunt tibi praesentia. Coelum et terra transibunt; verba autem mea non praeteribunt (Matth. XXIV, 35) . Justo ergo omnia transeunt. Transit impius, similis vanitati est, et dies ejus sicut umbra praetereunt. Nec solum praetereunt justo praesentia; sed etiam cum ad ea quae sunt futura, intenderit, jam ista praetereunt. Vide quomodo justo praesentia praeteriere. Utique temporibus David prophetae Synagoga erat, Ecclesia ex gentibus non erat: et idem futuris quasi praesentibus dicit: Benedicite gentes Deum nostrum (Psal. LXV, 8) . Deinde supra ait: Ascendit Deus in jubilatione (Psal. XLVI, 6) . Transivit perfidiae ventura tempora, non aetate, sed mente; et resurrectionem Domini multo post saeculo futuram, pia fidei devotione celebravit dicens: Psallite Deo nostro, psallite; psallite Regi nostro, psallite (Ibid., 7) . Quasi interesset ipsis Christi et Ecclesiae nuptialis copulae sacramentis, ita tripudiat et gaudet. Causam", "candidate_score": 0.620456, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_28", "bdc_text": "ianuarii anni 1557 , cuius inicium , progressus et finis sit tibi bonisque omnibus felicissimus .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_638", "psc_text": "effusa est gratia spiritalis in quadam voce coelestium cataractarum: quia virtute magna Spiritus ferebatur, ut legimus in Actibus apostolorum (Act. II, 2): et ingressum renovati hominis ad altare: et Salvatoris ascensum: et sanctificationem propositi virginalis. Qui liber finitur in psalmo septuagesimo primo, quo regnum Christi pacificum toto orbe diffusum prophetico sermone annuntiatur, remissioque peccatorum; 883 ubi cum benedictionem Domini praemisisset, subtexuit: Et replebitur majestate ejus omnis terra: Fiat, fiat (Psal. LXXI, 19) . Tertius quoque liber finitur octuagesimo octavo psalmo; et ibi habet: Benedictus Dominus in aeternum: Fiat, fiat (Psal. LXXXVIII, 53) . Quartus liber finitur psalmo centesimo quinto, ubi habet: Benedictus dominus Deus Israel a saeculo et usque in saeculum; et dicet omnis populus: Fiat, fiat (Psal. CV, 48) . Quintus liber usque ad finem est; ubi pro hoc verbo Propheta dicit: Omnis spiritus laudet Dominum (Psal. CL, 6) . 38. Sed iterum forsitan te moveat, quomodo quinque libros", "candidate_score": 0.607498, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_30", "bdc_text": "Plus is solus brevi tempore commodi fęcit quam mille Saxones .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_693", "psc_text": "et usque in millia Manassen: eo quod crediturus esset in eum populus nationum, qui totum repleret orbem terrarum, crediturus esset postea etiam populus Judaeorum, ex oblivione conversus ad gratiam. Oblitus est enim salutem suam, qui tam sero converteretur ad Christum. Ideo Saul in millibus, David in decem millibus; quia durus in paucis, mansuetus in pluribus. 18. Neque tamen abnuo, si quis quasi ad Joseph dictum putat: Primogenitus tauri decus ejus (Deut. XXXIII, 17) ; et sic distinguendum putat, quia dedit et sanctis suis cornua: Exaltavit enim cornu populi sui (Psal. CXLVIII, 14) . Et Anna mater prophetae Samuel dicit: Exsultavit cor meum in Domino: et exaltatum est cornu meum in Deo meo (I Reg. II, 1) . Habuit utique et Joseph in Domino cornua spiritalia. Accipiatur itaque Joseph, dummodo in ipso figura sit Christi, cui dicitur: Joseph filius meus amplificatus, filius meus junior, ad me revertere (Gen. XLIX, 22) .", "candidate_score": 0.572005, "ce_score": null } ] }, { "rank": 13, "cf_id": "cf016", "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-virginibus", "max_score": 0.675848, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6_8", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-virginibus_window_111", "psc_text": "fiducia sit. Copiosum quippe in multiloquio peccatum. Homicidae dictum est: Peccasti, quiesce (Prov. X, 19) , ne peccaret amplius: sed virgini dicendum est: Quiesce, ne pecces. Conservabat enim Maria, ut legimus, omnia in corde suo quae de Filio dicebantur (Luc. II, 19): et tu cum legitur aliquid quo Christus aut venturus 177 annuntiatur, aut venisse ostenditur; noli fabulando obstrepere, sed mentem admove. An quidquam est indignius, quam oracula divina circumstrepi, ne audiantur, ne credantur, ne revelentur: circumsonare sacramenta confusis vocibus, ut impediatur oratio pro salute deprompta omnium? 12. Gentiles idolis suis reverentiam tacendo deferunt. Unde illud exemplum proditur: Alexandro sacrificante Macedonum rege, puerulum barbarum qui ei lumen accenderet, excepisse ignem brachio, atque adusto corpore, mansisse immobilem, nec dolorem prodidisse gemitu, nec tacito poenam indicasse fletu. Tanta in puero barbaro fuit disciplina reverentiae, ut natura vinceretur. Atque ille non deos, qui nulli erant, sed regem timebat. Quid enim timeret eos, quos", "candidate_score": 0.675848, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_13_15", "bdc_text": "sed pręter salutationem et quasdam perorationes alterius nomine ęditas nihil remisit . Ipse nunc grande us et natura pusillanimis ad exilium inhabilis est ; ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur .", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-virginibus_window_113", "psc_text": "excludat religio, instituat consuetudo naturam. Virginem mihi prius gravitas sua nuntiet, pudore obvio, gradu sobrio, vultu modesto; et praenuntia integritatis anteeant signa virtutis. Non satis probabilis virgo est quae requiritur, cum videtur. 14. Frequens sermo est, cum plurima ranarum murmura religiosae auribus plebis obstreperent, sacerdotem Dei praecepisse ut conticescerent, ac reverentiam sacrae deferrent orationi; tunc subito circumfusos strepitus quievisse. Silent igitur paludes, homines non silebunt? Et irrationabile animal per reverentiam recognoscit, quod per naturam ignorat: hominum tanta est immodestia, ut plerique deferre nesciant mentium religioni, quod deferunt aurium voluptati? CAPUT IV. Recitata Liberii exhortatione, sororis virtutes laudat Ambrosius, maxime vero jejunium illius, quod tamen ut tantisper remittat, alternisque exercitiis mentem colat, hortatur, adductis in eam rem exemplis elegantissimis. Praeterea ipsam ad preces frequentandas, orationem Dominicam et psalmos noctu etiam repetendos, recitandumque antelucanis horis symbolum urget. 15. Haec tecum sanctae memoriae Liberius: quae apud alios majora veris, apud te 178 minora", "candidate_score": 0.630756, "ce_score": null } ] }, { "rank": 14, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1", "max_score": 0.675532, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3087_sent_10_12", "bdc_text": "Philippi Melanchthonis ad vos data epistola novi quippiam adferet , nisi fuco sit obducta . Atqui utinam vir is sibi animum semel adsumat viriliterque agat . Ego illi sepicule , quam potui fidelissime , scripsi ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_597", "psc_text": "ipsius, quam scripsit ad suos, quia non tota in nostras manus uenerat, sed prior parua pars eius, quanta potui celeritate et ueritate respondi. etiam ipsa epistula est ad nostros, sed ideo inter libros habetur, quia ceteri duo in eadem causa libri sunt. postea quippe inuenimus totam eique tanta diligentia respondi, quanta Fausto Manicheo, uerba scilicet eius sub eius nomine prius ponens particulatim et sub meo per singula responsionem meam. sed prius, quod scripseram, antequam totam reperiremus, peruenit ad Petilianum, et iratus respondere conatus est in me potius dicens. quidquid eum libuit, in causa uero omnino deficiens. quod cum possit conlatis utriusque nostrum scriptis facillime aduerti, tamen propter tardiores hoc ipse respondendo demonstrare curaui. sic est additus eidem operi nostro liber tertius. 1 num. om. BFPQ, XXV v 2 petaliani P2, peciliani R 3 finerem P1 trinitatae C 5 scripsit] s. ecclesiam Va, ecclesiam scripsit O, fidem scripsit Q2 quam om.", "candidate_score": 0.675532, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_10_12", "bdc_text": "Philippi Melanchthonis ad vos data epistola novi quippiam adferet , nisi fuco sit obducta . Atqui utinam vir is sibi animum semel adsumat viriliterque agat . Ego illi sepicule , quam potui fidelissime , scripsi ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_598", "psc_text": "utriusque nostrum scriptis facillime aduerti, tamen propter tardiores hoc ipse respondendo demonstrare curaui. sic est additus eidem operi nostro liber tertius. 1 num. om. BFPQ, XXV v 2 petaliani P2, peciliani R 3 finerem P1 trinitatae C 5 scripsit] s. ecclesiam Va, ecclesiam scripsit O, fidem scripsit Q2 quam om. Ql differe Cl 6 scribsi HM, scripsit FSl 7 #epistulae (a ras.) C quam] que H quia] qua CP-D1 toto 81 8 manus nostras B pars eius parua a 9 caeleritate D, caeritatae C1 et ueritate om. P ueritatae C ipsa E 10 libro Ql 11 eiquae D'Ml 12 tanta ex et ante corr. 02 quanto C1G1M1 fausta E manicheo M 13 scilicit Cl, cilicet El pro eius om. B alt. eius DE1R, eius C, ipsius cet. v ponensJ nomine F 14 meo (me m. 2 in ras.) D 15 scribseram M repperiremus 01DEFGMPRS, repperimus H 17 eum] ei* D2,", "candidate_score": 0.64472, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_10", "bdc_text": "Philippi Melanchthonis ad vos data epistola novi quippiam adferet , nisi fuco sit obducta .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_728", "psc_text": "scripsi. a CAPVT LXXXVII. CONTRA DVAS EPISTVLAS PELAGIANORVM LIBRI QVATTVOR. § 1 Secuntur libri quattuor, quos contra duas epistulas Pelagianorum ad episcopum Romanae ecclesiae Bonifatium scripsi, quia, cum in manus eius uenissent, ipse mihi eas miserat inueniens in illis calumniose interpositum nomen meum. § 2 Hoc opus sic incipit: Noueram te quidem fama celeberrima praedicante. CAPVT LXXXVIII. CONTR;A IVLIANVM LIBRI SEX. § 1 Interea libri quattuor Iuliani Pelagiani, quos supra commemoraui, . uenerunt etiam in manus nostras, in quibus comperi illa, quae ex eis decerpserat, qui ea comiti Valerio miserat, non omnia eo modo, quo a Iuliano dicta sunt, ad eundem comitem scripta, sed nonnulla eorum aliquantum inmutata. scripsi ergo sex libros aduersus illos quattuor, sed meorum duo primi testimoniis sanctorum, qui fidem catholicam post 12 Retract. II, 79, 1 17 Aug. op. inperf. c. Iul. IIII, 5 1 num. om. BFPQ, LXI v 2 (4) epistulas HMP, aepistulas D,", "candidate_score": 0.624155, "ce_score": null } ] }, { "rank": 15, "cf_id": "cf020", "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", "max_score": 0.674815, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6_8", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3064", "psc_text": "silentium resolvendum, cum utique ipsam scribendi causam tam honestam viderem esse, tam sanctam, ut peccare me crederem, si tacerem: illud 1096 mecum Scripturae reputans: Tempus tacendi, et tempus loquendi (Eccl. 3. 7) . Et iterum: Ne retineas verbum in tempore salutis (Eccli. 4. 28) . Et illud B. Petri: Parati semper ad satifactionem omni poscenti vos rationem (1. Petr. 3. 15) . 2. Petis namque, et sollicite ac violenter petis, ut tibi certam ex Scripturis sanctis praefiniamus regulam, ad quam ordines cursum vitae tuae, ut cognita Domini voluntate, inter honores saeculi et divitiarum illecebras morum magis diligas supellectilem, atque ut possis in conjugio constituta, non solum conjugi placere, sed etiam ei qui ipsum indulsit conjugium. Cui tam sanctae petitioni, tamque pio desiderio, non satisfacere: quid aliud est, quam profectum alterius non amare? Parebo igitur precibus tuis, teque paratam ad implendam Domini voluntatem, ipsius nitar incitare sententiis. Idem est enim verus", "candidate_score": 0.674815, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5_7", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1183", "psc_text": "Nihil enim impudentius arrogantia rusticorum, qui garrulitatem auctoritatem putant; et parati semper ad lites, in subjectum sibi gregem tumidis sermonibus tonant. Avaritiam in Sacerdote vitandam, et Samuel docet: nihil coram populo eripuisse se cuiquam probans (1. Reg. 12): et Apostolorum paupertas, qui refrigeria sumptuum a fratribus accipiebant, et praeter victum atque vestitum nihil se aliud nec habere, nec velle gloriabantur. Quam ad Timotheum avaritiam, 424 ad Titum turpis lucri cupiditatem apertissime notat (Tit. 1). Domum suam bene regentem. Non ut opes augeat, non ut regias paret epulas, non ut caelatas patinas struat, non ut Phasides aves lentis vaporibus coquat, qui ad ossa perveniant et superficiem carnis non dissolvant artifici temperamento: sed ut quod populo praecepturus est, prius a domesticis exigat. Filios habentem subditos, cum omni castitate; ne scilicet imitentur filios Eli, qui in vestibulo Templi cum mulieribus dormiebant; et religionem praedam putantes, quidquid optimum in hostiis erat, in suas delicias", "candidate_score": 0.669845, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_15_17", "bdc_text": "ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur . Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est . Ego etsi constitutionibus nostris fultus possem istas puerorum insanias impedire , attamen vitę meę nolo maiorem inquietudinem imponere , sed patri nostro hec atque alia incommoda lubens committo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1412", "psc_text": "arbitreris me objurgantis animo scribere, non timentis: cujus votum est, te nescire quae metuo. Tenera res in feminis fama pudicitiae est: et quasi flos pulcherrimus cito ad levem marcescit auram, levique flatu corrumpitur, maxime ubi et aetas consentit ad vitium, et maritalis deest auctoritas, cujus umbra tutamen uxoris est. Quid facit vidua inter familiae multitudinem? inter ministrorum greges? quos nolo contemnat ut famulos, sed ut viros erubescat. Certe si ambitiosa domus haec officia flagitat, praeficiat his senem honestis moribus, cujus honor dominae dignitas sit. Scio multas, clausis ad publicum foribus, non caruisse infamia servulorum, quos suspectos faciebat, aut cultus immoderatus, aut crassi corporis nitor, aut aetas apta libidini, aut ex conscientia amoris occulti, securus animi tumor; qui etiam bene dissimulatus, frequenter erumpit in publicum, et conservos quasi servos despicit. Hoc ex abundantia dictum sit, ut omni diligentia custodias cor tuum, et caveas quicquid de te fingi potest. 9. Non ambulet", "candidate_score": 0.667663, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_4_6", "bdc_text": "ianuarii deo volente eo iter arrepturus . Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3092", "psc_text": "nequam (Eccli. 28. 28) . Unde et beatus David, diversas 1105 innocentiae species justitiaeque dinumerans, de hac quoque virtute non tacuit, dicendo: Et opprobrium non accepit adversus proximos suos (Psal. 14. 4) : propterea quod ipse non solum adversatur, sed etiam persequitur detrahentem. Ait enim: Detrahentem secreto proximo suo hunc persequar (Psal. 100. 5) . Est sane tale hoc vitium, quod vel in primis extingui debeat, et ab eis qui se sancte instituere volunt, prorsus excludi. Nihil enim tam inquietat animum, nihil est quod ita mobilem mentem ac levem faciat, quam facile totum credere, et obtrectatorum verba, temerario mentis assensu sequi. Hinc enim crebrae dissensiones, hinc odia injusta nascuntur. Hoc est quod saepe de amicissimis etiam inimicos facit, dum concordes quidem, sed credulas animas, maliloqua lingua dissociat. At contra, magna quies animi, magnaque est morum gravitas, non temere de quoquam sinistri aliquid audire. Beatusque est qui ita se contra hoc", "candidate_score": 0.663375, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_15_17", "bdc_text": "ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur . Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est . Ego etsi constitutionibus nostris fultus possem istas puerorum insanias impedire , attamen vitę meę nolo maiorem inquietudinem imponere , sed patri nostro hec atque alia incommoda lubens committo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2654", "psc_text": "contra tineas vestium sericarum. Illi erant moderata jejunia, carnium abstinentia, vini odor magis, quam gustus, propter stomachum et frequentes infirmitates (1. Tim. 5). Raro procedebat ad publicum, et maxime nobilium matronarum vitabat domos, ne cogeretur videre quod contempserat. Apostolorum et Martyrum basilicas 954 secretis celebrans orationibus, et quae populorum frequentiam declinarent. Matri in tantum obediens, ut interdum faceret, quod nolebat. Nam cum illa suum negligeret sanguinem, et absque filiis et nepotibus, vellet in fratris liberos universa conferre: ista pauperes eligebat, et tamen matri contraire non poterat: monilia, et quidquid supellectilis fuit, divitibus peritura concedens, magisque volens pecuniam perdere, quam parentis animum contristare. 5. Nulla eo tempore nobilium feminarum noverat Romae propositum Monachorum, nec audebat propter rei novitatem, ignominiosum, ut tunc putabatur, et vile in populis nomen assumere. Haec ab Alexandrinis Sacerdotibus, Papaque Athanasio, et postea Petro, qui persecutionem Arianae haereseos declinantes, quasi ad tutissimum communionis suae portum Romam confugerant, vitam", "candidate_score": 0.661448, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_15_17", "bdc_text": "ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur . Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est . Ego etsi constitutionibus nostris fultus possem istas puerorum insanias impedire , attamen vitę meę nolo maiorem inquietudinem imponere , sed patri nostro hec atque alia incommoda lubens committo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2174", "psc_text": "tanta ad lumen lucernulae facilitate profusa, ut notariorum manus lingua praecurreret; et signa ac furta verborum volubilitas sermonum obrueret. Quod idcirco dixi, ut qui non ignoscit ingenio, ignoscat vel tempori. EPISTOLA CXVIII. AD JULIANUM. Julianum quemdam praedivitem, qui intra paucos dies amiserat duas filias et uxorem, atque incursantibus barbaris, bonam possessionum partem: comparatione Job consolatur, et exemplo Pammachii, Paulinique adhortatur ad perfectam vitam, hoc est, absolutum mundi contemptum, videlicet huc vocante etiam ipsa fortuna. 1. Filius meus, frater tuus, Ausonius in ipso jam profectionis articulo, cum mihi praesentiam sul tarde dedisset: et cito abstulisset, atque in puncto temporis, salve pariter valeque dixisset: vacuum se redire arbitratus est, nisi mearum aliquid ad te nugarum, tumultuario sermone portaret. Jam demisso synthemate equus publicus sternebatur, et nobilem juvenem punicea indutum tunica baltheus ambiebat, et tamen ille apposito notario cogebat loqui, quae velociter edita, velox consequeretur manus, et linguae celeritatem prenderent signa verborum. Itaque", "candidate_score": 0.66076, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_15_17", "bdc_text": "ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur . Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est . Ego etsi constitutionibus nostris fultus possem istas puerorum insanias impedire , attamen vitę meę nolo maiorem inquietudinem imponere , sed patri nostro hec atque alia incommoda lubens committo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_532", "psc_text": "aliud suspicabatur. 196 Pene certe triennium cum eis vixi. Multa me virginum crebro turba circumdedit. Divinos Libros, ut potui, nonnullis saepe disserui. Lectio assiduitatem, assiduitas familiaritatem, familiaritas fiduciam fecerat. Dicant, quid unquam in me aliter senserint, quam Christianum decebat? Pecuniam cujusquam accepi? munera vel parva, vel magna non sprevi? in manu mea aes alicujus insonuit? obliquus sermo, oculus petulans fuit? Nihil mihi aliud objicitur nisi sexus mens, et hoc nunquam objicitur, nisi quum Jerosolymam Paula proficiscitur. Esto, crediderunt mentienti: cur non credunt neganti? Idem est homo ipse qui fuerat: fatetur insontem, qui dudum noxium loquebatur, et certe veritatem magis exprimunt tormenta quam risus: nisi quod facilius creditur quod aut fictum, libenter auditur, aut non fictum, ut fingatur, impellitur. 3. Antequam domum sanctae Paulae nossem, totius in me urbis studia consonabant. Omnium pene judicio dignus summo Sacerdotio decernebar. Beatae memoriae Damasus, meus sermo erat. Dicebar sanctus: dicebar humilis et disertus. Nunquid", "candidate_score": 0.660211, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_15_17", "bdc_text": "ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur . Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est . Ego etsi constitutionibus nostris fultus possem istas puerorum insanias impedire , attamen vitę meę nolo maiorem inquietudinem imponere , sed patri nostro hec atque alia incommoda lubens committo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1421", "psc_text": "oblita, in priora te extendas: habens tui ordinis quas sequaris, Judith de Hebraea historia, et Annam filiam Phanuelis de Evangelii claritate [al. caritate ], quae diebus et noctibus versabantur in Templo, et orationibus atque jejuniis thesaurum pudicitiae conservabant. Unde et altera in typo Ecclesiae, diabolum capite truncavit; altera Salvatorem mundi prima suscepit, sacramentorum conscia futurorum. Illud in calce sermonis quaeso, ut brevitatem libelli, non de inopia eloquii, vel de materiae sterilitate, sed de pudoris magnitudine aestimes accidisse; dum vereor ignotis me diu ingerere auribus, et occultum legentium judicium pertimesco. EPISTOLA LXXX. Sive PRAEFATIO RUFFINI In Libros ΠΕΡΙ ΑΡΚΩΝ ORIGENIS. Ruffinus ut Origenem veluti ab adscriptis erroribus expurgatum, cunctis legendum obtrudat, Hieronymum suae sententiae socium laudat, et Origenianarum opinionum fautorem mentitur: quae res maximum inter utrumque dissidium peperit. 1. « Scio quam plurimos fratrum scientiae scripturarum desiderio provocatos, poposcisse ab aliquantis eruditis viris, et Graecarum litterarum peritis, ut Origenem Romanum facerent,", "candidate_score": 0.657276, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_15_17", "bdc_text": "ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur . Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est . Ego etsi constitutionibus nostris fultus possem istas puerorum insanias impedire , attamen vitę meę nolo maiorem inquietudinem imponere , sed patri nostro hec atque alia incommoda lubens committo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1891", "psc_text": "est viro Toxotio, qui Aeneae et Juliorum altissimum sanguinem trahit. Unde etiam filia ejus Christi Virgo Eustochium, Julia nuncupatur; et ipse Julius a magno demissum nomen Iulo. (AENEID. 1). Et haec dicimus, non quod habentibus grandia sint, sed quo contemnentibus, mirabilia. Saeculi homines suscipiunt [al. suscipiunt ] eos, qui his pollent privilegiis. Nos laudamus, qui pro Salvatore ista despexerint: et mirum in modum quos habentes parvipendimus, si habere noluerint praedicamus. His inquam orta majoribus, et foecunditate, ac pudicitia probata: primum viro, deinde propinquis, et totius urbis testimonio, 693 quum quinque liberos edidisset, Blaesillam, super cujus morte eam Romae consolatus sum, Paulinam, quae sanctum et admirabilem virum, et propositi et rerum suarum Pammachium reliquit haeredem, ad quem super obitu ejus parvulum libellum edidimus; Eustochium, quae nunc in sanctis Locis virginitatis et Ecclesiae monile pretiosum est; Ruffinam, quae immaturo funere pium matris animum consternavit; et Toxotium, post quem parere desiit, ut intelligeres", "candidate_score": 0.65715, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_15_17", "bdc_text": "ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur . Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est . Ego etsi constitutionibus nostris fultus possem istas puerorum insanias impedire , attamen vitę meę nolo maiorem inquietudinem imponere , sed patri nostro hec atque alia incommoda lubens committo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2542", "psc_text": "ad aves, quae non serunt, neque metunt, et Pater tuus coelestis pascit illas. Quantae virgines et 912 viduae absque ulla sorde rumoris, suam substantiolam gubernarunt? 15. Cave ne jungaris adolescentulis: ne his adhaereas, propter quas Apostolus concedit secunda matrimonia, et sustineas in media tranquillitate naufragium. Si Timotheo dicitur: Adolescentiores viduas devita: Et iterum: Ama anus, ut matres: adolescentulas, ut sorores cum omni castitate; quare tu me commonentem non audias? Fuge personas, in quibus potest malae conversationis esse suspicio, nec paratum habeas illud e trivio: Sufficit mihi conscientia mea: non curo quid de me loquantur homines. Et certe Apostolus providebat bona, non tantum coram Deo, sed etiam coram hominibus (Rom. 12), ne per illum nomen Dei blasphemaretur in gentibus (Ibid. 2. 24). Habebat utique potestatem sororem mulierem circumducendi, sed nolebat se judicari ab infideli conscientia. Et cum posset de Evangelio vivere, diebus ac noctibus laborabat manibus suis, ne quem gravaret credentium.", "candidate_score": 0.655947, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_18_20", "bdc_text": "Propter sanctum Zvinglianismum veritatem ipsam potius dixerim , plus patior quam mirias aliqua Lutheranorum ; in me nihil desyderaretur , dummodo in verba quorundam , qui ne sibi ipsis quidem constant , iurarem . Verum , qui me in potimo proposito consenescere voluit , in eo me ad ultimum spirans halitum et ultra conservabit .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_696", "psc_text": "de omnibus intelligendum est, ut impleatur illud quod scriptum est: « Omnis qui sanctificat semetipsum, inter beatos numerabitur. Beati enim mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt » (Matth. 5. 8). 8. Cum haec ita se habeant, dilectissime, custodi animam tuam, et desine contra [al. circa ] nos murmurare. Dicit enim Scriptura divina: « Nolite murmurare adinvicem, sicut quidam murmuraverunt, et a serpentibus perierunt » (1. Cor. 10. 9. et 10): magis acquiesce veritati, et dilige nos diligentes te, et veritatem. Deus autem pacis praestet nobis juxta suam clementiam, ut conteratur Satanas sub pedibus Christianorum, et abjiciatur omnis occasio perversa, ne scindatur in nobis vinculum caritatis et pacis, et rectae fidei praedicatio. 9. Notanda historiola. -- Praeterea audivi quosdam murmurare contra me, quia quando simul pergebamus ad sanctum locum qui vocatur Bethel, ut ibi Collectam tecum ex more ecclesiastico facerem, et venissem ad villam quae dicitur Anablatha, vidissemque ibi praeteriens lucernam", "candidate_score": 0.655721, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_15_17", "bdc_text": "ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur . Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est . Ego etsi constitutionibus nostris fultus possem istas puerorum insanias impedire , attamen vitę meę nolo maiorem inquietudinem imponere , sed patri nostro hec atque alia incommoda lubens committo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_780", "psc_text": "6). 3. Quando honorandi parentes. --Facessat invidia, quam nomini Christiano maledicorum semper genuinus infigit: ut, dum probra metuunt, ad virtutes non provocentur. Exceptis epistolis, ignoramus alterutrum. SOLAQUE causa pietatis est, ubi carnis nulla notitia est. Honora patrem tuum; sed si te a vero Patre non separat. TAMDIU SCITO sanguinis copulam, quamdiu ille suum noverit Creatorem. Alioqui David tibi protinus canet: « Audi filia, et vide, et inclina aurem tuam, et obliviscere populum et domum patris tui: et concupiscet rex decorem tuum, quoniam ipse est Dominus tuus » (Ps. 44. 11). Grande praemium parentis obliti: Concupiscet rex decorem tuum. Quia audisti, quia vidisti, quia inclinasti aurem tuam; et populi tui, domusque patris tui oblita es, idcirco concupiscet rex decorem tuum, et dicet tibi: Tota pulchra es amica mea, et macula non est in te (Cant. 4. 7) . Quid pulchrius anima, quae Dei filia nuncupatur, et nullos extrinsecus quaerit ornatus? [Mss.", "candidate_score": 0.655447, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_10_12", "bdc_text": "Philippi Melanchthonis ad vos data epistola novi quippiam adferet , nisi fuco sit obducta . Atqui utinam vir is sibi animum semel adsumat viriliterque agat . Ego illi sepicule , quam potui fidelissime , scripsi ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2000", "psc_text": "corporis, non vigore animi tamen, in area dominica fructuoso labore desudans; ecce adsum [al. sum ], si quid perperam dixi, fortius fige pedem. Non mihi esse debet molestum pondus aetatis tuae, dummodo conteratur palea culpae meae. 5. « Proinde illud quod in extremo epistolae tuae posuisti, cum magni desiderii suspirio vel lego, vel recolo. Utinam, inquis, 732 mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. Ego autem dico, utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores. Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit", "candidate_score": 0.644233, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_10_12", "bdc_text": "Philippi Melanchthonis ad vos data epistola novi quippiam adferet , nisi fuco sit obducta . Atqui utinam vir is sibi animum semel adsumat viriliterque agat . Ego illi sepicule , quam potui fidelissime , scripsi ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_843", "psc_text": "non dicam nulla, certe non magna culpa, meus error veritati favet: si recte in te veritas potest favere mendacio. 5. Multa alia cum sincerissimo corde tuo loqui cuperem, et de Christiano studio conferre: sed huic desiderio meo nulla epistola satis est. Uberius idipsum possum per fratrem Profuturum, quem miscendum et alendum dulcibus atque utilibus sermocinationibus tuis misisse me gaudeo. Et tamen quantum vellem, nec ipse (quod ejus pace dixerim) forsitan capit, quanquam in nihilo me illi praetulerim. Ego enim me fateor tui capaciorem; sed ipsum video fieri pleniorem, quo me sine dubitatione antecellit, et postea quam redierit, quod Domino adjuvante prosperato fiat cursu, cum ejus pectoris abs te cumulati particeps fuero: non est impleturus, quod in me adhuc vacuum erit, atque avidum sensuum tuorum. Ita fiet, ut et ego etiam tunc egentior sim, ille copiosior. Sane idem frater aliqua scripta nostra fert secum, quibus legendis, si dignationem adhibueris, etiam sinceram", "candidate_score": 0.643213, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_10_12", "bdc_text": "Philippi Melanchthonis ad vos data epistola novi quippiam adferet , nisi fuco sit obducta . Atqui utinam vir is sibi animum semel adsumat viriliterque agat . Ego illi sepicule , quam potui fidelissime , scripsi ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_977", "psc_text": "dicam Catholicorum, sed haereticorum, sive Gentilium unquam recepit, pium sit quod locutus es. Sin autem tantum nefas nunquam audivit Christi Ecclesia: et per tuum primum os, ipse se montem interpretatus est, qui dixerat: « Ero similis Altissimo; » age poenitentiam, in sacco versare et cinere: et tantum scelus jugibus absterge lacrymis: si tamen [al. tandem ] tibi dimittatur haec impietas; et juxta errorem Origenis tunc veniam consequaris, quando consecuturus est et diabolus, qui nunquam plus quam per os tuum deprehenditur blasphemasse. Meam injuriam patienter tuli. Impietatem contra Deum ferre non potui. Unde et visus sum mordacius in extremo quam postepistolae scribere, quam promiseram: quam priorem poenitentiam, qua a me veniam deprecatus es, iterum commisisse unde agas poenitentiam, stolidissimum sit. Tribuat tibi Christus, ut audias, et taceas: ut intelligas, et sic loquaris. EPISTOLA LXII AD TRANQUILLINUM. Tranquillinum amicum docet, quatenus amplectendus, ac legendus Origenes sit. 1. Majora spiritus vincula esse quam", "candidate_score": 0.642764, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_10_12", "bdc_text": "Philippi Melanchthonis ad vos data epistola novi quippiam adferet , nisi fuco sit obducta . Atqui utinam vir is sibi animum semel adsumat viriliterque agat . Ego illi sepicule , quam potui fidelissime , scripsi ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_844", "psc_text": "prosperato fiat cursu, cum ejus pectoris abs te cumulati particeps fuero: non est impleturus, quod in me adhuc vacuum erit, atque avidum sensuum tuorum. Ita fiet, ut et ego etiam tunc egentior sim, ille copiosior. Sane idem frater aliqua scripta nostra fert secum, quibus legendis, si dignationem adhibueris, etiam sinceram fraternamque severitatem adhibeas, quaeso. Non enim aliter intelligo quod scriptum est » : Emendabit me justus in misericordia, et arguet me: oleum autem peccatoris non impinguet caput meum (Ps. 140. 5) ; nisi quia magis amat objurgator sanans, quam adulator ungens caput. EGO AUTEM difficillime bonus judex lego quod scripserim; sed aut timidior recto, aut cupidior. Video etiam interdum vitia mea; sed ea malo audire a melioribus: ne cum me recte fortasse reprehendero, rursus mihi blandiar: et meticulosam mihi videar in me potius, quam justam tulisse sententiam. » 305 EPISTOLA LVII. AD PAMMACHIUM. De optimo genere interpretandi. Cum, quod Epiphanii", "candidate_score": 0.642464, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_11_13", "bdc_text": "Atqui utinam vir is sibi animum semel adsumat viriliterque agat . Ego illi sepicule , quam potui fidelissime , scripsi ; sed pręter salutationem et quasdam perorationes alterius nomine ęditas nihil remisit .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_478", "psc_text": "animos arguebat: sed cum interiori se mente dejecerat, inter ancillarum virginum [In aliis libris vilium pro virginum, quod et Gravius statuit] cultum dominamque nihil medium, nisi quod in eo facilius dignoscebatur, quod neglectius incedebat. Vacillabant aegrotatione gressus, et pallentem ac trementem faciem, vix collum tenue sustinebat, et tamen aut Prophetam, aut Evangelium semper in manibus tenebat. Lacrymis ora complentur, singultus occupat vocem: et haerentem linguam, viscera commota non laxant. Cum sanctum corpusculum febrium ardor excoqueret, et semianimis [al. semianime ] lectulum vallaret circulus propinquorum, haec extrema [al. in extremo ] verba mandabat: Orate Dominum Jesum, ut mihi ignoscat, quia implere non potui quod volebam. Secura esto, mi Blaesilla, sentiens omni tempore vestimenta tua candida. Candor vestium, sempiternae virginitatis est puritas. Confidimus probare vera esse quae dicimus: NUNQUAM EST sera conversio. Vox haec primum dedicata est in latrone: « Amen dico tibi, hodie mecum eris in Paradiso » (Luc. 23. 43).", "candidate_score": 0.637619, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_16", "bdc_text": "Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2179", "psc_text": "prosecutus es. Perdidit ille simul omnes divitias, et succedentibus sibi malorum nuntiis ad singulas plagas feriebatur immobilis, complens in se illud de Sapiente praeconium. Si fractus illabatur orbis: Impavidum ferient ruinae (Horatius lib. 3. Od. 2) . Tibi major pars derelicta substantae, ut tantum tenteris, quantum ferre potes. Necdum enim ad eum pervenisti gradum, ut totis adversum te cuneis dimicetur. 3. Dives quondam dominus, et ditior pater, subito orbus et nudus est. Cumque in omnibus his quae contigerant ei, non peccasset coram Domino, nec quidquam locutus esset insipiens: exultans Dominus in victoria famuli sui, et illius patientiam suum ducens triumphum, dixit ad diabolum: Animadvertisti famulum meum Job: quia non est quisquam ei similis super terram? Homo innocens, verus [al. verax] Dei cultor, abstinens se ab omni malo, et adhuc perseverans in innocentia (Job 2. 3) . Pulchre addidit: Et adhuc perseverans in innocentia; quia difficile est pressam malis innocentiam, non", "candidate_score": 0.635867, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_11_13", "bdc_text": "Atqui utinam vir is sibi animum semel adsumat viriliterque agat . Ego illi sepicule , quam potui fidelissime , scripsi ; sed pręter salutationem et quasdam perorationes alterius nomine ęditas nihil remisit .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2000", "psc_text": "corporis, non vigore animi tamen, in area dominica fructuoso labore desudans; ecce adsum [al. sum ], si quid perperam dixi, fortius fige pedem. Non mihi esse debet molestum pondus aetatis tuae, dummodo conteratur palea culpae meae. 5. « Proinde illud quod in extremo epistolae tuae posuisti, cum magni desiderii suspirio vel lego, vel recolo. Utinam, inquis, 732 mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. Ego autem dico, utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores. Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit", "candidate_score": 0.635586, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_14_16", "bdc_text": "Ipse nunc grande us et natura pusillanimis ad exilium inhabilis est ; ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur . Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2179", "psc_text": "prosecutus es. Perdidit ille simul omnes divitias, et succedentibus sibi malorum nuntiis ad singulas plagas feriebatur immobilis, complens in se illud de Sapiente praeconium. Si fractus illabatur orbis: Impavidum ferient ruinae (Horatius lib. 3. Od. 2) . Tibi major pars derelicta substantae, ut tantum tenteris, quantum ferre potes. Necdum enim ad eum pervenisti gradum, ut totis adversum te cuneis dimicetur. 3. Dives quondam dominus, et ditior pater, subito orbus et nudus est. Cumque in omnibus his quae contigerant ei, non peccasset coram Domino, nec quidquam locutus esset insipiens: exultans Dominus in victoria famuli sui, et illius patientiam suum ducens triumphum, dixit ad diabolum: Animadvertisti famulum meum Job: quia non est quisquam ei similis super terram? Homo innocens, verus [al. verax] Dei cultor, abstinens se ab omni malo, et adhuc perseverans in innocentia (Job 2. 3) . Pulchre addidit: Et adhuc perseverans in innocentia; quia difficile est pressam malis innocentiam, non", "candidate_score": 0.634937, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_27_29", "bdc_text": "2 . ianuarii anni 1557 , cuius inicium , progressus et finis sit tibi bonisque omnibus felicissimus . De Laurentii Agricolę successibus certior reddi cupio .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1543", "psc_text": "participes sumus, sanctae solemnitatis suscipiamus adventum, et imminentia festa totius nobiscum orbis festivitate celebremus: clamante uno de sapientibus: Veni, comede in laetitia panem tuum, et bibe in corde bono vinum tuum, quoniam complacuerunt Deo opera tua (Eccl. 9. 7) . Qui enim bonorum operum sunt, et lacte infantiae derelicto, solidioris cibi alimenta suscipiunt, divinos sensus altius intuentur, et saturati spirituali cibo, laudatorem et testem vitae suae habent Deum; et ad istiusmodi convivas Ecclesiastes 562 loquitur: Omni tempore sint vestimenta tua candida, et oleum de capite tuo non deficiat (Eccles. 9) . Ut virtutum veste circumdati, splendorem solis imitemur, et quotidiana lectione sanctarum Scripturarum quisque infundat oleum sensui suo, et paret mentis lucernam quae, juxta praeceptum Evangelii, luceat omnibus qui in domo sunt (Matth. 5) . 2. Igitur convivas tales, et qui sic passionis dominicae festa concelebrant, aemulantes, cum sancto dicamus: Laudabo Dominum in vita mea, psallam Deo meo, quamdiu sum", "candidate_score": 0.628837, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3093", "psc_text": "sequi. Hinc enim crebrae dissensiones, hinc odia injusta nascuntur. Hoc est quod saepe de amicissimis etiam inimicos facit, dum concordes quidem, sed credulas animas, maliloqua lingua dissociat. At contra, magna quies animi, magnaque est morum gravitas, non temere de quoquam sinistri aliquid audire. Beatusque est qui ita se contra hoc vitium armavit, ut apud eum detrahere nemo audeat. Quod si haec in nobis esset diligentia, ne passim obtrectatoribus crederemus, jam omnes detrahere timerent: ne non tam alios, quam seipsos viles detrahendo facerent. Sed hoc ideo malum celebre est, idcirco in multis fervet hoc vitium, quia pene ab omnibus libenter auditur. 17. Adulatorum quoque assentationes, et noxia blandimenta fallaciae, velut quasdam pestes animae fuge. Nihil est quod tam facile corrumpat mentes hominum, nihil quod tam dulci et molli vulnere animum feriat. Unde et quidam sapiens ait: Verba adulatorum mollia, feriunt autem interiora ventris (Prov. 26. 22) . Et Dominus loquitur per", "candidate_score": 0.628659, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_9", "bdc_text": "Mihi videtur negotium verę religionis nihil egere pace impiorum neque ea de causa nobis quicquam paciscendum esse , modo politica pax sit firma .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1436", "psc_text": "inquit, ex vobis est, cum omnibus hominibus pacem habentes (Rom. 12. 18) . Et propheta. Pax, pax. Et ubi est pax? (Jer. 4. 10. juxt. LXX) . Nihil enim grande est, pacem voce praetendere, et opere destruere. Aliud niti, aliud demonstrare: verbis sonare concordiam: re exigere servitutem. Volumus et nos pacem; et non solum volumus: sed et rogamus. Sed pacem Christi, pacem veram, pacem sine inimicitiis, pacem in qua non sit bellum involutum; pacem quae non ut adversarios subjiciat, sed ut amicos jungat. Quid dominationem pacem vocamus; et non reddimus unicuique rei vocabulum suum? Ubi odium est. appellentur inimicitiae: ubi caritas, ibi tantummodo pax vocetur. Nos nec Ecclesiam scindimus, neque a patrum communione dividimur: sed ab ipsis, ut ita dicam, incunabulis catholico sumus lacte nutriti. Nemo namque magis Ecclesiasticus est, quam qui nunquam haereticus fuit. Sed ignoramus absque caritate 514 pacem, sine pace communionem. Legimus quoque in Evangelio: Si offers", "candidate_score": 0.621, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_10", "bdc_text": "Philippi Melanchthonis ad vos data epistola novi quippiam adferet , nisi fuco sit obducta .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1429", "psc_text": "est fletus et stridor dentium (Matth. 8. 12) ; et ubi ignis eorum non extinguetur, et vermis eorum non morietur (Marc. 9. 43) , ne quis addat aliquid huic scripturae, ne auferat, ne inferat, ne immutet; sed conferat cum exemplaribus, unde scripserit, et emendet ad litteram, et distinguat, 511 et inemendatum vel non distinctum codicem non habeat; ne sensuum difficultas, si distinctus codex non sit, majores obscuritates legentibus generet. » EPISTOLA LXXXI. AD RUFFINUM. Cum obliquis Ruffini laudibus in suspicionem traheretur haeresis Origenianae, incitantibus etiam amicis, respondet superiori epistolae, qua eum monet, ne se posthac simili modo laudet. 1. Diu te Romae moratum sermo proprius indicavit. Nec dubito spiritalium parentum ad patriam revocatum desiderio, quem matris luctus ire prohibebat, ne magis coram doleres, quod absens vix ferre poteras. Quod quereris, stomacho suo unumquemque servire, et nostro non acquiescere judicio, conscientiae nostrae testis est Dominus, post reconciliatas amicitias nullum intercessisse rancorem,", "candidate_score": 0.614933, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_18", "bdc_text": "Propter sanctum Zvinglianismum veritatem ipsam potius dixerim , plus patior quam mirias aliqua Lutheranorum ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3097", "psc_text": "maledicentibus benedicere. Misericordes, inquit, modesti, humiles, non reddentes malum pro malo, neque maledictum pro maledicto, sed e contrario benedicentes (1. Petr. 3. 9) . 19. Mentiri vero atque jurare, lingua tua prorsus ignoret, tantusque in te sit veri amor, ut quidquid dixeris, juratum putes. De quo Salvator ad discipulos ait: Ego autem dico vobis, non jurare omnino. Et paulo post: Sit autem sermo vester, est, est: non, non: Quod autem his abundantius est, a malo est (Matth. 5. 34. 37) . In omni igitur actu atque verbo, quieta mens et placida servetur: semperque cogitationi tuae Dei praesentia occurrat: sit humilis animus, ac mitis, et adversus sola vitia erectus. Nunquam illum aut superbia extollat, aut avaritia inflectat, aut ira praecipitet. Nihil enim quietius, nihil purius, nihil denique pulchrius ea mente esse debet, quae in Dei habitaculum praeparanda est, quem non auro templa fulgentia, non gemmis altaria distincta delectant, sed anima ornata", "candidate_score": 0.608898, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_22_24", "bdc_text": "si quid expediero , tu rescires . Comicia suppetias contra Turcam , utinam non pro Turca , secum trahent . Maius autem dissidium inter nos quam antea nunquam .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_852", "psc_text": "supercilio et concrepantibus digitis, eructare et dicere: Quid enim, si redemit, si sollicitavit? fecit quod sibi profuit. MIRA SCELERIS defensio; quasi non et latrones et fures et piratae faciant, quod sibi prodest. Certe Annas et Caiphas seducentes infelicem Judam fecerunt quod sibi utile existimabant. 4. Volo in chartulis meis quaslibet ineptias scribere; commentari de Scripturis, remordere laedentes, digerere stomachum, in locis me exercere communibus, et quasi limatas ad pugnandum (al. expugnandum ) sagittas reponere. Quamdiu non profero cogitata, maledicta, non crimina sunt: imo ne maledicta quidem, quae aures publicae nesciant. Tu corrumpas servulos, sollicites clientes: et, ut in fabulis legimus (Metam. l. 4), auro ad Danaen penetres, dissimulatoque quod feceris, me falsarium voces: cum multo pejus crimen accusando in te confitearis, quam in me arguis. Alius te haereticum, alius insimulat dogmatum perversorem. Taces ipse: respondere non audes: interpretem laceras; de syllabis calumniaris; et totam defensionem tui putas, si tacenti detrahas.", "candidate_score": 0.605688, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_21_23", "bdc_text": "Multa decrevi cum principe locuturum ; si quid expediero , tu rescires . Comicia suppetias contra Turcam , utinam non pro Turca , secum trahent .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_396", "psc_text": "si spatium dictandi fuisset, de Theraphim quoque breviter disserturum: nec quisquam interim interpellator advenit: Scito Theraphim ab Aquila μορφώματα interpretari, quas nos figuras sive figurationes possumus dicere. Nam in eo loco, quando Saul misit nuntios, ut acciperent David: et responderunt, vexari illum graviter, misit rursum dicens: « Afferte illum in lecto ad me, ut occidam illum: et venerunt nuntii, et ecce cenotaphia 145 in lecto » (I. Reg. 19. 15): pro cenotaphiis, in Hebraeo Theraphim, id est, μορφώματα posita sunt: et non jecur caprarum ut nostri codices habent, sed pulvillus de caprarum pelle consutus, qui intonsis pilis, caput involuti in lectulo hominis mentiretur. Ut autem utriusque sermonis veritatem pariter explicem, in Osee comminatur Deus, se a populo fornicante omnem gratiam ablaturum, dicens, quod « diebus multis sedebunt filii Israel sine Rege, et principe, sine sacrificio, sine altari, et sine sacerdotio, et manifestationibus » (Osec 3. 4). Pro sacerdotio et manifestationibus,", "candidate_score": 0.596055, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_23", "bdc_text": "Comicia suppetias contra Turcam , utinam non pro Turca , secum trahent .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_508", "psc_text": "semente conspersum edere jubetur (Ezech. 4. 24): et uxoris interitum siccis oculis videt. Amos de Samaria pellitur (Amos 7). Cur quaeso? Nempe ideo pellitur, quia chirurgici spirituales, secantes vitia peccatorum, ad poenitentiam cohortantur. Paulus Apostolus: « Inimicus, inquit, vobis factus sum, verum dicens » (Galat. 4). Et quia Salvatoris dura videbantur 187 eloquia, plurimi discipulorum retrorsum abierunt. 2. Unde non mirum est, si et nosipsi vitiis detrahentes, offendimus plurimos. Disposui nasum secare foetentem, timeat qui strumosus est. Volo corniculae detrahere garrienti, rancidulam (al. raucidulam ) se intelligat cornix. Nunquid unus in urbe Romana est, qui habeat « truncas inhonesto vulnere nares? (Aeneid. lib. VI.) Nunquid solus Onasus Segestanus cava verba, et in modum vessicarum tumentia, buccis trutinatur inflatis? Dico quosdam scelere, perjurio, falsitate ad dignitatem nescio quam pervenisse. Quid ad te, qui te intelligis innocentem? Rideo advocatum, qui patrono egeat: quadrante dignam eloquentiam nare subsanno: quid ad te, qui disertus", "candidate_score": 0.581515, "ce_score": null } ] }, { "rank": 16, "cf_id": "cf021", "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Expositio-Epistolae-ad-Galatas", "max_score": 0.674495, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6_8", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Expositio-Epistolae-ad-Galatas_window_162", "psc_text": "misericordiam sic inclinat, quam proprii periculi cogitatio. Ita eos nec deesse voluit fratrum correptioni, nec studere certamini. Multi enim homines cum a somno excitantur, litigare volunt; aut rursus dormire, cum litigare prohibentur. Pax igitur et dilectio, communis periculi cogitatione, in corde serventur: modus autem sermonis, sive acrius, sive blandius proferatur, sicut salus ejus quem corrigis postulare videtur, moderandus est. Nam et alio loco dicit: Servum autem Domini litigare non oportet; sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem. Et ne quisquam ex eo putet cessandum sibi esse a correptione erroris alterius, vide quid adjungat: In modestia, inquit, corripientem diversa sentientes (II Tim. II, 24-25) . Quomodo in modestia, quomodo corripientem, nisi cum lenitatem corde retinemus, et aliquam medicamenti acrimoniam verbo correptionis aspergimus? Nec aliter accipiendum video quod in eadem Epistola positum est: Praedica verbum, insta opportune, importune; argue, hortare, increpa in omni longanimitate et doctrina (Id. IV, 2) . Importunitas enim", "candidate_score": 0.674495, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_7_9", "bdc_text": "De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie . Mihi videtur negotium verę religionis nihil egere pace impiorum neque ea de causa nobis quicquam paciscendum esse , modo politica pax sit firma .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Expositio-Epistolae-ad-Galatas_window_162", "psc_text": "misericordiam sic inclinat, quam proprii periculi cogitatio. Ita eos nec deesse voluit fratrum correptioni, nec studere certamini. Multi enim homines cum a somno excitantur, litigare volunt; aut rursus dormire, cum litigare prohibentur. Pax igitur et dilectio, communis periculi cogitatione, in corde serventur: modus autem sermonis, sive acrius, sive blandius proferatur, sicut salus ejus quem corrigis postulare videtur, moderandus est. Nam et alio loco dicit: Servum autem Domini litigare non oportet; sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem. Et ne quisquam ex eo putet cessandum sibi esse a correptione erroris alterius, vide quid adjungat: In modestia, inquit, corripientem diversa sentientes (II Tim. II, 24-25) . Quomodo in modestia, quomodo corripientem, nisi cum lenitatem corde retinemus, et aliquam medicamenti acrimoniam verbo correptionis aspergimus? Nec aliter accipiendum video quod in eadem Epistola positum est: Praedica verbum, insta opportune, importune; argue, hortare, increpa in omni longanimitate et doctrina (Id. IV, 2) . Importunitas enim", "candidate_score": 0.657865, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_8", "bdc_text": "Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Expositio-Epistolae-ad-Galatas_window_162", "psc_text": "misericordiam sic inclinat, quam proprii periculi cogitatio. Ita eos nec deesse voluit fratrum correptioni, nec studere certamini. Multi enim homines cum a somno excitantur, litigare volunt; aut rursus dormire, cum litigare prohibentur. Pax igitur et dilectio, communis periculi cogitatione, in corde serventur: modus autem sermonis, sive acrius, sive blandius proferatur, sicut salus ejus quem corrigis postulare videtur, moderandus est. Nam et alio loco dicit: Servum autem Domini litigare non oportet; sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem. Et ne quisquam ex eo putet cessandum sibi esse a correptione erroris alterius, vide quid adjungat: In modestia, inquit, corripientem diversa sentientes (II Tim. II, 24-25) . Quomodo in modestia, quomodo corripientem, nisi cum lenitatem corde retinemus, et aliquam medicamenti acrimoniam verbo correptionis aspergimus? Nec aliter accipiendum video quod in eadem Epistola positum est: Praedica verbum, insta opportune, importune; argue, hortare, increpa in omni longanimitate et doctrina (Id. IV, 2) . Importunitas enim", "candidate_score": 0.617992, "ce_score": null } ] }, { "rank": 17, "cf_id": "cf036", "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum", "max_score": 0.672194, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6_8", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_4", "psc_text": "et divinam contumeliam qui non refutarit, accumulat. Plerumque miles ignavus regia castra, somnolento torpore depressus, oppugnantibus tradit, dum competentibus excubiis non defendit. Haec idcirco curavi quam maxime praemittenda, ne superbae responsionis aliquatenus notare tua pietas velit, cui ipsa respondendi necessitas officium liberae responsionis imponit: nam cum de Deo res agitur, non levis reatus est, si quod ad salutem pertinet taceatur. Ita namque nos oportet corde ad justitiam credere, ut oris confessio fiat pariter ad salutem (Rom. X, 10) ; quoniam verbum Dei non est vinctum (II Tim. II, 9) . Huc accedit quod illud divinae praeceptionis oraculum omnis ecclesiastici praedicatoris personam, non tantum fidei, sed etiam servitii quadam communione perstringit ( al. pertingit), dicente Domino: Clama, ne cesses, quasi tuba exalta vocem tuam (Isai. LVIII, 1) . Quod Isaiae cum dicitur in uno, pluribus imperatur; ipso unigenito Deo discipulis loquente: Quod uni vestrum dico, omnibus dico (Marc. XIII, 37) .", "candidate_score": 0.672194, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5_7", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_4", "psc_text": "et divinam contumeliam qui non refutarit, accumulat. Plerumque miles ignavus regia castra, somnolento torpore depressus, oppugnantibus tradit, dum competentibus excubiis non defendit. Haec idcirco curavi quam maxime praemittenda, ne superbae responsionis aliquatenus notare tua pietas velit, cui ipsa respondendi necessitas officium liberae responsionis imponit: nam cum de Deo res agitur, non levis reatus est, si quod ad salutem pertinet taceatur. Ita namque nos oportet corde ad justitiam credere, ut oris confessio fiat pariter ad salutem (Rom. X, 10) ; quoniam verbum Dei non est vinctum (II Tim. II, 9) . Huc accedit quod illud divinae praeceptionis oraculum omnis ecclesiastici praedicatoris personam, non tantum fidei, sed etiam servitii quadam communione perstringit ( al. pertingit), dicente Domino: Clama, ne cesses, quasi tuba exalta vocem tuam (Isai. LVIII, 1) . Quod Isaiae cum dicitur in uno, pluribus imperatur; ipso unigenito Deo discipulis loquente: Quod uni vestrum dico, omnibus dico (Marc. XIII, 37) .", "candidate_score": 0.670108, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_11_13", "bdc_text": "Atqui utinam vir is sibi animum semel adsumat viriliterque agat . Ego illi sepicule , quam potui fidelissime , scripsi ; sed pręter salutationem et quasdam perorationes alterius nomine ęditas nihil remisit .", "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_263", "psc_text": "ponendi animam meam, totius hominis esse credenda est. Sicut enim totus semetipsum 129 tradidit, et totus homo semetipsum obtulit, de quo dicit Apostolus: Ambulate in dilectione, sicut et Christus dilexit nos, et tradidit semetipsum pro nobis oblationem et hostiam Deo, in odorem suavitatis (Ephes. V, 2) , ita totus homo animam suam posuit, cum anima in cruce carne moriente discessit; quam tamen carnem nec in morte divinitas deseruit, sicut nec in inferno animam dereliquit; de qua etiam propheta dixerat: Non derelinques animam meam in inferno (Psal. XV, 10) . Cum ergo homo Christus tantam acceperit potestatem, ut cum vellet animam poneret, et cum vellet denuo resumeret; quantam potuit habere Christi divinitas potestatem, cui hoc est semper velle quod posse? Nam in hoc loco vere impassibilis atque invicta divinitas universa prorsus haereticae falsitatis commenta destruxit. Si enim integra fuit dicentis potestas, voluntaria fuit patientis infirmitas; voluntas autem quae ex potestate venit", "candidate_score": 0.634619, "ce_score": null } ] }, { "rank": 18, "cf_id": "cf025", "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", "max_score": 0.67191, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5_7", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_370", "psc_text": "nescimus ubi posuerunt eum (Joan. XX, 2) . Solum quippe corpus Domini quaesitura venerat, et quasi totum simul Dominum tultum deplorat. An ergo et hoc in loco totum pro parte dicatur incertum est. 23. Nec sermo sit praeceps, nec post debitum silentium indiscretus. --Sed tamen hoc, quod diu tacuerunt, et quandoque loquendo reprobati sunt, neglecte praetereundum non est. Sunt namque nonnulli qui et loqui praecipitanter incipiunt, et effrenate coepta effrenatius exsequuntur. Et sunt nonnulli qui tarde quidem loqui inchoant, sed semel inchoantes, habere modum locutionis ignorant. Amici igitur beati Job dolorem videntes, diu tacuerunt; sed tarde inchoantes, indiscrete locuti sunt, quia parcere dolenti noluerunt. Tenuerunt linguam, ne praepropere inciperet; sed incipientem semel nequaquam moderati sunt, ne se ex consolatione usque ad contumelias effrenaret. Et bona quidem intentione ad consolandum venerant; sed hoc, quod pia mens mundum Deo obtulit, locutio praecipitata vitiavit. Scriptum quippe est: Si recte offeras, non recte autem", "candidate_score": 0.67191, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_5_7", "bdc_text": "Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ; fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo . De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_426", "psc_text": "videant, quiescunt; et mutis amici sunt, loquentibus adversantur. Unde quia beatus Job necdum ad illos aliquid disserens dixerat, recte subjungitur: Et nemo loquebatur ei verbum. Tacentes enim adversarios habemus, si verae fidei filios praedicando generare negligimus. Si autem recta loqui incipimus, graves mox contumelias ex eorum responsione sentimus; protinus in adversitatem prosiliunt, et contra nos in vocem doloris erumpunt, quia videlicet metuunt ne corda, quae in infimis pondus stultitiae aggravat, ad altum vox recta loquentis trahat. Quia ergo, ut diximus, mutos nos adversarii diligunt, loquentes oderunt, recte apud tacentem Job dicitur: CAPUT XXVII. IBID. Nemo loquebatur ei verbum. 53. Quandoque silere coguntur haeretici. --Nonnunquam tamen cum per torporem inertia fidelium corda considerant, erroris semina spargere loquendo non cessant. Cum vero mentes bonorum vident alta sapere, ad patriam reditum quaerere, de aerumna hujus exsilii strenue dolere, circumspectione sollicita linguam frenant, quia vident quod contra corda dolentium incassum loquentes citius obmutescant. Unde", "candidate_score": 0.670911, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_16_18", "bdc_text": "Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est . Ego etsi constitutionibus nostris fultus possem istas puerorum insanias impedire , attamen vitę meę nolo maiorem inquietudinem imponere , sed patri nostro hec atque alia incommoda lubens committo . Propter sanctum Zvinglianismum veritatem ipsam potius dixerim , plus patior quam mirias aliqua Lutheranorum ;", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1312", "psc_text": "Et non cognovit eam, donec peperit filium suum primogenitum (Matth. I, 25) ; non quo hanc post nativitatem Domini cognoverit, sed quo nequaquam illam contigit, etiam cum conditoris sui matrem esse nescivit. Nam quia eam nequaquam contingere valuit, postquam redemptionis nostrae ex ejus utero celebrari mysterium agnovit, de illo profecto tempore necesse erat ut evangelista testimonium ferret, de quo propter Joseph ignorantiam dubitari potuisset. Sic itaque nunc dicitur: Deus non projiciet simplicem, nec porriget manum malignis, donec impleatur risu os tuum, et labia tua jubilo. Ac si aperte diceretur: Vitam simplicium nec ante judicium deserit et malitiosorum mentes deserendo percutere, nec prius quam appareat praetermittit. Nam quia sine fine reprobos cruciet, et electi ejus in perpetuum postquam apparuerit regnent, profecto dubium non est. Sequitur: CAPUT LIII [ Rec. XXXII ]. VERS. 22.-- Qui oderunt te induenter confusione. 90. Reprobi unde erubescent in die judicii. --Justorum hostes in extremo examine confusio", "candidate_score": 0.663221, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_18_20", "bdc_text": "Propter sanctum Zvinglianismum veritatem ipsam potius dixerim , plus patior quam mirias aliqua Lutheranorum ; in me nihil desyderaretur , dummodo in verba quorundam , qui ne sibi ipsis quidem constant , iurarem . Verum , qui me in potimo proposito consenescere voluit , in eo me ad ultimum spirans halitum et ultra conservabit .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_333", "psc_text": "Quia enim justus et verax haec de semetipso asserit, ostendamus et verum exstitisse quod dixit, et rectum fuisse quod fecit. Necesse quippe erat, ut sanctus vir Deo soli sibique cognitus, quanta virtute polleret, ad imitandum cunctis innotesceret. Aperte namque aliis virtutis exempla non daret, si ipse sine tentatione remaneret. Actum ergo est ut et vires ejus cunctis imitandas ipsa vis percussionis ostenderet, et flagella proderent quod in tranquillitate latuisset. Sed eisdem flagellis crevit virtus patientiae, atque ex dolore verberis aucta est gloria remunerationis. Ut ergo in dicto Domini veritas, rectitudo autem teneatur in facto, beatus Job et non frustra percutitur, quia augetur meritum; et tamen frustra percutitur, quia nullum punitur 75 admissum. Frustra enim percussus est, cui culpa nulla reciditur; et non frustra percussus est, cui virtutis meritum cumulatur. [ Vet. II.] 4. Commotus Deus qui intelligatur. --Sed quid est quod dicitur: Commovisti me adversus eum? Nunquid Satanae verbis Veritas", "candidate_score": 0.658565, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_7_9", "bdc_text": "De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie . Mihi videtur negotium verę religionis nihil egere pace impiorum neque ea de causa nobis quicquam paciscendum esse , modo politica pax sit firma .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1112", "psc_text": "ostendi sapientes appetunt, intus per stultitiam elationis suae vinculis ligantur. Unde fit ut contentionum certamina exquirant, et de Deo, qui pax nostra est, loqui pacfice nesciant, atque ex pacis negotio rixae inventores fiant. Quibus bene per Paulum dicitur: Si quis autem videtur esse contentiosus, nos talem consuetudinem non habemus, neque Ecclesia Dei (I Cor. XI, 16) . Recte autem subditur: CAPUT IV. IBID.-- Et loquentes id quod justum est, judicate. 5. Nil inconsulte loquendum. --Is namque qui loquitur, dum de verbis suis auditoris sententiam exspectat, quasi ejus judicio supponitur a quo auditur. Qui igitur in dictis suis reprobari metuit, ipse prius debet examinare quod dicit, quatenus inter cor et linguam aequus quidam discretusque arbiter sedeat, subtiliter pensans, si recta verba cor offerat, quae, utiliter suscipiens, ad auditorum judicium lingua perducat. Beatus igitur Job sua contra amicos agens, sed contra haereticos nostra denuntians, praecipitationem loquentium reprehendat, atque ad eorum mentem verba", "candidate_score": 0.650649, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_3_5", "bdc_text": "decembris ex comitiis Heidelbergam vocatus domum veni , ad 4 . ianuarii deo volente eo iter arrepturus . Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ;", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2095", "psc_text": "in dolore poenarum, modo suis, modo Ecclesiae, modo Redemptoris nostri vocibus utitur, et plerumque sic sua narrat, ut tamen per typum ea quae sunt sanctae Ecclesiae ac Redemptoris nostri proferat, postposita paulisper cura historiae, in his quae subjungit qualiter Redemptoris nostri vocibus congruat demonstremus. Sequitur: CAPUT XXXIX [ Rec. XIX ]. VERS. 13, 14.-- Fratres meos longe fecit a me, et noti mei quasi alieni recesserunt a me. Dereliquerunt me propinqui mei, et qui me noverant obliti sunt mei. ALLEGORICUS SENSUS.--47. Judaei Christi fratres, noti et propinqui, quem incarnandum praedixerant, incarnatum negarunt. --Hoc melius ostendimus, si Joannis ad medium testimonium proferamus, qui ait: In propria venit, et sui eum non receperunt (Joan. I, 11) . Ab eo quippe fratres longe facti sunt, et noti recesserunt, quem tenentes legem prophetare Hebraei noverunt, et praesentem minime recognoscebant. Unde recte dicitur: Dereliquerunt me propinqui mei, et qui me noverant obliti sunt mei. Judaei", "candidate_score": 0.645766, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2062", "psc_text": "iniquo judice dicitur: Deum non timebat, et hominem non verebatur (Luc. XVIII, 2) . Hinc est etiam quod de quibusdam impudenti fronte peccantibus dictum est: Et peccatum suum quasi Sodoma praedicaverunt (Isai. III, 9) . Plerumque ergo tales sunt adversarii sanctae Ecclesiae, qui a perpetrandis malis nec timore Domini, nec hominum pudore refrenantur. Quibus bene per beatum Job dicitur: Et non erubescitis opprimentes me, quia etsi pravum fuit mala voluisse, pejus est male appetita non erubescere. Sequitur: CAPUT XXVIII. VERS. 4.-- Nempe et si ignoravi, mecum erit ignorantia mea. 448 32. Ecclesiae humilitati haeretici arrogantiam opponunt. --Habent hoc haeretici proprium, ut de inani scientiae suae arrogantia inflentur, et recte credentium simplicitatem saepe derideant, et nullius esse meriti vitam humilium ducant. [ Vet. XIV. ] At contra sancta Ecclesia in omne quod veraciter sapit sensum suum humiliter deprimit, ne scientia infletur, ne in requisitione occultorum tumeat, et perscrutari aliqua quae ultra", "candidate_score": 0.63389, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_13_15", "bdc_text": "sed pręter salutationem et quasdam perorationes alterius nomine ęditas nihil remisit . Ipse nunc grande us et natura pusillanimis ad exilium inhabilis est ; ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2080", "psc_text": "5) . Cinctus flagellis fuerat, cum dicebat: Periculis ex genere, periculis ex gentibus, periculis in civitate, periculis in solitudine (II Cor. XI, 26) , et caetera, quae ita enumerat, ut nusquam se habuisse requiem ostendat. Sancta vero Ecclesia cum tribulationum suarum flagellis cingitur, in ea infirmi quique in pusillanimitatis casu rediguntur, ita ut se eo jam despectos existiment, quo exaudiri se tardius vident. Recte adhuc etiam ex eorum typo sancti viri voce subjungitur: CAPUT XXXIII. VERS. 7.-- Ecce clamabo vim patiens, et nemo exaudiet; vociferabor, et non est qui judicet. 40. Dolentium querelas dissimulat Deus, ut utilitatem augeat. --Omnipotens Deus quid nobis profuturum esse valeat sciens, dissimulat exaudire dolentium vocem, ut augeat utilitatem, ut purgetur vita per poenam, et quietis tranquillitas, quae hic inveniri non valet, alibi quaeratur. Sed hanc dispensationis gratiam nonnulli etiam fidelium ignorant. Ex quorum etiam persona nunc dicitur: Ecce clamabo vim patiens, et nemo exaudiet; vociferabor,", "candidate_score": 0.633702, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_8", "bdc_text": "Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_869", "psc_text": "Universa ergo Deus aquis irrigat, qui dono sancti Spiritus ex omni genere hominum ad suam cognitionem vocat. [ Rec. IX. ] 22. Universa Deus irrigat, quia vim sui sermonis in singulis juxta morum diversitatem format. --Possunt autem universorum nomine ipsae morum dissimilitudines designari. Alius namque elatione erigitur, alius pondere timoris inclinatur, alius libidine aestuat, alius avaritia anhelat, alius remissione se dejicit, alius ira fervescit. Sed per doctrinam sacri eloquii, dum superbo humilitas tribuitur, timido confidentia praebetur, luxuriosus per castitatis studium ab immunditia tergitur, avarus per continentiam ab ambitionis aestu temperatur, remissus zeli rectitudine erigitur, 191 iracundus a praecipitationis suae excitatione refrenatur, universa Deus aquis irrigat; quia vim sui sermonis in singulis juxta morum diversitatem format, ut hoc in ejus eloquio quisque inveniat, per quod virtutis necessariae germen ferat. Unde per quemdam sapientem de mannae dulcedine dicitur: Paratum panem de coelo praestitisti illis sine labore, omne delectamentum in se habentem, atque", "candidate_score": 0.632851, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_13_15", "bdc_text": "sed pręter salutationem et quasdam perorationes alterius nomine ęditas nihil remisit . Ipse nunc grande us et natura pusillanimis ad exilium inhabilis est ; ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1101", "psc_text": "hostis vulneribus detegit, quia nulla se munitione custodiae circumcludit. Unde scriptum est: Sicut urbs patens, et absque murorum ambitu, ita vir qui non potest in loquendo cohibere spiritum suum (Prov. XXV, 28) . Quia enim murum silentii non habet, patet inimici jaculis civitas mentis; et cum se per verba extra semetipsam ejicit, apertam se adversario ostendit, quam tanto ille sine labore superat, quanto et haec eadem quae vincitur contra semetipsam per multiloquium pugnat. 60. Silentii immoderati incommoda. --Sed inter haec sciendum est quia cum pavore nimio a locutione restringimur, interdum plus quam necesse est intra claustra silentii coarctamur; et dum linguae vitia incaute fugimus, occulte deterioribus implicamur. Nam saepe dum ab eloquio immoderate compescimur, grave multiloquium in corde toleramus, ut eo plus cogitationes in mente ferveant, quo illas violenta custodia indiscreti silentii angustat; et plerumque tanto latius diffluunt, quanto se esse securiores aestimant, quia foris a reprehensoribus non videntur. Unde", "candidate_score": 0.627648, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_18", "bdc_text": "Propter sanctum Zvinglianismum veritatem ipsam potius dixerim , plus patior quam mirias aliqua Lutheranorum ;", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1992", "psc_text": "Veritas dicit: Confiteor tibi, Pater Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25) . Quia ergo hi qui apud semetipsos sapientes sunt ad veram sapientiam pervenire non possunt, recte beatus Job, conversionem auditorum desiderans, exoptat ne in eis ullum sapientem inveniat. Ac si eis aperte dicat: Stulti esse apud vosmetipsos discite, ut in Deo vere sapientes esse valeatis. Sequitur: CAPUT XLI [ Vet. XX, Rec. XV ]. VERS. 11.-- Dies mei transierunt, cogitationes meae dissipatae sunt, torquentes cor meum. 46. Dies Ecclesiae prosperitas, noctes adversitas. Sancti ad terrena dispensanda coacti torqueri se sentiunt. --Sancta electorum Ecclesia per diurna et nocturna tempora conspicit vitae suae spatia transire, quia noctem in adversitatibus, diem vero in prosperitatibus habere consuevit. Quasi enim lux ei oritur ex tranquillitate pacis, et nox ex dolore persecutionis. Sed cum post quietis otia ad excrescentis contra se persecutionis laborem", "candidate_score": 0.607445, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_15", "bdc_text": "ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1676", "psc_text": "est: Dulcedo eorum vermis; disserendo pertingit. Quae nimirum tam multa sunt, ut in uno corpore comprehendi non possent, nisi sub magna brevitate dicerentur. Qui ergo ab aliis actibus vacat, legat caetera multipliciter dicta. Cui vero ad studiose legendum non vacat, hujus partis ei brevitas placeat, in qua non tam quae sentimus dicimus quam ea quae sunt dicenda signamus. Igitur quoniam in ea multa, sicut me loquente excepta sunt, ita dereliqui, immutationem styli lector meus aequanimiter accipe, quia et saepe eosdem cibos edentibus, diversitas placet coctionis. Sed quoties partes singulas ad legendum sumis, reducere semper ad memoriam eam, quam proposui causae originem, stude, quia et per beatum Job, qui dolens dicitur, passiones Domini ejusque corporis, id est sanctae Ecclesiae designantur, et amici ejus haereticorum tenent speciem, qui, ut saepe jam diximus (Maxime praefat., c. 6, n. 15), Deum dum defendere nituntur, offendunt. Qui dum ficte consulunt, sanctorum mentem fortiter affligunt; nec", "candidate_score": 0.593942, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_15", "bdc_text": "ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_175", "psc_text": "terram circuivit; quia ab illo spiritalis potentiae volatu corruens, malitiae suae pressus gravedine, foras ad gyrum laboris venit. Hinc est enim quod et de ejus membris per Psalmistam dicitur: In circuitu impii ambulant (Psal. XI, 9) ; quia dum interiora non appetunt, in exteriorum labore fatigantur. Sequitur: CAPUT VII [ Rec. IV ]. VERS. 8.-- Nunquid considerasti servum meum Job, quod non sit ei similis in terra, homo simplex et rectus, ac timens Deum, et recedens a malo? 8. Variae Dei spirituumque locutiones. --Hoc quod divina voce beatus Job simplex et rectus, ac timens Deum, et recedens a malo dicitur, quia subtiliter membratimque supra exposuimus, replicare quae diximus devitamus; ne dum discussa repetimus, tardius ad indiscussa veniamus. [ Vet. V. ] Hoc ergo nobis est solerter intuendum, quid sit, quod vel ad Satan loqui Dominus dicitur, vel quod Satan Domino respondere perhibetur. Discutienda quippe est quaenam sit ista locutio. Neque", "candidate_score": 0.593161, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_15", "bdc_text": "ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_735", "psc_text": "hoc absconditum dicitur, quia illud a quibusdam procul dubio in corde percipitur, quod a maxima hominum parte nescitur. Vel certe haec ipsa afflatio sancti Spiritus absconditum verbum est, quia sentiri potest, sed strepitu locutionis exprimi non potest. Cum igitur divina aspiratio sine strepitu mentem sublevat, verbum absconditum auditur, quia sermo Spiritus in aure cordis silenter sonat. Unde et subditur: CAPUT XXIX [ Rec. XX ]. IBID.-- Et quasi furtive suscepit auris mea venas susurrii ejus. 51. Mentem quaerit a visibilibus abstractam. Quam variis modis eam alloquatur. --Venas susurrii superni auris cordis furtive suscipit, quia subtilitatem locutionis intimae afflata mens et raptim et occulte cognoscit. Nisi enim se ab exterioribus desideriis abscondat, interna non penetrat. Et occultatur ut audiat, et audit ut occultetur; quia et subtracta a visibilibus, invisibilia conspicit, et repleta invisibilibus, visibilia perfecte contemnit. Notandum vero quod non ait: Quasi furtive suscepit auris mea susurrium ejus; sed venas susurrii", "candidate_score": 0.591157, "ce_score": null } ] }, { "rank": 19, "cf_id": "cf024", "work_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3", "max_score": 0.671135, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3087_sent_15_17", "bdc_text": "ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur . Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est . Ego etsi constitutionibus nostris fultus possem istas puerorum insanias impedire , attamen vitę meę nolo maiorem inquietudinem imponere , sed patri nostro hec atque alia incommoda lubens committo .", "psc_chunk_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3_window_73", "psc_text": "pudori degener sanguis; hunc nobilitas notum facit, sed angustia rei familiaris inclusus esse mallet ignnotusignotus. Ille utroque circumfluus vitam caelibem deflet, ille nuptiis felix orbus liberis alieno censum nutrit heredi; alius prole laetatus filii filiaeve delictis maestus illacrimat. circoIdcirco nemo facile cum fortunae suae condicione concordat; inest enim singulis, quod inexpertus ignoret, expertus exhorreat. Adde, quod felicissimi cuiusque delicatissimus sensus est et, nisi ad nutum cuncta suppetant, omnis adversitatis insolens minimis quibusque prosternitur: adeo perexigua sunt, quae fortunatissimis beatitudinis summam detrahunt. Quam multos esse coniectas, qui sese caelo proximos arbitrentur, si de fortunae tuae reliquiis pars eis minima contingat? Hic ipse locus, quem tu exsilium vocas. 8/9 Plut. Apoll. 103b: ovx ἔστιv δστις ndvx' dvfjo εύδαιμοvεῑ.Sinc usque ad IV 6 Protreptici Aristotelis exeerptis Boethium usum esse adfirmat Usener 51, obloquuntur Miiller (II 5-nr 9), Rand, Klingner 8 sq. 24Plut. Ex. 600 a: ού yag oluai πολλούvείvαι Σαϱιαvωv 01 URJ tCC", "candidate_score": 0.671135, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_13_15", "bdc_text": "sed pręter salutationem et quasdam perorationes alterius nomine ęditas nihil remisit . Ipse nunc grande us et natura pusillanimis ad exilium inhabilis est ; ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur .", "psc_chunk_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3_window_73", "psc_text": "pudori degener sanguis; hunc nobilitas notum facit, sed angustia rei familiaris inclusus esse mallet ignnotusignotus. Ille utroque circumfluus vitam caelibem deflet, ille nuptiis felix orbus liberis alieno censum nutrit heredi; alius prole laetatus filii filiaeve delictis maestus illacrimat. circoIdcirco nemo facile cum fortunae suae condicione concordat; inest enim singulis, quod inexpertus ignoret, expertus exhorreat. Adde, quod felicissimi cuiusque delicatissimus sensus est et, nisi ad nutum cuncta suppetant, omnis adversitatis insolens minimis quibusque prosternitur: adeo perexigua sunt, quae fortunatissimis beatitudinis summam detrahunt. Quam multos esse coniectas, qui sese caelo proximos arbitrentur, si de fortunae tuae reliquiis pars eis minima contingat? Hic ipse locus, quem tu exsilium vocas. 8/9 Plut. Apoll. 103b: ovx ἔστιv δστις ndvx' dvfjo εύδαιμοvεῑ.Sinc usque ad IV 6 Protreptici Aristotelis exeerptis Boethium usum esse adfirmat Usener 51, obloquuntur Miiller (II 5-nr 9), Rand, Klingner 8 sq. 24Plut. Ex. 600 a: ού yag oluai πολλούvείvαι Σαϱιαvωv 01 URJ tCC", "candidate_score": 0.635563, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_13_15", "bdc_text": "sed pręter salutationem et quasdam perorationes alterius nomine ęditas nihil remisit . Ipse nunc grande us et natura pusillanimis ad exilium inhabilis est ; ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur .", "psc_chunk_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3_window_115", "psc_text": "hominibus reor adversam -quam prosperam prodesse fortunam, illa enim 5 sq. Cf. Yerg. Aen.lV 174 (Fama\\\\ 193 f lingnae) 24 fallax illa nihil poetae cuiusdam esse suspicatur Klusa.: Sen. Agam. 5ssqq. failax Fortttna) 16 verba inde a num usque ad terminos (p. 44, 27 exciderunt in D PFCLVKE 24 (illa eras.) fallax FL V Laud 25 nihil eras.Laud non nihil V \\\\ 1 ϰατεσχηματισμένη ἐϰεἰνη Plan.) 26 quod P semper specie felicitatis, cum videtur blanda, mentitur, haec semper vera est, cum se instabilem mutatione demonstrat. Illa fallit, haec instruit, illa mendacium specie bonorum mentes fruentium ligat, haec cognitione fragilis felicitatis absolvit; itaque illam videas ventosam fluentem suique semper ignaram, hanc sobriam succinctamque et ipsius adversitatis exercitatione prudentem. Postremo felix a vero bono devios blanditiis trahit, adversa plerumque ad vera bona reduces unco retrahit. An hoc inter minima aestimandum putas, quod amicorum tibi fidelium mentes haec aspera, haec horribilis fortuna detexit,", "candidate_score": 0.629065, "ce_score": null } ] }, { "rank": 20, "cf_id": "cf016", "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", "max_score": 0.670021, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "3087_sent_16_18", "bdc_text": "Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est . Ego etsi constitutionibus nostris fultus possem istas puerorum insanias impedire , attamen vitę meę nolo maiorem inquietudinem imponere , sed patri nostro hec atque alia incommoda lubens committo . Propter sanctum Zvinglianismum veritatem ipsam potius dixerim , plus patior quam mirias aliqua Lutheranorum ;", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1127", "psc_text": "hunc non aetate, non sensu fuisse, sed humilitate sui et quadam declinatione iactantiae, addidit: sed exaltaui animam meam. uides quam excelausexcelsus fuerit hic paruulus, quanto uirtutum sublimis uertice? tales nos paruulos uult esse E apostolus, cum dicit: si quis uidetur sapiens esse inter uos in hoc saeculo, stultus fiat, ut sit sapiens; sapientia enim huius saeculi stultitia est aput deum. § 67 Pulcherrimus conectitur de fide locus, quando omnia sibi 10,22 tradita dicit a patre suo. cum omnia legis, omnipotentem agnoscis, non decolorem, non degenerem patris; cum tradita legis, filium confiteris, cui per naturam omnia unius substantiae F iure sint propria, non dono conlata per gratiam. addidit: nemo M scit quis est filius nisi pater et quiaquis est pater nisi 2 Matth. 11, 25 4ICor.I,20sq. 11 Pa. 130,1 15 Ps. 130, 2 17 Verg. Aen. VJIII 682 (Hor. Carm. I 36) 18 I Cor. 3, 18 aq.' 4 pleniore (ur", "candidate_score": 0.670021, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_0_2", "bdc_text": "Proxime tuę cum responsione sacramentaria recte ad me latę sunt , pro quibus gratias tibi ago immortales ; valde enim tui foetus me delctant . Ego 27 .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_189", "psc_text": "est uox salutationis tuae in auribus meis, exsultauit gaudio infans in utero meo. § 26 et beata quae credidisti. uides non dubitasse Mariam. sed credidisse et ideo fructum fidei consecutam. beata inquit quae credidisti. sed et uos beati, qui audistis et credidistis; quaecumque enim crediderit anima et C concipit et generat dei uerbum et opera eius agnoscit. sit in 1,46 singulis Mariae anima, ut magnificet dominum, sit in singulis spiritus Mariae, ut exsultet in deo, si secundum carnem una mater est Christi, secundum fidem tamen omnium fructus est Christus; omnis enim anima accipit dei uerbum, si tamen inmaculata et inmunis a uitiis intemerato castimoniam pudore custodiat. § 27 quaecumque igitur talis esse potuerit D anima magnificat dominum, sicut anima Mariae magnificauit 1,47 dominum et exsultauit spiritus eius in deo salutari. magnificatur enim dominus, sicut et alibi legisti: magnificate dominum mecum, non quod domino aliquid humana uoce possit adiungi, sed quia", "candidate_score": 0.664216, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_8", "bdc_text": "Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_771", "psc_text": "alteram? nonne omnis indignantis frangitur inpetus, ira F sedatur? nonne fit per patientiam, ut sua amplius paenitentia reuerberes uerberantem? ita erit ut et iniuriam repellas et gratiam quaeras. ac saepe maiimaemaximae causae amoris exsistunt, cum patientia insolentiae, gratia refertur iniuriae. equidem ut audire me memini, uel hoc solo pressum philosophiae supercilium putamus, quod in tres partes illa sibi uidetur diuisisse iustitiam, unam in deum, quae pietas uocatur, alteram in parentes uel reliquum humanum genus, tertiam in mortuos, ut his exsequiarum iusta Boluantursoluantur. at uero dommusdominus Iesus legis 1374 A oraculum ac philosophiae fastigium supergressus in eos quoque qui laeserint pietatis porrexit officium. etenim si hostis, qui tecum bello armisque certauerit, depositis armis misericordiam suae salutis adipiscitur idque plerumque uel contemplatione naturae uel ipsius belli iure defertur, ut subiectis uita tribuatur, quanto amplius meliore religionis contuitu deferendum est! nam cum proeliatorem adpetitae salutis causa non moueat, quid debet militem pacis? §", "candidate_score": 0.661509, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_16_18", "bdc_text": "Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est . Ego etsi constitutionibus nostris fultus possem istas puerorum insanias impedire , attamen vitę meę nolo maiorem inquietudinem imponere , sed patri nostro hec atque alia incommoda lubens committo . Propter sanctum Zvinglianismum veritatem ipsam potius dixerim , plus patior quam mirias aliqua Lutheranorum ;", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_128", "psc_text": "(e s. u. m3) P 20 signum n sed infidelibus om. ΡαGγL prophetia ... fidelibus om. X quid mihi sic fecit dominus in diebus, quibus respexit auferre obprobrium meum inter homines? § 43 magna sanctis cura est uerecundiae, ut plerumque in ipsis pudor uotis sit, sicut hoc loco aduertimus sanctam Elisabet, quae utique filios habere cupiebat, occultantem se mensibus quinque. quae causa occultationis nisi pudoris? est enim F unicuique officio praescripta aetas et quod tempore decet tempore non decet aeuique mutatio facti uniuscuiusque mutat saepe naturam. sunt etiam ipsi quaedam tempora praescripta ■ coniugio, quando dare operam liberis sit decorum, dum anni uigent, dum suscipiendorum liberorum spes est, dum generandi usus est in exemplo, copulae quoque usus in studio est. at uero ubi matura aeui senectus successerit et aetas regendis liberis habilior quam creandis, pudor est legitimi licet coitus indicia gestare et grauari alienae aetatis onere et tumescere aluum non", "candidate_score": 0.655781, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_3_5", "bdc_text": "decembris ex comitiis Heidelbergam vocatus domum veni , ad 4 . ianuarii deo volente eo iter arrepturus . Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ;", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_917", "psc_text": "EyT est ut hic ait aut sicut Matthaeus per fretum; inter nos enim et illos fretum magnum est. itaque nemo de ecclesia ad F synagogam sine periculo transit salutis, sed et ille qui de synagoga. ad ecclesiam transire desiderat crucem suam tollat, ut discrimen euadat. § 53 cur autem non recipitur liberatus, sed domum 8,39 redire censetur nisi ut et iactantiae causa uitetur et infidelibus sit exemplum quam domus illa naturale sit diuersorium? et ideo qui remedium sanitatis fuerat consecutus a tumulis et sepulchris in illam spiritalem domum redire praecipitur, ut fiat dei templum, in quo erat mentis sepulchrum. § 54 Et ecce uenit uir, cui nomen Iairus, et ipse princeps 1396 A 8,41 sq. synagogae erat, et cecidit ante pedes Iesu rogans eum ut intraret domum suam, quia filia unica erat illi fere annorum duodecim et haec moriebatur. reliquerat in Gerasenis synagogam Christus, ut diximus, et quem sui non", "candidate_score": 0.654396, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_0_2", "bdc_text": "Proxime tuę cum responsione sacramentaria recte ad me latę sunt , pro quibus gratias tibi ago immortales ; valde enim tui foetus me delctant . Ego 27 .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_105", "psc_text": "corr.) EF substantiam 0 (-ae corr.) BCyT substantia a 20 gratia F (a alt. ex ā) γ 21 te formarem in utero (utere L et o s. e alt. K) noui te et (et om. L, s. u. x) priusquam aBCLXy, om. P exisses C 22 uulua matris EfT 23 est om. T, 8. u. V (in quo ras. ante enim), et a huius uitae L 24 nascendo (cendo in ras.) L nascendi a sumpsit y hic moriendo PL temporibus, non aetatibus cohercetur, non obitu exstinguitur, non aluo matris excluditur. denique et sancta Maria plena E sancto spiritu prophetauit et Helisaeus mortuus defunctum cadauer hominis tactu sui corporis suscitauit et Samuhel post mortem secundum scripturae testimonium futura non tacuit. § 34 et spiritu inquit sancto replebitur; cui enim adest spiritus gratiae nihil deest, et cui spiritus sanctus infunditur magnarum plenitudo uirtutum est. § 35 Denique multos inquit filiorum Israhel F", "candidate_score": 0.653763, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_7_9", "bdc_text": "De colloquio habendo utrobique consensum est , de modo autem et tompore non item , nisi quod ad tempus idoneum sit protrahendum , ergo ad kalendas Graecas , quod etiam est longe consultissimum . Ratione religionis pacem quęrunt omnes , diversa autem intentione , quidam pie , quidam impie . Mihi videtur negotium verę religionis nihil egere pace impiorum neque ea de causa nobis quicquam paciscendum esse , modo politica pax sit firma .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_771", "psc_text": "alteram? nonne omnis indignantis frangitur inpetus, ira F sedatur? nonne fit per patientiam, ut sua amplius paenitentia reuerberes uerberantem? ita erit ut et iniuriam repellas et gratiam quaeras. ac saepe maiimaemaximae causae amoris exsistunt, cum patientia insolentiae, gratia refertur iniuriae. equidem ut audire me memini, uel hoc solo pressum philosophiae supercilium putamus, quod in tres partes illa sibi uidetur diuisisse iustitiam, unam in deum, quae pietas uocatur, alteram in parentes uel reliquum humanum genus, tertiam in mortuos, ut his exsequiarum iusta Boluantursoluantur. at uero dommusdominus Iesus legis 1374 A oraculum ac philosophiae fastigium supergressus in eos quoque qui laeserint pietatis porrexit officium. etenim si hostis, qui tecum bello armisque certauerit, depositis armis misericordiam suae salutis adipiscitur idque plerumque uel contemplatione naturae uel ipsius belli iure defertur, ut subiectis uita tribuatur, quanto amplius meliore religionis contuitu deferendum est! nam cum proeliatorem adpetitae salutis causa non moueat, quid debet militem pacis? §", "candidate_score": 0.651709, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_9_11", "bdc_text": "Mihi videtur negotium verę religionis nihil egere pace impiorum neque ea de causa nobis quicquam paciscendum esse , modo politica pax sit firma . Philippi Melanchthonis ad vos data epistola novi quippiam adferet , nisi fuco sit obducta . Atqui utinam vir is sibi animum semel adsumat viriliterque agat .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1691", "psc_text": "Arrius om. X 13 seducstur (a ex i m1) PE et (m2) n 15 negauerunt X 16 Ipm a (qui antichristum) X 18 uturo (e s. u alt.) P dantibus C 19 atqui (t ex d) B ad L atque P (i a. e m3, eras.) eet. liberi qui (qui s. u. m3) P 20 et om. PBL saram ΒΕγΤ 21 quod anna P (m3 quomodo) L prophetae, quoniam dominus elTareerrare non potuit? sed in prophetis quoque dominus est locutus, et ideo nec illi errare potuerunt. § 23 qui igitur quadrare poterit discordia litterarum? sed quia c ibi bellum est, conuertamur ad spiritum pacis; pax enim dixit: mulier cum parturit, tristitiam habet, quia uenit hora eius; cum autem pepererit, iam non meminit tristitiae et subiecit: et uos modo quidem tristitiam habetis, iterum autem uidebo uos et gaudebit cor uestrum, ut ostenderet perfectorum esse laetari, nutare infirmorum quasi adhuc incerta metuentium.", "candidate_score": 0.648912, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_3_5", "bdc_text": "decembris ex comitiis Heidelbergam vocatus domum veni , ad 4 . ianuarii deo volente eo iter arrepturus . Nescis , frater , quanta nostratium tepiditas sit circa evangelii negotium ;", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1765", "psc_text": "cODsiderauitconsiderauit, non respexit condicionem multatus, quia dixit se animam ponere, quod non humanae infirmitatis, sed diuinae est potestatis. cum tam grauem inprudentis sermonis multam luerit quanta est poena perfidiae! § 75 Ubi tamen negat Petrus? non in monte, non in templo, non in sua domo, sed in praetorio Iudaeorum, in domo principis sacerdotum. ibi negat, ubi ueritas non est; ibi negat, ubi CbristusChristus captus, ubi Iesus ligatus est. quidni erraret, quem c intromisit ostiaria et interrogauit ostiaria ludaeorumIudaeorum? male Eua induxit Adam, male Petrum introduxit femina; sed ille in paradiso labitur, ubi non ueniabilis culpa, hic in praetorio Iudaeorum, ubi difficilis innocentia. illi interdictus lapsus, huic praedictus error. ille commissus huic praeiudicauit, hic illum resoluit. § 76 consideremus etiam quo in statu neget. frigus erat. si tempus consideremus, frigus esse non poterat; sed D frigus erat ubi Iesus non agnoscebatur, ubi non erat qui lucem uideret, ubi negabatur ignis consumens.", "candidate_score": 0.648707, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_14_16", "bdc_text": "Ipse nunc grande us et natura pusillanimis ad exilium inhabilis est ; ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur . Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_99", "psc_text": "Hieremia, cum misereretur dominus deBentisdeflentis Ephraem F et peccata propria deprecantis: a iuuentute inquit mea dilectus mihi est filius Ephraem, puer in deliciis. si enim non fuisset puer in deliciis, numquam peccasset. et bene utrumque dixit, et in deliciis et puerum; est enim puer qui non peccat. ecce puer meus, quem elegi. per delicias itaque peccauit qui ita erat informatus a domino, ut nescius esset erroris. ergo et si puer in deliciis non fuisset et si in uirum perfectum uirtutis processisset aetate, numquam lapsus fuisset, ut illi necesse esset ueniam suorum petere delictorum. 1277 cum magis meritorum praemia sperare deberet. quod etiam dominus noster in euangelio uidetur exprimere, cum dicit: nolite contemnere unum de pusillis istis. sed loco suo plura seruentur. ergo pusillus contrarius magno est. et si iuxta apostolum paruulus sub elementis est — cum enim essemus paruuli, sub elementis huius mundi eramus — ergo magnus supra elementa mundi", "candidate_score": 0.636586, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_14_16", "bdc_text": "Ipse nunc grande us et natura pusillanimis ad exilium inhabilis est ; ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur . Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1578", "psc_text": "Iaphet Noe filiis originem ducens in duobus caecis duos generis sui praetendebat auctores. § 81 quod uidetur etiam Lucas non omisisse, 19,2 sq. cum Zacchaeum subicit, qui statura pusillus, hoc est nulla B nobilitatis ingenitae dignitate sublimis, exiguus mentismeritis, sicut populus nationum audito domini salutaris aduentu quem sui non receperant uidere cupiebat. sed nemo facile Iesum uidet, nemo potest uidere Iesum constitutus in terra. et quia non prophetas, non regnum habebat tamquam formae gratiam naturalis, ascendit in sycomorum, uanitatem scilicet Iudaeorum uestigio suo proterens, errata quoque corrigens superioris aetatis, et ideo legum interioris domus recepit hospitio. et C bene ascendit in arborem, ut arbor bona bonos fructus faceret ac naturali excisus oleastro et contra naturam insertus in bonam oliuam fructum posset legis adferre; radix enim sancta, etsi rami inutiles, quorum infructuosam gloriam plebs gentium fide resurrectionis quasi quadam corporis eleuatione transcendit. 2 Matth. 20, 29 sq. 7 Gen. 10, 1", "candidate_score": 0.633419, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_14_16", "bdc_text": "Ipse nunc grande us et natura pusillanimis ad exilium inhabilis est ; ideo , ni fallor , rumore de sua abitione sparso isti malo facile medebitur . Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_197", "psc_text": "infantiae inpedimenta nesciuit. et ideo in euangelio nihil super eo legimus nisi ortum eius et oraculum, exsultationem in utero, uocem in deserto. neque enim ullam infantiae sensit aetatem qui supra naturam, supra aetatem in utero situs matris a mensura perfectae coepit aetatis plenitudinis Christi. 1,60—64 ! Et respondit mater eius et dixit: non, sed uocabitur Johannes. et responderunt ad illam: nemo E est in cognatione tua qui uocetur hoc nomine. adnuebant ergo patri eius quem uellet uocari eum. et accepit pugillarem et scripsit dicens: Iohannes est nomen eius. et mirati sunt omnes. continuo autem resoluta est lingua eius et apertum est os eius, et loquebatur benedicens deum. mire sanctus § 31 euangelista praemittendum putauit quod plurimi infantem patris nomine ZacchanaeZacchariae adpellandum putarunt, ut aduertas P matri non nomen alicuius displicuisse degeneris, sed id sancto infusum spiritu, quod ab angelo ante Zacchariae fuerat 17 Ephes. 4, 13 3 demigrarent P (u", "candidate_score": 0.629908, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_16", "bdc_text": "Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1578", "psc_text": "Iaphet Noe filiis originem ducens in duobus caecis duos generis sui praetendebat auctores. § 81 quod uidetur etiam Lucas non omisisse, 19,2 sq. cum Zacchaeum subicit, qui statura pusillus, hoc est nulla B nobilitatis ingenitae dignitate sublimis, exiguus mentismeritis, sicut populus nationum audito domini salutaris aduentu quem sui non receperant uidere cupiebat. sed nemo facile Iesum uidet, nemo potest uidere Iesum constitutus in terra. et quia non prophetas, non regnum habebat tamquam formae gratiam naturalis, ascendit in sycomorum, uanitatem scilicet Iudaeorum uestigio suo proterens, errata quoque corrigens superioris aetatis, et ideo legum interioris domus recepit hospitio. et C bene ascendit in arborem, ut arbor bona bonos fructus faceret ac naturali excisus oleastro et contra naturam insertus in bonam oliuam fructum posset legis adferre; radix enim sancta, etsi rami inutiles, quorum infructuosam gloriam plebs gentium fide resurrectionis quasi quadam corporis eleuatione transcendit. 2 Matth. 20, 29 sq. 7 Gen. 10, 1", "candidate_score": 0.628439, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_16", "bdc_text": "Ionas meus nondum 20 annos natus parentibus insciis duxit uxorem filiolam Mauricii Pullingeri in Druchtelfinden , nobilis cuiusdam pauperrimi , quę preter honestatem et formam nihil habet et sic sat dives est .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_99", "psc_text": "Hieremia, cum misereretur dominus deBentisdeflentis Ephraem F et peccata propria deprecantis: a iuuentute inquit mea dilectus mihi est filius Ephraem, puer in deliciis. si enim non fuisset puer in deliciis, numquam peccasset. et bene utrumque dixit, et in deliciis et puerum; est enim puer qui non peccat. ecce puer meus, quem elegi. per delicias itaque peccauit qui ita erat informatus a domino, ut nescius esset erroris. ergo et si puer in deliciis non fuisset et si in uirum perfectum uirtutis processisset aetate, numquam lapsus fuisset, ut illi necesse esset ueniam suorum petere delictorum. 1277 cum magis meritorum praemia sperare deberet. quod etiam dominus noster in euangelio uidetur exprimere, cum dicit: nolite contemnere unum de pusillis istis. sed loco suo plura seruentur. ergo pusillus contrarius magno est. et si iuxta apostolum paruulus sub elementis est — cum enim essemus paruuli, sub elementis huius mundi eramus — ergo magnus supra elementa mundi", "candidate_score": 0.627942, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_6", "bdc_text": "fere omnes sunt homines inflati , temerarii , arrogantes , avari , utinam ab adversariis non corrupti , temulentiam quotidianam et id genus alia taceo .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1796", "psc_text": "bene tacet qui defensione non indiget: ambiant defendi qui timent uinci. non ergo accusationem tacendo confirmat, sed despicit non refellendo. quid enim timeret, qui non ambiret salutem? salus omnium suam prodit, ut adquirat omnium. sed quid de deo loquar? Susanna tacuit et uicit; melior enim causa, quae non defenditur et probatur. c et hic latusPilatus absoluit, sed absoluit iudicio, crucifixit mysterio. uerum hoc speciale Christi, illud humanum, ut aput iniquos 2 Hier. 18, 2 sqq. 4 loh. 3, 17 6 Rom. 6, 4 et 8, Coloas. 2, 12 11 Ephes. 2, 19 12 Ephes. 2, 11-18 14 Ephea. 2, 19 18 Matth. 27, 12 et 14' 28 Sus. (Dan. 13) 85 2 reformatur y 4 enim om. X 6 consepultus α FOV consepultis C 8 omnia ETX (-es corr. V) et (is ex es) P 12 memores estote a m. estis x 14 hi om. PBGL 15 nunc om. X", "candidate_score": 0.625912, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_27_29", "bdc_text": "2 . ianuarii anni 1557 , cuius inicium , progressus et finis sit tibi bonisque omnibus felicissimus . De Laurentii Agricolę successibus certior reddi cupio .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1495", "psc_text": "ad aratrum. bonus odor agri; odor enim Iacob odor agri pleni. ager plenus est florum, plenus est fructuum diuersorum. ara igitur agrum tuum, si uis dirigi ad dei regnum. floreat tibi bonorum seges fecunda meritorum. sit uitis abundans in lateribus domus tuae et nouella oliuarum in circuitu mensae tuae. dicat anima tua Christo fertilitatis suae iam conscia et seminata dei uerbo, spiritalibus quoque 1481 A marata cultuns: ueni. trater meus, exeamus in agrum, ille respondeat: introiui in hortum meum, aororsoror mea sponsa: uindemiaui myrram meam. quae enim melior quam fidei uindemia, qua resurrectionis fructus reconditur, qua perpetuae laetitiae fons rigatur? § 44 itaque cum respicere prohibearis, multo magis redire prohiberis et tollere tunicam; conperisti enim quod ei qui tunicam te petierit remittere debeas et pallium. ergo directus ad dei regnum opes et patrimonium B non requiras. noui et aliam scriptam tunicam, de qua nos 7 Luc. 9. 62 10 Gen.", "candidate_score": 0.625833, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_1_3", "bdc_text": "valde enim tui foetus me delctant . Ego 27 . decembris ex comitiis Heidelbergam vocatus domum veni , ad 4 .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_442", "psc_text": "BooaBoos Ruth et facta est ei in matrimonium et peperit Obed, patrem Jessae, auum Dauid. recte igitur sanctus Matthaeus per euangelium gentes ad ecclesiam uocaturus auctorem ipsum dominum gentiliciae congregationis alienigenarum generationem secundum carnem adsumsisse memorauit, ut iam tunc esset indicium quod illa generatio ederet gentium uocatoreDJ, quem sequeremur omnes ex alienigenis congregati relinquentes paterna D et dicentes ei qui nos ad domini cultum uocaret, uerbi gratia Paulo aut cuicumque episcopo: populus tuus populus meus, deus tuus deus meus. ergo Ruth, sicut Lia et Rachel, oblita populum et domum patris sui soluens uinculum 3 Ruth 4, 11—13 9 Ruth 4, 14 et 17 17 Ruth I, 16 19 Ps. 44, 11 1 accepta facultate (in mg. m3 ace...., cetera euanida) A 3 dl ΑΧχ intret P (a 8. e m3) ALX (a 8. e V) intrat αCy intrauit (om. in ante domum) B 4 rachel (c s. u.) A liam", "candidate_score": 0.625684, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_17", "bdc_text": "Ego etsi constitutionibus nostris fultus possem istas puerorum insanias impedire , attamen vitę meę nolo maiorem inquietudinem imponere , sed patri nostro hec atque alia incommoda lubens committo .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_132", "psc_text": "nec concubitu indulgent nec lasciuiam amantis, sed curam parentis adsumunt. at uero homines nec conceptis nec deo parcunt: illos contaminant, hunc exasperant. priusquam te inquit formarem in utero, noui te et in uulua matris sanctificaui te. ad cohibendam petulantiam tuam manus quasdam tui C auctoris in utero hominem formantis aduertis. ille operatur, et tu sacri uteri secretum incestas libidine? uel pecudem imitare uel deum uerere. et quid de pecudibus loquar? terra ipsa a generandi opere saepe requiescit et, si inpatienti hominum studio iactis frequenter seminibus occupetur, inpudentiam multat agricolae, fecunditatem sterilitate conmutat. ita quidam 1282 A in ipsis elementis ac pecudibus ab usu non cessare generandi naturae pudor est. § 45 merito ergo sancta Elisabet erubescebat gratiam, etsi non recognosceret culpam. nam etsi concepit de uiro — neque enim aliter de hominis ortu fas est credere — tamen partus sui erubescebat aetatem. et rursus caruisse se gaudebat obprobrio; pudor est", "candidate_score": 0.616186, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "3087_sent_13", "bdc_text": "sed pręter salutationem et quasdam perorationes alterius nomine ęditas nihil remisit .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_155", "psc_text": "imitari. sola in penetralibus, quam nemo uironimuirorum uideret, solus angelus repperiret: sola sine comite, sola sine teste, ne quo degeneri deprauaretur adfatu, ab angelo salutatur. disce, uirgo, uerborum uitare lasciuiam; Maria etiam salutationem angeli uerebatur. 1,29 erat tamen inquit cogitans qualis esset haec F salu- § 9 tatio, et ideo cum uerecundia, quia pauebat, cum prudentia, quia benedictionis nouam formulam mirabatur, quae nusquam lecta est, nusquam ante conperta. soli Mariae haec salutatio seruabatur; bene enim sola gratia plena dicitur, quae sola 4 Ephes. 5, 27 7 Apoc. 2, 17 24 Origenes hom. in Lucam VI (XIll 1816 a M.) 2 uterum mysterii, domini matrem ed. Rom. 3 didicimus pr. (di alt. s. u. m3) P dicimus B didicimus alt. (di alt. in u. ult. m3) P discamus (s pr. postea add.) B 4 et aC, om. cet. bene] uere y disponsata LX (desp. corr. π) ecclesiae scripsi ecclesia libri 5", "candidate_score": 0.614513, "ce_score": null } ] } ], "biblical_hits": [] }