text: Акрамя беднасці афармлення, у спектаклі раздражняюць бутафорскія кветкі, Нікі і лаўровыя вянкі – іх у "Джуліі" ажно занадта. Без усяго гэтага можна было з поспехам абысціся, бо іншым разам тэатральная ўмоўнасць больш прываблівае, чым фальшывае праўдападабенства. I як няпроста акцёрам разбураць гэты фальш!
  У "Джуліі" сабраўся надзіва ўдалы склад выканаўцаў. Напэўна, акцёрскія работы найменш вартыя крытыкі (як, дарэчы, і праца аркестра тэатра пад кіраўніцтвам А. Лапунова. Праўда, іншым разам маэстра дырыжыруе, як Бог на душу пакладзе: то раптам замарудзіць тэмп, а то нечакана паскорыць яго там, дзе салісты і аркестр гэтага ніяк не чакаюць. Што і казаць, А. Лапуноў непрадказальны...). Р. Харык (Майкл), А. Ранцанц (Джымі), В. Шабуня (Том) складаюць вельмі ўдалае партнёрства Н. Гайдзе і дэманструюць – кожны па-свойму – прафесіяналізм і высокае майстэрства. Абаяльны Роджэр (Д. Цітушкін), крыху грубаватая Эві (А. Крайнікава). I над усімі імі – Наталля Гайда... Яна, вядома, лепш чым хто адчувае ўсе недахопы спектакля, усе яго слабыя бакі. I, магчыма, таму так нялёгка пра іх пісаць і казаць. Бо гэта – ЯЕ спектакль, ЯЕ асабістыя пакута і боль. Але яна пераадольвае іх і іграе сваю Джулію так шчыра, кранальна і пранізліва, што яе выкананне, здаецца, перакрывае ўсе недахопы спектакля. Гэтую ролю яна чакала, напэўна, усё жыццё. I ўклала ў яе ўвесь свой талент, усю сваю душу.
  Я запомніла Наталлю Гайду такой, як на гэтых здымках, трапяткой, субтыльнай і вельмі адзінокай. Сапраўды, як ні банальна гэта гучыць, але сапраўдны талент заўсёды адзінокі. I таму я буду хадзіць на гэты спектакль яшчэ і яшчэ – каб атрымаць асалоду ад цудоўнай ігры актрысы, каб бачыць яе і чуць.
  
  Сітуацыя з беларускімі палітвязьнямі цягам апошняга часу значна пагаршаецца. Улады выкарыстоўваюць любую магчымасьць, каб паставіць на калені тых, хто не папрасіў літасьці ў служкаў рэжыму. Так, Мікалай Статкевіч,які быў асуджаны на 6 гадоў зняволення ў калоніі строгага рэжыму па артыкуле аб масавых беспарадках, у сярэдзіне студзеня быў пераведзены са шклоўскай калоніі ў магілёўскую турму, дзе рэжым утрыманьня нашмат больш жорсткі.
  17 студзеня ў івацэвіцкай калоніі № 5 адбыўся суд на Мікалаем Аўтуховічам у сувязі з парушэньнем ім рэжыму ўтрыманьня ў калоніі. Суд прызнаў асуджанага прадпрымальніка вінаватым у злосным парушэньні рэжыму. На гэтай падставе суд Івацэвіцкага раёна вынес прыгавор аб змяненні меры пакараньня. Два гады і тры месяцы, якія засталіся да канца адбыцьця пакараньня, Аўтуховіч правядзе ў турме Гародні. Зрабілі больш жорсткімі ўмовы ўтрыманьня палітвязьню Дзмітрыю Бандарэнку, а Зміцера Дашкевіча перыядычна змяшчаюць у ШЫЗА. У Віцебску працягваецца суд над Сяргеем Каваленкам.
  Нагадаем, што Праваабрончы цэнтр “Вясна” прызнае наяўнасьць у Беларусі 15-ці палітычных вязьняў - асобаў, якія незакона пазбаўлены волі за свае палітычныя перакананьні, і патрабуе іх неадкладнага вызваленьня.