text: Дакладна вядома, што сярод шматлікіх тавараў, якія пастаўляліся на кірмаш, было нямала i кніжнай прадукцыі. Так, на адзін з ix было прывезена «сто пудоу кніг»! Традыцыю гандлю друкаванымі выданнямі працягнулі бібліятэкары, працуючы ў «Павільёне даведак», дзе яны прапаноўваюць зборнікі вершаў, календары, буклеты, паштоўкі. У 2016 г. сярод прадукцыі быў таксама сімвал Ганненскага кірмашу – сувенірны конік, зроблены pyкамi супрацоўнікаў аддзела бібліятэчнага маркетынгу.
  Уклад у падрыхтоўку свята бібліятэчныя спецыялісты ўнеслi пры арганізацыі выставы дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва, фотавыставы, працуючы ў інфармацыйных кіёсках. На кірмашу традыцыйна ладзяцца літаратурныя старонкі: паэтычная гасцёуня “Збіpaю я краінy па радках...”, вечар паэзіі “Мая маленькая радзіма, што Зэльваю завецца”. У 2016 г. адбылася літаратурная сустрэча з Ул. Мазго, членам Саюза пісьменнікаў Беларусі, мясцовымі паэтамі i творцамі Гродзенскага абласнога аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі: П. Сямінскім, Д. Радзівончыкам, Т. Мазур, I. Данік, В. Семяняка i інш.
  Супрацоўнікі аддзела бібліятэчнага маркетынгу стараюцца сачыць за ўсімі дакументальнымі крыніцамі, дзе ідзе гаворка аб страчанай спадчыне. Адным словам выкарыстоўваюцца ўсе магчымасці, каб нашы веды пра Ганненскі кірмаш папаўняліся з кожным годам.
  Глянь, і сапраўды брычкі па вуліцах калясяць, побач кавалі манеты чаканяць, а ў цэнтры горада – спевы артыстаў. Куды падацца? Неяк жа трэба аблегчыць галаўны боль. Піліла ўчора мая Марыля, навошта шклянку адну за другой куляў...
  О, лаўка лекаў! (Цэнтральная раённая бальніца). То, што дохтар прапісаў! Заходжу, а мяне сустракае бабка-траўніца. Кажа, ёсць і на маё гора лекі. Налівае ў куфэрачак зялёны напой. І немач маю нібы рукой зняло! Кажа:
  Жанчынкі ў белых халатах паклалі ў кішэню паперу. Сказалі, што гэта ўрачэбныя парады. Я з імі ветліва развітаўся. Выйшаў з падворка, разварочваю паперку, а там: “Піць менш трэба!”. Цьфу!
  Чую, побач нейкія гулянні. Заходжу ў лаўку дываноў (санаторная школа-інтэрнат). А тут дзеўкі ды хлопцы бавяцца. У адзін ручнік заварочваюцца з абедзвюх старон – хто хутчэй у цэнтры апынецца. I смяюцца! Але я гляджу не туды. Мне трэба падарунак для Марылі знайсці, каб не скардзілася за ўчарашняе. Разнастайныя тканіны, каляровыя коўдры і палавікі. Салідны выбар... Але я яшчэ і палову не прайшоў, пайду чаго пашукаю.
  Галантарэя! (Гімназія №1). Во звязло мне дык звязло! З жанчынамі як? Брошка ці хустка ў падарунак для іх ўсё роўна, што пыл ў вочы. А тут яшчэ і выбар, будзь здароў. Не разгубіцца бы.
  Крочу далей! У лаўку футраў (СШ №3). Шапкі, шубы, паліто... Марыля мая, канешне, дама з густам і заслугоўвае самае прыгожае футра ва ўсім свеце! Але што ты возьмеш з мясцовага пісакі? Аж смутак прабраў.