text: Неанаталогія (грэч.: neo — новы + лац.: Natus — нараджэнне) — раздзел медыцыны, што вывучае немаўлят і нованароджаных, іх рост і развіццё, іх захворванні і паталагічныя станы.
  Агляд нованароджанага
  Неданошанае дзіця
  Кувез з нованароджаным на паштовай марцы Узбекістана
  Асноўнымі пацыентамі неанатолагаў з'яўляюцца нованароджаныя немаўляты, якія захварэлі ці патрабуюць спецыяльнага медыцынскага дагляду з-за неданошасці, нізкай вагі пры нараджэнні, затрымкі развіцця ўнутры улоння, прыроджаных заган развіцця (прыроджаных дэфектаў), сепсіса, або прыроджанай асфіксіі.
  Змест
  1 Гісторыя
  2 Сучаснасць
  3 Спасылкі
  4 Зноскі
  ГісторыяПравіць
  Неанаталогія вылучылася з педыятрыі і акушэрства ў канцы XIX — пачатку XX стагоддзя. Першы амерыканскі падручнік па неданошаных быў апублікаваны ў 1922 годзе. У 1952 годзе Вірджынія Апгар Доктар апісала шкалу Апгар у якасці сродку ацэнкі стану нованароджанага.
  У 1960-х гадах са з'яўленнем штучнай вентыляцыі лёгкіх нованароджаных пачаўся імклівы ўздым неанаталогіі. Гэта дазволіла змагацца за выжыванне дзяцей з усё большай ступенню неданошанасці. Тэрміны неанаталогія і неанатолаг былі прапанаваны амерыканскім педыятрам Аляксандрам Шаферам ў 1960 годзе ў кіраўніцтве «Хваробы нованароджаных».
  СучаснасцьПравіць
  У 2006 годзе нованароджаныя вагой ад 450 грамаў, якія нарадзіліся пасля 22 тыдня цяжарнасці, мелі невялікі шанец на выжыванне. У сучасным неанаталагічным аддзяленні, немаўляты вагой 1000 г, якія нарадзіліся пасля 27 тыдняў цяжарнасці маюць прыкладна 90 % шанцаў на выжыванне, і у большасці з іх нармальна развіваецца нервовая сістэма.[1]
  СпасылкіПравіць
  Самае маленькае неданошанае дзіця
  Урачы выратавалі жыццё самага маленькага ў свеце неданошанага дзіця
  Зноскі
  ↑ Lemmons, J.A., et al. (2001). «Very Low Birth Weight Outcomes of the National Institute of Child Health and Human Development Neonatal Research Network, January 1995 Through December 1996». Pediatrics 107(1): 1-8