text: Асабістае шчасце Ніна Адамаўна самааддана спалучала са служэннем людзям, яна неаднаразова абіралася мясцовым дэпутатам, узначальвала вясковыя арганізацыі жанчын, пенсіянераў… Працяглы час Ніна Адамаўна выконвала яшчэ адзін пачэсны грамадзянскі абавязак — з’яўлялася старэйшынай вёскі, справядлівай і паважанай. І на ўсё хапала сіл: аддавала сябе іншым поўнасцю, не шкадуючы, не патрабуючы ўзнагарод. Жыла сціплым, насычаным ды такім узнёслым, смакавітым, годным — сапраўдным чалавечым жыццём! Жыла… Была… Была многа кім! Толькі не былой настаўніцай — былых настаўнікаў не бывае! Застаюцца імі навечна.