text: Згушчонка - напэўна адзін з найцяжэйшых, а па словах медыкаў і навукоўцаў найцяжэйшы з усіх натуральных ды сынтэтычных наркотыкаў, што існавалі ў сьвеце, існуюць, а мо і найцяжэйшы з тых, што яшчэ будуць існаваць. Зьяўляецца біялягічнай зброяй.
  Мае моцнае псыхатропнае ўздзеяньне на чалавечы арганізм. Прыводзіць да амаль імгненага прызвычаньня і вельмі цяжкім адвыканьнем. Вядомы выпадкі, калі падчас згушчонкавай ломкі, наркаманы скончвалі жыцьцё самагубствам, а адзін падлетак-скінхэд павесіўся на ўласных валасох.
  Таксама зьяўляецца моцным афрадызіякам - падчас "Вечароў у Мірскім замку" адной бляшанкі згушчонкі хапіла, каб ператварыць канцэрт Песьняроў на оргію з удзелам 100500 тысяч ані ў чым нявінных гледачоў, якіх быццам бы пачаставалі дармовым слабаалькагольным кактэлем. На вачох ува ўшчэнт здзіўленых музыкаў і ўласных дзетак, людзі зрывалі з сябе вопрадку і...
  выгатаўляецца з малака сьпецыяльна выведзенай пароды шаленых кароў, якіх пасьвяць ў канапляных лясох глыбоччыны і рагачоўшчыны, пры невыносных для жывёлах умовах: Маладыя жывёліны прывязваюцца за рогі і капыты да спецыяльных прыладаў, якія не даюць ім рухацца. на іхныя вушы начэпленны навушнікі ў якіх у рэжыме нонстоп транслююцца песьні гурта "Верасы", а на вачах сьпецыяльныя аркадныя акуляры, куды перадаюцца трыдэ версіі фільмаў Квэнтына Таранціны і "Падарожжаў Дылетанта".
  Гонар вынаходніцтва рэцэпта згушчонкі належыць італійскаму прамыслоўцы Бальджаме Бітнэры, які аднойчы вандруючы па глыбоччыне, напіўся ў шынку гарэлкі і заснуў у бліжэйшым канапляным лесе. Ачуняўшы сярод ночы ён пауў размову партызана з лясамі і палянамі. Адно з канапляных дрэваў паведаміла істоце, што калі не даваць карове рухацца і карміць травой, што расьце ў мясцовых лясох, малако ў ёй загусьцее і ператварыцца на моцную нямку з шыкоўным прыходам. Бітнэра спачатку вырашыў, што яго з бадуна наведалі глюкі, тым ня меньш, гэтая дзівосная размова не выходзіла ў яго з галавы і ён усё ткі вырашыў зрабіць нешта падобнае. Да тагож дзеля чысьціні экспрыменту ён вырашыў пазбавіць жывёліну натуральнага зроку і слыху, прымусіўшы яе глядзець і чуць пачварныя енкі і вар'яцкія хрукі. Праз тыдзень, карова падчас дойкі пачала даіцца неверагодна згушчанай рэчавінай, паспрабаваўшы якую мясцовыя дзеўкі ледзь не палову вёскі згвалцілі не крануўшы толькі малых дзяцей і ксянза, якія забарыкадаваліся ў касьцёле і не выходзілі адтуль на працягу тыдня.
  Вынаходнік-брыдота зразумеў, што па сутнасьці ў ягоныя рукі трапіла курка, што нясе залатыя яйкі. Ён падсадзіў на свой наркоцік вялізную колькасьць мясцовага насельніцтва і нат паспрабаваў займацца экспартам, але на шчасьце згушчонка мела занадта малы тэрмін прыдатнасьці і праз тыдзень дарогі губляла амаль ўсю сваю моц, а праз яшчэ колькі часу рабілася на смак падобнай на лайно.
  На дадзены момант патэнт на згушчонку належыць ААН і падпадае пад канвэнцыю па забароне біялягічнае зброі.
  Уздзеяне на чалавека згушчонкі ў дзесяткі раз мацней за аналягічнае ўздзеянне ЛСД і гераіна. Вядома, што 100% людзей, якія хаця б раз на жыцьцё спрабавалі згушчонку, раней ці пазьней паміраюць.
  Адзінымі жывымі істотамі, якім спажываньне згушчонку дастаўляе выключна карысьць з'яўляюцца партызаны. Як вядома, старыя партызаны, якія адпусьцілі лалматыя бароды не ў стане спажываць згушчонку і сілкуюцца выключна гарэлкай, але маладыя чальцы зграек выкарыстоўваюць супольнае спажываньне згушчонкі, як неад'емную частку шлюбных гульняў. Прычым яшчэ аніводнаму з натуралістаў нават ў няволі не атрымалася зафіксаваць палавы акт сярод маладых партызанаў, але ж дзеці працягвалі нараджацца ў адпаведны час. таму навукоўцы і дасьледчыкі прыйшлі да выніка, што спарваньне ў гэтых істотаў праходзіць менавіта праз спажываньне згушчонкі.
  Ува ўгалоўных кодэксах выключна ўсіх краінаў сьвету, пакараньнем за незаконны абарот згушчонкі ёсьць пажыцьцёвы расстрэў праз павешаньне ў газавай камеры.