text: Гэтая тэма ў эмігранцкім асяродзьдзі ўвесь час прысутная. Але ў законным пляне я сябе адчуваю бясьпечна. Я не баюся тут ніякіх правакацыяў, мне ніхто не падсуне тут ніякіх наркотыкаў, ніякіх патронаў, зброі ці яшчэ чаго - гэтага я не баюся. У любой эўрапейскай краіне гэта ў прынцыпе выключана. Прынамсі нават калі нешта здарыцца, то разьбірацца будуць вельмі сур'ёзна, на салідным узроўні. Ну а што да фізычнай аховы - тут калі нават ніякая прэзыдэнцкая ахова не дае поўнай стопрацэнтнай гарантыі бясьпекі, дык пра што тут казаць... Вядома, я прыступны для нападаў, як звычайны нармальны чалавек. Я хаджу без бронекамізэлькі, безь ніякай аховы, бяз зброі. Натуральна, я не пашыраю кола сваіх знаёмых да непатрэбных межаў. І мая сям'я гэтаксама. Гэта нашы адзіныя захады бясьпекі. Жывём, калі ласка, тэлефануйце. Да мяне прыходзяць госьці, я хаджу ў госьці. У прынцыпе вялікага сакрэту мой лад жыцьця зь сябе бе ўяўляе. Я спадзяюся на абарону нямецкага, эўрапейскага закону - больш за ўсё на гэта, а не на нейкія сьцены ці браняваныя аўтамабілі.
  Чаму з Казахстану вы прыехалі ў Беларусь, а не ў Расею? Мне зданцца, што вы не разумееце сутнасьці канфлікта, які разгортваецца ў Беларусі. Гэта не схватка ха свабоду і дэмакратыю, а канфлікт з расейскім імперыялізмам, інтарэсы якога Лукашэнка праводзіць. А што датычыць расстрэльных камандаў, дык гэта не сенсацыя, бо ў той жа Расеі яны ёсьць lfu'nekm (чытайце кнігі Літвіненкі).
  Я ў Беларусь прыехаў не на экскурсію, я не выбіраў. Я не ўцякач, я - службовец і быў пераведзены па службе разам са сваёй жонкай. Дарэчы, яе перавялі як вайсковага службоўца ў Беларусь, а ўжо мне давялося ехаць за ёй. Яна ў мяне - вайсковы чалавек, мэдык, маёр мэдычнай службы. Ну, а вы ведаеце, што вайскоўцы больш за дзесяць гадоў на адным месцы служыць не маглі. А што да “расстрэльнай каманды” - я не прэтэндую на нейкае “лідэрства”, ня ведаю, чаму мне хочуць прыпісаць нібыта я сам яе стварыў... Існавалі яны, вядома, і няма ніякага сакрэту, я пра гэта ведаў і трыццаць гадоў таму, ведаў дзе што знаходзіцца, для мяне тут нічога новага.