text: Жанчына бачыла, як іншая мама на пляцоўцы стукнула па вуснах сваё дзіця за тое, што яно папіла з пластыкоўкі невядомага паходжаньня.
  1) біць ці ня біць дзяцей (гаворка ішла менавіта пра біцьцё, а не шлепкі па попе) - тут нам няма што абмярковаць як я разумею.
  Я б нічога не рабіла, як нічога не раблю калі бачу бацькоў, што паляць размаўляючы са сваім дзіцём, ці дома, бо я думаю, што ўсё-роўна гэта не выправіш.
  Вось мы напрыклад Ромку звычайна не бьем нават па попе, спрабуем дамовіцца, а аднойчы у дзіцячым садку ён так сябе паводзіў, што я не вытрымала і добра яму дала, наконт чаго вядома адразу пашкадавала, выхавацелька гэта пабачыла, але нічога не сказала, што я лічу правільна зрабіла.
  Я не ведаю, як паступіла б ў гэтай сітуацыі, але не люблю абыякавасці. Я аднойчы гуляла на горках з Агатай, і тут хлопец(старэйшы) пачынае страшэнна лупцаваць меншых(але не малых), ён іх шпурляў, прымушаў стаць на калені і скакаў у іх на спіне. Гуляла побач процьма народу з малымі дзецьмі -- і ўсім да аднаго месца. Я перачакала, покуль ён адпусціць малых, а пасля падыйшла ззаду, падбіла яго, каб ён упаў на зямлю, і ўжо ў ляжачым стане патлумачыла яму, што і на яго знойдзецца нехта мацнейшы.
  І вось што мяне здзівіла, што мамкі ўсіх астатніх дзяцей рабілі выгляд, што нічога не адбываецца ні калі ён лупцаваў малых, ні калі я прыціскала яго да зямлі. Шчыра -- гэта жахліва. Гэта азначае, што тваё дзіцё будзе зводзіць чужы дзядзька, дзіця будзе крычаць, адбівацца, прасіць дапамогі -- і ніхто яму не дапаможа.
  калі я бачу, што дзеці абы-што робяць, то я таксама адразу (калі бачу, што бацькі не рэагуюць) спрабую паставіць іх на месца, інакш яны будуць лічыць, што ім усе можна.Але іншае пытаньне дарослыя, яны лічаць, што веадюць як трэба гадаваць сваіх дзяцей, таму ў большасьці выпадкаў усё роўна ня будуць слухаць, таму звычайна я спачую дзеткам і нічога не раблю.
  іншая справа, калі побач бацькі дзіцяці і яно пачынае, напрыклад кідацца пяском, тады я (у выпадку, калі бацькі не заўважаюць) зьвяртаюся да дарослых і пытаюся 'гэта Ваш хлопчык? ён кідаўся пяском'.
  дадзенай сітуацыі я б нісога не рабіла, бо сітуацыя не адназначная, піць з невядомых бутэлек, зьбірабіраць невядосыя рэчы зараз вельмі небясьпечна. Тут думаю маці стукнула таму, што разгубілася і каб раз на заўсёды пазьбегнуць такой сітуацыі.
  Але ў сітуацыі, якую апісала stasia, я б абавязкова умяшалася, які і ў іншых апісаных сітуацыях. Зьвярнула б увагу і на сінякі дзіўнага паходжаньня на дзецях (напрыклад сляды ад папругі).
  Гэта не я называю, гэта водгук на тое, што я прачытала ў гэтым Live Journal, дзе палова ўдзельнікаў лічыць, што для таго, каб дзіця не бегала праз дарогу, трэба яму добра ўсмаліць.