text: Перадумовы вайныПравіць
  Першы перыяд вайны (1976—1979)Правіць
  Расцаніўшы аднабаковае абвяшчэнне незалежнасці Радэзіі і яе непрызнанне сусветнай супольнасцю, кіраўнікі ЗАНУ Роберт Мугабэ і ЗАПУ Джошуа Нкома пачалі ў 1965 годзе правядзенне тэрарыстычных акцый супраць насельніцтва і урадавых войскаў як непасрэдна з самай радэзійскай тэрыторыі, так і з тэрыторый сумежных Мазамбіка, Батсваны і Замбіі. Па сцвярджэнні кіруючага боку, байцы ЗАПУ і ЗАНУ нападалі на фермы белых каланістаў і прыгранічныя вёскі, населеныя чорнымі, знішчаючы ўсё жывое[1][2]. Таксама шырокую вядомасць атрымаў тэрарыстычны акт у супермаркеце ў сталіцы краіны Солсберы і загубства двух мірных пасажырскіх авіялайнераў, падчас якіх тэрарысты дабівалі тых, хто выжыў, затым гучна абвясціўшы аб выбітнай перамогі над белымі. Пры гэтым Мугабэ арыентаваўся на Пекін, Нкома — на Маскву. Супярэчнасці паміж лідэрамі саслаблялі эфектыўнасць іх барацьбы і перыядычна выліваліся ў узброеныя сутыкненні іх прыхільнікаў паміж сабой. Толькі 12 лістапада 1975 годзе ЗАПУ і ЗАНУ аб'ядналіся. Гэта аб'яднанне стала пачаткам новага этапу вайны.