text: Кіраўнік кампаніі “Над бар’ерам” распавёў, што ў гэтым годзе іх ініцыятыве споўнілася дзесяць гадоў.
  Каля дзесяці гадоў таму прозвішча актывіста Цімафея Дранчука было ў многіх на слыху. Раней ён пастаянна ўдзельнічаў у розных акцыях, у 2006 годзе быў арыштаваны разам з калегамі па дзейнасці не зарэгістраванай арганізацыі “Партнёрства”. У выніку яго асудзілі на 1 год зняволення, але праз некалькі месяцаў вызвалілі ўмоўна-датэрмінова.
  Цімафей Дранчук: Наша кампанія па дапамозе зняволеным “Над бар’ерам” фармальна існуе, мы не адмаўляем тым, хто да нас звяртаецца. Але ў параўнанні з іншымі буйнымі праваабарончымі арганізацыямі наш уклад у агульную справу мінімальны.
  Цімафей Дранчук: Самі мы кліентаў не шукаем, звяртаюцца толькі тыя, хто нас ведае. А ведаюць няшмат, бо самі мы нікога не шукаем. Такое атрымліваецца замкнёнае кола. Хаця распачалі кампанію мы дзесяць гадоў таму – пасля таго, як я выйшаў з турмы.
  Цімафей Дранчук: Па вялікім рахунку, няма таго, чым можна было б ганарыцца. Былі некалькі чалавек, якія дамагаліся перагляду прысуду, і мы дапамагалі ім распаўсюджваннем інфармацыі. У некаторых выпадках знаходзілі людзям юрыстаў. Але не думаю, што гэта менавіта тыя дасягненні, якія можна ставіць сабе ў заслугу. Скажу самакрытычна: калі б дзесяць гадоў таму мы больш грунтоўна ўзяліся за справу, то маглі б дасягнуць значна большага.
  Цімафей Дранчук: Я – камп’ютарны дызайнер, доўгі час працаваў у паліграфічнай сферы, таму і зараз гэтым займаюся. Але гэта, скажам так, не сталая праца.
  Экс-кандыдат у прэзідэнты Аляксандр Мілінкевіч распавёў пра тое, ці ёсць прарыў у беларуска-еўрапейскіх стасунках.
  Аляксандр Мілінкевіч: Прарыў, безумоўна, ёсць, бо краіна выходзіць з еўрапейскай ізаляцыі. І гэта вельмі важна для таго, каб захаваць шанцы на трансфармацыю. Улада праводзіць рэформы нярэдка безпаспяхова і няўдала, баіцца радыкальных пераменаў. Але ёсць і сярод дзяржаўных чыноўнікаў сілы, якія разумеюць, што трэба рабіць і як трэба рабіць. Відавочна, што ўлада неаднародная. Так што ў еўрапейскім накірунку поспехі маюцца, але ёсць і іншая праблема – Еўропа зараз значна больш увагі надае Усходу. І гэта будзе працягвацца, таму што Захад заняты сваімі праблемамі. А нам, беларусам, трэба прызвычаіцца, што лёгка не будзе. Галоўнае для Беларусі – захаваць незалежнасць.
  РР: Некаторыя лідары беларускай апазіцыі скардзяцца на тое, што Захад, маўляў, здрадзіў дэмакратычным каштоўнасцям і заплюшчвае вочы на тыя рэпрэсіі, што застаюцца ў Беларусі. Ці згодны вы з такімі меркаваннямі?
  Аляксандр Мілінкевіч: Давайце скажам шчыра, што дэмакратыя і свабода ў Беларусі – гэта найперш справа саміх беларусаў, трэба спадзявацца толькі на сябе. Не трэба чакаць, што прыйдзе нейкі добры дзядзька і дасць нам дэмакратычнае шчасце і дабрабыт. Па-другое, Еўропа нікому не здраджвала. Калі самае галоўнае для постсавецкіх краін было дэмакратызацыя і рэформы, то Захад рабіў стаўку на гэта. Зараз, калі адбыўся захоп Крыма, калі ёсць вайна ва Украіне, праблемы ў Грузіі, то Еўропа перш за ўсё ставіць на бяспеку ў рэгіёне. І, каб захаваць яе, патрэбен кантакт з уладамі. Без гэтага Расея будзе мець больш шанцаў паглынуць Беларусь. У такой сітуацыі ніхто не забывае пра правы чалавека, але яны і насамрэч адыходзяць на другі план.