text: Дзень горада сустрэў яго жыхароў сухім і цёплым надвор’ем. З самай раніцы да плошчы імя Леніна спяшаліся гараджане. У скверы, што па праспекце Міру, размяшчаліся палаткі з незвычайнымі цацкамі. Тут можна было набыць чароўныя чарнілы, мыльныя бурбалкі, свістулькі самых незвычайных памераў і формаў
  Неўзабаве краіна адзначыць 70-годдзе Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне. На жаль, тысячы байцоў, якія злажылі свае галовы на палях бітваў, спяць вечным сном там, дзе іх сустрэла смерць. Лясы, палі і нават прысядзібныя ўчасткі дамоў сталі іх апошнім прытулкам…
  У мінулым годзе напярэда­дні юбілейнай даты чарнобыльскай трагедыі па ініцыятыве педагагічнага калектыву Насовіцкай школы быў арганізаваны велапрабег па адселеных вёсках і забруджаных радыенуклідамі тэрыторыях Добрушскага і Навазыбкаўскага раёнаў вучнямі і настаўнікамі сябруючых школ памежных раёнаў Беларусі і Расіі.
  Напярэдадні свята Перамогі на магілу да свайго дзеда і прадзеда з Астрахані прыехалі Ларыса Кочатава і яе 17-гадовы сын Іван. Гісторыя гэтай сям’і – як злепак з гісторыі соцень тысяч савецкіх сем’яў. Доўгі час жонка Рыгора Іванавіча Ткачэнкі і яго дзеці шукалі магілу мужа і бацькі, але перапіска з Міністэрствам абароны не дала адказу на пытанне, дзе знаходзіцца прах дарагога чалавека? Адзінае, пра што дакладна ведала сям’я, – гэта тое, што загінуў Рыгор Іванавіч на гомельскай зямлі.