text: Паводле слоў дырэктара музея, для Шаранговіча “Новая зямля ажыла ўспамінамі дзяцінства, у радках паэмы ён згадваў мядзельскія краявіды, хутары, землякоў, іх мары аб сваёй “новай зямлі, якой, на жаль, так і не давялося дачакацца. Гледзячы на графічныя лісты майстры, згадваюцца словы мастака: “Я заўсёды цвёрда стаяў на роднай зямлі і мне заўсёды, як у словах Янкі Купалы, “будуць сніцца сны аб Беларусі, сказала Наталля Шаранговіч.
  Рэктар Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў Міхась Баразна адзначыў, што ў постаці Шаранговіча з’яднаныя Настаўнік, Майстра і Інтэлігент. Паводле яго слоў, кожны твор экспазіцыі – знак павагі мастака да сваёй Радзімы, нацыянальнай культуры і яе каранёў. Баразна выказаў надзею, што і праз вякі творы Шаранговіча будуць успрымацца беларусамі, “як канцэнтрат таленту народа і яго павагі да сваёй спадчыны.
  Паводле слоў паэта Васіля Зуёнка, шчаслівая тая літаратура, якая мае такіх сяброў-мастакоў, як Васіль Пятровіч. “Калі акінеш вокам зробленае ім, здзіўляешся аб’ёму створанага і выдатнаму майстэрству. Майстра не проста ілюструе, ён чытае і раіцца, а часам і спрачаецца з Купалай і Коласам. На гэта трэба мець вялікі талент чытача і мастака, -- падкрэсліў Зуёнак. На ягоную думку, Шаранговіч “з вялікім гонарам выканаў гэтую вялікую мастакоўскую гаворку з нашымі песнярамі.
  
  Сама я слухаю ці клясыку ці аўтэнтычную музыку, нешта падобнае да афрыканскіх бубнаў ці алтайскага гарлавога сьпеву. Ну ці мэлядычны рок. Так што адносна сучаснай музыкі крытык зь мяне так сабе. Асабліва, калі і матэрыял так сабе.
  Калі пад плэйліст гэтага сэзону кіраваць аўто, маляваць ці прыбірацца ў кватэры (а значыць не засяроджвацца менавіта на музыцы), то можа падацца нібы гэтыя ўсе песьні выканаў адзін калектыў. Аднастайна ці сумна за некаторымі выключэньнямі. Гарманічнае супадзеньне тэксту з мэлёдыяй амаль не сустрэлася. Ці тое тэкст круты, ці музыка запамінаецца асобна ад тэксту. У мастакоў, дарэчы, такая зьява паўсюдная: альбо тэхніка добрая, але ідэі няма, альбо ідэя выдатная, але зусім крывое выкананьне.
  Мне спадабалася і запомнілася толькі тое, што вылучалася з агульнага шэрагу. Вэрсіі песень любімых музыкаў з гуртом AppleTea з задавальненьнем паслухала па некалькі разоў. Вось дзе талент ды індывідуальнасьць можна пазнаць зь першай ноты. Ну і Сяргей Пукст, вядома ж, ня здраджвае сваёй індывідуальнасьці.
  
  "Аб узнагароджаннi К.А.Бачкова, М.П.Берлiна, Э.А.Лiсiчкiна i В.С.Сярогiнай Ганаровай граматай Савета Мiнiстраў Рэспублiкi Беларусь"
  "Аб узнагароджаннi Л.М.Вардамацкага i Э.I.Рудкоўскага Ганаровай граматай Савета Miнicтpaў Рэспублiкi Беларусь"
  "Аб унясеннi змяненняў у пастанову Савета Miнicтpaў Рэспублiкi Беларусь ад 6 верасня 2000 г. N 1393 i зацвярджэннi Палажэння аб Рэспублiканскiм мастацка-экспертным савеце па манументальнаму мастацтву i складу Рэспублiканскага мастацка-экспертнага савета па манументальнаму мастацтву"
  "Аб назначэннi П.I.Лук'янава дырэктарам фонду дзяржаўнай маёмасцi Мiнiстэрства эканомiкi Рэспублiкi Беларусь i А.В.Пупко дырэктарам дэпартамента антыманапольнай i цэнавай палiтыкi Мiнiстэрства эканомiкi Рэспублiкi Беларусь"
  "Аб прысваеннi звання "Заслужаны калектыў Рэспублiкi Беларусь" дзяржаўнай установе "Узорна-паказальны аркестр Узброеных Сiл Рэспублiкi Беларусь"
  "Аб назначэннi В.В.Сыса начальнiкам упраўлення будаўнiцтва галоўнага ўпраўлення будаўнiцтва, жыллёва-камунальнай гаспадаркi, транспарту i сувязi Апарату Савета Мiнiстраў Рэспублiкi Беларусь"
  "Аб узнагароджаннi Г.Ч.Залогi, Г.Э.Конана, Л.А.Папко Ганаровай граматай Савета Мiнiстраў Рэспублiкi Беларусь"
  
  Калі вядомы журналіст і фатограф Уладзімір Багданаў калісьці пачаў здымаць беларускія краявіды, канкрэтная тэмы не выбіраў. Вандруючы па краіне, фатаграфаваў замкі, касцёлы, цэрквы, сядзібы... І аднойчы заўважыў, што сярод шматлікіх фотаздымкаў — нямала аб'ектаў Першай сусветнай вайны. Тады гэтая глабальная, сусветнага значэння тэма мала кім была даследавана. "Замалёўваць" гэтую белую пляму ўзяўся ён.
  2004 год. У Нацыянальным гістарычным музеі — выстава Уладзіміра Багданава. На фотаздымках — каля 50 аб'ектаў Першай сусветнай вайны. Нямала за паўгода працы! За 10 гадоў фатограф адшукаў і даследаваў ужо каля тысячы аб'ектаў. Пошукі не спыняюцца і сёння...
  — Беларусь — тая тэрыторыя, праз якую, асабліва ў ХХ стагоддзі, адна за адной прайшлі войны, пакінуўшы пасля сябе значны след, — расказвае Уладзімір Багданаў. — Мы нават уявіць не можам, што валодаем вельмі цікавай і арыгінальнай спадчынай. Калі кажам аб тым, што засталося пасля Першай сусветнай вайны, адразу ж згадваюцца фартыфікацыйныя збудаванні. Іх дастаткова шмат, яны прыкметныя, некаторыя нядрэнна захаваліся.
  Лінія фронту была на Беларусі амаль 3 гады. Толькі нямецкіх бетонных укрыццяў — некалькі тысяч. Рускія вайскоўцы з бетону амаль нічога не будавалі: на доўгачасовую абарону на сваёй тэрыторыі яны не разлічвалі. Таму ўмацаваных ліній нашага боку амаль не захавалася. Праўда, калі пашанцуе, вандруючы па беларускіх лясах, можна натрапіць хіба што на былыя акопы рускіх войск.
  Града шырынёй у чатыры кіламетры раздзяляе азёры Нарач і Мядзел. Менавіта толькі на гэтым перашыйку падчас некалькіх паездак Уладзімір Багданаў знайшоў амаль 120 нямецкіх бетонных збудаванняў самага рознага прызначэння. Адны з іх захаваліся больш, іншыя — менш. Яны ёсць нават на астраўках, што "выглядваюць" з азёр. Тут жа ўдалося адшукаць і дзясяткі кіламетраў акопаў (як нямецкіх, так і рускіх), ямы ад шматлікіх бліндажоў і зямлянак.
  — Дзякуючы такому рэльефу мясцовасці наступствы Першай сусветнай вайны відаць нават з космасу! — сцвярджае фатограф.