text: Зрэшты, гэтым разам беларускі народ паказаў, што ён і без лідараў можа. Лідараў то асабліва і не чуваць. З лідарамі рэжым навучыўся спраўляцца, што і даказаў і зараз, калі многія былі вымушаныя з’ехаць з краіны, іншыя зменшыць сваю радыкальнасць да мінімуму, а тыя хто не зменшыў, аказаліся за кратамі. А вось з народам аказалася справіцца цяжэй, чым з лідарамі. Бо гэтым разам, народ пайшоў не за нейкім канкрэтным лідарам, а за ідэяй. З лідараў проста рабілі сімвалы гэтай ідэі. Ну і даўно вядомыя, галоўныя, старадаўнія сімвалы беларусаў, бела-чырвона-белы сцяг і герб “Пагоня” занялі сваё належнае месца ў цяперашнім пратэстным руху. Гэтыя сімвалы лунаюць паўсюдна. Гэтымі сімваламі размалёвана ўся Гародня, і гэтым разам іх не спяшаюцца сціраць камунальшчыкі. Выкарыстанне гэтых сімвалаў падкрэслівае антынацыянальны, антыбеларускі характар сённяшняй улады, і прагу да свайго нацыянальнага, да свайго беларускага адраджэння ў тых, хто зараз выйшаў на вуліцы.
  Бо беларускі пратэст, што сённяшні, што ранейшыя, яны носяць яшчэ і вызвольны характар, характар вызвалення і ад свайго унутранага гнёту, і ад праяў замежнай акупацыі.