text: Аднародныя члены сказа вымаўляюцца з інтанацыяй пералічэння: кожны наступны аднародны член сказа вымаўляецца павышаным тонам, апошні — паніжаным, а паміж імі робяцца паўзы.
  Аднак трэба мець на ўвазе, што дзейнікі, выказнікі, дапаўненні і акалічнасці заўсёды аднародныя, а вось азначэнні бываюць аднародныя і неаднародныя.
  1) характарызуюць прадмет па розных прыметах, але з аднаго боку (Чырвоныя і белыя (колер) півоні радавалі суседзяў. На ўскрайку лесу раслі высокія і нізкія (памер) дрэвы);
  3) калі выражаны мастацкімі азначэннямі, ці эпітэтамі (Мілагучнае, звонкае, спеўнае слова! Н.Гілевіч);
  2) выражаны прыметнікамі розных лексіка–граматычных разрадаў (высокі цагляны дом — якасны і адносны прыметнікі, стары бацькаў шалік — якасны і прыналежны прыметнікі).
  Пры аднародных членах сказа могуць ужывацца спалучальныя (і, і — і, ды (у значэнні і), як — так і, не толькі — але і), супраціўныя (а, але, ды (у значэнні злучніка але), аднак, затое, хоць і — але) і размеркавальныя (ці, або, ці то — ці то, не то — не то і інш.) злучнікі.
  Пры адзіночных злучніках коска ставіцца толькі перад супраціўнымі злучнікамі; пры паўторных — перад кожным наступным злучнікам; пры парных — перад другой часткай злучніка:
  Спалучальны злучнік і (ды ў значэнні і) можа звязваць аднародныя члены парамі, пры гэтым пары раздзяляюцца коскамі:
  Калі злучнік і паўтараецца два і болей разы пры трох і большай колькасці аднародных членаў, то коска ставіцца і перад першым і:
  Колас, і Купала, і Багдановіч заззялі на небасхіле беларускай літаратуры ў пачатку дваццатага стагоддзя.