text: Арэльяна ў рэкі Амазонкі экспедыцыя
  У 1542 г. канкістадор Франсіска дэ Арэльяна ўзначаліў групу іспанцаў на імправізаванай экспедыцыі па рацэ Амазонцы. Арэльяна быў лейтэнантам на большай экспедыцыі ць на чале з Гансала Пісаро ў пошуках легендарнага горада Эль - Дорада . Арэльяна аддзяліўся ад экспедыцыі і зрабіў свой шлях уніз па рацэ Амазонка і ў Атлантычным акіян: адтуль, ён зрабіў свой шлях да іспанскага фарпоста ў Венесуэле.
  Гэта выпадковае падарожжа разведкі прадаставіла вялікая колькасць інфармацыі і адкрыў інтэр'ер Паўднёвай Амерыкі для даследавання.
  Арэльяна нарадзіўся ў Эсе-на-Амуры, Іспанія, дзесьці каля 1511. Ён прыйшоў у Амерыку, пакуль яшчэ малады чалавек, і ў бліжэйшы час падпісаны ў Перу экспедыцыю на чале з яго сваяком, Франсіска Пісара. Арэльяна быў сярод канкістадораў, якія разрабавалі імперыі інкаў, і ў якасці ўзнагароды, атрымалі значныя ўчасткі зямлі ў прыбярэжным Эквадоры. Ён падтрымаў Pizarros ў канкістадор грамадзянскіх войнаў супраць Дыега дэ Альмагра і быў узнагароджаны яшчэ больш. Арэльяна страціў адно вока ў грамадзянскіх войнах, але заставаўся жорсткім байцом і загартаваны ветэран заваёвы.
  Даследаванне ўсходніх нізін
  Да 1541 году, некалькі экспедыцый было ўстаноўлена, каб даследаваць нізіна на ўсход ад магутных Анд. У 1536 годзе, Гансала Дыяс дэ Пинеда прывёў экспедыцыю ў нізінах на ўсход ад Кіта і выявілі карыцай дрэвы, але не багатай імперыі.
  Крыху далей на поўнач, Эрна дэ Кесада усталяваны ў верасні 1540 года з вялікай партыяй з 270 іспанцаў і незлічоных індыйскіх насільшчыкаў, каб даследаваць Арынока басейна, але яны таксама не знайшлі нічога, перш чым разгарнуцца і вяртанне ў Багаце. Николаус Федерманн правёў гады ў канцы 1530 - х у пошуках калумбійскіх плато, Арынока басейна і венесуэльскія нізіна шукаюць дарэмна Эль Дорада .
  Гэтыя няўдачы не зрабілі нічога, каб перашкаджаць Гансала Пісаро ад мантажу яшчэ адну экспедыцыі.
  Пісара Экспедыцыя
  У 1539 годзе Франсіска Пісара ўзнагародзіў губернатара Кіта свайму брату Гансала. Гансала неўзабаве сталі планы па вывучэнні зямлі на ўсход, у пошуках легендарнага горада «Эль Дорада» або «пазалочаная адзін» міфалагічнага цара, які апрануўся ў залаты пылу. Пісара ўклалі каралеўскую суму ў экспедыцыі, якая была гатова адысці ад лютага 1541 Экспедыцыя складалася з дзесьці паміж 220 і 340 іспанскіх салдат фартуны, 4000 тубыльцаў нагружаныя харчамі, 4000 свіней, якія будуць выкарыстоўвацца для вытворчасці прадуктаў харчавання, шэраг коней для кавалерыстаў, ламы як клуначныя жывёлы і каля 1000 або каля таго з заганных ваенных сабак, якія апынуліся гэтак карыснымі ў папярэдніх кампаніях. Сярод іспанцаў было Арэльяна.
  Блукаючы ў джунглях
  На жаль, для Пісара і Арэльяна, там больш не было не страчана, багатыя цывілізацыі засталося знайсці. Экспедыцыя правяла некалькі месяцаў блукаць у густых джунглях на ўсход ад Анд. Іспанцы пагаршаюцца сваімі праблемамі шляхам жорстка злоўжываюць альбо тубылец яны трапляліся: вёскі грамілі для ежы і людзі былі закатаваныя, каб раскрыць месцазнаходжанне золата.
  Тубыльцы неўзабаве стала вядома, што лепшы спосаб пазбавіцца ад гэтых жудасных забойцаў было прыдумляць мудрагелістыя гісторыі пра багатых цывілізацый не далеко. Да снежня 1541 года, экспедыцыя была ў жаласным стане: свінні былі ўсе з'едзена (разам з многімі з коней і сабак) індыйскія насільшчыкі ў асноўным памерлі або збегаць і людзі пакутуюць ад голаду, хвароб і родных нападаў.
  Пісара і Арэльяна Split
  Мужчыны пабудавалі брыганціны - свайго роду рачных судоў - несці найцяжэйшых сваіх перадач. У снежні 1541 года, людзі размясціліся ўздоўж ракі Кока, галадалі і пабоі. Пісара вырашыў адправіць Orellana, яго топ-лейтэнанту, каб шукаць ежу. Арэльяна ўзяў 50 мужчын і брыганціны (хоць ён пакінуў большую частку палажэнняў) і ўсталяваць на 26 сьнежня: яго загады павінны былі вярнуцца з ежай, як толькі ён мог.
  Арэльяна і Пісара ніколі не ўбачаць адзін аднаго.
  Арэльяна Выкладзены
  Арэльяна узначальваў нізоўі: некалькі дзён праз, побач, дзе ракі Кок і напаіў сустрэцца, ён знайшоў адносна дружалюбнага роднае вёскі, дзе яму далі ежу. Арэльяна меў намер вярнуцца ў Пісара з ежай, але людзі яго, не жадаючы вяртацца уверх па рацэ на сваіх сяброў згаладнелым, пагражаў яму мяцеж, калі ён спрабаваў прымусіць іх ісці. Арэльяна зрабіў іх падпісаць дакумент па гэтым пытанні, тым самым пакрываючы сябе, калі б ён быў пазней плаціць за адмову ад экспедыцыі. Арэльяна нібыта паслаў трох чалавек, каб знайсці Пісара і сказаць ім, што ён накіроўваўся ўніз па плыні, але гэтыя людзі ніколі не рабілі гэта: замест таго, экспедыцыя Пісара даведаўся пра здраду Арэльяна ў ад Hernan Санчэс дэ Варгас, які быў пакінуты ззаду Арэльяна для таго, каб быць крыху занадта настойлівы, што ўсе яны вяртаюцца.
  Экспедыцыя Арэльяна пакінула дружалюбную вёску 2 лютага 1542 года, ідучы ўздоўж ракі, плаваючы новыя брыганціны ў вадзе. 11 лютага напаіць высыпаць у масіўную раку: яны дасягнулі Амазонку. Іспанцы знайшлі крыху ежы: яны не ведалі, як злавіць рачную рыбу і на першых родных вёсак было мала, і далёка адзін ад аднаго. Густыя лясы на беразе ракі зрабіў для жорсткай збіраецца. У траўні яны дасягнулі частка Амазонкі, населеных людзі Machiparo, якія змагаліся з іспанцамі па рацэ на працягу двух дзён. Іспанцы знайшлі ежу, рэйдэрства чарапахі ручкі захоўваюцца тубыльцаў.
  Міфалагічныя амазонкі - гэта царства лютых ваяроў-жанчыны - звольнілі еўрапейскія ўяўлення з часоў антычнасці.
  Многія з канкістадораў і мараплаўцаў былі на пастаянным пошуку легендарных рэчаў і месцаў: Christopher Columbus «сцвярджаюць , што знайшлі райскі сад і Хуан Понсэ дэ Леон » s пошукі фантана моладзі з'яўляюцца толькі два прыкладу. Як яны зрабілі свой шлях уздоўж ракі, Арэльяна і яго людзі чулі пра царства жанчын і вырашылі, што яны знайшлі легендарныя амазонкі. Яны лічылі, на падставе рахункаў, вынятых з карэнных жыхароў па шляху, што магутнае царства амазонак было некалькі дзён ўнутры краіны і пра тое, што рака вёска былі амазонкі васальных дзяржаў. Аднойчы, іспанцы ўбачылі жанчына, якія змагаюцца разам з мужчынамі ў адной з вёсак яны здзейснілі набег: гэта, яны меркавалі, павінна быць амазонкамі. Па словах бацькі Гаспар дэ Карвахаль, чый аповяд відавочцы выжывае сёння, жанчыны былі амаль голыя, Светласкурае воіны, якія змагаліся люта і якія стралялі з лука так жа цяжка, як вадзіць стралу глыбока ў лес плыта іспанцаў.
  Вярнуцца да цывілізацыі
  Пасля таго, як яны прайшлі праз «зямлю амазонак» іспанцы апынуліся ў сярэдзіне шэрагу выспаў. Перасоўванне па выспах, яны спынілі часам рамантаваць свае брыганціны, якія знаходзіліся ў вельмі дрэнным стане, да таго часу. Пасля таго, як брыганціны былі ўсталяваныя, яны выявілі, што ветразь будзе працаваць цяпер, калі яны былі ў больш шырокай часткі ракі. 26 жніўня 1542 года, яны выйшлі з вусця Амазонкі і ў Атлантычным акіяне, дзе яны звярнуліся да поўначы. Нягледзячы на ​​тое, выжылыя падзяліліся, усе яны сустрэліся ў невялікім іспанскай пасёлку на востраве Кубагуа 11 верасня.
  Іх доўгі падарожжа было зроблена.
  Арэльяна і яго людзі прынялі выдатнае падарожжа, больш за тысячу міль нязведанай мясцовасці. Экспедыцыя, хоць камерцыйны правал, тым не менш вярнуць вялікую колькасць інфармацыі. Гісторыя экспедыцыі хутка dissimulated, абапіраючыся на той факт, што Арэльяна быў зроблены палонным партугальцаў на час вяртання ў Іспанію.
  Яшчэ ў Іспаніі, Арэльяна паспяхова абараняўся ад абвінавачванняў у дэзерцірстве выраўнаваных супраць яго Пісара. Арэльяна захоўваў дакументы, падпісаныя яго кампаньёнаў, якія заявілі, што яны не далі яму ніякага выбару, акрамя як працягваць Downriver. Арэльяна быў узнагароджаны грантам, каб заваяваць і ўрэгуляваць гэты рэгіён, які павінен быў быць вядомы як «Новай Андалусіі». Ён вярнуўся ў Амазоніі з чатырма судамі, поўнымі паставак і пасяленцаў, але экспедыцыя была аблом з самага пачатку ісці і сам Арэльяна быў забіты тубыльцамі-то ў канцы 1546 года.
  Сёння, Арэльяна і яго людзі памятаюць, як даследчыкі, якія выявілі ракі Амазонкі і якія дапамаглі адкрыць ўнутраную частку Паўднёвай Амерыкі для разведкі і ўрэгулявання. Гэта дакладна, хоць гэта няправільна прызначаць альтруістычныя матывы гэтых людзей, якія былі на самай справе ў пошуках багатага роднага каралеўства рабавання. Арэльяна падабрала некалькі ўзнагарод за сваю ролю ў якасці лідэра выведкі: Правінцыя Арэльяна ў Эквадоры называюць яго імем, як і незлічоныя вуліцы, школа і г.д. Ёсць некаторыя статуі яго ў бачных месцах, у тым ліку адзін у Кіта, адкуль ён адправіўся на сваю паездку, і некалькі паштовых маркі розных краін носяць яго падабенства. Мабыць, найбольш трывалае спадчына яго паездкі было прысваенне імя «Амазонка» да ракі і вобласці: гэта, вядома, затрымаўся, нават калі міфічныя ваяўнічыя жанчыны ніколі не былі знойдзеныя.
  Аяла Мора, Энрыке, рэд. Кіраўніцтва дэ Historia дэль Эквадор I: Epocas Першабытнік у Colonial, Independencia. Кіта: Universidad Андина Сымон Балівар 2008.