text: На аналагічных спаборніцтвах у Віцебску юныя спартсмены нашага раёна сярэдняга ўзросту таксама годна прадэманстравалі свае сілу і спрыт, пра што сведчыць стос дыпломаў і медалёў. Так, бронзу і срэбра ў бегу на 1 500 м і 800 м адпаведна заваявала выхаванка Р.Д. Зямчонка Паліна Крамар (Наваполацкае ВАР). Два другія месцы ў спартыўнай хадзьбе заняла выхаванка Т.М. Адзінцовай Яна Ганус (Наваполацкае ВАР). Другое месца ў бегу на 400 м і трэцяе ў скачках удаўжыню ў выхаванца А.І. Аліноўскай Максіма Гаўрыловіча (Віцебскае ВАР). Добрыя вынікі прадэманстравалі выхаванцы В.М. Сенчыка Раман Гмырак (Віцебскае ВАР) і Данііл Жук (СШ № 1 г. Докшыцы), якія адпаведна занялі першае месца ў кіданні кап’я і другое месца ў кіданні дыска. Ігар Аліноўскі (СШ № 1 г. Докшыцы), Юрый Ярыжанец (СШ № 2 г. Докшыцы), Захар Скакун (Бягомльская СШ) і Максім Гаўрыловіч прынялі ўдзел у эстафеце, у якой сталі другімі (на здымку).
  Два залатыя медалі (1 500 м і 800 м) на спартакіядзе Рэспублікі Беларусь па лёгкай атлетыцы сярод ДзЮСШ заваявала выхаванка І.Г. Чэрняніна Настасся Кацейка. Перамога ў спаборніцтвах стала для дзяўчыны прапускным білетам на чэмпіянат Еўропы, які адбудзецца летам. На гэтых жа спаборніцтвах другое месца ў штурханні ядра заняла выхаванка А.І. Аліноўскай Лізавета Дорц.
  Як з рогу багацця сыпаліся ўзнагароды нашым спартсменам і на спаборніцтвах па дзюдо. Трэцяе месца на спартакіядзе ДзЮСШ Рэспублікі Беларусь па гэтым відзе спартыўнай барацьбы заняла Алена Касцюк (трэнер М.М. Ярмаковіч). Выхаванка А.А. Таляронак, трэццякласніца СШ № 2 г. Докшыцы Валерыя Зінгер упершыню прыняла ўдзел у выязных спаборніцтвах. На дзясятым турніры па дзюдо на прызы старшыні Лепельскага райвыканкама Б.С. Яфрэмава яна заняла трэцяе месца ў сваёй вагавой катэгорыі. Таксама бронзавым прызёрам стаў Уладзіслаў Варган.
  
  ﻿ Вам трэба ведаць пра Выпечка шпатэляў ад Выпечка шпатэляў вытворцы, пастаўшчыка, аптавіка, дыстрыбутара і фабрыкі
  INTERCONTINENTAL MARKETING SERVICES FAR EAST CO., LTD. быў створаны ў якасці Taiwan Выпечка шпатэляў вытворца і пастаўшчык, наша фабрыка ўключае самыя сучасныя прывітанне тэхналогій машын і абсталявання для выпрабаванняў. Мы працягвае паляпшацца на якасць прадукцыі і запэўніць, што кожны прадукт перавышае стандарты прадукцыйнасці і надзейнасці, чаканых кліентамі па ўсім свеце. Кліенты ўпэўнены ў атрыманні самых інавацыйных і самы высокі, прафесійныя прадукты. Калі ласка, не нерашучасць, каб звязацца з намі цяпер.
  Каб знайсці і набыць лепшае Выпечка шпатэляў, вам трэба ведаць пра найвышэйшую якасць Выпечка шпатэляў вытворцы, пастаўшчыка, аптавіка і дыстрыб'ютара з завода ў Taiwan
  
  Назіральнікі з ўчастка №4 Гомельскай-Цэнтральнай акругі №33 паведамляюць, што іх дадзеныя разыходзяцца з пратаколам выбарчай камісіі. «Мы ўдвух цэлы дзень не сыходзілі з месца, і налічылі 360 чалавек. Камісія ж напісала ў пратаколе, што прагаласавалі сёння 507 чалавек. Адкуль яны ўзяліся, тыя выбарцы, невядома. Прычым на датэрміновым галасаванні лічбы – нашы і камісіі, практычна супадалі», - адзначыў назіральнік Кастусь Жукоўскі. Ён напісаў адпаведныя скаргі. Таксама сачыць за падлікам галасоў назіральнікам прыйшлося за 11 метраў ад стала. Бліжэй падыйсці забараняла камісія.
  
  “Смаргонь” прайграла “Смалявічам СТІ”. Фанаты зладзілі перфоманс у памяць пра былога дырэктара “Смаргоні” – RH.by
  “Смаргонь” прайграла “Смалявічам СТІ”. Фанаты зладзілі перфоманс у памяць пра былога дырэктара “Смаргоні”
  – Гульня выдалася напружанай, – расказвае заўзятар “Смаргоні” Арцём Войтка. – Пасля фолу ў штрафной нашага варатара Радзівона Жука суддзя прызначыў пенальці і выдаліў галкіпера.
  Зраўняць лік у меншасці – задача нялёгкая. Тым больш, што праз шэсць хвілін у вароты “Смаргоні” ўляцеў яшчэ адзін гол.
  – Нашы футбалісты кінуліся ў атаку. Але пасля зрэзкі абаронцы атрымалі аўтагол у свае вароты. Прайгралі 0:2, – дадае Арцём. – Парадаваў на матчы фан-сектар: было 52 чалавекі. Адзначу перфоманс фанатаў у памяць пра былога дырэктара футбольнага клуба “Смаргонь” Станіслава Вацлававіча Юргеля.
  
  Ударная дрыль з цанговым патронам 710w 13 мм з высакаякасным рухавіком LY-C1301, Кітай Ударная дрыль з галоўным патронам 710w з высокім якасцю рухавіка LY-C13 Вытворцы, пастаўшчыкі, завод - ZHEJIANG JINGLI TOOLS CO., LTD.
  
  Яны сустрэліся ў Вільнюсе. Пятнаццацігадовая школьніца Барбара, ці проста Бася, і сямнаццацігадовы Міхал. Першыя нясмелыя позіркі, чырвань шчок, пяшчотныя поціскі рукі і пацалункі... Здаецца, ну што незвычайнага можа быць у гісторыі пра першае каханне? А калі я скажу, што Міхал жыве ў Вільні XVІ стагоддзя і служыць у Мікалая Радзівіла Чорнага, а Бася — жыхарка нашага часу? І што спаткаліся яны дзякуючы незвычайнаму люстру, якое, калі настае патрэбны момант і на небе з'яўляецца Поўня, здольнае перамяшчаць людзей у часе. Раман з такім сюжэтам, безумоўна, выкліча цікавасць.
  З першай часткай рамана «Адваротны бок люстра» маладая пісьменніца Ксенія Шталенкова дэбютавала ў 2012 годзе, і вось перад намі — выданне, якое змяшчае ўсе тры часткі твора і распавядае пра новыя прыгоды Басі і Міхала. Адметны не толькі яго сюжэт. Справа ў тым, што дэбютная кніга Ксеніі выйшла, калі аўтарцы было ўсяго дваццаць гадоў, а напісаны раман яшчэ раней, калі дзяўчыне было 16. Таму перад намі — кніга для падлеткаў, створаная самім жа падлеткам. Гэта проста ўнікальны выпадак для беларускай літаратуры, дзе найчасцей пачынаюць з вершаў.
  Некаторым чытачам гэтая гісторыя можа падацца крыху наіўнай, летуценнай і нават нуднай. Надта шмат дэталяў, падрабязнасцяў, разважанняў. Але ўспомніце сябе ў школьныя гады. Ці не быў для вас знакавым нават міжвольны погляд, незнарок кінутае слова? Ці не хацелася знайсці сябра, які будзе родным і блізкім толькі для вас, які ўсё зразумее і дапаможа? Ці не марылі пра неверагодныя прыгоды і смелыя вандроўкі? І «Адваротны бок люстра» — менавіта такая гісторыя. Тут летуценні ярчэйшыя, чым рэчаіснасць, а прыгоды намнога больш прывабныя, чым звыклы лад жыцця.
  Цікава, што галоўныя героі кнігі «Адваротны бок люстра» — не ідэальныя, не «прычасаныя», не падкрэслена паслухмяныя (а часта менавіта такімі іх ствараюць пісьменнікі для ўзмацнення выхаваўчага эфекту кнігі). Бася можа грукнуць дзвярыма і адмовіцца вячэраць з бацькамі. У яе пакоі непрыбрана, а таямніцы мінуўшчыны вабяць дзяўчынку намнога мацней, чым заняткі ў школе. Міхал — таксама досыць свавольны юнак, ён занадта самаўпэўнены і ўпарты, кідаецца ў бойку, нават калі ведае, што гэта небяспечна. Ды і адносіны паміж героямі не ванільна-ідэальныя. Тут прысутнічаюць рэўнасць і эгаістычнае стаўленне да каханага чалавека, але, натуральна, яны саступаюць у параўнанні з цеплынёй і шчырасцю, пяшчотай і яркасцю першага моцнага пачуцця. Карацей, усё, як у жыцці.
  Асаблівай увагі заслугоўвае і сюжэт твора Ксеніі Шталенковай, класічны для сусветнай літаратуры і кіно. Герояў, якія трапляюць у чужы для сябе час, крытыкі ўжо паспелі жартаўліва ахрысціць «трапленцамі». Але ў беларускай літаратуры гісторыі пра «трапленцаў» ды падарожжы ў часе чамусьці пакуль не прыжыліся. Напэўна, справа ў тым, што айчынныя аўтары яшчэ не асэнсавалі мінуўшчыну ў класічнай прозе, не распавялі пра самыя славутыя падзеі гісторыі, не намалявалі партрэтаў гістарычных дзеячаў. Тым больш яркім выглядае эксперымент маладой пісьменніцы, яе спроба паказаць, як адчувае сябе сучасная дзяўчына, трапіўшы ў 1550 год. І наадварот, ці камфортна хлопцу з павольнага XVІ стагоддзя ў нашым імклівым часе.
  Важна таксама, што гісторыя першага кахання Басі і Міхала не падаецца адарванай ад знакавых гістарычных падзей. Разам з героямі кнігі чытач падарожнічае з Вільні ў Кракаў, прысутнічае на каранацыі Барбары Радзівіл. Мы назіраем за інтрыгамі і палітычным закуліссем ВКЛ таго часу. Разам з Басяй і Міхалам уцякаем са сталіцы Каралеўства Польскага, спрабуем выратавацца ад пагоні і пазбегнуць абвінавачвання ў вядзьмарстве. Думаю, не перабольшу, адзначыўшы, што «Адваротны бок люстра» — выдатная аснова для сцэнарыя прыгодніцкага фільма ці хаця б тэатральнай пастаноўкі.
  Спадзяюся, што гэты раман у трох частках — толькі пачатак вялікага творчага шляху Ксеніі. Маладая аўтарка ўмее распавядаць гісторыі, яна цярплівая і працавітая (а гэта так важна, калі гаворка ідзе пра напісанне твораў буйных літаратурных жанраў), таму ў яе ўсё атрымаецца.
  
  Родная зямля! Бацькаўшчына! Радзіма! Родны кут! Бацькоўскі дом! Маці! Родная мова! Гэтыя словы самыя дарагія і блізкія для кожнага чалавека. Яны сталі лейтматывам тыдня беларускай мовы і літаратуры, які прайшоў у нашай школе.
  Кожны дзень настаўнікі паспрабавалі напоўніць цікавымі падзеямі і мерапрыемствамі, каб яны, з аднаго боку, не заміналі напружанаму навучальнаму працэсу, а з другога – былі змястоўнымі, карыснымі і даступнымі для тых, хто цікавіцца родная культурай. Удзел у Тыдні прынялі амаль усе вучні школы. Яго мэта – фарміраванне ў дзяцей станоўчай матывацыі да вывучэння роднай мовы, літаратуры і гісторыі, стварэнне ўмоў для таго, каб навучэнцы маглі праявіць сябе, выпрабаваць уласныя сілы ў разнастайных творчых і інтэлектуальных мерапрыемствах, прадэманстраваць свае дасягненні ў згаданых прадметах. Натуральна, што ўсе мерапрыемствы, аб’явы і навіны былі толькі на роднай мове. Арганізатары Тыдня як мага заахвочвалі навучэнцаў нашай школы размаўляць на беларускай мове і часцей карыстацца ёй у паўсядзённым жыцці.
  Распачаўся Тыдзень беларускімі народнымі песнямі і песнямі на словы беларускіх паэтаў, якія гучалі ў школьных кабінетах і на калідорах.
  Настаўнікамі беларускай мовы і літаратуры былі аформлены наступныя выставы: Кушняровай Ж.С. - “Славутая Магілёўшчына”; Дзмітрыевай Т.Р. - “Пісьменнікі вачамі вучняў”; Ярмоленкай А.М. – стэнд к Міжнароднаму дню роднай мовы.
  Падчас і першай, і другой змены лектарская група з 7Е класа (пад кіраўніцтвам настаўніка беларускай мовы і літаратуры Кушняровай Ж.С.) абыходзіла і старэйшыя, і малодшыя класы з аповедам пра забытыя і малавядомыя словы беларускай мовы і заклікала ўсіх як мага часцей гаварыць на нашай роднай мове.
  У панядзелак настаўнікамі беларускай мовы і літаратуры была праведзена школьная прадметная алімпіяда па беларускай мове і літаратуры, у якой прынялі ўдзел 89 з 95 заяўленых школьнікаў цікавасць у навучэнцаў, на якіх яны дакрануліся да славутай мінуўшчыны Беларусі, пазнаёміліся з цікавымі звесткамі пра родную мову, сталі сапраўднымі знаўцамі сваёй краіны.