text: Дзякуй за словы падзякі. Гэта гістарычнае пытанне (усміхаецца — Рэд.). Калі я яшчэ нёс служэнне ў Гродне, сутыкаўся з людзьмі, якія звярталіся да мяне як да апошняй інстанцыі ў праблемах. І сустракаўся з тымі, хто шукаў ацалення, рашэння пэўных жыццёвых праблем. Тады з’явілася пытанне: ці я, як святар магу людзям дапамагчы? Калі гэта мая сфера, то як зрабіць гэта? Пасля 1999 г., шукаючы адказу на гэтыя пытанні і пытаючыся аб гэтым у Езуса, я прыйшоў да служэння заступніцкай малітвай над людзьмі. Пасля Бог прывёў мяне на рэкалекцыі, якія ў 2001 г. перажыў з а. Руфусам Перэйра і якія змянілі маё жыццё як чалавека і служэнне як святара. Экзарцыстам мяне прызначылі толькі ў мінулым годзе. Але хачу яшчэ раз падкрэсліць, што кожны святар закліканы маліцца малітвай ацалення і аздараўлення над людзьмі.
  У Каталіцкім Касцёле экзарцыстам можа быць толькі святар, якога прызначае біскуп. Патэнцыйна можа быць прызначаны кожны святар, але для кожнай дыяцэзіі гэтае рашэнне прымае біскуп-ардынарый. Другая частка пытання: «гэта дар ці гэтаму можна навучыцца?» Усё, што мы маем, а таксама любая малітва аб вызваленні чалавека (а экзарцызмы — гэта малітва чалавека аб вызваленні) — гэта велізарны дар ад Бога. Якім чынам маліцца, натуральна — мы гэтаму вучымся.
  Тое, што дзіця ў 3, 4 ці нават 20 гадоў не гаворыць, можа быць звязана з уздзеяннем злога духа. Гэтаму мы можам знайсці пацвярджэнне не толькі з практыкі, але таксама і з Бібліі, дзе да Езуса прывялі маладога чалавека, які быў глухі і нямы, і Езус тады сказаў: «Дух нематы і глухаты, выйдзі з яго!» І з гэтага моманту чалавек пачаў гаварыць.
  Хвала Хрысту! Я веруючы католік. Лічу сябе практыкуючым. Але ўжо некалькі гадоў змагаюся з налогам самагвалту. Часам мне здаецца, што я гэтым апантаны. Можа мне трэба звярнуцца да экзарцыста?
  Мы зноў вяртаемся да таго, што не трэба шукаць у такіх выпадках экзарцыста. Гэта вялікая памылка. Вельмі важна звярнуцца да простага святара. Важна, просячы аб Божай ласцы, знайсці прычыну, чаму дайшло да гэтага зневалення, да гэтага налогу самагвалту. Якая была прычына? Можа, з дзяцінства гэта былі нейкія малюнкі, фільмы, часопісы з парнаграфіяй. Магчыма праз свой інтарэс — свядома і не зусім свядома — я адкрыў дзверы для гэтага злога духа, які зараз трымае мяне на гэтай прывязі? Гэта могуць быць раненні, якія перажыў у сваім жыцці, у самым раннім узросце, якія прывялі мяне да гэтага асаблівага налогу.
  Перш за ўсё трэба маліцца аб вызваленні і аб аздараўленні. І многа людзей, звязаных таксама з гэтай залежнасцю, сведчылі пасля перажытых рэкалекцый тут, у Росі, што атрымалі гэтую Божую ласку вызвалення і аздараўлення.