text: Вялікая сініца (па-лацінску: Parus major) — самы буйны і найболей шматлікі з усіх сустракаемых у Беларусі відаў сініцавых птушкаў. Насяляе ў Эўропе, Азіі і Паўночна-заходняй Афрыцы. У дзікай прыродзе сустракаецца ў разнастайных лясах, звычайна на адкрытых участках, узьлесках, па берагах вадаёмаў. За невялікім выключэньнем, размножваецца з канца студзеня па верасень, робячы два кладзеньня за сэзон. Гняздуецца ў дуплах і пустэчах дрэваў, а таксама ў разнастайных нішах як прыроднага, так і антрапагеннага паходжаньня.
  Імкнецца да жыльля чалавека, часта сустракаецца ў буйных гарадах і іншых насэленых пунктах, у прыгарадах, у садах і парках. Сілкуецца пераважна дробнымі казуркамі і іншымі бесхрыбтовымі. Зьнішчаючы вялікую колькасьць шкоднікаў лесу, прыносіць несумнеўную карысьць прыродзе. Узімку зьбіваецца ў зьмяшаныя зграйкі зь іншымі птушкамі і вандруе ў пошуках карма. Ахвотна наведвае кармушкі, дзе корміцца семечкамі сланечніка, несоленым салам, сьліўкамі з малочных пакетаў.
  Рухомая, вяртлявая птушка. У Эўропе самая буйная сініца — памерам прыкладна з вераб’я, мае досыць доўгі хвост. Даўжыня 13—17 гл, маса 14—21 г, размах крылаў 22—26 гл. Мае даволі яркае апярэньне, сярод іншых птушкаў вылучаючыся першым чынам ярка-жоўтым брушкам з «гальштукам» — шырокаю чорнаю паласою ад грудзей да задка. Верх галавы, ці капялюшык, чорны зь сінім мэталічным бляскам. Шчокі белыя. На патыліцы жаўтлява-белая пляма. Вакол шыі чорная паласа-нашыйнік, горла і грудзі чорныя зь невялікім блакітнаватым адлівам. Сьпіна жоўта-зялёная або блакітнавата-шэрая зь невялікім аліўкавым адценьнем на плячах, крылы і хвост блакітнаватыя. На трох крайніх рулявых маюцца белыя вяршыні, разам утваралыя папярочную сьветлую палоску. На крыле таксама прыкметная тонкая белая папярочная паласа.
  Самкі падобныя на самцоў, аднак у цэлым трохі больш цьмяныя — чорныя тоны на галаве і грудзі маюць больш цёмна-шэрае адценьне, нашыйнік і чорную паласу на пузе танчэй і часам можа перарывацца. Аблямоўка на верхніх і сярэдніх крылах хутчэй зелянява-шэрая, чым чым зелянява-сіняя ў самцоў. Падхвосьцее бялейшае. Маладыя птушкі падобныя на самкаў, аднак капялюшык у іх хутчэй бураваты або буровата-аліўкавы, а пляма на патыліцы маленькая і расплывістая. У відзе добра выяўлена геаграфічная зьменлівасьць — вылучаюць больш за 30 падвідаў, выдатных па адценьнях афарбоўкі сьпіны, надхвосьці, грудзі, бакоў, інтэнсіўнасьці белага колеру на рулявых. Акрамя таго, шэраг падвідаў дэманструюць невялікія экалягічныя адрозьненьні.[1][2]
  Робсан ды Соўза (па-партугальску: Robson de Souza) больш вядомы як Рабіньню (парт. Robinho; нарадзіўся 25 студзеня 1984 году, Сан-Вісэнці, Бразылія) — бразыльскі футбаліст, нападнік клюбу «Сывасспор» і нацыянальнай зборнай Бразыліі. Рабіньню вядомы сваім кантролем мяча, інстынктамі атакі й хуткасьцю[1]. У 1999 годзе, усяго ў 15 гадоў, Рабіньню быў асабіста абраны Пэле, як ягоны спадчыньнік.
  З шасьці гадоў пачаў займацца ў футбольнай акадэміі клюбу «Бэйра-Мар». У 1993 годзе Рабіньню ў складзе бразыльскай міні-футбольнай каманды «Партуарыёс» забіў 73 мячы, пасьля чаго быў прыцягнуты ў сыстэму «Сантаса». Правёўшы шэсьць гадоў у складзе юнацкай каманды, Рабіньню падпісаў свой першы ў кар’еры кантракт з «Сантасам» і пачаў рэгулярна гуляць у асноўным складзе. У сэзоне 2002 году выйграў свой першы чэмпіянат Бразыліі па футболе.
  На наступны год зноўку атрымаў тытул чэмпіёна Бразыліі, ім пачалі цікавіцца эўрапейскія гранды. Са скандалам сыходзіў з роднага клюбу, адмаўляючыся выступаць за каманду ў знак пратэсту супраць нежаданьня прадаць яго ў Эўропу.
  31 ліпеня 2005 году перайшоў у мадрыдзкі «Рэал» за 25 млн эўра. Дэбютаваў у Ля Лізе 28 жніўня 2005 году ў матчы супраць «Кадысу».
  У ходзе летняга трансфэрнага акна 2008 году Рабіньню быў блізкі да пераходу ў лёнданскі «Чэлсі», аднак 1 верасьня 2008 году перайшоў у «Манчэстэр Сіці», заключыўшы чатырохгадовы кантракт. За яго была заплачана рэкордная сума £32.5 млн[2] (42.5 млн эўра)[3].
  31 жніўня 2010 году падпісаў кантракт з італьянскім клюбам «Мілян» тэрмінам на 4 гады[4]. Да гэтага гулец правёў некаторы час у арэндзе ў бразыльскім «Сантасе». У жніўні 2014 году зноўку быў адпраўлены ў арэнду ў бразыльскі клюб. У маі наступнага году ён разарваў кантракт зь «Мілянам» і 30 чэрвеня сышоў з «Сантаса».
  16 ліпеня 2015 году Рабіньню падпісаў кантракт на шэсьць месяцаў зь кітайскім клюбам Гуанчжоў Эвэргранд, які гуляў у Супэрлізе Кітаю. На той момант мэнэджэрам гэтага любу быў суайчыньнік Рабіньню Луіс Фэліпэ Скалары. У гэты пэрыяд Рабіньню гуляў у адной камандзе зь яшчэ адным гульцом зборнай Бразыліі Паўліньню[2]. Першы неафіцыйны матч у складзе кітайскай каманды ён згуляў 23 ліпеня 2015 году ў таварыскім матчы з Мюнхэнскай Баварыяй. У складзе «Эвэргранда» Рабіньню стаў пераможцам кітайскай Супэрлігі. 1 лютага 2016 году Рабіньню стаў вольным агентам, пасьля таго, як ягоны кантракт з «Эвэрграндам» скончыўся.
  11 лютага Рабіньню вярнуўся на радзіму, дзе падпісаў кантракт з клюбам Атлетыка Мінэйра на два гады. У 2016 годзе ён забіў больш за ўсіх галоў у Бразыліі. У фінале чэмпіянату штату Мінас-Жэрайс Рабіньню забіў гол у вароты Крузэйра Бэлу-Арызонці, што прынесла перамогу ягонай камандзе. У сьнежні 2017 году пасьля сканчэньня кантракту сышоў з клюбу. За гэты час ён забіў 38 гадоў у 109 гульнях. 23 студзеня 2018 году Рабіньню падпісаў кантакт з клюбам «Сывасспор» турэцкай Супэрлігі.