text: У 14 гадзін, падняўшы ў паветра карэкціровачную авіяцыю, немцы пачалі абстрэл лесу Ліпнікі з бронецягнікоў і гармат. Агонь вёўся прыцэльна, па самых шчыльных скапленнях савецкіх казакоў. Ад разрываў снарадаў шарахаліся з конавязей коні, запрэжаныя ў кулямётныя тачанкі і гарматныя перадкі, ламаліся дрэвы, ірвалася збруя. Калечыліся коні. Гінулі людзі.
  Коннікі спрабавалі прабіцца на ўсход да чыгункі цераз тарфянікі. Многія з іх гінулі ў залітых вадой старых ямах торфараспрацовак. Тыя, хто дабраўся да чыгункі, гінулі ад агню бронецягнікоў».
  «3 наступлением цемры нашы байцы пачалі моцную атаку на Караны і далей на Максімаўку, каб прарвацца да рэчкі Пціч. Трасы куль веерамі разляталіся ў начным небе над вёскай. Хутка загарэліся вясковыя хаты. Немцы амаль бесперапынна вялі агонь з кулямётаў і гармат. Раптам нашы коннікі з лесу пайшлі ў атаку. Немцы давялі свой агонь да максімуму. Сотні коннікаў атакавалі вёску. Многія з іх загінулі пад згубным фашысцкім агнём. Толькі нямногім удалося прарвацца, але наперадзе былі новыя засады.