text: Акрамя адсутнасці навучальных дасягненняў, недастатковай акадэмічнай свабоды і ідэалагізацыі, Беларусь адпалохвае значную колькасць студэнтаў па палітычных прычынах. У лютым-сакавіку падчас акцыяў пратэсту супраць “падатку на дармаедаў” многія студэнты зазналі пагрозы і выключэнне з навучальных установаў.
  Еўрапейскія краіны прыцягваюць студэнтаў з Беларусі праз праграмы і стыпендыі. ЮНЕСКА паведамляе, што 37 з кожных 10,000 беларускіх студэнтаў вучыцца за мяжой. Для параўнання, у Расіі гэта 3,4 студэнты, ва Украіне — 9,3.
  Сёння каля 35 тысяч беларусаў навучаюцца за мяжой. Яны маюць магчымасць атрымаць шэраг міжнародных стыпендый, такіх як Нямецкая служба акадэмічных абменаў (DAAD), стыпендыя Visby Шведскага інстытута, Muskie Graduate Fellowship і іншыя. У той жа час Беларусь прымушае студэнтаў плаціць за прапушчаныя заняткі і прымусова адпрацоўваць два гады пасля заканчэння навучання. Гэта часта прыводзіць да пратэстаў.
  Замест эканамічных рэформаў улады прапануюць новыя падаткі і кантроль над бізнэсам. Рэжым марнуе грошы на спецслужбы і ваенныя парады, але не жадае інвеставаць у развіццё сістэмы адукацыі.
  Беларусы менш актыўна прымаюць удзел у палітычных пратэстах, чым іх суседзі ва Украіне ці Расіі, і значную колькасць дэманстрантаў тут складаюць маладыя людзі. Падаўленне пратэстаў прыводзіць да павелічэння эміграцыі, як гэта здарылася ў 2006 і 2010 гадах, калі апазіцыйныя актывісты і студэнты пратэставалі супраць вынікаў выбараў.
  Палітолаг Аляксандр Класкоўскі лічыць, што беларуская моладзь у асноўным рухацца на Захад, паколькі не можа знайсці “магчымасці для самарэалізацыі” у Беларусі, а таксама па палітычных прычынах, паведамляе gazetaby.com.
  З 1993 года Беларусь мае правіла, паводле якога студэнты бясплатнай формы навучання павінны адпрацаваць свой “доўг” дзяржаве на працягу двух гадоў. Гэта тэарэтычна створана, каб прадухіліць уцечку мазгоў. Абавязковае працаўладкаванне часта азначае, што студэнты павінны працаваць у вёсках і малых гарадах за нізкія заробкі. Неспрыяльныя ўмовы размеркавання прымушаюць беларусаў або плаціць за адукацыю, або вучыцца за мяжой.
  Беларусь атрымала б значныя выгады ад супрацоўніцтва з дыяспарай. Дзяржаве, аднак, не ўдалося распрацаваць паслядоўную і канструктыўную палітыку ў дачыненні да яе. Паспяховыя навукоўцы, бізнесмены і культурныя дзеячы, якія жывуць за мяжой, маглі б дапамагчы развіццю краіны і прыцягнуць больш грошай у Беларусь. Аднак Лукашэнка, здаецца, баіцца гэтай стратэгіі, бо ўспрымае большасць прадстаўнікоў дыяспары як апазіцыю.
  Спыніць уцечку мазгоў з Беларусі — складаная задача, асабліва ўлічваючы, што суседняя Літва ці Польшча сутыкаюцца з падобнай праблемай нават нягледзечы на вышэйшую якасць жыцця. Тым не менш, дзяржава можа адаптавацца да ўцечкі мазгоў. Да прыкладу, Беларусь магла б спрыяць прыходу капіталу ад тых, хто з’ехаў за мяжу, за кошт зніжэння падаткаў на перавод грошай. Ураду варта было б супрацоўнічаць з дыяспарай, а таксама ствараць больш адукацыйных магчымасцяў для маладых беларусаў.
  Тэгі: Балонскі працэс у Беларусі, беларусы ў Расіі, уцечка мазгоў, эканамічная эміграцыя, эміграцыя з Беларусі
  Тэгі: #adukacyja, адукацыйныя тэхналогіі, адукацыя, Балонскі працэс, вышэйшая адукацыя, навучанне, універсітэты,