text: Працягласць лячэння залежыць ад ступені цяжару астэахандрозу. Часцей за ўсё тэрапія праводзіцца працяглымі курсамі. Каб палепшыць свой стан, абавязкова варта ўнесці карэктывы ў лад жыцця. Для гэтага неабходна правільна харчавацца, адмовіцца ад шкодных звычак, займацца спортам.
  Шыйны астэахандроз - сур'ёзная паталогія, якая прыводзіць да адмоўных наступстваў для здароўя. Каб справіцца з парушэннем, неабходна своечасова паставіць правільны дыягназ. Таму любы дыскамфорт у вобласці шыі павінен стаць падставай для звароту да лекара.
  Збор анамнезу - разбор хваробы, выяўляюцца абмежаванні і супрацьпаказанні, тлумачэнне прынцыпаў кінезітерапія, асаблівасцяў аднаўленчага перыяду.
  Миофасциальная дыягностыка - метад мануальнай дыягностыкі, пры якім лекар ацэньвае аб'ём рухаў суставаў, вызначае балючыя ўшчыльнення, ацёк, гіпо-ці гіпертонусе цягліц і іншыя змены.
  Функцыянальная дыягностыка (праводзіцца ў рэабілітацыйным зале) - лекар тлумачыць, як выканаць пэўныя практыкаванні на абсталяванні, і назірае: як пацыент выконвае іх, з якой амплітудай руху можа працаваць, якія руху выклікаюць боль, з якім вагой можа працаваць пацыент, якрэагуе сардэчна-сасудзістая сістэма. Вызначаюцца праблемныя зоны. Дадзеныя заносяцца ў карту. Расстаўляюцца акцэнты.
  Па выніках першаснага агляду лекара і функцыянальнай дыягностыкі складаецца папярэдняя індывідуальная праграма лячэння.
  пры болях у хрыбетніку - МРТ або КТ (магнітна-рэзанансная або кампутарная тамаграфіі) праблемнай вобласці;
  У пачатку лячэбнага цыклу лекар разам з пацыентам складаюць план лячэбных мерапрыемстваў, у які ўваходзіць дата і час лячэбнага сеансу, кантрольныя наведвання лекара (звычайна 2-3 разы на тыдзень).
  Аснову лячэбнага працэсу складаюць лячэбныя сеансы ў рэабілітацыйным зале на трэнажорах і сеансы ў гімнастычнай зале.
  Рэабілітацыйныя трэнажоры дазваляюць сапраўды дазаваць нагрузку на асобныя групы цягліц, забяспечваючы адэкватны рэжым фізічных уздзеянняў. Лячэбная праграма складаецца лекарам індывідуальна для кожнага пацыента з улікам асаблівасцяў арганізма. Кантроль вядуць кваліфікаваныя інструктары. На ўсіх этапах аднаўлення важна выконваць тэхніку правільнага руху і дыхання, ведаць свае нарматывы вагавых абцяжарвання пры працы на трэнажорах, прытрымлівацца прызначанага рэжыму лячэння і выконваць рэкамендацыі спецыялістаў.
  Сеансы сустаўнай гімнастыкі дапамагаюць аднавіць візуальную каардынацыю, палепшыць рухомасць суставаў і эластычнасць (гібкасць) хрыбетніка і з'яўляецца цудоўнай прафілактычнай сістэмай для самастойнага ўжывання.
  Кожны лячэбны цыкл - 12 заняткаў. Кожны занятак праходзіць пад кантролем інструктара. Працягласць аднаго лячэбнага сеансу ад 40 мін да 1, 5 гадзін. Інструктар складае праграму, улічваючы спадарожныя захворванні і стан пацыента на дзень заняткаў. Навучае тэхніцы выканання практыкаванняў і кантралюе правільнасць выканання. Кожнае 6 занятак праводзіцца паўторная кансультацыя лекара, ўносяцца змены і дапаўненні ў праграму, у залежнасці ад дынамікі.
  Калі захворванне ў пачатковай ступені і арганізм падрыхтаваны, бывае дастаткова аднаго лячэбнага цыклу. (Прыклад - маладыя людзі 20-30 гадоў, якія займаюцца спортам. Акцэнтуючы іх увагу на тэхніку выканання практыкаванняў, дыханне, на расцяжку, выключаюцца «няправільныя» практыкаванні, шкодныя для праблемных зон. Такія пацыенты праходзяць навучанне, атрымліваюць навык «беражлівых адносін да свайго арганізму», атрымліваюць рэкамендацыі на выпадак абвастрэння і працягваюць займацца самі).
  
  Яго ўспаміны, якія ён пачаў публікаваць яшчэ ў 1980-х, зрабілі фурор сваёй шчырасцю. Да яго так адкрыта не пісалі пра алкаголь, калегаў, маёмасць, піша Андрэй Скурко.
  Нінэль Шчасная. У снежныя зімы. Партрэт пісьменніка Івана Шамякіна. Са збораў Нацыянальнага мастацкага музея Беларусі. Фрагмент.
  
  Калі я трапіла ў памяшканне падчас выступу «Трызны», здзівілася: публіка спакойная, слэму няма, ніхто не вішчыць і хайрам не трасе, пры сцяне — мяккая канапа з падушачкамі, а пасярод танцполу хлопец сядзіць на падлозе і паліць файку. Мо гэта хіпі закамуфляваліся пад металістаў? А можа, аматары цяжкой музыкі прытаміліся пасля фэсту «Зважай! Крокам руш!», які прайшоў за 2 дні да таго?
  Вяласць публікі заўважыла і вакалістка "Трызны": «Ну, няўжо ніхто не хоча патрэсці хайрам? Панядзелак, разумею… Расстроіліся, што заўтра зноў на працу?» На покліч адгукнуўся адзін, мабыць, самы адданы фанат, які пад сцэнай і махаў галавой, праўда, не патлатай, на працягу некалькіх песень.
  Часамі вакалістка спускалася са сцэны, каб яго падтрымаць. Потым публіка трошкі ажыла, але тут і выступ «Трызны» скончыўся.
  Кажуць, вуха сучаснага гарадскога жыхара, не прывучанае да фальклору, можа не ўлоўліваць адразу словы ў народнай песні. Са мной, не дужа прывучанай да блэку, здарылася тая ж гісторыя: вакалістка гурта «Трызна» пяе па-беларуску — файна. Прамаўляе са сцэны таксама па-беларуску — добра. А пра што пяе? Не разабрала. Так бы мовіць, не пачула, але спадабалася.
  ﻿Калі меркаваць па кампазіцыях, што знайшліся ў інтэрнэце, тэматыка песень «Трызны» — дэпрэсія, смерць, самота і розныя непрыемныя эмоцыі. Цалкам адпавядае назве. Публіцы прэзентавалі і новую песню.
  «Племя» выступала з уласнымі стойкамі для мікрафонаў і духавых інструментаў. Цікава стала ўжо на этапе пабудовы сцэнаграфіі. Мяжа між сцэнай і танцполам фактычна знікла. Публікі ці то паболела, ці то народ сцягнуўся да сцэны з-за столікаў.
  ﻿Потым хлопцы і дзяўчына-бубначка завяршылі маскамі сцэнічныя касцюмы — і панеслася. Слэміцца народ пачаў ужо на першай песні.
  “Племя” пяе па-руску, тэматыка песень, як і ў «Трызны», адпавядае назве гурта — воля, татэм, паляванне… Такі астравок свабоды ў несвабоднай краіне, створаны ў асобна ўзятым клубе.
  ﻿Наведвальнікі адарваліся па поўнай. Знаёмы, што нядаўна абараніў дысертацыю і таму доўга не хадзіў на канцэрты, радасна скардзіўся, што даўно так не скакаў.