text: «З 2010-х гг. антырэстаўрацыйная актыўнасць Беларускага экзархату Маскоўскага патрыярхату набыла беспрэцэдэнтныя маштабы, якую параўноўваюць з дзейнасцю Мураўёўва-вешальніка ў справе русіфікацыі Паўночна-Заходняга краю, а сама з’ява ў шырокіх колах свядомага насельніцтва атрымала назву «антырэстаўрацыя Маскоўскага патрыярхату»,
  Міхаіл Мікала́евіч Мураўё́ў, вядомы пад мянушкамі вешальнік і людаед[1] (рас. Михаил Николаевич Муравьёв; 1 (12) кастрычніка 1796 — 10 верасьня 1866) — дзяржаўны і вайсковы дзяяч Расейскай імпэрыі. Генэрал-губэрнатар Паўночна-Заходняга краю ў час здушэньня нацыянальна-вызвольнага паўстаньня. Адзін з галоўных праваднікоў палітыкі русіфікацыі Беларусі.
  Такім чынам, дапрацаваны і пашыраны план Мураўёва па канчатковаму далучэньню Беларусі да Расеі выглядае так:
  1) Паўсюднае ўжываньне выключна расейскай мовы: у дакумантах, у аб’явах, у публічных месцах, у геаграфічных найменьнях і г.д.
  Па задуме Мураўёва, гэтых захадаў павінна было хапіць, каб канчаткова сьцерці мяжу паміж беларускім Народам і расейцамі, падпарадкаваць і далучыць Беларусь да Расеі.
  А цяпер задумаймася, што з гэтага плану не рэалізуецца акупацыйным рэжымам сёньня ў Беларусі? Абсалютна кожны пункт, які агучваў Мураўёў яшчэ ў сярэдзіне XIX ст., узяты ў рэалізацыю акупантамі сёньня, у XXI ст. Прайшло амаль 200 год, а палітыка расейскіх акупантаў не зьмянілася ні на кроплю.
  Уся афіцыйная “беларуская” дакументацыя, усе законы, усе загады друкуюцца пераважна на расейскай мове. У грамадскіх месцах 99% усіх надпісаў выканана на акупанцкай, расейскай мове. Уся рэклямная прадукцыя, усе банэры, усе шыльды, усё выконваецца на расейскай мове.
  Сёньня, у 2015 годзе палітычна- і эканамічна-актыўныя беларусы вымушаныя выяжджаць за межы краіны, як і ў 1865 годзе. Для гэтага акупантамі створаны адмысловыя ўмовы: палітычны ціск, рэпрэсіі, эканамічнае выштурхоўваньне і т.п.
  Акупацыйным рэжымам створаны ўсе ўмовы для засяленьня тэрыторыі Беларусі расейцамі. Мяжа з Расеяй абсалютна адкрытая. Таксама нельга не ўзгадаць і тысячы расейскіх адстаўных вайскоўцаў з сем’ямі, якім заўсёды выдаваліся кватэры на тэрыторыі Беларусі.
  Пра ліквідацыю і разбурэньне беларускай адукацыі, мяркую, нават казаць ня мае патрэбы. Кожны ведае, у якім жахлівым стане яна знаходзіцца. Фактычна, у школах вучаць пераважна расейшчыне: расейскай мове, расейскай літаратуры, усе прадметы выкладаюцца пераважна на расейскай мове. Па меркаваньню акупантаў, расейшчына – гэта адзінае, што трэба беларускай моладзі.
  Наконт расейскіх чыноўнікаў. Усім вядома, што амаль ўсе пасады ў краіне, ад самай найвышэйшай, да самай дробязнай, занятыя людзьмі выключна з расейскай мэнтальнасьцю. Мала хто з мясцовых чыноўнікаў валодае дзяржаўнай беларускай мовай. А абсалютная бальшыня найвышэшых чыноўнікаў краіны альбо паходзіць не з Беларусі альбо ўвогуле ўсьведамляе сябе “русскими”. Таму, можна з упэўненасьцю казаць аб тым, што план Мураўёва аб рускім чынавенстве ў Беларусі цалкам узяты на рэалізацыю.
  Тое ж тычыцца і настаўнікаў. Абсалютная большасьць з іх альбо не валодае, альбо не карыстаецца беларускай дзяржаўнай мовай. Частка з іх з’яўляецца карэннымі расейцамі, частка з’яляецца носьбітамі расейскіх мэнталітэту і культуры. Зразумела, ёсьць і беларускія настаўнікі-патрыёты, якія абуджаюць у беларускіх дзетках беларушчыну. Але, пры сёньняшнім акупацыйным рэжыме, такія выкладчыкі – з’ява амаль унікальная, якую рэжым імкнецца выкараніць усімі сродкамі (ад звальненьня, да стварэньня невыносных умоў працы).
  Асаблівую ролю акупацыйны рэжым адводзіць выкладаньню скрыўленай, сфальшаванай гісторыі. У сучасных расейскамоўных “беларускіх” падручніках па гісторыі школьнікам распавядаюць пра “русский мир”, пра “единство братских народов России и Беларуси” і г.д. Псеўда-гісторыкі ды розныя публіцысты пастаянна абплёўваюць нашых нацыянальных герояў у СМІ, скажаюць, ганьбяць нашую гістарычную сымболіку, нашую гісторыю.
  Пра адмысловую ролю расейскага праваслаўя ў існаваньні акуцыйнага рэжыму ў Беларусі ўжо неаднаразова пісалася. Ніхто ўжо нават не хавае, што РПЦ (Русская Православная Церковь) – гэбісцкая расейская структура, якая з’яўляецца распаўсюднікам расейшчыны і расейскай імпэрскай ідэі. Адзін факт таго, што “Белорусской Православной Церковью” (філіал РПЦ) кіруе разанскі мітрапаліт Павел, ужо кажа аб тым, што Мураўёўскі прынцып працуе на 100% і тут.
  Такім чынам, расейскай акупацыйная палітыка ў адносінах да Беларусі, якая актыўна распрацоўвалася ў першай палове і сярэдзіне XIX ст., рэалізуецца, з нязначнымі зменамі, і сёньня. Аснова гэтай палітыкі – русіфікацыя ды расейская асіміляцыя беларусаў.
  Варта зазначыць, што нягледзячы на 200-гадовую расейскую акупацыю, беларуская Нацыя мае вялізны гістарычны патэнцыял і моц, які застаўся з намі яшчэ з часоў ВКЛ. І колькі б не выгаляліся акупанты ў сваех пачварных плянах па захопу нашай зямлі, беларускі Народ паўставаў супраць акупантаў раз за разам усю сваю гісторыю. І кожны раз гэта было поўнай нечаканасьцю для расейскіх акупантаў.
  Гэтак, у 1988 годзе акупанты ўжо былі цалкам упэўненыя, што беларускай Нацыі не існуе, што беларускай Незалежнасьці ўжо ніколі ня будзе. Але насуперак усім гістарычным абставінам, беларуская Нацыя паўстала, быў створаны Беларускі Народны Фронт, які праз некалькі год здабыў Незалежнасьць.
  Беларуская Нацыя неўміручая. І, як бы акупанты са скуры не вылузваліся ў сваем жаданьні здушыць беларушчыну і насадзіць расейшчыну, нічога ў іх не атрымаецца. Беларуская Нацыя паўстане з попелу, як паўставала ўжо ня раз у сваёй гісторыі. І тады паляцяць са сваех тронаў сучасныя Мураўёвы, і больш ужо ніколі ня будзе на нашай зямлі расейскай акупацыі!.