text: Прачынаюся ў панядзелак раніцай у купэ і думаю... Вось жа назад не хочацца, бо чужына, і дадому не хочацца, бо сваёй працы і чужых праблем больш, чым часу і здароўя. І што тут рабіць? А стаць правадніцай і пажыццёва матляцца паміж Варшавай і Мінскам! Зноў жа і асяродак беларускамоўны. Дзіўная справа: у гэтым цягніку канцэнтрацыя носьбітаў беларускай мовы такая, што здаецца -- ты дзе-небудзь на паседжанні ТБМ. Аж зашкальвае! Ладна ў купэ, у якім...