text: Як высвятляецца ў шостай кнізе, Крычар па завяшчанні Сірыюса Блэка перайшоў ва ўласнасць Гары Потэру разам з домам на плошчы Грыма, 12. Гары, не ведаючы, як паступіць з дамавіком, адправіў яго на працу ў Хогвартс. Будучы ў Хогвартсе, Гары даваў эльфу заданні разам з Добі сачыць за Драка Малфаем.
  У сёмай кнізе Гары, успомніўшы аб адным з хоркруксаў — медальёне Слізэрына, які яны бачылі ў доме на плошчы Грыма два гады таму, паклікаў Крычара. Эльф распавёў, што Рэгулус Блэк выкраў хоркрукс і, падмяніўшы падробленым, перадаў яму, а сам быў забіты інерналамі. Крычар захоўваў медальён у доме на плошчы Грыма. Ён выратаваў яго ад уборкі, учыненай Сірыюсам Блэкам, які збіраўся яго выкінуць. Але хоркрукс скраў Наземнікус Флетчар. Гары даў Крычару заданне знайсці злодзея і даставіць у хату на плошчы Грыма, і падарыў эльфу падроблены медаллён, створаны Рэгулусам. Расчулены дамавік з гэтага моманту стаў лічыць Гары добрым гаспадаром і спыніў спробы якім-небудзь чынам насаліць яму. Медаллён быў знойдзены.
  Вінкі — дамавікв эльф сям'і Краучэй. Усе яе продкі служылі гэтай сям'і. Таму, калі на чэмпіянаце свету па квідычу ў чацвёртай кнізе, Барці Краўч звольніў яе, гору Вінкі не было межаў. Гаспадар даў ёй вопратку пасля таго, як яе знайшлі з палачкай Гары Потэра, пры дапамозе якой была зроблена Чорная пазнака. Гэта акалічнасць узрушыла да глыбіні душы Герміёну Грэйнджэр і яна стала заўзятым змагаром за іх правы. Сапраўдная прычына, па якой Краўч даў ёй вопратку, была іншай: Вінкі павінна была прыглядаць за сынам Краўча, якога ён трымаў дома пад закляццем Імперыюс , аднак Краўч-малодшы вызваліўся ад заклінання і збег, што ўзвар'явала звычайна вытрыманага Краўча старэйшага.
  Пасля Вінкі разам з Добі ўладкоўваецца на працу ў Хогвартс, да іншых эльфаў-дамавікоў, але, у адрозненне ад Добі, бясплатна. Сваё гора Вінкі залівае сметанковым півам, паступова ператвараючыся ў вечна п'яную, неахайную істоту. Толькі Добі працягвае аб ёй клапаціцца, астатнія эльфы Хогвартса старанна робяць выгляд, што Вінкі не існуе. Але нават знаходзячыся ўжо на іншым працоўным месцы, нават раздаўленая маральна, нават абсалютна п'яная, Вінкі востра перажывае за свайго старога гаспадара і свята беражэ яго сакрэты.