text: Мальтыйскі ордэн: працяг будзе - Новости - Туризм и Отдых
  Чаму яны выбралі менавіта каталіцкую моладзь? Справа ў тым, што мальтыйскі ордэн з самага пачатку быў каталіцкай арганізацыяй, толькі нядаўна да яго пачалі далучацца людзі іншых веравызнанняў: праваслаўныя, пратэстанты, нават мусульмане і іудзеі.Разам з немцамі ў Смаргонь прыехала некалькі зацікаўленых маладых людзей з Мінска. Пачалі, безумоўна, са знаёмства. Моўны бар'ер пераадолелі досыць хутка: вельмі дапамаглі два перакладчыкі, але беларусы і немцы і без іх стараліся знайсці агульную мову. У канцы першага сумеснага дня немцы маглі ўжо сказаць "дабранач" і "дзякуй", а беларускія юнакі і дзяўчаты таксама вывучылі некалькі нямецкіх слоў.
  Гэты ордэн быў заснаваны ў 1099 годзе ў Іерусаліме. Яго першапачатковай задачай была дапамога (у тым ліку і медыцынская) паломнікам, якія ішлі пешшу ў Святы Горад. Чамусьці з Іерусаліма іх выгналі, пасля чаго яны пераехалі на Радос, на Кіпр, а затым і на Мальту, дзе і атрымалі такую назву. Ужо з Мальты распаўсюджвалі сваю дзейнасць па свеце, арганізавалі службу дапамогі. Як расказалі госці, у Германіі мальтыйскі ордэн існуе з 1953 года. У гэтай краіне ордэну належаць некалькі бальніц. Перыядычна яны праводзяць курсы аказання першай дапамогі, каб людзі не губляліся ў крытычнай сітуацыі, а маглі дапамагчы адзін аднаму. 32 гады таму з ордэна выдзелілася маладзёжная арганізацыя. Маладыя людзі ў якасці санітараў дапамагаюць у бальніцах і на "хуткіх", навучаюць асновам першаснай медыцынскай дапамогі школьнікаў, займаюцца дабрачыннасцю. Карацей, чыстую і лёгкую работу сабе не выбіраюць.
  На другі дзень знаходжання ў Смаргоні была запланавана экскурсія па горадзе і сустрэча з кіраўніцтвам раёна. Экскурсію давялося перарваць з-за дажджу, а вось старшыня райвыканкама Мечыслаў Гой прыняў гасцей з радасцю. Ім расказалі пра тое, што робіцца ў плане дабрачыннасці ў нашым раёне, пацікавіліся, як наладжана работа ў Берліне. Немцы з задавальненнем разглядалі план будучага мемарыяльнага комплексу Першай сусветнай вайны. Да апошняга сумеснага вечара рыхтаваліся і гаспадары, і госці. Прадстаўнікі абедзвюх краін гатавалі нацыянальныя стравы, думалі, як найцікавей прадставіць свае родныя мясціны. І гадзіны вечара праляталі незаўважна, развітваліся ўжо каля адзінаццаці. А раніцай у суботу беларускія юнакі і дзяўчаты праводзілі новых сяброў у Мінск, адкуль у нядзелю яны вылецелі ў Берлін, пакінуўшы добрае ўражанне і жаданне рабіць разам адну добрую справу.