text: Елізавета Фёдараўна — Вікіпедыя
  Елізавета Фёдараўна
  1 лістапада 1864(1864-11-01)[1][2][…]
  Дармштат, Вялікае герцагства Гесэн[d]
  18 ліпеня 1918(1918-07-18) (53 гады), 17 ліпеня 1918(1918-07-17)[4] (53 гады) ці 1918[5]
  Царква Святой Марыі Магдаліны[d]
  Гесэнскі дом[d]
  Людвіг IV[d][6]
  Аліса[d][6]
  Сяргей Аляксандравіч[d][1][2][7]
  манахіня, арыстакратка
  Елізавета Фёдараўна на Вікісховішчы
  Святая прападобнамучаніца Елісавета Фёдараўна Раманава, Вялікая княгіня Елізавета Фёдараўна (Елізавета Аляксандра Луіза Аліса; у сям'і яе звалі Эла; афіцыйна ў Расіі — Елісавета Феадораўна), (1 лістапада 1864, Дармштат — 18 ліпеня 1918), прынцэса Гесэн-Дармштадская; святая, прылічана да ліку святых Рускай Праваслаўнай Царквой у 1992 годзе.
  2 Дабрачынная дзейнасць
  3 Пакутніцтва
  4 Праслаўленне і ўшанаванне
  Нарадзілася Эла (так яе звалі да прыняцця Праваслаўя) у сям'і герцага Гесэн-Дармштацкага Людвіга IV і прынцэсы Алісы, дачкі англійскай каралевы Вікторыі. Яе сястрой была Алікс — будучая Імператрыца Расійскай Імперыі. Эла паехала ў Расію, дзе прыняла Праваслаўе праз мірапамазанне і выйшла замуж за Вялікага Князя Сяргея Аляксандравіча.
  Сяргей Аляксандравіч, які з'яўляўся губернатарам Масквы, быў забіты тэрарыстам Каляевым, які кінуў бомбу ў экіпаж, у якім ехаў ён са сваёю жонкай Вялікай Княгіняю Елісаветаю. Яна потым сустрэлася з Каляевым у турме і прабачыла яго. Пасля гэтага жудаснага здарэння яна вырашыла пайсці ў манастыр і стварыла ў Маскве Марфа-Марыінскі манастыр міласэрнасці[1]. Гэтая абшчына займалася дзейснай дапамогай беспрытульным, бедным. Вялікая Княгіня абыходзіла начлежныя дамы і збірала там дзяцей, што засталіся без дагляду бацькоў. Пры манастыры дзейнічалі шпіталь, аптэка, прытулак для дзяўчынак-сірот, нядзельная школа, бібліятэка, бясплатная сталовая для бедных, два храмы — Пакроўскі і бальнічны ў гонар святых сясцёр Марфы і Марыі. Манастыр меў супольны ўстаў, г. зн., уся маёмасць належала абшчыне. Духоўнае кіраванне сёстрамі манастыра ажыццяўляў пратаіерэй Мітрафан Серабранскі (цяпер кананізаваны Праваслаўнай Царквой у якасці свяшчэннамучаніка). Сёстры манастыра прымалі актыўны ўдзел у дапамозе параненым падчас Першай сусветнай вайны.
  Пакутніцтва[правіць | правіць зыходнік]
  У красавіку 1918 года, на трэці дзень Вялікоднага тыдня, святую Елісавету арыштавалі і вывезлі з Масквы разам з іншымі членамі імператарскай сям'і.
  У ліпені таго ж года іх, яшчэ жывымі, кінулі ў пакінутую шахту, а пасля кінулі туды некалькі гранат. Кажуць, што з шахты было чуваць, як святая Елісавета і іншыя спявалі Херувімскую.
  Пазней мошчы святой былі вывезены праз Кітай і Аўстралію ў Іерусалім і пакладзены ў храме Св. Марыі Магдаліны.
  Праслаўленне і ўшанаванне[правіць | правіць зыходнік]
  Ушанаванне святой Елісаветы пачалося ў Рускай Праваслаўнай Царкве Замежжа амаль адразу. Пазней, у 1999 годзе, яна была кананізавана Рускай Праваслаўнай Царквой. Пачалі будавацца храмы ў гонар Святой Елісаветы, у тым ліку на Беларусі [2].
  ↑ 1,0 1,1 Елизавета Феодоровна // Энциклопедический словарь — СПб.: Брокгауз — Ефрон, 1894. — Т. XIа. — С. 609.
  <a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q19908137"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q24402916"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q602358"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q23892914"></a>
  ↑ 2,0 2,1 Сергий Александрович // Энциклопедический словарь — СПб.: Брокгауз — Ефрон, 1900. — Т. XXIXа. — С. 651–652.
  ↑ Elizabeth Romanov // Find a Grave — 1995. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  ↑ Lundy D. R. Elisabeth Alexandra Louise Alice Prinzessin von Hessen und bei Rhein // The Peerage
  Елізавета Фёдараўна — продкі
  Ludwig I, Grand Duke of Hesse[d]
  BNF: 157564657 · GND: 118835815 · ISNI: 0000 0000 6659 9782 · LCCN: n85384233 · NKC: js2010561340 · NLG: 339165 · NTA: 074565060 · LIBRIS: 347673 · SUDOC: 123351278 · VIAF: 3267821 · WorldCat VIAF: 3267821