text: Літаральна год мінуў з часу запісу й выданьня альбому "LaLaLaLa", аднак наколькі плённым аказаўся гэты невялікі прамежак часу для творчага росту калектыву! Проста дзіва! Здавалася б, тыя ж аўтары, тыя ж музыкі, той жа прадусар, але наколькі іншы вынік. Альбом прыносіць па меншай меры дзьве цалкам прыстойныя песьні: "Песьня падземных жыхароў" і "Лепей ня будзе" і адну зь ліку тых, якія безумоўна складаюць і праз дзесяць гадоў залаты фонд здабыткаў групы — "Партызанскую". У гэтых творах выразна бачыцца цяперашняе творчае аблічча квартэту, яны прыносяць адчуваньне значнага патэнцыялу і ня проста даюць надзею на плённы працяг: яны анансуюць будучыя безумоўныя здабыткі.
  Хоць адкрываецца альбом ня вельмі ўцямнай апрацоўкай народнай песьні "Мела мамка тры сыночкі". Адмоўны досьвед — таксама досьвед. І, на маю думку, цалкам слушна, што "N.R.M." не пакрочылі далей па гэтай моднай фолкавай сьцежцы, а сканцэнтраваліся на напісаньні арыгінальных твораў.
  Больш выразнымі атрымаліся фармальныя пабудовы песень, музыкі скупіліся на яснасьці выкладаньня зьместу, больш уважліва паставіліся да партый асобных інструмэнтаў, нарэшце, адчулі ў сабе здольнасьці працы ў ансамблі. Куды ясьнейшай, больш выразнай зрабілася й гукавая палітра. Так і хочацца паўтарыць словы адной зь песень: "Тое, што ёсьць, адбылося ня раптам". Дарэчы, песьня гэтая — "Мы самі па сабе" — усё ж дастаткова паказальная для пачатковага этапу існаваньня групы ў тым сэнсе, што цяпер, калі б узьнікла ў музыкаў жаданьне вярнуцца да гэтага твору і ўключыць яго ў рэпэртуар, яны б напэўна вельмі істотна яго перарабілі. І партыю гітары, і нават, магчыма, мэлёдыку ды пабудову прыпеву.
  У цэлым жа музыкі здолелі падпарадкаваць сабе безумоўнае жаданьне ўразіць слухача, справакаваць яго, прымусіць ня проста спажываць песьні, а суперажываць ім. У параўнаньні з папярэднім альбомам палярнасьць ацэнак зробленага ўдзельнікамі групы напэўна істотна пашырылася. Што добра. Дрэнна, калі спрачацца няма вакол чаго. Гэта ўжо поўная одзірыдзідзіна...