text: Самы малады з палітвязень Яўген Васьковіч за час знаходжання за кратамі па-свойму асэнсаваў турмныя пастулаты «Не вер, не бойся, не прасі».
  Яўген Васьковіч падзяліўся жыццёвымі парадамі, заснаванымі на турэмным досведзе, з сайтам palitviazni.info.
  Усе мы – біялагічныя істоты і нам уласцівыя страх, як ахоўная функцыя арганізма. Але часам, страх перарастае ў паніку і можа выклікаць у чалавека ступар, што ўжо ніяк нельга назваць спосабам абароны. Няма неабходнасці змагацца са страхам. Дастаткова толькі знайсці з ім гармонію. Гэта прыемнае адчуванне. Прыслухайся да сябе, адчуваючы страх: як б’ецца сэрца, як пульсуе кроў, шум у вушах, дрыжыкі … Адчуй сябе. Тады страх – зусім не тое, што пра яго прынята думаць; гэта – твой асаблівы танец, які абараняе і ахоўвае тваё цела … З такім усведамленнем можна спакойна жыць, атрымліваючы асалоду ад кожнага моманту быцця. Такое супакаенне, ўнутраную гармонію не здольны парушыць ні адзін, нават самы страшны, аб’ект ў Сусвеце.
  8 траўня 2011 году Яўген Васьковіч быў асуджаны паводле ч. 2 арт. 339 (злоснае хуліганства) і ч. 3 арт. 218 (наўмыснае знішчэнне альбо пашкоджанне маёмасьці ў асабліва буйных памерах) КК Рэспублікі Беларусь разам з Арцёмам Пракапенкам і Паўлам Сырамолатавым на 7 гадоў пазбаўленя волі ў калоніі ўзмоцненага рэжыму за спробу падпалу ў ноч на 17 кастрычніка 2010 году будынку Бабруйскага КДБ, у які былі кінутыя бутэлькі з запальнай сумесьсю. На судзе заявіў, што не шкадуе аб зробленым, што лічыць сваім абавязкам – абараняць нацыянальныя беларускія каштоўнасьці.
  Праваслаўная царква адзначае свята Казанскай іконы Божай Маці. У гэты дзень вернікі наведваюць магілы сваіх блізкіх ды ідуць на набажэнства.
  «Як каталіцкія вернікі ў першы дзень лістапада, гэтак і мы 4 лістапада ўшаноўваем памяць продкаў», – кажуць праваслаўныя вернікі з Бельска Падляшскага, якіх наш карэспандэнт сустрэў на мясцовых могілках:
  – Як кожны з каталікоў адзначае свята 1 лістапада, так праваслаўныя адзначаюць свята Казанскай іконы Божай Маці.
  – Тут жа ўсе нашыя родныя пахаваныя: дзядулі і бабулі, мама і тата. І мы, як я яшчэ быў маленькі, хадзілі сюды з дзедам на магілу прадзеда успомніць нашых продкаў.
  Падчас асвячэння могілак адбылася таксама літургія ў Cвятатроіцкай царкве, дзе і знаходзіцца Казанская ікона Божай Маці.