text: Поўдзень Вабіць поўдзень цеплынёю Сонечнымі днямі, Першазданнасцю сваёю, Сінімі гарамі, Аб якія б`ецца мора Хвалямі крутымі, І ныраюць з неба зоры […]...
  Мураўёвы цябе не зловяць Мураўёвы цябе не зловяць – Ты ў нашых сэрцах жывеш, Вялікі Міхал Валовіч Як мова, як песня, як верш. Ніхто […]...
  Акраверш Над зямлёю неба просінь. Астываюць, меркнуць росы. Ты паглядам мілым просіш: “Ах, хутчэй, хутчэй бы восень!..” Шчодры водар думных сосен… […]...
  Маці (акраверш) Мае сонца, што будзе свяціць мне заўжды, Абуджаць на світанні святлом сваіх промняў. Цеплыню яе рук буду помніць й тады, […]...
  Малiтва (акраверш) Каханая мая, даруй маўчанне мне. Аддалены адчайнасцю растання, Хварэю ўсё табой, ты ў самым цяжкім сне Адаграеш мяне цяплом свайго […]...
  Хто гэта, хто гэта Хто гэта, хто гэта Лета на поўдзень адцягвае? Чэрвень сунічны згарэў. Ліпень змарыўся ў пракосах. Жнівень згасае, Жнеўнікам колецца, Шапкай […]...
  Людзi без крылаў Дайце мне лейкапластыра Заклеіць на крылах дзірку, Бо людзі бяз крылаў нашчасныя, Бо людзі бяз крылаў знікнуць. Мы дзеці святых […]...
  Лялечнік і лялькі Плоці лялек складаюцца з рытмаў І гульні, і лятучых адзенняў, Ірэальнасць пачуццяў* – адбітак* Трапяткога, як космас, натхнення*; А вось […]...
  Крылаты ўспамін Мне часта з дзяцінства ўспамін выплывае: У небе раскіданы клін жураўліны Кругамі блукае, журботна гукае, Згубіўшы, на поўдзень дарогу шукае. […]...
  А буслы белы гонар маюць А буслы белы гонар маюць… У гняздо не кладзіце хлеба. Птушкі гэтыя не паміраюць. Іх сабе забірае неба. На змярканні […]...
  Мая Радзiма дарагая Мая Радзiма дарагая Ў якi ты бок глядзiш усё Памiж табою i Кiтаем Не менш як дзесяць тысяч вёрст Што […]...
  Маладзенькі бялявы хлапчук Маладзенькі бялявы хлапчук, Што яшчэ не ведаў жыцця, Бачыў столькі жахлівых пакут, Бачыў столькі смярцей штодня. Ён яшчэ нікаго не […]...
  Масква-Брусэль Мая зямля-матуля, раскажы, Чаму тысячагоддзі твой народ Раскрыжаваны лёсам на крыжы – Рукой на захад і рукой на ўсход? Ці […]...
  Апошняе жаданне Касцюшкі Апошняе жаданне Касцюшкі Вясной 1817 года, за паўгода да смерці, стары Тадэвуш Касцюшка, жывучы ў Швейцарыі, склаў тэстамент, паводле якога […]...
  Не глядзi! Не глядзi! Не глядзi на Захад, не глядзi на Усход, Лепш зазiрнi сабе пад ногi, у свой агарод. Трава больш […]...
  ***Дзень нарадзіўся Дзень нарадзіўся самотаю ночы. Зданню сірочай па вуліцы крочыць. Гляньце: тужліва-маркотныя вочы… Дзень нарадзіўся самотаю ночы. Захад разліўся барвовай крыніцай. […]...
  Шукаю Шукаю сябе, гукаю, блукаю, А вецер асенні аблокі хістае, Чакаю сябе пад кленам высокім, Я тут, а душой – даганяю […]...
  Парушыўшы законы прыцягнення Парушыўшы законы прыцягнення, Планетамі сярод другіх планет Існуем мы з табой як выключэнне, Мая любоў, – як свет і антысвет. […]...
  Сэрцам да Сонца Птушка бачыць абшары ў палёце – Чалавек так не можа падняцца. Чалавеку толькі застаецца, Што на сэрца сваё спадзявацца. Ім […]...
  Якубу Коласу Чытаю “Новую зямлю” І думу думаю адну: Якой душа павінна быць, Каб так свой родный край любіць? Каб так прыгожа, […]...
  Ты прыйшоў на захад сэрца Я на ўсход тваёй дарогі. У тваіх далонях – вецер, У маіх – палын-трывога. А на захад – мілавіца, А […]...
  Птушкі А птушкі ляцелі высока, Краналі крылом гарызонт. На поўдзень, напэўна, далёка, Далей бы ад гэтых турбот. Радзіму пакінуць нялёгка: Свае […]...
  Будзем сеяць, беларусы! Хутка вызваляцца гонi З-пад уцiску, з-пад прымусу, Будзем сеяць, беларусы, На ўсход сонца чыстым зернем… Смерць на захад мы павернем! […]...
  Жыццё матылька Толькі выбраушыся з калыскі, Паляцела насустрач дню. Бачу свет: я высока і нізка Рэха летняга дня лаулю. Крыльцы сталі мацней, […]...
  Да сцюжы зімовай далёка яшчэ Да сцюжы зімовай далёка яшчэ – Прадрогшага неба спакойная просінь. Бывае, што з раніцы дожджык маросіць, А ў поўдзень па-летняму […]...
  АНЁЛЫ і РАЖСТВО Белы кружыцца снег, Сняжынкі срэбрам звіняць. Анёлаў зімовы прывет Нясуць над зямлёй, зіхацяць. Смешных мышэй карагод, Так хочацца неба абняць. […]...
  Вечаровае 1. Звон струны – Ці спеў аблокаў? Захад сонца палымнее, І душа – нібы нямее: Звон струны Ці спеў аблокаў? […]...
  Днi на зямлi твае Сонца ведае свой захад. Псальм 103:19 Днi на зямлi твае, Як дзень адзiн. Калi ён скончыцца – Нiхто не скажа. […]...
  Блакіт Блакітным колерам вачэй Расфарбаваў ты раптам восень. У блакітны – свет мой. Ён ярчэй, Чым неба веснавая просінь. У блакітным […]...
  Прытча пра муху Жыла-была на свеце муха – Гарэза, неслух, весялуха. І давялося ёй “пад мухай” На стужку ліпкую зляцець. Яна ад жудасці […]...
  Ад чыстага ліста, ад белае зямлі …Ад чыстага ліста, ад б е л а е з я м л і, ад светлых крылаў і душы павіннай […]...
  БАЦЬКОЎСКi КРАЙ Бацькоўскi край – радзiмая зямля… Вiльготны ранак коцiцца гасцiнцам. А я прашу дазволу ў Жураўля – З крынiцы жыватворнай прычасцiцца!.. […]...
  Пагоня Шмат гадоў, шмат стагодзьдзяў таму, Калі ворагі лезьлі да нас, Бралі зброю і йшлі на вайну Ўсе, хто мог тую […]...
  Свiтае. Свiтак промнеў Свiтае. Свiтак промнеў Гняздо звiў на застрэшку. Такiм дзень i запомню – Нiбы тваю усмешку. Ля цiхае затокi – Стаю […]...
  Мінская балада “Люблю мінчанак маладых, Ад іхніх ног займае дых…” – Гаворыць сябра, і ўздыхае, I поўны келіх выпівае. I сёння бар […]...
  Калі надыходзіць вечар Калі надыходзіць вечар І бачна захад вераснёвы, Басая Ў светлай кашулі Стаіць у рамонкавым полі. Спявае і шэпча, смяецца, Цякуць […]...
  Пакіньце мне права Халодныя зоры гарачай рукой я кратаю – кропелькі сонца. Пакіньце мне права застацца сабой, і зоры сагрэць мне дазвольце. Узняўшы […]...
  На зорцы Адчыню я акенца на зорцы ды ўпушчу ў пакой сівы ранак… Прачынайся хутчэй, маё сонца, падаруй мне ружовы світанак. Задрыжыць […]...
  Позні шыпшыннік Нястомны шыпшыннік! Хоць блізіцца захад, плыве адвячорак – твой зараснік днее, прасвечаны зыркімі сонцамі ягад, гасцінец з абодвух бакоў палымнее. […]...
  Маленькая думка аб свабодзе Не крычыце, птушкі, жаласліва, не турбуйце мой сон. Шмат жылі, ці мала не ведаю ні я, ні ён. Цвіце буйным […]...