text: Чаму на гербе Горадні выяўлены апякун паляўнічых? Ці можна лічыць паляванне забойствам? Якія правілы палявання прынятыя ў Беларусі? Хто такі сегалетак? Пра гэта ды шмат што іншае вядоўцы праграмы Алеся Літвіноўская і Глеб Лабадзенка гутараць з Аляксеем Пятровічам – паляўнічым з Астраўца.
  Паляванне – пошук і пераслед дзікіх звяроў і птушак з мэтаю іх здабычы, дзеля футра, дзічыны і г. д. У сярэднявеччы вылучалі ло́вы – паляванне без кідальнай зброі.
  Браканьерства – незаконныя дзеянні па здабычы ці знішчэнні дзікіх жывёлаў, вырубцы лесу з парушэннем устаноўленых забаронаў. Да браканьерства адносяцца: паляванне ў забароненых месцах ці забароненымі прыладамі, паляванне ў забароненую пару года ці без спецыяльнага дазволу; паляванне на жывелаў, занесеных у Чырвоную кнігу; перавышэнне нормаў адстрэлу, разбурэнне гнёздаў, нораў і інш.
  Ружжо/стрэльба – ручная агнястрэльная зброя з доўгім, не наразным, у адрозненне ад вінтоўкі, ствалом.
  Нумар, стаць на нумар. На калектыўным паляванні месца стралка пазначаецца адмысловым знакам, «нумарам». Пры ўтыканні ў зямлю нумарнога калка шляхам нахілення яго налева ці направа паказваецца кірунак перасоўвання паляўнічых пасля заканчэння загону па спецыяльным сігнале кіраўніка палявання.
  Таксідэрмія – спосаб вырабу пудзілаў жывёлаў, асновай пры якім з’яўляецца шкура жывёлы, што нацягваецца на нейкую аснову і набіваецца напаўняльнікам.