text: Бедны той, хто не мае скарбаў вечных – скарбаў душы. Такі скарб, каторы ніхто і ніколі адабраць у нас не здолее, - гэта любоў да Бацькаўшчыны, да свайго народа, да роднай мовы. Родная мова – душа народа. Пакуль жыве мова, жыве і народ.
  Вось сягодня мы з вамі будзем знаеміцца з малымі формамі. Для гэтага мы раздзелімся на 3 каманды і нашы заняткі правядзем у форме конкурса.
  Кожнай камандзе прапанаваны словы, якія абазначаюць назвы жывых прадметаў, да іх трэба падабраць рыфму, каб атрымаўся нежывы прадмет.
  Глядзіце, дзеці, якія госці да нас сення завіталі. Вам яны падабаюцца? І мне таксама. А я пра гэтых гномаў нешта ведаю. Зараз і вам раскажу.
  А зараз паглядзіце ўважліва і здагадайцеся, хто з гномікаў завецца Шумам, а хто Сумам. Як вы здагадаліся? Каго мы завем вяселым? А каго сумным? Добра. А вось зараз разам з гномікамі мы развучым дзве гульні: «Явар» і «Пастух». А вы здагадайцеся, якую гульню прапанаваў Сум, а якую Шум.
  Сярод удзельнікаў гульні выбіраюць двух чалавек – «вароты». Астатнія бяруцца за рукі і ідуць «васьмеркай» праз «вароты» і прамаўляюць:
  Пры апошнім слове «вароты» зачыняюцца, затрымліваюць таго, хто прахадзіў праз іх у гэты час, і пытаюцца:
  Затрыманы становіцца за тым ці іншым на «варотах». Потым дзве групы мераюцца сілай – гуляюць у «перацяжкі».
  Затым ен паварочваецца, а на апошнім слове заплюшчвае вочы. Удзельнік гульні, на якога пакажа «пастух» гаворыць: «Гэта я». «Пастух» павінен адгадаць, чый гэта голас.
  Кожная каманда атрымлівае канверт са скарагаворкай. Вучні вызначаюць таго, хто будзе яе агучваць. На падрыхтоўку даецца 2 хвіліны.
  За адказ без памылак – 5 балаў, пры нязначнай недакладнасці – 4 балы, калі прачытаў з памылкамі – 3 балы, збіўся – 2 балы.