text: Сваё шчасце Сум і радасць, смех і слёзы – Мае мілыя бярозы, Дзе знайшоў сваё я шчасце Ў вобразе пяшчотнай страсці. Калыханка […]...
  Шчасце на тваім парозе Бачыш, шчасце на тваім парозе? Прыглядзіся на застылы цень. Не трымай узімку на марозе У студзёны, хоць і з сонцам, […]...
  Шчасце ШЧАСЦЕ Сказ пра тое, верце слову Як дурны знайшоу падкову Яе носіць бы ікону Бы талерку з супам поуну Усе […]...
  Шчасце для дурня ШЧАСЦЕ ДЛЯ ДУРНЯ Сказ пра тое, верце слову Як дурны знайшоу падкову Яе носіць бы ікону Бы талерку з супам […]...
  Шчасце…Гора Над заросшай над поймай збялелай, дзе імгла разышлася ў бакі… На траве слёзы ранку знямелі – гэта слёзы мне роднай […]...
  Неспатоленае шчасце Неспатоленага шчасця дні Прывідамі душу паланілі… А ці памятаеш, даражэнечкая, сны, У якіх вясной адной з табою былі? У якіх […]...
  Шукалі штосьці, марылі з табой Шукалі штосьці, марылі з табой, Нясьмела сустракаліся ўпотай. Жылі надзеяй сьветлаю адной, Ды грэліся сардэчнаю пяшчотай. І тыя зьнічкі дагарэлі […]...
  Знайдзіце падкову Знайдзіце падкову……то свет вашай хаты То вольная воля лунаць вам крылата Напрамак узяушы ляцець па – над морам Нішто стануць […]...
  Сабачае шчасце Хвост сабачы дрыжэў ад чакання вялікага шчасця, адбіваў на падлозе сваёй нецярплівасці цень. І глядзелі-глядзелі угору сабачыя вочы… І, здавалася, […]...
  А ноч, прыснёная табой А ноч, прыснёная табой, Хіба адно што вецер… Каштуеш зоркавы напой – Душа ляціць па свеце… Дух спачывае на мяжы […]...
  ВЯСЕННЯЕ ШЧАСЦЕ Калi паводка усiх знясе I снег апошнi ушчэнт расплавiць, Мне будзе радасна у вадзе, Якая хату мне заплавiць. I адзiчэлы, […]...
  У дарозе да цябе У дарозе да цябе Жыццё маё праходзіць. У чаканні і мальбе Дзень кожны адыходзіць. У дарозе да цябе Любоў мая […]...
  О не пытайце вы мяне пра шчасце О не пытайце вы мяне пра шчасце, Я не хадзiў да шчасця на паклон. Не ўмею я – нi варажыць, […]...
  Падаруйце надзею Падаруйце надзею, Хоць бы ўкрыж, на хвіліну, Солі зь белай завеі На падлогу-скарыну. Запаветнае слова Мне ўслых пракрычыце. Сонца-лямпу на […]...
  БАЛАДА РАМУАЛЬДА ЗЯНЬКЕВІЧА (1.02.1811-11.09.1868) Сярод начы, як выбух, навальніца. І ты прачнуўся, каб перахрысціцца, І, падышоўшы ў цемры да вакна, Глядзіш у дождж, […]...
  Пашанцавала мне з табой, Радзiма Калі парадны строй праходзіць міма, Там крочыць нехта іншы, а не я. Не я абараняў цябе, Радзіма, Табе не дапамог […]...
  Батарэйкі Дзень за днём у дарозе, друзам збітыя ногі, Сэрца зломлена болем, душу цягнеш без волі, Успаміны аб страчаным сапраўдным каханні […]...
  Бярозы плачуць Бярозы плачуць… Што ж, паплачце У хмурны, сумны гэты дзень. Над Беларуссю – цень няшчасця, Трывожны і нябачны цень. Вясна […]...
  Сіла зямлі Калі зойдзецца сэрца ад болю I прыстану зусім на хаду, Пры дарозе ці ў ветраным полі У даспелыя травы ўпаду […]...
  I ўсе былі табой і не табой I ўсе былі табой і не табой. Адна ты разумела адмыслова, Што цяжка паўтарыцца слова ў слова I нельга цень […]...
  БАЛАДА АНТОНІЯ ЛЯШЧЭВІЧА (30.09.1890-17.02.1943) Ворагам холадна. Ворагі паляць Хаты і Храмы, старых і дзяцей. Паляць усё, ды не спаліцца памяць, Памяць любога агню […]...
  ВЯСНОВЫ РАЙ Над лугамі гудуць медагоны, І жаўрук так натхнёна пяе! Сонца промні злаўлю я ў далоні, Перасыплю ў далоні твае. Я […]...
  Іду па дарозе Іду па дарозе. Слёзы. Замест каменьчыкаў. Нібы крозы Якія сталі вадкімі Згадкамі Пра свет У якім апошні Паэт Напіша Апошні […]...
  Мы з табой адчувалі адное і тое ж Мы з табой адчувалі адное і тое ж, Ды гады разаралі між намі мяжу – І цяперака ты пра зямное […]...
  Назаўжды з Беларуссю Зелень ніў і лясоў, Рэчак сінь і азёр Глыбіню, чысціню – Я у сэрцы нясу Гэту нашу красу, І ніколі […]...
  Што трэба для шчасця Анічога такога далёкага Чалавеку для шчасця не трэба. Дастаткова мне сонца высокага І кавалачка сіняга неба. А яшчэ, дык напэўна, […]...
  Ты назаўжды пайшоў Ты назаўжды пайшоў, але ж Да вокан месяцам завеш, Гукаеш прывiдам змарнелым, Бы пiшаш вугальком па белым; Марозiш сэрца нiбы […]...
  Апалогія Быццам адзінокі, Быццам я ў цьме… Крочу я да шчасця, Крочу я ў сне… Быццам снегам белым, Быццам сонца свет […]...
  Вена назаўжды Як дзіўна глядзець на сі вусны Ды разумець, іж пакуль нельга, Калі бянтэжаць бясспынна спакусы Й нешта грае ў грудзёх, […]...
  Сябры назаўжды …Барадулін памёр… І сустрэўся з сябрамі нарэшце. Над Дняпром каля вогнішча ціха гаворка цячэ. – Зачакаліся, братка, – з усьмешкай […]...
  Свiтанняў я з табой не сустракаў Свiтанняў я з табой не сустракаў, Не рассякаў вяслом азёрнай хвалi. I толькi ў хваляваннi скуб рукаў, Калi цябе да […]...
  Шукаю ў начы Шукаю ў начы, не бачу нічога, Ні гора, ні шчасця, ні чорта, ні бога… Ні восеньскіх лісцяў, ні кветак вясны. […]...
  Шукаю ў начы, не бачу нічога Шукаю ў начы, не бачу нічога, Ні гора, ні шчасця, ні чорта, ні бога… Ні восеньскіх лісцяў, ні кветак вясны. […]...
  Зноў будзем шчасце мець і волю Лютуе Гітлер ашалелы, Яму ў Германіі зацесна, Яму пад ногі дай свет цэлы, Хай гіне ў муках свет балесных. Ускормлен […]...
  Каб заставацца назаўжды сабой У хвілі роздуму я сэрцам далятаю Да запаветных Прыпяцкіх пяскоў. Узбуджанай душою абдымаю Квяцісты выбух бэзавых кустоў. Іду дамоў знаёмаю […]...
  Поры года Гэта восень прыйшла, не спытала, Не чакала нікога зусім. Мне так летніх дзянькоў было мала, Прамачыла дажджом усё сваім. Гэта […]...
  Цалуе вецер лісцейка бярозы Цалуе вецер лісцейка бярозы, Смяецца смехам вольным, маладым. А я губляю зоркі на дарозе І думаю, што Вечнасць – гэта […]...
  Дзьверы Забываюцца дзеці, забіваюцца ў сэрца куточак. Зачыняюцца дзьверы, забіраецца восень на цьвік. На парозе маім, як анёл, пасынае каточак: Не […]...
  Дзе расплылась душа на часткі Дзе расплылась душа на часткі, Цвікамі сэрца да крыжа прыб’ю. Твой погляд я злаўлю знянацку, Адчай спытаю, бо люблю… Стары […]...
  Забытыя лёсы Старэнькія хаты. Забытыя лёсы… Вятры адзіноты у комінах выюць. Дажджынкі спадаюць з высокіх нябёсаў, Далоні матуляў ад холаду стынуць. Старэнькія […]...