text: Што такое водопропускных трубы, якія асаблівасці іх - Падручнік сантэхніка
  21-04-2018 Трубы
  На любы мясцовасці можна знайсці рэчкі, вадаёмы, яры і проста месца праходжання вясновых паводак. Такія рэльефныя асаблівасці вельмі ўскладняюць добраўпарадкаванне дарог, асабліва гэта тычыцца злучэння населеных пунктаў. Існуе два інжынерных рашэння дадзенай праблемы: масты і водопропускных трубы.
  Аб другім з іх і пойдзе гаворка ў гэтым артыкуле.
  Тэхнічныя і канструкцыйныя асаблівасці
  Водопропускных труба - гэта спецыяльнае цыліндрычнае збудаванне вызначаных памераў, якое ўсталёўваецца ў падставе дарожнага палатна і з'яўляецца своеасаблівым тунэлем для які праходзіць пад ім вадзянога патоку. Гэта значыць, калі маецца, напрыклад, ручай, праз які неабходна пракласці якасную дарогу, у яго рэчышча мантуецца апісваная канструкцыя, і ўжо па ёй выконваюцца запланаваныя працы.
  Варта ведаць: прапусканнем вады функцыянальнасць такіх труб не абмяжоўваецца, і часам яны выкарыстоўваюцца для стварэння скотопрогона або іншых пуцеправодаў.
  Параўнанне з мостам
  Калі, па сутнасці, асноўнай задачай разгляданага вырабы з'яўляецца пракладка дарогі праз воднае перашкода, то чаму б не ўсталяваць для гэтага малы мост?
  Справа ў тым, што пры прыкладна аднолькавых выдатках на будаўніцтва ў трубы ёсць некалькі пераваг:
  Адсутнічае парушэнне цэласнасці землянога палатна і структуры пракладваюць шляху.
  Адносна нізкае ўтрыманне водопропускных труб. Рамонт і тэхнічнае абслугоўванне абыходзяцца танней, чым у мастоў.
  Памяншэнне нагрузак на трубу прапарцыйна павелічэнню таўшчыні насыпы грунту, пачынаючы ад двух метраў.
  Прымальны кошт усёй канструкцыі.
  Такім чынам, можна прыйсці да высновы, што ў выпадку вялікага адлегласці паміж берагамі мост застаецца адзіна магчымай пабудовай, а вось пры малым - значна больш рацыянальнай стане ўстаноўка водопропускных трубы.
  Існуе мноства відаў разгляданых канструкцый, іх адметныя рысы можна вылучыць у наступную табліцу:
  адрозненне Магчымыя варыянты
  жалезабетонныя;
  бетонныя;
  Па форме папярочнага перасеку
  Па колькасці ачкоў у перасеку
  Па ажыццяўлянаму напору
  напорныя - ажыццяўляюць работу поўным перасекам ўздоўж усёй трубы;
  полунапорные - ажыццяўляюць работу поўным перасекам толькі на выхадзе;
  безнапорныя - ажыццяўляюць работу няпоўным перасекам ўздоўж усёй трубы
  Рэкамендуемыя суадносіны дыяметра і даўжыні вадасцёкавай трубы выглядаюць так:
  Дыяметр, м Даўжыня, м
  1 Не больш за 30
  0,75 Не больш за 15
  0,5 Не больш за 10
  Таксама існуе пэўная формула, па якой вырабляецца разлік водопропускных труб:
  Lтр= У + 2 (н-с-d)? М, дзе
  сімвал значэнне
  Lтр Даўжыня ўсёй канструкцыі
  у Шырыня палатна грунту
  н Таўшчыня насыпнога пласта
  з таўшчыня сценак
  d дыяметр сячэння
  м Каэфіцыент закладзеных адхонаў
  Агульныя правілы ўладкавання
  Пры ўсталёўцы дзесяціметровай трубы на унутрыгаспадарчых дарог з паўмятровымі перасекам патрабуецца ажыццяўляць насып таўшчынёй не менш за пяцьдзесят сантыметраў.
  Водопропускных трубы на аўтамабільных дарогах па БНіП могуць размяшчацца толькі пры ўмове наяўнасці профілю і плана, адпаведнага гэтаму віду дарог.
  Найбольш распаўсюджаны тып працы дадзеных збудаванняў - безнапорныя, які прадугледжвае натуральны паток вады. Радзей ужываецца напорнай або полунапорный.
  Інструкцыя забараняе мантаж водопропускных канструкцый на вадаёмах, па якіх у выпадку адукацыі наледзі рухаюцца крыгаходу, так як крыгі могуць стварыць аварыйны затор на ўваходзе ў трубу.
  Савет: для ўладкавання труб у рэках, дзе адбываецца рыбны нераст, неабходна ў першую чаргу атрымаць дазвол у рыбнай нагляду. У адваротным выпадку забудоўшчыка будзе чакаць буйны штраф.
  Адлегласць да грунтовых вод павінна выконвацца ў залежнасці ад рэжымаў работы наступнае:
  Рэжым працы Адлегласць, см
  безнапорныя 50
  напорнай 100
  Оголовков водопропускных труб ствараюцца з сценак з сценак партала і откосных крылаў, закапаных у зямлю ніжэй узроўня прамярзання на 0,25 м, і якія маюць пад сабой жвіровую падушку таўшчынёй не менш за дзесяць сантыметраў.
  Звычайная глеба пад збудаваннем замяняецца сумессю пяску і друзу. Гэта выключыць яе прасяданне.
  Можна вылучыць тры тыпу груп, якія адрозніваюцца сваімі апорнымі здольнасцямі. У кожнай з іх вышыня грунтавай засыпання мае свой паказчык: 2 м, 4 м і 6 м адпаведна.
  Варта ведаць: у нестандартных умовах дапускаецца выкарыстоўваць іншыя грунтавыя засыпання і разліковыя вышыні з мэтай дасягнення больш рацыянальнага выкарыстання рэсурсаў.
  Маркіроўка водопропускных труб ажыццяўляецца з дапамогай літар і лічбаў, падзеленых злучком. Зь левага боку паказваецца тып вырабы, а па правую - дыяметр умоўных праходаў, карысная даўжыня і нумары груп, якія вызначаюць апорныя магчымасці канструкцыі.
  Бетонныя вырабы ўсталёўваюцца паводле Даста 26633. Для гэтага выкарыстоўваецца цяжкі бетон з класам трываласці не ніжэй за В25 і воданепранікальнасцю - W Толькі такія параметры гарантуюць працяглую і спраўную працу збудаванні.
  Варта ведаць: наяўнасць расколін на трубах з бетону і жалезабетону не дапускаецца. Выключэннем з'яўляецца толькі Усаджвальная шырыня, якая не перавышае 0,05 мм.
  Для стварэння крылаў падыходзяць маналітныя пліты з бетону класа B Пры гэтым армаванне не абавязкова.
  Аб выкананні працы толькі сваімі рукамі прамовы і быць не можа, бо элементы канструкцыі габарытныя і цяжкія. А вось з мантажнай брыгадай і адпаведным абсталяваннем справіцца будзе нескладана.
  Пры капанні катлавана выконваецца шэраг правілаў:
  Мацаванне сцен прадугледжваецца толькі ў выпадку высокага насычэння глебы грунтавымі водамі.
  Крутасць адхонаў вызначаецца ў адпаведнасці глыбіні траншэі і ўласцівасцямі якая распрацоўваецца глебы.
  Калі плануецца ўстаноўка гідраізаляцыі на або іншыя падобныя працы, якія прадугледжваюць прысутнасць людзей у катлаване, то яго сценкі павінны быць выдаленыя ад падмурка на адлегласць не меншае чым 0,7 м.
  Савет: калі ж ніякія дадатковыя працы пасля кладкі трубы не плануюцца, то можна абмежавацца прамежкам у 0,1 м. Гэтага будзе цалкам дастаткова для забеспячэння нармальнага правядзення мантажу.
  Па перыметры аб'екта уладкоўваюцца грунтавыя валікі, якія прадухіляюць пранікненне паверхневых вод у траншэю.
  У тых выпадках, калі ўстаноўка ажыццяўляецца на тэрыторыі вадаёма, можна скарыстацца адным з двух спосабаў выдалення вадкасці з месца забудовы:
  Калі справа ідзе на схіле, то ад дна катлавана проста рыецца дадатковая траншэя для адводу вады ў канаву.
  У астатніх жа выпадках спатрэбіцца стварэнне приямка і выкачка з яго вадкасці пры дапамозе помпавага абсталявання.
  Найбольш распаўсюджанымі з'яўляюцца зборны і маналітны падмуркі, радзей ужываецца зборна-маналітны, а для месцаў са слабым грунтам лепш падыдзе столбчатый.
  Разгледзім ход мантажу на прыкладзе самога працаёмкі варыянту - маналітнага:
  Усталёўваем апалубку па перыметры залівання.
  Замешваюць або дастаўляем бетонны раствор.
  Вырабляем заліванне і шлягай сумесі.
  Савет: у працэсе залівання бетону рэкамендуецца прабіваць яго перыядычна сталёвым дубцом. Гэта дазволіць пазбегнуць адукацыі паветраных кішэняў.
  Накрываем бетон плёнкай і паліваем вадой да яго схоплівання.
  Здымаем апалубку.
  Засынаем прастору паміж зямлёй і маналітам падмурка жвірам, змяшаным з пяском.
  Зборны выгляд падставы адрозніваецца тым, што замест залівання раствора, вырабляецца мантаж гатовых бетонных кампанентаў.
  матэрыял трубы
  Бетонныя або жалезабетонныя трубы з'яўляюцца класічнымі ў дадзеным пытаньні і правераны часам. Але хочацца надаць асобнае ўвагу больш прасунутаму варыянту, які ўяўляе сабой металічную гафраваную канструкцыю.
  Перавагі такога тыпу збудавання:
  Шырокі асартымент розных дыяметраў. Дазваляе зрабіць найбольш аптымальны выбар для любой сітуацыі.
  Малы вагу. Значна спрашчае транспарціроўку і самі мантажныя работы.
  Лёгкость ўстаноўкі. Для звароту з разглядаемым матэрыялам не патрабуецца наяўнасць якіх-небудзь адмысловых навыкаў.
  Высокія паказчыкі трываласці і гнуткасці. У спалучэнні з грунтам дае вялікую надзейнасць, чым жалезабетонная канструкцыя.
  Працяглы эксплуатацыйны тэрмін, які дасягае да ста гадоў.
  Нізкая цана. Дае да 50% эканоміі ў параўнанні з выкарыстаннем іншых матэрыялаў.
  Ўніверсальнасць. Ўжываецца ў любых кліматычных умовах.
  Гідраізаляцыйныя працы часцей за ўсё выконваюцца пры дапамозе бітумнага раствора або лістоў руберойда. Галоўнае перад кладкай матэрыялу ачысціць паверхню трубы ад смецця, бруду, а зімой і ад зледзянення.
  зваротная засыпанне
  Пасля таго як канструкцыя ўсталяваная, яе варта назад засыпаць грунтам. Для гэтай мэты цалкам падыдзе той, які раней быў выключаны з катлавана.
  Адбываецца ўсё наступным чынам:
  Раўнамерна засынаем зямлю ў прастору паміж глебай і сценкамі збудаванні.
  Калі грунт засыпаны па абодва бакі, ўшчыльняюць яго з дапамогай спецыяльных трамбовочных машын.
  Пасля гэтага ствараем насып зверху, таўшчыня якой адпавядае вашаму праекту.
  Непасрэдна над трубой ўшчыльненне не адбываецца, каб пазбегнуць тэхнічных перагрузак на выраб.
  Збудаванне мастоў не заўсёды апраўдана пры будаўніцтве дарог праз ракі ці яры. Часцей значна рацыянальней ўстаноўка водопропускных трубы, якая абыходзіцца танней і мае яшчэ некалькі немалаважных пераваг (см.также артыкул апрасоўка труб у вашым доме).
  Залогам паспяховага мантажу з'яўляецца захаванне пэўных правілаў, якія падрабязна апісаны вышэй. Сам жа працэс складаецца з земляных работ, закладкі падмурка, кладкі самага вырабы і зваротнай яго засыпання.
  Відэа ў гэтым артыкуле прадаставіць вашай увазе дадатковую колькасць інфармацыі, якая мае непасрэднае дачыненне да разгледжаных матэрыялах.
  Ўстаноўка апісаных збудаванняў дазваляе вырашыць мноства праблем, звязанымі з пракладкай дарог на мясцовасці, парэзанай рэкамі і раўку.