text: Сачыненне на тэму оьовщ бащарова
  У рамане «Бацькі і дзеці» І. С. Тургенеў знаёміць нас з жыццём Е. В. Базарава, аднаго з прадстаўнікоў новай, якая зараджаецца ў Расіі сацыяльнай сілы — разначыннай інтэлігенцыі. Вобраз яго незвычайны, а таму, знаёмячыся з ім, з яго лёсам, мы адкрываем для сябе нешта новае, цікавае і займальнае.
  Вобраз Базарава займае цэнтральнае месца ў рамане. З аднаго боку, Базараў выглядае адзіночкай ў чужой асяроддзі. Пісараў ў сваім артыкуле «Базараў» паказваў на тое, што «. у Тургенева. не хапіла матэрыялаў для таго, каб цалкам апісаць свайго героя з розных бакоў «. Сапраўды, аўтар рамана «Бацькі і дзеці» не ведаў, як трымаюць сябе Базарава з іншымі Базарава, так як ён сам належаў да асяроддзя Кірсанава.
  З іншага боку, Тургенеў адлюстраваў чалавека новага тыпу ў яго канфлікце са старымі формамі псіхалогіі, ідэалогіі і побыту.
  На працягу ўсяго дзеяння рамана аўтар з цікавасцю назірае за сваім героем і ставіць яго ў розныя сітуацыі.
  На характар ​​Базарава, яго манеру паводзінаў і асобу ўплывае рэвалюцыйнасць яго мыслення. Апранаецца ён проста, яго не звязвае умоўны этыкет. Кірмашоў лёгка сыходзіцца з простымі людзьмі. «Мой дзед зямлю араў!» — з гонарам казаў ён. Кірмашоў выступае супраць дваранскіх умоўнасцяў, ён смяецца над традыцыямі. Адсюль яго іранічнасць, грэбаванне да прыгожых слоў. Аўтар наўмысна паставіў свайго героя ў сераду, якая не хоча і не можа зразумець яго.
  Вялікую ролю ў рамане гуляюць сцэны спрэчак. Кірмашоў не прызнае ніякіх аўтарытэтаў, тым больш традыцый. Павел Пятровіч Кірсанаў не любіць Базарава за непавагу да іншых людзей, за гэты бесцырымонны, як яму здаецца, паводзіны. На з'едлівыя пытанні Базараў адказвае нядбайна, са спакоем, якія мяжуюць з абыякавасцю. Можа быць, менавіта абыякавасць Базарава прыгнятае Паўла Пятровіча, б'е па яго пачуццю ўласнай годнасці, самапавагі.
  У сцэне дуэлі вырашаецца пытанне аб тым, хто ж з'яўляецца носьбітам праўдзівага высакароднасці. І ў гэтай сітуацыі П. П Кірсанаў апынуўся маральна пераможаным.
  Кірмашоў — вучоны-прыродазнавец, матэрыяліст і рэвалюцыянер. Ён захоплены сваёй справай, яго мэта — пераправерыць вядомыя ўжо гледжанні на ўласным вопыце. Кірмашоў абапіраецца на непасрэдныя адчуванні, праявы пачуццяў у чалавека ён лічыць непатрэбнымі. Вось у гэтым ён глыбока памыляўся, і Тургенеў даказаў безгрунтоўнасць падобных поглядаў, правёўшы героя праз выпрабаванне любоўю.
  Пакахаўшы Адзінцова, Базараў зразумеў, што пачуцці існуюць. Любоў аказалася мацнейшай тэорый, яна «расхістаць» сістэму поглядаў спадара нігіліст. Рамантызм, што адмаўляюць спачатку героем, стаў ўласцівы і яму самому.
  Тургенеў сам адчуваў «нявольнае цяга» да свайго героя. Звяртаючыся да чытачоў і крытыкам, ён пісаў пра Базарава: «Верагодна, многія з маіх чытачоў здзівяцца, калі я скажу ім, што, за выключэннем поглядаў на мастацтва, я падзяляю амаль усе яго перакананні».
  Тургенеў не падзяляў яго думак пра мастацтва і прыродзе. Гэта можна заўважыць у тэксце: Базараў пагарджае мастацтва і не прызнае прыроду, а Тургенеў разгортвае перад намі цудоўныя пейзажы; Кірмашоў адмаўляе каханне і сяброўства, а Тургенеў малюе нам адносіны паміж бацькамі Базарава і іх самаахвярнай любоў да самога герою.
  У перадсмяротнай сцэне Базараў верны сваім ідэалам да канца і горда глядзіць у вочы смерці. Чакаць ўласную смерць, тварам да твару сутыкнуцца з ёю і не спалохацца можа не кожны. Але гэтая жыццё лагічна завершана — Базараў не змог бы ажыццявіць свае намеры ў сучаснасці.
  Вобраз Базарава падаецца тое адштурхвае, то прывабным і загадкавым. У ім шмат супярэчнасцяў і неадпаведнасцяў. Тургенеў сабраў у ім такія рысы, якія ніяк не могуць быць у аднаго чалавека, гэта зборны вобраз які нараджаецца з'явы ў рускага жыцця.
  Нягледзячы на ​​тое, што аўтара мага хутчэй аднесці да пакалення «бацькоў», Тургенеў шмат у чым згодны з Базарава. Я думаю, што Тургенеў спачуваў свайму герою. І хоць ён называў яго «трагічнай асобай» і шмат чаго не прымаў у Базарава, майстэрства пісьменніка-рэаліста перамагло — герой-нігіліст намаляваны выразнай і прывабнай асобай.
  17093 чалавека прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.
  Ці можна Базарава назваць «лішнім» чалавекам? (Па рамане І.С. Тургенева «Бацькі і дзеці»).
  Нігілізм Базарава (па рамане І.А. Тургенева «Бацькі і деты»)
  / Складанні / Тургенеў І.С. / Бацькі і дзеці / Вобраз Е. Базарава ў рамане І. С. Тургенева «Бацькі і дзеці»
  . Але як на свеце без кахання пражыць?
  Яўген Базараў — нігіліст, а значыць, матэрыяліст, не які прызнае догмаў, які правярае ўсе толькі досведам. Ён медык, захапляецца натуральнымі навукамі. Кожны дзень яго запоўнены працай, новымі пошукамі. Ён увесь час знаходзіць сабе справу. «Базараў ўставаў вельмі рана і адпраўляўся вёрсты за дзве, за тры, не гуляць — ён прагулак без мэты трываць не мог, — а збіраць травы». Кірмашоў прызнаваўся Аркадзю, што запал да працы зрабіла з яго чалавека. «Толькі сваёй працай можна дамагацца мэты», — лічыць Базараў. Ён кажа, што дасведчаны чалавек — гэта асоба. У Мар'іна і ў маёнтку сваіх бацькоў гэты; нігіліст лечыць хворых. Ён заўсёды там, дзе патрэбныя ня ведаючы. Гэтыя якасці адрозніваюць яго ад іншых герояў рамана, у тым ліку і ад «новых» людзей.
  Кірмашоў — гэта чалавек справы. Ён, аднак, рэзкі ў сваіх ацэнках і меркаваннях. Будавання не прызнае, кажа: «Спачатку трэба месца расчысціць. «Прыгажосць, эстэтычнае асалода адмаўляе начыста. «Прырода ня храм, а майстэрня, і чалавек у ёй працаўнік». Рэзка адклікаецца ён пра людзей, праяўляе нецярпімасць да іх меркаванняў. Ён сцвярджае, што такія, як Павел Пятровіч Кірсанаў, не патрэбныя грамадству. Яны не ўмеюць працаваць, яны не любяць свой народ.
  Але, мабыць, такія, як Базараў, былі патрэбныя рускаму грамадству, як авадзень быку, каб гэтае грамадства прачнулася ад спячкі і зірнула на сябе аб'ектыўна. Такія, як наш герой, з'яўляюцца толькі ў пэўныя эпохі, і рэзкасць іх — праява супярэчнасцяў часу. Але нас не могуць не захапляць сіла духу, цвёрдасць і непахіснасць Базарава, яго ўменне глядзець праўдзе ў вочы нават перад сваёй смерцю.
  Гэты барацьбіт разумее, што жыццё яго будзе цяжкая і дарога, па якой ён ідзе, запатрабуе ад яго шматлікіх ахвяр. Але ён не здраджвае сваім перакананнях. Менавіта гэтая якасць і прыцягвае нас у гэтым вобразе. Душэўная сіла яго праяўляецца і ў каханні. Ужо тое, што Базараў палюбіў выдатную жанчыну, кажа пра многае. Ён убачыў яе розум, шырату далягляду, арыгінальнасць поглядаў на жыццё. І гэта падымае яго ў нашых вачах. Кірмашоў у размовах з каханай жанчынай дзеліцца з ёй свае думкі і поглядамі. Пераканаўшыся, што яна не здольная пайсці на ўсе тыя пазбаўлення, на якія ідзе Базараў, ён прама тлумачыцца з ёй. І Ганна Сяргееўна разумее, што перад ёй чалавек, які ахвяруе ўсім, нават каханнем, дзеля сваёй справы. Шматлікія крытыкі таго часу пісалі, што каханне выбіла Базарава з каляіны. Але гэта не так. Вядома, яму цяжка, ён перажывае і ламае сябе. І калі б не смерць, Яўген, без сумневу, пераадолеў бы сваю «слабасць», як ён называў каханне.
  Шмат у чым дзіўны для нас і не ва ўсім прыемны, Яўген Базараў ў той жа час прыцягвае нас такімі рысамі, якія хацеў бы бачыць у сабе і сваім выбранніку амаль кожны чалавек.
  Нельга, вядома, прыняць голае адмаўленне Базарава. Нельга жыць без прыгажосці, мастацтва, любові да прыроды. І нельга не пагадзіцца з адным маладым паэтам:
  Дзе не ўлічылі такой дробязі,
  Што можна, усё тычачкі адрозніваючы,
  Не палюбіць няма кветак.
  Не, не, ужо лепш верыць у казкi дзяцінства,
  Калі мы ўсе з прыродаю на «ты».
  Бо вы тады — вам варта толькі прыгледзецца —
  Зразумееце раптам, пра што спяваюць кветкі.
  91798 чалавек прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.
  / Складанні / Тургенеў І.С. / Бацькі і дзеці / Вобраз Базарава ў рамане И.С.Тургенева «Бацькі і дзеці».