text: Прашу НЕ ДЫСКУТАВАЦЬ, а ВЫКАЗАЦЦА - спачатку адзін раз, не каментуючы іншых, не чапляючыся да асобных слоў. Вельмі прашу. Тады мы ўбачым, што далей. І застанемся людзьмі, а некаторыя - інтэлігентнымі людзьмі
  Мне гэты праект перастаў быць цікавым, калі я зразумела, што замест сяброўскага кола тут куча непрыемных людзей, якія знешне падтрымліваюць сяброўскі выгляд, але ўсё гэта лухта і за спінай яны радасна перамыюць табе ўсе косткі.
  У новым праекце я наўрад ці змагу ўдзельнічаць, бо белмоўная тусоўка досыць малая і мне там відавочна месца няма.
  julcik, думаю, што схільнасць абмяркоўваць за спінай - асаблівасць не мясцовая, а ўласцівасць усіх дзевачкіных тусовак. Дзе шмат малазанятых дзевачак - там плёткі і інтрыгі. Пакуль дзеці былі малыя, агульных тэмаў было болей. Дзеці падраслі, а хадзіць у лазню ці на гарбатку прыемней малой кампаніяй, якая будзе больш цесная, калі ёсць з кім і супраць каго сябраваць.
  Галоўная твая ілюзія - што ёсць нейкая адна кампанія і ты. Але гэта не так. Кампаніяў ёсць некалькі, яны ўвесь час відазмяняюцца. І ёсць куча людзей, якія ў кампаніі не ўваходзяць (па рэлігійных матывах ці ў выніку банальнага браку часу).
  Дарэчы, я заўсёды настойвала, што Дзеткі мусяць быць сямейным, а не жаночым клубам. Але ў пэўны момант большасці ўдзельніц імпанавала быць менавіта цеснай дзевачкінай пясочніцай.
  Kryscina, выкажы сваё меркаванне не ў адкрытым, калі маеш што сказаць. Гэта не штучны закід. крызіс ёсць. першыя заявы пра адыход - таксама. пытанне, ці цікава камусьці ў гэтым разбірацца.
  Ух ты! Колькі эмоцыяў. Ажно адчула сябе старай бабкаю, што мне такое дадзена толькі пад гармонамі. Дый то, добра разумею, што гэта ўсяго толькі гармоны.
  Я чалавек з краю, так званая масоўка. Дык вось мне нічога ня бачна. Усё як і было год пяць таму. Двіжуха пад настрой, нейкія вершыкі. Калі каму трэба сапраўды інфармацыю ды пасобія нейкія, то ўсё гэта ёсьць. А каб тусавацца проста так, трэба кампанія і час. Прага да гэта ёсьць збольшага ў мам маленькіх дзяцей. А ў стваральнікаў дзетак нашчадкі сапраўды павырасталі. Інфармацыі па падлетках на дадзеным форуме няма. І ня будзе хутчэй за ўсё. Бо для таго каб бацькі заварушыліся трэба сур'ёзныя праблемы і высокі ўзровень самакрэтычнасьці. Уявіце толькі тэму: "Дачка падлетак не размаўляе са мною па-беларуску. Што рабіць?" І такія адказы: "Ды нармалёва ўсё, мой сын са мною ўвогуле не размаўляў у гэтым ўзросьце. Гэта пройдзе. Вось скончыць універ і будзе ў вас гармонія і мова ў сям'і. Пакуль яна не выйдзе замуж за рускамоўнага хлопца і не панараджае рускамоўных унукаў." Гэта ўжо зусім ня тое самае, што вершыкі для малеч пісаць ды ранішнікі арганізоўваць. Гэта тое, што хтосьці атрымлівае па выніку і гэты вынік выносіць на агульны агляд ды ацэнку страшна, сорамна і мала надзеі што дапаможа. А калі ня страшна і ня сорамна, а нават наадварот, то нафіга? Ну пахвалюся я раза сваім падлеткам - двіжуха ад гэтага не пачнецца
  Усё будзе добра. Будуць іншыя бацькі, каторым будзе няма чым заняцца і яны будуць прагнуць тусоўкі ды падтрымкі сваіх ідэалаў. Стусуюцца, створаць новы рэсурс, будуць тамака выкладаць прылады пад айпады для падліку схопак па-беларуску і перакладаць пікабу барн для айфона сёмага пакаленьня. І абмяркоўваць тое, як навучыць дзіця пальчыкамі пераварочваць старонкі папяровых кнігаў, бо яно спрабуе як з тачскрынам. Ну і ці трэба дзіцяці вучыцца такім непатрэбным у жыцьці маніпуляцыям увогуле
  julker, слушныя рэчы кажаш. Мне вось як-раз бракуе тэмак, што ты напісала, хоць і для меньшага ўзросту: "да дзіця прыязжае бабуля, яна навучыла расейкім словам. Што рабіць?". "Як не зрывацца ў крык, калі дзіця наўмысна кажа расейскія словы". Іпра падлеткаў цікава, але гэта сапраўды пра балючае. Страшна такое пісаць ))
  julker, добра сказана пра падлеткаў. Але ёсць яшчэ пару аспектаў, якія вынікаюць з публічнасці форуму: усё, што мы пішам, ужо чытаюць настаўнікі нашых дзяцей і адміністрацыі школ, а таксама пачынаюць чытаць самі дзеці.
  Ды і выхоўвауць дзіця пасля 5 год - сэнсу няма. Так, спраўджваць нейкія крытычныя моманты, каардынаваць намаганні ў межах бацькоўскіх камітэтаў (але гэта таксама закрытая тэма, бо яны паводле афіцыйнай версіі мусяць забяспечваць патрэбы дзяцей з паветра, а не з грошай, і ніколі не дарыць настаўнікам кветак на прафесійнае свята).
  Так што форум знаходзіцца на нармальным эвалюцыйным этапе свайго развіцця. З\явяцца актыўныя беларускамоўныя мамы - будзе ізноў дзвіжуха. Пакуль, апошнія гадоў 5 пераважна новыя актывісткі былі залётныя, з мэтай раскруціць свой калядзеткаўскі бізнэс. Раскруціўшы знікалі і з форуму, і з колаў беларускамоўных. З'яўляюцца і новыя цікавыя класныя сябры, але яны не актывісты, ім патрэбныя лідэры ці проста сябры. сяброў форум знайсці дапамагае. дапамагае каардынавацца.
  Так склалася, што на Дзетках не прынятыя такія тэмы, што займаюць значнае месца ў іншых дзяўчачых тусоўках( кшталту "дзевачкі, ура! мы нарэшце пракакаліся" - а потым 5 старонак віншаванняў з гэтай падзеяй касмічнага значэння), шмат маладых паўбеларускамоўных матуляк заходзяць да нас, зірнуць - і ідуць у суполкі больш звычнага фармату. Такім чынам колькасць актыўных(не творчых, а менавіта актыўных) удзельнікаў не змяняецца. А колькасць тых, хто гатовы сур'ёзна нешта ствараць, карэлюе з агульнай колькасцю "жыхароў" на форуме.
  З іншага боку, тыя, хто зазіраюць раз пораз - і бачаць, што за працяглы час іх адсутнасці на форуме з'явіўся адзін адказ, ніводнай новай тэмы, да і ў напаўненне сайта не дадалася нічога новага, паступова губляюць цікавасць. Асабліва, калі яны не часта развіртуалізаванай беларускамоўнай тусоўкі.
  Таму мне падаецц, што "штучныя закіды" могуць узняць цікавасць да сайта і, у пэўнай ступені, актывізаваць сталых "жыхароў".