text: Больш за дзесятак лістоў накіравалі да старшыні Аршанскага райвыканкама Аляксандра Пазняка сваякі расстраляных у Воршы. Яны просяць гарадскія ўлады вызначыць месца для памятнага знака ахвярам сталінскіх рэпрэсій.
  На думку нашчадкаў ахвяр камунізму, гэта можа быць цэнтр горада каля былой турмы, дзе ўтрымліваліся рэпрэсаваныя, на Кабыляцкай гары ці на Магілёўскай шашы, дзе адбываліся масавыя расстрэлы. Лісты накіраваныя з Воршы, Менску, Віцебску, Магілёва. Звароты высылалі таксама сваякі, якія пражываюць у Расеі, Італіі, Швецыі.
  У асноўным людзі накіроўвалі індывідуальныя звароты. Але ёсць і групавыя лісты. Напрыклад, ад чатыры ўнучак расстралянага Сямёна Цеплякова, які жыў у вёсцы Свісцелка Аршанскага раён. Ён быў арыштаваны 19 верасня 1937 года і за антысавецкую агітацыю засуджаны „тройкай” да канфіскацыі маёмасці і вышэйшай меры пакарання – расстрэлу. У 1989 году Цеплякоў быў пасмяротна рэабілітаваны пракуратурай Віцебскай вобласці. Ўнучкі просяць ўсталяваць памятны знак на Магілёўскай шашы, на месца былой вёскі Поддубец. Паводле іх інфармацыі, дзядуля быў расстраляны менавіта там.
  Зварот накіравала і 95-ці гадовая Зінаіда Пашкевіч. Яе маці, аўтарцы арнаменту на сцягу БССР, у 2015 годзе ў Сянне быў усталяваны памятны знак, а бацька Аляксей Пашкевіч быў расстраляны ў Воршы. Дакладнае месца пахавання не ўстаноўлена. „Хачу пры жыцці ушанаваць памяць свайго бацькі. Сцяг з арнаментам маёй маці Маркевіч Матроны Сяргееўны пабываў у космасе, а яе муж у быльнягу ляжыць.”, – напісала Зінаіда Аляксееўна.
  Грамадскай ініцыятыве «Кабылякі. Расстраляныя ў Воршы» удалося ўсталяваць сувязь з 17 нашчадкамі расстраляных. Многія з іх ужо ўсталявалі на Кабыляцкай гары памятныя шыльды, крыжы і нават помнік з імёнамі сваіх продкаў і іх сваякоў.
  Ініцыятыва „Расстраляныя ў Воршы” узнікла ў 2017 годзе. Цяпер яе ўдзельнікі шукаюць нашчадкаў забітых, а таксама вядуць пошук звестак пра расстраляных.
  Памятны знак у гонар амерыканскай экспедыцыі Луізы Арнер Бойд будзе на Піншчыне. Берасцейскі абласны экспертны Савет па мастацтву папярэдне ўхваліў усталяванне знака ў ваколіцах Пінска. Раней мэтазгодным з’яўленне помніка палічыла Міністэрства культуры і Пінскі раённы выканаўчы камітэт. Сам працэс яшчэ можа расцягнуцца да месяцу.
  Памятны знак уяўляе сабой валун з надпісам па-беларуску і па-ангельку. Такім чынам ушаноўваецца сам гістарычны факт і ягоная важнасць для захавання гісторыка-культурнай спадчыны Палесся.
  Гісторык-краязнаўца Эдвард Злобін называе такі крок – стварэннем чарговага брэнда для папулярызацыі турыстычна-гістарычнага патэнцыяла края:
  – Быў нейкі выбух цікавасці да Палесся, як да турыстычнага аб’екту. Акрамя Луізы Арнер Бойд, амерыканкі, якая наведала гэты край, вядомая таксама гісторыя, калі ў Радзівілаў у Манькавічах жыў брытанскі генерал. І гэтыя гісторыі цікавыя для папулярызацыі Палесся – як для мясцовага насельніцтва, так і для ўсяго свету.
  Увосень 1934 года сусветнавядомая амерыканская вандроўніца Луіза Арнер Бойд здзейсніла навуковую вандроўку па Палессі. Бойд зрабіла каля 700 здымкаў края, частку з якіх апублікавала ў 1936-37 гадах і такім чынам пазнаёміла ЗША і Заходнюю Еўропу з беларускім Палессем. Летась свет пабачыў фотаальбом “Палессе Луізы Бойд” і дакументальная стужка пра палескую экспедыцыю.