text: Усё было б не так кепска, каб дыск выпусціла якая-небудзь каманда, якая б не называлася N.R.M. Тут жа самыя гэтыя тры літары падвышаюць патрабаванні да альбома ў разы. Калі б пакінуць толькі "Мроя мая", "Д.П.Б.Ч." і "Прамень" (ну, магчыма, яшчэ "На далоні" ў якасці кавера "Гарадзкіх") - мог бы атрымацца прыемны і лёгкі для праслухоўвання EP, якому заслужана можна было б даць 7 ці нават 8 балаў. Тут жа маем палову невыразных і незапамінальных трэкаў. Добра, што Піт яшчэ і кавера на Металіку сюды не ўпіхнуў. Моцна псуе ўражанне слабая якасць запісу. Наконт гэтага альбому, думаю, многія мелі немалыя спадзяванні (у тым ліку я), перамяшаныя з жахамі. У выніку - ні пражаны ні смажаны набор песен, якімі цяжка ганарыцца. Толькі таму, што тры з васьмі песен мне "зайшло", я гатовы даць 6 балаў. Крыху больш разгорнута ўжо пісаў тут
  Адказ - лепш NRM хоць які, бо ўсё ж такі ёсць у ім тое за што яго заўсёды любілі: юнацкі рамантычны запал, яскравая беларуская адаптацыя гранжу, іронія ў тэкстах. Вы скажаце: "гранжавы 2morrow2late грае (і запісвае) на парадак якасней. Пара бы ўжо і падцягвацца да гэтай планкі." Але ўсім маладым гістарычным рок-рэканструктарам можна выставіць папрок: няма нічога арыгінальнага ў іх творах. На першых альбомах можна толькі радавацца якасці і выканальніцкаму майстэрству, але калі на другім альбоме слухаеш то, што было запісана ў ЗША ці Брытаніі 30 гадоў таму, гэта ўжо слухаецца сумна. NRM жа, здабытак беларускай рок-музыкі.
  Альбом няроўны, у ім 4 моцных трэка ("Мроя мая", "Прамень", "Ты маўчыш, я маўчу", "ДПБЧ") і чатыры слабых. Карацей, 50x50 :-)