text: Дадатак: скажу крышку шырэй. Лічу, што ўсе чыноўнікі, міністры, прэм'ер-міністар, яго намесьнікі і ніжэйшыя пасады – усе людзі, якія ня маюць за сабой злачынстваў і зьяўляюцца прафэсіяналамі, трэба знайсьці ім месца ў кіраўніцтве краіны, тым больш што мнонія зь іх валодаюць інфармацыяй, ведаюць стан спраў у Рэспубліцы Беларусь і могуць быць вельмі карыснымі.
  Паважаны спадар Вайтовіч, як Вы ставіцеся да стану спраў у ВАКе Беларусі? Ці не здаецца Вам, што селета гэта месцішча цемрамешальства, дзякуючы дзейнасці якой беларуская навука адкацілася на многа год назад? Такое ўраджанне, што у ВАКе не засталося не тое што прафесійных, а проста сумленных людзей. У цяперашняй Беларусі няма сэнсу займацца навуковай дзейнасццю, таму што няма аніякай аб’ектыўнасці ў разглядзе дысертацыйных прац. Калі ласка, пракаментыруйце гэта сцвярджэнне і калі Вы згодны, як бачыце выйсце з гэтага становішча? Дзякуй. К.К.
  Я згодны, але не на ўсе сто працэнтаў, як кажуць, бо што тычыцца прыродазнаўчых навук, то мне здаецца, што там ніякіх такіх рэчаў не адбываецца, пра якія піша аўтар. Адбываюцца нейкія непаразуменьні ў грамадзкіх навуках, іх шмат, і корань гэтых непаразуменьняў у тым, што ВАК стаў на пазыцыю: кагосьці прапускаць, а кагосьці не прапускаць, і менавіта па палітычных матывах. Вось у чым корань зла ў ВАКу. І гэта ўзьнікла, калі туды прыйшоў старшынём Рубінаў, і гэта працягваецца цяпер. Гэтую сытуацыю трэба зьмяніць. А ў прыродазнаўчых навуках, мне здаецца, там нармальная сытуацыя.
  Шаноўны Аляксандр Паўлавіч! Вы вялікі вучоны і былі буйным эфектыўным арганізатарам навукі, калі кіравалі беларускай Акадэміяй навук. Чаму зараз Вы не арганізавалі калектыў прадуктыўных буйных вучоных, якія з прагрэсіўных пазіцый ўсебакова даследавалі б праблемы перспектыўнага развіцця Беларусі і дакладалі аб выніках у публікацыях? Няма такіх вучоных ці Вы не шукаеце іх? На жаль, зараз перспектыўныя праблемы развіцця Беларусі ў асноўным асвятляюць неспецыялісты ў галіне сацыяльнай навукі -- журналісты, літаратары, моваведы, прадстаўнікі мастацтва і проста самавучкі. Вы пойдзеце у накірунку, які яны Вам непрафесійна намалююць? Грамадзянін
  Улады і цяперашняе кіраўніцтва Акадэміі навук усяляк перашкаджаюць арганізацыі такой працы. На апошнім Агульным сходзе Акадэміі Мясніковіч М.У. выкарыстаў запалохванні, каб не дапусціць такой працы. Але праблемы пэрспэктыўнага развіцьця Беларусі дасьледуюцца і шмат зроблена. На жаль, улады не дапускаюць шырокіх і значнымі тыражамі публікацый вынікаў гэтых даследаванняў.
  А дзе вы былі сп.(хутчэй таварыш) Вайтовіч у 1996 годзе, 2001 годзе? Дакладней зь кім вы былі? Вы насамрэч верыце ў нейкую палітычную падтрымку на Беларусі? Уладзь, Менск
  Добры дзень, таварыш ці спадар Уладзь. Паколькі Вы выступаеце інкогніта, то вызначыць правільны зварот да Вас немагчыма. 1996 год для мяне быў запоўнены напружанай працай і вельмі значнымі падзеямі. Навука знаходзілася ў цяжкім стане і паўсядзённы клопат быў аб захаванні інстытута, дырэктарам якога мне давялося быць. Гэтая праца займала найбольш часу. Не кідаў і навуковай працы. У гэтым жа годзе афармляў матэрыялы на суісканне Дзяржаўнай прэміі, рабіў навуковыя даклады па гэтых матэрыялах у розных навуковых установах, у гэтым жа годзе і атрымаў Дзяржаўную прэмію ў галіне навукі. У гэтым жа годзе быў абраны акадэмікам. Палітыкай мала цікавіўся і не займаўся, як амаль усе члены акадэміі. А вось у 2001 годзе ўжо палітыка занялася мною. Гэта быў год, у які я зразумеў, што адбываецца ў краіне ў палітычнай сферы. На Ваша пытаньне, з кім я быў, адказваю: з маёй роднай краінай. Ваша апошняе пытаньне пастаўлена недакладна. Адказваю на яго так: веру ў палітычную падтрымку грамадзянамі Беларусі працы па пераводу краіны на шлях цывілізаванага ўстойлівага развіцця, па спыненьню панаваньня дыктатуры.