id stringlengths 11 11 | year stringdate 1855-01-01 00:00:00 1903-01-01 00:00:00 ⌀ | kk_title stringlengths 3 80 | kk_text stringlengths 92 4.29k | translator stringclasses 43
values | translation stringlengths 95 5.58k ⌀ |
|---|---|---|---|---|---|
ABAI042ABAI | 1888 | Қыс | Ақ киімді, денелі, ақ сақалды,\nСоқыр, мылқау, танымас тірі жанды. \nҮсті-басы ақ қырау, түсі суық,\nБасқан жері сықырлап, келіп қалды.\nДем алысы — үскірік, аяз бен қар,\nКәрі құдаң — қыс келіп, әлек салды. \nҰшпадайбөркін киген оқшырайтып, \nАязбенен қызарып ажарланды.\nБұлттай қасы жауып екі көзін,\nБасын сіліксе, қ... | M. Sultanbekov | Белобородый, в белой одежде старик\nГлух и нем ко всему и ко всем без разбора.\nБелый иней на нем и по виду суров,\nПо скрипучему снегу ступает упорно.\nДышит лютым морозом, сковавшим простор,\nСтарый сват, не зима, разгулявшись на славу.\nТучу шапкой одел набекрень впопыхах,\nИ от стужи покрылся румянцем лукавым.\nОбл... |
ABAI042ABAI | 1888 | Қыс | Ақ киімді, денелі, ақ сақалды,\nСоқыр, мылқау, танымас тірі жанды. \nҮсті-басы ақ қырау, түсі суық,\nБасқан жері сықырлап, келіп қалды.\nДем алысы — үскірік, аяз бен қар,\nКәрі құдаң — қыс келіп, әлек салды. \nҰшпадайбөркін киген оқшырайтып, \nАязбенен қызарып ажарланды.\nБұлттай қасы жауып екі көзін,\nБасын сіліксе, қ... | K. Doszhan | В белой одежде, мощный, большой, дебелый, с белой бородой,\nСлепой, немой, никого не признает.\n(Живого существа не видит).\nВесь инеем покрыт, с головы до ног, холодным лицом, обликом ледяным,\nГде наступит там хрустит, трещит, вот он явился.\nС дыханием выходит метель, мороз и снег.\nСтарый твой сват — зима пришла, в... |
ABAI042ABAI | 1888 | Қыс | Ақ киімді, денелі, ақ сақалды,\nСоқыр, мылқау, танымас тірі жанды. \nҮсті-басы ақ қырау, түсі суық,\nБасқан жері сықырлап, келіп қалды.\nДем алысы — үскірік, аяз бен қар,\nКәрі құдаң — қыс келіп, әлек салды. \nҰшпадайбөркін киген оқшырайтып, \nАязбенен қызарып ажарланды.\nБұлттай қасы жауып екі көзін,\nБасын сіліксе, қ... | V. Rozhdestvensky | В белой шубе, плечист, весь от снега седой,\nСлеп и нем, с серебристой большой бородой,\nВраг всему, что живет, с омраченным челом,\nОн, скрипучий, шагает зимой снеговой.\nСтарый сват, белый дед натворил много бед.\nОт дыханья его — стужа, снег и буран.\nТучу шапкой надвинув на брови себе,\nОн шагает, кряхтя, разукраше... |
ABAI042ABAI | 1888 | Қыс | Ақ киімді, денелі, ақ сақалды,\nСоқыр, мылқау, танымас тірі жанды. \nҮсті-басы ақ қырау, түсі суық,\nБасқан жері сықырлап, келіп қалды.\nДем алысы — үскірік, аяз бен қар,\nКәрі құдаң — қыс келіп, әлек салды. \nҰшпадайбөркін киген оқшырайтып, \nАязбенен қызарып ажарланды.\nБұлттай қасы жауып екі көзін,\nБасын сіліксе, қ... | M. Adibayev | Весь в белом, мощный, с белой бородой,\nГлухой, немой, живых не видит,\nПокрытый инеем с головы до ног,\nСтупая с хрустом, без дорог, явился он.\nМетелью дышит и морозом, округу снегом запорошив,\nЗима — старинный сват, перевернул все разворошив.\nБерж как сена нахлобучен стог,\nЛицом румяным на морозе строг.\nА брови ... |
ABAI042ABAI | 1888 | Қыс | Ақ киімді, денелі, ақ сақалды,\nСоқыр, мылқау, танымас тірі жанды. \nҮсті-басы ақ қырау, түсі суық,\nБасқан жері сықырлап, келіп қалды.\nДем алысы — үскірік, аяз бен қар,\nКәрі құдаң — қыс келіп, әлек салды. \nҰшпадайбөркін киген оқшырайтып, \nАязбенен қызарып ажарланды.\nБұлттай қасы жауып екі көзін,\nБасын сіліксе, қ... | Y. Kuznetsov | Великан в белой шубе, с седой бородой,\nНикого он не видит, слепой и немой,\nНа суровом лице белый иней блестит.\nВсе скрипит и трещит под тяжелой стопой.\nПар дыхания снежен, морозен и лют.\nТак пришел старый сват — и потряс наш покой.\nСловно облако, шапку надвинул на лоб,\nОт мороза багров, как батыр молодой;\nБрови... |
ABAI043ABAI | 1888 | Қараша, желтоқсан мен сол бір-екі ай | Қараша, желтоқсан мен сол бір-екі ай\nҚыстың басы бірі ерте, біреуі жәй.\nЕрте барсам жерімді жеп қоям деп, \nЫқтырмамен күзеуде отырар бай.\n\nКедейдің өзі жүрер малын бағып,\nОтыруға отын жоқ үзбей жағып.\nТоңған иін жылытып, тонын илеп,\nШекпен тігер қатыны бүрсең қағып.\n\nЖас балаға от та жоқ тұрған маздап, \nТалт... | K. Doszhan | Ноябрь, декабрь и еще те два месяца –\nНачало зимы одной — на месяц раньше, другой — позже.\nЕсли приду пораньше, съем свою землю\n(т. е. если пораньше приду на зимовье, скоту до весны не хватит кормов),\nДумает бай, и сидит на перегоне, поставив заграждение от ветра.\nБедняк, босяк пасущий скот,\nНет у него дров, чтоб... |
ABAI043ABAI | 1888 | Қараша, желтоқсан мен сол бір-екі ай | Қараша, желтоқсан мен сол бір-екі ай\nҚыстың басы бірі ерте, біреуі жәй.\nЕрте барсам жерімді жеп қоям деп, \nЫқтырмамен күзеуде отырар бай.\n\nКедейдің өзі жүрер малын бағып,\nОтыруға отын жоқ үзбей жағып.\nТоңған иін жылытып, тонын илеп,\nШекпен тігер қатыны бүрсең қағып.\n\nЖас балаға от та жоқ тұрған маздап, \nТалт... | M. Adibayev | За ноябрем декабрь, там январь, февраль —\nЗимы начало вряд ли угадать. Бай думает:\n«В зимовье раньше бы корма не потравить,\nНа перегонах скот сдержать, от ветра сохранить».\nБедняк тот скот пасет давно,\nНет дров, чтоб поддержать тепло.\nЕго жена из шкур негожих,\nДерюги шьет, дрожит в рогоже.\nРебенку бедному огня ... |
ABAI043ABAI | 1888 | Қараша, желтоқсан мен сол бір-екі ай | Қараша, желтоқсан мен сол бір-екі ай\nҚыстың басы бірі ерте, біреуі жәй.\nЕрте барсам жерімді жеп қоям деп, \nЫқтырмамен күзеуде отырар бай.\n\nКедейдің өзі жүрер малын бағып,\nОтыруға отын жоқ үзбей жағып.\nТоңған иін жылытып, тонын илеп,\nШекпен тігер қатыны бүрсең қағып.\n\nЖас балаға от та жоқ тұрған маздап, \nТалт... | P. Shubin | Ноябрь — преддверие зимы, пора в аул, пора!\nНа летних пастбищах гремят холодные ветра.\nНо чтоб окрестные луга до снега не топтать,\nБай держит стадо далеко от своего двора.\n\nУ бая много пастухов и юрта хороша,\nА бедный мерзнет сам в степи, скотину сторожа;\nОн квасит кожи и дубит их в ледяном чану;\nЖена, бедняга,... |
ABAI043ABAI | 1888 | Қараша, желтоқсан мен сол бір-екі ай | Қараша, желтоқсан мен сол бір-екі ай\nҚыстың басы бірі ерте, біреуі жәй.\nЕрте барсам жерімді жеп қоям деп, \nЫқтырмамен күзеуде отырар бай.\n\nКедейдің өзі жүрер малын бағып,\nОтыруға отын жоқ үзбей жағып.\nТоңған иін жылытып, тонын илеп,\nШекпен тігер қатыны бүрсең қағып.\n\nЖас балаға от та жоқ тұрған маздап, \nТалт... | A. Kodar | Вот ноябрь и декабрь. В эти месяцы тих,\nБай не тронет угодий предзимних своих.\nРаньше времени корм не желая пожрать,\nНа осеннем становье ждет дней он лихих.\nБайских стад пастухи скот лишь знают пасти.\nИм бы дров, чтоб огонь побойчей развести.\nЖены их, мельтеша, кожу дубят в чану,\nШьют чекмени, иглу уминая в горс... |
ABAI044ABAI | 1889 | Білектей арқасында өрген бұрым | Білектей арқасында өрген бұрым, \nШолпысы сылдыр қағып жүрсе ақырын. \nКәмшат бөрік, ақ тамақ, қара қасты, \nСұлу қыздың көріп пе ең мұндай түрін?\n\nАласыз қара көзі айнадайын,\nЖүрекке ыстық тиіп салған сайын, \nҮлбіреген ақ етті, ашық жүзді,\nТісі әдемі көріп пе ең қыздың жайын?\nБұраң бел, бойы сұлу, кішкене аяқ, \... | M. Dudin | Заплетенная круто коса за спиной\nВся в серебряном звоне о жизни иной.\nИ бобровая шапка над гибкою шеей,\nА глаза — хоть умри — не пройдешь стороной!\n\nТы потонешь навек в черном зеркале глаз,\nПерепутав случайно призыв и отказ,\nБудешь маяться памятью белой улыбки\nИ ее жемчугами зубов напоказ.\n\nГибок стан ее. Мил... |
ABAI044ABAI | 1889 | Білектей арқасында өрген бұрым | Білектей арқасында өрген бұрым, \nШолпысы сылдыр қағып жүрсе ақырын. \nКәмшат бөрік, ақ тамақ, қара қасты, \nСұлу қыздың көріп пе ең мұндай түрін?\n\nАласыз қара көзі айнадайын,\nЖүрекке ыстық тиіп салған сайын, \nҮлбіреген ақ етті, ашық жүзді,\nТісі әдемі көріп пе ең қыздың жайын?\nБұраң бел, бойы сұлу, кішкене аяқ, \... | A. Globa | Жгут тяжёлой косы — в руку толщиной.\nСеребро в косе — звенят шолпы в тугой.\nБобровая шапка, чёрная коса —\nТы видал красавицу с такой косой?\n\nПосмотришь в зеркало очей дорогой —\nЗагорится сердце, будешь сам не свой.\nБелотела, лицо — всю бы жизнь глядеть!\nТы видал красавицу красы такой?\n\nСтройный стан, тонкий с... |
ABAI045ABAI | 1889 | Жарқ етпес қара көңілім не қылса да | Жарқ етпес қара көңілім не қылса да,\nАспанда ай менен күн шағылса да,\nДүниеде, сірә, сендей маған жар жоқ,\nСаған жар менен артық табылса да.\n\nСорлы асық сарғайса да, сағынса да,\nЖар тайып, жақсы сөзден жаңылса да, \nШыдайды риза болып жар ісіне,\nҚорлық пен мазағына табынса да. | M. Zamakhovskaya | Вовек моя душа не расцветёт —\nПусть блещет солнце, пусть луна взойдёт!\nТебя одну люблю я в целом свете,\nА ты влюблённым потеряла счёт.\n\nВозлюбленной проделки я терплю.\nОна изменит — я не разлюблю.\nИ если надо мной она смеётся,\nМолчать я сердцу страстному велю. |
ABAI045ABAI | 1889 | Жарқ етпес қара көңілім не қылса да | Жарқ етпес қара көңілім не қылса да,\nАспанда ай менен күн шағылса да,\nДүниеде, сірә, сендей маған жар жоқ,\nСаған жар менен артық табылса да.\n\nСорлы асық сарғайса да, сағынса да,\nЖар тайып, жақсы сөзден жаңылса да, \nШыдайды риза болып жар ісіне,\nҚорлық пен мазағына табынса да. | M. Dudin | Хоть Солнце и Луна вдруг засияют вместе —\nМрак не сойдёт с души моей и песни.\nТы можешь для себя найти другого в мире.\nНет в мире для меня — тебя прелестней.\n\nМоя тоска в душе моей извечна,\nЛюбовь — обманна. Верность — быстротечна.\nЯ всё стерплю: насмешки и упрёки —\nТы для меня навеки безупречна. |
ABAI046ABAI | 1889 | Әуелде бір суық мұз — ақыл зерек | Әуелде бір суық мұз — ақыл зерек,\nЖылытқан тұла бойды ыстық жүрек. \nТоқтаулылық, талапты, шыдамдылық,\nБұл — қайраттан шығады, білсең керек.\nАқыл, қайрат, жүректі бірдей ұста,\nСонда толық боласың елден бөлек.\nЖеке-жеке біреуі жарытпайды,\nЖол да жоқ жарыместі жақсы демек.\nАқыл да, ашу да жоқ, күлкі де жоқ, \nТула... | A. Steinberg | Разум льду подобен: он ясен, остёр,\nСердце жарко пылает, словно костёр.\nКоль терпенье и страсть подвластны тебе,\nВолей ты победил их, настиг в упор.\n\nЧувство, волю и разум сведи в одно,\nЛишь тогда величье тебе суждено.\nДруг без друга они цены лишены,\nИ безвольное сердце, поверь, смешно!\n\nНет ни гнева, ни радо... |
ABAI046ABAI | 1889 | Әуелде бір суық мұз — ақыл зерек | Әуелде бір суық мұз — ақыл зерек,\nЖылытқан тұла бойды ыстық жүрек. \nТоқтаулылық, талапты, шыдамдылық,\nБұл — қайраттан шығады, білсең керек.\nАқыл, қайрат, жүректі бірдей ұста,\nСонда толық боласың елден бөлек.\nЖеке-жеке біреуі жарытпайды,\nЖол да жоқ жарыместі жақсы демек.\nАқыл да, ашу да жоқ, күлкі де жоқ, \nТула... | P. Karaban | Острый разум чист, словно пласт ледяной.\nВ непослушливом сердце — кипучий зной.\nТерпеливую мысль и пылкую страсть\nВ силах ты обуздать лишь волей одной.\nТолько тот, кто сердце и разум скует\nНепреклонной волей — достигнет высот.\nЭти свойства не стоят врозь ни гроша,\nИ любое из них тебя не спасет.\nЧто без воли и с... |
ABAI047ABAI | 1889 | Ішім өлген, сыртым сау | Ішім өлген, сыртым сау,\nКөрінгенге деймін-ау:\nБүгінгі дос — ертең жау, \nМен не қылдым, япырмау?! \nӨз үйінде өзендей \nКүркірейді, айтса дау.\nКісі алдында кірбеңдеп, \nШабан, шардақ және шау. \nМұндай ма едің ана күн, \nМұның қалай, батыр-ау?\nҮш күн арқаң босаса,\nБола қалдың бас асау.\nЖан қысылса, жайтаңдап, \nЖ... | A. Gatov | Нет жизни у меня в груди…\nЯ все твержу одно и то же:\n“Не верь друзьям, измены жди…”\nЗа что мне это все, о боже!\nЕсть люди: дома, как поток\nНеугомонный, он грохочет.\nКогда же речь сказать захочет,\nОн вял — язык ему не впрок.\nКогда пасется конь три дня,\nОн распускает хвост и гриву.\nБатыр, ты дома у огня\nВсегда... |
ABAI047ABAI | 1889 | Ішім өлген, сыртым сау | Ішім өлген, сыртым сау,\nКөрінгенге деймін-ау:\nБүгінгі дос — ертең жау, \nМен не қылдым, япырмау?! \nӨз үйінде өзендей \nКүркірейді, айтса дау.\nКісі алдында кірбеңдеп, \nШабан, шардақ және шау. \nМұндай ма едің ана күн, \nМұның қалай, батыр-ау?\nҮш күн арқаң босаса,\nБола қалдың бас асау.\nЖан қысылса, жайтаңдап, \nЖ... | L. Schiffers | Креплюсь, а в сердце — боль и мрак.\nС кем ни толкуешь — гадок всяк.\nВчерашний друг — сегодня враг,\nНе угодишь ему никак.\n\nВ семье он грозен, как поток,\nГремя спадающий в овраг.\nНо вот заговорил с людьми —\nИ оробел, поник, обмяк. |
ABAI048ABAI | 1889 | Білімдіден шыққан сөз | Білімдіден шыққан сөз\nТалаптыға болсын кез.\nНұрын, сырын көруге\nКөкірегінде болсын көз.\n\nЖүрегі — айна, көңілі ояу,\nСөз тыңдамас ол баяу.\nӨз өнері тұр таяу,\nҰқпасын ба сөзді тез?\n\nӘбілет басқанелерме,\nСөзге жуық келер ме?\nТүзу сөзге сенер ме\nТүзелмесін білген ез?\n\n«Айтшы-айтшылап» жалынар,\nҰққыш жансып ... | P. Karaban | Да будет слово мудреца\nНе достоянием глупца.\nЧтоб светоч истины узреть —\nДолжны быть зрячими сердца!\n\nКто сердцем чист, чей светел ум.\nТем речь твоя — не праздный шум.\nОни, полны огня и дум,\nПостигнут правду до конца.\n\nТупа невежды голова,\nИ что ей мудрые слова?\nБолтун,— он устаёт, едва\nЗаслышит мудрого пе... |
ABAI049ABAI | 1889 | Болыс болдым, мінеки | Болыс болдым, мінеки,\nБар малымды шығындап.\nТүйеде қом, атта май \nҚалмады елге тығындап.\nСүйтсе дағы елімді\nҰстай алмадым мығымдап.\nКүштілерім сөз айтса,\nБас изеймін шыбындап.\nӘлсіздің сөзін салғыртсып,\nШала ұғамын қырындап.\nСыяз бар десе, жүрегім\nОрнықпайды суылдап.\nСыртқыларға сыр бермей,\nҚұр күлемін жым... | D. Brodsky | Наконец волостным я стал.\nВсё добро на взятки спустив;\nБез горбов верблюды мои,\nУ коней не осталось грив,\nА волостью управлять\nНе сумел, хоть, кажись, ретив…\nЕсли сильные позовут —\nОборачиваюсь на призыв;\nЕсли слабые говорят.\nЕле слушаю, вял, сонлив…\n\nБлизок съезд! Эта весть, как гром,\nПрогремела, сердце пр... |
ABAI050ABAI | 1889 | Жастықтың оты, қайдасың | Жастықтың оты, қайдасың, \nЖүректі түртіп қозғамай? \nҒылымның біліп пайдасын, \nДүниенің көркін болжамай?\n\nАдамның тауып айласын, \nКісілікті ойламай.\nҚаруын көңіл сайласын,\nҚолға ол түспес бойламай.\n\nМахаббат, қызық кім көрер, \nОның да дәмін татпаса?\nБіржола басты кім берер, \nЖаныңа қайғы батпаса?\n\nАямай ж... | V. Zvyagintseva | Где ж ты, пламя юности моей?\nНе взволнуешь сердца почему?\nЯ постиг премудрость жизни сей,\nКрасоты ж не разгадать уму.\n\nЗная цену хитроумью, лжи,\nНе старайся слишком добрым быть.\nСердце силою вооружи,\nБез усилий счастья не добыть.\n\nРадостей любви не испытав,\nКак поймёте их значенье вы?\nЕсли горе слишком тяжк... |
ABAI051ABAI | 1889 | Ғашықтық, құмарлық пен — ол екі жол | Ғашықтық, құмарлық пен — ол екі жол,\nҚұмарлық бір нәпсі үшін болады сол.\nСенен артық жан жоқ деп ғашық болдым, \nМен не болсам болайын, сен аман бол.\n\nКөңілімнің рақаты сен болғансың,\nЖасырынба, нұрыңа жан қуансын.\nБірге жаққан біреуге жақпаушы еді,\nСүйкімді тірі жанға неткен жансың?!\n\nҒашықтық келсе, жеңер бо... | A. Steinberg | Две дороги — любовь и страсть — предо мной.\nПохоть властвует плотью моей земной.\nНо тебя я люблю. Будь счастлива ты,\nХоть погибну я, сгину во мгле ночной!\n\nТы — мой разум! Ты волю мою взяла.\nБез тебя в душе только мгла и зола.\nЛюди любят одних, не любят других,\nТы же — всех милей и для всех ты мила!\n\nЯ — твой... |
ABAI052ABAI | 1889 | Жігіт сөзі | Айттым сәлем, қалам қас,\nСаған құрбан мал мен бас. \nСағынғаннан сені ойлап,\nКелер көзге ыстық жас.\n\nСенен артық жан тумас,\nТуса туар — артылмас.\nБір өзіңнен басқаға \nЫнтықтығым айтылмас.\n\nАсыл адам айнымас,\nБір бетінен қайрылмас. \nКөрмесем де, көрсем де, \nКөңілім сенен айрылмас.\n\nКөзім жатқа қарамас,\nЖа... | P. Shubin | Шлю, тонкобровая, привет!\nПохожей не было и нет!\nКогда тоскую по тебе,\nМне слезы затмевают свет.\nТы лучше всех. За сотни лет\nПодобной не был мир согрет.\nОдной тебе моя любовь,\nТвой образ — он давно воспет.\nИ пусть я стану нищ и сед,\nНо мне иной дороги нет;\nТы в сердце у меня живешь,\nВо сне преследуешь, как б... |
ABAI052ABAI | 1889 | Жігіт сөзі | Айттым сәлем, қалам қас,\nСаған құрбан мал мен бас. \nСағынғаннан сені ойлап,\nКелер көзге ыстық жас.\n\nСенен артық жан тумас,\nТуса туар — артылмас.\nБір өзіңнен басқаға \nЫнтықтығым айтылмас.\n\nАсыл адам айнымас,\nБір бетінен қайрылмас. \nКөрмесем де, көрсем де, \nКөңілім сенен айрылмас.\n\nКөзім жатқа қарамас,\nЖа... | P. Shubin | Красавица, привет тебе!\nМоей любви, моей судьбе!\nВот — дни тоски и слёз, гляди.\nВот — жизнь моя, возьми себе.\nТы лучше всех. За сотни лет\nПодобной не увидит свет;\nОдной тебе моя любовь,\nОдной тобою мир согрет.\nИ пусть я стану нищ и сед.\nНо мне иной дороги нет;\nТы в сердце у меня живёшь.\nВо сне преследуешь, к... |
ABAI053ABAI | 1889 | Қажымас дос халықта жоқ | Қажымас дос халықта жоқ, \nАйнымас серт қайда бар?\nАлда көрген артта жоқ,\nМысқыл, өсек, айла бар.\n\nЖақсылығың күнде ұмыт,\nБір жаңылсаң, болды кек. \nПайдасынан бой суыт,\nӨзі тимей жүрсе тек.\n\nПайда, мақтан өзінен,\nАртыла ма ант ұрып?\nЖарыса өсек сөзінен,\nАйта берсін шарқ ұрып.\n\nКімге достық көп еттім,\nТүб... | P. Karaban | Где ты, стойкий друг народа?\nИсчезла верность слову.\nКто честен — нет им хода,\nКоварство, сплетни, ковы…\nЗаслугам нет признанья.\nСпоткнулся — нет прощенья.\nДержись на расстоянья.\nНе знай ни с кем общенья.\nНад всем царит нажива,\nТщеславью нет предела.\nВсе в болтовне хвастливой\nСебе находят дело.\nНаглеет враг... |
ABAI054ABAI | 1889 | Қор болды жаным | Қор болды жаным,\nСенсізде менің күнім,\nБек бітті халім,\nТағдырдан келген зұлым. \nТағдыр етсе Алла,\nНе көрмейді пәндә?\n\nСайрай бер, тілім,\nСарғайған соң бұл дерттен. \nБүгілді белім,\nЖар тайған соң әр серттен. \nҚамырықты көңіл, \nҚайтсе болар жеңіл?\n\nСағындым сені,\nКөрмедім деп көп заман. \nАдам деп мені,\n... | A. Globa | Дух унижен мой,\nЯ убит разлукой злой,\nПозабыт тобой.\nОбойдён своей судьбой.\nАллах мой, как я слаб!\nРази — покорен раб!\n\nСон мой и покой!\nПожелтел от горя я.\nСердце сжёг тоской,\nСгорбилась спина моя.\nИ тело — как в огне,\nИ кости в тягость мне.\n\nОт любви тоска,\nОт тоски не сплю ночей:\nМне издалека.\nМилая... |
ABAI055ABAI | 1889 | Қыз сөзі | Қиыстырып мақтайсыз,\nОйласаң не таппайсыз?\nБізде ерік жоқ, өзің біл,\nӘлде неге бастайсыз.\n\nБіз де әркімді байқаймыз,\nТап бергеннен тайқаймыз.\nСіздей асыл кез болса,\nҚайтіп басты шайқаймыз?\n\nАқылыңа сөзің сай,\nСіз — жалын шоқ, біз — бір май. \nЫстық сөзің кірді ішке,\nМай тұра ма шыжымай.\n\nҚабыл көрсең, көң... | P. Shubin | Своим письмом к себе маня,\nСумел ты покорить меня;\nРешай же сам мою судьбу, —\nМне без тебя не жить и дня.\n\nЛьстецов настойчивых гоня,\nЖар неподдельного огня\nВ тебе я вижу, для тебя\nНет слов отказа у меня.\n\nТвои слова умны вдвойне,\nЯ — словно масло на огне;\nСлова горят в моей груди,\nИ закипает кровь во мне.... |
ABAI056ABAI | 1889 | Мәз болады болысың | Мәз болады болысың,\nАрқаға ұлық қаққанға. \nШелтірейтіп орысың,\nШенді шекпен жапқанға.\n\nКүнде жақсы бола ма,\nБір қылығы жаққанға? \nОқалы тон тола ма, \nАр-ұятын сатқанға?!\n\nКүлмең қағып қасқайып, \nСалынып ап мақтанға.\nТаң қаламын қампайып, \nЖоқты-барды шатқанға.\n\nҮйі мәз боп, қой сойды \nШүйіншіге шапқанға... | V. Rozhdestvensky | Управитель начальству рад.\nОн не может от счастья дохнуть,\nЕсли русский дарит халат\nИ большую медаль на грудь.\n\nНо не вечно в почёте тот,\nКто начальству стал чем-то мил.\nОн галун на шапан кладёт,\nНо бесчестьем он честь купил.\n\nТо унижен, то вознесён,\nОн всегда хвастовства не чужд.\nУдивляюсь тому, как он\nС ... |
ABAI057ABAI | 1889 | Мен жазбаймын өлеңді ермек үшін | Мен жазбаймын өлеңді ермек үшін,\nЖоқ-барды, ертегіні термек үшін.\nКөкірегі сезімді, тілі орамды,\nЖаздым үлгі жастарға бермек үшін.\nБұл сөзді тасыр ұқпас, талапты ұғар, \nКөңілінің көзі ашық, сергек үшін.\n\nТүзу кел, қисық-қыңыр, қырын келмей, \nСыртын танып іс бітпес, сырын көрмей. \nШу дегенде құлағың тосаңсиды.\... | D. Brodsky | Не для забавы я слагаю стих,\nНе выдумками наполняю стих.\nДля чутких ухом, сердцем и душой,\nДля молодых я свой рождаю стих.\nКто сердцем прозорлив и чуток, тот\nПоймет, что в каждый я влагаю стих.\nКо мне дорогой приходи прямой.\nВсе то, что скрыто, стих раскроет мой –\nНе сразу ты воспримешь, может быть,\nСлова таки... |
ABAI058ABAI | 1889 | Сәулең болса кеудеңде | Сәулең болса кеудеңде,\nМына сөзге көңілің бөл.\nЕгер сәулең болмаса,\nМейлің тіріл, мейлің өл.\nТанымассың, көрмессің,\nҚаптаған соң көзді шел.\nИмамсыздық намазда –\nҚызылбастыңсалған жол.\nКөп шуылдақ не табар,\nБилемесе бір кемел?\nБерекелі болса ел –\nЖағасы жайлау ол бір көл.\nЖапырағы жайқалып,\nБұлғақтайды соқс... | A. Gatov | Моим взволнованным словам\nВнемли открытою душой.\n\nНо, если тьма в душе твоей,\nЖив или мёртв, — ты мне чужой.\n\nВедь, если на глазу бельмо,\nВсё в мире скрыто пеленой.\n\nМы без имама сотворим\nМолитвы в час вечеровой.\n\nСлепой толпе — без мудреца\nУдастся ль путь найти прямой?\n\nСтепь изобильна, вся в цвету,\nКа... |
ABAI058ABAI | 1889 | Сәулең болса кеудеңде | Сәулең болса кеудеңде,\nМына сөзге көңілің бөл.\nЕгер сәулең болмаса,\nМейлің тіріл, мейлің өл.\nТанымассың, көрмессің,\nҚаптаған соң көзді шел.\nИмамсыздық намазда –\nҚызылбастыңсалған жол.\nКөп шуылдақ не табар,\nБилемесе бір кемел?\nБерекелі болса ел –\nЖағасы жайлау ол бір көл.\nЖапырағы жайқалып,\nБұлғақтайды соқс... | L. Dligach | Если в душе твоей светят лучи,\nТы ко вниманью себя приучи.\nЕсли же в сердце безрадостный мрак,\nЗря над строкою моей не торчи:\nТы не осилишь её, не поймёшь,\nСколько ни бейся и ни хлопочи,\nСколько тебя от бельма ни лечи.\n\nБудет топтаться толпа без вождя,\nСловно ребёнок в беззвёздной ночи.\n\nМирные страны, как ц... |
ABAI059ABAI | 1889 | Сегіз аяқ | Алыстан сермеп,\nЖүректен тербеп,\nШымырлап бойға жайылған; \nҚиуадан шауып,\nҚисынын тауып,\nТағыны жетіп қайырған –\nТолғауы тоқсан қызыл тіл, \nСөйлеймін десең өзің біл.\n\nӨткірдің жүзі,\nКестенің бізі\nӨрнегін сендей сала алмас.\nБілгенге маржан,\nБілмеске арзан,\nНадандар бәһраала алмас.\nҚиналма бекер, тіл мен ж... | L. Ozerov | Издали зовёт,\nОт души идёт,\nЗаставляет нас трепетать;\nОн всего острей,\nОн всего быстрей,\nМожет к месту лань приковать.\nМноголикий, гибкий язык,\nТы в устах народа велик!\n\nНет, игле стальной\nНикакой ценой\nНе поспеть за узорами слов!\nСможет жемчуг-нить\nУмный оценить,\nА дешёвка — радость глупцов.\nПомолчите, ... |
ABAI059ABAI | 1889 | Сегіз аяқ | Алыстан сермеп,\nЖүректен тербеп,\nШымырлап бойға жайылған; \nҚиуадан шауып,\nҚисынын тауып,\nТағыны жетіп қайырған –\nТолғауы тоқсан қызыл тіл, \nСөйлеймін десең өзің біл.\n\nӨткірдің жүзі,\nКестенің бізі\nӨрнегін сендей сала алмас.\nБілгенге маржан,\nБілмеске арзан,\nНадандар бәһраала алмас.\nҚиналма бекер, тіл мен ж... | V. Derzhavin | Звенящий, как ключ,\nСлепящий, как луч.\nТы хлынешь, сердца обжигая,\nНа горный престол\nВзлетишь, как орёл.\nБегущих косуль настигая, —\nВоспрянь, говори — горделив и велик, —\nСверкающий, стопереливный язык!\n\nНе вывесть живых\nУзоров твоих\nАлмазом, не вышить иглою.\nЦенней жемчугов,\nВ глазах знатоков —\nТы прах п... |
ABAI060ABAI | 1889 | Сен мені не етесің? | Сен мені не етесің?\nМені тастап,\nӨнер бастап \nЖайыңа \nЖәне алдап,\nАрбап,\nӨз бетіңмен сен кетесің.\n\nНеге әуре етесің?\nҚосылыспай,\nБасылыспай,\nБайыңа \nЖәне жаттан \nБай тап,\nӨмір бойы қор өтесің.\nЕт жүрек өртенді,\nОт боп жанып,\nЖалын шалып \nІшіме.\nИттей қормын,\nЗармын,\nСен үздің ғой бұл желкемді. \nКі... | D. Brodsky | Ах, что за жребий ждет меня!\nУйдешь, метнув\nНадменный взор?\nИль, обманув,\nТайком, как вор,\nПокинешь,\nСлову изменя?\n\nЗачем терзаешь ты меня?\nЗабыт супруг, —\nГлядишь вокруг,\nИща других\nСреди чужих,\nПозором\nЖизнь свою черня.\n\nГляди — душа моя в огне\nКричу, стеня,\nВнутри меня\nВолнами пламя разлилось.\nМе... |
ABAI061ABAI | 1889 | Тұлпардан тұғыр озбас шабылса да | Тұлпардан тұғыр озбас шабылса да,\nОған да үкі, тұмар тағылса да. \nҚыжыртпай мені сырттан жүре алмайды, \nКім желігіп, қай шеттен қағынса да.\n\nКүшік ит бөрі ала ма жабылса да? \nТәңірі сақтар, табандап тап ұрса да.\nАрсыз адам арсаңдап, арсылдайды,\nӘр жерде-ақ керегеге таңылса да.\n\nҚұтырды көпті қойып азғанасы,\n... | M. Dudin | Тулпара в скачке не обгонит кляча,\nСоревнованье — не её задача.\nКто целится в меня из-за угла,\nТому едва ли выпадет удача.\n\nИ стая псов не одолеет волка,\nВолк — враг собакам страшно и надолго.\nНо лезет в драку мелкая душа\nИ погибает, как всегда, без толка.\n\nИ — бесится на воле мелкота,\nИ от неё страдает прав... |
ABAI061ABAI | 1889 | Тұлпардан тұғыр озбас шабылса да | Тұлпардан тұғыр озбас шабылса да,\nОған да үкі, тұмар тағылса да. \nҚыжыртпай мені сырттан жүре алмайды, \nКім желігіп, қай шеттен қағынса да.\n\nКүшік ит бөрі ала ма жабылса да? \nТәңірі сақтар, табандап тап ұрса да.\nАрсыз адам арсаңдап, арсылдайды,\nӘр жерде-ақ керегеге таңылса да.\n\nҚұтырды көпті қойып азғанасы,\n... | M. Zamakhovskaya | Тулпара не обгонит конь простой,\nБудь он украшен пестрой бахромой.\nКак бы меня злодеи ни чернили,\nНе омрачится дух высокий мой.\nСобакам в чаще волка не догнать.\nПоможет бог осилить вражью рать.\nХотя не раз мы их на цепь сажали,\nПривычно псам бессовестно рычать.\nБезумствуют с толпою «мудрецы»,\nКлеветники-чиновн... |
ABAI062ABAI | 1889 | Онегиннің өлердегі сөзі (Абай өзі шығарған) | Жарым жақсы киім киіп,\nКелді жанға жылы тиіп.\nДиуана болды бұл көңілім, \nБасылмай бір құшып, сүйіп.\nБойым тұр дал болып ұйып, \nКөңілім жүр құс болып шүйіп. \nЕсіркеп сүйгізіп еді,\nКетіппін жүз есе күйіп.\nҚылдың арам ойыңды,\nБір бұрмадың мойныңды.\nСен ақылмен көңіліңді \nТыйып, жеңдің бойыңды.\nМен бұрылып түзе... | null | null |
ABAI063ABAI | 1890 | Асқа, тойға баратұғын | Асқа, тойға баратұғын,\nЖаны асығып, жас жігіт. \nҚолға кетті жауға бір күн,\nТірі адамның ісі — үміт.\n\nҚозғады жау батыр ерді, \nЖауға сойқан салғалы. \nҚалыңдығы қала берді,\nЖатыр еді алғалы.\n\nАсықсаң да, шырағым,\nСаған деген құданың \nЖазылған қандай жарлығы, \nЕсіткен жоқ құлағың.\n\nҚалыңдық құшып, сүюге, \n... | P. Shubin | Беззаботные, с пира на пир торопясь,\nМчались далями ветра вольней;\nНа сафьяновых сёдлах узорная вязь,\nПерья филина в гривах коней.\n\nГоре ждёт? Не дождёт!\nИщет смерть? Не найдёт!\nВперед!\n\nЕсть отец и мулла… Только что их слова?\nНе помогут ни слово, ни плеть.\nА в гульбе чья же думать могла голова,\nЧто придётс... |
ABAI064ABAI | 1890 | Ата-анаға көз қуаныш | Ата-анаға көз қуаныш –\nАлдына алған еркесі. \nКөкірегіне көп жұбаныш, \nГүлденіп ой өлкесі.\nЕркелік кетті,\nЕр жетті,\nНе бітті?\n\nОқытарсың молдаға оны, \nҮйретерсің әр нені.\nМедеу етіп ойы соны, \nЖаны тыныштық көрмеді.\nЖасында күтті,\nДәме етті,\nБосқа өтті.\n\nАта көңіл жанбаса бір,\nАртық өнер шықпаса.\nЕл та... | V. Derzhavin | Отца и матери услада,\nЛелеемый от нежных лет.\nТы был им большая отрада,\nЧем солнца свет и вешний цвет.\n\nНо детство пролетает,\nСыночек подрастает,\nДа только проку нет.\n\nСвели к мулле тебя с надеждой.\nЧто, мол, научит кой-чему.\nУвы, учитель твой — невежда!\nКак мы доверились ему?\n\nНадеждою питалась\nДуша… Не... |
ABAI065ABAI | 1890 | Бай сейілді | Бай сейілді,\nБір пейілді\nЕлде жақсы қалмады. \nЕлдегі еркек,\nБосқа селтек\nҚағып елін қармады.\n\nЖөнді — жөнсіз,\nСөз — теңеусіз,\nБас пен аяқ бір қысап. \nҰрысса орыс,\nЕлге — болыс\nҮйден ұрған итке ұсап.\n\nӨзі ұлыққа \nҚәдірі жоққа\nҚарамай, өз халқына \nСөз қайырмай,\nЖөнді айырмай,\nЖұртқа шабар талпына.\n\nТ... | P. Karaban | Звереет бай.\nСкудеет край\nЛюдьми с хорошей душой.\nПравитель тут —\nПрезренный плут,\nНарод обирает свой.\n\nНе разберешь,\nГде правда, ложь,\nГде ноги, где голова.\nВласть — за стеной,\nПравитель свой\nДышать нам дает едва…\n\nЕму цена\nВезде одна!\nС начальством угодлив, тих,\nНо, ждя наград,\nВцепиться рад,\nКак б... |
ABAI066ABAI | 1890 | Ем таба алмай | Ем таба алмай,\nОт жалындай,\nТолды қайғы кеудеге. \nСырласа алмай,\nСөз аша алмай \nПендеге.\n\nБосқа ұялып,\nТекке именіп,\nКімді көрсем, мен сонан. \nБетті бастым,\nТұра қаштым \nЖалма-жан.\n\nҰйқы, тамақ \nҚалды тым-ақ\nКерегі жоқ іс болып.\nЖай жатпағым,\nТыныш таппағым,\nКүш болып.\nЖас жүрегім \nЖанды менің,\nЖа... | D. Brodsky | Не продохнуть.\nПолнит мне грудь\nГоре и жжёт, как огнём.\nЗла не уйму,\nИ никому\nНе рассказать мне о нём.\n\nЧувствую стыд,\nРобость долит.\nВстретится ль кто из людей, —\nЯ, как дитя,\nВзгляд опустя,\nВ бегство пускаюсь скорей.\n\nДух мой смущён.\nПища и сон\nСделались мне не нужны.\nКак я изныл.\nНет во мне сил\nМи... |
ABAI066ABAI | 1890 | Ем таба алмай | Ем таба алмай,\nОт жалындай,\nТолды қайғы кеудеге. \nСырласа алмай,\nСөз аша алмай \nПендеге.\n\nБосқа ұялып,\nТекке именіп,\nКімді көрсем, мен сонан. \nБетті бастым,\nТұра қаштым \nЖалма-жан.\n\nҰйқы, тамақ \nҚалды тым-ақ\nКерегі жоқ іс болып.\nЖай жатпағым,\nТыныш таппағым,\nКүш болып.\nЖас жүрегім \nЖанды менің,\nЖа... | A. Romm | Кто спасёт меня?\nПолон я огня.\nИзнутри горю и на снегу.\nДушу ли открыть,\nСлово ль проронить —\nНе могу.\n\nОтчего стыжусь,\nПочему боюсь\nВсех, кого ни встречу на пути?\nПочернев, как ночь,\nТороплюсь я прочь\nОтойти.\n\nСон, питьё, еда.\nСловно навсегда.\nСтали мне чужды и не нужны.\nКак найти покой,\nКак достичь ... |
ABAI067ABAI | 1890 | Жазғытұры | Жазғытұры қалмайды қыстың сызы,\nМасатыдай құлпырар жердің жүзі. \nЖан-жануар, адамзат анталаса,\nАта-анадай елжірер күннің көзі.\n\nЖаздың көркі енеді жыл құсымен, \nЖайраңдасып жас күлер құрбысымен. \nКөрден жаңа тұрғандай кемпір мен шал,\nЖалбаңдасар өзінің тұрғысымен.\n\nҚырдағы ел ойдағы елмен араласып, \nКүлімдес... | M. Adibayev | В разгар весны и след простыл зимы,\nЗеленый бархат покрывает лик земли.\nБоясь отстать, выходят твари к Солнцу,\nБлага Отца спешат принять они.\nПриносят птицы благолепье лета,\nИ молодежь полна веселья, смеха.\nДед и старуха словно из могилы встали,\nЛепечут, счастливы, тепла дождались.\nС верховий и долин народ соше... |
ABAI067ABAI | 1890 | Жазғытұры | Жазғытұры қалмайды қыстың сызы,\nМасатыдай құлпырар жердің жүзі. \nЖан-жануар, адамзат анталаса,\nАта-анадай елжірер күннің көзі.\n\nЖаздың көркі енеді жыл құсымен, \nЖайраңдасып жас күлер құрбысымен. \nКөрден жаңа тұрғандай кемпір мен шал,\nЖалбаңдасар өзінің тұрғысымен.\n\nҚырдағы ел ойдағы елмен араласып, \nКүлімдес... | K. Doszhan | В разгар весны не остается от сырости зимней следа,\nВорсистым, бархатистым становится лик Земли.\nЖивность, скот, все человечество, все живое наперебой\nвместе выходят навстречу отцу-родителю солнцу,\nСолнце как родитель, который ласкает, отдает тепло своим детям.\n\nКрасота, благолепие лета приходит, приносится возвр... |
ABAI067ABAI | 1890 | Жазғытұры | Жазғытұры қалмайды қыстың сызы,\nМасатыдай құлпырар жердің жүзі. \nЖан-жануар, адамзат анталаса,\nАта-анадай елжірер күннің көзі.\n\nЖаздың көркі енеді жыл құсымен, \nЖайраңдасып жас күлер құрбысымен. \nКөрден жаңа тұрғандай кемпір мен шал,\nЖалбаңдасар өзінің тұрғысымен.\n\nҚырдағы ел ойдағы елмен араласып, \nКүлімдес... | P. Shubin | Как весенней порою шумят тополя!\nХодит ветер, цветочною пылью пыля.\nВсе живое обласкано солнцем степным,\nСловно мать и отец, рада наша земля.\nИ смеется, и песни поет молодежь,\nДа и старых по юртам ищи — не найдешь:\nИ со смертного ложа могли б их поднять\nПесни, солнце и ветер, и птичий галдеж.\nНа весеннем кочевь... |
ABAI067ABAI | 1890 | Жазғытұры | Жазғытұры қалмайды қыстың сызы,\nМасатыдай құлпырар жердің жүзі. \nЖан-жануар, адамзат анталаса,\nАта-анадай елжірер күннің көзі.\n\nЖаздың көркі енеді жыл құсымен, \nЖайраңдасып жас күлер құрбысымен. \nКөрден жаңа тұрғандай кемпір мен шал,\nЖалбаңдасар өзінің тұрғысымен.\n\nҚырдағы ел ойдағы елмен араласып, \nКүлімдес... | M. Sultanbekov | Весна пришла, от стужи избавляя,\nСтепная гладь ковром цветет, пылая,\nКогда глаза с мольбой глядят на небо,\nТеплеет солнце, как, земля родная,\nО новом лете возвещают птицы.\nИ молодость, как лето, голосиста\nИз хижин старики, как из могилы,\nВыходят, чтоб по-своему резвиться.\nКочевники дождались долгой встречи.\nВо... |
ABAI067ABAI | 1890 | Жазғытұры | Жазғытұры қалмайды қыстың сызы,\nМасатыдай құлпырар жердің жүзі. \nЖан-жануар, адамзат анталаса,\nАта-анадай елжірер күннің көзі.\n\nЖаздың көркі енеді жыл құсымен, \nЖайраңдасып жас күлер құрбысымен. \nКөрден жаңа тұрғандай кемпір мен шал,\nЖалбаңдасар өзінің тұрғысымен.\n\nҚырдағы ел ойдағы елмен араласып, \nКүлімдес... | A. Kodar | Исчезает к весне дух зимы ледяной,\nРасцветает земля, как ковер травяной.\nВысыпая на свет, словно дети к отцу,\nВсе живое обласкано солнцем весной.\nВходит в силу весна с возвращением птиц,\nВон подростки, ликуя, к друзьям понеслись.\nСо старухой старик, словно только ожив,\nЗа расспросы и байки свои принялись.\nЛюди ... |
ABAI067ABAI | 1890 | Жазғытұры | Жазғытұры қалмайды қыстың сызы,\nМасатыдай құлпырар жердің жүзі. \nЖан-жануар, адамзат анталаса,\nАта-анадай елжірер күннің көзі.\n\nЖаздың көркі енеді жыл құсымен, \nЖайраңдасып жас күлер құрбысымен. \nКөрден жаңа тұрғандай кемпір мен шал,\nЖалбаңдасар өзінің тұрғысымен.\n\nҚырдағы ел ойдағы елмен араласып, \nКүлімдес... | Y. Kuznetsov | Растопила весна стылость долгой зимы,\nВ нежный бархат оделись низины, холмы.\nПо-отечески солнышко дарит тепло,\nВсе в природе теплеет, теплеем и мы.\nС возвращением птиц расцветает весна.\nМолодежь гомонит целый день допоздна.\nСтарики обнимаются, словно вот-вот\nИз могил поднялись после долгого сна.\nИз аулов далеки... |
ABAI067ABAI | 1890 | Жазғытұры | Жазғытұры қалмайды қыстың сызы,\nМасатыдай құлпырар жердің жүзі. \nЖан-жануар, адамзат анталаса,\nАта-анадай елжірер күннің көзі.\n\nЖаздың көркі енеді жыл құсымен, \nЖайраңдасып жас күлер құрбысымен. \nКөрден жаңа тұрғандай кемпір мен шал,\nЖалбаңдасар өзінің тұрғысымен.\n\nҚырдағы ел ойдағы елмен араласып, \nКүлімдес... | V. Rozhdestvensky | Ещё сыростью дышит весенний двор,\nНо поля — словно шёлком расшитый ковёр;\nСолнце взором ласкает, как нежная мать,\nПозолотой покрыло дорог простор.\n\nОбитатели гор и зелёных низин -\nВсе приветствуют шумно весну, как один.\nИ минутку урвав от забот деловых,\nМило шепчется юность под тенью осин.\n\nВо дворах блеют ов... |
ABAI068ABAI | 1890 | Кейде есер көңіл құрғырың | Кейде есер көңіл құрғырың,\nМахаббат іздеп талпынар.\nІшем деп бейнет сусынын,\nАсау жүрек алқынар.\n\nТартқан бейнет, өткен жас, \nЖүректің отын сөндірмес. \nМахаббат — өмір көркі, рас, \nӨлген соң о да үндемес.\n\nМахаббатсыз дүние дос,\nХайуанға оны қосыңдар. \nҚызықтан өзге қалсаң бос, \nҚатының, балаң, досың бар.\... | M. Petrovyh | О любви, душа, молишь вновь.\nНе унять смятенье твоё, —\nТак желанна сердцу любовь.\nЖеланна отрава её!\n\nВся тоска, вся горечь невзгод\nНад огнём души не властна.\nЛишь любовь — твой верный оплот,\nЛишь с тобой угаснет она.\n\nА того, кто жил не любя,\nЧеловеком назвать нельзя.\nПусть ты наг и нищ — у тебя\nВсё же ес... |
ABAI068ABAI | 1890 | Кейде есер көңіл құрғырың | Кейде есер көңіл құрғырың,\nМахаббат іздеп талпынар.\nІшем деп бейнет сусынын,\nАсау жүрек алқынар.\n\nТартқан бейнет, өткен жас, \nЖүректің отын сөндірмес. \nМахаббат — өмір көркі, рас, \nӨлген соң о да үндемес.\n\nМахаббатсыз дүние дос,\nХайуанға оны қосыңдар. \nҚызықтан өзге қалсаң бос, \nҚатының, балаң, досың бар.\... | M. Petrovyh | Вновь, душа, ты зовёшь любовь.\nВновь порой ты жаждешь её.\nНенасытному сердцу вновь\nГорькой муки сладко питьё.\n\nВся тоска, вся горечь невзгод\nНад огнём души не властна.\nНам любовь — краса и оплот.\nНо умрёшь — умрёт и она.\n\nКто всю жизнь прожил не любя,\nТех людьми называть нельзя.\nПусть ты наг и нищ — у тебя\... |
ABAI069ABAI | 1890 | Келдік талай жерге енді | Келдік талай жерге енді, \nКіруге-ақ қалдық көрге енді.\nҚызыл тілім буынсыз,\nСөзімде жаз бар шыбынсыз, \nТыңдаушымды ұғымсыз\nҚылып тәңірім берген-ді.\n\nОсы жасқа келгенше,\nӨршеленіп өлгенше,\nТаба алмадық бір адам \nБіздің сөзге ергенді.\n\nӨмірдің өрін тауысып,\nБілімсізбен алысып,\nШықтық міне белге енді.\n\nЕнд... | A. Steinberg | Всё от жизни я взял сполна;\nСмерть близка, могила темна.\nКрасноречьем дар мой силён,\nДышит летним покоем он.\nНо судьбой я был обделён:\nГлупых слушателей она\nДаровала домбре моей;\nИ до самых последних дней\nНе сыскал я среди людей,\nКто б меня разумел до дна.\n\nНа подъёме жизни былом\nЯ крушил невежд поделом,\nА... |
ABAI069ABAI | 1890 | Келдік талай жерге енді | Келдік талай жерге енді, \nКіруге-ақ қалдық көрге енді.\nҚызыл тілім буынсыз,\nСөзімде жаз бар шыбынсыз, \nТыңдаушымды ұғымсыз\nҚылып тәңірім берген-ді.\n\nОсы жасқа келгенше,\nӨршеленіп өлгенше,\nТаба алмадық бір адам \nБіздің сөзге ергенді.\n\nӨмірдің өрін тауысып,\nБілімсізбен алысып,\nШықтық міне белге енді.\n\nЕнд... | L. Ozerov | Дорогой долгой жизнь водила.\nОсталось лишь одно — могила.\nНо мой язык — еще мой друг,\nМои слова, что зной без мух,\nНо слушатель мой слишком глух\nСудьба такими наделила!\nИ вот я дожил до седин,\nЯ плел слова — о том, об этом.\nНо есть ли в мире хоть один,\nКто б внял моим благим советам?\nЯ шел путями бытия,\nС не... |
ABAI070ABAI | 1890 | Өзгеге, көңілім, тоярсың | Өзгеге, көңілім, тоярсың,\nӨлеңді қайтіп қоярсың?\nОны айтқанда толғанып,\nІштегі дертті жоярсың.\nСайра да зарла, қызыл тіл, \nҚара көңілім оянсын. \nЖыласын, көзден жас ақсын, \nОмырауым боялсын.\nҚара басқан, қаңғыған,\nХас надан нені ұға алсын? \nКөкірегінде оты бар,\nҚұлағын ойлы ер салсын. \nТыңдамаса еш адам,\nӨ... | V. Rozhdestvensky | Всем пресытиться может душа,\nТолько песня всегда хороша.\nЕсли ты вдохновенно поешь, —\nГрудь ликует, свободно дыша.\n\nГолос мой, заливайся и пой,\nГордых дум пусть закружится рой.\nПусть текут мои слезы ручьем,\nДушу всю заполняют собой.\n\nКто шатается по свету, тот,\nКак невежда, меня не поймет.\nТолько твердый ду... |
ABAI071ABAI | 1890 | Тайға міндік | Тайға міндік,\nТойға шаптық,\nЖақсы киім киініп.\nҮкі тақтық,\nКүлкі бақтық,\nЖоқ немеге сүйініп. \nКүйкентай күтті,\nҚұс етті,\nНе бітті?\n\nАтамыз бар,\nМолдамыз бар,\nАйтқанына көнбедік.\nАрт жағында,\nБіз соған зар,\nБоламыз деп білмедік. \nҰрланып қаштық, \nЖолғастық,\nШуластық.\n\nЖазу жаздық,\nХат таныдық,\nБолд... | null | null |
ABAI072ABAI | 1890 | Жұмбақ («Алла мықты жаратқан сегіз батыр») | Алла мықты жаратқан сегіз батыр,\nБаяғыдан соғысып әлі жатыр.\nКезек-кезек жығысып, жатып-тұрып,\nКім жығары белгісіз түбінде ақыр.\n\nШешуі:\nМұны тапсам ойланып, ақын деңіз,\nТаба алмасам, ақылды болар неміз?\nҚыс пенен жаз, күн мен түн, тақ пенен жұп, \nЖақсылық пен жамандық — болды сегіз. | M. Zamakhovskaya | Их восемь — доблестных богатырей,\nЧто меряются силою своей.\nВерх то один берёт, а то другой.\nНо кто из них окажется сильней?\n\nОтвет\n\nРаздумье нас к разгадке привело:\nТо лето и зима, добро и зло.\nСверх этих четырёх — то день и ночь,\nНечётное и чётное число. |
ABAI073ABAI | 1890 | Жұмбақ («Қара жер адамзатқа болған мекен») | Қара жер адамзатқа болған мекен,\nҚазына іші толған әр түрлі кен.\nІшінде жүз мың түрлі асылы бар,\nСолардың ең артығы немене екен?\n\nШешуі: темір. | M. Zamakhovskaya | Земля, ты колыбель твоих сынов.\nСокровища хранит земной покров.\nИх множество глубоко залегло.\nТы самым ценным что считать готов?\n(Железо) |
ABAI074ABAI | 1890 | Жұмбақ («Сыналар, ей жігіттер, келді кезің») | Сыналар, ей, жігіттер, келді жерің,\nСәулең болса, бермен кел талапты ерің. \nЖан құмары дүниеде немене екен –\nСоны білсең, әрнені білгендерің.\n\nШешуі: білмекке құмарлық. | M. Zamakhovskaya | Жигит, находчив в испытаньи будь,\nУм напряги, вещей постигни суть:\nК чему стремится каждый человек,\nКуда мы все извечно держим путь?\n(К познанию) |
ABAI075ABAI | 1891 | Жастықтың оты жалындап | Жастықтың оты жалындап,\nЖас жүректе жанған шақ. \nТалаптың аты арындап,\nӘр қиынға салған шақ.\n\nУайым аз, үміт көп,\nЕт ауырмас бейнетке. \nБүгін-ертең жетем деп,\nКөңілге алған дәулетке.\n\nҚайратпен кіріп жалынбай, \nАқылмен тауып айласын.\n«Мен қалайға» салынбай, \nЖылы жүзбен жайнасын.\n\nҚайратқа сеніп қақтықпа... | V. Zvyagintseva | В ту пору юности огонь\nПылал в душе твоей кипучей,\nИ конь стремлений, быстрый конь\nСтрелою нёс тебя над кручей.\n\nБыла недолгою печаль,\nНе трудным труд, не горьким горе,\nКазалось, что любая даль\nТебе доступной будет вскоре.\n\nТы жил не жалкою мольбой,\nА вдохновением и силой,\nНе обольщался сам собой,\nНо и не ... |
ABAI075ABAI | 1891 | Жастықтың оты жалындап | Жастықтың оты жалындап,\nЖас жүректе жанған шақ. \nТалаптың аты арындап,\nӘр қиынға салған шақ.\n\nУайым аз, үміт көп,\nЕт ауырмас бейнетке. \nБүгін-ертең жетем деп,\nКөңілге алған дәулетке.\n\nҚайратпен кіріп жалынбай, \nАқылмен тауып айласын.\n«Мен қалайға» салынбай, \nЖылы жүзбен жайнасын.\n\nҚайратқа сеніп қақтықпа... | V. Zvyagintseva | Пылает юности огонь,\nШумит в груди, горит бушуя.\nИ конь стремлений, быстрый конь\nЛетит, летит напропалую.\n\nВ ту пору коротка печаль,\nНе труден труд, не горько горе,\nБлизка тебе любая даль,\nВесь мир ты завоюешь вскоре.\n\nВсему обязан не мольбе,\nА вдохновенью и рассудку.\nТы не копаешься в себе,\nСмешишь крузей... |
ABAI076ABAI | 1891 | Заманақыр жастары | Заманақыр жастары, \nҚосылмас ешбір бастары. \nБіріне бірі қастыққа\nҚойнына тыққан тастары.\n\nСаудасы — ар мен иманы, \nҚайрат жоқ бойын тыйғалы. \nЕңбекпен етті ауыртпай, \nҚұр тілменен жиғаны.\n\nӨнімсіз іске шеп-шебер, \nМайданға түспей несі өнер? \nСиырша тойса мас болып, \nӨреге келіп сүйкенер.\n\nКүлмеңдеп келе... | A. Argo | Погляди на молодёжь —\nВ ней ты дружбы не найдёшь.\nКаждый в злобе и досаде\nНа другого точит нож.\n\nИ торгуют искони\nЧестью, совестью они.\nИм трудиться нет охоты —\nВремя есть для болтовни.\n\nВ пустяках — он господин.\nИнтерес его один:\nКак нажрётся, словно боров,\nТак и спину трёт об тын.\n\nПодлый смех в его гл... |
ABAI077ABAI | 1891 | Көзімнің қарасы | Көзімнің қарасы,\nКөңілімнің санасы, \nБітпейді ішімде, \nҒашықтың жарасы.\n\nҚазақтың данасы,\nЖасы үлкен ағасы.\nБар демес сендей бір \nАдамның баласы.\n\nЖылайын, жырлайын, \nАғызып көз майын. \nАйтуға келгенде,\nҚалқама сөз дайын.\n\nЖүректен қозғайын, \nӘдептен озбайын.\nӨзі де білмей ме,\nКөп сөйлеп созбайын.\n\n... | M. Petrovyh | Ты —зрачок глаз моих,\nПламень душ золотых.\nСердцу мук не избыть,\nСтоль глубок шрам от них.\nИ мудрец весь седой,\nПокачав головой,\nСкажет; “Нет, средь живых\nНе встречал я такой!”\nВесь в слезах я брожу\nИ тоской исхожу,\nЖемчуг слов дорогих\nДля тебя нахожу,\nНе страшись, что в тиши\nГоворю от души,\nИль самой нев... |
ABAI078ABAI | 1891 | Көзінен басқа ойы жоқ | Көзінен басқа ойы жоқ,\nАдамның надан әуресі.\nСонда да көңілі тым-ақ тоқ, \nЖайқаң-қайқаң әрнесі.\n\nБілмейсің десе, жел өкпе,\nДейді о дағы — Тәңірі ісі. \nБірінен бірі бөлек пе,\nИемнің әділ пендесі?\n\nЖүректің көзі ашылса, \nХақтықтыңтүсер сәулесі, \nІштегі кірді қашырса \nАдамның хикметкеудесі.\n\nНаданның көңілі... | A. Gatov | Он не думает, не видит\nДальше носа своего.\nА когда на люди выйдет,\nВажничает, — отчего?\nСлыша «неуч» не впервые,\nОтвечает: «Перст судьбы!\nНе равны ли все земные\nУ создателя рабы?»\n\nКто глаза души раскроет,\nИстину увидит тот.\nСолнце правды ум омоет,\nСердце счастьем: расцветёт.\nА невежды душу злую\nНе живя, ... |
ABAI079ABAI | 1891 | Қызарып, сұрланып | Қызарып, сұрланып,\nЛүпілдеп жүрегі.\nӨзгеден ұрланып,\nӨзді-өзі керегі.\n\nЕкі асық құмарлы,\nБір жолдан қайта алмай. \nЖолықса ол зарлы,\nСөз жөндеп айта алмай.\n\nАялдап ақырын, \nЖүрекпен алысып, \nСыбдырын, тықырын, \nКөңілмен танысып.\n\nДем алыс ысынып, \nСаусағы суынып.\nБелгісіз қысылып,\nПішіні құбылып.\n\nИы... | V. Rozhdestvensky | На щеках у них лёд и жар.\nС сердцем, бьющимся сердцу в лад,\nУходя от людей чужих,\nЛишь друг к другу они спешат.\n\nОба чувствуют ту же страсть\nИ не в силах с пути свернуть.\nИ в тенистый огромный сад\nИх уводит короткий путь.\n\nОсторожно оба идут,\nВ жарком сердце смиряя кровь,\nИ по лёгкому шагу знак\nПодаёт им в... |
ABAI079ABAI | 1891 | Қызарып, сұрланып | Қызарып, сұрланып,\nЛүпілдеп жүрегі.\nӨзгеден ұрланып,\nӨзді-өзі керегі.\n\nЕкі асық құмарлы,\nБір жолдан қайта алмай. \nЖолықса ол зарлы,\nСөз жөндеп айта алмай.\n\nАялдап ақырын, \nЖүрекпен алысып, \nСыбдырын, тықырын, \nКөңілмен танысып.\n\nДем алыс ысынып, \nСаусағы суынып.\nБелгісіз қысылып,\nПішіні құбылып.\n\nИы... | M. Tarlovsky | И краснеть, и бледнеть,\nСердцем дробь отбивать,\nНа других не глядеть,\nДруг о друге вздыхать…\nТак мы страсть узнаем:\nВстреч влюбленные ждут\nНо, оставшись вдвоем,\nНужных слов не найдут.\nНа свидание к ней\nС дрожью в сердце идет,\nЛегкий шелест ветвей\nДругу весть подает.\nВ сердце трепет и страх,\nВ пальцах холод... |
ABAI080ABAI | 1891 | Менсінбеуші ем наданды | Менсінбеуші ем наданды,\nАқылсыз деп қор тұтып. \nТүзетпек едім заманды,\nӨзімді тым-ақ зор тұтып.\n\nТаппадым көмек өзіме,\nКөп наданмен алысып.\nКөнбеді ешкім сөзіме,\nӘдетіне қарысып.\n\nЖан шошырлық түрінде,\nБәрі бірдей еліріп.\nҰстай алмадым бірін де, \nКекиді кейін шегініп.\n\nӘринемен ел кетті, \nҚоқиланды, мақ... | L. Ozerov | С невеждами не знался, не братался,\nГлупцами их назвал и заклеймил.\nПерекроить весь мир намеревался —\nСвои я силы переоценил.\nНе находил я друга в трудном деле,—\nВ борьбе с глупцами горько было мне:\nМои призывы в пустоту летели,\nА сверстники стояли в стороне.\nНевыносима равнодушья сила,\nИ отчужденья тягостен м... |
ABAI080ABAI | 1891 | Менсінбеуші ем наданды | Менсінбеуші ем наданды,\nАқылсыз деп қор тұтып. \nТүзетпек едім заманды,\nӨзімді тым-ақ зор тұтып.\n\nТаппадым көмек өзіме,\nКөп наданмен алысып.\nКөнбеді ешкім сөзіме,\nӘдетіне қарысып.\n\nЖан шошырлық түрінде,\nБәрі бірдей еліріп.\nҰстай алмадым бірін де, \nКекиді кейін шегініп.\n\nӘринемен ел кетті, \nҚоқиланды, мақ... | V. Rozhdestvensky | Я гордо презирал невежество и тьму,\nВсегда считал глупцов достойными презренья.\nМне переделать мир хотелось одному,\nНо переоценил я разум свой и рвенье.\n\nПоддержки не найдя, я отбивался сам,\nКогда глупцы со мной вступали в пререканья,\nИ были умники глухи к моим словам.\nХраня, как водится, упорное молчанье.\n\nИ... |
ABAI081ABAI | 1892 | Жүрегім, ойбай, соқпа енді | Жүрегім, ойбай, соқпа енді! \nБола берме тым күлкі.\nКөрмейсің бе, тоқта енді,\nКімге сенсең, сол — шикі.\n\nЖетім қозы — тас бауыр,\nТүңілер де отығар.\nСорлы жүрек мұнша ауыр,\nНеге қатты соқтығар?\n\nСенісерге жан таба алмай,\nСенделеді ит жүрек.\nТірілікте бір қана алмай,\nБұл не деген тентірек?\n\nЖоқ деп едің кер... | M. Adibayev | Боже, сердце, не бейся!\nПосмешищем не будь толпы.\nВсе смерды те, кому доверился,\nОстановись, ослепло ты!\nУ сироты ягненка — сердце камень,\nТеряет веру, но пасется.\nО, бедное, какая тяжесть,\nЗачем оно так сильно бьется?\nДовериться я не найду кому,\nИ сердце не находит места.\nИ жизнью не насытиться вовек,\nИ цел... |
ABAI081ABAI | 1892 | Жүрегім, ойбай, соқпа енді | Жүрегім, ойбай, соқпа енді! \nБола берме тым күлкі.\nКөрмейсің бе, тоқта енді,\nКімге сенсең, сол — шикі.\n\nЖетім қозы — тас бауыр,\nТүңілер де отығар.\nСорлы жүрек мұнша ауыр,\nНеге қатты соқтығар?\n\nСенісерге жан таба алмай,\nСенделеді ит жүрек.\nТірілікте бір қана алмай,\nБұл не деген тентірек?\n\nЖоқ деп едің кер... | M. Dudin | Не бейся сердце, чересчур,\nБудь общей долей живо.\nНесовершенен мир и хмур,\nВсе в этом мире лживо.\nЯгненок, потерявший мать,\nОпять в траве пасется.\nНе надо сердце надрывать –\nПускай нормально бьется.\nЧего же, сердце, ищешь ты\nВ тревоге неуемной?\nКуда средь этой немоты\nБредешь, как пес бездомный?\nНет ныне в в... |
ABAI081ABAI | 1892 | Жүрегім, ойбай, соқпа енді | Жүрегім, ойбай, соқпа енді! \nБола берме тым күлкі.\nКөрмейсің бе, тоқта енді,\nКімге сенсең, сол — шикі.\n\nЖетім қозы — тас бауыр,\nТүңілер де отығар.\nСорлы жүрек мұнша ауыр,\nНеге қатты соқтығар?\n\nСенісерге жан таба алмай,\nСенделеді ит жүрек.\nТірілікте бір қана алмай,\nБұл не деген тентірек?\n\nЖоқ деп едің кер... | E. Kurdakov | Сердце бедное, не бейся, не стучи,\nНе зови, не обнадеживай меня! —\nЕсли были мы обмануты в ночи,\nТо зачем теперь спешить к обманам дни?\nСирота — и тот найдет себе отца,\nОбездоленному сыщется приют, —\nЛишь тебя, о мое сердце, до конца,\nВидно, к щедрому столу не позовут.\nВерить некому и не к кому прильнуть,\nТает... |
ABAI081ABAI | 1892 | Жүрегім, ойбай, соқпа енді | Жүрегім, ойбай, соқпа енді! \nБола берме тым күлкі.\nКөрмейсің бе, тоқта енді,\nКімге сенсең, сол — шикі.\n\nЖетім қозы — тас бауыр,\nТүңілер де отығар.\nСорлы жүрек мұнша ауыр,\nНеге қатты соқтығар?\n\nСенісерге жан таба алмай,\nСенделеді ит жүрек.\nТірілікте бір қана алмай,\nБұл не деген тентірек?\n\nЖоқ деп едің кер... | M. Lukonin | О сердце, не стучись ты в грудь,\nДля них посмешищем не будь.\nОстановись! Гляди — сумели\nДоверчивое обмануть.\nЯгненок, матку оттолкнуть\nРешив, травы не смог щипнуть.\nТак почему такая тяжесть?\nЗачем же в сердце грусть и жуть?\nДуши мне друга не вернуть,\nВ страданьях сердцу не уснуть.\nТы, сердце, не достигло цели... |
ABAI081ABAI | 1892 | Жүрегім, ойбай, соқпа енді | Жүрегім, ойбай, соқпа енді! \nБола берме тым күлкі.\nКөрмейсің бе, тоқта енді,\nКімге сенсең, сол — шикі.\n\nЖетім қозы — тас бауыр,\nТүңілер де отығар.\nСорлы жүрек мұнша ауыр,\nНеге қатты соқтығар?\n\nСенісерге жан таба алмай,\nСенделеді ит жүрек.\nТірілікте бір қана алмай,\nБұл не деген тентірек?\n\nЖоқ деп едің кер... | L. Nechai | О сердце моё, замри, застынь!\nНе нашлось приюта для нас.\nЗачем трепетало и билось ты,\nОбмануто столько раз?\n\nУтихнет, примется травку щипать\nОдинокий ягнёнок-малыш.\nА ты , моё сердце, томишься опять,\nТоскуя, стучишь, стучишь.\n\nПоверить — кругом никого не нашлось,\nНикого не нашлось — прильнуть.\nЗачем же ты, ... |
ABAI081ABAI | 1892 | Жүрегім, ойбай, соқпа енді | Жүрегім, ойбай, соқпа енді! \nБола берме тым күлкі.\nКөрмейсің бе, тоқта енді,\nКімге сенсең, сол — шикі.\n\nЖетім қозы — тас бауыр,\nТүңілер де отығар.\nСорлы жүрек мұнша ауыр,\nНеге қатты соқтығар?\n\nСенісерге жан таба алмай,\nСенделеді ит жүрек.\nТірілікте бір қана алмай,\nБұл не деген тентірек?\n\nЖоқ деп едің кер... | M. Kasatkin | Сердце, не бейся тяжко в груди!\nСтало для них ты смешным, пойми.\nНа прежних друзей своих погляди:\nМожно ль назвать их людьми?\nБлеет ягненок, зовет к себе мать,\nНо стихнет — и снова щипает порей.\nСердце, куда ты рвешься опять,\nЧаще стучишь и сильней?\nВерности тщетно жаждало ты\nИ много пролило горьких слез –\nЧт... |
ABAI081ABAI | 1892 | Жүрегім, ойбай, соқпа енді | Жүрегім, ойбай, соқпа енді! \nБола берме тым күлкі.\nКөрмейсің бе, тоқта енді,\nКімге сенсең, сол — шикі.\n\nЖетім қозы — тас бауыр,\nТүңілер де отығар.\nСорлы жүрек мұнша ауыр,\nНеге қатты соқтығар?\n\nСенісерге жан таба алмай,\nСенделеді ит жүрек.\nТірілікте бір қана алмай,\nБұл не деген тентірек?\n\nЖоқ деп едің кер... | L. Ozerov | Сердце, полно тебе колотиться,\nОт насмешек людских не уйдешь.\nРазве ты не смогло убедиться,\nЧто везде лицемерье и ложь?\nГоревал сиротливый ягненок,\nУспокоился, щиплет траву.\nТолько сердце — тревожный ребенок\nНе утихнет, покамест живу…\nГде найдет оно сердце другое?\nКак поверит в него до конца?\nЖизнь без смысла... |
ABAI081ABAI | 1892 | Жүрегім, ойбай, соқпа енді | Жүрегім, ойбай, соқпа енді! \nБола берме тым күлкі.\nКөрмейсің бе, тоқта енді,\nКімге сенсең, сол — шикі.\n\nЖетім қозы — тас бауыр,\nТүңілер де отығар.\nСорлы жүрек мұнша ауыр,\nНеге қатты соқтығар?\n\nСенісерге жан таба алмай,\nСенделеді ит жүрек.\nТірілікте бір қана алмай,\nБұл не деген тентірек?\n\nЖоқ деп едің кер... | S. Tleubayev | Сердце, не бейся, приостановись!\nСтало ты посмешищем, пойми.\nНе видишь разве, не бейся,\nКому доверился — подлецами стали все.\nЯгненок сиротливый — блеет (ища мать),\nБлеет — щиплет сочную траву.\nСердце, куда ты торопишься так,\nЧто тебя заставляет стучать сильней. |
ABAI082ABAI | 1892 | Кешегі Оспан — бір бөлек жан | Кешегі Оспан — \nБір бөлек жан,\nҮйі — базар, түзі — той. \nАқша, нәрсе\nАла берсе,\nАт та мінсе, көнді ғой.\n«Ала берден»,\n«Келе көрден»\nБір күн басын бұрды ма? \nКелді қаптап,\nАлды сап-сап,\nКетті мақтап, тұрды ма?\nЖауға — мылтық,\nДосқа ынтық,\nЖан асар ма осыдан? \nҚорықпай өтті,\nЖанға жетті,\nАрман етті досын... | A. Gatov | У Оспана дорогого\nСердце доброе, — готово\nВсех обнять и одарить.\nУводи коня любого,\nВсё бери, — не скажет слова.\nИ привык он говорить: \n\n«Если мало, дам я снова,\nВсё для друга дорогого,\nДля того, кто сердцу мил».\nВсе Оспана обнимали.\nВсе Оспана обирали.\nКто ему не изменил?\n\nНе давал врагам пощады,\nПринос... |
ABAI083ABAI | 1892 | Қайғы шығар ілімнен | Қайғы шығар ілімнен, \nЫза шығар білімнен.\nҚайғы мен ыза қысқан соң, \nЗар шығады тілімнен.\nҚайтіп қызық көремін \nӘуре-сарсаң күнімнен? \nҚайрылып қарап байқасам, \nАт шаба алмас мінімнен.\n\nҚайғылы, қартаң біздей шал \nҚарай берсең, қайда жоқ? \nЕсер, есірік болмасаң, \nТіршіліктен пайда жоқ.\n\nАқыл бітпес дәулет... | M. Zenkevich | Знаю, в истине преуспев:\nПодлость жизни рождает гнев.\nОт горя и гнева язык\nИсторгает скорбный напев.\n\nЧему же я в жизни рад?\nЧто быстрые дни мне дарят?\nНедостатков своих не счесть,\nКогда оглянусь назад.\n\nКак же быть старикам таким,\nИзведавшим много зим?\nНет пользы в жизни твоей,\nКоль не пьян ты, не одержим... |
ABAI083ABAI | 1892 | Қайғы шығар ілімнен | Қайғы шығар ілімнен, \nЫза шығар білімнен.\nҚайғы мен ыза қысқан соң, \nЗар шығады тілімнен.\nҚайтіп қызық көремін \nӘуре-сарсаң күнімнен? \nҚайрылып қарап байқасам, \nАт шаба алмас мінімнен.\n\nҚайғылы, қартаң біздей шал \nҚарай берсең, қайда жоқ? \nЕсер, есірік болмасаң, \nТіршіліктен пайда жоқ.\n\nАқыл бітпес дәулет... | M. Zenkevich | Кто горе познал, поседев,\nТот знает: родит оно гнев,\nОт горя и гнева язык\nПовествует скорбный напев.\n\nЧему же я в жизни рад?\nЧто быстрые дни мне дарят?\nЗа прошлое стыдно мне,\nКогда оглянусь назад.\n\nКак же быть старикам таким,\nИзведавшим много зим?\nЧто согреет сердце твоё,\nКоль не пьян ты, не одержим?\n\nБе... |
ABAI084ABAI | 1892 | Не іздейсің, көңілім, не іздейсің? | Не іздейсің, көңілім, не іздейсің? \nБосқа әуре қылмай, шыныңды айт. \nШарқ ұрып, тыныштық бермейсің, \nСырласалық, бермен қайт.\n\nАбұйыр, атақ сол жанда\nКімді көп жұрт мақтаса.\nОл мақтаудан не пайда,\nКөп мақтауын таппаса?\n\nКөп тәңірі атқан мақтай ма,\nОл тәңірі атқан болмаса?\nЖоқты-барды шатпай ма,\nКөптің өзі ... | A. Steinberg | Душа! Чего ты ищешь? Что с тобою?\nНе нужно мучить, правду мне скажи!\nТы постоянной занята борьбою,\nДавай поговорим, забыв о лжи.\n\nТолпою честь и слава нам даются,\nНо разве так нужны дары толпы?\nВедь ей недолго вовсе обмануться -\nУжели нам зависеть от толпы?\n\nИ разве ты дождёшься от негодных\nХвалы тому, кто с... |
ABAI084ABAI | 1892 | Не іздейсің, көңілім, не іздейсің? | Не іздейсің, көңілім, не іздейсің? \nБосқа әуре қылмай, шыныңды айт. \nШарқ ұрып, тыныштық бермейсің, \nСырласалық, бермен қайт.\n\nАбұйыр, атақ сол жанда\nКімді көп жұрт мақтаса.\nОл мақтаудан не пайда,\nКөп мақтауын таппаса?\n\nКөп тәңірі атқан мақтай ма,\nОл тәңірі атқан болмаса?\nЖоқты-барды шатпай ма,\nКөптің өзі ... | A. Steinberg | Что ты ищешь, моя душа?\nМолви правду хотя бы раз!\nТы тревожишь меня, спеша,\nПотолкуем с глазу на глаз.\nГордецу похвалы рекой\nЛьет изменчивая толпа.\nМало проку в славе такой,\nКоль глуха она и слепа.\nРазве встретит мудрец привет\nУ того, кто чести лишен?\nТам, где крохи совести нет,\nЛьстивый вздор лишь услышит о... |
ABAI084ABAI | 1892 | Не іздейсің, көңілім, не іздейсің? | Не іздейсің, көңілім, не іздейсің? \nБосқа әуре қылмай, шыныңды айт. \nШарқ ұрып, тыныштық бермейсің, \nСырласалық, бермен қайт.\n\nАбұйыр, атақ сол жанда\nКімді көп жұрт мақтаса.\nОл мақтаудан не пайда,\nКөп мақтауын таппаса?\n\nКөп тәңірі атқан мақтай ма,\nОл тәңірі атқан болмаса?\nЖоқты-барды шатпай ма,\nКөптің өзі ... | A. Steinberg | Ты, душа, терзаешь меня,\nИщешь всюду свою мечту.\nПолно лгать, скитаясь, маня,\nПотолкуем начистоту!\n\nСлавой счастлив гордец: его\nХвалит ветреная толпа.\nНо бессмысленно торжество,\nКоль она в похвалах слепа.\n\nРазве станет бесчестный хор\nСлавить праведных мудрецов?\nЗлые люди болтают вздор,\nСлыша истины чистый ... |
ABAI085ABAI | 1892 | Оспанға | Жайнаған туың жығылмай, \nЖасқанып жаудан тығылмай, \nЖасаулы жаудан бұрылмай, \nЖаужүрек, жомарт құбылмай, \nЖақсы өмірің бұзылмай,\nЖас қуатың тозылмай,\nЖалын жүрек суынбай,\nЖан біткеннен түңілмей, \nЖағалай жайлау дәулетің \nЖасыл шөбі қуармай, \nЖарқырап жатқан өзенің, \nЖайдақ тартып суалмай, \nЖайдары жүзің жаб... | A. Steinberg | Пока твой развёрнутый стяг\nПобедно не выхватил враг,\nПока не пятнал тебя знак\nПозора средь стычек и драк,\nПока ты красуешься так,\nПока твоё сердце — маяк,\nПылает, алея, как мак,\nПока ты всем веришь, добряк,\nПока на джайляу твоих\nРодится по-прежнему злак,\nПока твой поток не затих,\nПока он ещё не иссяк,\nПока ... |
ABAI085ABAI | 1892 | Оспанға | Жайнаған туың жығылмай, \nЖасқанып жаудан тығылмай, \nЖасаулы жаудан бұрылмай, \nЖаужүрек, жомарт құбылмай, \nЖақсы өмірің бұзылмай,\nЖас қуатың тозылмай,\nЖалын жүрек суынбай,\nЖан біткеннен түңілмей, \nЖағалай жайлау дәулетің \nЖасыл шөбі қуармай, \nЖарқырап жатқан өзенің, \nЖайдақ тартып суалмай, \nЖайдары жүзің жаб... | E. Kurdakov | Если смолоду честь не терял,\nЕсли щедро прожил для людей,\nЕсли враг твою доблесть познал,\nЕсли верен был дружбе своей,\nЕсли доброе имя берег,\nЕсли все доверяли тебе,\nЕсли ты не плутал средь дорог,\nЕсли сам не перечил судьбе,\nЕсли жил, согревая сердца,\nЕсли полной влюблялся душой,\nЕсли что отдавал — до конца,\... |
ABAI086ABAI | 1892 | Сұрғылт тұман дым бүркіп | Сұрғылт тұман дым бүркіп,\nБарқыт бешпент сулайды.\nЖеңіменен көз сүртіп,\nСұрланып жігіт жылайды.\nӘйелмісің, жылама,\nТәуекел қыл құдаға!\nӨлең айт,\nҮйге қайт!\n\nАтаңды анаң азғырып,\nТұрғызбаған бейішке.\nАлласы оны жазғырып,\nӘкелді бастап кейіске.\nӘйелде ешбір опа жоқ,\nБүгін — жалын, ертең — шоқ. \nБелді бу,\n... | O. Rumer | Над землёю туман висит,\nИ бешмет промокает в нём…\nПобледневший плачет жигит,\nУтирается рукавом.\n\nМужчине слеза не к лицу,\nЭй, жигит! Доверяясь творцу,\nТы песню запой\nИ вернись домой.\n\nНе остался в райском саду\nИ Адам, женой соблазнён,\nВ мире мыкать свою беду\nОбречён был всевышним он.\n\nСердце женское нынч... |
ABAI087ABAI | 1893 | Баймағамбетке қатынының атынан шығарылған | Әжінің жақсы-ақ қызы едім,\nЖетістірем деп алды.\nТілеуін түзден тілесе,\nБаста мені неге алды?\nСол желіккеннен желігіп,\nЖынды сары жоғалды.\nОйбайлаған болайын-ай,\nЖоқтамасам, обал-ды. | M. Zamakhovskaya | Он говорил: «Прекрасна ты».\nОн счастья мне сулил цветы.\nНо ложе осквернил моё…\nИзменник, устыдился ль ты?\n\nМогилой взят обманщик мой,\nНе возвратится он домой.\nЕго оплакивают все,\nО нём скорбеть — мой долг прямой.\n\nА что утратила я в нём?\nСчёт против счёта подведём.\nНо если плакать — долг жены,\nЯ буду плака... |
ABAI088ABAI | 1893 | Бойы бұлғаң, сөзі жылмаң | Бойы бұлғаң,\nСөзі жылмаң\nКімді көрсем, мен сонан \nБетті бастым,\nҚатты састым,\nТұра қаштым жалма-жан.\n\nӨз ойында,\nТұл бойында\n Еш міні жоқ пендесіп, \nТүзде мырзаң,\nҮйде сырдаң,\nСөзі қылжаң еркесіп.\n\nБас құрасып,\nМал сұрасып,\nБермегенмен кетісер.\nАдам аулап,\nСыпыра саулап,\nБайды жаулап жетісер.\n\nСөз ... | P. Karaban | Хвастун, наглец,\nБездельник, льстец!\nКогда приходит он,\nСвой прячу лик,\nСкрываюсь вмиг,\nРастерян, возмущен.\n\nСебя во всем\nОн образцом\nСчитает, зол и груб.\nБлудлив в речах,\nШирок в гостях,\nОн дома нем и скуп.\n\nИх всюду — рой.\nОни толпой\nПристанут, как с ножом.\nНе дашь им — враг.\nОхотясь так,\nЖивут лиш... |
ABAI089ABAI | 1893 | Жақсылық ұзақ тұрмайды | Жақсылық ұзақ тұрмайды,\nЖамандық әр кез тозбайды.\nҮміттің аты еліріп,\nҚос тізгінді созбайды.\nҚос тепкіні салсаң да, \nУайымнан озбайды.\nБір қайғыны ойласаң,\nЖүз қайғыны қозғайды.\nЖер қорығыш желгек шал \nЖеліп жүріп боздайды.\n\nҚұрсаған бұлт ашылмай, \nАспанның жүзі көгермес. \nҮрпейген жүрек басылмай, \nТалапт... | K. Lipskerov | Благо мигом унесло,\nДолговечно только зло.\nНе ретив надежды конь.\nНе угас ли в нем огонь?\nГорячишь его, да, глядь,\nВсе ж тоски не обогнать.\nВстретишь горе, а оно\nНе приходит к нам одно.\nВсех докучным стариком\nНавестит оно кругом.\nЕсли туча не уйдет,\nНе заблещет небосвод.\nЕсли скорбь не ляжет спать,\nСердцу ... |
ABAI090ABAI | 1893 | Ысытқан, суытқан бойыңды бір көңіл | Ысытқан, суытқан \nБойыңды бір көңіл. \nДүниені ұмытқан \nҚұмарың тозар, біл.\n\nӘуелгі кезінде \nҚайтпаған көңілдің, \nЕсептеп өзің де,\nТүрінен өмірдің.\n\nБір жақсы күнім деп, \nҚызығын сөйлесіп. \nАртынан «ол нем?» деп, \nҰялып кезнесіп.\n\nБір ақымақ әңгіме \nСықылды көрінер. \nОнысын өңгеге \nАйтуға ерінер.\n\nАй... | M. Petrovyh | Холод, жар… Молод, стар,—\nКаждый знал страсти власть.\nНо, родник дивных чар,\nБез следа сгинет страсть.\nЯсный свет юных лет,\nВера в жизнь и мечту,—\nС чем сравнить вешний цвет,\nЮных лет красоту!\nТо, гордясь, говоришь:\n“Помню я счастья дни!”\nТо, стыдясь, говоришь:\n“Что мне в них, где они!”\nЭти дни для тебя —\n... |
ABAI091ABAI | 1894 | Антпенен тарқайды | Антпенен тарқайды \nЖиылса кеңеске.\nОр қазып байқайды \nТуа жау емеске.\n\nАнттасып алқайды\nСен тентек демеске.\nКім анттан шалқайды \nАмал жоқ жемеске.\n\nАз адам шаршайды,\nЕбіне көнбеске.\nБасы ыңғай қайқайды,\nАмал жоқ өлмеске.\n\nЕл састы, аңқайды,\nБи тартты егеске. \nЖұрт тағы мал-жайды \nОй қылар бермеске.\n\... | A. Argo | Как сберутся на совет —\nМирная беседа.\nРазойдутся — так сосед\nОчернит соседа!\nСлово хочет кто сдержать,\nПустят вмиг по миру,\nЧтоб при этом поддержать\nЛовкого проныру.\nЕсли с этой силой ты\nВздумаешь бороться,\nБрось напрасные мечты —\nСладить не придется.\nОдурачен наш народ,—\nКаждому понятно,\nЕсли бий добро ... |
ABAI092ABAI | 1894 | Әбдірахман науқастанып жатқанда | Я, құдай, бере көр,\nТілеген тілекті.\nҚорқытпай орнықтыр \nШошыған жүректі.\n\nШын жүрек елжіреп, \nАлладан тілеймін.\nШын қалқам осы күн \nБолып тұр керекті.\n\nЖүрегім суылдап,\nСүйегім шымырлап, \nАлладан тілеймін \nҚұпия сыбырлап.\n\nЗар етсе пендесі,\nБермей ме Алласы.\nТән саулық қалқама, \nҚабыл боп көз жасы.\n... | K. Lipskerov | Ты услышь, о господь,\nВздох молитвенный мой.\nДай мне страх побороть,\nНиспошли мне покой.\n\nЧто тоски моей злей!\nКак тебя не молить!\nТы меня пожалей.\nМне без сына не жить!\n\nСердце бьётся в огне,\nГрудь застыла моя,\nИ тебе в тишине\nШлю моления я.\n\nВедь моленьям рабов\nВечно внемлет аллах.\nПусть он будет здо... |
ABAI093ABAI | 1894 | Әбдірахманға | Алланың рахматын \nЖар тұтып әр неге.\nӘр-рахманол атын \nҮйреткен жүмлеге .\n\nДұғаның қуатын \nЖіберме өңгеге.\nӘбіштің сыйххатын\nБеркітсең кеудеге.\n\nРәушан сипатын \nТез көрсет пендеге. \nОсындай шапқатын\nҰмытам мен неге?\n\nЗар хатым — бұл хатым, \nБізді тыныш жүр деме. \nАзайып қуатым,\nДенем жүр көрмеге.\n\nБ... | V. Bugayevsky | Аллах, молю тебя стократ:\nБудь мне опорою во всём.\nВедь не напрасно вес твердят\nО милосердии твоём.\n\nСоздатель, на меня взгляни!\nМолю тебя я об одном —\nДля нас Абиша сохрани,\nВ несчастье помоги моём!\n\nУзреть дай ближним поскорей\nЕго прекрасный лик, — ведь в нём\nВся скорбь, вся боль души моей,\nТеперь снедае... |
ABAI094ABAI | 1894 | Әбдірахманға Кәкітай атынан хат | Көзімнің нұрысыз, \nСізсіз жоқ қуаныш. \nӨмірдің гүлісіз,\nКөңіліме жұбаныш.\n\nЗар қылып тілеймін \nРахыматын Алланың. \nЕлжіреп жылаймын, \nКөңілін аш пенденің.\n\nСыйххатын қалқама, \nБере гөр, я, Рахим. \nТілегім — бұл ғана, \nҚайғымды қыл шағын.\n\nАғатай, сағындым, \nЕсен-сау көрмекке.\nСөз таппай аңырдым, \nОқың... | A. Argo | Ты мне радость, ты мне свет.\nТы души моей расцвет,\nТы цветок жизни моей.\nБез тебя мне счастья нет!\n\nЯ с молитвой на устах\nИщу бога в небесах\nИ прошу, чтоб он любовь\nУтвердил в людских сердцах.\n\nЧтобы в этот горький час\nВнял он скорби моей глас,\nЧтобы друга моего\nОт болезни страшной спас!\n\nПрошу тебя: буд... |
ABAI095ABAI | 1894 | Әбдірахманға Кәкітай атынан хат («Тілім, саған айтайын, осы сөздің келісін тап») | Тілім, саған айтайын,\nОсы сөздің келісін тап.\nҚолым, сені қайтейін,\nҚаламды тұрдың қатты ұстап.\n\nЖүректің сөзін сөйле, тіл,\nЖалғаны жоқ бояма.\nҚу көсеқандай өзімшіл,\nБір сынамай қоя ма?\n\nМахаббатпен қарап бақ,\nТамыр соқса солқылдап.\nМен жазайын сізге хат,\nОқып көрсін ол шындап.\n\nОқып көріп байқасын,\nМағ... | A. Argo | Что сказать, когда в тоске\nМолкнет речь на языке?\nКак писать, когда перо\nЗамерло в моей руке?\n\nБудь язык мой прям и строг,\nЛейся правдой этих строк,\nТак, чтоб даже Магавья\nУличить тебя не смог!\n\nЕсли в нас клокочет кровь,\nНе болезнь то, а любовь, —\nИ письмо, что я пишу.\nПеречти ты вновь и вновь.\n\nДля теб... |
ABAI095ABAI | 1894 | Әбдірахманға Кәкітай атынан хат («Тілім, саған айтайын, осы сөздің келісін тап») | Тілім, саған айтайын,\nОсы сөздің келісін тап.\nҚолым, сені қайтейін,\nҚаламды тұрдың қатты ұстап.\n\nЖүректің сөзін сөйле, тіл,\nЖалғаны жоқ бояма.\nҚу көсеқандай өзімшіл,\nБір сынамай қоя ма?\n\nМахаббатпен қарап бақ,\nТамыр соқса солқылдап.\nМен жазайын сізге хат,\nОқып көрсін ол шындап.\n\nОқып көріп байқасын,\nМағ... | A. Argo | Что скажу? На языке\nСлова засохли в тоске!\nЧто я напишу? Перо\nЗастряло в мюей руке!\n\nБудь, язык мой, прям и строг,\nИзлей душу в правде строк.\nТак, чтоб умный Магавья\nПридраться к тебе не мог!\n\nЕсли бьётся твоя кровь,\nТо не болезнь, а любовь.\nТо письмо, что я пишу,\nПеречти ты вновь и вновь!\n\nИ ответствуй,... |
ABAI096ABAI | 1894 | Әсемпаз болма әрнеге | Әсемпаз болма әрнеге,\nӨнерпаз болсаң, арқалан.\nСен де — бір кірпіш, дүниеге \nКетігін тап та, бар қалан!\nҚайрат пен ақыл жол табар, \nҚашқанға да, қуғанға.\nӘділет, шапқаткімде бар,\nСол жарасар туғанға.\nБастапқы екеу соңғысыз \nБіте қалса қазаққа,\nАлдың — жалын, артың — мұз, \nБарар едің қай жаққа?\nПайданы көрсе... | M. Adibayev | Не упивайся праздной красотой,\nТалант — от Бога, в нем ищи опору,\nГосподний замысел открой,\nИ миру ты придешься в пору.\nИ пылкий разум указует путь,\nНе потерявшему надежды,\nПусть справедливость и любовь\nОткроют сомкнутые вежды.\nПусть справедливость и любовь\nНа долю выпадут казаха –\nКуда б судьба ни повела,\nС... |
ABAI096ABAI | 1894 | Әсемпаз болма әрнеге | Әсемпаз болма әрнеге,\nӨнерпаз болсаң, арқалан.\nСен де — бір кірпіш, дүниеге \nКетігін тап та, бар қалан!\nҚайрат пен ақыл жол табар, \nҚашқанға да, қуғанға.\nӘділет, шапқаткімде бар,\nСол жарасар туғанға.\nБастапқы екеу соңғысыз \nБіте қалса қазаққа,\nАлдың — жалын, артың — мұз, \nБарар едің қай жаққа?\nПайданы көрсе... | G. Belger | Не рисуйся попусту,\nЕсли талантлив — опору найди.\nИ ты ведь — кирпич в мироздании,\nНайди в нем зазор и определись.\nЭнергия и разум откроют путь\nИ убегающему, и настигающему.\nСправедливость и благоразумие\nУкрашают пришедшего в мир.\nЕсли первые два (достоинства) без последних\nВдруг выпадут на долю казаха,\nВпере... |
ABAI096ABAI | 1894 | Әсемпаз болма әрнеге | Әсемпаз болма әрнеге,\nӨнерпаз болсаң, арқалан.\nСен де — бір кірпіш, дүниеге \nКетігін тап та, бар қалан!\nҚайрат пен ақыл жол табар, \nҚашқанға да, қуғанға.\nӘділет, шапқаткімде бар,\nСол жарасар туғанға.\nБастапқы екеу соңғысыз \nБіте қалса қазаққа,\nАлдың — жалын, артың — мұз, \nБарар едің қай жаққа?\nПайданы көрсе... | V. Rozhdestvensky | Будь разборчив в пути своем;\nЕсли ты талантлив — гордись\nИ надежным лишь кирпичом\nВ стену строящуюся ложись,\nУбегающий видит путь,\nДогоняющий вслед спешит.\nВоля с разумом их ведут.\nСправедливость — вот свет души.\nЕсли воля есть, ум живет.\nДоброты же и правды нет,—\nВпереди огонь, сзади лед,\nИ никак не уйти от... |
ABAI097ABAI | 1894 | Ғашықтың тілі — тілсіз тіл | Ғашықтың тілі — тілсіз тіл, \nКөзбен көр де, ішпен біл.\nСүйісер жастар қате етпес,\nМейлің инан, мейлің күл. \n\nОл тілге едік оңтайлы –\nҚаріпсіз біліп сондайды.\nБіліп-ақ, ұғып қоюшы ек,\nЕнді ішіме қонбайды. | Y. Neiman | Язык любви — язык без слов,\nЛишь чувства, ощущений зов, \nМгновенный взгляд или улыбка\nЕго основа из основ.\n\nКогда-то с этим языком\nЯ был до тонкости знаком,\nНо для меня его значенье —\nУвы! — давно уж под замком. |
ABAI097ABAI | 1894 | Ғашықтың тілі — тілсіз тіл | Ғашықтың тілі — тілсіз тіл, \nКөзбен көр де, ішпен біл.\nСүйісер жастар қате етпес,\nМейлің инан, мейлің күл. \n\nОл тілге едік оңтайлы –\nҚаріпсіз біліп сондайды.\nБіліп-ақ, ұғып қоюшы ек,\nЕнді ішіме қонбайды. | A. Globa | Речь влюблённых не знает слов.\nУ любви язык таков:\nДрогнет бровь, чуть вспыхнут глаза —\nВопрос иль ответ готов.\n\nПомню, так и я говорил,\nИ мне понятен он был,\nТот язык, но память сдала,\nТеперь я его забыл. |
ABAI097ABAI | 1894 | Ғашықтың тілі — тілсіз тіл | Ғашықтың тілі — тілсіз тіл, \nКөзбен көр де, ішпен біл.\nСүйісер жастар қате етпес,\nМейлің инан, мейлің күл. \n\nОл тілге едік оңтайлы –\nҚаріпсіз біліп сондайды.\nБіліп-ақ, ұғып қоюшы ек,\nЕнді ішіме қонбайды. | M. Dudin | Язык любви живёт без слова.\nВ нём полужест и полувзгляд -\nНезаменимая основа\nДвух объяснений наугад.\nКак были тайные созданья\nНам этой азбуки важны.\nТеперь, увы, её познанья\nМне, к сожаленью, не нужны. |
ABAI098ABAI | 1894 | Ескілік киімі | Ойланып, ойға кеттім жүз жылғы өткен,\nТон қабаттап кигенім — шидем шекпен . \nЖейде-дамбал ақ саңнан , жарғақ шалбар , \nЖырым балақ матамен әдіптеткен.\n\nМықшима аяғымда былғары етік,\nКиіз байпақ тоңдырмас ызғар өтіп.\nҮлкен кісебелімде жез салдырған, \nШақпағым , дәндәкуімжарқ-жұрқ етіп.\n\nКүләпәрабастырған пұшпа... | null | null |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.